bikso

[ BOTANIKO] G. (Bixa el biksacoj) de nur unu sp. (B. orellana) de malgranda arbo kun longpetiolaj, korformaj, stipulohavaj folioj, kun ruĝaj, rozaj aŭ blankaj floroj en paniklo k kun semoj unuope gamitaj de ruĝa arilo, el kiu oni ricevas karotenoriĉan farbosubstancon ( rokuo), uzatan por kolorigi buteron, ĉokoladon k iujn fromaĝojn; hejma en tropika Ameriko, disvastigita al tropika Afriko. SIN. rokuarbo.

Eble rilatitaj: