ĉifi

*ĉif/i (tr)

Difekti ion, kunpremante ĝin k farante multajn senordajn faldojn: ĉifi leteron, ĉemizon; ŝi nerve ĉifis sian naztukon; la pluvo ĉifis la freŝe gladitan robon; ĉifita lito, rubando.
buligi, krispigi, taŭzi.
  • ĉifaĵo
    Io ĉifita: li rigardis la traktatojn kiel simplajn paperĉifaĵojn.
  • neĉifebla
    Tiel preparita, ke oni ne, povas ĝin ĉifi: neĉifebla silko. SIN. negladenda.
    ĉifi

    ĉifi


    Iel rilatitaj:

    bulx difektx krispx taŭzx vestx