braĝo

  1. Ardaj karbetoj restantaj, post kiam la ligno- aŭ karbo-pecoj ne plu ĵetas flamon.
  1. Tiaj samaj karbetoj, estingitaj antaŭ forkonsumiĝo, k uzataj aŭ kiel bruligaĵo, aŭ kiel elektrodo.
  • braĝujo
    Metala cilindra aĵura ujo, por teni ardantajn braĝojn k servi kiel hejtilo.
    braĝx

    braĝx


    Eble rilatitaj:

    elektrx, fajrx, kuirx,