baŭo

[ŝipoj] ĉiu el la longaj traboj, kiuj trairas ŝipon de unu flanko al alia, por malhelpi ilin disiĝi, k por subporti la ferdekon.
  • ĉefbaŭo
    La plej longa baŭo, en la centro de la ŝipo.

    Eble rilatitaj: