fonetiko

fonetik/o

  1. [LINGVOSCIENCO] Scienco, kiu studas la sonojn de lingvo (j). SIN. sonscienco. [VIDU] kontoido, vokoido, afrikato, frikativo, likvido, nazalo, plozivo, dentalo, gingivalo, labialo, palatalo, velaro, laringa, sonanto, glitanto, buŝa, voĉa, naza.
  1. Fonetismo.
  • fonetika (1)
    Rilata al fonetiko: fonetika transskribo, ortografio.
  • fonetikisto
    Sciencisto pri fonetiko.

    fonetiko


    afrikato. akcenta. akcenti. akcentita. akcento. akĉento. akuta. alteno. artik(ig)i. artikiga punkto. artikulacia. artikulacii. artikulacio. bruero. buŝa. cirkumflekso. daŭra. dentalo. dierezo. diftongo. duonvokalo. elizii. enklitiko. fermita. flustra. flustri. flustro. fonemo. forta. forteno. frikativo. glito. glota plosivo. grupo. guturalo. hiato. konsonanco. konsonanta. konsonanto. kvazaŭvokalo. labialo. lambdacizo. laringa frikativo. laŭtakcento. likvido. longa. malfermita. mallonga. malvasta. metatezo. mola. moligi. momenta. nazalo. neakcentita. obtuza. palataj. palatalo. plosivo. pozicio. rotacizo. senakcenta. silabiga. silabo. silabolimo. sonanto. sonoro. spirblovo. ŝuŝa konsonanto. tembro. teno. tonakcento. umlaŭto. uvulo. vasta. velaro. velo. voĉa. vokalo.
    aŭdi. aŭskulti. lingvistiko. lingvo. litero. paroli.

    Eble rilatitaj:

    alfabetx, blovx, fermx, grupx, laŭtx, ligx, pozicix, sonorx, sonx, velx, voĉx,