arko

  • [matematiko] Parto de cirklo aŭ de alia kurbo: arksekundo (1/3600 de grado); arkolongo.
  • [matematiko] (pp angulo) Nombro esprimanta la grandon de angulo per la arkolongo sur koncerna cirklo kun radiuso 1. [VIDU] radiano, sinuso.
  • [KOMUNUZO] Objekto havanta tian formon: arkoj de kroketludo; arkoj de selo; arkoj de laŭbo; fari arkon el iu (Z) (instrui al li/ŝi ĝentilecon); (f) mallumaj arkoj aperis sub la okuloj, kiuj kaviĝis (Z); la venka arko de sia nigra brovo; mian arkon (ĉielan) Mi metos arkon la nubon (X).
  • = lumarko.
  • Pafarko: streĉi sian arkon; (f) tro streĉi la arkon (tro postuli); havi du ŝnurojn al sia arko (plurajn rimedojn por sukcesi).
  • [arkitekturo] Kurbo, laŭ kiu estas kreita volbo aŭ lintelo: arko de fenestro, de volba; arko duoncirkla, segmenta, elipsa, korbansa, triloba, hufa, kilforma; apoga, deŝarĝa arko; triumfa arko. [VIDU] gotika, romanika.
  • [anatomio] Nomo de diversaj anatomiaj elementoj en forma de arko: aorta arko; brova, puba, ripa arko; la dentara arko.
  • [muziko] Ligaturo.
  • [lingvoscienco] Supersigna kun la formo de arko.
    cirkumflekso, ligaĵo, diftongo.
  • arka
    Havanta formon de arko: [anatomio] arka ligamento de pubosto.
  • arkaĵo
  • [arkitekturo] Konstruaĵo en formo de arko, baziĝanta sur du firmaj punktoj, kolonoj, pilieroj ktp: la forta Majna ponto kun ĝiaj dek tri arkaĵoj; ĵeti arkaĵon inter du muroj.

  • *2 (ark.) Volbo.
  • arkeco
    Kurbeco de io arka: la arkeco de lumbo, de instepo.
  • arkigi
    Doni formon arkan al io: arkigi la vertebraron; arkigi bastonon, branĉon.
  • arkisto
  • Militisto, kiu batalis per arko.
  • Sportisto, kiu praktikas sagĵeton per arko.
  • apogarko
    [arkitekturo] Duonarko, kiu portas oblikvan premforton flanke de volbo de navo k peras ĝin al piliero staranta ekster la konstruaĵo: la gotikaj katedraloj estas karakterizataj de sistemo de radiantaj apogarkoj.
  • balancarko
    Unu el la kurbaj stangoj, sur kiuj balanciĝas lulseĝo, lulilo ks: malalta brakseĝo sur balancarkoj (Z).
  • ĉielarko
    Sepkolora arko sur la ĉielo kontraŭflanke de la suno, formiĝanta pro la reflekto k difrakto de la sunradioj en la pluveroj: kiel la aspekto de ĉielarko, kiu montriĝas en la nuboj en tempo de pluvo (Z); ĉielarka truto. [VIDU] iriza.
  • lumarko
    [fiziko] Kontinua luma malŝargo de elektro trans izola medio, plejofte akompanata de parta vaporiĝo de la elektrodoj.
  • lunarko
    Vd luno.
  • pafarko
    [armeoj] Portebla batalilo, konsistanta el fleksebla stango k ŝnuro alligita al ĝiaj du finoj, uzata por ĵeti sagojn. SIN. arko 5.
  • pintarko
    [arkitekturo] Arko, konsistanta el du samspecaj kurboj, kiuj renkontiĝante formas ĉe la supro akutan angulon: la pintarko karakterizas la gotikan stilon; pintarkaj fenestroj de la magistratejo (Z). [VIDU] ogivo.
  • rondarko
    [arkitekturo] Arko en formo de duoncirklo, karakteriza de la romanika stilo.
  • selarko
    ĉiu el la du arkoj, kiuj formas la armaturon de selo k estas kuniĝitaj per du lignaj latoj.
  • sinusarko
    [matematiko] La inversa funkcio de la sinuso (same pri kosinuso, tangento k kotangento).
  • triumfarko
    [arkitekturo] Granda arkaĵo, ofte en formo de pordego, konstruita por honori triumfanton aŭ venkinton: la triumfarko de Tito en Romo, de la Stelplaco en Parizo.
  • vestarko
    Ilo en formo de arko, por bonorde pendigi jakon, bluzon, mantelon ks.

    Bildvortaro


    123-53 -66 : arkopafado
    123-53 : arkopafisto ĉe ekpafo
    123-54 : konkursarko kun depreneblaj ĵetbrakoj (inversigita arko)
    123-55 : ĵetbrako
    123-56 : celilo
    123-57 : fusto
    123-58 : stabiligilo
    123-59 : kordo; arkokordo

    Eble rilatitaj:

    absidx, abutmentx, amazonx, arbalestx, arkadx, arkivoltx, arkusx, brovx, ĉevalx, cintrx, domx, fenestrx, formx, kordx, ludx, vestx, veterx,