DOClocalStorage="ekzerco29"; BUTONOnivelo=true; DOCnivelo=4; DOCbutonojVH = 11; DOCtopVH = 0; DOCdemandoVH = 64; DOCmesaĝojVH = 8; DOCklavaroVH = 10; DOCprogresoVH = 7; MILISEKtempoLimo=30000;
###Se ni bezonas uzi prepozicion kaj la senco ne montras al ni, kian prepozicion uzi, tiam ni povas uzi la [k][o][m][u][n][a][n] prepozicion "[j][e]".

[[

]

[[] ###Sed estas bone uzadi la vorton "je" kiel eble pli [m][a][l][[][o][f][t][e].

[[

]

[[] ###Anstataŭ la vorto "je" ni povas ankaŭ uzi akuzativon sen [p][r][e][p][o][z][i][c][i][o].

[[] ² ###Mi ridas je lia naiveco (aŭ mi ridas pro lia naiveco, aŭ: mi ridas [l][i][a][n] [n][a][i][v][e][c][o][n]).

[[

] ###Je la lasta fojo mi vidas lin [ĉ][e] vi (aŭ: la lastan fojon).

[[] ###Mi veturis du tago[j][n] kaj unu nokto[n].

[[] ###Mi sopiras je mia perdita feliĉo (aŭ: mi sopiras mian perditan [f][e][l][i][ĉ][o][n]).

[[

] ###El la dirita regulo sekvas, ke se ni pri ia verbo ne scias, ĉu ĝi postulas post si la [a][k][u][z][a][t][i][v][o][n] (t. e. ĉu ĝi estas aktiva) aŭ ne, ni povas ĉiam uzi la [[akuzativon].

[[

] ###Ekzemple, ni povas diri "obei al la patro" kaj "obei la patron" (anstataŭ "obei [j][e] la patro").

[[

] ###Sed ni ne uzas la akuzativon tiam, kiam la klareco de la senco tion ĉi malpermesas; ekzemple: ni povas diri "pardoni al la malamiko" kaj "pardoni la malamikon", sed ni devas diri ĉiam "pardoni [a][l] la malamiko [l][i][a][n] [k][u][l][p][o][n]".

[[

] ###Se ni bezonas uzi prepozicion kaj la senco ne montras al ni, [k][i][a][n] prepozicion uzi, tiam ni povas uzi la komunan prepozicion "je".

[[

] ###Sed estas bone uzadi la vorton "je" [k][i][e][l] eble pli malofte.

[[

] ###Anstataŭ la vorto "je" ni povas [a][n][k][a][ŭ] uzi akuzativon sen prepozicio.

[[ ] ###Mi [r][i][d][a][s] je lia naiveco (aŭ mi [[ridas] pro lia naiveco, aŭ: mi [ridas] lian naivecon).

[[

] ###Je la lasta fojo[] mi vidas lin ĉe vi (aŭ: la lastan fojo[n]).

[[ ] ###Mi [v][e][t][u][r][i][s] du tagojn kaj unu nokton.

[[] ###Mi sopiras je mia [p][e][r][d][i][t][a] feliĉo (aŭ: mi sopiras mian perditan feliĉon).

[[

] ###El la dirita regulo sekvas, ke se ni pri [i][a] verbo ne scias, ĉu ĝi postulas post si la akuzativon (t. e. ĉu ĝi estas aktiva) aŭ ne, ni povas ĉiam uzi la akuzativon.

[[

] ###Ekzemple, ni povas diri "[o][b][e][i] al la patro" kaj "[[obei] la patron" (anstataŭ "[[obei] je la patro").

[[

] ###Sed ni ne uzas la akuzativon tiam, kiam la klareco de la senco tion ĉi [m][a][l][p][e][r][m][e][s][a][s]; ekzemple: ni povas diri "pardoni al la malamiko" kaj "pardoni la malamikon", sed ni devas diri ĉiam "pardoni al la malamiko lian kulpon".

[[

] ###Se ni [b][e][z][o][n][a][s] uzi prepozicion kaj la senco ne montras al ni, kian prepozicion uzi, tiam ni povas uzi la komunan prepozicion "je".

[[

] ###Sed estas bone [u][z][a][d][i] la vorton "je" kiel eble pli malofte.

[[

] ###[A][n][s][t][a][t][a][ŭ] la vorto "je" ni povas ankaŭ uzi akuzativon sen prepozicio.

[[ ] ###Mi ridas [j]e lia naiveco (aŭ mi ridas [p][r]o lia naiveco, aŭ: mi ridas lia[n] naiveco[n]).

[[

] ###Mi [s][o][p][i][r][a][s] je mia perdita feliĉo (aŭ: mi sopiras mian perditan feliĉon).

[[

] ###El la dirita [r][e][g][u][l][o] sekvas, ke se ni pri ia verbo ne scias, ĉu ĝi postulas post si la akuzativon (t. e. ĉu ĝi estas aktiva) aŭ ne, ni povas ĉiam uzi la akuzativon.

[[

] ###Se ni bezonas uzi prepozicion kaj la [s][e][n][c][o] ne montras al ni, kian prepozicion uzi, tiam ni povas uzi la komunan prepozicion "je".

[[

] ###Sed estas bone uzadi la vorton "je" kiel [e][b][l][e] pli malofte.

[[

] ###Mi ridas [j]e lia naiveco (aŭ mi ridas [p][r]o lia naiveco, aŭ: mi ridas lia[n] naiveco[n]).

[[

] ###El la dirita regulo sekvas, ke se ni pri ia [v][e][r][b][o] ne scias, ĉu ĝi postulas post si la akuzativon (t. e. ĉu ĝi estas [a][k][t][i][v][a]) aŭ ne, ni povas ĉiam uzi la akuzativon.

[[

]