elemento

element/o

  1. Unu el la kvar fundamentaj substancoj (aero, fajro, akvo k tero), kiuj laŭ kredo de la antikvuloj konsistigis la universon.
  1. Unu el tiuj kvar substancoj, rigardata kiel medio taŭga por la vivo: ĉiuj anasidoj sentis sin bone en la malseka elemento (Z); tie supre (en la salono) mi ne estas en mia elemento (Z).
  1. ĉiu el la grandaj naturfortoj (vento, maro k.a.): la elementoj, kiuj ekstere sovaĝas (Z); (f) antaŭ ĉio, ĉu ŝi estos kapabla mem venki la elementojn malamikajn, fari ĝustan uzon el la elementoj amikaj? (Z).
  1. Substanco, supozita simpla k konsistanta el samsubstancaj eroj: [KEMIO] oni konas 109 kemiajn elementojn. [VIDU] Mendelevo.
  1. ĉiu el la konsistigaj eroj de tutaĵo: vortoj estas la elementoj de parolo; la intelektaj elementoj de la socio; fremdaj elementoj alfluis en la landon (B); (kompata emo) enhavas en si elementon de necerteco (Z).
    komponanto 1.
  1. ĉiu el la plej necesaj k plej simplaj principoj de scienco, per kiuj oni komencas la instruadon pri ĝi: elementoj de fonetiko, gramatiko, fiziko.
  1. [ELEKTRO] ĉiu el la paroj (zinko k kupro, aŭ zinko k karbo), kiu produktas elektron en pilo; ĉiu el la paroj da platoj, kiu amasigas k reliveras elektron en akumulatoro.
  1. [MATEMATIKO] (pp aro) ĉiu objekto (aĵo, ero, ento) apartenanta al la aro.
  • elementa
    1. Konsistiga k simpla, nemalkomponebla: la elementaj korpoj; elementa analizo; elementa kvanto.
    1. Fundamenta, baza: la elementaj fortoj de la vivo.
    1. Komenca, plej simpla, unuagrada: elementa lernolibro de aritmetiko; elementa lernejo; batali pro la plej elementa homa libereco (Z); elementa necesaĵo por kultura lingvo (Z); elemente simpla.
  • parolelemento
    [LINGVOSCIENCO] Vorto rigardata laŭ ĝia gramatika kategorio.
    vortospeco.
  • frazelemento
    [LINGVOSCIENCO] Sintagmo, rigardata laŭ ĝia funkcio en la frazo. [VIDU] subjekto, predikato, predikativo, objekto, adjekto, epiteto, suplemento, komplemento.
  • regulelemento
    Aldona elemento de akumulatora baterio por reguli la tension.
  • termoelemento
    [ELEKTRO] Aparato, enhavanta termoparon en elektra kontakto kun hejta elemento el drato, k uzata por mezuri malgrandajn kurentojn.
  • vortelemento
    Morfemo.

    elementx


    Eble rilatitaj:

    abocx, aktinix, aluminix, americix, amfoterx, antimonx, arĝentx, argonx, arsenx, astatx, atomx, barix, berilix, binarx, bismutx, boro, bromx, cerix, cezix, facilx, ferx, manĝx, metalx, naturx, okazx, orx, partx, periodx, simplx, tutx, unu,