aŭbrietio

[botaniko] G. (Aubrietia el brasikacoj) de tre malaltaj, kvazaŭ tapiŝformantaj, plurjaraj herboj kun kuŝaj tigoj k multegaj helruĝaj, helbluaj aŭ blue violetaj floroj; 12 sp-oj hejmaj de S Eŭropo ĝis Irano, pluraj kultivataj en rok·ĝardenoj.

Eble rilatitaj: