defii

defi/i (tr) (Z)

  1. (iu) Aserti al iu, ke li/ŝi ne kapablas superi la asertanton en konkurso, ludo ks: defii ĉampionon de bokso; la testudo defiis la leporon pri kurado; defii amikon ĉe bilardo; (f) defii la danĝeron.
    provoki, spiti, mal· tima.
  1. (io) Prezenti nesupereblan obstaklon: tia politiko defias ĉian difinon; skribaĵo defianta la deĉifron.
  • defio
    Ago de iu, io defianta: fari, akcepti defion; civilizacio, kiu respondas la defion, kiun la tropika klimato direktas al ĝi.

    Eble rilatitaj: