plonĝi

plonĝ/i (ntr)

  1. Lerte sin ĵeti en akvon, por naĝi: li plonĝis, tute nuda, por bani sin, al la river' apuda (K); ĉe la marĉo rifuĝe plonĝis rana greg' (K); sporta plonĝisto.
  1. [AVIADO] Abrupte kaj krute malsupreniĝi, direktante malsupren la nazon de la aviadilo: ili bombadis nin, plonĝante; plonĝobombadi.
  • spiralplonĝi (ntr)
    1. [AVIADO] Flugi laŭ spirala trajektorio.
    1. (fm) Rapide perdi la efikon de halucina drogo kaj rezulte fali en inerton aŭ deprimon; malzomi.


    Esprimoj:



    Kelkaj kunmetaĵoj:



    Vortoj uzitaj en la sama ĉirkaŭkunteksto:



    Rilatitaj vortoj:



    Iel rilatitaj:

    akvx