ambaŭ

PMEG: [ambaŭ]


I- Nevaria pron. k adj. , signifanta 'ĉiuj du', 'la du kune kiel tutaĵo': ĉu li saviĝis? ĉu elektro vivas?-Jes, ambaŭ vivas (Z); al vi klopodojn k al mi suferojn vi kaŭzas, tamen ambaŭ estas vanaj (Z); en unu tago ili ambaŭ mortos (X); pli bone estas iri senfila en la ĉielon, ol se ambaŭ, la patro k la filo, iras en la inferon (Z).
RIM. 1 Z. iufoje uzis 'la ambaŭ', sed poste konfesis, ke 'pli logike estas uzi la vorton 'ambaŭ' sen art.'.
RIM. 2 'La konj-an uzon de 'ambaŭ' en la frazo ni loĝas en Londono ambaŭ en somero k en vintro mi trovas tute ne aprobinda' skribis Z.; oni diru: 'kiel en somero, tiel en vintro', aŭ 'ne nur... sed ankaŭ...'.
 II- Pref. samsence uzata: flanke de ŝi staris statuoj (Z): ambaŭtranĉa glavo (X); ambaŭdekstra homo (uzanta la du manojn egale); kolekti fruktojn ambaŭmane.

du

Eble rilatitaj:

multx, samx, seksx,