konsenti

*konsent/i

  1. (ntr) Havi la saman opinion, esti en akordo pri: pri tio ili ambaŭ konsentas (Z); la mastrino tuj konsentis kun li (Z); mi ne konsentas kun li en tio (Z); mi tute konsentas kun vi, ke [...] (Z); sed en tio ili ĉiuj konsentis, ke inter ili tute oportune sidas [...] (Z); mi konsentas, ke vi estas prava (Z); (analoge) pri tio ĉiuj opinioj konsentas (Z).
    aprobi, koncedi, konfesi, samopinii.
  1. (tr) Ne rifuzi proponon: mi ĉion konsentos, ĉion en la mondo (Z); tian aferon mi ne povas konsenti (Z); mi konsentus tian pagon, se oni akceptus min kune kun mia filineto (Z); konsenti peton (Z); (abs) vane vi tentas, mi ne konsentos (Z).
    akcepti, jesi.
  1. (+ infinitivo) Ne rifuzi fari: ni konsentis inter ni neniam plu tuŝi tiun objekton (Z); oni konsentis sendadi al ŝi tagmanĝon per servisto (Z); ĉu vi konsentus stari en magazeno malantaŭ la tablo? (Z); ĉar ni zorgas pri la feliĉo de nia infano, ni konsentas doni ŝin al vi (B); li ne konsentas tro suferi pro siaj ideoj.
    cedi, obei, toleri.
  1. (tr) Akcepti doni, volonte doni: konsenti favoron (Z) al iu; konsenti prunton, krediton.
    cedi, jesi.
  • konsento
    1. Akordo, samopinieco inter personoj: la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian (Z); laboru en konsento! (Z); konsento konstruas, malpaco detruas (Z); veraĵo akceptita de la universala konsento.
    1. Akordo inter aferoj: tio, kion ŝi legis, plene estis en konsento kun liaj propraj pensoj (Z); provoj meti en konsenton ion kun iu el la filozofioj konataj de li (Z); tiuj ĉi horloĝoj iras en preciza konsento (Z).
    1. Akcepto de propono: ili ridis lin pro lia peto, tamen donis al li sian konsenton (Z); ŝi donis al la bela reĝo sian konsenton (Z) (pri edziĝo); silento estas konsento (Z).
  • konsentado
    Ago de tiu, kiu konsentas ion: la konsentado de privilegio al negocisto.
  • konsenta
    Karakterizata de konsento: eĉ ses homoj ne havas hodiaŭ konsentan opinion pri la kaŭzo [...] (Z); sen tia severa konsenta fado nia afero baldaŭ disfalus (Z); li faris nenian konsentan geston (Z).
  • konsente
    En konsento: por ke ni ĉiuj laboradu ĉiam tute konsente (Z); konsente movi la kapon.
  • konsentebla
    Tia ke ĝin oni povas facile kaj racie konsenti: tiu konkludo estas la sola konsentebla; ne estas konsenteble, ke [...] .
  • konsentema
    Tia, ke tiu facile konsentas.
    cedema.
  • konsentigi
    1. Fari, ke iu konsentu: mi ne povas konsentigi ŝin iri en la ĉambron (Z).
    1. Fari, ke du aŭ pluraj aferoj akordiĝu inter si: konsentigi inter si diversajn principojn (Z); por konsentigi tiujn ĉi du postulojn, oni devas [...] (Z).
  • konsentiĝi
    Eniri en konsenton: ne venis al ili en la kapon konsentiĝi, ke [...] (Z); kun rezervo de privata konsentiĝo (Z).
    akordiĝi.
  • konsentite
    Kvazaŭekkrio, por esprimi konsenton: konsentite, vi povas mendi la ĉapelon!
  • interkonsenti (ntr)
    1. Esti en akordo, akorde agi: perfide, sekrete interkonsenti (Z).
    1. Konsenti pri io dum traktado de afero: ĉu vi al la reĝ' raportis la vortojn, kiujn ni interkonsentis? (Z); ĉiuj estroj [...] interkonsentis, ke oni devas elirigi dekreton (X); interkonsentu do kun Li kaj vi havos pacon (X).
  • interkonsento
    Aranĝo farita laŭ reciproka konsento inter la partioj: kontrakta interkonsento; multflanka interŝtata interkonsento; la striko finiĝis post interkonsento inter la sindikatoj kaj la dungantoj; pli valoras interkonsento, ol juĝa dokumento (Z); la interkonsento estis farita (Z); ili estas en interkonsento kun David (X); ni faris komunan interkonsenton, ke ni plu ne iru (Z).
  • malkonsenti
    1. (ntr) Havi diferencajn, kontraŭajn opiniojn aŭ dezirojn: okazas ofte, ke fratoj malkonsentas inter si; malkonsenti kun iu pri io; forpelu blasfemulon kaj ĉesiĝos malkonsento (X); internacia malkonsento.
    1. (tr) Malakcepti proponon aŭ peton: mi esperas, ke neniu malkonsentos plenumi mian peton (Z); ni esperas, ke ili ne malkonsentos, se mi hodiaŭ sciigos publike [...] (Z); Klaro malkonsente skuis la kapon (Z).
  • malkonsento
    1. Kontraŭa opinio aŭ vidpunkto.
    1. Malakcepto de propono aŭ peto.
  • RIM. 'Akordi' esprimas naturan kutiman komunecon de opinioj; 'konsenti' signifas tian saman komunecon, sed pri speciala punkto, kaj akiritan nur post hezitado aŭ diskutado.

    konsenti


    Esprimoj

    De ĉiuj konsentita veraĵo.
    Doni sian konsenton al edziĝo.
    Eĉ ses homoj ne havas hodiaŭ konsentan opinion pri tio.
    Finfine la tuta malkonsento reduktiĝas al diskuto pri la senco de unu vorto.
    Finveni al kompromiso, al interkonsento.
    Kiu nacio konsentos malarmi sen ia garantio ?.
    La konsento pri tiu privilegio estas tute provizora.
    Li malkonsentis, ke oni lin esploru.
    Li ne konsentas tro suferi pro siaj ideoj.
    Mi konsentas, ke vi estas prava
    Mi prenas kiel konsentite, ke la spaco estas senfina.
    Okazas ofte ke fratoj malkonsentas inter si.
    Pli valoras interkonsento, ol juĝa dokumento.
    Pri tio, ĉies opinioj konsentas.
    Silenta interkonsento.
    Tiu konkludo estas la sola konsentebla.
    Tiuj ĉi horloĝoj iras en preciza konsento.
    Vane vi tentos, mi ne konsentos.
    Veraĵo akceptita de la universala konsento.
    Ĉar ni zorgas pri la feliĉo de nia infano, ni konsentas doni ŝin al vi.
    Ĉiuj homoj konsentas, ke du kaj du estas kvar.

    Kelkaj kunmetaĵoj

    interkonsenti,interkonsento,konsenta,konsentado,konsente,konsentebla,konsentema,konsenti,konsentigi,konsentite,konsentiĝi,konsento,malkonsenti,malkonsento

    Vortoj uzitaj en la sama kunteksto

    akcepti
    akordiĝi
    aprobi
    cedi
    jesi
    kapjesi
    obei
    samopinii
    silenti
    toleri

    por

    mal-:

    batali
    heziti
    kapskui
    kvereli
    malpaci
    procesi
    protesti
    rezisti
    rezigni
    ĉikani

    kontraŭ

    Ankaŭ vidu:

    ami. aŭdi. aŭskulti. demandi. diskuti. dokumento. elekti. justico. kongreso. opinii. paco. paroli. voli.

    Eble rilatitaj:

    aranĝx, bonx, certx, degnx, justx, koncertx, kredx, ne, volontx,