aŭtoritato

  • Psika povo, influo, bazita sur la respekto, kiun iu akiris per fidindaj ecoj, saĝo, virtoj ktp: li ĝuas grandan aŭtoritaton super siaj kolegoj pro sia kompetenteco; teruran lian (Hamletan) agon per ĉiuj artoj k aŭtoritato (reĝa prestiĝo) ni penos senkulpigi (Z); ŝirmi sin sub la aŭtoritato de Aristotelo.
  • Povo, rajtigita postuli obeadon: kreinte la fundamenton de la lingvo, mi nun deprenas de mi tutan aŭtoritaton (Z); 'Centra Komitato', kiu prezentos la plej altan k solan aŭtoritaton en ĉiuj demandoj tuŝantaj nian aferon (Z); ĝi (vortaro) tute ne devas esti absoluta aŭtoritato por la amikoj de la lingvo (Z).
  • (plejofte plurale) Tiuj, kiuj disponas aŭtoritaton: tio, kion diras pri tio grandaj aŭtoritatoj (Z); ĉiu submetiĝu al la superaj aŭtoritatoj (N); la regantoj k aŭtoritatoj (N); la universitataj, la religiaj, la justicaj aŭtoritatoj.
    instanco.
  • aŭtoritata
    ĝuanta aŭ posedanta aŭtoritaton: aŭtoritata persono (Z), beletristo (Z); aŭtoritata tono de scianto (Z); personoj, kies juĝo en tiaj aferoj estas pli aŭtoritata ol mia (Z); nur ia tre aŭtoritata institucio povos prezenti por ni plenan garantion (Z);aŭtoritata kongreso (Z), reprezentantaro (Z); aŭtoritata decido (Z), voĉdonado (Z), vortaro (Z).
  • aŭtoritateco
    Aŭtoritato 1: personoj havantaj nenian aŭtoritatecon por la E-istoj (Z); en nia afero povas ekzisti nur aŭtoritateco morala (Z); komitato, kiu ne havas sufiĉe da aŭtoritateco en la okuloj de la mondo (Z).
  • aŭtoritatulo
  • Fidinda kompetentulo: citi aŭtoritatulojn, por apogi siajn dirojn; ŝajnaj aŭtoritatuloj (Z).
  • Persono, rajtigita postuli obeadon: ĉu vi volas ne timi aŭtoritatulon? (N).
  • senaŭtoritata
    Havanta nenian aŭtoritaton: senaŭtoritata registaro.
    povx , tiranx , verx ,

    Eble rilatitaj:

    absolutx, amikx,