laĉo

*laĉ/o

  1. ŝnureto el kotono, silko, ledo ks, kiun oni trapasigas tra specialaj truetoj por streĉi kaj kunligi du partojn de vestoj, korseto, ŝuoj kc.
  1. Io simila (koliero, plektaĵo ks): laĉo da koraletoj ĉirkaŭis la kolon (Z); tiranta kun si longan puncan laĉon, kun kiu ŝi antaŭ momento faradis gimnastikajn ekzercojn (Z); laĉo por kapti birdojn. [VIDU] laĉtruo, laĉosuo.
  • laĉi (tr)
    1. Kunligi per laĉo: laĉi korseton, ŝuojn; (kvazaŭ per laĉo) (evi) laĉi pantalonon per buko (Z). [VIDU] tredilo.
    1. (f) Malhelpi, ĝeni: mi ne volas laĉi mian volon per leĝoj (Z).

    laĉo


    Iel rilatitaj:

    ŝux