balkono

  1. Plata elstaraĵo ĉe la fasado de domo, ĉirkaŭita per balustradokrado k komunikiĝanta kun la interno: li sidis sur sia balkono (Z); ŝi elkliniĝis super la balkonon (Z).
    altano, teraso, verando.
  1. [SPEKTAKLO] ĉiu el la etaĝoj kun sidlokoj, inter la partero k la galerio: sidi sur la unua balkono.
  • balkonaĵo (Z)
    Korbel·fenestro.
  • pulbalkono
    (fm) Galerio 5.
    balkonx

    balkonx


    Eble rilatitaj:

    altx, atlantx, teatrx,