grinci

*grinc/i (ntr)

Eligi akran malagrablan kaj tre akutan sonon pro kunfrotiĝo kun alia malmola objekto: fero grincas sur vitro (B); ŝlosilo grincas en seruro; grincas grilo, maŝino (B), segilo (Z), dentoj (Z); grinci per la dentoj (Z).
ĉirpi, klaki, knari.
  • grinco
    Bruo de io, kio grincas: oni aŭdis grincon de ne ŝmirita seruro.
  • grincado
    Daŭra aŭ ripetita bruo de iu aŭ io grincanta: nin ĝenis la tutan nokton la grincado de la ventoflago; ili estos elĵetitaj en la eksteran mallumon, tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj (N).
  • grincigi
    Fari, ke io grincu: grincigi la dentojn al iu (Z).

    grinci


    Eble rilatitaj:

    aŭdx, brux, ĉirpx, dentx, ŝlosx,