ĝemi

*ĝem/i (ntr)

  1. Esprimi doloran senton per plendaj, ne artikigitaj sonoj: la vundito ĝemas (B); pri tio mi ploras kaj ĝemas (X); najbaro ne ĝemas, kiam boto nin premas (Z); oni subite ekaŭdis, ke iu tre profunde ĝemas (Z); (f) kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas (X).
    krii, lamenti, plendi, sopiri, stertori.
  1. Diri kun ĝemoj: Kiel rapide forpasas ĉio bela! ĝemis la elfo (Z).
  1. (f) Aŭdigi facilan bruon, similan al ĝemo: la turtoj ĝemas en la arbo.
    murmuri, pepi.
  • ĝema
    Esprimanta ĝemadon: la urso diris kun ĝema voĉo (K).
  • ĝemo
    Sonoj de ĝemanto: persono kiu kutimis retenadi malantaŭ la interfermitaj dentoj ĝemojn kaj kriojn (Z); mia suferado estas pli peza ol miaj ĝemoj (X); sopira ĝemo (Z).
  • ĝemadi
    Longe, daŭre ĝemi: vi ĝemados unu al alia (X).
  • ĝemado
    1. Agado de ĝemanto: mi laciĝis de mia ĝemado (X).
    1. Longaj, daŭraj ĝemoj: la ĝemado estis tiel senĉesa, ke ĉiuj leviĝis por vidi kiu (Z); forflugos afliktoj kaj ĝemado (Z).
  • ĝemego
    Profunda ĝemo: la mont' akuŝis kaj elpuŝis ĝemegojn (K); ĝemegu, loĝantoj de la urbo, ĉar malaperos la popolo (X).
  • ĝemeto
    Delikata ĝemo.
  • ĝeminda
    Inda, ke oni ĝemu pri ĝi.
  • ekĝemi
    Subite aŭ mallonge ĝemi: ĝi plende ekĝemis (Z).
  • elĝemi (tr)
    Diri inter ĝemoj: ĉu ŝi elĝemis vorton de pardono? (Z).
  • forĝemi (tr)
    Perdi ĝemante: forĝemi sian tutan vivon (Z).
  • priĝemi (tr)
    ĝemi pri iu aŭ io: kio estas tiu mizera herbo, kiun vi priĝemas 2 (Z).
    funebri, priplori.
  • dolorĝemi
    ĝemi de doloro.
  • plorĝemi
    Aŭdigi spasman bruon de gorĝo pro grava fizika aŭ psika doloro: plorĝemi ĉe la mortlito de edzo.
    singulti.
  • sopirĝemi
    Profunde spiri de laceco aŭ doloro.
    suspiri, vespiri.

    ĝemi


    Iel rilatitaj:

    ah! bojx plendx