Dis'er'ig'it'a Tekst'o La fonto de tiu dokumento legeblas jene, kaj la ofteco-listo de radikoj jene.

LA SANKTA BIBLIO

   

ENHAVO


Genez'o –Unu'a libr'o de Mose'o

Ĉapitr'o 1

    1 En la komenc'o Di'o kre'is la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n.
2 Kaj la ter'o est'is sen'form'a kaj dezert'a, kaj mal'lum'o est'is super la abism'o ; kaj la spirit'o de Di'o ŝveb'is super la akv'o.
3 Kaj Di'o dir'is : Est'u lum'o ; kaj far'iĝ'is lum'o.
4 Kaj Di'o vid'is la lum'o'n, ke ĝi est'as bon'a ; kaj Di'o apart'ig'is la lum'o'n de la mal'lum'o.
5 Kaj Di'o nom'is la lum'o'n Tag'o, kaj la mal'lum'o'n Li nom'is Nokt'o.
Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, unu tag'o.
6 Kaj Di'o dir'is : Est'u firm'aĵ'o inter la akv'o, kaj ĝi apart'ig'u akv'o'n de akv'o.
7 Kaj Di'o kre'is la firm'aĵ'o'n, kaj apart'ig'is la akv'o'n, kiu est'as sub la firm'aĵ'o, de la akv'o, kiu est'as super la firm'aĵ'o ; kaj far'iĝ'is tiel.
8 Kaj Di'o nom'is la firm'aĵ'o'n Ĉiel'o.
Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, la du'a tag'o.
9 Kaj Di'o dir'is : Kolekt'iĝ'u la akv'o de sub la ĉiel'o en unu lok'o'n, kaj aper'u la sek'aĵ'o ; kaj far'iĝ'is tiel.
10 Kaj Di'o nom'is la sek'aĵ'o'n Ter'o, kaj la kolekt'iĝ'o'j'n de la akv'o Li nom'is Mar'o'j.
Kaj Di'o vid'is, ke ĝi est'as bon'a.
11 Kaj Di'o dir'is : Kresk'ig'u la ter'o verd'aĵ'o'n, herb'o'n, kiu nask'as sem'o'n, frukt'arb'o'n, kiu don'as laŭ si'a spec'o frukt'o'n, kies sem'o est'as en ĝi mem, sur la ter'o ; kaj far'iĝ'is tiel.
12 Kaj la ter'o el'kresk'ig'is verd'aĵ'o'n, herb'o'n, kiu nask'as sem'o'n laŭ si'a spec'o, kaj arb'o'n, kiu don'as frukt'o'n, kies sem'o est'as en ĝi mem laŭ si'a spec'o.
Kaj Di'o vid'is, ke ĝi est'as bon'a.
13 Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, la tri'a tag'o.
14 Kaj Di'o dir'is : Est'u lum'aĵ'o'j en la ĉiel'a firm'aĵ'o, por apart'ig'i la tag'o'n de la nokt'o, kaj ili prezent'u sign'o'j'n, temp'o'j'n, tag'o'j'n, kaj jar'o'j'n ; 15 kaj ili est'u lum'aĵ'o'j en la ĉiel'a firm'aĵ'o, por lum'i super la ter'o ; kaj far'iĝ'is tiel.
16 Kaj Di'o far'is la du grand'a'j'n lum'aĵ'o'j'n : la pli grand'a'n lum'aĵ'o'n, por reg'i la tag'o'n, kaj la mal'pli grand'a'n lum'aĵ'o'n, por reg'i la nokt'o'n, kaj la stel'o'j'n.
17 Kaj Di'o star'ig'is ili'n sur la ĉiel'a firm'aĵ'o, por ke ili lum'u sur la ter'o'n, 18 kaj por ke ili reg'u la tag'o'n kaj la nokt'o'n kaj far'u diferenc'o'n inter la lum'o kaj la mal'lum'o.
Kaj Di'o vid'is, ke ĝi est'as bon'a.
19 Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, la kvar'a tag'o.
20 Kaj Di'o dir'is : La akv'o aper'ig'u mov'iĝ'ant'aĵ'o'j'n, viv'a'j'n est'aĵ'o'j'n, kaj bird'o'j ek'flug'u super la ter'o, sub la ĉiel'a firm'aĵ'o.
21 Kaj Di'o kre'is la grand'a'j'n balen'o'j'n, kaj ĉiu'j'n viv'a'j'n est'aĵ'o'j'n mov'iĝ'ant'a'j'n, kiu'j'n aper'ig'is la akv'o, laŭ ili'a spec'o, kaj ĉiu'j'n flug'il'hav'a'j'n bird'o'j'n laŭ ili'a spec'o.
Kaj Di'o vid'is, ke ĝi est'as bon'a.
22 Kaj Di'o ili'n ben'is, dir'ant'e : Frukt'u kaj mult'iĝ'u, kaj plen'ig'u la akv'o'n en la mar'o'j, kaj la bird'o'j mult'iĝ'u sur la ter'o.
23 Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, la kvin'a tag'o.
24 Kaj Di'o dir'is : La ter'o aper'ig'u viv'a'j'n est'aĵ'o'j'n, laŭ ili'a spec'o, brut'o'j'n kaj ramp'aĵ'o'j'n kaj sur'ter'a'j'n best'o'j'n, laŭ ili'a spec'o ; kaj far'iĝ'is tiel.
25 Kaj Di'o kre'is la best'o'j'n de la ter'o, laŭ ili'a spec'o, kaj la brut'o'j'n, laŭ ili'a spec'o, kaj ĉiu'j'n ramp'aĵ'o'j'n de la ter'o, laŭ ili'a spec'o.
Kaj Di'o vid'is, ke ĝi est'as bon'a.
26 Kaj Di'o dir'is : Ni kre'u hom'o'n laŭ Ni'a bild'o, simil'a'n al Ni ; kaj ili reg'u super la fiŝ'o'j de la mar'o kaj super la bird'o'j de la ĉiel'o kaj super la brut'o'j, kaj super ĉiu'j ramp'aĵ'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o.
27 Kaj Di'o kre'is la hom'o'n laŭ Si'a bild'o, laŭ la bild'o de Di'o Li kre'is li'n ; en form'o de vir'o kaj vir'in'o Li kre'is ili'n.
28 Kaj Di'o ben'is ili'n, kaj Di'o dir'is al ili : Frukt'u kaj mult'iĝ'u, kaj plen'ig'u la ter'o'n kaj sub'met'u ĝi'n al vi, kaj reg'u super la fiŝ'o'j de la mar'o kaj super la bird'o'j en la ĉiel'o, kaj super ĉiu'j best'o'j, kiu'j mov'iĝ'as sur la ter'o.
29 Kaj Di'o dir'is : Jen Mi don'is al vi ĉiu'j'n herb'o'j'n, kiu'j sem'as sem'o'n, kiu'j trov'iĝ'as sur la tut'a ter'o, kaj ĉiu'j'n arb'o'j'n, kiu'j hav'as en si arb'a'n frukt'o'n, kiu sem'as sem'o'n ; tio est'u por vi manĝ'aĵ'o.
30 Kaj al ĉiu'j best'o'j de la ter'o kaj al ĉiu'j bird'o'j de la ĉiel'o kaj al ĉiu'j ramp'aĵ'o'j sur la ter'o, kiu'j hav'as en si viv'a'n anim'o'n, la tut'a'n verd'a'n herb'aĵ'o'n kiel manĝ'aĵ'o'n.
Kaj far'iĝ'is tiel.
31 Kaj Di'o rigard'is ĉio'n, kio'n Li kre'is, kaj vid'is, ke ĝi est'as tre bon'a.
Kaj est'is vesper'o, kaj est'is maten'o, la ses'a tag'o.

Ĉapitr'o 2

    Kaj est'is fin'it'a'j la ĉiel'o kaj la ter'o kaj ĉiu'j ili'a'j aparten'aĵ'o'j.
2 Kaj Di'o fin'is en la sep'a tag'o Si'a'n labor'o'n, kiu'n Li far'is, kaj Li ripoz'is en la sep'a tag'o de la tut'a labor'o, kiu'n Li far'is.
3 Kaj Di'o ben'is la sep'a'n tag'o'n kaj sankt'ig'is ĝi'n, ĉar en ĝi Li ripoz'is de Si'a tut'a labor'o, kiu'n Li far'is kre'ant'e.
4 Tia est'as la nask'iĝ'o de la ĉiel'o kaj la ter'o, kiam ili est'is kre'it'a'j, kiam Di'o la Etern'ul'o far'is la ter'o'n kaj la ĉiel'o'n.
5 Kaj nenia kamp'a arb'et'aĵ'o ankoraŭ est'is sur la ter'o, kaj nenia kamp'a herb'o ankoraŭ kresk'is, ĉar Di'o la Etern'ul'o ne pluv'ig'is sur la ter'o'n, kaj ne ekzist'is hom'o, por pri'labor'i la ter'o'n.
6 Sed nebul'o lev'iĝ'ad'is de la ter'o kaj don'ad'is mal'sek'ec'o'n al la tut'a supr'aĵ'o de la ter'o.
7 Kaj Di'o la Etern'ul'o kre'is la hom'o'n el polv'o de la ter'o, kaj Li en'blov'is en li'a'n naz'o'n spir'o'n de viv'o, kaj la hom'o far'iĝ'is viv'a anim'o.
8 Kaj Di'o la Etern'ul'o plant'is ĝarden'o'n en Ed'e'n en la Orient'o, kaj Li met'is tie'n la hom'o'n, kiu'n Li kre'is.
9 Kaj Di'o la Etern'ul'o el'kresk'ig'is el la ter'o ĉiu'n arb'o'n ĉarm'a'n por la vid'o kaj bon'a'n por la manĝ'o, kaj la arb'o'n de viv'o en la mez'o de la ĝarden'o, kaj la arb'o'n de sci'ad'o pri bon'o kaj mal'bon'o.
10 Kaj river'o el'ir'as el Ed'e'n, por akv'o'proviz'i la ĝarden'o'n, kaj de tie ĝi divid'iĝ'as kaj far'iĝ'as kvar ĉef'part'o'j.
11 La nom'o de unu est'as Piŝon ; ĝi est'as tiu, kiu ĉirkaŭ'as la tut'a'n land'o'n Ĥavila, kie est'as la or'o.
12 Kaj la or'o de tiu land'o est'as bon'a ; tie trov'iĝ'as bedeli'o kaj la ŝton'o oniks'o.
13 Kaj la nom'o de la du'a river'o est'as Giĥon ; ĝi est'as tiu, kiu ĉirkaŭ'as la tut'a'n land'o'n Etiop'uj'o.
14 Kaj la nom'o de la tri'a river'o est'as Ĥi'dek'el ; ĝi est'as tiu, kiu flu'as antaŭ Asiri'o.
Kaj la kvar'a river'o est'as Eŭfrat'o.
15 Kaj Di'o la Etern'ul'o pren'is la hom'o'n kaj en'loĝ'ig'is li'n en la ĝarden'o Eden'a, por ke li pri'labor'ad'u ĝi'n kaj gard'u ĝi'n.
16 Kaj Di'o la Etern'ul'o ordon'is al la hom'o, dir'ant'e : De ĉiu arb'o de la ĝarden'o vi manĝ'u ; 17 sed de la arb'o de sci'ad'o pri bon'o kaj mal'bon'o vi ne manĝ'u, ĉar en la tag'o, en kiu vi manĝ'os de ĝi, vi mort'os.
18 Kaj Di'o la Etern'ul'o dir'is : Ne est'as bon'e, ke la hom'o est'u sol'a ; Mi kre'os al li help'ant'o'n simil'a'n al li.
19 Kaj Di'o la Etern'ul'o kre'is el la ter'o ĉiu'j'n best'o'j'n de la kamp'o kaj ĉiu'j'n bird'o'j'n de la ĉiel'o, kaj ven'ig'is ili'n al la hom'o, por vid'i, kiel li nom'os ili'n ; kaj kiel la hom'o nom'is ĉiu'n viv'a'n est'aĵ'o'n, tiel rest'is ĝi'a nom'o.
20 Kaj la hom'o don'is nom'o'j'n al ĉiu'j brut'o'j kaj al la bird'o'j de la ĉiel'o kaj al ĉiu'j best'o'j de la kamp'o ; sed por la hom'o ne trov'iĝ'is help'ant'o simil'a al li.
21 Kaj Di'o la Etern'ul'o fal'ig'is profund'a'n dorm'o'n sur la hom'o'n, kaj ĉi tiu en'dorm'iĝ'is ; kaj Li pren'is unu el li'a'j rip'o'j kaj ferm'is la lok'o'n per karn'o.
22 Kaj Di'o la Etern'ul'o konstru'is el la rip'o, kiu'n Li pren'is de la hom'o, vir'in'o'n, kaj Li ven'ig'is ŝi'n al la hom'o.
23 Kaj la hom'o dir'is : Jen nun ŝi est'as ost'o el mi'a'j ost'o'j kaj karn'o el mi'a karn'o ; ŝi est'u nom'at'a Vir'in'o, ĉar el Vir'o ŝi est'as pren'it'a.
24 Tial vir'o for'las'os si'a'n patr'o'n kaj si'a'n patr'in'o'n, kaj al'iĝ'os al si'a edz'in'o, kaj ili est'os unu karn'o.
25 Kaj ili ambaŭ est'is nud'a'j, la hom'o kaj li'a edz'in'o, kaj ili ne hont'is.

Ĉapitr'o 3

    Kaj la serpent'o est'is pli ruz'a, ol ĉiu'j kamp'a'j best'o'j, kiu'j'n kre'is Di'o la Etern'ul'o.
Kaj ĝi dir'is al la vir'in'o : Ĉu Di'o dir'is, ke vi ne manĝ'u de ĉiu'j arb'o'j de la ĝarden'o ?
2 Kaj la vir'in'o dir'is al la serpent'o : La frukt'o'j'n de la arb'o'j de la ĝarden'o ni pov'as manĝ'i ; 3 sed pri la frukt'o'j de la arb'o, kiu est'as en la mez'o de la ĝarden'o, Di'o dir'is : Ne manĝ'u io'n de ili kaj ne tuŝ'u ili'n, por ke vi ne mort'u.
4 Kaj la serpent'o dir'is al la vir'in'o : Ne, vi ne mort'os ; 5 sed Di'o sci'as, ke en la tag'o, en kiu vi manĝ'os io'n de ili, mal'ferm'iĝ'os vi'a'j okul'o'j kaj vi est'os kiel Di'o, vi sci'os bon'o'n kaj mal'bon'o'n.
6 Kaj la vir'in'o vid'is, ke la arb'o est'as bon'a por manĝ'i kaj ĝi est'as ĉarm'a por la okul'o'j, kaj la arb'o est'as dezir'ind'a por saĝ'iĝ'i ; kaj ŝi pren'is de ĝi'a'j frukt'o'j, kaj ŝi manĝ'is, kaj ŝi don'is kun'e ankaŭ al si'a edz'o, kaj li manĝ'is.
7 Kaj mal'ferm'iĝ'is la okul'o'j de ili ambaŭ, kaj ili sci'iĝ'is, ke ili est'as nud'a'j ; kaj ili kun'kudr'is foli'o'j'n de fig'arb'o kaj far'is al si zon'aĵ'o'j'n.
8 Kaj ili aŭd'is la voĉ'o'n de Di'o la Etern'ul'o, kiu marŝ'is en la ĝarden'o dum la mal'varm'et'o de la tag'o ; kaj Adam kaj li'a edz'in'o kaŝ'iĝ'is de Di'o la Etern'ul'o inter la arb'o'j de la ĝarden'o.
9 Kaj Di'o la Etern'ul'o vok'is Adam'o'n, kaj dir'is al li : Kie vi est'as ?
10 Kaj tiu dir'is : Vi'a'n voĉ'o'n mi aŭd'is en la ĝarden'o, kaj mi ek'tim'is, ĉar mi est'as nud'a ; kaj mi kaŝ'is mi'n.
11 Kaj Di'o dir'is : Kiu dir'is al vi, ke vi est'as nud'a ?
ĉu vi ne manĝ'is de la arb'o, pri kiu Mi ordon'is al vi, ke vi ne manĝ'u de ĝi ?
12 Kaj Adam dir'is : La edz'in'o, kiu'n Vi don'is al mi kiel kun'ul'in'o'n, ŝi don'is al mi de la arb'o, kaj mi manĝ'is.
13 Kaj Di'o la Etern'ul'o dir'is al la vir'in'o : Kial vi tio'n far'is ?
Kaj la vir'in'o dir'is : La serpent'o tromp'log'is mi'n, kaj mi manĝ'is.
14 Kaj Di'o la Etern'ul'o dir'is al la serpent'o : Ĉar vi tio'n far'is, tial est'u mal'ben'it'a inter ĉiu'j brut'o'j kaj inter ĉiu'j best'o'j de la kamp'o ; sur vi'a ventr'o vi ir'ad'os kaj ter'o'n vi manĝ'ad'os dum vi'a tut'a viv'o.
15 Kaj Mi met'os mal'amik'ec'o'n inter vi kaj la vir'in'o kaj inter vi'a id'ar'o kaj ŝi'a id'ar'o ; ĝi frap'ad'os vi'a'n kap'o'n, kaj vi pik'ad'os ĝi'a'n kalkan'o'n.
16 Al la vir'in'o Li dir'is : Mi mult'ig'os vi'a'j'n sufer'o'j'n dum vi'a graved'ec'o ; en dolor'o vi nask'ad'os infan'o'j'n ; kaj al vi'a vir'o vi vi'n tir'os, kaj li reg'os super vi.
17 Kaj al Adam li dir'is : Ĉar vi obe'is la voĉ'o'n de vi'a edz'in'o, kaj vi manĝ'is de la arb'o, pri kiu Mi ordon'is al vi, dir'ant'e, ke vi ne manĝ'u de ĝi, tial mal'ben'it'a est'u la ter'o pro vi ; kun sufer'o'j vi manĝ'ad'os de ĝi dum vi'a tut'a viv'o.
18 Kaj dorn'o'j'n kaj pik'aĵ'o'j'n ĝi kresk'ig'os por vi, kaj vi manĝ'ad'os herb'o'j'n de la kamp'o.
19 En la ŝvit'o de vi'a vizaĝ'o vi manĝ'ad'os pan'o'n, ĝis vi re'ven'os en la ter'o'n, el kiu vi est'as pren'it'a ; ĉar vi est'as polv'o kaj re'far'iĝ'os polv'o.
20 Kaj Adam don'is al si'a edz'in'o la nom'o'n Ev'a, ĉar ŝi est'is patr'in'o de ĉiu'j viv'ant'o'j.
21 Kaj Di'o la Etern'ul'o far'is por Adam kaj por li'a edz'in'o vest'o'j'n el fel'o, kaj Li vest'is ili'n.
22 Kaj Di'o la Etern'ul'o dir'is : Jen Adam far'iĝ'is kiel unu el Ni, sci'ant'e bon'o'n kaj mal'bon'o'n ; nun ebl'e li etend'os si'a'n man'o'n kaj pren'os ankaŭ de la arb'o de viv'o kaj manĝ'os kaj viv'os etern'e.
23 Kaj Di'o la Etern'ul'o el'ig'is li'n el la Eden'a ĝarden'o, por ke li pri'labor'ad'u la ter'o'n, el kiu li est'is pren'it'a.
24 Kaj Li el'pel'is Adam'o'n, kaj lok'is antaŭ la Eden'a ĝarden'o la kerub'o'n kaj la turn'iĝ'ant'a'n flam'a'n glav'o'n, por gard'i la voj'o'n al la arb'o de viv'o.

Ĉapitr'o 4

    Kaj Adam ek'kon'is Ev'a'n, si'a'n edz'in'o'n, kaj ŝi graved'iĝ'is, kaj ŝi nask'is Kain'o'n ; kaj ŝi dir'is : Mi akir'is hom'o'n de la Etern'ul'o.
2 Kaj plu'e ŝi nask'is li'a'n frat'o'n Habel.
Kaj Habel far'iĝ'is ŝaf'paŝt'ist'o, kaj Kain far'iĝ'is ter'labor'ist'o.
3 Kaj post ia temp'o far'iĝ'is, ke Kain al'port'is el la frukt'o'j de la ter'o donac'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
4 Kaj Habel ankaŭ al'port'is el la unu'e'nask'it'o'j de si'a'j ŝaf'o'j kaj el ili'a gras'o.
Kaj la Etern'ul'o atent'is Habel'o'n kaj li'a'n donac'ofer'o'n ; 5 sed Kain'o'n kaj li'a'n donac'ofer'o'n Li ne atent'is.
Kaj Kain tre ek'koler'is, kaj li'a vizaĝ'o klin'iĝ'is.
6 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Kain : Kial vi koler'as ?
kaj kial klin'iĝ'is vi'a vizaĝ'o ?
7 Ja se vi ag'os bon'e, vi est'os fort'a ; sed se vi ag'os mal'bon'e, la pek'o kuŝ'os ĉe la pord'o, kaj vi'n ĝi aspir'os, sed vi reg'u super ĝi.
Kaj Kain parol'is kun si'a frat'o Habel ; kaj kiam ili est'is sur la kamp'o, Kain lev'iĝ'is kontraŭ si'a'n frat'o'n Habel kaj mort'ig'is li'n.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Kain : Kie est'as vi'a frat'o Habel ?
Kaj tiu dir'is : Mi ne sci'as ; ĉu mi est'as gard'ist'o de mi'a frat'o ?
10 Kaj Li dir'is : Kio'n vi far'is ?
la voĉ'o de la sang'o de vi'a frat'o kri'as al Mi de la ter'o.
11 Kaj nun est'u mal'ben'it'a de sur la ter'o, kiu mal'ferm'is si'a'n buŝ'o'n, por pren'i la sang'o'n de vi'a frat'o el vi'a man'o.
12 Kiam vi pri'labor'os la ter'o'n, ĝi ne plu don'os al vi si'a'n fort'o'n ; vag'ant'o kaj for'kur'ant'o vi est'os sur la ter'o.
13 Kaj Kain dir'is al la Etern'ul'o : Pli grand'a est'as mi'a pun'o, ol kiom mi pov'os el'port'i.
14 Jen Vi for'pel'as mi'n hodiaŭ de sur la ter'o, kaj mi dev'as mi'n kaŝ'i de antaŭ Vi'a vizaĝ'o, kaj mi est'os vag'ant'o kaj for'kur'ant'o sur la ter'o, kaj iu ajn, kiu mi'n renkont'os, mort'ig'os mi'n.
15 Kaj la Etern'ul'o dir'is al li : Sci'u, ke al iu, kiu mort'ig'os Kain'o'n, est'os venĝ'it'e sep'obl'e.
Kaj la Etern'ul'o far'is sur Kain sign'o'n, ke ne mort'ig'u li'n iu, kiu li'n renkont'os.
16 Kaj Kain for'ir'is de antaŭ la Etern'ul'o, kaj loĝ'iĝ'is en la land'o Nod, orient'e de Ed'e'n.
17 Kaj Kain ek'kon'is si'a'n edz'in'o'n, kaj ŝi graved'iĝ'is, kaj ŝi nask'is Ĥanoĥ'o'n.
Kaj li konstru'is urb'o'n, kaj li don'is al la urb'o nom'o'n laŭ la nom'o de si'a fil'o : Ĥanoĥ.
18 Kaj al Ĥanoĥ nask'iĝ'is Ir'ad, kaj al Ir'ad nask'iĝ'is Meĥujael, kaj al Meĥujael nask'iĝ'is Me'tuŝ'a'el, kaj al Me'tuŝ'a'el nask'iĝ'is Lem'eĥ.
19 Kaj Lem'eĥ pren'is al si du edz'in'o'j'n : unu hav'is la nom'o'n Ad'a, kaj la du'a hav'is la nom'o'n Cila.
20 Kaj Ad'a nask'is Ja'bal'o'n ; li est'is la patr'o de tiu'j, kiu'j loĝ'as en tend'o'j kaj paŝt'as brut'o'j'n.
21 Kaj la nom'o de li'a frat'o est'is Jubal ; li est'is la patr'o de ĉiu'j, kiu'j lud'as harp'o'n kaj flut'o'n.
22 Cila ankaŭ nask'is Tubal- Kain'o'n, forĝ'ant'o'n de divers'a'j majstr'aĵ'o'j el kupr'o kaj fer'o.
Kaj la frat'in'o de Tubal- Kain est'is Naama.
23 Kaj Lem'eĥ dir'is al si'a'j edz'in'o'j Ad'a kaj Cila : Aŭskult'u mi'a'n voĉ'o'n, edz'in'o'j de Lem'eĥ, Atent'u mi'a'n parol'o'n !
Ĉar vir'o'n mi mort'ig'is por vund'o al mi Kaj jun'ul'o'n por tuber'o al mi ; 24 Se sep'obl'e est'os venĝ'it'e por Kain, Por Lem'eĥ est'os sep'dek - sep'obl'e.
25 Kaj de'nov'e Adam ek'kon'is si'a'n edz'in'o'n, kaj ŝi nask'is fil'o'n, kaj don'is al li la nom'o'n Set : Ĉar Di'o met'is al mi ali'a'n sem'o'n anstataŭ Habel, kiu'n mort'ig'is Kain.
26 Kaj al Set ankoraŭ nask'iĝ'is fil'o, kaj li don'is al li la nom'o'n Enoŝ.
Tiam oni komenc'is al'vok'ad'i la nom'o'n de la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 5

    Jen est'as la libr'o de nask'o'j de Adam.
Kiam Di'o kre'is la hom'o'n, Li far'is li'n laŭ la bild'o de Di'o ; 2 kiel vir'o'n kaj vir'in'o'n Li kre'is ili'n, kaj Li ben'is ili'n kaj don'is al ili la nom'o'n Hom'o en la tag'o de ili'a nask'iĝ'o.
3 Kaj Adam viv'is cent tri'dek jar'o'j'n, kaj al li nask'iĝ'is fil'o laŭ li'a bild'o kaj simil'ec'o, kaj li don'is al li la nom'o'n Set.
4 Kaj Adam viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Set, ok'cent jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
5 Kaj la tut'a viv'o, kiu'n tra'viv'is Adam, est'is naŭ'cent tri'dek jar'o'j, kaj li mort'is.
6 Kaj Set viv'is cent kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Enoŝ.
7 Kaj Set viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Enoŝ, ok'cent sep jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
8 Kaj la tut'a viv'o de Set est'is naŭ'cent dek du jar'o'j, kaj li mort'is.
9 Kaj Enoŝ viv'is naŭ'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Ken'a'n.
10 Kaj Enoŝ viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Ken'a'n, ok'cent dek kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
11 Kaj la tut'a viv'o de Enoŝ est'is naŭ'cent kvin jar'o'j, kaj li mort'is.
12 Kaj Ken'a'n viv'is sep'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Mahalalel.
13 Kaj Ken'a'n viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Mahalalel, ok'cent kvar'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
14 Kaj la tut'a viv'o de Ken'a'n est'is naŭ'cent dek jar'o'j, kaj li mort'is.
15 Kaj Mahalalel viv'is ses'dek kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Jar'ed.
16 Kaj Mahalalel viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Jar'ed, ok'cent tri'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
17 Kaj la tut'a viv'o de Mahalalel est'is ok'cent naŭ'dek kvin jar'o'j, kaj li mort'is.
18 Kaj Jar'ed viv'is cent ses'dek du jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Ĥanoĥ.
19 Kaj Jar'ed viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Ĥanoĥ, ok'cent jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
20 Kaj la tut'a viv'o de Jar'ed est'is naŭ'cent ses'dek du jar'o'j, kaj li mort'is.
21 Kaj Ĥanoĥ viv'is ses'dek kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Metuŝelaĥ.
22 Kaj Ĥanoĥ ir'ad'is kun Di'o, post kiam nask'iĝ'is al li Metuŝelaĥ, tri'cent jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
23 Kaj la tut'a viv'o de Ĥanoĥ est'is tri'cent ses'dek kvin jar'o'j.
24 Kaj Ĥanoĥ ir'ad'is kun Di'o ; kaj li mal'aper'is, ĉar Di'o li'n pren'is.
25 Kaj Metuŝelaĥ viv'is cent ok'dek sep jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Lem'eĥ.
26 Kaj Metuŝelaĥ viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li Lem'eĥ, sep'cent ok'dek du jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
27 Kaj la tut'a viv'o de Metuŝelaĥ est'is naŭ'cent ses'dek naŭ jar'o'j, kaj li mort'is.
28 Kaj Lem'eĥ viv'is cent ok'dek du jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o.
29 Kaj li don'is al li la nom'o'n No'a, dir'ant'e : Ĉi tiu konsol'os ni'n en ni'a'j far'o'j kaj en la labor'o'j de ni'a'j man'o'j sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o mal'ben'is.
30 Kaj Lem'eĥ viv'is, post kiam nask'iĝ'is al li No'a, kvin'cent naŭ'dek kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
31 Kaj la tut'a viv'o de Lem'eĥ est'is sep'cent sep'dek sep jar'o'j, kaj li mort'is.
32 Kaj No'a hav'is la aĝ'o'n de kvin'cent jar'o'j, kaj al No'a nask'iĝ'is Ŝem, Ĥam, kaj Jaf'et.

Ĉapitr'o 6

    Kaj kiam la hom'o'j komenc'is mult'iĝ'i sur la ter'o kaj al ili nask'iĝ'is fil'in'o'j, 2 tiam la fil'o'j de Di'o vid'is la fil'in'o'j'n de la hom'o'j, ke ili est'as bel'a'j ; kaj ili pren'is al si edz'in'o'j'n el ĉiu'j, kiu'j'n ili elekt'is.
3 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Ne reg'os Mi'a spirit'o inter la hom'o'j etern'e, pro ili'a'j pek'o'j, ĉar ili est'as karn'o ; ili'a viv'o est'u cent du'dek jar'o'j.
4 Gigant'o'j est'is sur la ter'o en tiu temp'o, eĉ post kiam la fil'o'j de Di'o ven'is al la fil'in'o'j de la hom'o'j kaj ĉi tiu'j nask'is al ili.
Tio est'is la fort'ul'o'j, tre fam'a'j de plej antikv'a temp'o.
5 Kaj la Etern'ul'o vid'is, ke grand'a est'as la mal'bon'ec'o de la hom'o'j sur la ter'o kaj ke ĉiu'j pens'o'j kaj intenc'o'j de ili'a'j kor'o'j est'as nur mal'bon'o en ĉiu temp'o ; 6 tiam la Etern'ul'o pent'is, ke Li kre'is la hom'o'n sur la ter'o, kaj Li aflikt'iĝ'is en Si'a kor'o.
7 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Mi eksterm'os de sur la ter'o la hom'o'n, kiu'n Mi kre'is, de la hom'o ĝis la brut'o'j, ĝis la ramp'aĵ'o'j, kaj ĝis la bird'o'j de la ĉiel'o ; ĉar Mi pent'as, ke Mi ili'n kre'is.
8 Sed No'a akir'is plaĉ'o'n en la okul'o'j de la Etern'ul'o.
9 Jen est'as la histori'o de No'a : No'a est'is hom'o virt'a kaj sen'makul'a en si'a generaci'o ; kun Di'o No'a ir'ad'is.
10 Kaj nask'iĝ'is al No'a tri fil'o'j : Ŝem, Ĥam, kaj Jaf'et.
11 Kaj la ter'o mal'virt'iĝ'is antaŭ Di'o, kaj la ter'o plen'iĝ'is de mal'just'aĵ'o'j.
12 Kaj Di'o vid'is la ter'o'n, ke ĝi mal'virt'iĝ'is, ĉar ĉiu karn'o mal'virt'ig'is si'a'n voj'o'n sur la ter'o.
13 Kaj Di'o dir'is al No'a : La fin'o de ĉiu karn'o ven'is antaŭ Mi'n, ĉar la ter'o plen'iĝ'is de mal'just'aĵ'o'j per ili, kaj jen Mi pere'ig'os ili'n kun la ter'o.
14 Far'u al vi arke'o'n el lign'o gofer'a ; apart'aĵ'o'j'n far'u en la arke'o, kaj ŝmir'u ĝi'n per peĉ'o intern'e kaj ekster'e.
15 Kaj far'u ĝi'n tia'manier'e : tri'cent uln'o'j est'u la long'o de la arke'o, kvin'dek uln'o'j ĝi'a larĝ'o, kaj tri'dek uln'o'j ĝi'a alt'o.
16 Fenestr'o'n far'u en la arke'o, supr'e, kun la alt'o de unu uln'o, kaj la pord'o'n de la arke'o vi far'os en la flank'o ; mal'supr'a'n spac'o'n, du'a'n spac'o'n, kaj tri'a'n spac'o'n far'u en ĝi.
17 Kaj jen Mi ven'ig'os akv'a'n diluv'o'n sur la ter'o'n, por eksterm'i ĉiu'n karn'o'n, kiu hav'as en si spirit'o'n de viv'o sub la ĉiel'o ; ĉio, kio est'as sur la ter'o, pere'os.
18 Kaj Mi star'ig'os Mi'a'n inter'lig'o'n kun vi ; kaj vi en'ir'os en la arke'o'n, vi kaj vi'a'j fil'o'j kaj vi'a edz'in'o kaj la edz'in'o'j de vi'a'j fil'o'j kun'e kun vi.
19 Kaj el ĉiu'j viv'aĵ'o'j, el ĉiu karn'o, en'konduk'u po unu par'o el ĉiu'j en la arke'o'n, ke ili rest'u viv'a'j kun vi ; vir'best'o kaj vir'in'best'o ili est'u.
20 El la bird'o'j laŭ ili'a'j spec'o'j, kaj el la brut'o'j laŭ ili'a'j spec'o'j, el ĉiu'j ramp'aĵ'o'j de la ter'o laŭ ili'a'j spec'o'j, po par'o el ĉiu'j en'ir'u kun vi, por rest'i viv'a'j.
21 Kaj vi pren'u al vi el ĉiu'j manĝ'aĵ'o'j, kiu'j est'as manĝ'at'a'j, kaj kolekt'u al vi ; kaj ĝi est'u por vi kaj por ili por manĝ'i.
22 Kaj No'a tio'n far'is ; ĉio'n, kiel Di'o al li ordon'is, tiel li far'is.

Ĉapitr'o 7

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al No'a : En'ir'u vi kaj vi'a tut'a famili'o en la arke'o'n, ĉar vi'n Mi vid'is, ke vi est'as virt'ul'o antaŭ Mi en ĉi tiu generaci'o.
2 El ĉiu'j brut'o'j pur'a'j pren'u al vi po sep par'o'j, vir'best'o'j'n kaj ili'a'j'n in'o'j'n ; kaj el la brut'o'j, kiu'j ne est'as pur'a'j, po du, vir'best'o'n kaj ĝi'a'n in'o'n.
3 Ankaŭ el la bird'o'j de la ĉiel'o po sep par'o'j, vir'best'o'j'n kaj vir'in'best'o'j'n, por ke sem'o rest'u sur la tut'a ter'o.
4 Ĉar post sep tag'o'j Mi pluv'ig'os sur la ter'o'n dum kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j, kaj Mi eksterm'os de sur la ter'o ĉiu'j'n ekzist'aĵ'o'j'n, kiu'j'n Mi kre'is.
5 Kaj No'a far'is ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o al li ordon'is.
6 Kaj No'a hav'is la aĝ'o'n de ses'cent jar'o'j, kiam la akv'a diluv'o ven'is sur la ter'o'n.
7 Kaj en'ir'is No'a kaj li'a'j fil'o'j kaj li'a edz'in'o kaj la edz'in'o'j de li'a'j fil'o'j kun'e kun li en la arke'o'n, pro la akv'o de la diluv'o.
8 El la brut'o'j pur'a'j, kaj el la brut'o'j, kiu'j ne est'as pur'a'j, kaj el la bird'o'j, kaj el ĉiu'j ramp'aĵ'o'j sur la ter'o, 9 po unu par'o ven'is al No'a en la arke'o'n, vir'best'o kaj in'o, kiel Di'o ordon'is al No'a.
10 Kaj kiam pas'is la sep tag'o'j, la diluv'a akv'o ven'is sur la ter'o'n.
11 En la ses'cent'a jar'o de la viv'o de No'a, en la du'a monat'o, en la dek - sep'a tag'o de la monat'o, en tiu tag'o dis'fend'iĝ'is ĉiu'j font'o'j de la grand'a abism'o kaj la apertur'o'j de la ĉiel'o mal'ferm'iĝ'is.
12 Kaj est'is pluv'o sur la ter'o dum kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j.
13 Ĝust'e en tiu tag'o en'ir'is en la arke'o'n No'a, kaj Ŝem kaj Ĥam kaj Jaf'et, la fil'o'j de No'a, kaj la edz'in'o de No'a, kaj la tri edz'in'o'j de li'a'j fil'o'j kun'e kun ili ; 14 ili, kaj ĉiu'j best'o'j laŭ si'a'j spec'o'j, kaj ĉiu'j brut'o'j laŭ si'a'j spec'o'j, kaj ĉiu'j ramp'aĵ'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o, laŭ si'a'j spec'o'j, kaj ĉiu'j flug'aĵ'o'j laŭ si'a'j spec'o'j, ĉiu'j bird'o'j, ĉiu'j flug'il'hav'ant'o'j.
15 Kaj en'ir'is al No'a en la arke'o'n po du el ĉiu karn'o, kiu hav'as en si spirit'o'n de viv'o.
16 Kaj la ven'int'o'j, vir'best'o kaj in'o el ĉiu karn'o, en'ir'is, kiel ordon'is al ili Di'o ; kaj la Etern'ul'o ferm'is post ili.
17 Kaj est'is diluv'o dum kvar'dek tag'o'j sur la ter'o ; kaj mult'iĝ'is la akv'o kaj lev'is la arke'o'n, kaj ĝi est'is alt'e super la ter'o.
18 Kaj la akv'o fort'iĝ'is sur la ter'o, kaj la arke'o naĝ'is sur la supr'aĵ'o de la akv'o.
19 Kaj la akv'o tre'eg'e fort'iĝ'is kaj tre mult'iĝ'is sur la ter'o ; kaj kovr'iĝ'is ĉiu'j alt'a'j mont'o'j, kiu'j est'as sub la ĉiel'o.
20 Dek kvin uln'o'j'n pli alt'e lev'iĝ'is la akv'o kaj kovr'is la mont'o'j'n.
21 Kaj pere'is ĉiu karn'o, kiu mov'iĝ'as sur la ter'o, la bird'o'j kaj la brut'o'j kaj la best'o'j, kaj ĉiu'j ramp'aĵ'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o, kaj ĉiu'j hom'o'j.
22 Ĉio, kio hav'is en si spirit'o'n de viv'o, el ĉio, kio est'is sur la sek'a ter'o, mort'is.
23 Kaj eksterm'iĝ'is ĉiu'j ekzist'aĵ'o'j, kiu'j est'is sur la ter'o, de hom'o ĝis brut'o'j kaj ramp'aĵ'o'j kaj bird'o'j de la ĉiel'o ; ili eksterm'iĝ'is de sur la ter'o ; kaj rest'is nur No'a kaj kio est'is kun li en la arke'o.
24 Kaj la akv'o okup'is la ter'o'n dum cent kvin'dek tag'o'j.

Ĉapitr'o 8

    Kaj Di'o re'memor'is No'a'n, kaj ĉiu'j'n best'o'j'n kaj ĉiu'j'n brut'o'j'n, kiu'j est'is kun li en la arke'o ; kaj Di'o ven'ig'is vent'o'n sur la ter'o'n, kaj la akv'o kviet'iĝ'is.
2 Kaj ferm'iĝ'is la font'o'j de la abism'o kaj la apertur'o'j de la ĉiel'o, kaj ĉes'iĝ'is la pluv'o el la ĉiel'o.
3 Kaj iom post iom re'for'iĝ'is la akv'o de sur la ter'o, kaj la akv'o komenc'is mal'mult'iĝ'i post la pas'o de cent kvin'dek tag'o'j.
4 Kaj la arke'o halt'is en la sep'a monat'o, en la dek - sep'a tag'o de la monat'o, sur la mont'o'j Ar'ar'at.
5 Kaj la akv'o konstant'e mal'pli'iĝ'ad'is ĝis la dek'a monat'o ; en la unu'a tag'o de la dek'a monat'o montr'iĝ'is la supr'o'j de la mont'o'j.
6 Kaj post kvar'dek tag'o'j No'a mal'ferm'is la fenestr'o'n de la arke'o, kiu'n li far'is.
7 Kaj li el'las'is korv'o'n, kaj ĝi el'flug'is, for'flug'ad'is kaj re'ven'ad'is, ĝis for'sek'iĝ'is la akv'o sur la ter'o.
8 Kaj li el'las'is de si kolomb'o'n, por vid'i, ĉu jam mal'fort'iĝ'is la akv'o sur la ter'o.
9 Sed la kolomb'o ne trov'is ripoz'ej'o'n por si'a'j pied'o'j, kaj ĝi re'ven'is al li en la arke'o'n, ĉar akv'o est'is sur la supr'aĵ'o de la tut'a ter'o.
Kaj li etend'is si'a'n man'o'n kaj pren'is la kolomb'o'n kaj en'ven'ig'is ĝi'n al si en la arke'o'n.
10 Kaj li atend'is ankoraŭ ali'a'j'n sep tag'o'j'n, kaj li de'nov'e el'las'is la kolomb'o'n el la arke'o.
11 Kaj re'ven'is al li la kolomb'o en temp'o vesper'a, kaj jen ĝi hav'is en si'a buŝ'o de'ŝir'it'a'n foli'o'n de oliv'arb'o ; kaj No'a konvink'iĝ'is, ke la akv'o mal'fort'iĝ'is sur la ter'o.
12 Kaj li atend'is ankoraŭ ali'a'j'n sep tag'o'j'n, kaj li el'las'is la kolomb'o'n, kaj ĉi tiu jam ne plu re'ven'is al li.
13 Kaj en la ses'cent - unu'a jar'o, en la unu'a tag'o de la unu'a monat'o, for'sek'iĝ'is la akv'o sur la ter'o ; kaj No'a mal'ferm'is la tegment'o'n de la arke'o, kaj li vid'is, ke sek'iĝ'is la supr'aĵ'o de la ter'o.
14 Kaj en la du'a monat'o, en la du'dek - sep'a tag'o de la monat'o, la ter'o el'sek'iĝ'is.
15 Kaj Di'o dir'is al No'a jen'e : 16 El'ir'u el la arke'o, vi kaj vi'a edz'in'o kaj vi'a'j fil'o'j kaj la edz'in'o'j de vi'a'j fil'o'j kun'e kun vi ; 17 ĉiu'j'n best'o'j'n, kiu'j est'as kun vi, el ĉiu karn'o, el la bird'o'j kaj brut'o'j, kaj el ĉiu'j ramp'aĵ'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o, el'ir'ig'u kun'e kun vi ; kaj ili mov'iĝ'u sur la ter'o kaj frukt'u kaj mult'iĝ'u sur la ter'o.
18 Kaj el'ir'is No'a kaj li'a'j fil'o'j kaj li'a edz'in'o kaj la edz'in'o'j de li'a'j fil'o'j kun'e kun li.
19 Ĉiu'j best'o'j, ĉiu'j ramp'aĵ'o'j, kaj ĉiu'j bird'o'j, ĉio, kio mov'iĝ'as sur la ter'o, laŭ si'a'j famili'o'j, el'ir'is el la arke'o.
20 Kaj No'a konstru'is altar'o'n al la Etern'ul'o, kaj li pren'is el ĉiu'j pur'a'j brut'o'j kaj el ĉiu'j pur'a'j bird'o'j kaj ofer'is brul'ofer'o'j'n sur la altar'o.
21 Kaj la Etern'ul'o flar'is la agrabl'a'n odor'o'n, kaj la Etern'ul'o dir'is en Si'a kor'o : Mi ne plu mal'ben'os la ter'o'n pro la hom'o, ĉar la pens'o de la hom'a kor'o est'as mal'bon'a jam de li'a jun'ec'o ; kaj Mi ne bat'os plu ĉio'n viv'ant'a'n, kiel Mi far'is.
22 De nun tiel long'e, kiel la ter'o ekzist'os, sem'ad'o kaj rikolt'ad'o, mal'varm'o kaj varm'o, somer'o kaj vintr'o, tag'o kaj nokt'o ne ĉes'iĝ'os.

Ĉapitr'o 9

    Kaj Di'o ben'is No'a'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n, kaj dir'is al ili : Frukt'u kaj mult'iĝ'u, kaj plen'ig'u la ter'o'n.
2 Kaj ili tim'u vi'n kaj trem'u antaŭ vi, ĉiu'j best'o'j de la ter'o kaj ĉiu'j bird'o'j de la ĉiel'o, ĉio, kio mov'iĝ'as sur la ter'o, kaj ĉiu'j fiŝ'o'j de la mar'o ; en vi'a'j'n man'o'j'n ili est'as trans'don'it'a'j.
3 Ĉio, kio mov'iĝ'as kaj viv'as, serv'u al vi kiel manĝ'aĵ'o ; kiel verd'a'n herb'o'n, Mi don'is al vi ĉio'n.
4 Nur karn'o'n kun'e kun ĝi'a anim'o, la sang'o, ne manĝ'u.
5 Ankaŭ vi'a'n sang'o'n kaj anim'o'n Mi re'postul'os, el la man'o'j de ĉiu'j best'o'j Mi ĝi'n re'postul'os, kaj el la man'o'j de hom'o, el la man'o'j de ĉiu hom'o pro li'a frat'o Mi re'postul'os la anim'o'n de hom'o.
6 Se iu verŝ'os sang'o'n de hom'o, li'a sang'o ankaŭ est'os verŝ'it'a de hom'o ; ĉar laŭ la bild'o de Di'o est'as far'it'a la hom'o.
7 Kaj vi frukt'u kaj mult'iĝ'u, mov'iĝ'ad'u sur la ter'o kaj mult'iĝ'u sur ĝi.
8 Kaj Di'o dir'is al No'a kaj al li'a'j fil'o'j kun'e kun li jen'e : 9 Jen Mi star'ig'as Mi'a'n inter'lig'o'n kun vi kaj kun vi'a id'ar'o post vi ; 10 kaj kun ĉiu viv'a ekzist'aĵ'o, kiu est'as kun vi, el bird'o'j, el brut'o'j, kaj el ĉiu'j best'o'j de la ter'o kun vi, el ĉiu'j, kiu'j el'ir'is el la arke'o, kun ĉiu'j best'o'j de la ter'o.
11 Kaj Mi star'ig'as Mi'a'n inter'lig'o'n kun vi, ke ne eksterm'iĝ'os plu ĉiu karn'o per akv'o de diluv'o, kaj ne est'os plu diluv'o, por pere'ig'i la ter'o'n.
12 Kaj Di'o dir'is : Ĉi tio est'as la sign'o de la inter'lig'o, kiu'n Mi met'as inter Mi kaj inter vi kaj inter ĉiu viv'a ekzist'aĵ'o, kiu est'as kun vi, por etern'a'j generaci'o'j : 13 Mi'a'n ark'o'n Mi met'as en la nub'o'n, kaj ĝi est'u sign'o de la inter'lig'o inter Mi kaj la ter'o.
14 Kaj kiam Mi ven'ig'os nub'o'n super la ter'o'n, montr'iĝ'os la ark'o en la nub'o ; 15 kaj Mi re'memor'os Mi'a'n inter'lig'o'n, kiu ekzist'as inter Mi kaj vi kaj ĉiu viv'a ekzist'aĵ'o el ĉiu karn'o, kaj la akv'o ne far'iĝ'os plu diluv'o, por pere'ig'i ĉiu'n karn'o'n.
16 Kaj la ark'o est'os en la nub'o ; kaj Mi ĝi'n vid'os, por memor'i pri la etern'a inter'lig'o inter Di'o kaj ĉiu viv'a ekzist'aĵ'o el ĉiu karn'o, kiu est'as sur la ter'o.
17 Kaj Di'o dir'is al No'a : Ĉi tio est'as la sign'o de la inter'lig'o, kiu'n Mi star'ig'is inter Mi kaj ĉiu karn'o, kiu est'as sur la ter'o.
18 Kaj la fil'o'j de No'a, kiu'j el'ir'is el la arke'o, est'is : Ŝem, Ĥam, kaj Jaf'et ; kaj Ĥam est'is la patr'o de Kana'a'n.
19 Tio est'is la tri fil'o'j de No'a ; kaj de ili dis'kresk'is la tut'a loĝ'ant'ar'o de la ter'o.
20 Kaj No'a komenc'is ter'kultiv'a'n labor'o'n kaj plant'is vin'ber'ĝarden'o'n.
21 Kaj li trink'is el la vin'o kaj ebri'iĝ'is, kaj nud'iĝ'is en si'a tend'o.
22 Kaj Ĥam, la patr'o de Kana'a'n, vid'is la nud'ec'o'n de si'a patr'o, kaj li dir'is tio'n al si'a'j du frat'o'j ekster'e.
23 Kaj Ŝem kaj Jaf'et pren'is la vest'o'n kaj met'is ĝi'n sur si'a'j'n ŝultr'o'j'n, kaj ir'is dors'direkt'e kaj kovr'is la nud'ec'o'n de si'a patr'o ; kaj ili'a'j vizaĝ'o'j est'is turn'it'a'j mal'antaŭ'e'n, kaj la nud'ec'o'n de si'a patr'o ili ne vid'is.
24 Kaj No'a vek'iĝ'is de si'a ebri'ec'o, kaj li sci'iĝ'is, kiel ag'is kun li li'a pli jun'a fil'o.
25 Kaj li dir'is : Mal'ben'it'a est'u Kana'a'n ; Sklav'o de sklav'o'j li est'u ĉe si'a'j frat'o'j.
26 Kaj li dir'is : Glor'at'a est'u la Etern'ul'o, la Di'o de Ŝem ; Kaj Kana'a'n est'u sklav'o al ili ; 27 Di'o dis'vast'ig'u Jafet'o'n, Kaj li loĝ'u en la tend'o'j de Ŝem, Kaj Kana'a'n est'u sklav'o al ili.
Kaj No'a viv'is post la diluv'o tri'cent kvin'dek jar'o'j'n.
29 Kaj la tut'a viv'o de No'a est'is naŭ'cent kvin'dek jar'o'j, kaj li mort'is.

Ĉapitr'o 10

    Jen est'as la generaci'ar'o de la fil'o'j de No'a : Ŝem, Ĥam, kaj Jaf'et.
Kaj nask'iĝ'is al ili fil'o'j post la diluv'o.
2 La fil'o'j de Jaf'et : Gomer kaj Magog kaj Madaj kaj Jav'a'n kaj Tub'al kaj Meŝeĥ kaj Tir'as.
3 Kaj la fil'o'j de Gomer : Aŝkenaz kaj Rif'at kaj Tog'arm'a.
4 Kaj la fil'o'j de Jav'a'n : Eliŝa kaj Tarŝiŝ, Kitim kaj Dodanim.
5 De ĉi tiu'j dis'sem'iĝ'is la insul'o'j da popol'o'j en si'a'j land'o'j, ĉiu laŭ si'a lingv'o, laŭ si'a'j gent'o'j kaj naci'o'j.
6 Kaj la fil'o'j de Ĥam : Kuŝ kaj Micraim kaj Put kaj Kana'a'n.
7 Kaj la fil'o'j de Kuŝ : Seb'a kaj Ĥavila kaj Sabta kaj Raama kaj Sabteĥa ; kaj la fil'o'j de Raama ; Ŝeba kaj Dedan.
8 Kaj Kuŝ nask'ig'is Nimrod'o'n, kiu komenc'is est'i potenc'a sur la ter'o.
9 Li est'is potenc'a ĉas'ist'o antaŭ la Etern'ul'o ; tial oni dir'as : Kiel Nimrod, potenc'a ĉas'ist'o antaŭ la Etern'ul'o.
10 Kaj la komenc'o de li'a regn'o est'is Babel kaj Er'eĥ kaj Akad kaj Kalne en la land'o Ŝi'n'ar.
11 El ĉi tiu land'o li el'ir'is en Asiri'o'n kaj konstru'is la urb'o'j'n Ninev'e kaj Reĥobot kaj Kalaĥ, 12 kaj Resen inter Ninev'e kaj Kalaĥ (ĝi est'is la grand'a urb'o ).
13 Kaj Micraim nask'ig'is la Lud'id'o'j'n kaj la Anam'id'o'j'n kaj la Lehab'id'o'j'n kaj la Naftuĥ'id'o'j'n 14 kaj la Patrus'id'o'j'n kaj la Kasluĥ'id'o'j'n (de kiu'j de'ven'is la Filiŝt'o'j )kaj la Kaftor'id'o'j'n.
15 Kaj de Kana'a'n nask'iĝ'is Cid'o'n, li'a unu'e'nask'it'o, kaj Ĥet, 16 kaj la Jebus'id'o'j kaj la Amorid'o'j kaj la Girgaŝ'id'o'j 17 kaj la Ĥiv'id'o'j kaj la Ark'id'o'j kaj la Sin'id'o'j 18 kaj la Arvad'id'o'j kaj la Cemar'id'o'j kaj la Ĥamat'id'o'j ; kaj post'e la gent'o'j Kanaan'a'j dis'iĝ'is.
19 Kaj la lim'o'j de la Kanaan'id'o'j est'is de Cid'o'n ĝis Ger'ar kaj Gaz'a, ĝis Sod'om kaj Gomor'a, Adma kaj Ceboim ĝis Laŝa.
20 Tio est'as la fil'o'j de Ĥam laŭ si'a'j gent'o'j kaj lingv'o'j, en si'a'j land'o'j kaj naci'o'j.
21 Nask'iĝ'is infan'o'j ankoraŭ al Ŝem, la patr'o de ĉiu'j Eber'id'o'j, pli mal'jun'a frat'o de Jaf'et.
22 La fil'o'j de Ŝem : Elam kaj Aŝur kaj Arpaĥŝad kaj Lud kaj Aram.
23 Kaj la fil'o'j de Aram : Uc kaj Ĥul kaj Get'er kaj Maŝ.
24 Kaj al Arpaĥŝad nask'iĝ'is Ŝelaĥ, kaj al Ŝelaĥ nask'iĝ'is Eber.
25 Kaj al Eber nask'iĝ'is du fil'o'j : la nom'o de unu est'is Pel'eg, ĉar dum li'a viv'o divid'iĝ'is la ter'o ; kaj la nom'o de li'a frat'o est'is Joktan.
26 Kaj al Joktan nask'iĝ'is Al'mod'ad kaj Ŝel'ef kaj Ĥacarmavet kaj Jeraĥ 27 kaj Hadoram kaj Uz'al kaj Dikla 28 kaj Ob'al kaj Abimael kaj Ŝeba 29 kaj Ofir kaj Ĥavila kaj Jobab.
Ĉiu'j ĉi tiu'j est'is fil'o'j de Joktan.
30 Kaj ili'a loĝ'lok'o est'is de Meŝa ĝis Sefar, la orient'a mont'o.
31 Tio est'as la fil'o'j de Ŝem laŭ si'a'j gent'o'j kaj lingv'o'j, en si'a'j land'o'j, laŭ si'a'j naci'o'j.
32 Tio est'as la gent'o'j de la fil'o'j de No'a, laŭ si'a'j generaci'o'j, en si'a'j naci'o'j ; kaj de ili dis'iĝ'is la popol'o'j sur la ter'o post la diluv'o.

Ĉapitr'o 11

    1 Sur la tut'a ter'o est'is unu lingv'o kaj unu parol'manier'o.
2 Kaj kiam ili ek'ir'is de la orient'o, ili trov'is val'o'n en la land'o Ŝi'n'ar kaj tie ek'loĝ'is.
3 Kaj ili dir'is unu al ali'a : Ven'u, ni far'u brik'o'j'n kaj ni brul'pret'ig'u ili'n per fajr'o.
Kaj la brik'o'j far'iĝ'is por ili ŝton'o'j, kaj la bitum'o far'iĝ'is por ili kalk'o.
4 Kaj ili dir'is : Ven'u, ni konstru'u al ni urb'o'n, kaj tur'o'n, kies supr'o ating'os la ĉiel'o'n, kaj ni akir'u al ni glor'o'n, antaŭ ol ni dis'iĝ'os sur la supr'aĵ'o de la tut'a ter'o.
5 Kaj la Etern'ul'o mal'lev'iĝ'is, por vid'i la urb'o'n kaj la tur'o'n, kiu'j'n konstru'is la hom'id'o'j.
6 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Jen est'as unu popol'o, kaj unu lingv'o'n ili ĉiu'j hav'as ; kaj jen, kio'n ili komenc'is far'i, kaj ili ne est'os mal'help'at'a'j en ĉio, kio'n ili decid'is far'i.
7 Ni mal'lev'iĝ'u do, kaj Ni konfuz'u tie ili'a'n lingv'o'n, por ke unu ne kompren'u la parol'o'n de ali'a.
8 Kaj la Etern'ul'o dis'ig'is ili'n de tie sur la supr'aĵ'o'n de la tut'a ter'o, kaj ili ĉes'is konstru'i la urb'o'n.
9 Tial oni don'is al ĝi la nom'o'n Babel, ĉar tie la Etern'ul'o konfuz'is la lingv'o'n de la tut'a ter'o kaj de tie la Etern'ul'o dis'ig'is ili'n sur la supr'aĵ'o'n de la tut'a ter'o.
10 Jen est'as la generaci'ar'o de Ŝem : Ŝem hav'is la aĝ'o'n de cent jar'o'j, kaj nask'iĝ'is al li Arpaĥŝad, du jar'o'j'n post la diluv'o.
11 Kaj Ŝem viv'is post la nask'iĝ'o de Arpaĥŝad kvin'cent jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
12 Kaj Arpaĥŝad viv'is tri'dek kvin jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Ŝelaĥ.
13 Kaj Arpaĥŝad viv'is post la nask'iĝ'o de Ŝelaĥ kvar'cent tri jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
14 Kaj Ŝelaĥ viv'is tri'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Eber.
15 Kaj Ŝelaĥ viv'is post la nask'iĝ'o de Eber kvar'cent tri jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
16 Kaj Eber viv'is tri'dek kvar jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Pel'eg.
17 Kaj Eber viv'is post la nask'iĝ'o de Pel'eg kvar'cent tri'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
18 Kaj Pel'eg viv'is tri'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Re'u.
19 Kaj Pel'eg viv'is post la nask'iĝ'o de Re'u du'cent naŭ jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
20 Kaj Re'u viv'is tri'dek du jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Serug.
21 Kaj Re'u viv'is post la nask'iĝ'o de Serug du'cent sep jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
22 Kaj Serug viv'is tri'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Naĥor.
23 Kaj Serug viv'is post la nask'iĝ'o de Naĥor du'cent jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
24 Kaj Naĥor viv'is du'dek naŭ jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Teraĥ.
25 Kaj Naĥor viv'is post la nask'iĝ'o de Teraĥ cent dek naŭ jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li fil'o'j kaj fil'in'o'j.
Kaj Teraĥ viv'is sep'dek jar'o'j'n, kaj nask'iĝ'is al li Abram, Naĥor, kaj Har'a'n.
27 Kaj jen est'as la generaci'ar'o de Teraĥ : al Teraĥ nask'iĝ'is Abram, Naĥor, kaj Har'a'n ; kaj al Har'a'n nask'iĝ'is Lot.
28 Kaj Har'a'n mort'is antaŭ si'a patr'o Teraĥ en si'a land'o de nask'iĝ'o, en Ur la Ĥalde'a.
29 Kaj Abram kaj Naĥor pren'is al si edz'in'o'j'n ; la nom'o de la edz'in'o de Abram est'is Sar'a'j, kaj la nom'o de la edz'in'o de Naĥor est'is Milka, fil'in'o de Har'a'n, kiu est'is la patr'o de Milka kaj la patr'o de Jiska.
30 Kaj Sar'a'j est'is sen'frukt'a kaj ne hav'is infan'o'n.
31 Kaj Teraĥ pren'is si'a'n fil'o'n Abram kaj si'a'n nep'o'n Lot, fil'o de Har'a'n, kaj si'a'n bo'fil'in'o'n Sar'a'j, edz'in'o de li'a fil'o Abram ; kaj ili el'ir'is kun'e el Ur la Ĥalde'a, por ir'i en la land'o'n Kanaan'a'n ; kaj ili ven'is ĝis Ĥaran kaj en'loĝ'iĝ'is tie.
32 Kaj Teraĥ ating'is la aĝ'o'n de du'cent kvin jar'o'j, kaj Teraĥ mort'is en Ĥaran.

Ĉapitr'o 12

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Abram : Ir'u el vi'a land'o, el inter vi'a parenc'ar'o, kaj el la dom'o de vi'a patr'o, al la land'o, kiu'n Mi montr'os al vi.
2 Kaj Mi far'os vi'n grand'a popol'o, kaj Mi ben'os vi'n kaj grand'ig'os vi'a'n nom'o'n, kaj vi est'os ben'o.
3 Kaj Mi ben'os vi'a'j'n ben'ant'o'j'n, kaj vi'a'j'n mal'ben'ant'o'j'n Mi mal'ben'os, kaj ben'iĝ'os per vi ĉiu'j gent'o'j de la ter'o.
4 Kaj Abram ir'is, kiel la Etern'ul'o dir'is al li, kaj kun li ir'is Lot.
Kaj Abram hav'is la aĝ'o'n de sep'dek kvin jar'o'j, kiam li el'ir'is el Ĥaran.
5 Kaj Abram pren'is si'a'n edz'in'o'n Sar'a'j kaj si'a'n nev'o'n Lot, kaj ili'a'n tut'a'n hav'o'n, kiu'n ili akir'is, kaj la hom'o'j'n, kiu'j'n ili akir'is en Ĥaran ; kaj ili el'ir'is, por ir'i al la land'o Kanaan'a ; kaj ili ven'is en la land'o'n Kanaan'a'n.
6 Kaj Abram tra'pas'is la land'o'n ĝis la lok'o Ŝeĥem, ĝis la kverk'o Mor'e ; kaj la Kanaan'id'o'j tiam loĝ'is en la land'o.
7 Kaj la Etern'ul'o aper'is al Abram, kaj dir'is : Al vi'a id'ar'o Mi don'os ĉi tiu'n ter'o'n.
Kaj li konstru'is tie altar'o'n al la Etern'ul'o, kiu aper'is al li.
8 Kaj de tie li trans'loĝ'iĝ'is al la mont'o, kiu est'as orient'e de Bet - El, kaj aranĝ'is si'a'n tend'o'n tia'manier'e, ke Bet - El est'is okcident'e kaj Aj orient'e ; kaj li konstru'is tie altar'o'n al la Etern'ul'o kaj preĝ'ad'is al la Etern'ul'o.
9 Kaj Abram ir'is plu'e'n, ĉiam plu'e'n al sud'o.
10 Kaj est'is mal'sat'o en la land'o.
Kaj Abram mal'supr'e'n'ir'is Egipt'uj'o'n, por tie loĝ'i kelk'temp'e, ĉar mal'facil'a est'is la mal'sat'o en la land'o.
11 Kaj kiam li est'is jam proksim'e de Egipt'uj'o, li dir'is al si'a edz'in'o Sar'a'j : Mi sci'as ja, ke vi est'as vir'in'o bel'aspekt'a ; 12 kaj kiam la Egipt'o'j vi'n vid'os, ili dir'os : Tio est'as li'a edz'in'o ; kaj ili mort'ig'os mi'n, kaj vi'n ili las'os viv'a.
13 Dir'u do, ke vi est'as mi'a frat'in'o, por ke al mi est'u bon'e pro vi kaj por ke mi'a anim'o rest'u viv'a pro vi.
14 Kaj kiam Abram ven'is Egipt'uj'o'n, la Egipt'o'j vid'is, ke la vir'in'o est'as tre bel'a ; 15 kaj vid'is ŝi'n la eminent'ul'o'j de Faraon'o, kaj ili laŭd'is ŝi'n al Faraon'o ; kaj oni pren'is la vir'in'o'n en la dom'o'n de Faraon'o.
16 Kaj al Abram est'is bon'e pro ŝi, kaj li hav'is ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n kaj azen'o'j'n kaj sklav'o'j'n kaj sklav'in'o'j'n kaj azen'in'o'j'n kaj kamel'o'j'n.
17 Kaj la Etern'ul'o pun'is per grand'a'j sufer'o'j Faraon'o'n kaj li'a'n dom'o'n pro Sar'a'j, la edz'in'o de Abram.
18 Kaj Faraon'o al'vok'is Abram'o'n, kaj dir'is : Kio'n vi far'is al mi ?
kial vi ne dir'is al mi, ke ŝi est'as vi'a edz'in'o ?
19 kial vi dir'is : Ŝi est'as mi'a frat'in'o ?
Kaj mi pren'is ŝi'n al mi kiel edz'in'o'n.
Kaj nun jen est'as vi'a edz'in'o ; pren'u ŝi'n kaj for'ir'u.
20 Kaj Faraon'o ordon'is pri li al hom'o'j, kaj ili for'konduk'is li'n kaj li'a'n edz'in'o'n kaj li'a'n tut'a'n hav'o'n.

Ĉapitr'o 13

    Kaj Abram supr'e'n'ir'is el Egipt'uj'o, li kaj li'a edz'in'o, kaj ĉio, kio est'is kun li, kaj kun li ankaŭ Lot, direkt'ant'e si'n al sud'o.
2 Kaj Abram est'is tre riĉ'a je brut'o'j, arĝent'o, kaj or'o.
3 Kaj li daŭr'ig'is si'a'n migr'ad'o'n de sud'o ĝis Bet - El, ĝis la lok'o, kie antaŭ'e est'is li'a tend'o inter Bet - El kaj Aj, 4 al la lok'o de la altar'o, kiu'n li tie far'is antaŭ'e ; kaj Abram tie preĝ'is al la Etern'ul'o.
5 Kaj ankaŭ Lot, kiu ir'is kun Abram, hav'is ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n kaj tend'o'j'n.
6 Kaj ne sufiĉ'is por ili la ter'o, ke ili loĝ'u kun'e, ĉar ili'a hav'o est'is grand'a kaj ili ne pov'is loĝ'i kun'e.
7 Kaj est'is mal'pac'o inter la paŝt'ist'o'j de la brut'ar'o de Abram kaj la paŝt'ist'o'j de la brut'ar'o de Lot ; kaj la Kanaan'id'o'j kaj Periz'id'o'j tiam loĝ'is en la land'o.
8 Kaj Abram dir'is al Lot : Ne est'u mal'pac'o inter mi kaj vi kaj inter mi'a'j paŝt'ist'o'j kaj vi'a'j paŝt'ist'o'j, ĉar ni est'as frat'o'j.
9 La tut'a ter'o est'as ja antaŭ vi ; apart'iĝ'u do de mi : se vi ir'os mal'dekstr'e'n, mi ir'os dekstr'e'n ; se vi ir'os dekstr'e'n, mi ir'os mal'dekstr'e'n.
10 Kaj Lot lev'is si'a'j'n okul'o'j'n kaj vid'is, ke la tut'a ĉirkaŭ'aĵ'o de Jordan, antaŭ ol la Etern'ul'o pere'ig'is Sodom'o'n kaj Gomor'a'n, tut'a est'as akvum'at'a kiel ĝarden'o de la Etern'ul'o, kiel la land'o Egipt'a, ĝis Coar.
11 Kaj Lot elekt'is al si la tut'a'n ĉirkaŭ'aĵ'o'n de Jordan ; kaj Lot ek'ir'is orient'e'n ; kaj ili apart'iĝ'is unu de la ali'a : 12 Abram en'loĝ'iĝ'is en la land'o Kanaan'a, kaj Lot en'loĝ'iĝ'is en la urb'o'j de la ĉirkaŭ'aĵ'o kaj star'ig'is si'a'j'n tend'o'j'n ĝis Sod'om.
13 Kaj la loĝ'ant'o'j de Sod'om est'is mal'bon'a'j kaj tre pek'a'j kontraŭ la Etern'ul'o.
14 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Abram, post kiam Lot apart'iĝ'is de li : Lev'u vi'a'j'n okul'o'j'n, kaj rigard'u de la lok'o, sur kiu vi nun est'as, nord'e'n kaj sud'e'n kaj orient'e'n kaj okcident'e'n ; 15 ĉar la tut'a'n ter'o'n, kiu'n vi vid'as, Mi don'os al vi kaj al vi'a id'ar'o por etern'e.
16 Kaj Mi far'os vi'a'n id'ar'o'n kiel polv'o de la ter'o ; se iu pov'os kalkul'i la polv'o'n de la ter'o, li kalkul'os ankaŭ vi'a'n id'ar'o'n.
17 Lev'iĝ'u, tra'ir'u la land'o'n laŭ'long'e kaj laŭ'larĝ'e, ĉar al vi Mi ĝi'n don'os.
18 Kaj Abram for'pren'is si'a'n tend'o'n, kaj ir'is kaj ek'loĝ'is en la arb'ar'et'o Mamre, kiu est'as en Ĥebron ; kaj li konstru'is tie altar'o'n al la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 14

    Kaj est'is en la temp'o de Amrafel, reĝ'o de Ŝi'n'ar, Arjoĥ, reĝ'o de El'as'ar, Kedorlaomer, reĝ'o de Elam, kaj Tidal, reĝ'o de Gojim ; 2 ili far'is milit'o'n kontraŭ Ber'a, reĝ'o de Sod'om, kaj Birŝa, reĝ'o de Gomor'a, Ŝinab, reĝ'o de Adma, kaj Ŝemeber, reĝ'o de Ceboim, kaj la reĝ'o de Bel'a, kiu est'as Coar.
3 Ĉiu'j ĉi tiu'j kun'ven'is en la val'o Sidim, kiu nun est'as la Sal'a Mar'o.
4 Dek du jar'o'j'n ili serv'is al Kedorlaomer, kaj en la dek - tri'a ili ribel'iĝ'is.
5 Kaj en la dek - kvar'a jar'o ven'is Kedorlaomer, kaj la reĝ'o'j, kiu'j est'is kun li, kaj ili venk'o'bat'is la Rafa'id'o'j'n en Aŝterot- Karnaim, kaj la Zuz'id'o'j'n en Ham, kaj la Emid'o'j'n en ŜaveKirjataim, 6 kaj la Ĥor'id'o'j'n sur ili'a mont'o Se'ir ĝis El - Par'a'n, kiu est'as ĉe la dezert'o.
7 Kaj ili re'ir'is kaj ven'is al En - Miŝpat, kiu est'as Kadeŝ, kaj venk'o'bat'is la tut'a'n kamp'o'n de la Amalek'id'o'j, kaj ankaŭ la Amorid'o'j'n, kiu'j loĝ'is en Ĥacacon- Tam'ar.
8 Kaj el'ir'is la reĝ'o de Sod'om kaj la reĝ'o de Gomor'a kaj la reĝ'o de Adma kaj la reĝ'o de Ceboim, kaj la reĝ'o de Bel'a, kiu est'as Coar, kaj komenc'is batal'o'n kontraŭ ili en la val'o Sidim, 9 kontraŭ Kedorlaomer, reĝ'o de Elam, kaj Tidal, reĝ'o de Gojim, kaj Amrafel, reĝ'o de Ŝi'n'ar, kaj Arjoĥ, reĝ'o de El'as'ar ; kvar reĝ'o'j kontraŭ kvin.
10 Kaj en la val'o Sidim est'is mult'e da bitum'a'j kav'o'j ; kaj la reĝ'o'j de Sod'om kaj Gomor'a for'kur'is kaj fal'is tie'n, kaj la rest'int'o'j kur'is sur la mont'o'n.
11 Kaj ili pren'is la tut'a'n hav'o'n de Sod'om kaj Gomor'a kaj ili'a'n tut'a'n manĝ'ebl'aĵ'o'n, kaj for'ir'is.
12 Ili pren'is Lot'o'n, la nev'o'n de Abram, kaj li'a'n hav'o'n, ĉar li loĝ'is en Sod'om, kaj ili for'ir'is.
13 Kaj ven'is for'sav'iĝ'int'o kaj dir'is al Abram la Hebre'o, kiu loĝ'is en la arb'ar'et'o de Mamre la Amorid'o, frat'o de Eŝkol kaj frat'o de An'er, kiu'j est'is en inter'lig'o kun Abram.
14 Kaj Abram aŭd'is, ke li'a frat'o est'as kapt'it'a, kaj li el'konduk'is si'a'j'n ekzerc'it'o'j'n, nask'it'a'j'n en li'a dom'o, tri'cent dek ok, kaj persekut'is ĝis Dan.
15 Kaj li divid'is si'n kontraŭ ili en la nokt'o, li kaj li'a'j dom'an'o'j, kaj venk'o'bat'is ili'n, kaj persekut'is ili'n ĝis Ĥoba, kiu est'as mal'dekstr'e de Damask'o.
16 Kaj li re'ven'ig'is la tut'a'n hav'o'n, kaj ankaŭ si'a'n frat'o'n Lot kaj li'a'n hav'o'n li re'ven'ig'is, kaj ankaŭ la vir'in'o'j'n kaj la popol'o'n.
17 Kaj la reĝ'o de Sod'om el'ir'is al li renkont'e, kiam li re'ven'is, venk'int'e Kedorlaomer'o'n kaj la reĝ'o'j'n, kiu'j est'is kun li, en la val'o'n Ŝave, kiu est'as Val'o de la Reĝ'o.
18 Kaj Melk'i'ced'ek, reĝ'o de Sal'em, el'port'is pan'o'n kaj vin'o'n.
Li est'is pastr'o de Di'o Plej'supr'a.
19 Kaj li ben'is li'n kaj dir'is : Ben'at'a est'u Abram de Di'o Plej'supr'a, la Kre'int'o de la ĉiel'o kaj la ter'o ; 20 kaj ben'at'a est'u Di'o Plej'supr'a, kiu trans'don'is vi'a'j'n mal'amik'o'j'n en vi'a'j'n man'o'j'n.
Kaj Abram don'is al li dek'on'aĵ'o'n el ĉio.
21 Kaj la reĝ'o de Sod'om dir'is al Abram : Don'u al mi la hom'o'j'n, kaj la hav'o'n pren'u al vi.
22 Kaj Abram dir'is al la reĝ'o de Sod'om : Mi lev'as mi'a'n man'o'n al la Etern'ul'o, Di'o Plej'supr'a, la Kre'int'o de la ĉiel'o kaj la ter'o, 23 ke eĉ faden'o'n aŭ rimen'o'n de ŝu'o mi ne pren'os el ĉio, kio aparten'as al vi, por ke vi ne dir'u : Mi riĉ'ig'is Abram'o'n ; 24 escept'o est'os nur tio, kio'n manĝ'is la jun'ul'o'j, kaj la part'o de la hom'o'j, kiu'j ir'is kun mi : An'er, Eŝkol, kaj Mamre ; ili pren'u si'a'n part'o'n.

Ĉapitr'o 15

    Post tiu'j far'iĝ'o'j la Etern'ul'o dir'is al Abram en vizi'o jen'e : Ne tim'u, Abram, Mi est'as vi'a ŝild'o ; vi'a rekompenc'o est'as tre grand'a.
2 Kaj Abram dir'is : Ho Etern'ul'o, mi'a Sinjor'o, kio'n vi don'os al mi ?
mi vag'as ja sen'infan'e, kaj la administr'ant'o de mi'a dom'o est'as Eliezer el Damask'o.
3 Kaj Abram dir'is : Al mi Vi ne don'is ja id'ar'o'n, kaj jen mi'a dom'an'o est'os mi'a hered'ant'o.
4 Kaj tiam la Etern'ul'o dir'is al li jen'e : Ĉi tiu ne est'os vi'a hered'ant'o ; nur tiu, kiu el'ir'os el vi'a intern'aĵ'o, est'os vi'a hered'ant'o.
5 Kaj Li el'ir'ig'is li'n ekster'e'n, kaj dir'is : Rigard'u al la ĉiel'o kaj kalkul'u la stel'o'j'n, se vi pov'as ili'n kalkul'i.
Kaj Li dir'is al li : Tiel est'os vi'a id'ar'o.
6 Kaj li kred'is al la Etern'ul'o ; kaj tio est'is kalkul'it'a al li kiel virt'o.
7 Kaj Li dir'is al li : Mi est'as la Etern'ul'o, kiu el'ir'ig'is vi'n el Ur la Ĥalde'a, por don'i al vi ĉi tiu'n land'o'n kiel posed'aĵ'o'n.
8 Kaj li dir'is : Ho Etern'ul'o, mi'a Sinjor'o, per kio mi pov'as sci'i, ke mi ĝi'n posed'os ?
9 Kaj Li dir'is al li : Pren'u por Mi bov'in'o'n tri'jar'a'n kaj kapr'in'o'n tri'jar'a'n kaj ŝaf'o'n tri'jar'a'n kaj turt'o'n kaj jun'a'n kolomb'o'n.
10 Kaj li al'port'is al Li ĉio'n ĉi tio'n, kaj Li dis'tranĉ'is ili'n laŭ la mez'o kaj met'is ĉiu'j'n part'o'j'n unu kontraŭ la ali'a, sed la bird'o'j'n Li ne dis'tranĉ'is.
11 Kaj la rab'o'bird'o'j mal'lev'iĝ'is sur la kadavr'o'j'n, sed Abram ili'n for'pel'is.
12 Ĉe la sub'ir'o de la sun'o profund'a dorm'o fal'is sur Abram'o'n ; kaj jen tim'eg'o pro la grand'a mal'lum'o atak'is li'n.
13 Kaj Li dir'is al Abram : Sci'u, ke vi'a id'ar'o est'os fremd'ul'o'j en land'o, kiu ne aparten'os al ili ; kaj oni sklav'ig'os kaj turment'os ili'n dum kvar'cent jar'o'j.
14 Tamen la popol'o'n, ĉe kiu ili est'os sklav'o'j, Mi juĝ'os ; kaj post'e ili el'ir'os kun grand'a hav'o.
15 Kaj vi for'ir'os al vi'a'j pra'patr'o'j en pac'o ; vi est'os en'tomb'ig'it'a en bon'a mal'jun'ec'o.
16 Kaj en la kvar'a generaci'o ili re'ven'os ĉi tie'n ; ĉar la krim'o'j de la Amorid'o'j ankoraŭ ne ating'is plen'ec'o'n.
17 Kiam la sun'o sub'ir'is kaj far'iĝ'is mal'lum'o, subit'e forn'a fum'o kaj fajr'a flam'o tra'kur'is inter tiu'j dis'tranĉ'it'aĵ'o'j.
18 En tiu tag'o la Etern'ul'o far'is inter'lig'o'n kun Abram, dir'ant'e : Al vi'a id'ar'o Mi don'os ĉi tiu'n land'o'n, de la river'o de Egipt'uj'o ĝis la grand'a river'o, la river'o Eŭfrat'o : 19 la Ken'id'o'j'n kaj la Keniz'id'o'j'n kaj la Kadmon'id'o'j'n 20 kaj la Ĥetid'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n kaj la Rafa'id'o'j'n 21 kaj la Amorid'o'j'n kaj la Kanaan'id'o'j'n kaj la Girgaŝ'id'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n.

Ĉapitr'o 16

    Kaj Sar'a'j, la edz'in'o de Abram, ne nask'is al li ; sed ŝi hav'is sklav'in'o'n, Egipt'in'o'n, kies nom'o est'is Hag'ar.
2 Kaj Sar'a'j dir'is al Abram : Jen la Etern'ul'o ŝlos'is mi'n, ke mi ne nask'u ; en'ir'u do al mi'a sklav'in'o, ebl'e mi hav'os infan'o'j'n per ŝi.
Kaj Abram obe'is la voĉ'o'n de Sar'a'j.
3 Kaj Sar'a'j, la edz'in'o de Abram, pren'is Hagar'o'n la Egipt'in'o'n, si'a'n sklav'in'o'n, kiam pas'is dek jar'o'j de la temp'o, kiam Abram ek'loĝ'is en la land'o Kanaan'a, kaj ŝi don'is ŝi'n al si'a edz'o Abram kiel edz'in'o'n.
4 Kaj li ven'is al Hag'ar, kaj ŝi graved'iĝ'is.
Kaj ŝi vid'is, ke ŝi graved'iĝ'is, kaj tiam ŝi'a sinjor'in'o sen'valor'iĝ'is en ŝi'a'j okul'o'j.
5 Kaj Sar'a'j dir'is al Abram : Vi est'as mal'just'a kontraŭ mi ; mi don'is mi'a'n sklav'in'o'n en vi'a'j'n brak'o'j'n, sed kiam ŝi vid'is, ke ŝi graved'iĝ'is, mi sen'valor'iĝ'is en ŝi'a'j okul'o'j ; la Etern'ul'o juĝ'u inter mi kaj vi.
6 Kaj Abram dir'is al Sar'a'j : Jen vi'a sklav'in'o est'as en vi'a'j man'o'j, far'u kun ŝi ĉio'n, kio plaĉ'as al vi.
Kaj Sar'a'j komenc'is prem'i ŝi'n, kaj ŝi for'kur'is.
7 Kaj trov'is ŝi'n anĝel'o de la Etern'ul'o ĉe akv'a font'o en la dezert'o, ĉe la font'o sur la voj'o al Ŝur.
8 Kaj li dir'is : Hag'ar, sklav'in'o de Sar'a'j, de kie vi ven'as kaj kie'n vi ir'as ?
Kaj ŝi dir'is : De Sar'a'j, mi'a sinjor'in'o, mi for'kur'as.
9 Kaj la anĝel'o de la Etern'ul'o dir'is al ŝi : Re'ir'u al vi'a sinjor'in'o, kaj humil'iĝ'u sub ŝi'a'j man'o'j.
10 Kaj la anĝel'o de la Etern'ul'o dir'is al ŝi : Mi mult'ig'os vi'a'n id'ar'o'n tiel, ke pro mult'ec'o oni ne pov'os ĝi'n kalkul'i.
11 Kaj la anĝel'o de la Etern'ul'o dir'is al ŝi : Jen vi est'as graved'a, kaj vi nask'os fil'o'n ; kaj vi don'os al li la nom'o'n Iŝmael, ĉar la Etern'ul'o aŭd'is vi'a'n sufer'o'n.
12 Kaj li est'os hom'o sovaĝ'a ; li'a man'o est'os kontraŭ ĉiu'j, kaj la man'o'j de ĉiu'j kontraŭ li, kaj li loĝ'os antaŭ ĉiu'j si'a'j frat'o'j.
13 Kaj la Etern'ul'o'n, kiu parol'is al ŝi, ŝi nom'is : Di'o - kiu - min - vid'is ; ĉar ŝi dir'is : Ĉi tie mi vid'is Tiu'n, kiu mi'n vid'as ; kaj ĉu mi post'e viv'as ?
14 Tial oni nom'is tiu'n put'o'n put'o de la Viv'ant'o - Vid'ant'o ; ĝi est'as inter Kadeŝ kaj Ber'ed.
15 Kaj Hag'ar nask'is al Abram fil'o'n ; kaj Abram don'is al si'a fil'o, kiu'n nask'is Hag'ar, la nom'o'n Iŝmael.
16 Kaj Abram hav'is la aĝ'o'n de ok'dek ses jar'o'j, kiam Hag'ar nask'is Iŝmael'o'n al Abram.

Ĉapitr'o 17

    Kiam Abram hav'is la aĝ'o'n de naŭ'dek naŭ jar'o'j, aper'is la Etern'ul'o al Abram, kaj dir'is al li : Mi est'as Di'o la Plej'potenc'a ; ir'ad'u antaŭ Mi kaj est'u sen'pek'a.
2 Kaj Mi far'os Mi'a'n inter'lig'o'n inter Mi kaj vi, kaj Mi mult'ig'os vi'n tre fort'e.
3 Kaj Abram ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e, kaj Di'o parol'is al li, dir'ant'e : 4 Jen est'as Mi'a inter'lig'o kun vi : vi est'os patr'o de mult'e da popol'o'j.
5 Kaj vi'a nom'o ne est'os plu Abram, sed vi'a nom'o est'os Abraham, ĉar Mi far'is vi'n patr'o de mult'e da popol'o'j.
6 Kaj Mi frukt'ig'os vi'n tre mult'e, kaj Mi de'ven'ig'os de vi popol'o'j'n, kaj reĝ'o'j de'ven'os de vi.
7 Kaj Mi star'ig'os Mi'a'n inter'lig'o'n inter Mi kaj vi kaj vi'a id'ar'o post vi en ili'a'j generaci'o'j, etern'a'n inter'lig'o'n, ke Mi est'os Di'o por vi kaj por vi'a id'ar'o post vi.
8 Kaj Mi don'os al vi kaj al vi'a id'ar'o post vi la land'o'n, en kiu vi loĝ'as kiel fremd'ul'o, la tut'a'n land'o'n Kanaan'a'n, por etern'a posed'aĵ'o, kaj Mi est'os Di'o por ili.
9 Kaj Di'o dir'is al Abraham : Kaj vi gard'u Mi'a'n inter'lig'o'n, vi kaj vi'a id'ar'o post vi en ili'a'j generaci'o'j.
10 Jen est'as Mi'a inter'lig'o, kiu'n vi dev'as gard'i inter Mi kaj vi kaj vi'a id'ar'o post vi : ĉiu vir'seks'ul'o ĉe vi est'u cirkumcid'at'a.
11 Kaj cirkumcid'u la karn'o'n de vi'a prepuci'o, kaj tio est'u sign'o de inter'lig'o inter Mi kaj vi.
12 Kaj en la aĝ'o de ok tag'o'j est'u cirkumcid'at'a ĉe vi en vi'a'j generaci'o'j ĉiu vir'seks'ul'o nask'it'a en la dom'o aŭ aĉet'it'a per mon'o ĉe iu ali'gent'ul'o, kiu ne est'as el vi'a id'ar'o.
13 Cirkumcid'at'a est'u ĉiu nask'it'a en vi'a dom'o aŭ aĉet'it'a per vi'a mon'o, kaj Mi'a inter'lig'o est'u sur vi'a karn'o kiel inter'lig'o etern'a.
14 Kaj se est'os prepuci'hav'a vir'seks'ul'o, kiu ne cirkumcid'os la karn'o'n de si'a prepuci'o, tiu anim'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o : Mi'a'n inter'lig'o'n ĝi romp'is.
15 Kaj Di'o dir'is al Abraham : Vi'a'n edz'in'o'n Sar'a'j ne nom'u Sar'a'j, sed ŝi'a nom'o est'u Sar'a.
16 Kaj Mi ben'os ŝi'n, kaj Mi don'os de ŝi al vi fil'o'n ; kaj Mi ben'os ŝi'n, kaj de ŝi de'ven'os popol'o'j, reĝ'o'j de popol'o'j de'ven'os de ŝi.
17 Kaj Abraham ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e, kaj ek'rid'is, kaj dir'is en si'a kor'o : Ĉu de hom'o cent'jar'a far'iĝ'os nask'o, kaj ĉu Sar'a la naŭ'dek'jar'a nask'os ?
18 Kaj Abraham dir'is al Di'o : Ho, ke Iŝmael viv'u antaŭ vi !
19 Kaj Di'o dir'is : Efektiv'e Sar'a, vi'a edz'in'o, nask'os al vi fil'o'n, kaj vi don'os al li la nom'o'n Isaak ; kaj Mi star'ig'os Mi'a'n inter'lig'o'n kun li kiel inter'lig'o'n etern'a'n por li'a id'ar'o post li.
20 Ankaŭ pri Iŝmael Mi aŭd'is vi'n : jen Mi ben'is li'n, kaj Mi frukt'ig'os li'n kaj Mi mult'ig'os li'n tre fort'e ; dek du princ'o'j nask'iĝ'os de li, kaj mi de'ven'ig'os de li grand'a'n popol'o'n.
21 Sed Mi'a'n inter'lig'o'n Mi star'ig'os kun Isaak, kiu'n nask'os al vi Sar'a en ĉi tiu temp'o en la ven'ont'a jar'o.
22 Kaj Li ĉes'is parol'i kun li, kaj Di'o lev'iĝ'is for de Abraham.
23 Kaj Abraham pren'is si'a'n fil'o'n Iŝmael kaj ĉiu'j'n nask'it'a'j'n en li'a dom'o kaj ĉiu'j'n aĉet'it'a'j'n per li'a mon'o, ĉiu'n vir'seks'ul'o'n el la hom'o'j de la dom'o de Abraham, kaj li cirkumcid'is la karn'o'n de ili'a prepuci'o en tiu sam'a tag'o, kiel dir'is al li Di'o.
24 Kaj Abraham hav'is la aĝ'o'n de naŭ'dek naŭ jar'o'j, kiam li cirkumcid'is la karn'o'n de si'a prepuci'o.
25 Kaj li'a fil'o Iŝmael hav'is la aĝ'o'n de dek tri jar'o'j, kiam la karn'o de li'a prepuci'o est'is cirkumcid'it'a.
26 En tiu sam'a tag'o est'is cirkumcid'it'a'j Abraham kaj li'a fil'o Iŝmael ; 27 kaj ĉiu'j li'a'j dom'an'o'j, kiu'j nask'iĝ'is en la dom'o aŭ est'is aĉet'it'a'j per mon'o ĉe ali'gent'ul'o, est'is cirkumcid'it'a'j kun'e kun li.

Ĉapitr'o 18

    Kaj aper'is al li la Etern'ul'o en la arb'ar'et'o Mamre, kiam li sid'is ĉe la pord'o de la tend'o dum la varm'eg'o de la tag'o.
2 Kiam li lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, li vid'is, ke jen tri vir'o'j star'as antaŭ li.
Ek'vid'int'e, li kur'is al ili renkont'e de la pord'o de la tend'o kaj klin'iĝ'is antaŭ ili ĝis la ter'o.
3 Kaj li dir'is : Mi'a sinjor'o !
se mi trov'is plaĉ'o'n en vi'a'j okul'o'j, ne pas'u preter vi'a'n sklav'o'n.
4 Oni al'port'os iom da akv'o, kaj vi lav'u vi'a'j'n pied'o'j'n kaj ripoz'u sub la arb'o.
5 Kaj mi al'port'os pec'o'n da pan'o, por ke vi fort'ig'u vi'a'j'n kor'o'j'n ; post'e vi for'ir'os ; ĉar por tio vi pas'is preter vi'a sklav'o.
Kaj ili dir'is : Far'u tiel, kiel vi dir'is.
6 Kaj Abraham rapid'is en la tend'o'n al Sar'a, kaj dir'is : Rapid'e pren'u tri mezur'o'j'n da plej bon'a farun'o, kned'u, kaj far'u kuk'o'j'n.
7 Kaj ankaŭ al la bov'o'j Abraham kur'is, kaj li pren'is bov'id'o'n delikat'a'n kaj bon'a'n kaj don'is al la jun'ul'o, kaj tiu rapid'e pret'ig'is ĝi'n.
8 Kaj li pren'is buter'o'n kaj lakt'o'n kaj la pret'ig'it'a'n bov'id'o'n kaj met'is antaŭ ili'n, kaj li star'is apud ili sub la arb'o, kaj ili manĝ'is.
9 Kaj ili dir'is al li : Kie est'as Sar'a, vi'a edz'in'o ?
Kaj li respond'is : Jen ŝi est'as en la tend'o.
10 Kaj Li dir'is : Mi re'ven'os al vi en la sam'a jar'temp'o, kaj tiam est'os fil'o ĉe Sar'a, vi'a edz'in'o.
Kaj Sar'a aŭskult'is ĉe la pord'o de la tend'o, kiu est'is mal'antaŭ Li.
11 Kaj Abraham kaj Sar'a est'is mal'jun'ul'o'j de profund'a aĝ'o ; ĉe Sar'a ĉes'iĝ'is la vir'in'a'j ordinar'aĵ'o'j.
12 Kaj Sar'a ek'rid'is intern'e, dir'ant'e : Ĉu kiam mi kaduk'iĝ'is, mi hav'us ankoraŭ volupt'o'n ?
kaj mi'a sinjor'o est'as ja mal'jun'a !
13 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Abraham : Kial do Sar'a rid'as, dir'ant'e : Ĉu efektiv'e mi nask'os, kiam mi mal'jun'iĝ'is ?
14 Ĉu por la Etern'ul'o io est'as mal'facil'a ?
en la difin'it'a temp'o mi re'ven'os al vi en la ven'ont'a jar'o, kaj Sar'a hav'os fil'o'n.
15 Sed Sar'a mal'konfes'is, dir'ant'e : Mi ne rid'is ; ĉar ŝi tim'is.
Sed Li dir'is : Ne, vi rid'is.
16 Kaj lev'iĝ'is de tie la vir'o'j kaj direkt'iĝ'is al Sod'om : kaj Abraham ir'is kun ili, por akompan'i ili'n.
17 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Ĉu mi kaŝ'os antaŭ Abraham, kio'n Mi far'as ?
18 Abraham far'iĝ'os ja popol'o grand'a kaj potenc'a, kaj per li ben'iĝ'os ĉiu'j popol'o'j de la ter'o.
19 Ĉar Mi li'n elekt'is, por ke li ordon'u al si'a'j fil'o'j kaj al si'a dom'o post si, ke ili observ'u la voj'o'n de la Etern'ul'o, ag'ant'e virt'e kaj just'e ; por ke la Etern'ul'o plen'um'u pri Abraham, kio'n Li dir'is pri li.
20 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Ĉar la kri'ad'o de Sod'om kaj Gomor'a est'as grand'a kaj ili'a pek'ad'o est'as tre pez'a, 21 tial Mi mal'supr'e'n'ir'os, kaj rigard'os, ĉu ili plen'e ag'as tiel, kiel est'as la kri'ad'o, kiu ven'is al Mi, aŭ ne ; Mi sci'iĝ'os.
Kaj la vir'o'j turn'iĝ'is de tie kaj ir'is al Sod'om ; kaj Abraham star'is ankoraŭ antaŭ la Etern'ul'o.
23 Kaj Abraham al'proksim'iĝ'is, kaj dir'is : Ĉu Vi ankaŭ pere'ig'os virt'ul'o'n kun'e kun mal'virt'ul'o ?
24 Ebl'e ekzist'as kvin'dek virt'ul'o'j en la urb'o : ĉu Vi tiam pere'ig'os kaj ne indulg'os la lok'o'n pro la kvin'dek virt'ul'o'j, kiu'j est'as en ĝi ?
25 Ne dec'as por Vi ag'i tia'manier'e, ke Vi mort'ig'u virt'ul'o'n kun'e kun mal'virt'ul'o, ke virt'ul'o est'u kiel mal'virt'ul'o ; ne dec'as por Vi, ke la Juĝ'ant'o de la tut'a ter'o ag'u mal'just'e.
26 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Se Mi trov'os en Sod'om kvin'dek virt'ul'o'j'n en la urb'o, Mi indulg'os la tut'a'n lok'o'n pro ili.
27 Kaj Abraham respond'is, dir'ant'e : Jen mi ek'kuraĝ'is parol'i al mi'a Sinjor'o, kvankam mi est'as polv'o kaj cindr'o ; 28 ebl'e al la kvin'dek'o da virt'ul'o'j mank'os kvin : ĉu Vi pere'ig'os pro la kvin la tut'a'n urb'o'n ?
Kaj Li dir'is : Mi ne pere'ig'os, se Mi trov'os tie kvar'dek kvin.
29 Kaj li plu'e parol'is al Li kaj dir'is : Ebl'e trov'iĝ'os tie kvar'dek ?
Kaj Li dir'is : Mi ne far'os tio'n pro la kvar'dek.
30 Kaj li dir'is : Ne koler'u, mi'a Sinjor'o, ke mi parol'os plu'e : ebl'e trov'iĝ'os tie tri'dek ?
Kaj Li dir'is, Mi ne far'os, se Mi trov'os tie tri'dek.
31 Kaj li dir'is : Jen mi ek'kuraĝ'is parol'i al mi'a Sinjor'o : ebl'e trov'iĝ'os du'dek ?
Kaj Li dir'is : Mi ne pere'ig'os pro la du'dek.
32 Kaj li dir'is : Ne koler'u, mi'a Sinjor'o, ke mi parol'os ankoraŭ nur unu foj'o'n : ebl'e trov'iĝ'os tie dek ?
Kaj Li dir'is : Mi ne pere'ig'os pro la dek.
33 Kaj la Etern'ul'o for'ir'is, kiam Li ĉes'is parol'i kun Abraham ; kaj Abraham re'ir'is al si'a lok'o.

Ĉapitr'o 19

    Kaj la du anĝel'o'j ven'is Sodom'o'n vesper'e, kaj Lot tiam sid'is ĉe la pord'eg'o de Sod'om.
Kiam Lot ili'n ek'vid'is, li lev'iĝ'is renkont'e al ili kaj klin'iĝ'is vizaĝ'al'ter'e.
2 Kaj li dir'is : Mi pet'as vi'n, sinjor'o'j, en'ven'u en la dom'o'n de vi'a sklav'o kaj pas'ig'u la nokt'o'n kaj lav'u vi'a'j'n pied'o'j'n, kaj vi lev'iĝ'os maten'e kaj ir'os vi'a'n voj'o'n.
Kaj ili dir'is : Ne, ni pas'ig'os la nokt'o'n sur la strat'o.
3 Kaj li tre pet'eg'is ili'n, kaj ili direkt'is si'n al li kaj en'ven'is en li'a'n dom'o'n ; kaj li far'is al ili festen'o'n, kaj li bak'is mac'o'j'n, kaj ili manĝ'is.
4 Antaŭ ol ili kuŝ'iĝ'is, la hom'o'j de la urb'o, la hom'o'j de Sod'om, ĉirkaŭ'is la dom'o'n, de la jun'ul'o'j ĝis la mal'jun'ul'o'j, la tut'a popol'o, de ĉiu'j fin'o'j.
5 Kaj ili vok'is Lot'o'n, kaj dir'is al li : Kie est'as la vir'o'j, kiu'j ven'is al vi dum la nokt'o ?
el'ir'ig'u ili'n al ni, por ke ni ili'n ek'kon'u.
6 Kaj Lot el'ir'is al ili antaŭ la sojl'o'n, kaj la pord'o'n li ŝlos'is post si.
7 Kaj li dir'is : Ho, mi'a'j frat'o'j, ne ag'u mal'bon'e !
8 Jen mi hav'as du fil'in'o'j'n, kiu'j ankoraŭ ne ek'kon'is vir'o'n ; mi el'ir'ig'os ili'n al vi, kaj far'u kun ili, kio'n vi dezir'as ; nur al tiu'j vir'o'j nenio'n far'u, ĉar por tio ili ven'is sub la ombr'o'n de mi'a tegment'o.
9 Sed ili dir'is : Ir'u for !
Kaj ili dir'is plu'e : Vi ven'is ĉi tie'n kiel fremd'ul'o, kaj vi vol'as juĝ'i !
nun ni pli mal'bon'e ag'os kun vi, ol kun ili.
Kaj ili tre insist'e postul'is de la vir'o, de Lot, kaj ili al'ir'is, por el'romp'i la pord'o'n.
10 Tiam tiu'j vir'o'j etend'is si'a'j'n man'o'j'n kaj en'ven'ig'is Lot'o'n al si en la dom'o'n, kaj la pord'o'n ili ŝlos'is ; 11 kaj la hom'o'j'n, kiu'j est'is antaŭ la sojl'o de la dom'o, ili frap'is per blind'ec'o, de la mal'grand'a'j ĝis la grand'a'j, tiel ke tiu'j lac'iĝ'is, serĉ'ant'e la pord'o'n.
12 Kaj la vir'o'j dir'is al Lot : Kiu'n vi hav'as ĉi tie ?
bo'fil'o'n, aŭ vi'a'j'n fil'o'j'n aŭ vi'a'j'n fil'in'o'j'n, aŭ ĉiu'n ajn, kiu'n vi hav'as en la urb'o, el'ir'ig'u ili'n el ĉi tiu lok'o ; 13 ĉar ni eksterm'os ĉi tiu'n lok'o'n, ĉar grand'a far'iĝ'is ili'a kri'ad'o antaŭ la Etern'ul'o, kaj la Etern'ul'o send'is ni'n, por ĝi'n pere'ig'i.
14 Kaj Lot el'ir'is, kaj parol'is kun si'a'j bo'fil'o'j, pren'ont'a'j li'a'j'n fil'in'o'j'n, kaj dir'is : Lev'iĝ'u, el'ir'u el ĉi tiu lok'o, ĉar la Etern'ul'o pere'ig'os la urb'o'n.
Sed li'a'j bo'fil'o'j rigard'is li'n kiel ŝerc'ant'o'n.
15 Kiam lev'iĝ'is la maten'ruĝ'o, la anĝel'o'j rapid'ig'is Lot'o'n, dir'ant'e : Lev'iĝ'u, pren'u vi'a'n edz'in'o'n kaj ambaŭ vi'a'j'n fil'in'o'j'n, kiu'j ĉi tie trov'iĝ'as, por ke vi ne pere'u pro la krim'ec'o de la urb'o.
16 Sed ĉar li mal'rapid'is, tial la vir'o'j kapt'is li'a'n man'o'n kaj la man'o'n de li'a edz'in'o kaj la man'o'j'n de li'a'j du fil'in'o'j, pro kompat'o de la Etern'ul'o al li, kaj ili el'ir'ig'is li'n kaj met'is li'n ekster la urb'o'n.
Kaj kiam ili el'konduk'is li'n ekster'e'n, ili dir'is al li : Sav'u vi'n pro vi'a anim'o ; ne rigard'u mal'antaŭ'e'n kaj halt'u nenie en la tut'a ĉirkaŭ'aĵ'o ; sur la mont'o'n sav'u vi'n, por ke vi ne pere'u.
18 Kaj Lot dir'is al ili : Ho, ne, mi'a Sinjor'o !
19 Jen Vi'a sklav'o plaĉ'is al Vi, kaj grand'a est'as la favor'kor'ec'o, kiu'n Vi montr'is al mi, konserv'ant'e la viv'o'n al mi'a anim'o ; sed mi ne pov'as sav'i mi'n sur la mont'o'n, ĉar pov'us traf'i mi'n mal'feliĉ'o kaj mi mort'us.
20 Jen ĉi tiu urb'o est'as sufiĉ'e proksim'a, por kur'i tie'n, kaj ĝi est'as mal'grand'a ; mi sav'os mi'n tie'n ; ĝi est'as ja mal'grand'a ; kaj mi'a anim'o rest'os viv'a.
21 Kaj Li dir'is al li : Jen Mi komplez'os al vi ankaŭ en ĉi tiu afer'o, kaj Mi ne renvers'os la urb'o'n, pri kiu vi parol'is.
22 Rapid'e sav'u vi'n tie'n, ĉar Mi nenio'n pov'as far'i, ĝis vi ven'os tie'n.
Tial tiu urb'o ricev'is la nom'o'n Coar.
23 La sun'o lev'iĝ'is super la ter'o'n, kiam Lot ven'is Coar'o'n.
24 Kaj la Etern'ul'o pluv'ig'is sur Sodom'o'n kaj Gomor'a'n sulfur'o'n kaj fajr'o'n de la Etern'ul'o el la ĉiel'o.
25 Kaj Li ruin'ig'is tiu'j'n urb'o'j'n kaj la tut'a'n ĉirkaŭ'aĵ'o'n kaj ĉiu'j'n loĝ'ant'o'j'n de la urb'o'j kaj la kresk'aĵ'o'j'n de la ter'o.
26 Kaj li'a edz'in'o ek'rigard'is mal'antaŭ'e'n, kaj ŝi far'iĝ'is kolon'o el sal'o.
27 Kaj maten'e Abraham lev'iĝ'is kaj ir'is al la lok'o, kie li est'is star'int'a antaŭ la Etern'ul'o ; 28 kaj li ek'rigard'is en la direkt'o al Sod'om kaj Gomor'a kaj al la tut'a land'o de la ĉirkaŭ'aĵ'o, kaj li vid'is, ke jen fum'o lev'iĝ'as de la ter'o kiel fum'o el forn'o.
29 Kaj kiam Di'o est'is pere'ig'ant'a la urb'o'j'n de la ĉirkaŭ'aĵ'o, Li re'memor'is pri Abraham, kaj Li el'ir'ig'is Lot'o'n el la mez'o de la ruin'ig'ad'o, kiam Li est'is ruin'ig'ant'a la urb'o'j'n, en kiu'j loĝ'is Lot.
30 Kaj Lot el'ir'is el Coar kaj ek'loĝ'is sur la mont'o, kaj li'a'j du fil'in'o'j kun li ; ĉar li tim'is loĝ'i en Coar.
Kaj li loĝ'is en kavern'o, li kaj li'a'j du fil'in'o'j.
31 Kaj la pli mal'jun'a dir'is al la pli jun'a : Ni'a patr'o est'as mal'jun'a, kaj en la land'o ne ekzist'as vir'o, kiu en'ven'us al ni laŭ la mor'o de la tut'a ter'o ; 32 tial ni ebri'ig'u ni'a'n patr'o'n per vin'o, kaj ni kuŝ'u kun li, por ke ni aper'ig'u de ni'a patr'o id'ar'o'n.
33 Kaj ili ebri'ig'is si'a'n patr'o'n per vin'o en tiu nokt'o ; kaj ven'is la pli mal'jun'a kaj kuŝ'is kun si'a patr'o ; kaj li ne sci'is, kiam ŝi kuŝ'iĝ'is kaj kiam ŝi lev'iĝ'is.
34 La morgaŭ'a'n tag'o'n la pli mal'jun'a dir'is al la pli jun'a : Jen mi kuŝ'is hieraŭ kun mi'a patr'o ; ni ebri'ig'u li'n per vin'o ankaŭ en ĉi tiu nokt'o, kaj vi ven'u, kuŝ'u kun li, por ke ni aper'ig'u de ni'a patr'o id'ar'o'n.
35 Kaj ili ankaŭ en ĉi tiu nokt'o ebri'ig'is si'a'n patr'o'n per vin'o ; kaj la pli jun'a ir'is kaj kuŝ'is kun li ; kaj li ne sci'is, kiam ŝi kuŝ'iĝ'is kaj kiam ŝi lev'iĝ'is.
36 Kaj ambaŭ fil'in'o'j de Lot graved'iĝ'is de si'a patr'o.
37 Kaj la pli mal'jun'a nask'is fil'o'n, kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Moab ; li est'as la pra'patr'o de la Moab'id'o'j ĝis nun.
38 Kaj la pli jun'a ankaŭ nask'is fil'o'n, kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Ben - Am'i ; li est'as la pra'patr'o de la Amon'id'o'j ĝis nun.

Ĉapitr'o 20

    Kaj Abraham ek'migr'is de tie al la land'o sud'a, kaj li ek'loĝ'is inter Kadeŝ kaj Ŝur ; kaj li loĝ'is kiel fremd'ul'o en Ger'ar.
2 Kaj Abraham dir'is pri si'a edz'in'o Sar'a : Ŝi est'as mi'a frat'in'o.
Kaj Abi'mel'eĥ, reĝ'o de Ger'ar, send'is kaj pren'is Sar'a'n.
3 Kaj Di'o ven'is al Abi'mel'eĥ nokt'e en la sonĝ'o, kaj dir'is al li : Vi mort'os pro la vir'in'o, kiu'n vi pren'is, ĉar ŝi est'as edz'in'o de edz'o.
4 Sed Abi'mel'eĥ ne al'proksim'iĝ'is al ŝi, kaj li dir'is : Mi'a Sinjor'o !
ĉu vi mort'ig'os ankaŭ sen'kulp'a'n popol'o'n ?
5 Li dir'is ja al mi : Ŝi est'as mi'a frat'in'o ; kaj ŝi ankaŭ dir'is al mi : Li est'as mi'a frat'o.
En sen'kulp'ec'o de mi'a kor'o kaj en pur'ec'o de mi'a'j man'o'j mi far'is tio'n.
6 Kaj Di'o dir'is al li en la sonĝ'o : Mi ankaŭ sci'as, ke en sen'kulp'ec'o de vi'a kor'o vi tio'n far'is, kaj tial Mi de'ten'is vi'n, ke vi ne pek'u kontraŭ Mi, tial Mi ne las'is, ke vi kun'tuŝ'iĝ'u kun ŝi.
7 Kaj nun re'don'u la edz'in'o'n al la edz'o, ĉar li est'as profet'o, kaj li preĝ'os pri vi, kaj vi rest'os viv'a ; sed se vi ne re'don'os, tiam sci'u, ke vi mort'os, vi kaj ĉiu'j vi'a'j.
8 Kaj Abi'mel'eĥ lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj li vok'is ĉiu'j'n si'a'j'n sklav'o'j'n kaj rakont'is ĉio'n ĉi tio'n al ili'a'j orel'o'j ; kaj la hom'o'j tre ek'tim'is.
9 Kaj Abi'mel'eĥ vok'is Abraham'o'n, kaj dir'is al li : Kio'n vi far'is al ni ?
kaj per kio mi pek'is antaŭ vi, ke vi ven'ig'is sur mi'n kaj sur mi'a'n regn'o'n grand'a'n pek'o'n ?
afer'o'j'n, kiu'j ne est'as far'at'a'j, vi far'is kontraŭ mi.
10 Kaj Abi'mel'eĥ dir'is al Abraham : Kio'n vi vid'is, kiam vi far'is tiu'n afer'o'n ?
11 Kaj Abraham dir'is : Mi pens'is, ke ne ekzist'as tim'o antaŭ Di'o en ĉi tiu lok'o, kaj ke oni mort'ig'os mi'n pro mi'a edz'in'o.
12 Kaj efektiv'e ŝi est'as mi'a frat'in'o, fil'in'o de mi'a patr'o, nur ne fil'in'o de mi'a patr'in'o ; kaj ŝi far'iĝ'is mi'a edz'in'o.
13 Kaj kiam Di'o el'migr'ig'is mi'n el la dom'o de mi'a patr'o, mi dir'is al ŝi : Far'u al mi ĉi tiu'n komplez'o'n, en kia'n ajn lok'o'n ni ven'os, dir'u pri mi : Li est'as mi'a frat'o.
14 Kaj Abi'mel'eĥ pren'is ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n kaj sklav'o'j'n kaj sklav'in'o'j'n kaj don'is al Abraham, kaj li re'don'is al li li'a'n edz'in'o'n Sar'a.
15 Kaj Abi'mel'eĥ dir'is : Jen mi'a land'o est'as antaŭ vi ; kie plaĉ'as al vi, tie loĝ'iĝ'u.
16 Kaj al Sar'a li dir'is : Jen mi don'is mil arĝent'a'j'n mon'er'o'j'n al vi'a frat'o ; tio est'u al vi kovr'o por la okul'o'j antaŭ ĉiu'j, kiu'j est'as kun vi, kaj antaŭ ĉiu'j vi est'as prav'ig'it'a.
17 Kaj Abraham ek'preĝ'is al Di'o ; kaj Di'o san'ig'is Abimeleĥ'o'n kaj li'a'n edz'in'o'n kaj li'a'j'n sklav'in'o'j'n, kaj ili komenc'is nask'i.
18 Ĉar la Etern'ul'o est'is ŝlos'int'a ĉiu'j'n uter'o'j'n en la dom'o de Abi'mel'eĥ pro Sar'a, la edz'in'o de Abraham.

Ĉapitr'o 21

    Kaj la Etern'ul'o re'memor'is Sar'a'n, kiel Li dir'is, kaj la Etern'ul'o far'is al Sar'a, kiel Li parol'is.
2 Kaj Sar'a graved'iĝ'is kaj nask'is al Abraham fil'o'n en li'a mal'jun'ec'o, en la difin'it'a temp'o, pri kiu Di'o al li dir'is.
3 Kaj Abraham don'is al si'a fil'o, kiu nask'iĝ'is al li, kiu'n nask'is al li Sar'a, la nom'o'n Isaak.
4 Kaj Abraham cirkumcid'is si'a'n fil'o'n Isaak, kiam tiu hav'is la aĝ'o'n de ok tag'o'j, kiel ordon'is al li Di'o.
5 Kaj Abraham hav'is la aĝ'o'n de cent jar'o'j, kiam nask'iĝ'is al li li'a fil'o Isaak.
6 Kaj Sar'a dir'is : Rid'ind'aĵ'o'n far'is al mi Di'o ; ĉiu, kiu aŭd'os, rid'os pri mi.
7 Kaj ŝi dir'is : Kiu dir'us al Abraham, ke Sar'a mam'nutr'os infan'o'j'n ?
ĉar mi nask'is fil'o'n en li'a mal'jun'ec'o.
8 Kaj la infan'o kresk'is, kaj ĝi est'is de'mam'ig'it'a, kaj Abraham far'is grand'a'n festen'o'n en la tag'o, en kiu Isaak est'is de'mam'ig'it'a.
9 Kaj Sar'a vid'is, ke la fil'o de Hag'ar la Egipt'in'o, kiu'n ĉi tiu nask'is al Abraham, mok'as.
10 Kaj ŝi dir'is al Abraham : For'pel'u ĉi tiu'n sklav'in'o'n kaj ŝi'a'n fil'o'n ; ĉar la fil'o de ĉi tiu sklav'in'o ne hered'os kun mi'a fil'o, kun Isaak.
11 Kaj la afer'o fort'e mal'plaĉ'is al Abraham pro li'a fil'o.
12 Kaj Di'o dir'is al Abraham : Ĝi ne mal'plaĉ'u al vi pro la knab'o kaj pro vi'a sklav'in'o ; pri ĉio, kio'n dir'os al vi Sar'a, obe'u ŝi'a'n voĉ'o'n ; ĉar per Isaak oni nom'os vi'a'n id'ar'o'n.
13 Sed ankaŭ el la fil'o de la sklav'in'o Mi kresk'ig'os popol'o'n, ĉar li est'as vi'a sem'o.
14 Kaj Abraham lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj pren'is pan'o'n kaj fel'sak'o'n kun akv'o kaj don'is al Hag'ar, met'ant'e ĝi'n sur ŝi'a'n ŝultr'o'n, ankaŭ la infan'o'n, kaj for'ir'ig'is ŝi'n ; kaj ŝi ir'is, kaj ŝi erar'vag'is en la dezert'o Beer- Ŝeba.
15 Kaj konsum'iĝ'is la akv'o de la fel'sak'o, kaj ŝi ĵet'is la infan'o'n sub unu el la arb'et'aĵ'o'j.
16 Kaj ŝi ir'is kaj sid'iĝ'is kontraŭ'e, en la mal'proksim'ec'o de paf'o el paf'ark'o ; ĉar ŝi dir'is : Mi ne pov'as rigard'i la mort'o'n de la infan'o.
Kaj ŝi sid'iĝ'is kontraŭ'e, kaj ŝi komenc'is laŭt'e plor'i.
17 Kaj Di'o aŭd'is la voĉ'o'n de la knab'o ; kaj anĝel'o de Di'o vok'is Hagar'o'n el la ĉiel'o, kaj dir'is al ŝi : Kio est'as al vi, Hag'ar ?
ne tim'u, ĉar Di'o aŭd'is la voĉ'o'n de la knab'o el la lok'o, kie li est'as.
18 Lev'iĝ'u, pren'u la knab'o'n kaj ten'u li'n per vi'a man'o, ĉar grand'a'n popol'o'n Mi far'os el li.
19 Kaj Di'o mal'ferm'is ŝi'a'j'n okul'o'j'n, kaj ŝi ek'vid'is put'o'n kun akv'o, kaj ŝi ir'is kaj plen'ig'is la fel'sak'o'n per akv'o kaj trink'ig'is la knab'o'n.
20 Kaj Di'o est'is kun la knab'o, kaj li grand'iĝ'is kaj loĝ'is en la dezert'o kaj far'iĝ'is ark'paf'ist'o.
21 Kaj li loĝ'is en la dezert'o Par'a'n ; kaj li'a patr'in'o pren'is al li edz'in'o'n el la land'o Egipt'a.
Kaj en tiu temp'o Abi'mel'eĥ kaj li'a milit'estr'o Piĥol dir'is al Abraham jen'e : Di'o est'as kun vi en ĉio, kio'n vi far'as ; 23 nun ĵur'u do al mi per Di'o, ke vi ne ag'os mal'fidel'e kun mi, nek kun mi'a fil'o, nek kun mi'a nep'o ; ke tiel sam'e favor'kor'e, kiel mi ag'is kun vi, vi ag'os kun mi, kaj kun la land'o, en kiu vi loĝ'as kiel fremd'ul'o.
24 Kaj Abraham dir'is : Mi ĵur'as.
25 Kaj Abraham riproĉ'is Abimeleĥ'o'n pro la akv'a put'o, kiu'n per'fort'e for'pren'is la sklav'o'j de Abi'mel'eĥ.
26 Kaj Abi'mel'eĥ dir'is : Mi ne sci'as, kiu far'is tio'n, kaj ankaŭ vi ne dir'is al mi ; mi eĉ ne aŭd'is pri tio ĝis hodiaŭ.
27 Kaj Abraham pren'is ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n kaj don'is al Abi'mel'eĥ, kaj ili ambaŭ star'ig'is inter si inter'lig'o'n.
28 Kaj Abraham star'ig'is sep ŝaf'id'o'j'n apart'e.
29 Kaj Abi'mel'eĥ dir'is al Abraham : Por kio est'as tiu'j sep ŝaf'id'o'j, kiu'j'n vi star'ig'is apart'e ?
30 Kaj tiu dir'is : Sep ŝaf'id'o'j'n pren'u el mi'a man'o, por ke ili est'u por mi atest'o, ke mi el'fos'is tiu'n put'o'n.
31 Tial tiu lok'o hav'as la nom'o'n Beer- Ŝeba, ĉar tie ili ambaŭ ĵur'is.
32 Kaj ili star'ig'is inter'lig'o'n en Beer- Ŝeba.
Kaj Abi'mel'eĥ kaj li'a milit'estr'o Piĥol lev'iĝ'is kaj re'ir'is en la land'o'n de la Filiŝt'o'j.
33 Kaj Abraham plant'is tamarisk'o'n en BeerŜeba, kaj preĝ'is tie al la Etern'ul'o, la Di'o etern'a.
34 Kaj Abraham loĝ'is en la land'o de la Filiŝt'o'j long'a'n temp'o'n.

Ĉapitr'o 22

    Post tiu'j okaz'int'aĵ'o'j Di'o prov'is Abraham'o'n, kaj dir'is al li : Abraham !
Kaj tiu respond'is : Jen mi est'as.
2 Kaj Li dir'is : Pren'u vi'a'n fil'o'n, vi'a'n sol'a'n, kiu'n vi am'as, Isaak'o'n, kaj ir'u en la land'o'n Morija, kaj ofer'u li'n tie kiel brul'ofer'o'n sur unu el la mont'o'j, kiu'n Mi montr'os al vi.
3 Kaj Abraham lev'iĝ'is fru'e maten'e kaj sel'is si'a'n azen'o'n kaj pren'is si'a'j'n du jun'ul'o'j'n kun si kaj si'a'n fil'o'n Isaak ; kaj li fend'is lign'o'n por brul'ofer'o, kaj lev'iĝ'is kaj ir'is al tiu lok'o, pri kiu dir'is al li Di'o.
4 En la tri'a tag'o Abraham lev'is si'a'j'n okul'o'j'n kaj ek'vid'is la lok'o'n de mal'proksim'e.
5 Kaj Abraham dir'is al si'a'j jun'ul'o'j : Rest'u ĉi tie kun la azen'o, kaj mi kun la knab'o ir'os tie'n, kaj ni ador'klin'iĝ'os kaj re'ven'os al vi.
6 Kaj Abraham pren'is la lign'o'n por la brul'ofer'o kaj met'is ĝi'n sur si'a'n fil'o'n Isaak, kaj li pren'is en si'a'n man'o'n la fajr'o'n kaj la tranĉ'il'o'n ; kaj ili ir'is ambaŭ kun'e.
7 Kaj Isaak dir'is al si'a patr'o Abraham : Mi'a patr'o !
Kaj tiu respond'is : Jen mi est'as, mi'a fil'o.
Kaj li dir'is : Jen est'as la fajr'o kaj la lign'o, sed kie est'as la ŝaf'o por la brul'ofer'o ?
8 Kaj Abraham dir'is : Di'o antaŭ'vid'os al Si la ŝaf'o'n por la brul'ofer'o, mi'a fil'o.
Kaj ili ir'is ambaŭ kun'e.
9 Kaj ili ven'is al la lok'o, pri kiu dir'is al li Di'o ; kaj Abraham konstru'is tie la altar'o'n kaj sur'met'is la lign'o'n, kaj lig'is si'a'n fil'o'n Isaak kaj met'is li'n sur la altar'o'n super la lign'o.
10 Kaj Abraham etend'is si'a'n man'o'n kaj pren'is la tranĉ'il'o'n, por buĉ'i si'a'n fil'o'n.
11 Kaj ek'vok'is al li anĝel'o de la Etern'ul'o el la ĉiel'o, kaj dir'is : Abraham, Abraham !
Kaj li respond'is : Jen mi est'as.
12 Kaj Tiu dir'is : Ne etend'u vi'a'n man'o'n sur la knab'o'n, kaj far'u al li nenio'n ; ĉar nun mi sci'as, ke vi tim'as Di'o'n kaj vi ne indulg'is pro Mi vi'a'n fil'o'n, la sol'a'n.
13 Kaj Abraham lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj vid'is, ke jen vir'ŝaf'o mal'antaŭ'e implik'iĝ'is per la korn'o'j en la arb'et'aĵ'o'j.
Kaj Abraham ir'is kaj pren'is la vir'ŝaf'o'n, kaj ofer'is ĝi'n kiel brul'ofer'o'n anstataŭ si'a fil'o.
14 Kaj Abraham don'is al tiu lok'o la nom'o'n : La Etern'ul'o Vid'as ; tial oni ankoraŭ nun dir'as : Sur la mont'o, kie la Etern'ul'o aper'as.
15 Kaj de'nov'e anĝel'o de la Etern'ul'o vok'is al Abraham el la ĉiel'o, 16 kaj dir'is : Mi ĵur'as per Mi, dir'as la Etern'ul'o, ke ĉar vi far'is tiu'n afer'o'n kaj ne indulg'is vi'a'n fil'o'n, la sol'a'n ; 17 tial Mi ben'os vi'n kaj Mi mult'ig'os vi'a'n id'ar'o'n simil'e al la stel'o'j de la ĉiel'o kaj al la sabl'o sur la bord'o de la mar'o ; kaj vi'a id'ar'o posed'os la pord'eg'o'j'n de si'a'j mal'amik'o'j.
18 Kaj ben'iĝ'os per vi'a id'ar'o ĉiu'j popol'o'j de la ter'o, pro tio, ke vi obe'is Mi'a'n voĉ'o'n.
19 Kaj Abraham re'ven'is al si'a'j jun'ul'o'j, kaj ili lev'iĝ'is kaj ir'is kun'e al Beer- Ŝeba ; kaj Abraham loĝ'is en Beer- Ŝeba.
20 Post tiu'j okaz'int'aĵ'o'j oni sci'ig'is al Abraham, dir'ant'e : Jen ankaŭ Milka nask'is infan'o'j'n al vi'a frat'o Naĥor : 21 la unu'e'nask'it'o'n Uc, kaj li'a'n frat'o'n Buz, kaj Ke'muel'o'n, la patr'o'n de Aram ; 22 kaj Ke'sed'o'n kaj Ĥazon kaj Pildaŝon kaj Jid'laf'o'n kaj Bet'u'el'o'n.
23 Kaj de Betuel nask'iĝ'is Rebek'a.
Ĉi tiu'j'n ok nask'is Milka al Naĥor, la frat'o de Abraham.
24 Kaj li'a krom'vir'in'o, nom'e Reum'a, ankaŭ nask'is : Te'baĥ'o'n kaj Gaĥamon kaj Taĥaŝon kaj Maaĥan.

Ĉapitr'o 23

    Kaj la viv'o de Sar'a est'is cent du'dek sep jar'o'j ; tiom est'is la jar'o'j de la viv'o de Sar'a.
2 Kaj Sar'a mort'is en Kirjat- Arb'a, kiu est'as Ĥebron, en la land'o Kanaan'a.
Kaj Abraham ven'is, por funebr'i pri Sar'a kaj plor'i pri ŝi.
3 Kaj Abraham lev'iĝ'is for de si'a mort'int'in'o, kaj dir'is al la fil'o'j de Ĥet jen'e : 4 Fremd'ul'o kaj pas'loĝ'ant'o mi est'as ĉe vi ; don'u al mi posed'ot'a'n lok'o'n por tomb'o inter vi, por ke mi en'ter'ig'u mi'a'n mort'int'in'o'n, kiu est'as antaŭ mi.
5 Kaj la fil'o'j de Ĥet respond'is al Abraham, dir'ant'e al li : 6 Aŭskult'u ni'n, ni'a sinjor'o !
vi est'as princ'o de Di'o inter ni ; en la plej elekt'it'a'j ni'a'j tomb'o'j en'ter'ig'u vi'a'n mort'int'in'o'n ; neniu el ni rifuz'os al vi si'a'n tomb'lok'o'n, por en'ter'ig'i vi'a'n mort'int'in'o'n.
7 Kaj Abraham lev'iĝ'is, kaj profund'e klin'iĝ'is antaŭ la popol'o de la land'o, antaŭ la fil'o'j de Ĥet.
8 Kaj li dir'is al ili jen'e : Se plaĉ'as al vi, ke mi en'ter'ig'u mi'a'n mort'int'in'o'n, kiu est'as antaŭ mi, tiam aŭskult'u mi'n kaj pet'u por mi Efron'o'n, la fil'o'n de Coĥar, 9 ke li don'u al mi la du'obl'a'n kavern'o'n, kiu'n li hav'as en la fin'o de si'a kamp'o ; por plen'a sum'o da mon'o li don'u ĝi'n al mi inter vi por tomb'a posed'aĵ'o.
10 Kaj Efron sid'is inter la fil'o'j de Ĥet, kaj respond'is Efron la Ĥetid'o al Abraham aŭd'ebl'e por la fil'o'j de Ĥet, antaŭ ĉiu'j, kiu'j ven'is en la pord'eg'o'n de li'a urb'o, dir'ant'e : 11 Ne, mi'a sinjor'o, aŭskult'u mi'n !
la kamp'o'n mi don'as al vi, kaj la kavern'o'n, kiu est'as sur ĝi, al vi mi don'as, antaŭ la okul'o'j de la fil'o'j de mi'a popol'o mi don'as ĝi'n al vi ; en'ter'ig'u vi'a'n mort'int'in'o'n.
12 Kaj Abraham profund'e klin'iĝ'is antaŭ la popol'o de la land'o.
13 Kaj li dir'is al Efron aŭd'ebl'e por la popol'o de la land'o jen'e : Mi pet'as, aŭskult'u mi'n : mi don'as mon'o'n por la kamp'o ; pren'u de mi, kaj mi en'ter'ig'os tie mi'a'n mort'int'in'o'n.
14 Kaj Efron respond'is al Abraham, dir'ant'e al li : 15 Mi'a sinjor'o, aŭskult'u mi'n : la ter'o valor'as kvar'cent sikl'o'j'n ; sed kio ĝi est'as inter mi kaj vi ?
en'ter'ig'u vi'a'n mort'int'in'o'n.
16 Kaj Abraham aŭskult'is Efron'o'n, kaj Abraham pes'is al Efron la mon'o'n, pri kiu li parol'is aŭd'ebl'e por la fil'o'j de Ĥet, kvar'cent sikl'o'j'n da arĝent'o, uz'at'a en la komerc'o.
17 Kaj la kamp'o de Efron kun la du'obl'a kavern'o, kiu est'is antaŭ Mamre, la kamp'o kaj la kavern'o sur ĝi kaj ĉiu'j arb'o'j sur la kamp'o, inter ĉiu'j ĝi'a'j lim'o'j ĉirkaŭ'e, far'iĝ'is 18 posed'aĵ'o de Abraham antaŭ la okul'o'j de la fil'o'j de Ĥet, de ĉiu'j, kiu'j ven'is en la pord'eg'o'n de li'a urb'o.
19 Kaj post tio Abraham en'ter'ig'is si'a'n edz'in'o'n Sar'a en la du'obl'a kavern'o de la kamp'o, antaŭ Mamre, kiu est'as Ĥebron, en la land'o Kanaan'a.
20 Kaj la kamp'o kaj la kavern'o sur ĝi far'iĝ'is tomb'a posed'aĵ'o de Abraham, kiu'n li akir'is de la fil'o'j de Ĥet.

Ĉapitr'o 24

    Kaj Abraham est'is mal'jun'a kaj en profund'a aĝ'o.
Kaj la Etern'ul'o ben'is Abraham'o'n en ĉio.
2 Kaj Abraham dir'is al si'a sklav'o, la administr'ant'o de li'a dom'o, kiu reg'is ĉio'n, kio aparten'is al li : Met'u vi'a'n man'o'n sub mi'a'n femur'o'n ; 3 kaj mi ĵur'ig'as vi'n per la Etern'ul'o, la Di'o de la ĉiel'o kaj la Di'o de la ter'o, ke vi ne pren'os edz'in'o'n por mi'a fil'o el la fil'in'o'j de la Kanaan'id'o'j, inter kiu'j mi loĝ'as ; 4 sed en mi'a'n land'o'n kaj en mi'a'n patr'uj'o'n vi ir'os kaj vi pren'os edz'in'o'n por mi'a fil'o Isaak.
5 Kaj la sklav'o dir'is al li : Ebl'e la vir'in'o ne vol'os ir'i kun mi en ĉi tiu'n land'o'n ; ĉu mi tiam dev'as re'ven'ig'i vi'a'n fil'o'n en la land'o'n, el kiu vi el'ir'is ?
6 Kaj Abraham dir'is al li : Gard'u vi'n, ne re'ven'ig'u mi'a'n fil'o'n tie'n.
7 La Etern'ul'o, la Di'o de la ĉiel'o, kiu pren'is mi'n el la dom'o de mi'a patr'o kaj el mi'a patr'uj'o, kaj dir'is al mi kaj ĵur'is al mi, dir'ant'e : Al vi'a id'ar'o Mi don'os ĉi tiu'n land'o'n —Li send'os si'a'n anĝel'o'n antaŭ vi, kaj vi pren'os edz'in'o'n por mi'a fil'o el tie.
8 Kaj se la vir'in'o ne vol'os ir'i kun vi, tiam vi far'iĝ'os liber'a de ĉi tiu mi'a ĵur'o ; nur mi'a'n fil'o'n ne re'ven'ig'u tie'n.
9 Kaj la sklav'o met'is si'a'n man'o'n sub la femur'o'n de si'a sinjor'o Abraham kaj ĵur'is al li pri tiu afer'o.
10 Kaj la sklav'o pren'is dek kamel'o'j'n el la kamel'o'j de si'a sinjor'o, kaj li ir'is ; kaj ĉia'j bon'aĵ'o'j de li'a sinjor'o est'is en li'a'j man'o'j.
Kaj li lev'iĝ'is kaj ir'is Mezopotami'o'n, al la urb'o Naĥor.
11 Kaj li genu'ig'is la kamel'o'j'n ekster'e de la urb'o, ĉe put'o kun akv'o, en vesper'a temp'o, en la temp'o, kiam el'ir'as la vir'in'o'j, por ĉerp'i akv'o'n.
12 Kaj li dir'is : Ho Etern'ul'o, Di'o de mi'a sinjor'o Abraham, sukces'ig'u mi'n hodiaŭ kaj far'u favor'kor'aĵ'o'n al mi'a sinjor'o Abraham.
13 Jen mi star'as apud la font'o da akv'o, kaj la fil'in'o'j de la urb'an'o'j el'ir'as, por ĉerp'i akv'o'n ; 14 kaj la jun'ul'in'o'n, al kiu mi dir'os : Vol'u klin'i vi'a'n kruĉ'o'n, ke mi trink'u, kaj ŝi dir'os : Trink'u, kaj mi trink'ig'os ankaŭ vi'a'j'n kamel'o'j'n —ŝi'n Vi destin'is por Vi'a sklav'o Isaak ; kaj per tio mi sci'iĝ'os, ke Vi far'is favor'kor'aĵ'o'n al mi'a sinjor'o.
15 Kaj antaŭ ol li fin'is parol'i, jen el'ir'as Rebek'a, kiu est'is nask'it'a al Betuel, la fil'o de Milka, edz'in'o de Naĥor, frat'o de Abraham ; kaj ŝi'a kruĉ'o est'is sur ŝi'a ŝultr'o.
16 Kaj la jun'ul'in'o est'is tre bel'aspekt'a, virg'ul'in'o, kiu'n ankoraŭ ne ek'kon'is vir'o.
Kaj ŝi mal'supr'e'n'ir'is al la font'o kaj plen'ig'is si'a'n kruĉ'o'n kaj ir'is supr'e'n.
17 Kaj la sklav'o kur'is al ŝi renkont'e, kaj dir'is : Vol'u las'i mi'n trink'i iom da akv'o el vi'a kruĉ'o.
18 Kaj ŝi dir'is : Trink'u, mi'a sinjor'o ; kaj ŝi rapid'e mal'lev'is la kruĉ'o'n sur si'a'n man'o'n, kaj ŝi don'is al li trink'i.
19 Kaj kiam ŝi sufiĉ'e li'n trink'ig'is, ŝi dir'is : Ankaŭ por vi'a'j kamel'o'j mi ĉerp'os, ĝis ili fin'os trink'i.
20 Kaj rapid'e ŝi el'verŝ'is el si'a kruĉ'o en la trink'uj'o'n, kaj kur'is de'nov'e al la put'o, por ĉerp'i por ĉiu'j li'a'j kamel'o'j.
21 Kaj la vir'o admir'is ŝi'n silent'e, por konvink'iĝ'i, ĉu la Etern'ul'o prosper'ig'is li'a'n voj'o'n aŭ ne.
22 Kaj kiam la kamel'o'j ĉes'is trink'i, tiam la vir'o pren'is or'a'n ring'o'n, hav'ant'a'n la pez'o'n de du'on'o de sikl'o, kaj du bracelet'o'j'n por ŝi'a'j man'o'j, hav'ant'a'j'n la pez'o'n de dek sikl'o'j da or'o.
23 Kaj li dir'is : Kies fil'in'o vi est'as ?
vol'u dir'i al mi ; ĉu en la dom'o de vi'a patr'o est'as lok'o por ni, por tra'dorm'i la nokt'o'n ?
24 Kaj ŝi dir'is al li : Mi est'as fil'in'o de Betuel, fil'o de Milka, kiu'n ŝi nask'is al Naĥor.
25 Kaj ŝi dir'is al li : Ankaŭ da pajl'o kaj da furaĝ'o ni hav'as mult'e, kaj ankaŭ lok'o'n, por ke vi tra'dorm'u la nokt'o'n.
26 Kaj la vir'o klin'iĝ'is kaj far'is ador'o'n al la Etern'ul'o.
27 Kaj li dir'is : Glor'at'a est'u la Etern'ul'o, la Di'o de mi'a sinjor'o Abraham, kiu ne las'is sen Si'a favor'kor'ec'o kaj ver'ec'o mi'a'n sinjor'o'n.
Per la voj'o, kiu'n mi ir'is, la Etern'ul'o al'konduk'is mi'n al la dom'o de la frat'o de mi'a sinjor'o.
28 Kaj la jun'ul'in'o kur'is, kaj rakont'is tiu'j'n afer'o'j'n en la dom'o de si'a patr'in'o.
29 Kaj Rebek'a hav'is frat'o'n, kiu est'is nom'at'a Lab'a'n.
Kaj Lab'a'n kur'is al la vir'o ekster'e'n, al la font'o.
30 Kaj kiam li vid'is la ring'o'n kaj la bracelet'o'j'n sur la man'o'j de si'a frat'in'o, kaj kiam li aŭd'is la vort'o'j'n de si'a frat'in'o Rebek'a, kiu dir'is : Tiel parol'is kun mi tiu vir'o —tiam li ir'is al la vir'o, kaj jen tiu star'as ĉe la kamel'o'j apud la font'o.
31 Kaj li dir'is : Ven'u, ben'it'a de la Etern'ul'o ; kial vi star'as ekster'e ?
mi pret'ig'is la dom'o'n kaj ankaŭ lok'o'n por la kamel'o'j.
32 Kaj li ven'ig'is la vir'o'n en la dom'o'n, kaj mal'lig'is la kamel'o'j'n, kaj don'is pajl'o'n kaj furaĝ'o'n al la kamel'o'j, kaj akv'o'n por lav'i li'a'j'n pied'o'j'n, kaj la pied'o'j'n de la hom'o'j, kiu'j est'is kun li.
33 Kaj est'is met'it'a antaŭ li manĝ'o ; sed li dir'is : Mi ne manĝ'os, antaŭ ol mi dir'os mi'a'n afer'o'n.
Kaj tiu dir'is : Parol'u.
34 Kaj li dir'is : Sklav'o de Abraham mi est'as.
35 Kaj la Etern'ul'o fort'e ben'is mi'a'n sinjor'o'n, kaj li far'iĝ'is grand'a ; kaj Li don'is al li ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n kaj arĝent'o'n kaj or'o'n kaj sklav'o'j'n kaj sklav'in'o'j'n kaj kamel'o'j'n kaj azen'o'j'n.
36 Kaj Sar'a, la edz'in'o de mi'a sinjor'o, nask'is fil'o'n al mi'a sinjor'o, kiam ŝi mal'jun'iĝ'is ; kaj li don'is al li ĉio'n, kio'n li hav'is.
37 Kaj mi'a sinjor'o ĵur'ig'is mi'n, dir'ant'e : Ne pren'u edz'in'o'n por mi'a fil'o el la fil'in'o'j de la Kanaan'id'o'j, en kies land'o mi loĝ'as.
38 Nur al la dom'o de mi'a patr'o ir'u kaj al mi'a famili'o, kaj pren'u edz'in'o'n por mi'a fil'o.
39 Kaj mi dir'is al mi'a sinjor'o : Ebl'e la vir'in'o ne vol'os ir'i kun mi ?
40 Kaj li dir'is al mi : La Etern'ul'o, antaŭ kiu mi ir'ad'is, send'os Si'a'n anĝel'o'n kun vi kaj sukces'ig'os vi'a'n voj'o'n ; kaj vi pren'os edz'in'o'n por mi'a fil'o el mi'a famili'o kaj el la dom'o de mi'a patr'o.
41 Tiam vi est'os liber'a de mi'a ĵur'o, kiam vi ven'os al mi'a famili'o ; kaj se ili ne don'os al vi, vi est'os liber'a de mi'a ĵur'o.
42 Kaj mi ven'is hodiaŭ al la font'o, kaj mi dir'is : Etern'ul'o, Di'o de mi'a sinjor'o Abraham !
ho, se Vi vol'us sukces'ig'i mi'a'n voj'o'n, kiu'n mi nun ir'as !
43 Jen mi star'as apud la font'o da akv'o ; la virg'ul'in'o, kiu el'ir'os, por ĉerp'i, kaj al kiu mi dir'os : Las'u mi'n trink'i iom da akv'o el vi'a kruĉ'o, 44 kaj kiu dir'os al mi : Trink'u vi, kaj ankaŭ por vi'a'j kamel'o'j mi ĉerp'os —tio est'as la vir'in'o, kiu'n la Etern'ul'o destin'is por la fil'o de mi'a sinjor'o.
45 Antaŭ ol mi fin'is parol'i en mi'a kor'o, jen Rebek'a el'ir'as, kaj ŝi'a kruĉ'o est'as sur ŝi'a ŝultr'o ; kaj ŝi mal'supr'e'n'ir'is al la font'o kaj ĉerp'is.
Kaj mi dir'is al ŝi : Vol'u trink'ig'i mi'n.
46 Kaj rapid'e ŝi de'pren'is si'a'n kruĉ'o'n de la ŝultr'o, kaj dir'is : Trink'u, kaj ankaŭ vi'a'j'n kamel'o'j'n mi trink'ig'os.
Kaj mi trink'is, kaj ankaŭ la kamel'o'j'n ŝi trink'ig'is.
47 Kaj mi demand'is ŝi'n, kaj mi dir'is : Kies fil'in'o vi est'as ?
Kaj ŝi dir'is : Fil'in'o de Betuel, fil'o de Naĥor, kiu'n nask'is al li Milka.
Kaj mi met'is la ring'o'n sur ŝi'a'n naz'o'n kaj la bracelet'o'j'n sur ŝi'a'j'n man'o'j'n.
48 Kaj mi klin'iĝ'is kaj far'is ador'o'n al la Etern'ul'o, kaj mi glor'is la Etern'ul'o'n, la Di'o'n de mi'a sinjor'o Abraham, kiu konduk'is mi'n per ĝust'a voj'o, por ke mi pren'u la fil'in'o'n de la frat'o de mi'a sinjor'o por li'a fil'o.
49 Kaj nun se vi vol'as far'i favor'kor'aĵ'o'n kaj ĝust'aĵ'o'n al mi'a sinjor'o, dir'u al mi ; kaj se ne, vi ankaŭ dir'u al mi, kaj mi turn'os mi'n dekstr'e'n aŭ mal'dekstr'e'n.
50 Tiam respond'is Lab'a'n kaj Betuel, kaj dir'is : De la Etern'ul'o ven'is ĉi tiu afer'o ; ni ne pov'as dir'i al vi io'n mal'bon'a'n aŭ bon'a'n.
51 Jen Rebek'a est'as antaŭ vi ; pren'u ŝi'n kaj ir'u, kaj ŝi est'u edz'in'o al la fil'o de vi'a sinjor'o, kiel dir'is la Etern'ul'o.
52 Kaj kiam la sklav'o de Abraham aŭd'is ili'a'j'n vort'o'j'n, li klin'iĝ'is ĝis la ter'o al la Etern'ul'o.
53 Kaj la sklav'o el'pren'is arĝent'aĵ'o'j'n kaj or'aĵ'o'j'n kaj vest'o'j'n kaj don'is al Rebek'a ; kaj donac'o'j'n li don'is al ŝi'a frat'o kaj al ŝi'a patr'in'o.
54 Kaj manĝ'is kaj trink'is li kaj la hom'o'j, kiu'j est'is kun li, kaj ili tra'dorm'is tie la nokt'o'n.
Kaj kiam ili lev'iĝ'is maten'e, li dir'is : Las'u mi'n for al mi'a sinjor'o.
55 Tiam ŝi'a frat'o kaj ŝi'a patr'in'o dir'is : La jun'ul'in'o rest'u kun ni almenaŭ dek tag'o'j'n, post'e vi ir'os.
56 Kaj li dir'is al ili : Ne re'ten'u mi'n, ĉar la Etern'ul'o sukces'ig'is mi'a'n voj'o'n.
Las'u mi'n for, kaj mi ir'os al mi'a sinjor'o.
57 Kaj ili dir'is : Ni vok'os la jun'ul'in'o'n, kaj ni demand'os, kio'n ŝi dir'os.
58 Kaj ili al'vok'is Rebek'a'n, kaj dir'is al ŝi : Ĉu vi ir'os kun ĉi tiu vir'o ?
Kaj ŝi dir'is : Mi ir'os.
59 Kaj ili for'send'is si'a'n frat'in'o'n Rebek'a kaj ŝi'a'n nutr'int'in'o'n kaj la sklav'o'n de Abraham kaj li'a'j'n hom'o'j'n.
60 Kaj li ben'is Rebek'a'n, kaj dir'is al ŝi : Ni'a frat'in'o !
mil'o'j da mil'o'j el'kresk'u el vi, kaj vi'a id'ar'o posed'u la pord'eg'o'j'n de si'a'j mal'amik'o'j.
61 Kaj lev'iĝ'is Rebek'a kaj ŝi'a'j serv'ist'in'o'j kaj sid'iĝ'is sur la kamel'o'j, kaj ili ir'is post tiu vir'o ; kaj la sklav'o pren'is Rebek'a'n kaj for'ir'is.
62 Kaj Isaak ven'is de la voj'o, kiu konduk'as al la put'o de la Viv'ant'o - Vid'ant'o ; li loĝ'is en la sud'a land'o.
63 Kaj Isaak el'ir'is, por medit'i sur la kamp'o, kiam komenc'iĝ'is vesper'o ; kaj li lev'is si'a'j'n okul'o'j'n kaj vid'is, ke jen ven'as kamel'o'j.
64 Kaj Rebek'a lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ŝi ek'vid'is Isaak'o'n kaj de'salt'is de la kamel'o.
65 Kaj ŝi dir'is al la sklav'o : Kiu est'as tiu vir'o, kiu ir'as sur la kamp'o renkont'e al ni ?
Kaj la sklav'o dir'is : Tio est'as mi'a sinjor'o.
Kaj ŝi pren'is la kovr'o'tuk'o'n kaj kovr'is si'n.
66 Kaj la sklav'o rakont'is al Isaak ĉio'n, kio'n li far'is.
67 Kaj Isaak en'konduk'is ŝi'n en la tend'o'n de si'a patr'in'o Sar'a ; kaj li pren'is Rebek'a'n, kaj ŝi far'iĝ'is li'a edz'in'o, kaj li ek'am'is ŝi'n.
Kaj Isaak konsol'iĝ'is pri si'a patr'in'o.

Ĉapitr'o 25

    Kaj Abraham pren'is ali'a'n edz'in'o'n, kiu est'is nom'at'a Ke'tur'a.
2 Kaj ŝi nask'is al li Zim'ran'o'n kaj Jokŝan'o'n kaj Med'an'o'n kaj Midjan'o'n kaj Jiŝbakon kaj Ŝuaĥon.
3 Kaj de Jokŝan nask'iĝ'is Ŝeba kaj Dedan.
Kaj la fil'o'j de Dedan est'is la Aŝur'id'o'j, Letuŝ'id'o'j, kaj Leum'id'o'j.
4 Kaj la fil'o'j de Midjan est'is Ef'a kaj Ef'er kaj Ĥanoĥ kaj Abida kaj El'da'a.
Ĉiu'j ĉi tiu'j est'is la fil'o'j de Ke'tur'a.
5 Kaj Abraham for'don'is ĉio'n, kio'n li hav'is, al Isaak.
6 Kaj al la fil'o'j de si'a'j krom'vir'in'o'j Abraham don'is donac'o'j'n, kaj for'ir'ig'is ili'n de si'a fil'o Isaak, ankoraŭ dum si'a viv'o, orient'e'n, en land'o'n orient'a'n.
7 Kaj la nombr'o de la jar'o'j de viv'o de Abraham, kiu'j'n li tra'viv'is, est'is cent sep'dek kvin jar'o'j.
8 Kaj Abraham konsum'iĝ'is kaj mort'is en bon'a mal'jun'ec'o, profund'aĝ'a kaj sat'a de viv'o, kaj li al'kolekt'iĝ'is al si'a popol'o.
9 Kaj en'ter'ig'is li'n li'a'j fil'o'j Isaak kaj Iŝmael en la du'obl'a kavern'o, kiu trov'iĝ'as antaŭ Mamre, sur la kamp'o de Efron, fil'o de Coĥar, la Ĥetid'o.
10 Sur la kamp'o, kiu'n aĉet'is Abraham de la fil'o'j de Ĥet, tie est'as en'ter'ig'it'a'j Abraham kaj li'a edz'in'o Sar'a.
11 Kaj post la mort'o de Abraham Di'o ben'is li'a'n fil'o'n Isaak.
Kaj Isaak loĝ'is ĉe la put'o de la Viv'ant'o - Vid'ant'o.
12 Kaj jen est'as la generaci'ar'o de Iŝmael, fil'o de Abraham, kiu'n Hag'ar, la Egipt'in'o, sklav'in'o de Sar'a, nask'is al Abraham ; 13 kaj jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Iŝmael, laŭ ili'a'j nom'o'j kaj generaci'o'j : Nebajot, la unu'e'nask'it'a de Iŝmael, kaj Kedar kaj Adbeel kaj Mibsam 14 kaj Miŝma kaj Dum'a kaj Mas'a, 15 Ĥadad kaj Tem'a, Jet'ur, Nafiŝ, kaj Kedma.
16 Tio est'as la fil'o'j de Iŝmael, kaj tio est'as ili'a'j nom'o'j en ili'a'j vilaĝ'o'j kaj tend'ar'o'j, dek du princ'o'j super si'a'j gent'o'j.
17 Kaj la daŭr'o de la viv'o de Iŝmael est'is cent tri'dek sep jar'o'j ; kaj li konsum'iĝ'is kaj mort'is kaj al'kolekt'iĝ'is al si'a popol'o.
18 Kaj ili loĝ'is de Ĥavila ĝis Ŝur, kiu est'as antaŭ Egipt'uj'o, sur la voj'o al Asiri'o.
Antaŭ ĉiu'j si'a'j frat'o'j li loĝ'is.
19 Kaj jen est'as la generaci'ar'o de Isaak, fil'o de Abraham : de Abraham nask'iĝ'is Isaak.
20 Kaj Isaak hav'is la aĝ'o'n de kvar'dek jar'o'j, kiam li pren'is kiel edz'in'o'n Rebek'a'n, fil'in'o'n de Betuel la Siri'an'o, el Mezopotami'o, frat'in'o'n de Lab'a'n la Siri'an'o.
21 Kaj Isaak preĝ'is al la Etern'ul'o pri si'a edz'in'o, ĉar ŝi est'is sen'frukt'a ; kaj la Etern'ul'o ced'is al li'a preĝ'o, kaj li'a edz'in'o Rebek'a graved'iĝ'is.
22 Kaj la infan'o'j inter'puŝ'iĝ'is en ŝi'a intern'o, kaj ŝi dir'is : Se est'as tiel, por kio do mi graved'iĝ'is ?
Kaj ŝi ir'is, por demand'i la Etern'ul'o'n.
23 Kaj la Etern'ul'o dir'is al ŝi : Du popol'o'j est'as en vi'a ventr'o, Kaj du gent'o'j dis'apart'iĝ'os el vi'a intern'o ; Kaj unu popol'o est'os pli fort'a ol la du'a, Kaj la pli grand'a serv'os la mal'pli grand'a'n.
24 Kaj kiam ven'is la temp'o, ke ŝi nask'u, tiam montr'iĝ'is, ke ĝemel'o'j est'as en ŝi'a ventr'o.
25 Kaj la unu'a est'is ruĝ'a, li est'is tut'a kiel har'kovr'it'a fel'o ; kaj oni don'is al li la nom'o'n Esav.
26 Kaj post'e el'ir'is li'a frat'o, ten'ant'e per la man'o la kalkan'o'n de Esav ; kaj oni don'is al li la nom'o'n Jak'ob.
Kaj Isaak hav'is la aĝ'o'n de ses'dek jar'o'j, kiam ili nask'iĝ'is.
27 Kaj la knab'o'j grand'iĝ'is ; kaj Esav far'iĝ'is lert'a ĉas'ist'o, kamp'ist'o, kaj Jak'ob far'iĝ'is hom'o kviet'a, sid'ant'a en la tend'o.
28 Kaj Isaak am'is Esav'o'n, ĉar li manĝ'ad'is li'a'n ĉas'aĵ'o'n ; sed Rebek'a am'is Jakob'o'n.
29 Kaj Jak'ob kuir'is kuir'aĵ'o'n ; kaj Esav ven'is de la kamp'o kaj est'is lac'a.
30 Kaj Esav dir'is al Jak'ob : Don'u al mi manĝ'i de ĉi tiu ruĝ'a kuir'aĵ'o, ĉar mi est'as lac'a.
Tial oni don'is al li la nom'o'n Ed'om.
31 Kaj Jak'ob dir'is : Vend'u al mi hodiaŭ vi'a'n unu'e'nask'it'ec'o'n.
32 Kaj Esav dir'is : Jen mi tuj mort'os ; por kio do mi bezon'as la unu'e'nask'it'ec'o'n ?
33 Kaj Jak'ob dir'is : îuru al mi hodiaŭ ; kaj tiu ĵur'is al li kaj vend'is si'a'n unu'e'nask'it'ec'o'n al Jak'ob.
34 Kaj Jak'ob don'is al Esav pan'o'n kaj kuir'aĵ'o'n el lent'o'j, kaj li manĝ'is kaj trink'is, kaj lev'iĝ'is kaj for'ir'is.
Kaj Esav mal'ŝat'is la unu'e'nask'it'ec'o'n.

Ĉapitr'o 26

    Est'is mal'sat'o en la land'o, krom la antaŭ'a mal'sat'o, kiu est'is en la temp'o de Abraham.
Kaj Isaak ir'is al Abi'mel'eĥ, la reĝ'o de la Filiŝt'o'j, en Ger'ar.
2 Kaj la Etern'ul'o aper'is al li, kaj dir'is : Ne ir'u Egipt'uj'o'n, loĝ'u en la land'o, pri kiu Mi dir'os al vi.
3 Viv'u kiel fremd'ul'o en ĉi tiu land'o, kaj Mi est'os kun vi, kaj Mi ben'os vi'n ; ĉar al vi kaj al vi'a id'ar'o Mi don'os ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n land'o'j'n, kaj Mi plen'um'os la ĵur'o'n, kiu'n Mi ĵur'is al vi'a patr'o Abraham.
4 Kaj Mi mult'ig'os vi'a'n id'ar'o'n simil'e al la stel'o'j de la ĉiel'o, kaj Mi don'os al vi'a id'ar'o ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n land'o'j'n, kaj ben'iĝ'os per vi'a id'ar'o ĉiu'j popol'o'j de la ter'o ; 5 pro tio, ke Abraham obe'is Mi'a'n voĉ'o'n, kaj plen'um'ad'is Mi'a'j'n aranĝ'o'j'n, Mi'a'j'n leĝ'o'j'n, kaj Mi'a'j'n instru'o'j'n.
6 Kaj Isaak ek'loĝ'is en Ger'ar.
7 Kaj kiam la hom'o'j de tiu lok'o demand'is pri li'a edz'in'o, li dir'is : Ŝi est'as mi'a frat'in'o ; ĉar li tim'is dir'i : Mi'a edz'in'o ; por ke la hom'o'j de la lok'o ne mort'ig'u li'n pro Rebek'a, ĉar ŝi est'is bel'aspekt'a.
8 Unu foj'o'n, kiam li est'is tie jam de long'a temp'o, Abi'mel'eĥ, la reĝ'o de la Filiŝt'o'j, rigard'is tra la fenestr'o, kaj vid'is, ke Isaak amuz'iĝ'as kun si'a edz'in'o Rebek'a.
9 Tiam Abi'mel'eĥ vok'is Isaak'o'n, kaj dir'is : Jen, ŝi est'as ja vi'a edz'in'o ; kial do vi dir'is : Ŝi est'as mi'a frat'in'o ?
Kaj Isaak dir'is al li : Ĉar mi pens'is, ke ebl'e mi mort'os pro ŝi.
10 Kaj Abi'mel'eĥ dir'is : Kio'n do vi far'is al ni !
preskaŭ jam kuŝ'iĝ'is unu el la popol'o kun vi'a edz'in'o, kaj vi ven'ig'us sur ni'n krim'o'n.
11 Kaj Abi'mel'eĥ far'is ordon'o'n al la tut'a popol'o jen'e : Kiu tuŝ'os ĉi tiu'n vir'o'n aŭ li'a'n edz'in'o'n, tiu mort'os.
12 Kaj Isaak sem'is en tiu land'o, kaj hav'is en tiu jar'o cent'obl'e'mezur'a'n rikolt'o'n ; kaj la Etern'ul'o li'n ben'is.
13 Kaj tiu hom'o grand'iĝ'is kaj ĉiam pli kaj pli grand'iĝ'ad'is, ĝis li far'iĝ'is tre grand'a.
14 Kaj li hav'is tre mult'e da brut'o'j mal'grand'a'j kaj brut'o'j grand'a'j kaj grand'a'n serv'ist'ar'o'n ; kaj la Filiŝt'o'j envi'is li'n.
15 Kaj ĉiu'j'n put'o'j'n, kiu'j'n el'fos'is la sklav'o'j de li'a patr'o en la temp'o de li'a patr'o Abraham, la Filiŝt'o'j ŝtop'is kaj plen'ig'is ili'n per ter'o.
16 Tiam Abi'mel'eĥ dir'is al Isaak : For'ir'u de ni, ĉar vi far'iĝ'is mult'e pli fort'a ol ni.
17 Kaj Isaak for'ir'is de tie kaj aranĝ'is si'a'j'n tend'o'j'n en la val'o de Ger'ar, kaj tie li ek'loĝ'is.
18 Kaj Isaak de'nov'e el'fos'is la akv'o'put'o'j'n, kiu'j'n oni el'fos'is en la temp'o de li'a patr'o Abraham kaj la Filiŝt'o'j ŝtop'is post la mort'o de Abraham ; kaj li don'is al ili tiu'j'n sam'a'j'n nom'o'j'n, kiu'j'n don'is al ili li'a patr'o.
19 Kaj la sklav'o'j de Isaak fos'is en la val'o kaj trov'is tie put'o'n kun freŝ'a akv'o.
20 Kaj disput'is la paŝt'ist'o'j de Ger'ar kun la paŝt'ist'o'j de Isaak, dir'ant'e : Al ni aparten'as la akv'o.
Kaj oni don'is al la put'o la nom'o'n Esek, ĉar oni disput'is pri ĝi.
21 Kaj ili el'fos'is ali'a'n put'o'n, kaj ankaŭ pri ĝi ili disput'is ; kaj oni don'is al ĝi la nom'o'n Sitna.
22 Kaj ili for'iĝ'is de tie kaj el'fos'is ali'a'n put'o'n, kaj pri ĝi oni ne disput'is.
Kaj li don'is al ĝi la nom'o'n Reĥobot, dir'ant'e : Nun la Etern'ul'o don'is al ni vast'a'n lok'o'n, kaj ni mult'iĝ'os sur la ter'o.
23 Kaj de tie li for'migr'is al Beer- Ŝeba.
24 Kaj aper'is al li la Etern'ul'o en tiu nokt'o, kaj dir'is : Mi est'as la Di'o de vi'a patr'o Abraham ; ne tim'u, ĉar Mi est'as kun vi, kaj Mi ben'os vi'n kaj Mi mult'ig'os vi'a'n id'ar'o'n pro Abraham, Mi'a serv'ant'o.
25 Kaj li konstru'is tie altar'o'n kaj preĝ'is al la Etern'ul'o.
Kaj li aranĝ'is tie si'a'n tend'o'n, kaj la sklav'o'j de Isaak el'fos'is tie put'o'n.
26 Kaj Abi'mel'eĥ ir'is al li el Ger'ar, kaj ankaŭ li'a amik'o Aĥuzat kaj li'a milit'estr'o Piĥol.
27 Kaj Isaak dir'is al ili : Por kio vi ven'is al mi ?
vi mi'n ja mal'am'as kaj for'pel'is mi'n de vi.
28 Kaj ili dir'is : Ni vid'is, ke la Etern'ul'o est'as kun vi ; tial ni dir'is : Est'u ĵur'o inter ni, inter ni kaj vi, kaj ni far'u inter'lig'o'n kun vi, 29 ke vi ne far'u al ni mal'bon'o'n, kiel ni vi'n ne tuŝ'is kaj kiel ni far'is al vi nur bon'o'n kaj las'is vi'n for'ir'i en pac'o ; vi est'as nun ben'it'o de la Etern'ul'o.
30 Kaj li far'is por ili festen'o'n, kaj ili manĝ'is kaj trink'is.
31 Kaj ili lev'iĝ'is fru'e maten'e kaj ĵur'is al si reciprok'e.
Kaj Isaak las'is ili'n for'ir'i, kaj ili for'ir'is de li en pac'o.
32 Kaj en tiu tag'o ven'is la sklav'o'j de Isaak, kaj raport'is al li pri la put'o, kiu'n ili el'fos'is, kaj dir'is al li : Ni trov'is akv'o'n.
Kaj li don'is al ĝi la nom'o'n Ŝiba ; pro tio la nom'o de la urb'o est'as Beer- Ŝeba ĝis hodiaŭ.
34 Kiam Esav hav'is la aĝ'o'n de kvar'dek jar'o'j, li pren'is kiel edz'in'o'j'n Jehud'it'o'n, fil'in'o'n de Beeri la Ĥetid'o, kaj Bas'mat'o'n, fil'in'o'n de El'o'n la Ĥetid'o.
35 Kaj ili mult'e ĉagren'is Isaak'o'n kaj Rebek'a'n.

Ĉapitr'o 27

    Kiam Isaak mal'jun'iĝ'is kaj la vid'ad'o de li'a'j okul'o'j mal'akr'iĝ'is, li vok'is Esav'o'n, si'a'n pli mal'jun'a'n fil'o'n, kaj dir'is al li : Mi'a fil'o !
Kaj tiu dir'is al li : Jen mi est'as.
2 Kaj li dir'is : Jen mi mal'jun'iĝ'is ; mi ne sci'as, kiam mi mort'os ; 3 pren'u do nun vi'a'j'n arm'il'o'j'n, vi'a'n sag'uj'o'n kaj vi'a'n paf'ark'o'n, kaj ir'u sur la kamp'o'n kaj ĉas'u por mi ĉas'aĵ'o'n ; 4 kaj far'u por mi bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n, kia'n mi am'as, kaj al'port'u al mi, kaj mi ĝi'n manĝ'os, por ke mi'a anim'o vi'n ben'u, antaŭ ol mi mort'os.
5 Sed Rebek'a aŭd'is, kiam Isaak parol'is al si'a fil'o Esav.
Kaj Esav ir'is sur la kamp'o'n, por ĉas'i ĉas'aĵ'o'n kaj al'port'i.
6 Kaj Rebek'a dir'is al si'a fil'o Jak'ob jen'e : Mi aŭd'is, ke vi'a patr'o dir'is al vi'a frat'o Esav jen'e : 7 Al'port'u al mi ĉas'aĵ'o'n kaj far'u por mi bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n, kaj mi manĝ'os, kaj mi ben'os vi'n antaŭ la Etern'ul'o antaŭ mi'a mort'o.
8 Kaj nun, mi'a fil'o, aŭskult'u mi'a'n voĉ'o'n, kio'n mi ordon'as al vi : 9 ir'u al la brut'ar'o kaj al'port'u al mi de tie du bon'a'j'n kapr'id'o'j'n, kaj mi far'os el ili bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n por vi'a patr'o, kia'n li am'as ; 10 kaj vi al'port'os al vi'a patr'o, kaj li manĝ'os, por ke li ben'u vi'n antaŭ si'a mort'o.
11 Kaj Jak'ob dir'is al si'a patr'in'o Rebek'a : Mi'a frat'o Esav est'as ja hom'o har'kovr'it'a, kaj mi est'as hom'o glat'a ; 12 ebl'e mi'a patr'o mi'n palp'os, tiam mi est'os en li'a'j okul'o'j kiel tromp'ant'o, kaj mi ven'ig'os sur mi'n mal'ben'o'n, sed ne ben'o'n.
13 Kaj li'a patr'in'o dir'is al li : Sur mi est'u tiu mal'ben'o, mi'a fil'o ; nur aŭskult'u mi'a'n voĉ'o'n kaj ir'u, al'port'u al mi.
14 Kaj li ir'is kaj pren'is kaj al'port'is al si'a patr'in'o, kaj li'a patr'in'o far'is bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n, kia'n am'is li'a patr'o.
15 Kaj Rebek'a pren'is la luks'a'j'n vest'o'j'n de si'a pli mal'jun'a fil'o Esav, kiu'j'n ŝi hav'is ĉe si en la dom'o, kaj ŝi vest'is si'a'n pli jun'a'n fil'o'n Jak'ob ; 16 kaj per la fel'o'j de la kapr'id'o'j ŝi vest'is li'a'j'n man'o'j'n kaj la glat'aĵ'o'n de li'a kol'o.
17 Kaj ŝi don'is la bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n kaj la pan'o'n, kiu'j'n ŝi pret'ig'is, en la man'o'n de si'a fil'o Jak'ob.
18 Kaj li ven'is al si'a patr'o, kaj dir'is : Mi'a patr'o !
Kaj tiu dir'is : Jen mi est'as ; kiu vi est'as, mi'a fil'o ?
19 Kaj Jak'ob dir'is al si'a patr'o : Mi est'as Esav, vi'a unu'e'nask'it'o ; mi far'is, kiel vi dir'is al mi ; vol'u lev'iĝ'i, sid'iĝ'u, kaj manĝ'u mi'a'n ĉas'aĵ'o'n, por ke vi'a anim'o mi'n ben'u.
20 Kaj Isaak dir'is al si'a fil'o : Kia'manier'e vi tiel rapid'e trov'is, mi'a fil'o ?
Kaj tiu dir'is : Ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, send'is al mi renkont'e.
21 Kaj Isaak dir'is al Jak'ob : Al'proksim'iĝ'u, kaj mi vi'n palp'os, mi'a fil'o, ĉu tio est'as vi, mi'a fil'o Esav, aŭ ne.
22 Kaj Jak'ob al'proksim'iĝ'is al si'a patr'o Isaak, kaj tiu li'n palp'is, kaj dir'is : La voĉ'o est'as voĉ'o de Jak'ob, sed la man'o'j est'as man'o'j de Esav.
23 Kaj li ne re'kon'is li'n, ĉar li'a'j man'o'j est'is kiel la man'o'j de li'a frat'o Esav, har'kovr'it'a'j ; kaj li ben'is li'n.
24 Kaj li dir'is : Ĉu tio est'as vi, mi'a fil'o Esav ?
Kaj tiu dir'is : Mi.
25 Kaj li dir'is : Al'ŝov'u al mi, kaj mi manĝ'os la ĉas'aĵ'o'n de mi'a fil'o, por ke mi'a anim'o vi'n ben'u.
Kaj li al'ŝov'is al li, kaj tiu manĝ'is ; kaj li al'port'is al li vin'o'n, kaj tiu trink'is.
26 Kaj li'a patr'o Isaak dir'is al li : Al'proksim'iĝ'u kaj kis'u mi'n, mi'a fil'o.
27 Kaj li al'proksim'iĝ'is kaj kis'is li'n, kaj tiu flar'is la odor'o'n de li'a'j vest'o'j, kaj li ben'is li'n, kaj dir'is : Vid'u, la odor'o de mi'a fil'o Est'as kiel la odor'o de kamp'o, kiu'n la Etern'ul'o ben'is ; 28 Di'o don'u al vi ros'o'n ĉiel'a'n Kaj gras'o'n de la ter'o Kaj mult'e da gren'o kaj most'o.
29 Popol'o'j vi'n serv'u, Kaj gent'o'j klin'iĝ'u antaŭ vi ; Est'u sinjor'o super vi'a'j frat'o'j, Kaj klin'iĝ'u antaŭ vi la fil'o'j de vi'a patr'in'o ; Vi'a'j mal'ben'ant'o'j est'u mal'ben'at'a'j, Kaj vi'a'j ben'ant'o'j est'u ben'at'a'j.
30 Kaj kiam Isaak fin'is ben'i Jakob'o'n kaj apenaŭ Jak'ob el'ir'is de antaŭ si'a patr'o Isaak, li'a frat'o Esav ven'is de si'a ĉas'ad'o.
31 Kaj ankaŭ li far'is bon'gust'a'n manĝ'aĵ'o'n kaj al'port'is al si'a patr'o, kaj dir'is al si'a patr'o : Lev'iĝ'u, mi'a patr'o, kaj manĝ'u la ĉas'aĵ'o'n de vi'a fil'o, por ke vi'a anim'o mi'n ben'u.
32 Kaj li'a patr'o Isaak dir'is al li : Kiu vi est'as ?
Kaj li dir'is : Mi est'as vi'a unu'e'nask'it'a fil'o Esav.
33 Tiam Isaak ek'trem'is per tre grand'a trem'o, kaj dir'is : Kiu do est'as tiu, kiu ĉas'is ĉas'aĵ'o'n kaj al'port'is al mi, kaj mi manĝ'is de ĉio, antaŭ ol vi ven'is, kaj mi ben'is li'n ?
kaj li rest'os ja ben'it'a !
34 Kiam Esav aŭd'is la vort'o'j'n de si'a patr'o, li ek'kri'is per tre grand'a kaj mal'dolĉ'a kri'o, kaj dir'is al si'a patr'o : Ben'u ankaŭ mi'n, ho mi'a patr'o !
35 Kaj tiu dir'is : Vi'a frat'o ven'is kun ruz'o kaj pren'is vi'a'n ben'o'n.
36 Kaj li dir'is : Ĝust'e do li'a nom'o est'as Jak'ob, ĉar li sub'met'is al mi la pied'o'n jam du foj'o'j'n ; mi'a'n unu'e'nask'it'ec'o'n li pren'is, kaj jen li nun pren'is mi'a'n ben'o'n !
Kaj li dir'is : Ĉu vi ne rezerv'is por mi ben'o'n ?
37 Kaj Isaak respond'is kaj dir'is al Esav : Jen mi far'is li'n sinjor'o super vi, kaj ĉiu'j'n li'a'j'n frat'o'j'n mi don'is al li kiel serv'ant'o'j'n, kaj gren'o'n kaj most'o'n mi hav'ig'is al li ; kio'n do mi far'os por vi, mi'a fil'o ?
38 Kaj Esav dir'is al si'a patr'o : Ĉu ĝi est'as la sol'a ben'o, kiu'n vi hav'as ?
ben'u ankaŭ mi'n, ho mi'a patr'o !
Kaj Esav ek'plor'is per laŭt'a voĉ'o.
39 Kaj li'a patr'o Isaak respond'is kaj dir'is al li : Jen la gras'o de la ter'o est'u en vi'a lok'o de loĝ'ad'o Kaj la ĉiel'a ros'o de supr'e ; 40 Kaj per vi'a glav'o vi viv'os, kaj vi'a'n frat'o'n vi serv'os ; Sed kiam vi kontraŭ'batal'os, Vi de'ĵet'os li'a'n jug'o'n de vi'a kol'o.
41 Kaj Esav ek'mal'am'is Jakob'o'n pro la ben'o, per kiu ben'is li'n li'a patr'o ; kaj Esav dir'is en si'a kor'o : Baldaŭ ven'os la tag'o'j de funebr'o pro mi'a patr'o, tiam mi mort'ig'os mi'a'n frat'o'n Jak'ob.
42 Kaj oni raport'is al Rebek'a la vort'o'j'n de ŝi'a pli mal'jun'a fil'o Esav ; tiam ŝi send'is kaj vok'is si'a'n pli jun'a'n fil'o'n Jak'ob, kaj dir'is al li : Jen vi'a frat'o Esav minac'as mort'ig'i vi'n ; 43 tial nun, mi'a fil'o, aŭskult'u mi'a'n voĉ'o'n ; kaj lev'iĝ'u, for'kur'u al mi'a frat'o Lab'a'n en Ĥaran ; 44 kaj loĝ'u ĉe li kelk'a'n temp'o'n, ĝis kviet'iĝ'os la furioz'o de vi'a frat'o ; 45 ĝis la koler'o de vi'a frat'o de'turn'iĝ'os de vi, kaj li forges'os, kio'n vi far'is al li.
Tiam mi send'os kaj pren'os vi'n de tie.
Kial mi perd'u vi'n ambaŭ en unu tag'o ?
46 Kaj Rebek'a dir'is al Isaak : Ted'is al mi la viv'o pro la Ĥetid'in'o'j ; se Jak'ob pren'os edz'in'o'n el ĉi tiu'j Ĥetid'in'o'j, el la fil'in'o'j de la land'o, tiam por kio mi viv'u ?

Ĉapitr'o 28

    Tiam Isaak al'vok'is Jakob'o'n kaj ben'is li'n, kaj ordon'is al li, dir'ant'e : Ne pren'u edz'in'o'n el la fil'in'o'j Kanaan'a'j.
2 Lev'iĝ'u, ir'u Mezopotami'o'n, al la dom'o de Betuel, la patr'o de vi'a patr'in'o, kaj pren'u al vi el tie edz'in'o'n el la fil'in'o'j de Lab'a'n, la frat'o de vi'a patr'in'o.
3 Kaj Di'o la Plej'potenc'a ben'u vi'n kaj frukt'ig'u vi'n kaj mult'ig'u vi'n, kaj kresk'ig'u el vi amas'o'n da popol'o'j.
4 Kaj Li don'u al vi la ben'o'n de Abraham, al vi kaj al vi'a id'ar'o kun'e kun vi, por ke vi hered'u la land'o'n de vi'a fremd'e'loĝ'ad'o, kiu'n Di'o don'is al Abraham.
5 Kaj Isaak for'send'is Jakob'o'n, kaj tiu ir'is Mezopotami'o'n, al Lab'a'n, la fil'o de Betuel la Siri'an'o, frat'o de Rebek'a, patr'in'o de Jak'ob kaj Esav.
6 Kiam Esav vid'is, ke Isaak ben'is Jakob'o'n kaj send'is li'n en Mezopotami'o'n, por ke li pren'u al si el tie edz'in'o'n, kaj ke, ben'ant'e li'n, li ordon'is al li, dir'ant'e : Ne pren'u edz'in'o'n el la fil'in'o'j Kanaan'a'j ; 7 kaj ke Jak'ob obe'is si'a'n patr'o'n kaj si'a'n patr'in'o'n kaj ir'is Mezopotami'o'n : 8 tiam Esav vid'is, ke ne plaĉ'as la fil'in'o'j Kanaan'a'j al li'a patr'o Isaak.
9 Kaj Esav ir'is al Iŝmael kaj pren'is al si Maĥ'a'lat'o'n, fil'in'o'n de Iŝmael, fil'o de Abraham, frat'in'o'n de Nebajot, kiel edz'in'o'n krom si'a'j ali'a'j edz'in'o'j.
10 Tiam Jak'ob el'ir'is el Beer- Ŝeba kaj ir'is en la direkt'o al Ĥaran.
11 Li ven'is al iu lok'o kaj rest'is tie, por pas'ig'i la nokt'o'n, ĉar la sun'o sub'ir'is.
Kaj li pren'is unu el la ŝton'o'j de tiu lok'o kaj met'is ĝi'n sub si'a'n kap'o'n kaj kuŝ'iĝ'is en tiu lok'o.
12 Kaj li sonĝ'is : jen ŝtup'ar'o star'as sur la ter'o, kaj ĝi'a supr'o ating'as la ĉiel'o'n, kaj jen anĝel'o'j de Di'o ir'as sur ĝi supr'e'n kaj mal'supr'e'n.
13 Kaj jen la Etern'ul'o star'as sur ĝi, kaj dir'as : Mi est'as la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a patr'o Abraham kaj la Di'o de Isaak ; la ter'o'n, sur kiu vi kuŝ'as, Mi don'os al vi kaj al vi'a id'ar'o.
14 Kaj vi'a id'ar'o est'os kiel la polv'o de la ter'o, kaj vi dis'vast'iĝ'os okcident'e'n kaj orient'e'n kaj nord'e'n kaj sud'e'n, kaj ben'iĝ'os per vi kaj per vi'a id'ar'o ĉiu'j gent'o'j de la ter'o.
15 Kaj Mi est'as kun vi, kaj Mi gard'os vi'n ĉie, kie'n vi ir'os, kaj Mi re'ven'ig'os vi'n sur ĉi tiu'n ter'o'n ; ĉar Mi ne for'las'os vi'n, ĝis Mi est'os far'int'a tio'n, kio'n Mi dir'is al vi.
16 Kaj Jak'ob vek'iĝ'is el si'a dorm'o, kaj li dir'is : Ver'e, la Etern'ul'o est'as en ĉi tiu lok'o, kaj mi ne sci'is.
17 Kaj li ek'tim'is, kaj dir'is : Kiel tim'ind'a est'as ĉi tiu lok'o !
ĝi est'as nenio ali'a ol dom'o de Di'o, kaj ĉi tie est'as la pord'eg'o de la ĉiel'o.
18 Kaj Jak'ob lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj pren'is la ŝton'o'n, kiu'n li est'is met'int'a sub si'a'n kap'o'n, kaj star'ig'is ĝi'n kiel monument'o'n, kaj verŝ'is ole'o'n sur ĝi'a'n supr'o'n.
19 Kaj li don'is al tiu lok'o la nom'o'n Bet - El ; sed antaŭ'e la nom'o de la urb'o est'is Luz.
20 Kaj Jak'ob far'is sankt'a'n promes'o'n, dir'ant'e : Se Di'o est'os kun mi, kaj gard'os mi'n sur ĉi tiu voj'o, kiu'n mi ir'as, kaj don'os al mi pan'o'n por manĝ'i kaj vest'o'n por port'i sur mi, 21 kaj mi re'ven'os en pac'o al la dom'o de mi'a patr'o, kaj la Etern'ul'o est'os por mi Di'o : 22 tiam ĉi tiu ŝton'o, kiu'n mi star'ig'is kiel monument'o'n, est'os dom'o de Di'o, kaj de ĉio, kio'n Vi don'os al mi, mi ofer'os al vi dek'on'o'n.

Ĉapitr'o 29

    Kaj Jak'ob lev'is si'a'j'n pied'o'j'n kaj ir'is al la land'o de la orient'an'o'j.
2 Kaj li vid'is : jen est'as put'o sur la kamp'o, kaj tri greg'o'j da ŝaf'o'j kuŝ'as apud ĝi ; ĉar el tiu put'o oni trink'ig'ad'is la greg'o'j'n ; kaj grand'a ŝton'o est'is sur la apertur'o de la put'o.
3 Kaj kiam tie kun'ven'is ĉiu'j greg'o'j, tiam oni de'rulad'is la ŝton'o'n de sur la apertur'o kaj trink'ig'ad'is la ŝaf'o'j'n kaj de'nov'e re'met'ad'is la ŝton'o'n sur ĝi'a'n lok'o'n, sur la apertur'o'n de la put'o.
4 Kaj Jak'ob dir'is al ili : Frat'o'j mi'a'j, ke kie vi est'as ?
Kaj ili dir'is : Ni est'as el Ĥaran.
5 Kaj li dir'is al ili : Ĉu vi kon'as Lab'an'o'n, fil'o'n de Naĥor ?
Kaj ili dir'is : Ni kon'as.
6 Kaj li dir'is al ili : Ĉu li bon'e fart'as ?
Kaj ili dir'is : Li fart'as bon'e, kaj jen li'a fil'in'o Raĥel ven'as kun la ŝaf'o'j.
7 Kaj li dir'is : De la tag'o rest'as ja ankoraŭ mult'e, ankoraŭ ne est'as la temp'o, por kolekt'i la greg'o'j'n ; trink'ig'u la ŝaf'o'j'n kaj ir'u, paŝt'u.
8 Kaj ili dir'is : Ni ne pov'as, ĝis kolekt'iĝ'os ĉiu'j greg'o'j kaj oni de'rul'os la ŝton'o'n de sur la apertur'o de la put'o kaj ni trink'ig'os la ŝaf'o'j'n.
9 Dum li ankoraŭ parol'is kun ili, ven'is Raĥel kun la ŝaf'o'j de si'a patr'o, ĉar ŝi paŝt'is ili'n.
10 Kaj kiam Jak'ob ek'vid'is Raĥel'o'n, la fil'in'o'n de Lab'a'n, frat'o de li'a patr'in'o, kaj la ŝaf'o'j'n de Lab'a'n, frat'o de li'a patr'in'o, tiam Jak'ob al'proksim'iĝ'is, de'rul'is la ŝton'o'n de sur la apertur'o de la put'o, kaj trink'ig'is la ŝaf'o'j'n de Lab'a'n, la frat'o de li'a patr'in'o.
11 Kaj Jak'ob kis'is Raĥel'o'n kaj laŭt'e ek'plor'is.
12 Kaj Jak'ob dir'is al Raĥel, ke li est'as parenc'o de ŝi'a patr'o kaj fil'o de Rebek'a.
Kaj ŝi kur'is kaj dir'is al si'a patr'o.
13 Kaj kiam Lab'a'n aŭd'is la sci'ig'o'n pri Jak'ob, fil'o de li'a frat'in'o, li kur'is al li renkont'e kaj ĉirkaŭ'pren'is li'n kaj kis'is li'n kaj ven'ig'is li'n en si'a'n dom'o'n.
Kaj tiu rakont'is al Lab'a'n ĉio'n.
14 Kaj Lab'a'n dir'is al li : Vi est'as ja mi'a ost'o kaj mi'a karn'o !
Kaj li loĝ'is ĉe li tut'a'n monat'o'n.
15 Kaj Lab'a'n dir'is al Jak'ob : Ĉu pro tio, ke vi est'as mi'a parenc'o, vi dev'as serv'i mi'n sen'pag'e ?
dir'u al mi, kio'n mi dev'as pag'i al vi ?
16 Sed Lab'a'n hav'is du fil'in'o'j'n ; la nom'o de la pli mal'jun'a est'is Le'a, kaj la nom'o de la pli jun'a est'is Raĥel.
17 La okul'o'j de Le'a est'is mal'san'a'j, sed Raĥel est'is bel'form'a kaj bel'vizaĝ'a.
18 Kaj Jak'ob ek'am'is Raĥel'o'n, kaj dir'is : Mi serv'os vi'n sep jar'o'j'n pro Raĥel, vi'a pli jun'a fil'in'o.
19 Tiam Lab'a'n dir'is : Pli bon'e est'as, ke mi don'u ŝi'n al vi, ol ke mi don'u ŝi'n al ali'a vir'o ; loĝ'u ĉe mi.
20 Kaj Jak'ob serv'is pro Raĥel sep jar'o'j'n, kaj ili est'is en li'a'j okul'o'j kiel kelk'e da tag'o'j, ĉar li am'is ŝi'n.
21 Kaj Jak'ob dir'is al Lab'a'n : Don'u mi'a'n edz'in'o'n, ĉar fin'iĝ'is mi'a temp'o, kaj mi en'ven'os al ŝi.
22 Kaj Lab'a'n kun'ven'ig'is ĉiu'j'n hom'o'j'n de tiu lok'o kaj far'is festen'o'n.
23 Sed vesper'e li pren'is si'a'n fil'in'o'n Le'a kaj en'ir'ig'is ŝi'n al li ; kaj tiu en'ven'is al ŝi.
24 Kaj Lab'a'n don'is si'a'n sklav'in'o'n Zilpa al Le'a kiel sklav'in'o'n.
25 Sed maten'e montr'iĝ'is, ke tio est'as Le'a.
Tiam li dir'is al Lab'a'n : Kio'n do vi far'is al mi !
ĉu ne pro Raĥel mi serv'is vi'n ?
kial do vi mi'n tromp'is ?
26 Tiam Lab'a'n dir'is : En ni'a lok'o ne est'as mor'o, ke oni don'u la pli jun'a'n antaŭ ol la pli mal'jun'a'n.
27 Pas'ig'u semajn'o'n kun ĉi tiu, tiam mi don'os al vi ankaŭ tiu'n, pro serv'o, kiu'n vi serv'os ĉe mi ankoraŭ ali'a'j'n sep jar'o'j'n.
28 Kaj Jak'ob far'is tiel kaj pas'ig'is semajn'o'n kun ĉi tiu.
Kaj Lab'a'n don'is al li si'a'n fil'in'o'n Raĥel kiel edz'in'o'n.
29 Kaj Lab'a'n don'is al si'a fil'in'o Raĥel si'a'n sklav'in'o'n Bilha kiel sklav'in'o'n.
30 Kaj Jak'ob en'ven'is ankaŭ al Raĥel, kaj li am'is Raĥel'o'n pli ol Le'a'n, kaj li serv'is ĉe li ankoraŭ ali'a'j'n sep jar'o'j'n.
31 Kiam la Etern'ul'o vid'is, ke Le'a est'as mal'am'at'a, Li mal'ŝlos'is ŝi'a'n uter'o'n ; sed Raĥel est'is sen'frukt'a.
32 Kaj Le'a graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n, kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Rub'e'n, ĉar ŝi dir'is : La Etern'ul'o vid'is mi'a'n mizer'o'n, kaj nun mi'a edz'o mi'n am'os.
33 Kaj ŝi de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n.
Kaj ŝi dir'is : La Etern'ul'o aŭd'is, ke mi est'as mal'am'at'a, tial Li don'is al mi ankaŭ ĉi tiu'n ; kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Si'me'o'n.
34 Kaj ŝi de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n.
Kaj ŝi dir'is : La nun'a'n foj'o'n mi'a edz'o al'iĝ'os al mi, ĉar mi nask'is al li tri fil'o'j'n ; tial al li est'is don'it'a la nom'o Lev'i.
35 Kaj ŝi de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n.
Kaj ŝi dir'is : Nun mi dank'os la Etern'ul'o'n ; tial ŝi don'is al li la nom'o'n Jehud'a.
Kaj ŝi ĉes'is nask'i.

Ĉapitr'o 30

    Kiam Raĥel vid'is, ke ŝi ne nask'as al Jak'ob, ŝi envi'is si'a'n frat'in'o'n, kaj ŝi dir'is al Jak'ob : Don'u al mi infan'o'j'n, ĉar ali'e mi mort'os.
2 Kaj Jak'ob fort'e ek'koler'is Raĥel'o'n, kaj li dir'is : Ĉu mi anstataŭ'as Di'o'n, kiu rifuz'is al vi frukt'o'n de ventr'o ?
3 Kaj ŝi dir'is : Jen est'as mi'a sklav'in'o Bilha ; en'ven'u al ŝi, ke ŝi nask'u sur mi'a'j genu'o'j kaj ke mi ankaŭ ricev'u fil'o'j'n per ŝi.
4 Kaj ŝi don'is al li si'a'n sklav'in'o'n Bilha kiel edz'in'o'n, kaj Jak'ob en'ven'is al ŝi.
5 Kaj Bilha graved'iĝ'is kaj nask'is al Jak'ob fil'o'n.
6 Kaj Raĥel dir'is : Di'o mi'n juĝ'is kaj aŭd'is mi'a'n voĉ'o'n kaj don'is al mi fil'o'n ; tial ŝi don'is al li la nom'o'n Dan.
7 Kaj Bilha, la sklav'in'o de Raĥel, de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is du'a'n fil'o'n al Jak'ob.
8 Tiam Raĥel dir'is : Per Di'a lukt'o mi lukt'is kun mi'a frat'in'o, kaj mi venk'is ; kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Naft'al'i.
9 Kiam Le'a vid'is, ke ŝi ĉes'is nask'i, ŝi pren'is si'a'n sklav'in'o'n Zilpa kaj don'is ŝi'n al Jak'ob kiel edz'in'o'n.
10 Kaj Zilpa, la sklav'in'o de Le'a, nask'is al Jak'ob fil'o'n.
11 Kaj Le'a dir'is : Ven'is feliĉ'o !
kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Gad.
12 Kaj Zilpa, la sklav'in'o de Le'a, nask'is du'a'n fil'o'n al Jak'ob.
13 Kaj Le'a dir'is : Por mi'a bon'o ; ĉar la vir'in'o'j dir'os, ke est'as al mi bon'e.
Kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Aŝer.
14 Rub'e'n ir'is en la temp'o de rikolt'ad'o de tritik'o kaj trov'is man'drag'or'o'j'n sur la kamp'o, kaj li al'port'is ili'n al si'a patr'in'o Le'a.
Kaj Raĥel dir'is al Le'a : Don'u al mi el la man'drag'or'o'j de vi'a fil'o.
15 Sed tiu dir'is al ŝi : Ĉu ne sufiĉ'as al vi, ke vi pren'is mi'a'n edz'o'n, kaj vi vol'as pren'i ankaŭ la man'drag'or'o'j'n de mi'a fil'o ?
Tiam Raĥel dir'is : Nu, li kuŝ'u kun vi ĉi tiu'n nokt'o'n por la man'drag'or'o'j de vi'a fil'o.
16 Kiam Jak'ob ven'is de la kamp'o vesper'e, Le'a el'ir'is al li renkont'e, kaj dir'is : Al mi ven'u, ĉar mi aĉet'is vi'n per la man'drag'or'o'j de mi'a fil'o.
Kaj li kuŝ'is kun ŝi en tiu nokt'o.
17 Kaj Di'o aŭd'is Le'a'n, kaj ŝi graved'iĝ'is kaj nask'is al Jak'ob kvin'a'n fil'o'n.
18 Kaj Le'a dir'is : Di'o don'is al mi rekompenc'o'n por tio, ke mi don'is mi'a'n sklav'in'o'n al mi'a edz'o ; kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Isaĥar.
19 Kaj Le'a de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is ses'a'n fil'o'n al Jak'ob.
20 Kaj Le'a dir'is : Hav'ig'is al mi Di'o bon'a'n hav'o'n ; nun mi'a edz'o loĝ'os ĉe mi, ĉar mi nask'is al li ses fil'o'j'n.
Kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Zebulun.
21 Kaj post'e ŝi nask'is fil'in'o'n, kaj ŝi don'is al ŝi la nom'o'n Din'a.
22 Kaj Di'o re'memor'is Raĥel'o'n, kaj Di'o el'aŭd'is ŝi'n kaj mal'ŝlos'is ŝi'a'n uter'o'n.
23 Kaj ŝi graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n.
Kaj ŝi dir'is : Di'o for'pren'is mi'a'n mal'honor'o'n.
24 Kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Jozef, dir'ant'e : La Etern'ul'o al'don'os al mi ali'a'n fil'o'n.
25 Kiam Raĥel nask'is Jozef'o'n, Jak'ob dir'is al Lab'a'n : For'liber'ig'u mi'n, kaj mi ir'os al mi'a lok'o kaj al mi'a land'o.
26 Don'u mi'a'j'n edz'in'o'j'n kaj mi'a'j'n infan'o'j'n, pro kiu'j mi serv'is vi'n, kaj mi ir'os ; ĉar vi kon'as la serv'o'n, per kiu mi vi'n serv'is.
27 Kaj Lab'a'n dir'is al li : Ho, se mi pov'us akir'i vi'a'n favor'o'n !
mi spert'is, ke la Etern'ul'o ben'is mi'n pro vi.
28 Kaj li dir'is : Difin'u, kia'n rekompenc'o'n mi ŝuld'as al vi, kaj mi don'os.
29 Kaj tiu dir'is al li : Vi sci'as, kiel mi serv'is vi'n kaj kia far'iĝ'is vi'a brut'ar'o ĉe mi ; 30 ĉar mal'mult'e vi hav'is antaŭ mi, sed nun ĝi mult'e vast'iĝ'is ; kaj la Etern'ul'o ben'is vi'n post mi'a ven'o ; kaj nun kiam mi labor'os ankaŭ por mi'a dom'o ?
31 Kaj Lab'a'n dir'is : Kio'n mi don'u al vi ?
Kaj Jak'ob dir'is : Don'u al mi nenio'n ; sed se vi far'os al mi jen'o'n, tiam mi de'nov'e paŝt'os kaj gard'os vi'a'j'n ŝaf'o'j'n : 32 mi pas'os hodiaŭ tra vi'a tut'a ŝaf'ar'o ; apart'ig'u el ĝi ĉiu'n ŝaf'o'n miks'kolor'a'n kaj makul'it'a'n kaj ĉiu'n brut'o'n nigr'a'n inter la ŝaf'o'j, kaj makul'it'a'n kaj miks'kolor'a'n inter la kapr'o'j ; kaj ili est'u mi'a rekompenc'o.
33 Kaj respond'os por mi mi'a just'ec'o en la morgaŭ'a tag'o, kiam vi ven'os vid'i mi'a'n rekompenc'o'n ; ĉiu el la kapr'o'j, kiu ne est'os miks'kolor'a aŭ makul'it'a, kaj ĉiu el la ŝaf'o'j, kiu ne est'os nigr'a, est'u rigard'at'a kiel ŝtel'it'a de mi.
34 Kaj Lab'a'n dir'is : Ĝi est'u, kiel vi dir'is.
35 Kaj li apart'ig'is en tiu tag'o la vir'kapr'o'j'n stri'it'a'j'n kaj makul'it'a'j'n kaj ĉiu'j'n kapr'in'o'j'n miks'kolor'a'j'n kaj makul'it'a'j'n, ĉiu'j'n, kiu'j hav'is sur si iom da blank'aĵ'o, kaj ĉiu'j'n nigr'a'j'n ŝaf'o'j'n ; kaj li trans'don'is ili'n en la man'o'j'n de si'a'j fil'o'j.
36 Kaj li far'is inter'spac'o'n de tri'tag'a ir'ad'o inter si kaj Jak'ob.
Kaj Jak'ob paŝt'is la rest'int'a'j'n ŝaf'o'j'n de Lab'a'n.
37 Kaj Jak'ob pren'is al si baston'o'j'n el verd'a'j popl'o'j, migdal'arb'o'j, kaj platan'arb'o'j, kaj sen'ŝel'ig'is sur ili blank'a'j'n stri'o'j'n tia'manier'e, ke la blank'aĵ'o sur la baston'o'j el'montr'iĝ'is.
38 Kaj li met'is la skrap'it'a'j'n baston'o'j'n antaŭ la ŝaf'o'j en la akv'o'trink'ig'a'j'n kanal'o'j'n, al kiu'j la ŝaf'o'j venad'is por trink'i, kaj ili graved'iĝ'ad'is, kiam ili venad'is trink'i.
39 Kaj la ŝaf'o'j graved'iĝ'is super la baston'o'j, kaj ili nask'is ŝaf'id'o'j'n stri'it'a'j'n, miks'kolor'a'j'n, kaj makul'it'a'j'n.
40 Kaj la ŝaf'id'o'j'n Jak'ob apart'ig'is, kaj li turn'is la vizaĝ'o'j'n de la brut'o'j kontraŭ la stri'it'a'j'n kaj kontraŭ la nigr'a'j'n brut'o'j'n de Lab'a'n ; sed si'a'j'n brut'ar'o'j'n li apart'ig'is kaj ne al'miks'is ili'n al la brut'o'j de Lab'a'n.
41 Ĉiu'foj'e, kiam pasi'iĝ'is brut'o'j fort'a'j, Jak'ob met'is la baston'o'j'n en la kanal'o'j'n antaŭ la okul'o'j de la brut'o'j, por ke ili pasi'iĝ'u antaŭ la baston'o'j ; 42 sed kiam la brut'o'j est'is mal'fort'a'j, li ne met'is.
Tia'manier'e la mal'fort'a'j far'iĝ'is aparten'aĵ'o de Lab'a'n, kaj la fort'a'j far'iĝ'is aparten'aĵ'o de Jak'ob.
43 Kaj tiu hom'o far'iĝ'is ekster'ordinar'e riĉ'a, kaj li hav'is mult'e da brut'o'j kaj sklav'in'o'j'n kaj sklav'o'j'n kaj kamel'o'j'n kaj azen'o'j'n.

Ĉapitr'o 31

    Li aŭd'is, ke la fil'o'j de Lab'a'n parol'is jen'e : Jak'ob for'pren'is la tut'a'n hav'o'n de ni'a patr'o, kaj el la hav'o de ni'a patr'o li akir'is la tut'a'n riĉ'ec'o'n.
2 Kaj Jak'ob vid'is laŭ la vizaĝ'o de Lab'a'n, ke li ne est'as rilat'e al li tia, kia li est'is hieraŭ kaj antaŭ'hieraŭ.
3 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Jak'ob : Re'ir'u en la land'o'n de vi'a'j patr'o'j kaj en vi'a'n nask'iĝ'land'o'n, kaj Mi est'os kun vi.
4 Tiam Jak'ob send'is kaj vok'is Raĥel'o'n kaj Le'a'n sur la kamp'o'n al si'a brut'ar'o ; 5 kaj li dir'is al ili : Mi vid'as laŭ la vizaĝ'o de vi'a patr'o, ke li ne est'as rilat'e al mi tia, kia li est'is hieraŭ kaj antaŭ'hieraŭ ; sed la Di'o de mi'a patr'o est'is kun mi.
6 Vi sci'as, ke per ĉiu'j mi'a'j fort'o'j mi serv'is vi'a'n patr'o'n.
7 Sed vi'a patr'o tromp'is mi'n kaj dek'foj'e ŝanĝ'is mi'a'n labor'pag'o'n ; tamen Di'o ne las'is li'n far'i al mi mal'bon'o'n.
8 Kiam li dir'is : Miks'kolor'a'j est'u vi'a rekompenc'o —ĉiu'j brut'o'j nask'is id'o'j'n miks'kolor'a'j'n ; kaj kiam li dir'is : Stri'it'a'j est'u vi'a rekompenc'o —ĉiu'j brut'o'j nask'is stri'it'a'j'n.
9 Tia'manier'e Di'o for'pren'is la brut'o'j'n de vi'a patr'o kaj don'is al mi.
10 En la temp'o, kiam la brut'o'j pasi'iĝ'is, mi lev'is mi'a'j'n okul'o'j'n kaj vid'is en sonĝ'o, ke la vir'best'o'j, kiu'j lev'iĝ'is sur la brut'o'j'n, est'as stri'it'a'j, miks'kolor'a'j, kaj makul'it'a'j.
11 Kaj anĝel'o de Di'o dir'is al mi en la sonĝ'o : Jak'ob !
kaj mi dir'is : Jen mi est'as.
12 Kaj li dir'is : Lev'u vi'a'j'n okul'o'j'n kaj vid'u : ĉiu'j vir'best'o'j, kiu'j lev'iĝ'is sur la brut'o'j'n, est'as stri'it'a'j, miks'kolor'a'j, kaj makul'it'a'j, ĉar Mi vid'is ĉio'n, kio'n Lab'a'n far'as al vi.
13 Mi est'as la Di'o el Bet - El, kie vi verŝ'is ole'o'n sur la monument'o'n kaj kie vi far'is sankt'a'n promes'o'n al Mi.
Nun lev'iĝ'u, el'ir'u el ĉi tiu land'o kaj re'ir'u en la land'o'n de vi'a nask'iĝ'o.
14 Kaj Raĥel kaj Le'a respond'is kaj dir'is al li : Ĉu ni hav'as ankoraŭ part'o'n kaj hered'o'n en la dom'o de ni'a patr'o ?
15 Li rigard'as ja ni'n kiel fremd'ul'in'o'j'n ; ĉar li vend'is ni'n kaj eĉ for'manĝ'is ni'a'n mon'o'n.
16 Ĉar la tut'a riĉ'o, kiu'n Di'o for'pren'is de ni'a patr'o, aparten'as al ni kaj al ni'a'j infan'o'j.
Kaj nun ĉio'n, kio'n Di'o al vi dir'is, far'u.
17 Jak'ob lev'iĝ'is, kaj met'is si'a'j'n infan'o'j'n kaj si'a'j'n edz'in'o'j'n sur la kamel'o'j'n.
18 Kaj li for'konduk'is si'a'n tut'a'n brut'ar'o'n kaj si'a'n tut'a'n hav'o'n, kiu'n li akir'is, si'a'n propr'aĵ'o'n, kiu'n li akir'is en Mezopotami'o, por ir'i al si'a patr'o Isaak en la land'o'n Kanaan'a'n.
19 Lab'a'n est'is for'ir'int'a, por tond'i si'a'j'n ŝaf'o'j'n ; tiam Raĥel ŝtel'is la dom'a'j'n di'o'j'n de si'a patr'o.
20 Jak'ob tromp'is la atent'o'n de Lab'a'n la Siri'an'o, ne dir'ant'e al li, ke li for'kur'as.
21 Kaj li rapid'e for'ir'is kun ĉio, kio'n li hav'is.
Kaj li trans'pas'is la River'o'n kaj direkt'iĝ'is al la mont'o Gilead.
Oni dir'is al Lab'a'n en la tri'a tag'o, ke Jak'ob for'kur'is.
23 Tiam li pren'is kun si si'a'j'n frat'o'j'n, kaj kur'is post li distanc'o'n de sep tag'o'j kaj kur'ating'is li'n sur la mont'o Gilead.
24 Tiam Di'o aper'is al Lab'a'n la Siri'an'o nokt'e en la sonĝ'o, kaj dir'is al li : Gard'u vi'n, ke vi ne parol'u kun Jak'ob bon'e nek mal'bon'e.
25 Lab'a'n kur'ating'is Jakob'o'n.
Jak'ob star'ig'is si'a'n tend'o'n sur la mont'o, kaj Lab'a'n aranĝ'is si'a'j'n frat'o'j'n ankaŭ sur la mont'o Gilead.
26 Kaj Lab'a'n dir'is al Jak'ob : Kio'n vi far'is ?
vi tromp'is mi'n kaj for'konduk'is mi'a'j'n fil'in'o'j'n kvazaŭ milit'kapt'it'o'j'n !
27 Kial vi for'kur'is sekret'e kaj kaŝ'e de mi, kaj ne dir'is al mi ?
Mi for'ir'ig'us vi'n en gaj'ec'o kaj kun kant'o'j, kun tamburin'o kaj harp'o.
28 Vi eĉ ne las'is mi'n kis'i mi'a'j'n infan'o'j'n kaj fil'in'o'j'n !
mal'saĝ'e vi ag'is.
29 Mi hav'as fort'o'n en mi'a man'o, por far'i al vi mal'bon'o'n ; sed la Di'o de vi'a patr'o hieraŭ dir'is al mi jen'e : Gard'u vi'n, ke vi ne parol'u kun Jak'ob bon'e aŭ mal'bon'e.
30 Kaj se vi nun for'ir'is, ĉar vi fort'e dezir'is est'i en la dom'o de vi'a patr'o, kial do vi ŝtel'is mi'a'j'n di'o'j'n ?
31 Tiam Jak'ob respond'is kaj dir'is al Lab'a'n : Mi tim'is ; mi pens'is, ke ebl'e vi for'rab'os de mi vi'a'j'n fil'in'o'j'n.
32 Sed tiu, ĉe kiu vi trov'os vi'a'j'n di'o'j'n, mort'u.
En la ĉe'est'o de ni'a'j parenc'o'j serĉ'u ĉe mi tio'n, kio est'as vi'a, kaj pren'u al vi.
Jak'ob ne sci'is, ke Raĥel ili'n ŝtel'is.
33 Tiam Lab'a'n en'ir'is en la tend'o'n de Jak'ob kaj en la tend'o'n de Le'a kaj en la tend'o'n de la du sklav'in'o'j, kaj li ne trov'is.
Kaj li el'ir'is el la tend'o de Le'a kaj en'ir'is en la tend'o'n de Raĥel.
34 Sed Raĥel pren'is la dom'a'j'n di'o'j'n kaj met'is ili'n sub la sel'o'n de la kamel'o kaj sid'iĝ'is sur ili.
Kaj Lab'a'n palp'e esplor'is la tut'a'n tend'o'n kaj ne trov'is.
35 Kaj ŝi dir'is al si'a patr'o : Mi'a sinjor'o ne koler'u, ke mi ne pov'as star'iĝ'i antaŭ vi, ĉar mi hav'as la vir'in'a'n ordinar'aĵ'o'n.
Kaj li serĉ'is kaj ne trov'is la dom'a'j'n di'o'j'n.
36 Kaj Jak'ob ek'koler'is kaj disput'is kun Lab'a'n.
Kaj Jak'ob dir'is al Lab'a'n : Kia est'as mi'a kulp'o, kia est'as mi'a pek'o, ke vi persekut'as mi'n ?
37 Vi tra'palp'is ĉiu'j'n mi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n ; kio'n vi trov'is el la aparten'aĵ'o'j de vi'a dom'o ?
el'met'u ĉi tie antaŭ mi'a'j parenc'o'j kaj vi'a'j, kaj ili juĝ'u inter ni ambaŭ.
38 Jam du'dek jar'o'j'n mi est'as ĉe vi ; vi'a'j ŝaf'o'j kaj kapr'o'j ne est'is sen'infan'a'j ; la vir'ŝaf'o'j'n el vi'a brut'ar'o mi ne manĝ'is ; 39 kio'n sovaĝ'a'j best'o'j dis'ŝir'is, tio'n mi ne al'port'is al vi : ĝi est'is mi'a mal'profit'o ; de mi vi postul'is ĉio'n, kio est'is ŝtel'it'a en tag'o aŭ ŝtel'it'a en nokt'o ; 40 dum la tag'o mi'n konsum'is la varm'eg'o, kaj dum la nokt'o la mal'varm'o ; kaj dorm'o kur'is for de mi'a'j okul'o'j.
41 Tia'j est'is la du'dek jar'o'j, dum kiu'j mi serv'is vi'n en vi'a dom'o, dek kvar jar'o'j'n pro vi'a'j du fil'in'o'j kaj ses jar'o'j'n pro vi'a'j brut'o'j ; kaj vi ŝanĝ'is mi'a'n labor'pag'o'n dek'foj'e.
42 Se ne est'us kun mi la Di'o de mi'a patr'o, la Di'o de Abraham kaj Tim'o de Isaak, vi nun for'ir'ig'us mi'n kun nenio.
Mi'a'n mizer'o'n kaj la labor'o'n de mi'a'j man'o'j vid'is Di'o kaj ĝust'ig'is vi'n hieraŭ.
43 Tiam Lab'a'n respond'is kaj dir'is al Jak'ob : La fil'in'o'j est'as mi'a'j fil'in'o'j, kaj la infan'o'j est'as mi'a'j infan'o'j, kaj la brut'o'j est'as mi'a'j brut'o'j, kaj ĉio, kio'n vi vid'as, est'as mi'a ; sed kio'n mi pov'as far'i hodiaŭ al mi'a'j fil'in'o'j, kaj al ili'a'j infan'o'j, kiu'j'n ili nask'is ?
44 Nun ni far'u inter'lig'o'n, mi kaj vi, kaj ĝi est'u atest'o inter mi kaj vi.
45 Tiam Jak'ob pren'is ŝton'o'n kaj star'ig'is ĝi'n kiel memor'sign'o'n.
46 Kaj Jak'ob dir'is al si'a'j parenc'o'j : Kolekt'u ŝton'o'j'n.
Kaj ili pren'is ŝton'o'j'n kaj far'is mont'et'o'n ; kaj ili manĝ'is tie sur la mont'et'o.
47 Kaj Lab'a'n don'is al ĝi la nom'o'n Jegar- Sahaduta, sed Jak'ob don'is al ĝi la nom'o'n Gale'ed.
48 Lab'a'n dir'is : Ĉi tiu mont'et'o est'u nun atest'o inter mi kaj vi ; tial ĝi ricev'is la nom'o'n Gale'ed ; 49 ankaŭ la nom'o'n Micpa ; ĉar li dir'is : Di'o observ'u inter mi kaj vi, kiam ni mal'aper'os unu de la ali'a.
50 Se vi ag'os mal'bon'e kontraŭ mi'a'j fil'in'o'j kaj se vi pren'os ali'a'j'n edz'in'o'j'n krom mi'a'j fil'in'o'j, tiam, se neniu est'os ĉe ni, vid'u, ke Di'o est'as atest'ant'o inter mi kaj vi.
51 Kaj Lab'a'n dir'is al Jak'ob : Jen est'as ĉi tiu mont'et'o, kaj jen est'as la memor'sign'o, kiu'n mi star'ig'is inter mi kaj vi ; 52 atest'o est'u ĉi tiu mont'et'o, kaj atest'o est'u la memor'sign'o, ke mi ne trans'ir'os al vi trans ĉi tiu'n mont'et'o'n kaj vi ne trans'ir'os al mi trans ĉi tiu'n mont'et'o'n kaj trans la memor'sign'o'n por mal'bon'o.
53 La Di'o de Abraham kaj la Di'o de Naĥor juĝ'u inter ni, la Di'o de ili'a patr'o.
Kaj Jak'ob ĵur'is al li per la Tim'o de si'a patr'o Isaak.
54 Kaj Jak'ob ofer'buĉ'is ofer'o'n sur la mont'o, kaj li invit'is si'a'j'n parenc'o'j'n manĝ'i pan'o'n ; kaj ili manĝ'is pan'o'n kaj tra'dorm'is la nokt'o'n sur la mont'o.
55 Lab'a'n lev'iĝ'is fru'e maten'e kaj kis'is si'a'j'n infan'o'j'n kaj si'a'j'n fil'in'o'j'n kaj ben'is ili'n, kaj for'ir'is ; kaj Lab'a'n re'ir'is al si'a lok'o.

Ĉapitr'o 32

    Kaj Jak'ob ir'is si'a'n voj'o'n.
Kaj renkont'iĝ'is kun li anĝel'o'j de Di'o.
2 Kaj Jak'ob dir'is, kiam li ili'n vid'is : Tio est'as milit'ist'ar'o de Di'o ; kaj li don'is al tiu lok'o la nom'o'n Maĥanaim.
3 Jak'ob send'is antaŭ si send'it'o'j'n al si'a frat'o Esav, en la land'o'n Se'ir, en la region'o'n de Ed'om.
4 Kaj li ordon'is al ili jen'e : Tiel'e dir'u al mi'a sinjor'o Esav : Jen kio'n dir'is vi'a sklav'o Jak'ob : Mi loĝ'is ĉe Lab'a'n kaj rest'is tie ĝis nun.
5 Mi hav'as bov'o'j'n kaj azen'o'j'n, ŝaf'o'j'n kaj sklav'o'j'n kaj sklav'in'o'j'n ; kaj mi send'as, por sci'ig'i mi'a'n sinjor'o'n, por ke mi akir'u vi'a'n favor'o'n.
6 Kaj la send'it'o'j re'ven'is al Jak'ob, kaj dir'is : Ni ven'is al vi'a frat'o Esav ; li ir'as renkont'e al vi, kaj kvar'cent hom'o'j ir'as kun'e kun li.
7 Tiam Jak'ob tre ek'tim'is kaj aflikt'iĝ'is.
Kaj li divid'is la hom'o'j'n, kiu'j est'is kun li, kaj la ŝaf'o'j'n kaj la bov'o'j'n kaj la kamel'o'j'n, en du taĉment'o'j'n ; 8 kaj li dir'is : Se Esav ven'os al unu taĉment'o kaj venk'o'bat'os ĝi'n, tiam la rest'int'a taĉment'o si'n sav'os.
9 Kaj Jak'ob dir'is : Di'o de mi'a patr'o Abraham kaj Di'o de mi'a patr'o Isaak, Etern'ul'o, kiu dir'is al mi : Re'ir'u en vi'a'n land'o'n kaj en vi'a'n nask'iĝ'lok'o'n, kaj Mi far'os al vi bon'o'n ; 10 mi est'as tro mal'grand'a por ĉiu'j favor'kor'aĵ'o'j kaj por la tut'a bon'aĵ'o, kiu'n Vi far'is al Vi'a sklav'o ; ĉar kun mi'a baston'o mi trans'ir'is ĉi tiu'n Jordan'o'n, kaj nun mi hav'as du taĉment'o'j'n.
11 Sav'u mi'n de la man'o de mi'a frat'o, de la man'o de Esav ; ĉar mi tim'as li'n, ke li ebl'e ven'os kaj mort'ig'os ĉe mi patr'in'o'n kun la infan'o'j.
12 Vi dir'is ja : Mi far'os al vi bon'o'n, kaj Mi far'os vi'a'n id'ar'o'n tia, kia est'as la apud'mar'a sabl'o, kiu'n oni ne pov'as kalkul'i pro mult'eg'ec'o.
13 Kaj li pas'ig'is tie la nokt'o'n.
Kaj li pren'is el tio, kio'n li hav'is sub la man'o, donac'o'n por si'a frat'o Esav : 14 du'cent kapr'in'o'j'n kaj du'dek vir'kapr'o'j'n, du'cent ŝaf'in'o'j'n kaj du'dek vir'ŝaf'o'j'n, 15 tri'dek mam'nutr'ant'a'j'n kamel'o'j'n kun ili'a'j id'o'j, kvar'dek bov'in'o'j'n kaj dek vir'bov'o'j'n, du'dek azen'in'o'j'n kaj dek azen'id'o'j'n.
16 Kaj li trans'don'is en la man'o'j'n de si'a'j sklav'o'j ĉiu'n greg'o'n apart'e, kaj li dir'is al si'a'j sklav'o'j : Ir'u antaŭ mi kaj las'u liber'a'n inter'spac'o'n inter unu greg'o kaj ali'a.
17 Kaj al la unu'a li ordon'is jen'e : Se vi'n renkont'os mi'a frat'o Esav, kaj demand'os vi'n : Kies vi est'as ?
kaj kie'n vi ir'as ?
kaj al kiu aparten'as tio, kio est'as antaŭ vi ?
18 tiam dir'u : Al vi'a sklav'o Jak'ob ; ĝi est'as donac'o, send'at'a al mi'a sinjor'o Esav, kaj jen li ankaŭ mem est'as post ni.
19 Kaj li ordon'is ankaŭ al la du'a, ankaŭ al la tri'a, ankaŭ al ĉiu'j, kiu'j ir'is post la greg'o'j, dir'ant'e : Tia'manier'e parol'u al Esav, kiam vi li'n renkont'os.
20 Kaj dir'u : Jen ankaŭ vi'a sklav'o Jak'ob ir'as post ni.
Ĉar li pens'is : Mi pardon'em'ig'os li'n per la donac'o, kiu ir'as antaŭ mi, kaj post'e mi vid'os li'a'n vizaĝ'o'n ; ebl'e li akcept'os mi'n favor'e.
21 Kaj la donac'o pas'is antaŭ li ; sed li pas'ig'is tiu'n nokt'o'n en la tend'ar'o.
22 Kaj li lev'iĝ'is en tiu nokt'o, kaj pren'is si'a'j'n du edz'in'o'j'n kaj si'a'j'n du sklav'in'o'j'n kaj si'a'j'n dek unu infan'o'j'n, kaj trans'pas'is la vad'ej'o'n de Jabok.
23 Kaj li pren'is ili'n kaj trans'ir'ig'is ili'n trans la river'o'n, kaj trans'ig'is tio'n, kio'n li hav'is.
24 Kaj Jak'ob rest'is sol'a.
Kaj iu lukt'is kun li ĝis la aper'o de la maten'ruĝ'o.
25 Vid'int'e, ke li ne pov'as li'n venk'i, tiu tuŝ'is la artik'o'n de li'a femur'o ; kaj la femur'o de Jak'ob el'artik'iĝ'is, dum li lukt'is kun tiu.
26 Kaj tiu dir'is : For'liber'ig'u mi'n, ĉar lev'iĝ'is la maten'ruĝ'o.
Sed li dir'is : Mi ne for'liber'ig'os vi'n, antaŭ ol vi mi'n ben'os.
27 Kaj tiu dir'is al li : Kia est'as vi'a nom'o ?
Kaj li respond'is : Jak'ob.
28 Tiam tiu dir'is : Ne Jak'ob est'u de nun vi'a nom'o, sed Izrael ; ĉar vi lukt'is kun Di'o kaj kun hom'o'j, kaj vi venk'is.
29 Kaj Jak'ob demand'is, dir'ant'e : Dir'u vi'a'n nom'o'n.
Sed tiu dir'is : Por kio vi demand'as mi'a'n nom'o'n ?
Kaj li ben'is li'n tie.
30 Kaj Jak'ob don'is al tiu lok'o la nom'o'n Penuel, dir'ant'e : Ĉar mi vid'is Di'o'n vizaĝ'o'n kontraŭ vizaĝ'o, kaj mi'a anim'o sav'iĝ'is.
31 La sun'o lev'iĝ'is antaŭ li, kiam li tra'pas'is Pen'u'el'o'n ; kaj li lam'is per si'a femur'o.
32 Tial la Izrael'id'o'j ne manĝ'as ĝis la nun'a temp'o la tenden'o'n, kiu est'as sur la artik'o de la femur'o, ĉar tiu tuŝ'is la femur'a'n artik'o'n de Jak'ob ĉe la tenden'o.

Ĉapitr'o 33

    Jak'ob lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj vid'is, ke jen ven'as Esav kaj kun li kvar'cent hom'o'j.
Tiam li divid'is la infan'o'j'n de Le'a kaj de Raĥel kaj de la du sklav'in'o'j.
2 Kaj li star'ig'is la sklav'in'o'j'n kaj ili'a'j'n infan'o'j'n antaŭ'e, Le'a'n kun ŝi'a'j infan'o'j post'e, kaj Raĥel'o'n kun Jozef en la fin'o.
3 Kaj li mem pas'is preter ili'n, kaj klin'iĝ'is ĝis la ter'o sep foj'o'j'n, antaŭ ol li ating'is si'a'n frat'o'n.
4 Sed Esav kur'is al li renkont'e kaj ĉirkaŭ'pren'is li'n, kaj ĵet'is si'n sur li'a'n kol'o'n kaj kis'is li'n ; kaj ili plor'is.
5 Esav lev'is si'a'j'n okul'o'j'n kaj ek'vid'is la vir'in'o'j'n kaj la infan'o'j'n, kaj dir'is : Kiu'j est'as ĉe vi ĉi tiu'j ?
Jak'ob respond'is : La infan'o'j, kiu'j'n Di'o favor'e don'is al vi'a sklav'o.
6 Tiam al'proksim'iĝ'is la sklav'in'o'j, ili kaj ili'a'j infan'o'j, kaj profund'e klin'iĝ'is.
7 Post'e al'proksim'iĝ'is ankaŭ Le'a kaj ŝi'a'j infan'o'j kaj klin'iĝ'is ; fin'e al'proksim'iĝ'is Jozef kaj Raĥel kaj klin'iĝ'is.
8 Tiam Esav dir'is : Kio est'as tiu tut'a taĉment'o, kiu'n mi renkont'is ?
Kaj Jak'ob respond'is : Por akir'i la favor'o'n de mi'a sinjor'o.
9 Sed Esav dir'is : Mi hav'as mult'e, mi'a frat'o ; kio aparten'as al vi, tio rest'u ĉe vi.
10 Kaj Jak'ob dir'is : Ho ne !
se mi akir'is vi'a'n favor'o'n, pren'u mi'a'n donac'o'n el mi'a man'o ; ĉar mi vid'is vi'a'n vizaĝ'o'n, kvazaŭ mi vid'us la vizaĝ'o'n de Di'o, kaj vi montr'iĝ'is favor'a al mi.
11 Pren'u mi'a'n ben'o'n, kiu est'as al'port'it'a al vi ; ĉar Di'o favor'e don'is al mi kaj mi hav'as ĉio'n.
Kaj li insist'is, kaj tiu pren'is.
12 Kaj Esav dir'is : Ni lev'iĝ'u kaj ir'u, kaj mi ir'os apud vi.
13 Sed Jak'ob dir'is al li : Mi'a sinjor'o sci'as, ke la infan'o'j est'as mal'fort'a'j, kaj la ŝaf'o'j kaj bov'o'j ĉe mi est'as tro jun'a'j ; se oni pel'os ili'n dum unu tag'o, la brut'ar'o mort'os.
14 Mi'a sinjor'o ir'u antaŭ si'a sklav'o, kaj mi konduk'os mal'rapid'e, kiel ir'os la brut'o'j, kiu'j est'as antaŭ mi, kaj kiel ir'os la infan'o'j, ĝis mi ven'os al mi'a sinjor'o en Se'ir.
15 Tiam Esav dir'is : Mi rest'ig'os ĉe vi iu'j'n el la hom'o'j, kiu'j est'as kun mi.
Sed Jak'ob dir'is : Por kio ?
las'u mi'n nur posed'i la favor'o'n de mi'a sinjor'o.
16 Kaj en tiu tag'o Esav re'turn'e for'ir'is si'a'n voj'o'n al Se'ir.
17 Kaj Jak'ob ek'ir'is al Suk'ot kaj konstru'is al si dom'o'n, kaj por si'a'j brut'o'j li far'is kaban'o'j'n ; tial la lok'o ricev'is la nom'o'n Suk'ot.
18 Ven'int'e el Mezopotami'o, Jak'ob al'ven'is bon'stat'e en la urb'o de Ŝeĥem, kiu est'as en la land'o Kanaan'a ; kaj li star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n antaŭ la urb'o.
19 Kaj la kam'popart'o'n, sur kiu li star'ig'is si'a'n tend'o'n, li aĉet'is el la man'o'j de la fil'o'j de Ĥam'or, la patr'o de Ŝeĥem, por cent ke'sit'o'j.
20 Kaj li star'ig'is tie altar'o'n, kaj li nom'is ĝi'n El, la Di'o de Izrael.

Ĉapitr'o 34

    Din'a, la fil'in'o de Le'a, kiu'n ŝi nask'is al Jak'ob, el'ir'is, por vid'i la fil'in'o'j'n de la land'o.
2 Kaj vid'is ŝi'n Ŝeĥem, fil'o de Ĥam'or la Ĥiv'id'o, princ'o de la land'o, kaj li pren'is ŝi'n kaj kuŝ'is kun ŝi kaj far'is al ŝi per'fort'aĵ'o'n.
3 Kaj al'glu'iĝ'is li'a anim'o al Din'a, la fil'in'o de Jak'ob, kaj li ek'am'is la jun'ul'in'o'n kaj parol'is al la kor'o de la jun'ul'in'o.
4 Kaj Ŝeĥem dir'is al si'a patr'o Ĥam'or jen'e : Pren'u por mi ĉi tiu'n knab'in'o'n kiel edz'in'o'n.
5 Jak'ob aŭd'is, ke li sen'honor'ig'is li'a'n fil'in'o'n Din'a ; sed li'a'j fil'o'j est'is kun li'a'j brut'o'j sur la kamp'o, tial Jak'ob silent'is ĝis ili'a ven'o.
6 Kaj Ĥam'or, la patr'o de Ŝeĥem, el'ir'is al Jak'ob, por parol'i kun li.
7 Sed la fil'o'j de Jak'ob ven'is de la kamp'o.
Kiam ili aŭd'is, la vir'o'j ĉagren'iĝ'is kaj fort'e koler'iĝ'is, ke li far'is mal'nobl'aĵ'o'n en Izrael, kuŝ'int'e kun la fil'in'o de Jak'ob, kio ne dev'is est'i far'at'a.
8 Ĥam'or ek'parol'is al ili, dir'ant'e : Ŝeĥem, mi'a fil'o, dezir'eg'as per si'a anim'o vi'a'n fil'in'o'n ; don'u ŝi'n al li kiel edz'in'o'n.
9 Kaj bo'parenc'iĝ'u kun ni : vi'a'j'n fil'in'o'j'n don'u al ni, kaj ni'a'j'n fil'in'o'j'n pren'u al vi.
10 Kaj loĝ'u kun ni, kaj la land'o est'os antaŭ vi ; loĝ'u kaj far'u negoc'o'j'n kaj akir'u posed'aĵ'o'j'n en ĝi.
11 Kaj Ŝeĥem dir'is al ŝi'a patr'o kaj al ŝi'a'j frat'o'j : Est'u favor'a'j al mi ; kaj kio'n vi dir'os al mi, mi don'os.
12 Postul'u de mi tre grand'a'n dot'o'n kaj donac'o'j'n, kaj mi don'os, kio'n vi dir'os al mi ; nur don'u al mi la jun'ul'in'o'n kiel edz'in'o'n.
13 Kaj la fil'o'j de Jak'ob respond'is al Ŝeĥem kaj al li'a patr'o Ĥam'or ruz'e, kaj parol'is tiel pro tio, ke li sen'honor'ig'is ili'a'n frat'in'o'n Din'a ; 14 kaj ili dir'is al ili : Ni ne pov'as far'i tio'n kaj don'i ni'a'n frat'in'o'n al vir'o, kiu ne est'as cirkumcid'it'a ; ĉar tio est'us por ni hont'ind'aĵ'o.
15 Nur tiam ni don'os al vi ni'a'n konsent'o'n, se vi est'os kiel ni kaj cirkumcid'os ĉe vi ĉiu'n vir'seks'ul'o'n.
16 Tiam ni don'os ni'a'j'n fil'in'o'j'n al vi kaj vi'a'j'n fil'in'o'j'n ni pren'os al ni, kaj ni loĝ'os kun vi, kaj ni est'os unu popol'o.
17 Sed se vi ne konsent'os las'i cirkumcid'i vi'n, tiam ni pren'os ni'a'n fil'in'o'n kaj for'ir'os.
18 Ili'a parol'o plaĉ'is al Ĥam'or, kaj al Ŝeĥem, la fil'o de Ĥam'or.
19 Kaj la jun'ul'o ne prokrast'is far'i la afer'o'n, ĉar li dezir'is la fil'in'o'n de Jak'ob ; kaj li est'is la plej honorat'a inter ĉiu'j dom'an'o'j de si'a patr'o.
20 Kaj Ĥam'or kaj li'a fil'o Ŝeĥem ven'is al la pord'eg'o de si'a urb'o, kaj ek'parol'is al la loĝ'ant'o'j de si'a urb'o, dir'ant'e : 21 Tiu'j hom'o'j est'as pac'a'j kun ni ; tial ili loĝ'u en la land'o kaj far'u en ĝi negoc'o'j'n ; la land'o est'as ja grand'spac'a por ili.
Ili'a'j'n fil'in'o'j'n ni pren'u al ni kiel edz'in'o'j'n, kaj ni'a'j'n fil'in'o'j'n ni don'u al ili.
22 Sed nur en tia okaz'o tiu'j hom'o'j konsent'as loĝ'i kun ni kaj est'i unu popol'o, se ni cirkumcid'os ĉe ni ĉiu'n vir'seks'ul'o'n, kiel ili est'as cirkumcid'it'a'j.
23 Ili'a akir'it'aĵ'o kaj hav'aĵ'o kaj ĉiu'j ili'a'j brut'o'j far'iĝ'os ja ni'a'j, se ni nur don'os al ili ni'a'n konsent'o'n kaj ili loĝ'os kun ni.
24 Kaj obe'is al Ĥam'or kaj al li'a fil'o Ŝeĥem ĉiu'j el'ir'ant'a'j el la pord'eg'o de li'a urb'o ; kaj cirkumcid'iĝ'is ĉiu'j vir'seks'ul'o'j, ĉiu'j el'ir'ant'a'j el la pord'eg'o de li'a urb'o.
25 En la tri'a tag'o, kiam ili est'is mal'san'a'j, du fil'o'j de Jak'ob, Si'me'o'n kaj Lev'i, frat'o'j de Din'a, pren'is ĉiu si'a'n glav'o'n kaj ven'is sen'tim'e en la urb'o'n kaj mort'ig'is ĉiu'j'n vir'seks'ul'o'j'n.
26 Kaj Ĥamor'o'n kaj li'a'n fil'o'n Ŝeĥem ili mort'ig'is per glav'o, kaj pren'is Din'a'n el la dom'o de Ŝeĥem kaj el'ir'is.
27 La fil'o'j de Jak'ob ven'is al la mort'ig'it'o'j, kaj pri'rab'is la urb'o'n pro tio, ke ili sen'honor'ig'is ili'a'n frat'in'o'n.
28 Ili'a'j'n ŝaf'o'j'n kaj ili'a'j'n bov'o'j'n kaj ili'a'j'n azen'o'j'n kaj ĉio'n, kio est'is en la urb'o, kaj tio'n, kio est'is sur la kamp'o, ili pren'is.
29 Kaj ili'a'n tut'a'n riĉ'o'n kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n infan'o'j'n kaj ili'a'j'n edz'in'o'j'n ili mal'liber'ig'is, kaj rab'is ĉio'n, kio est'is en la dom'o'j.
30 Tiam Jak'ob dir'is al Si'me'o'n kaj al Lev'i : Vi aflikt'is mi'n kaj far'is mi'n mal'am'ind'a por la loĝ'ant'o'j de la land'o, por la Kanaan'id'o'j kaj Periz'id'o'j.
Mi hav'as ja mal'mult'e da hom'o'j ; kiam ili kolekt'iĝ'os kontraŭ mi kaj venk'o'bat'os mi'n, tiam est'os eksterm'it'a mi kaj mi'a dom'o.
31 Sed ili dir'is : Ĉu est'as permes'it'e ag'i kun ni'a frat'in'o kiel kun publik'ul'in'o ?

Ĉapitr'o 35

    Kaj Di'o dir'is al Jak'ob : Lev'iĝ'u, ir'u al Bet - El kaj loĝ'u tie ; kaj far'u tie altar'o'n al Di'o, kiu aper'is al vi, kiam vi kur'is de vi'a frat'o Esav.
2 Tiam Jak'ob dir'is al si'a dom'an'ar'o, kaj al ĉiu'j, kiu'j est'is kun li : For'ig'u la fremd'a'j'n di'o'j'n, kiu'j est'as inter vi, kaj pur'iĝ'u kaj ŝanĝ'u vi'a'j'n vest'o'j'n.
3 Kaj ni lev'iĝ'u, kaj ni ir'u al Bet - El ; kaj mi far'os tie altar'o'n al Di'o, kiu atent'is mi'n en la tag'o de mi'a mizer'o, kaj est'is kun mi sur la voj'o, kiu'n mi ir'is.
4 Kaj ili don'is al Jak'ob ĉiu'j'n fremd'a'j'n di'o'j'n, kiu'j est'is en ili'a'j man'o'j, kaj la ring'o'j'n, kiu'j est'is en ili'a'j orel'o'j ; kaj Jak'ob en'fos'is ili'n sub la kverk'o, kiu est'is apud Ŝeĥem.
5 Kaj ili ek'ir'is.
Kaj tim'o de Di'o ven'is sur la urb'o'j'n, kiu'j est'is ĉirkaŭ ili, kaj ili ne persekut'is la fil'o'j'n de Jak'ob.
6 Jak'ob ven'is al la urb'o Luz, kiu est'as en la land'o Kanaan'a kaj hav'as ankaŭ la nom'o'n Bet - El, li kaj ĉiu'j hom'o'j, kiu'j est'is kun li.
7 Kaj li konstru'is tie altar'o'n, kaj don'is al la lok'o la nom'o'n El - Bet - El ; ĉar tie aper'is al li Di'o, kiam li kur'is de si'a frat'o.
8 Tiam mort'is De'bor'a, la mam'nutr'int'in'o de Rebek'a, kaj oni ŝi'n en'ter'ig'is apud Bet - El, sub la kverk'o.
Kaj tiu lok'o ricev'is la nom'o'n Al'on - Baĥ'ut.
9 Kaj de'nov'e Di'o aper'is al Jak'ob, kiam li re'ven'is el Mezopotami'o, kaj ben'is li'n.
10 Kaj Di'o dir'is al li : Vi'a nom'o est'as Jak'ob ; tamen ne plu'e est'u nom'at'a Jak'ob, sed Izrael est'u vi'a nom'o.
Kaj Li don'is al li la nom'o'n Izrael.
11 Kaj Di'o dir'is al li : Mi est'as Di'o la Plej'potenc'a ; frukt'u kaj mult'iĝ'u ; popol'o kaj popol'ar'o far'iĝ'os el vi, kaj reĝ'o'j el'ir'os el vi'a lumb'o.
12 Kaj la land'o'n, kiu'n Mi don'is al Abraham kaj al Isaak, Mi don'os al vi, kaj al vi'a id'ar'o post vi Mi don'os la land'o'n.
13 Kaj Di'o for'lev'iĝ'is de li sur la lok'o, kie Li parol'is kun li.
14 Jak'ob star'ig'is monument'o'n sur la lok'o, kie Li parol'is kun li, monument'o'n ŝton'a'n ; kaj li verŝ'is sur ĝi'n verŝ'ofer'o'n kaj verŝ'is sur ĝi'n ole'o'n.
15 Kaj al la lok'o, kie Di'o parol'is kun li, Jak'ob don'is la nom'o'n Bet - El.
16 Kaj ili for'las'is Bet - El'o'n.
Kiam rest'is ankoraŭ ne'grand'a inter'spac'o, por ven'i al Efrat'a, Raĥel nask'is, kaj ŝi'a akuŝ'iĝ'o est'is mal'facil'a.
17 Dum ŝi'a akuŝ'iĝ'a sufer'ad'o la akuŝ'ist'in'o dir'is al ŝi : Ne tim'u, ĉar ankaŭ ĉi tiu ĉe vi est'as fil'o.
18 Dum la el'ir'ad'o de ŝi'a anim'o, ĉar ŝi est'is mort'ant'a, ŝi don'is al li la nom'o'n Ben - Oni ; sed li'a patr'o don'is al li la nom'o'n Ben'jam'e'n.
19 Kaj Raĥel mort'is, kaj oni en'ter'ig'is ŝi'n sur la voj'o al Efrat'a, kiu est'as Bet - Leĥem.
20 Kaj Jak'ob star'ig'is monument'o'n super ŝi'a tomb'o.
Tio est'as la tomb'a monument'o de Raĥel ĝis la nun'a tag'o.
21 Kaj Izrael for'migr'is, kaj star'ig'is si'a'n tend'o'n trans'e de la tur'o Ed'er.
22 En la temp'o, kiam Izrael loĝ'is en tiu land'o, Rub'e'n ir'is kaj kuŝ'is kun Bilha, la krom'vir'in'o de li'a patr'o.
Kaj pri tio aŭd'is Izrael.
La fil'o'j de Jak'ob est'is dek du : 23 la fil'o'j de Le'a : Rub'e'n, la unu'e'nask'it'o de Jak'ob, kaj Si'me'o'n kaj Lev'i kaj Jehud'a kaj Isaĥar kaj Zebulun ; 24 la fil'o'j de Raĥel : Jozef kaj Ben'jam'e'n ; 25 kaj la fil'o'j de Bilha, sklav'in'o de Raĥel : Dan kaj Naft'al'i ; 26 kaj la fil'o'j de Zilpa, sklav'in'o de Le'a : Gad kaj Aŝer.
Tio est'as la fil'o'j de Jak'ob, kiu'j nask'iĝ'is al li en Mezopotami'o.
27 Kaj Jak'ob ven'is al si'a patr'o Isaak en Mamre, al Kirjat- Arb'a (tio est'as Ĥebron ), kie viv'is fremd'ul'e Abraham kaj Isaak.
28 Isaak hav'is la aĝ'o'n de cent ok'dek jar'o'j.
29 Kaj Isaak konsum'iĝ'is kaj mort'is kaj al'kolekt'iĝ'is al si'a popol'o, est'ant'e mal'jun'a kaj sat'a de viv'o.
Kaj li'n en'ter'ig'is li'a'j fil'o'j Esav kaj Jak'ob.

Ĉapitr'o 36

    Jen est'as la generaci'ar'o de Esav, kiu ankaŭ est'as Ed'om.
2 Esav pren'is si'a'j'n edz'in'o'j'n el la Kanaan'id'in'o'j : Ad'a'n, fil'in'o'n de El'o'n la Ĥetid'o, kaj Oholibaman, fil'in'o'n de An'a, fil'in'o de Cibeon la Ĥiv'id'o, 3 kaj Bas'mat'o'n, fil'in'o'n de Iŝmael, frat'in'o'n de Nebajot.
4 Kaj Ad'a nask'is al Esav Eli'faz'o'n, kaj Basmat nask'is Re'u'el'o'n.
5 Kaj Oholibama nask'is Jeuŝ'o'n kaj Ja'lam'o'n kaj Koraĥ'o'n.
Tio est'as la fil'o'j de Esav, kiu'j nask'iĝ'is al li en la land'o Kanaan'a.
6 Kaj Esav pren'is si'a'j'n edz'in'o'j'n kaj si'a'j'n fil'o'j'n kaj si'a'j'n fil'in'o'j'n kaj ĉiu'j'n si'a'j'n dom'an'o'j'n kaj si'a'n hav'o'n kaj ĉiu'j'n si'a'j'n brut'o'j'n kaj si'a'n tut'a'n akir'it'aĵ'o'n, kiu'n li akir'is en la land'o Kanaan'a ; kaj for'ir'is en ali'a'n land'o'n, for de si'a frat'o Jak'ob.
7 Ĉar ili'a hav'o est'is tiel grand'a, ke ili ne pov'is loĝ'i kun'e ; kaj la land'o, en kiu ili viv'is fremd'ul'e, ne pov'is ten'i ili'n pro la grand'ec'o de ili'a'j brut'ar'o'j.
8 Kaj Esav ek'loĝ'is sur la mont'o Se'ir ; Esav est'as ankaŭ Ed'om.
9 Kaj jen est'as la generaci'ar'o de Esav, la patr'o de la Edom'id'o'j, sur la mont'o Se'ir : 10 jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Esav : Elifaz, fil'o de Ad'a, edz'in'o de Esav ; Reuel, fil'o de Basmat, edz'in'o de Esav.
11 Kaj la fil'o'j de Elifaz est'is : Tem'a'n, Om'ar, Cef'o kaj Gatam kaj Ken'az.
12 Kaj Timna est'is krom'vir'in'o de Elifaz, fil'o de Esav, kaj ŝi nask'is al Elifaz Amalek'o'n.
Tio est'as la fil'o'j de Ad'a, edz'in'o de Esav.
13 Kaj jen est'as la fil'o'j de Reuel : Naĥat kaj Zeraĥ, Ŝam'a kaj Miza.
Tio est'as la fil'o'j de Basmat, edz'in'o de Esav.
14 Kaj jen est'as la fil'o'j de Oholibama, fil'in'o de An'a, fil'in'o de Cibeon, edz'in'o de Esav : ŝi nask'is al Esav Jeuŝ'o'n kaj Ja'lam'o'n kaj Koraĥ'o'n.
15 Jen est'as la ĉef'o'j de la fil'o'j de Esav : la fil'o'j de Elifaz, unu'e'nask'it'o de Esav : ĉef'o Tem'a'n, ĉef'o Om'ar, ĉef'o Cef'o, ĉef'o Ken'az, 16 ĉef'o Koraĥ, ĉef'o Gatam, ĉef'o Am'al'ek.
Tio est'as la ĉef'o'j de Elifaz en la land'o de Ed'om.
Tio est'as la fil'o'j de Ad'a.
17 Kaj jen est'as la fil'o'j de Reuel, fil'o de Esav : ĉef'o Naĥat, ĉef'o Zeraĥ, ĉef'o Ŝam'a, ĉef'o Miza.
Tio est'as la ĉef'o'j de Reuel en la land'o de Ed'om.
Tio est'as la fil'o'j de Basmat, edz'in'o de Esav.
18 Kaj jen est'as la fil'o'j de Oholibama, edz'in'o de Esav : ĉef'o Jeuŝ, ĉef'o Jalam, ĉef'o Koraĥ.
Tio est'as la ĉef'o'j de Oholibama, fil'in'o de An'a, edz'in'o de Esav.
19 Tio est'as la fil'o'j de Esav, kaj tio est'as ili'a'j ĉef'o'j.
Tio est'as Ed'om.
20 Jen est'as la fil'o'j de Se'ir la Ĥor'id'o, kiu'j loĝ'is en la land'o : Lot'a'n kaj Ŝobal kaj Cibeon kaj An'a 21 kaj Diŝon kaj Ec'er kaj Diŝan.
Tio est'as la ĉef'o'j de la Ĥor'id'o'j, fil'o'j de Se'ir, en la land'o de Ed'om.
22 La fil'o'j de Lot'a'n est'is : Ĥor'i kaj Hemam ; kaj la frat'in'o de Lot'a'n est'is Timna.
23 Kaj jen est'as la fil'o'j de Ŝobal : Alvan kaj Manaĥat kaj Ebal, Ŝefo kaj Onam.
24 Kaj jen est'as la infan'o'j de Cibeon : Aja kaj An'a.
Tio est'as tiu An'a, kiu trov'is la varm'a'j'n akv'o'j'n en la dezert'o, kiam li paŝt'is la azen'o'j'n de si'a patr'o Cibeon.
25 Kaj jen est'as la infan'o'j de An'a : Diŝon, kaj Oholibama, fil'in'o de An'a.
26 Kaj jen est'as la fil'o'j de Diŝon : Ĥemdan kaj Eŝban kaj Jitran kaj Ker'a'n.
27 Jen est'as la fil'o'j de Ec'er : Bilhan kaj Zaavan kaj Akan.
28 Jen est'as la fil'o'j de Diŝan : Uc kaj Ar'a'n.
29 Jen est'as la ĉef'o'j de la Ĥor'id'o'j : ĉef'o Lot'a'n, ĉef'o Ŝobal, ĉef'o Cibeon, ĉef'o An'a, 30 ĉef'o Diŝon, ĉef'o Ec'er, ĉef'o Diŝan.
Tio est'as la ĉef'o'j de la Ĥor'id'o'j, laŭ la ord'o de ili'a ĉef'ec'o en la land'o Se'ir.
Kaj jen est'as la reĝ'o'j, kiu'j reĝ'is en la land'o de Ed'om, antaŭ ol aper'is reĝ'o'j ĉe la Izrael'id'o'j : 32 En Ed'om reĝ'is Bel'a, fil'o de Beor, kaj la nom'o de li'a urb'o est'is Dinhaba.
33 Kiam Bel'a mort'is, ek'reĝ'is anstataŭ li Jobab, fil'o de Zeraĥ el Bocra.
34 Kiam mort'is Jobab, ek'reĝ'is anstataŭ li Ĥuŝam el la land'o de la Tem'a'nan'o'j.
35 Kiam mort'is Ĥuŝam, ek'reĝ'is anstataŭ li Hadad, fil'o de Bed'ad, kiu venk'o'bat'is la Midjan'id'o'j'n sur la kamp'o de Moab ; kaj la nom'o de li'a urb'o est'is Av'it.
36 Kiam mort'is Hadad, ek'reĝ'is anstataŭ li Samla el Mas'rek'a.
37 Kiam mort'is Samla, ek'reĝ'is anstataŭ li Ŝaul el Reĥobot ĉe la River'o.
38 Kiam mort'is Ŝaul, ek'reĝ'is anstataŭ li Baal - Ĥan'a'n, fil'o de Aĥbor.
39 Kiam mort'is Baal - Ĥan'a'n, fil'o de Aĥbor, ek'reĝ'is anstataŭ li Hadar ; la nom'o de li'a urb'o est'is Pau, kaj la nom'o de li'a edz'in'o est'is Mehetabel, fil'in'o de Matred, fil'in'o de Me- Zahab.
40 Kaj jen est'as la nom'o'j de la ĉef'o'j de Esav, laŭ ili'a'j gent'o'j, lok'o'j, kaj nom'o'j : ĉef'o Timna, ĉef'o Alva, ĉef'o Jet'et, 41 ĉef'o Oholibama, ĉef'o El'a, ĉef'o Pin'o'n, 42 ĉef'o Ken'az, ĉef'o Tem'a'n, ĉef'o Mibcar, 43 ĉef'o Mag'di'el, ĉef'o Iram.
Tio est'as la ĉef'o'j de Ed'om, kiel ili loĝ'os en la land'o, posed'at'a de ili.
Esav est'is la patr'o de la Edom'id'o'j.

Ĉapitr'o 37

    Jak'ob loĝ'is en la land'o, en kiu li'a patr'o loĝ'is fremd'ul'e, en la land'o Kanaan'a.
2 Jen est'as la generaci'ar'o de Jak'ob.
Jozef, hav'ant'e la aĝ'o'n de dek sep jar'o'j, paŝt'is kun'e kun si'a'j frat'o'j la brut'ar'o'n ; li est'is knab'o kun'e kun la fil'o'j de Bilha kaj la fil'o'j de Zilpa, la edz'in'o'j de li'a patr'o ; kaj mal'bon'a'j'n fam'o'j'n pri ili Jozef raport'ad'is al ili'a patr'o.
3 Kaj Izrael am'is Jozef'o'n pli ol ĉiu'j'n si'a'j'n fil'o'j'n, ĉar li est'is por li fil'o nask'it'a en mal'jun'ec'o ; kaj li far'is al li miks'kolor'a'n vest'o'n.
4 Ĉar la frat'o'j vid'is, ke li'n ili'a patr'o am'as pli ol ĉiu'j'n li'a'j'n frat'o'j'n, tial ili mal'am'is li'n kaj ne pov'is parol'i kun li pac'e.
5 Jozef hav'is sonĝ'o'n, kaj li rakont'is ĝi'n al si'a'j frat'o'j ; tiam ili ek'mal'am'is li'n ankoraŭ pli.
6 Li dir'is al ili : Aŭskult'u la sonĝ'o'n, kiu'n mi sonĝ'is : 7 ni lig'is garb'o'j'n mez'e de la kamp'o ; kaj jen mi'a garb'o star'iĝ'is kaj rest'is star'ant'e, kaj vi'a'j garb'o'j ĝi'n ĉirkaŭ'is kaj profund'e klin'iĝ'is antaŭ mi'a garb'o.
8 Tiam li'a'j frat'o'j dir'is al li : Ĉu vi est'os reĝ'o super ni ?
aŭ ĉu vi reg'os super ni ?
Kaj ili ankoraŭ pli ek'mal'am'is li'n pro li'a'j sonĝ'o'j kaj pro li'a'j vort'o'j.
9 Kaj li sonĝ'is ankoraŭ ali'a'n sonĝ'o'n kaj rakont'is ĝi'n al si'a'j frat'o'j, kaj dir'is : Mi sonĝ'is ankoraŭ unu sonĝ'o'n : jen la sun'o kaj la lun'o kaj dek unu stel'o'j klin'iĝ'as antaŭ mi.
10 Kaj li rakont'is al si'a patr'o kaj al si'a'j frat'o'j ; kaj li'a patr'o far'is al li riproĉ'o'n, kaj dir'is al li : Kio'n vi vol'as kun tiu sonĝ'o, kiu'n vi sonĝ'is ?
ĉu mi kaj vi'a patr'in'o kaj vi'a'j frat'o'j ven'os, por klin'iĝ'i antaŭ vi ĝis la ter'o ?
11 Kaj li'a'j frat'o'j li'n envi'is, sed li'a patr'o konserv'is en la memor'o la afer'o'n.
12 Li'a'j frat'o'j ir'is paŝt'i la ŝaf'o'j'n de si'a patr'o en Ŝeĥem.
13 Kaj Izrael dir'is al Jozef : Vi'a'j frat'o'j paŝt'as ja en Ŝeĥem ; ven'u do, mi send'os vi'n al ili.
Kaj tiu respond'is al li : Jen mi est'as.
14 Kaj Izrael dir'is al li : Ir'u, rigard'u, kiel fart'as vi'a'j frat'o'j kaj kiel fart'as la ŝaf'o'j, kaj al'port'u al mi respond'o'n.
Kaj li for'send'is li'n el la val'o de Ĥebron, kaj tiu ven'is Ŝeĥem'o'n.
15 Kaj iu vir'o trov'is li'n, kaj vid'is, ke li erar'vag'as sur la kamp'o ; kaj la vir'o demand'is li'n : Kio'n vi serĉ'as ?
16 Kaj li dir'is : Mi'a'j'n frat'o'j'n mi serĉ'as ; dir'u al mi, kie ili paŝt'as.
17 Kaj la vir'o dir'is : Ili for'ir'is de ĉi tie ; ĉar mi aŭd'is, ke ili dir'is : Ni ir'u al Dot'a'n.
Kaj Jozef ir'is serĉ'i si'a'j'n frat'o'j'n, kaj trov'is ili'n en Dot'a'n.
18 Kaj ili ek'vid'is li'n de mal'proksim'e ; kaj antaŭ ol li al'proksim'iĝ'is al ili, nask'iĝ'is en ili la mal'bon'a intenc'o mort'ig'i li'n.
19 Kaj ili dir'is unu al ali'a : Jen tiu sonĝ'ist'o ven'as ; 20 nun ni ir'u kaj mort'ig'u li'n, kaj ni ĵet'u li'n en unu el la put'o'j, kaj ni dir'u, ke sovaĝ'a best'o li'n for'manĝ'is ; kaj ni vid'os, kio far'iĝ'os el li'a'j sonĝ'o'j.
21 Sed tio'n aŭd'is Rub'e'n kaj sav'is li'n el ili'a'j man'o'j, kaj dir'is : Ni ne mort'ig'u li'n.
22 Kaj Rub'e'n dir'is al ili : Ne verŝ'u sang'o'n ; ĵet'u li'n en ĉi tiu'n put'o'n, kiu est'as en la dezert'o, sed man'o'n ne met'u sur li'n.
Ĉar li intenc'is sav'i li'n el ili'a'j man'o'j kaj re'ven'ig'i li'n al si'a patr'o.
23 Kaj kiam Jozef ven'is al si'a'j frat'o'j, ili de'pren'is de li li'a'n vest'o'n, la miks'kolor'a'n vest'o'n, kiu est'is sur li ; 24 kaj ili pren'is li'n kaj ĵet'is li'n en la put'o'n ; sed la put'o est'is mal'plen'a, akv'o ne est'is en ĝi.
25 Kiam ili sid'iĝ'is, por manĝ'i pan'o'n, ili lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ek'vid'is, ke jen karavan'o da Iŝmael'id'o'j ven'as el Gilead, kaj ili'a'j kamel'o'j port'as arom'aĵ'o'j'n kaj balzam'o'n kaj mirh'o'n ; ili ir'as, direkt'ant'e si'n al Egipt'uj'o.
26 Kaj Jehud'a dir'is al si'a'j frat'o'j : Kia'n profit'o'n ni hav'os, se ni mort'ig'os ni'a'n frat'o'n kaj kaŝ'os li'a'n sang'o'n ?
27 Ven'u, ni vend'os li'n al la Iŝmael'id'o'j, por ke ni'a man'o ne met'iĝ'u sur li'n ; ĉar li est'as ni'a frat'o, ni'a karn'o.
Kaj li'a'j frat'o'j akcept'is li'a'n propon'o'n.
28 Kaj kiam la Midjan'id'o'j, la komerc'ist'o'j, preter'ir'is, ili el'tir'is kaj lev'is Jozef'o'n el la put'o kaj vend'is Jozef'o'n al la Iŝmael'id'o'j por du'dek arĝent'a'j mon'er'o'j ; kaj tiu'j for'konduk'is Jozef'o'n al Egipt'uj'o.
29 Kiam Rub'e'n re'ven'is al la put'o, li vid'is, ke Jozef ne est'as en la put'o.
Kaj li dis'ŝir'is si'a'j'n vest'o'j'n.
30 Kaj li re'ir'is al si'a'j frat'o'j, kaj dir'is : La knab'o for'est'as, kaj kie'n mi nun ir'os ?
31 Kaj ili pren'is la vest'o'n de Jozef kaj buĉ'is kapr'o'n kaj tremp'is la vest'o'n en la sang'o.
32 Kaj ili send'is la miks'kolor'a'n vest'o'n kaj ven'ig'is ĝi'n al si'a patr'o, kaj dir'ig'is : Ĉi tio'n ni trov'is ; rigard'u, ĉu ĝi est'as la vest'o de vi'a fil'o aŭ ne.
33 Kaj li re'kon'is ĝi'n, kaj dir'is : Ĝi est'as la vest'o de mi'a fil'o !
sovaĝ'a best'o li'n for'manĝ'is !
dis'ŝir'it'a est'as Jozef !
34 Kaj Jak'ob dis'ŝir'is si'a'j'n vest'o'j'n kaj met'is sak'aĵ'o'n ĉirkaŭ si'a'n lumb'o'n kaj funebr'is pri si'a fil'o mult'e da tag'o'j.
35 Kaj ĉiu'j li'a'j fil'o'j kaj fil'in'o'j pen'is konsol'i li'n, sed li ne vol'is konsol'iĝ'i, kaj dir'is : En funebr'o mi ir'os en Ŝeol'o'n al mi'a fil'o.
Tiel plor'is pri li li'a patr'o.
36 Sed la Midjan'id'o'j vend'is li'n en Egipt'uj'o al Po'tif'ar, kort'eg'an'o de Faraon'o, estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j.

Ĉapitr'o 38

    En tiu temp'o Jehud'a apart'iĝ'is for de si'a'j frat'o'j, kaj ek'loĝ'is apud iu Ad'ul'aman'o, kiu est'is nom'at'a Ĥira.
2 Kaj Jehud'a vid'is tie fil'in'o'n de iu Kanaan'id'o, nom'at'a Ŝu'a, kaj li pren'is ŝi'n kaj en'ven'is al ŝi.
3 Kaj ŝi graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n ; kaj li don'is al li la nom'o'n Er.
4 Kaj ŝi de'nov'e graved'iĝ'is kaj nask'is fil'o'n, kaj ŝi don'is al li la nom'o'n On'a'n.
5 Kaj ankoraŭ plu'e ŝi nask'is fil'o'n, kaj don'is al li la nom'o'n Ŝel'a.
Sed Jehud'a est'is en Kezib, kiam ŝi nask'is tiu'n.
6 Kaj Jehud'a pren'is edz'in'o'n por si'a unu'e'nask'it'o Er, kaj ŝi'a nom'o est'is Tam'ar.
7 Sed Er, la unu'e'nask'it'o de Jehud'a, est'is mal'bon'a antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, kaj la Etern'ul'o li'n mort'ig'is.
8 Tiam Jehud'a dir'is al On'a'n : En'ven'u al la edz'in'o de vi'a frat'o, kaj bo'edz'iĝ'u kun ŝi kaj nask'ig'u id'ar'o'n al vi'a frat'o.
9 Sed On'a'n sci'is, ke ne por li est'os la id'ar'o ; tial, en'ven'ant'e al la edz'in'o de si'a frat'o, li el'verŝ'ad'is la sem'o'n sur la ter'o'n, por ne don'i id'ar'o'n al si'a frat'o.
10 Kaj mal'plaĉ'is al la Etern'ul'o tio, kio'n li far'is, kaj Li mort'ig'is ankaŭ li'n.
11 Tiam Jehud'a dir'is al si'a bo'fil'in'o Tam'ar : Rest'u kiel vidv'in'o en la dom'o de vi'a patr'o, ĝis grand'iĝ'os mi'a fil'o Ŝel'a.
Ĉar li tim'is, ke ebl'e li ankaŭ mort'os, kiel li'a'j frat'o'j.
Kaj Tam'ar ir'is kaj ek'loĝ'is en la dom'o de si'a patr'o.
12 Pas'is mult'e da temp'o, kaj mort'is la fil'in'o de Ŝu'a, la edz'in'o de Jehud'a.
Kiam Jehud'a konsol'iĝ'is, li ir'is Timnan, al la tond'ant'o'j de li'a'j ŝaf'o'j, li kaj li'a amik'o, Ĥira la Ad'ul'aman'o.
13 Kaj oni sci'ig'is al Tam'ar, dir'ant'e : Jen vi'a bo'patr'o ir'as Timnan, por tond'i si'a'j'n ŝaf'o'j'n.
14 Tiam ŝi de'met'is de si si'a'j'n vest'o'j'n de vidv'in'ec'o kaj kovr'is si'n per kovr'o'tuk'o kaj vual'is si'n, kaj sid'iĝ'is apud la pord'o de Enaim, kiu trov'iĝ'as sur la voj'o al Timna.
Ĉar ŝi vid'is, ke Ŝel'a grand'iĝ'is kaj ŝi ne est'as don'it'a al li kiel edz'in'o.
15 Kaj Jehud'a ŝi'n vid'is, kaj li pens'is, ke ŝi est'as publik'ul'in'o, ĉar ŝi kovr'is si'a'n vizaĝ'o'n.
16 Kaj li turn'is si'n al ŝi ĉe la voj'o, kaj dir'is : Las'u mi'n en'ven'i al vi.
Ĉar li ne sci'is, ke tio est'as li'a bo'fil'in'o.
Kaj ŝi dir'is : Kio'n vi don'os al mi, se vi en'ven'os al mi ?
17 Kaj li dir'is : Mi send'os al vi kapr'o'n el la brut'ar'o.
Sed ŝi dir'is : Don'u al mi garanti'aĵ'o'n, ĝis vi send'os.
18 Kaj li dir'is : Kia'n garanti'aĵ'o'n mi don'u al vi ?
Ŝi dir'is : Vi'a'n sigel'il'o'n kaj vi'a'n ŝnur'et'o'n, kaj vi'a'n baston'o'n, kiu est'as en vi'a man'o.
Kaj li don'is al ŝi kaj en'ven'is al ŝi, kaj ŝi graved'iĝ'is de li.
19 Kaj ŝi lev'iĝ'is kaj ir'is, kaj form'et'is de si si'a'n kovr'o'tuk'o'n kaj sur'met'is sur si'n si'a'j'n vest'o'j'n de vidv'in'ec'o.
20 Kaj Jehud'a send'is la kapr'o'n per si'a amik'o la Ad'ul'aman'o, por pren'i la garanti'aĵ'o'n el la man'o'j de la vir'in'o ; sed li ŝi'n ne trov'is.
21 Kaj li demand'is la hom'o'j'n de ŝi'a lok'o, dir'ant'e : Kie est'as la publik'ul'in'o, kiu sid'is en Enaim ĉe la voj'o ?
Kaj ili dir'is : Ĉi tie ne est'is publik'ul'in'o.
22 Kaj li re'ven'is al Jehud'a, kaj dir'is : Mi ŝi'n ne trov'is, kaj ankaŭ la hom'o'j de la lok'o dir'is, ke tie ne est'is publik'ul'in'o.
23 Tiam Jehud'a dir'is : Ŝi pren'u ĝi'n al si, por ke ni ne est'u mok'at'a'j ; mi send'is ja ĉi tiu'n kapr'o'n, sed vi ŝi'n ne trov'is.
24 Post la pas'o de tri monat'o'j oni sci'ig'is al Jehud'a, dir'ant'e : Tam'ar, vi'a bo'fil'in'o, mal'ĉast'iĝ'is, kaj ŝi eĉ graved'iĝ'is de mal'ĉast'ec'o.
Tiam Jehud'a dir'is : El'konduk'u ŝi'n, kaj oni ŝi'n brul'mort'ig'u.
25 Kiam oni ŝi'n konduk'is, ŝi send'is, ke oni dir'u al ŝi'a bo'patr'o : Mi graved'iĝ'is de la vir'o, al kiu aparten'as ĉi tio.
Kaj ŝi dir'is : Re'kon'u, al kiu aparten'as la sigel'il'o kaj la ŝnur'et'o'j kaj ĉi tiu baston'o.
26 Kaj Jehud'a re'kon'is, kaj li dir'is : Ŝi est'as pli prav'a ol mi, ĉar mi ne don'is ŝi'n al mi'a fil'o Ŝel'a.
Kaj li ŝi'n ne plu'e kon'is.
27 Kiam ŝi dev'is nask'i, montr'iĝ'is, ke ĝemel'o'j est'as en ŝi'a ventr'o.
28 Kaj kiam ŝi est'is nask'ant'a, el'ŝov'iĝ'is la man'o de unu infan'o ; kaj la akuŝ'ist'in'o pren'is kaj al'lig'is al la man'o ruĝ'a'n faden'o'n, dir'ant'e : Ĉi tiu el'ir'is la unu'a.
29 Sed kiam li re'tir'is si'a'n man'o'n, el'ir'is li'a frat'o.
Kaj ŝi dir'is : Kial vi far'is por vi tra'ŝir'o'n ?
Kaj oni don'is al li la nom'o'n Perec.
30 Post'e el'ir'is li'a frat'o, kiu hav'is sur si'a man'o la ruĝ'a'n faden'o'n.
Kaj oni don'is al li la nom'o'n Zeraĥ.

Ĉapitr'o 39

    Jozef est'is for'konduk'it'a en Egipt'uj'o'n, kaj li'n aĉet'is Po'tif'ar, kort'eg'an'o de Faraon'o, estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j, Egipt'o, el la man'o'j de la Iŝmael'id'o'j, kiu'j ven'ig'is li'n tie'n.
2 Kaj la Etern'ul'o est'is kun Jozef, kaj li est'is sukces'ul'o ; kaj li est'is en la dom'o de si'a sinjor'o, la Egipt'o.
3 Kaj li'a sinjor'o vid'is, ke la Etern'ul'o est'as kun li, kaj ke ĉio'n, kio'n li far'as, la Etern'ul'o sukces'ig'as en li'a man'o.
4 Kaj Jozef akir'is li'a'n favor'o'n kaj serv'is li'n ; kaj li estr'ig'is li'n super si'a dom'o, kaj trans'don'is en li'a'j'n man'o'j'n ĉio'n, kio'n li hav'is.
5 Kaj de tiu temp'o, kiam li estr'ig'is li'n super si'a dom'o, kaj super ĉio, kio'n li hav'is, la Etern'ul'o ben'is la dom'o'n de la Egipt'o pro Jozef, kaj la ben'o de la Etern'ul'o est'is super ĉio, kio'n li hav'is, en la dom'o kaj sur la kamp'o.
6 Kaj li las'is ĉio'n, kio'n li hav'is, en la man'o'j de Jozef, kaj li sci'is pri nenio, krom nur pri la pan'o, kiu'n li manĝ'is.
Kaj Jozef est'is graci'a kaj bel'a.
7 Post kelk'a temp'o la edz'in'o de li'a sinjor'o ĵet'is si'a'j'n rigard'o'j'n sur Jozef'o'n, kaj dir'is : Kuŝ'iĝ'u kun mi.
8 Sed li rifuz'is, kaj li dir'is al la edz'in'o de si'a sinjor'o : Jen, mi'a sinjor'o kontrol'as ĉe mi nenio'n en la dom'o, kaj ĉio'n, kio'n li hav'as, li trans'don'is en mi'a'j'n man'o'j'n ; 9 neniu en ĉi tiu dom'o est'as pli grand'a ol mi, kaj li re'ten'is de mi nenio'n, krom vi, ĉar vi est'as li'a edz'in'o.
Kiel do mi far'os ĉi tiu'n grand'a'n mal'bon'ag'o'n kaj pek'os antaŭ Di'o ?
10 Dum ŝi parol'ad'is al Jozef ĉiu'tag'e kaj li ne vol'is obe'i ŝi'n kaj kuŝ'iĝ'i kun ŝi kaj est'i kun ŝi, 11 okaz'is unu tag'o'n, ke li ven'is en la dom'o'n, por far'i si'a'n labor'o'n, kaj neniu el la dom'an'o'j est'is en la dom'o ; 12 tiam ŝi kapt'is li'n je li'a vest'o, dir'ant'e : Kuŝ'iĝ'u kun mi.
Sed li las'is si'a'n vest'o'n en ŝi'a'j man'o'j kaj for'kur'is for el la dom'o.
13 Kaj kiam ŝi vid'is, ke li las'is si'a'n vest'o'n en ŝi'a man'o kaj for'kur'is el la dom'o, 14 ŝi vok'is si'a'j'n dom'an'o'j'n, kaj dir'is al ili : Rigard'u, li ven'ig'is al ni Hebre'o'n, por mok'i ni'n ; ĉi tiu ven'is al mi, por kuŝ'iĝ'i kun mi ; sed mi ek'kri'is per laŭt'a voĉ'o ; 15 kaj kiam li aŭd'is, ke mi ek'kri'is per laŭt'a voĉ'o, li las'is si'a'n vest'o'n ĉe mi kaj for'kur'is for el la dom'o.
16 Kaj ŝi kuŝ'ig'is li'a'n vest'o'n apud si, ĝis li'a sinjor'o ven'is en si'a'n dom'o'n.
17 Kaj ŝi rakont'is al li tio'n sam'a'n, dir'ant'e : La sklav'o, la Hebre'o, kiu'n vi ven'ig'is al ni, ven'is al mi, por petol'i kun mi ; 18 sed kiam mi laŭt'e ek'kri'is, li las'is si'a'n vest'o'n ĉe mi kaj el'kur'is el la dom'o.
19 Kiam li'a sinjor'o aŭd'is la vort'o'j'n de si'a edz'in'o, kiu'j'n ŝi dir'is al li, parol'ant'e : Tiel ag'is kun mi vi'a sklav'o —tiam li fort'e ek'koler'is.
20 Kaj la sinjor'o de Jozef pren'is li'n kaj for'don'is li'n en mal'liber'ej'o'n, en la lok'o'n, kie la mal'liber'ul'o'j de la reĝ'o est'is ten'at'a'j ; kaj li est'is tie en la mal'liber'ej'o.
21 Kaj la Etern'ul'o est'is kun Jozef kaj est'is favor'kor'a al li kaj hav'ig'is al li la favor'o'n de la estr'o de la mal'liber'ej'o.
22 Kaj la estr'o de la mal'liber'ej'o trans'don'is en la man'o'j'n de Jozef ĉiu'j'n mal'liber'ul'o'j'n, kiu'j est'is en la mal'liber'ej'o ; kaj ĉio, kio'n ili tie far'is, est'is far'at'a sub li'a kontrol'o.
23 La estr'o de la mal'liber'ej'o rigard'is nenio'n, kio est'is sub li'a dispon'ad'o, ĉar la Etern'ul'o est'is kun li ; kaj ĉio'n, kio'n li far'is, la Etern'ul'o sukces'ig'is.

Ĉapitr'o 40

    Post tiu'j okaz'int'aĵ'o'j la vin'ist'o de la reĝ'o de Egipt'uj'o kaj la bak'ist'o kulp'iĝ'is antaŭ si'a sinjor'o, la reĝ'o de Egipt'uj'o.
2 Kaj Faraon'o koler'iĝ'is kontraŭ si'a'j du kort'eg'an'o'j, kontraŭ la vin'ist'estr'o kaj kontraŭ la bak'ist'estr'o.
3 Kaj li met'is ili'n sub gard'o'n en la dom'o'n de la estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j, en la mal'liber'ej'o'n, en la lok'o'n, kie Jozef est'is mal'liber'ig'it'a.
4 Kaj la estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j destin'is por ili Jozef'o'n, kaj li serv'is ili'n.
Kaj ili rest'is kelk'a'n temp'o'n en la mal'liber'ej'o.
5 Kaj ambaŭ sonĝ'is sonĝ'o'n, ĉiu si'a'n apart'a'n sonĝ'o'n en la sam'a nokt'o, ĉiu kun apart'a signif'o de la sonĝ'o, la vin'ist'o kaj la bak'ist'o de la reĝ'o de Egipt'uj'o, kiu'j est'is ten'at'a'j en la mal'liber'ej'o.
6 Kiam Jozef ven'is al ili maten'e, li vid'is, ke ili est'as ĉagren'it'a'j.
7 Kaj li demand'is la kort'eg'an'o'j'n de Faraon'o, kiu'j est'is kun li en mal'liber'ej'o en la dom'o de li'a sinjor'o, dir'ant'e : Kial vi'a'j vizaĝ'o'j est'as ĉagren'it'a'j hodiaŭ ?
8 Kaj ili dir'is al li : Ni sonĝ'is sonĝ'o'n, sed est'as ĉi tie neniu, kiu ĝi'n signif'o'klar'ig'us.
Kaj Jozef dir'is al ili : La signif'o'klar'ig'o'j aparten'as al Di'o ; tamen rakont'u al mi.
9 Tiam la vin'ist'estr'o rakont'is si'a'n sonĝ'o'n al Jozef, kaj dir'is al li : En mi'a sonĝ'o mi vid'is antaŭ mi vin'ber'trunk'o'n ; 10 la trunk'o hav'is tri branĉ'o'j'n ; apenaŭ ĝi ek'flor'is, tuj aper'is sur ĝi ber'ar'o'j kun matur'a'j ber'o'j ; 11 kaj la pokal'o de Faraon'o est'is en mi'a man'o ; kaj mi pren'is la ber'o'j'n, kaj mi el'prem'is ili'n en la pokal'o'n de Faraon'o, kaj mi don'is la pokal'o'n en la man'o'n de Faraon'o.
12 Kaj Jozef dir'is al li : Jen est'as ĝi'a signif'o'klar'ig'o : la tri branĉ'o'j est'as tri tag'o'j ; 13 post tri tag'o'j Faraon'o lev'os vi'a'n kap'o'n kaj re'don'os al vi vi'a'n ofic'o'n, kaj vi don'os la pokal'o'n de Faraon'o en li'a'n man'o'n laŭ la manier'o de antaŭ'e, kiam vi est'is li'a vin'ist'o.
14 Sed memor'u mi'n, kiam est'os bon'e al vi, kaj far'u al mi favor'kor'aĵ'o'n kaj memor'ig'u pri mi Faraon'o'n kaj el'ir'ig'u mi'n el ĉi tiu dom'o.
15 Ĉar oni ŝtel'is mi'n el la land'o de la Hebre'o'j, kaj ankaŭ ĉi tie mi far'is nenio'n, pro kio oni met'is mi'n en la mal'liber'ej'o'n.
16 Kiam la bak'ist'estr'o vid'is, ke la signif'o'klar'ig'o est'as bon'a, li dir'is al Jozef : Mi ankaŭ hav'is sonĝ'o'n ; jen tri blank'a'j korb'o'j est'is sur mi'a kap'o ; 17 kaj en la supr'a korb'o est'is ĉia'spec'a'j manĝ'aĵ'o'j de Faraon'o, bak'it'aĵ'o'j, kaj la bird'o'j manĝ'is ili'n el la korb'o sur mi'a kap'o.
18 Kaj Jozef respond'is, dir'ant'e : Jen est'as ĝi'a signif'o'klar'ig'o : la tri korb'o'j est'as tri tag'o'j ; 19 post tri tag'o'j Faraon'o de'pren'os de vi vi'a'n kap'o'n kaj pend'ig'os vi'n sur arb'o, kaj la bird'o'j for'manĝ'os de vi vi'a'n karn'o'n.
20 En la tri'a tag'o, tag'o de nask'iĝ'o de Faraon'o, li far'is festen'o'n por ĉiu'j si'a'j serv'ant'o'j ; kaj li ven'ig'is la vin'ist'estr'o'n kaj la bak'ist'estr'o'n en la mez'o'n de si'a'j serv'ant'o'j.
21 Kaj li re'don'is al la vin'ist'estr'o li'a'n ofic'o'n, kaj tiu don'is la pokal'o'n en la man'o'n de Faraon'o ; 22 sed la bak'ist'estr'o'n li pend'ig'is, kiel sonĝ'o'klar'ig'is al ili Jozef.
23 Kaj la vin'ist'estr'o ne re'memor'is Jozef'o'n, sed forges'is li'n.

Ĉapitr'o 41

    Post du jar'o'j Faraon'o hav'is sonĝ'o'n, ke jen li star'as apud la River'o.
2 Kaj jen el la River'o el'ir'as sep bov'in'o'j bel'aspekt'a'j kaj gras'a'j, kaj ili paŝt'iĝ'as en la kan'ej'o.
3 Kaj jen sep ali'a'j bov'in'o'j el'ir'as post ili el la River'o, mal'bel'aspekt'a'j kaj mal'gras'a'j, kaj ili star'iĝ'as apud tiu'j bov'in'o'j sur la bord'o de la River'o.
4 Kaj la bov'in'o'j mal'bel'aspekt'a'j kaj mal'gras'a'j for'manĝ'is la sep bov'in'o'j'n bel'aspekt'a'j'n kaj gras'a'j'n.
Kaj Faraon'o vek'iĝ'is.
5 Kaj li en'dorm'iĝ'is kaj de'nov'e hav'is sonĝ'o'n : jen sep spik'o'j lev'iĝ'as sur unu spik'trunk'o, dik'a'j kaj bon'a'j.
6 Sed jen sep spik'o'j, mal'dik'a'j kaj brul'ig'it'a'j de la orient'a vent'o, el'kresk'as post ili.
7 Kaj la mal'dik'a'j spik'o'j en'glut'is la sep spik'o'j'n dik'a'j'n kaj plen'a'j'n.
Kaj Faraon'o vek'iĝ'is, kaj vid'is, ke tio est'is sonĝ'o.
8 En la maten'o li'a spirit'o aflikt'iĝ'is ; kaj li send'is kaj vok'ig'is ĉiu'j'n sorĉ'ist'o'j'n de Egipt'uj'o kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n saĝ'ul'o'j'n, kaj Faraon'o rakont'is al ili si'a'n sonĝ'o'n ; sed neniu pov'is signif'o'klar'ig'i ĝi'n al Faraon'o.
9 Tiam la vin'ist'estr'o ek'parol'is al Faraon'o, dir'ant'e : Mi'a'j'n pek'o'j'n mi re'memor'as hodiaŭ.
10 Faraon'o koler'is si'a'j'n sklav'o'j'n, kaj met'is mi'n en mal'liber'ej'o'n en la dom'o'n de la estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j, mi'n kaj la bak'ist'estr'o'n.
11 Kaj ni sonĝ'is sonĝ'o'n en unu nokt'o, mi kaj li ; ĉiu hav'is sonĝ'o'n kun apart'a signif'o.
12 Kaj tie est'is kun ni Hebre'a jun'ul'o, sklav'o de la estr'o de la korp'o'gard'ist'o'j ; kaj ni rakont'is al li, kaj li signif'o'klar'ig'is al ni ni'a'j'n sonĝ'o'j'n, al ĉiu li klar'ig'is laŭ li'a sonĝ'o.
13 Kaj kiel li klar'ig'is al ni, tiel far'iĝ'is : mi'n oni re'ven'ig'is al mi'a ofic'o, kaj li'n oni pend'ig'is.
14 Tiam Faraon'o send'is al'vok'i Jozef'o'n ; kaj oni rapid'e el'ig'is li'n el la mal'liber'ej'o, kaj li si'n raz'is kaj ŝanĝ'is si'a'j'n vest'o'j'n kaj ven'is al Faraon'o.
, 15 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Mi sonĝ'is sonĝ'o'n, kaj neniu pov'as ĝi'n klar'ig'i ; sed pri vi mi aŭd'is, ke kiam vi aŭd'as sonĝ'o'n, vi tuj ĝi'n klar'ig'as.
16 Kaj Jozef respond'is al Faraon'o, dir'ant'e : Ĝi ne depend'as de mi ; Di'o respond'os bon'o'n al Faraon'o.
17 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Mi sonĝ'is, ke jen mi star'as sur la bord'o de la River'o ; 18 kaj jen el la River'o el'ir'is sep bov'in'o'j gras'a'j kaj bel'aspekt'a'j kaj paŝt'iĝ'is en la kan'ej'o ; 19 sed jen sep ali'a'j bov'in'o'j el'ir'is post ili, mal'dik'a'j, tre mal'bon'aspekt'a'j kaj mal'gras'a'j ; tia'j'n mal'bel'a'j'n, kiel ili, mi ne vid'is en la tut'a Egipt'a land'o ; 20 kaj la mal'gras'a'j kaj mal'bel'a'j bov'in'o'j for'manĝ'is la sep antaŭ'a'j'n gras'a'j'n bov'in'o'j'n ; 21 kaj tiu'j en'iĝ'is en ili'a'n intern'o'n, sed oni ne pov'is rimark'i, ke ili en'iĝ'is en ili'a'n intern'o'n, kaj ili'a aspekt'o est'is tiel mal'dik'a, kiel antaŭ'e.
Kaj mi vek'iĝ'is.
22 Kaj mi vid'is en sonĝ'o : jen sep spik'o'j el'kresk'is sur unu spik'trunk'o, plen'a'j kaj bon'a'j ; 23 sed jen sep spik'o'j, mal'dik'a'j, mal'gras'a'j, kaj brul'ig'it'a'j de la orient'a vent'o, el'kresk'is post ili ; 24 kaj la mal'gras'a'j spik'o'j en'glut'is la sep bon'a'j'n spik'o'j'n.
Kaj mi rakont'is al la sorĉ'ist'o'j, sed neniu klar'ig'is al mi.
25 Tiam Jozef dir'is al Faraon'o : La sonĝ'o de Faraon'o est'as unu ; kio'n Di'o est'as far'ont'a, Li dir'is al Faraon'o.
26 La sep bon'a'j bov'in'o'j est'as sep jar'o'j, kaj la sep bon'a'j spik'o'j est'as sep jar'o'j ; ĝi est'as unu sonĝ'o.
27 Kaj la sep bov'in'o'j mal'gras'a'j kaj mal'bel'a'j, kiu'j el'ir'is post ili, est'as sep jar'o'j ; kaj la sep spik'o'j, mal'plen'a'j kaj brul'ig'it'a'j de la orient'a vent'o, est'os sep jar'o'j de mal'sat'o.
28 Tio est'as, pri kio mi dir'is al Faraon'o, ke kio'n Di'o est'as far'ont'a, Li montr'is al Faraon'o.
29 Jen ven'os sep jar'o'j de grand'a abund'ec'o en la tut'a Egipt'a land'o.
30 Sed ven'os sep jar'o'j de mal'sat'o post ili ; kaj forges'iĝ'os la tut'a abund'ec'o en la Egipt'a land'o, kaj la mal'sat'o konsum'os la ter'o'n.
31 Kaj ne rest'os post'e'sign'o de la abund'ec'o en la land'o, pro tiu mal'sat'o, kiu ven'os post'e, ĉar ĝi est'os tre mal'facil'a.
32 Kaj se la sonĝ'o du'foj'e ripet'iĝ'is al Faraon'o, tio montr'as, ke la afer'o est'as firm'e decid'it'a de Di'o, kaj Di'o rapid'os plen'um'i tio'n.
33 Kaj nun Faraon'o el'serĉ'u hom'o'n kompetent'a'n kaj saĝ'a'n kaj estr'ig'u li'n super la Egipt'a land'o ; 34 Faraon'o ordon'u, ke li star'ig'u observ'ist'o'j'n en la land'o kaj pren'ad'u kvin'on'o'n de ĉiu'j produkt'o'j de la Egipt'a ter'o dum la sep jar'o'j de abund'ec'o.
35 Kaj oni kolekt'u la tut'a'n manĝ'aĵ'o'n de tiu'j ven'ont'a'j bon'a'j jar'o'j, kaj oni amas'ig'u manĝ'ebl'a'n gren'o'n en la urb'o'j sub la dispon'o'n de Faraon'o, kaj oni ĝi'n konserv'u.
36 Kaj tiu manĝ'aĵ'o est'os proviz'o por la land'o por la sep jar'o'j de mal'sat'o, kiu'j est'os en la Egipt'a land'o, por ke la land'o ne pere'u de mal'sat'o.
37 Kaj tio plaĉ'is al Faraon'o kaj al ĉiu'j li'a'j serv'ant'o'j.
38 Kaj Faraon'o dir'is al si'a'j serv'ant'o'j : Ĉu ni pov'us trov'i tia'n hom'o'n, kiel li, en kiu est'as la spirit'o de Di'o ?
39 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Ĉar Di'o sci'ig'is al vi ĉio'n ĉi tio'n, ne ekzist'as kompetent'ul'o kaj saĝ'ul'o tia, kiel vi.
40 Vi est'os super mi'a dom'o, kaj vi'a'j'n vort'o'j'n obe'os mi'a tut'a popol'o ; nur per la tron'o mi est'os pli alt'a ol vi.
41 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Vid'u, mi estr'ig'is vi'n super la tut'a Egipt'a land'o.
42 Kaj Faraon'o de'pren'is si'a'n ring'o'n de si'a man'o kaj met'is ĝi'n sur la man'o'n de Jozef ; kaj li vest'is li'n per bisin'a'j vest'o'j kaj met'is or'a'n ĉen'o'n sur li'a'n kol'o'n.
43 Kaj li vetur'ig'is li'n sur si'a du'a ĉar'o ; kaj oni kri'is antaŭ li : Genu'iĝ'u !
Kaj li estr'ig'is li'n super la tut'a Egipt'a land'o.
44 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Mi est'as Faraon'o ; sed sen vi'a ordon'o neniu lev'os si'a'n man'o'n aŭ si'a'n pied'o'n en la tut'a Egipt'a land'o.
45 Kaj Faraon'o don'is al Jozef la nom'o'n Cafnat- Paneaĥ, kaj li don'is al li kiel edz'in'o'n Asnat'o'n, fil'in'o'n de Pot'i - Fer'a, pastr'o el On.
Kaj Jozef komenc'is vetur'ad'o'n tra la Egipt'a land'o.
46 Jozef hav'is la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j, kiam li star'iĝ'is antaŭ Faraon'o, la reĝ'o de Egipt'uj'o.
Kaj Jozef for'ir'is de Faraon'o kaj tra'pas'is la tut'a'n Egipt'a'n land'o'n.
47 Kaj la ter'o al'port'is en la sep jar'o'j de abund'ec'o grand'eg'a'j'n amas'o'j'n da gren'o.
48 Kaj li kolekt'is la tut'a'n gren'o'n de la sep jar'o'j, kiu'j est'is en la Egipt'a land'o, kaj li met'is la gren'o'n en la urb'o'j'n ; la gren'o'n de ĉiu'j kamp'o'j, kiu'j est'is ĉirkaŭ iu urb'o, li met'is en ĝi'n.
49 Kaj Jozef kolekt'is tre mult'e da gren'o, kiel la mar'bord'a sabl'o, ĝis li ĉes'is kalkul'i, ĉar oni ne plu pov'is kalkul'i.
50 Antaŭ ol ven'is la jar'o'j de mal'sat'o, al Jozef nask'iĝ'is du fil'o'j, kiu'j'n nask'is al li Asnat, fil'in'o de Pot'i - Fer'a, pastr'o el On.
51 Kaj al la unu'e'nask'it'o Jozef don'is la nom'o'n Man'as'e, ĉar, li dir'is, Di'o forges'ig'is al mi ĉiu'j'n mi'a'j'n sufer'o'j'n kaj la tut'a'n dom'o'n de mi'a patr'o.
52 Kaj al la du'a li don'is la nom'o'n Efraim, ĉar, li dir'is, Di'o far'is mi'n frukt'o'port'a en la land'o de mi'a sufer'ad'o.
53 Kaj fin'iĝ'is la sep jar'o'j de abund'ec'o, kiu'j est'is en la Egipt'a land'o.
54 Kaj komenc'iĝ'is la sep jar'o'j de mal'sat'o, kiel dir'is Jozef ; kaj est'is mal'sat'o en ĉiu'j land'o'j, sed en la tut'a land'o Egipt'a est'is pan'o.
55 Kiam la tut'a Egipt'a land'o ek'sufer'is mal'sat'o'n, la popol'o kri'is al Faraon'o pri pan'o ; tiam Faraon'o dir'is al ĉiu'j Egipt'o'j : Ir'u al Jozef, kaj kio'n li dir'os al vi, tio'n far'u.
56 La mal'sat'o est'is en la tut'a land'o.
Jozef mal'ferm'is ĉiu'j'n gren'ej'o'j'n, kaj vend'ad'is al la Egipt'o'j.
Kaj la mal'sat'o est'is tre grand'a en la Egipt'a land'o.
57 Kaj el ĉiu'j land'o'j oni venad'is Egipt'uj'o'n, por aĉet'i de Jozef, ĉar la mal'sat'o est'is tre grand'a en ĉiu'j land'o'j.

Ĉapitr'o 42

    Kiam Jak'ob sci'iĝ'is, ke oni vend'as gren'o'n en Egipt'uj'o, li dir'is al si'a'j fil'o'j : Kio'n vi rigard'as ?
2 Kaj li dir'is : Mi aŭd'is, ke oni vend'as gren'o'n en Egipt'uj'o ; vetur'u do tie'n kaj aĉet'u por ni tie gren'o'n, por ke ni viv'u kaj ne mort'u.
3 Kaj for'vetur'is dek frat'o'j de Jozef, por aĉet'i gren'o'n en Egipt'uj'o.
4 Sed Benjamen'o'n, la frat'o'n de Jozef, Jak'ob ne send'is kun li'a'j frat'o'j ; ĉar li tim'is, ke ebl'e li'n traf'os mal'feliĉ'o.
5 Kaj la fil'o'j de Izrael ven'is, por aĉet'i gren'o'n, kun'e kun ali'a'j ven'int'o'j ; ĉar est'is mal'sat'o en la land'o Kanaan'a.
6 Kaj Jozef est'is la estr'o super la land'o, kaj li est'is la vend'ant'o de la gren'o por la tut'a popol'o de la land'o.
Kaj la frat'o'j de Jozef ven'is kaj klin'iĝ'is al li vizaĝ'al'ter'e.
7 Kiam Jozef ek'vid'is si'a'j'n frat'o'j'n, li re'kon'is ili'n ; sed li ŝajn'ig'is si'n fremd'a al ili kaj parol'is kun ili mal'afabl'e, kaj dir'is al ili : El kie vi ven'is ?
Kaj ili dir'is : El la land'o Kanaan'a, por aĉet'i manĝ'aĵ'o'n.
8 Jozef re'kon'is si'a'j'n frat'o'j'n, sed ili li'n ne re'kon'is.
9 Kaj Jozef re'memor'is la sonĝ'o'j'n, kiu'j'n li sonĝ'is pri ili.
Kaj li dir'is al ili : Vi est'as spion'o'j : vi ven'is, por vid'i la mal'fort'a'j'n lok'o'j'n de la land'o.
10 Kaj ili dir'is al li : Ne, mi'a sinjor'o !
vi'a'j sklav'o'j ven'is, por aĉet'i manĝ'aĵ'o'n.
11 Ni ĉiu'j est'as fil'o'j de unu hom'o ; ni est'as honest'a'j ; vi'a'j sklav'o'j neniam est'is spion'o'j.
12 Sed li dir'is al ili : Ne, vi ven'is, por vid'i la mal'fort'a'j'n lok'o'j'n de la land'o.
13 Ili dir'is : Ni, vi'a'j sklav'o'j, est'as dek du frat'o'j, fil'o'j de unu hom'o en la land'o Kanaan'a ; la plej jun'a est'as nun kun ni'a patr'o, kaj unu mal'aper'is.
14 Kaj Jozef dir'is al ili : Est'as tio, kio'n mi dir'is al vi, vi est'as spion'o'j.
15 Per tio mi vi'n el'prov'os : mi ĵur'as per la viv'o de Faraon'o, ke vi for'ir'os el ĉi tie nur tiam, kiam ven'os ĉi tie'n vi'a plej jun'a frat'o.
16 Send'u unu el vi, ke li al'konduk'u vi'a'n frat'o'n ; sed vi est'os mal'liber'ig'it'a'j, kaj oni esplor'os vi'a'j'n vort'o'j'n, ĉu vi dir'is la ver'o'n ; se ne, tiam mi ĵur'as per la viv'o de Faraon'o, ke vi est'as spion'o'j.
17 Kaj li met'is ili'n sub gard'o'n por la daŭr'o de tri tag'o'j.
18 Kaj Jozef dir'is al ili en la tri'a tag'o : Tio'n far'u, kaj vi rest'os viv'a'j, ĉar mi hav'as tim'o'n antaŭ Di'o.
19 Se vi est'as hom'o'j honest'a'j, tiam unu el vi'a'j frat'o'j rest'u mal'liber'ig'it'a en la dom'o, en kiu oni vi'n gard'as, kaj vi ir'u kaj for'port'u hejm'e'n la gren'o'n, kiu'n vi aĉet'is kontraŭ la mal'sat'o.
20 Sed vi'a'n plej jun'a'n frat'o'n ven'ig'u al mi, por ke pruv'iĝ'u la ver'ec'o de vi'a'j vort'o'j kaj por ke vi ne mort'u.
Kaj ili far'is tiel.
21 Kaj ili dir'is unu al ali'a : Ver'e ni est'as kulp'a'j pro ni'a frat'o ; ĉar ni vid'is la sufer'ad'o'n de li'a anim'o, kiam li pet'eg'is ni'n, sed ni ne aŭskult'is ; por tio ven'is sur ni'n ĉi tiu sufer'o.
22 Kaj Rub'e'n respond'is al ili, dir'ant'e : Mi dir'is ja al vi : Ne pek'u rilat'e la infan'o'n ; sed vi ne obe'is ; nun li'a sang'o est'as re'postulat'a.
23 Kaj ili ne sci'is, ke Jozef kompren'as ; ĉar inter ili est'is traduk'ant'o.
24 Kaj li de'turn'is si'n de ili kaj ek'plor'is ; post'e li de'nov'e re'turn'is si'n al ili kaj parol'is kun ili, kaj li pren'is el inter ili Simeon'o'n kaj lig'is li'n antaŭ ili'a'j okul'o'j.
25 Kaj Jozef ordon'is plen'ig'i ili'a'j'n sak'o'j'n per gren'o kaj re'don'i ili'a'n mon'o'n al ĉiu en li'a'n sak'o'n kaj don'i al ili manĝ'aĵ'o'n por la voj'o.
Tiel oni far'is al ili.
26 Kaj ili met'is si'a'n gren'o'n sur si'a'j'n azen'o'j'n kaj for'ir'is.
27 Kaj unu el ili mal'ferm'is si'a'n sak'o'n, por don'i furaĝ'o'n al si'a azen'o dum la nokt'a halt'o, kaj li ek'vid'is si'a'n mon'o'n, kiu est'is en la apertur'o de li'a sak'o.
28 Kaj li dir'is al si'a'j frat'o'j : Mi'a mon'o est'as re'don'it'a ; jen ĝi est'as en mi'a sak'o.
Tiam konstern'iĝ'is ili'a'j kor'o'j, kaj kun trem'o ili dir'is unu'j al la ali'a'j : Kial Di'o far'is tio'n al ni ?
29 Kiam ili ven'is al si'a patr'o Jak'ob en la land'o'n Kanaan'a'n, ili rakont'is al li ĉio'n, kio okaz'is al ili, dir'ant'e : 30 La hom'o, kiu est'as sinjor'o super tiu land'o, parol'is kun ni mal'afabl'e, kaj dir'is, ke ni est'as spion'o'j en la land'o.
31 Kaj ni dir'is al li : Ni est'as hom'o'j honest'a'j, ni neniam est'is spion'o'j ; 32 ni est'as dek du frat'o'j, fil'o'j de ni'a patr'o ; unu mal'aper'is, kaj la plej jun'a est'as nun kun ni'a patr'o en la land'o Kanaan'a.
33 Tiam dir'is al ni la hom'o, kiu est'as sinjor'o super la land'o : Per tio mi konvink'iĝ'os, ke vi est'as hom'o'j honest'a'j : unu el vi'a'j frat'o'j las'u ĉe mi, kaj la neces'a'n gren'o'n por vi'a hejm'o pren'u kaj ir'u ; 34 kaj ven'ig'u al mi vi'a'n plej jun'a'n frat'o'n ; tiam mi sci'os, ke vi ne est'as spion'o'j, ke vi est'as honest'a'j hom'o'j ; vi'a'n frat'o'n mi re'don'os al vi, kaj vi pov'os negoc'i en la land'o.
35 Kiam ili mal'plen'ig'is si'a'j'n sak'o'j'n, montr'iĝ'is, ke ĉiu el ili hav'as si'a'n lig'aĵ'o'n da mon'o en si'a sak'o.
Kaj ili vid'is si'a'j'n lig'aĵ'o'j'n da mon'o, ili kaj ili'a patr'o, kaj ili tim'iĝ'is.
36 Kaj ili'a patr'o Jak'ob dir'is al ili : Vi mi'n sen'infan'ig'is ; Jozef for'est'as, kaj Si'me'o'n for'est'as, kaj Benjamen'o'n vi vol'as for'pren'i !
sur mi'n ĉio fal'is !
37 Tiam Rub'e'n dir'is al si'a patr'o jen'e : Mi'a'j'n du fil'o'j'n mort'ig'u, se mi ne re'ven'ig'os li'n al vi ; don'u li'n en mi'a'n man'o'n, kaj mi re'ven'ig'os li'n al vi.
38 Sed li dir'is : Mi'a fil'o ne ir'os kun vi ; ĉar li'a frat'o mort'is, kaj li sol'a rest'is.
Se li'n traf'os mal'feliĉ'o sur la voj'o, kiu'n vi ir'os, tiam vi en'ir'ig'os mi'a'j'n griz'a'j'n har'o'j'n kun mal'ĝoj'o en Ŝeol'o'n.

Ĉapitr'o 43

    La mal'sat'o est'is tre prem'ant'a en la land'o.
2 Kiam ili for'manĝ'is la gren'o'n, kiu'n ili ven'ig'is el Egipt'uj'o, ili'a patr'o dir'is al ili : Ir'u de'nov'e kaj aĉet'u por ni iom da pan'o.
3 Tiam Jehud'a dir'is al li jen'e : Tiu hom'o tre sever'e dir'is al ni : Ne aper'u antaŭ mi, se vi'a frat'o ne est'os kun vi.
4 Se vi send'os ni'a'n frat'o'n kun ni, tiam ni ir'os kaj aĉet'os por vi pan'o'n ; 5 sed se vi ne send'os, tiam ni ne ir'os ; ĉar tiu hom'o dir'is al ni : Ne aper'u antaŭ mi, se vi'a frat'o ne est'os kun vi.
6 Kaj Izrael dir'is : Kial vi far'is al mi tia'n mal'bon'o'n, kaj dir'is al la hom'o, ke vi hav'as ankoraŭ frat'o'n ?
7 Kaj ili dir'is : La hom'o sever'e demand'is pri ni kaj pri ni'a famili'o, dir'ant'e : Ĉu vi'a patr'o ankoraŭ viv'as ?
ĉu vi hav'as frat'o'n ?
Kaj ni respond'is al li tiu'j'n demand'o'j'n.
Ĉu ni pov'is sci'i, ke li dir'os : Ven'ig'u vi'a'n frat'o'n ?
8 Kaj Jehud'a dir'is al si'a patr'o Izrael : Send'u la knab'o'n kun mi, tiam ni lev'iĝ'os kaj ir'os, por ke ni viv'u kaj ne mort'u, ni kaj vi kaj ni'a'j infan'o'j.
9 Mi garanti'os por li, el mi'a'j man'o'j vi li'n postul'os.
Se mi ne re'ven'ig'os li'n al vi kaj ne star'ig'os antaŭ vi'a vizaĝ'o, tiam mi est'os kulp'a antaŭ vi dum la tut'a viv'o.
10 Se ni ne prokrast'us, ni jam du foj'o'j'n est'us re'ven'int'a'j.
11 Tiam dir'is al ili ili'a patr'o Izrael : Se est'as tiel, tiam far'u jen'e : pren'u el la plej bon'a'j frukt'o'j de la land'o en vi'a'j'n vaz'o'j'n, kaj al'port'u al la hom'o donac'o'n : iom da balzam'o kaj iom da miel'o, arom'aĵ'o'n kaj mirh'o'n, pistak'o'j'n kaj migdal'o'j'n.
12 Kaj da mon'o pren'u du'obl'a'n sum'o'n en vi'a'j'n man'o'j'n, kaj la mon'o'n, kiu est'is met'it'a re'turn'e en la apertur'o'j'n de vi'a'j sak'o'j, re'don'u per vi'a'j man'o'j : ebl'e okaz'is erar'o.
13 Kaj vi'a'n frat'o'n pren'u, kaj lev'iĝ'u kaj ir'u re'turn'e al tiu hom'o.
14 Kaj Di'o la Plej'potenc'a akir'ig'u al vi kompat'o'n de tiu hom'o, ke li re'send'u kun vi vi'a'n ali'a'n frat'o'n kaj Benjamen'o'n ; sed mi, se mi sen'infan'iĝ'is, mi rest'u sen'infan'a.
15 Kaj la hom'o'j pren'is tiu'j'n donac'o'j'n, kaj da mon'o ili pren'is du'obl'a'n sum'o'n en si'a'j'n man'o'j'n, kaj ankaŭ Benjamen'o'n ; kaj ili lev'iĝ'is kaj ir'is Egipt'uj'o'n kaj star'iĝ'is antaŭ Jozef.
16 Kiam Jozef vid'is kun ili Benjamen'o'n, li dir'is al la estr'o de si'a dom'o : En'konduk'u tiu'j'n hom'o'j'n en la dom'o'n, kaj buĉ'u brut'o'n kaj pret'ig'u ; ĉar kun mi manĝ'os tiu'j hom'o'j hodiaŭ tag'mez'e.
17 Kaj la hom'o far'is, kiel dir'is Jozef, kaj la hom'o en'konduk'is tiu'j'n hom'o'j'n en la dom'o'n de Jozef.
18 Kaj tiu'j hom'o'j ek'tim'is, kiam oni en'konduk'is ili'n en la dom'o'n de Jozef, kaj ili dir'is : Pro la mon'o, kiu antaŭ'e est'is met'it'a re'turn'e en ni'a'j'n sak'o'j'n, oni en'konduk'is ni'n, por ĵet'i sur ni'n kalumni'o'n kaj atak'i ni'n, kaj pren'i ni'n kiel sklav'o'j'n kun'e kun ni'a'j azen'o'j.
19 Kaj ili al'ir'is al la hom'o, kiu est'is estr'o super la dom'o de Jozef, kaj ek'parol'is al li ĉe la pord'o de la dom'o.
20 Kaj ili dir'is : Pardon'u, ni'a sinjor'o !
ni est'is ven'int'a'j, por aĉet'i pan'o'n ; 21 sed kiam ni ven'is al la nokt'o'halt'ej'o kaj ni mal'ferm'is ni'a'j'n sak'o'j'n, ni ek'vid'is, ke la mon'o de ĉiu el ni est'as en la apertur'o de li'a sak'o, ni'a mon'o laŭ ĝi'a plen'a pez'o ; tial ni ĝi'n re'al'port'is per ni'a'j man'o'j.
22 Kaj ali'a'n mon'o'n ni al'port'is per ni'a'j man'o'j, por aĉet'i pan'o'n.
Ni ne sci'as, kiu met'is ni'a'n mon'o'n en ni'a'j'n sak'o'j'n.
23 Kaj li dir'is : Est'u trankvil'a'j, ne tim'u.
Vi'a Di'o kaj la Di'o de vi'a patr'o don'is al vi trezor'o'n en vi'a'j'n sak'o'j'n ; vi'a'n mon'o'n mi ricev'is.
Kaj li el'konduk'is al ili Simeon'o'n.
24 Kaj tiu hom'o en'konduk'is ili'n en la dom'o'n de Jozef kaj don'is akv'o'n, kaj ili lav'is si'a'j'n pied'o'j'n ; kaj li don'is manĝ'o'n al ili'a'j azen'o'j.
25 Kaj ili pret'ig'is la donac'o'j'n por la ven'o de Jozef tag'mez'e ; ĉar ili aŭd'is, ke tie ili manĝ'os pan'o'n.
26 Kaj Jozef ven'is hejm'e'n ; kaj ili al'port'is al li en la dom'o'n la donac'o'j'n, kiu'j'n ili hav'is en la man'o'j, kaj klin'iĝ'is al li ĝis la ter'o.
27 Kaj li demand'is ili'n pri ili'a fart'o, kaj dir'is : Ĉu bon'e fart'as vi'a mal'jun'a patr'o, pri kiu vi dir'is al mi ?
ĉu li viv'as ankoraŭ ?
28 Kaj ili dir'is : Vi'a sklav'o ni'a patr'o fart'as bon'e ; li viv'as ankoraŭ.
Kaj ili klin'iĝ'is kaj ĵet'is si'n antaŭ li sur la ter'o'n.
29 Kaj li lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ek'vid'is si'a'n frat'o'n Ben'jam'e'n, la fil'o'n de li'a patr'in'o, kaj li dir'is : Ĉu tio est'as vi'a plej jun'a frat'o, pri kiu vi dir'is al mi ?
Kaj li dir'is : Di'o vi'n favor'u, mi'a fil'o.
30 Kaj Jozef for'rapid'is, ĉar ek'flam'is li'a intern'o pro li'a frat'o kaj li vol'is plor'i.
Kaj li en'ir'is en intern'a'n ĉambr'o'n kaj plor'is tie.
31 Sed li lav'is si'a'n vizaĝ'o'n kaj el'ir'is, kaj ten'is si'n fort'e, kaj dir'is : Sur'tabl'ig'u pan'o'n !
32 Kaj oni sur'tabl'ig'is por li apart'e, kaj por ili apart'e, kaj por la Egipt'o'j, kiu'j manĝ'is kun li, apart'e ; ĉar la Egipt'o'j ne pov'as manĝ'i pan'o'n kun Hebre'o'j : tio est'as abomen'ind'aĵ'o por ili.
33 Kaj ili sid'iĝ'is antaŭ li, pli mal'jun'a laŭ si'a mal'jun'ec'o kaj pli jun'a laŭ si'a jun'ec'o ; kaj la hom'o'j mir'is unu antaŭ ali'a.
34 Kaj oni port'is al ili manĝ'aĵ'o'n de li'a tabl'o ; sed la porci'o de Ben'jam'e'n est'is kvin'obl'e pli grand'a, ol la porci'o'j de ĉiu'j.
Kaj ili trink'is kaj ebri'iĝ'is kun li.

Ĉapitr'o 44

    Kaj Jozef ordon'is al la estr'o de si'a dom'o jen'e : Plen'ig'u la sak'o'j'n de tiu'j hom'o'j per gren'o tiom, kiom ili nur pov'as port'i, kaj met'u la mon'o'n de ĉiu en la apertur'o'n de li'a sak'o ; 2 kaj mi'a'n pokal'o'n, la arĝent'a'n pokal'o'n, met'u en la apertur'o'n de la sak'o de la plej jun'a, kun'e kun la mon'o por li'a gren'o.
Kaj tiu far'is, kiel Jozef dir'is.
3 Kiam ek'lum'is la maten'o, oni for'send'is la hom'o'j'n, ili'n kaj ili'a'j'n azen'o'j'n.
4 Kiam ili el'ir'is el la urb'o kaj ankoraŭ ne est'is mal'proksim'e, Jozef dir'is al la estr'o de si'a dom'o : Lev'iĝ'u, kur'u post tiu'j hom'o'j kaj kiam vi ating'os ili'n, dir'u al ili : Kial vi pag'is mal'bon'o'n por bon'o ?
5 Ĝi est'as ja tiu pokal'o, el kiu trink'as mi'a sinjor'o, kaj li ankaŭ aŭgur'as sur ĝi !
vi ag'is mal'bon'e !
6 Kaj li kur'ating'is ili'n kaj dir'is al ili tiu'j'n vort'o'j'n.
7 Kaj ili dir'is al li : Kial mi'a sinjor'o parol'as tia'j'n vort'o'j'n ?
Di'o gard'u vi'a'j'n sklav'o'j'n de farad'o de tia afer'o !
8 Jen la mon'o'n, kiu'n ni trov'is en la apertur'o'j de ni'a'j sak'o'j, ni re'al'port'is al vi el la land'o Kanaan'a ; kiel do ni ŝtel'us el la dom'o de vi'a sinjor'o arĝent'o'n aŭ or'o'n ?
9 Tiu el vi'a'j sklav'o'j, ĉe kiu oni ĝi'n trov'os, mort'u, kaj ankaŭ ni far'iĝ'u sklav'o'j al mi'a sinjor'o.
10 Kaj li dir'is : Ĝi est'u laŭ vi'a'j vort'o'j : tiu, ĉe kiu ĝi trov'iĝ'os, est'u mi'a sklav'o, sed vi est'os sen'kulp'a'j.
11 Kaj rapid'e ĉiu el ili mal'lev'is si'a'n sak'o'n sur la ter'o'n, kaj ĉiu mal'ferm'is si'a'n sak'o'n.
12 Kaj li serĉ'is ; de la plej mal'jun'a li komenc'is, kaj per la plej jun'a li fin'is.
Kaj la pokal'o trov'iĝ'is en la sak'o de Ben'jam'e'n.
13 Tiam ili dis'ŝir'is si'a'j'n vest'o'j'n, kaj ĉiu met'is la ŝarĝ'o'n sur si'a'n azen'o'n, kaj ili re'ir'is en la urb'o'n.
14 Kaj Jehud'a kaj li'a'j frat'o'j ven'is en la dom'o'n de Jozef, kiu est'is ankoraŭ tie, kaj ili ĵet'is si'n antaŭ li sur la ter'o'n.
15 Kaj Jozef dir'is al ili : Kia'n afer'o'n vi far'is !
ĉu vi ne sci'as, ke tia hom'o, kiel mi, facil'e diven'os ?
16 Tiam Jehud'a dir'is : Kio'n ni dir'u al mi'a sinjor'o ?
kio'n ni parol'u kaj per kio ni ni'n prav'ig'u ?
Di'o trov'is la pek'o'n de vi'a'j sklav'o'j !
jen ni est'as sklav'o'j al mi'a sinjor'o, ni kaj ankaŭ tiu, en kies man'o'j trov'iĝ'is la pokal'o.
17 Sed li dir'is : Di'o mi'n gard'u de tia far'o !
la hom'o, en kies man'o trov'iĝ'is la pokal'o, est'os sklav'o al mi, sed vi ir'u en pac'o al vi'a patr'o.
18 Tiam Jehud'a al'ir'is al li, kaj dir'is : Permes'u, mi'a sinjor'o, ke vi'a sklav'o dir'u vort'o'n en la orel'o'j'n de mi'a sinjor'o, kaj ne koler'iĝ'u kontraŭ vi'a sklav'o, ĉar vi est'as kiel Faraon'o.
19 Mi'a sinjor'o demand'is si'a'j'n sklav'o'j'n, dir'ant'e : Ĉu vi hav'as patr'o'n aŭ frat'o'n ?
20 Kaj ni dir'is al mi'a sinjor'o : Ni hav'as mal'jun'a'n patr'o'n, kaj mal'grand'a'n knab'o'n, nask'it'a'n en li'a mal'jun'ec'o ; kaj li'a frat'o mort'is, kaj li rest'is sol'a de si'a patr'in'o, kaj li'a patr'o li'n am'as.
21 Tiam vi dir'is al vi'a'j sklav'o'j : Ven'ig'u li'n al mi, ke mi li'n rigard'u.
22 Sed ni dir'is al mi'a sinjor'o : La knab'o ne pov'as for'las'i si'a'n patr'o'n ; ĉar se li for'las'os si'a'n patr'o'n, tiu mort'os.
23 Tiam vi dir'is al vi'a'j sklav'o'j : Se ne ven'os kun vi vi'a plej jun'a frat'o, tiam ne aper'u plu antaŭ mi'a vizaĝ'o.
24 Kaj kiam ni ven'is al vi'a sklav'o ni'a patr'o, ni dir'is al li la vort'o'j'n de mi'a sinjor'o.
25 Ni'a patr'o dir'is : Re'ir'u, aĉet'u por ni iom da gren'o.
26 Sed ni dir'is : Ni ne pov'as ir'i ; se est'os kun ni ni'a plej jun'a frat'o, tiam ni ir'os ; ĉar ni ne pov'as aper'i antaŭ la vizaĝ'o de tiu hom'o, se ni'a plej jun'a frat'o ne est'os kun ni.
27 Tiam vi'a sklav'o ni'a patr'o dir'is al ni : Vi sci'as, ke mi'a edz'in'o nask'is al mi du ; 28 sed unu for'ir'is de mi, kaj mi dir'is : Li est'as dis'ŝir'it'a ; kaj mi ne vid'is li'n ĝis nun ; 29 se vi ankaŭ ĉi tiu'n pren'os de mi kaj li'n traf'os mal'feliĉ'o, tiam vi en'ir'ig'os mi'a'j'n griz'a'j'n har'o'j'n kun mal'ĝoj'o en Ŝeol'o'n.
30 Kaj nun se mi ven'os al vi'a sklav'o mi'a patr'o kaj ne est'os kun ni la knab'o, al kies anim'o est'as al'lig'it'a li'a anim'o, 31 tiam, ek'vid'int'e, ke la knab'o for'est'as, li mort'os ; kaj vi'a'j sklav'o'j en'ir'ig'os la griz'a'j'n har'o'j'n de vi'a sklav'o ni'a patr'o kun mal'ĝoj'o en Ŝeol'o'n.
32 Ĉar mi, vi'a sklav'o, garanti'is por la knab'o antaŭ mi'a patr'o, dir'ant'e : Se mi ne re'ven'ig'os li'n al vi, mi est'os kulp'a antaŭ mi'a patr'o por ĉiam.
33 Tial mi, vi'a sklav'o, rest'u anstataŭ la knab'o kiel sklav'o ĉe mi'a sinjor'o, sed la knab'o ir'u kun si'a'j frat'o'j.
34 Ĉar kiel mi ir'os al mi'a patr'o, se la knab'o ne est'os kun mi ?
mi tiam vid'us la mal'feliĉ'o'n, kiu traf'os mi'a'n patr'o'n.

Ĉapitr'o 45

    Tiam Jozef ne pov'is plu si'n de'ten'i antaŭ ĉiu'j, kiu'j star'is ĉirkaŭ li, kaj li ek'kri'is : El'ir'ig'u ĉiu'j'n for de mi.
Kaj neniu rest'is ĉe li, kiam Jozef re'kon'ig'is si'n al si'a'j frat'o'j.
2 Kaj li laŭt'e ek'plor'is, kaj aŭd'is la Egipt'o'j, kaj aŭd'is la dom'o de Faraon'o.
3 Kaj Jozef dir'is al si'a'j frat'o'j : Mi est'as Jozef ; ĉu mi'a patr'o viv'as ankoraŭ ?
Sed li'a'j frat'o'j ne pov'is respond'i al li, ĉar ili konfuz'iĝ'is antaŭ li.
4 Kaj Jozef dir'is al si'a'j frat'o'j : Al'ir'u do al mi.
Kaj ili al'ir'is.
Kaj li dir'is : Mi est'as Jozef, vi'a frat'o, kiu'n vi vend'is en Egipt'uj'o'n.
5 Sed nun ne aflikt'iĝ'u, kaj ne bedaŭr'u, ke vi vend'is mi'n ĉi tie'n ; ĉar por la sav'o de vi'a viv'o Di'o send'is mi'n antaŭ vi.
6 Ĉar nun jam du jar'o'j'n daŭr'as la mal'sat'o en la land'o, sed ankoraŭ dum kvin jar'o'j ne est'os plug'ad'o nek rikolt'ad'o.
7 Kaj Di'o send'is mi'n antaŭ vi, por vi'n rest'ig'i sur la ter'o kaj por konserv'i vi'a'n viv'o'n per grand'a sav'o.
8 Sci'u do, ne vi send'is mi'n ĉi tie'n, sed Di'o ; kaj Li far'is mi'n patr'o al Faraon'o, kaj sinjor'o super li'a tut'a dom'o, kaj reg'ant'o super la tut'a Egipt'a land'o.
9 Ir'u rapid'e al mi'a patr'o, kaj dir'u al li : Tiel'e dir'is vi'a fil'o Jozef : Di'o far'is mi'n sinjor'o super la tut'a Egipt'uj'o ; ven'u al mi, ne prokrast'u.
10 Vi loĝ'os en la land'o Goŝen, kaj vi est'os proksim'e de mi, vi kaj vi'a'j fil'o'j kaj la fil'o'j de vi'a'j fil'o'j, kaj vi'a'j ŝaf'o'j kaj vi'a'j bov'o'j, kaj ĉio, kio'n vi hav'as.
11 Kaj mi nutr'os vi'n tie, ĉar ankoraŭ kvin jar'o'j'n daŭr'os la mal'sat'o ; por ke ne mizer'iĝ'u vi kaj vi'a dom'o, kaj ĉio, kio'n vi hav'as.
12 Kaj jen vi'a'j okul'o'j nun vid'as, kaj ankaŭ la okul'o'j de mi'a frat'o Ben'jam'e'n, ke mi'a buŝ'o parol'as al vi.
13 Kaj rakont'u al mi'a patr'o pri mi'a tut'a glor'o en Egipt'uj'o, kaj ĉio'n, kio'n vi vid'is ; kaj rapid'e ven'ig'u mi'a'n patr'o'n ĉi tie'n.
14 Kaj li ĵet'is si'n sur la kol'o'n de si'a frat'o Ben'jam'e'n kaj plor'is, kaj Ben'jam'e'n plor'is sur li'a kol'o.
15 Kaj li kis'is ĉiu'j'n si'a'j'n frat'o'j'n kaj plor'is super ili.
Post'e li'a'j frat'o'j ek'parol'is kun li.
16 Kaj la fam'o ven'is en la dom'o'n de Faraon'o, ke ven'is la frat'o'j de Jozef.
Kaj tio plaĉ'is al Faraon'o kaj al li'a'j serv'ant'o'j.
17 Kaj Faraon'o dir'is al Jozef : Dir'u al vi'a'j frat'o'j : Far'u tio'n, ŝarĝ'u vi'a'j'n brut'o'j'n kaj ir'u en la land'o'n Kanaan'a'n ; 18 kaj pren'u vi'a'n patr'o'n kaj vi'a'j'n famili'o'j'n, kaj ven'u al mi ; mi don'os al vi ĉio'n bon'a'n en la Egipt'a land'o, kaj vi manĝ'os la gras'aĵ'o'n de la land'o.
19 Kaj ordon'u al ili jen'e : Pren'u al vi el la Egipt'a land'o vetur'il'o'j'n por vi'a'j infan'o'j kaj vir'in'o'j, kaj kun'pren'u vi'a'n patr'o'n kaj ven'u.
20 Kaj ne tro zorg'u pri vi'a'j aĵ'o'j ; ĉar ĉio bon'a en la Egipt'a land'o est'as al vi'a dispon'o.
21 Kaj la fil'o'j de Izrael far'is tiel.
Kaj Jozef don'is al ili vetur'il'o'j'n laŭ la ordon'o de Faraon'o, kaj li don'is al ili proviz'o'j'n por la voj'o.
22 Al ĉiu'j li don'is nov'a'j'n vest'o'j'n, sed al Ben'jam'e'n li don'is tri'cent arĝent'a'j'n mon'er'o'j'n kaj kvin nov'a'j'n vest'o'j'n.
23 Kaj por si'a patr'o li send'is dek azen'o'j'n, ŝarĝ'it'a'j'n per bon'aĵ'o el Egipt'uj'o, kaj dek azen'in'o'j'n, ŝarĝ'it'a'j'n per gren'o, pan'o, kaj manĝ'aĵ'o por li'a patr'o por la voj'o.
24 Kaj li for'send'is si'a'j'n frat'o'j'n, kaj ili ir'is.
Kaj li dir'is al ili : Ne mal'pac'u dum la voj'o.
25 Kaj ili el'ir'is el Egipt'uj'o kaj ven'is en la land'o'n Kanaan'a'n al si'a patr'o Jak'ob.
26 Kaj ili sci'ig'is al li, dir'ant'e : Jozef viv'as ankoraŭ, kaj li reg'as nun super la tut'a Egipt'a land'o.
Kaj li'a kor'o konfuz'iĝ'is, ĉar li ne kred'is al ili.
27 Kaj ili re'dir'is al li ĉiu'j'n vort'o'j'n de Jozef, kiu'j'n li dir'is al ili ; kaj li vid'is la vetur'il'o'j'n, kiu'j'n Jozef send'is, por vetur'ig'i li'n, kaj tiam la spirit'o de ili'a patr'o Jak'ob re'viv'iĝ'is.
28 Kaj Izrael dir'is : Sufiĉ'as, ke mi'a fil'o Jozef ankoraŭ viv'as : mi ir'os kaj vid'os li'n, antaŭ ol mi mort'os.

Ĉapitr'o 46

    Izrael ek'ir'is kun ĉio, kio'n li hav'is, kaj li ven'is en Beer- Ŝeban, kaj li al'port'is ofer'o'j'n al la Di'o de si'a patr'o Isaak.
2 Kaj Di'o dir'is al Izrael en nokt'a vizi'o : Jak'ob !
Jak'ob !
Kaj tiu dir'is : Jen mi est'as.
3 Kaj Li dir'is : Mi est'as Di'o, la Di'o de vi'a patr'o.
Ne tim'u ir'i Egipt'uj'o'n, ĉar Mi tie far'os vi'n grand'a popol'o.
4 Mi ir'os kun vi Egipt'uj'o'n, kaj Mi ankaŭ re'ven'ig'os vi'n ; kaj Jozef met'os si'a'n man'o'n sur vi'a'j'n okul'o'j'n.
5 Kaj Jak'ob lev'iĝ'is el Beer- Ŝeba ; kaj la fil'o'j de Izrael ek'vetur'ig'is si'a'n patr'o'n Jak'ob kaj si'a'j'n infan'o'j'n kaj si'a'j'n edz'in'o'j'n sur la vetur'il'o'j, kiu'j'n send'is Faraon'o, por al'vetur'ig'i li'n.
6 Kaj ili pren'is si'a'j'n brut'o'j'n, kaj si'a'n hav'o'n, kiu'n ili akir'is en la land'o Kanaan'a, kaj ven'is Egipt'uj'o'n, Jak'ob kaj li'a tut'a id'ar'o kun li.
7 Si'a'j'n fil'o'j'n kaj nep'o'j'n, si'a'j'n fil'in'o'j'n kaj nep'in'o'j'n, kaj si'a'n tut'a'n id'ar'o'n li ven'ig'is kun si en Egipt'uj'o'n.
8 Jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Izrael, kiu'j ven'is Egipt'uj'o'n : Jak'ob kaj li'a'j fil'o'j.
La unu'e'nask'it'o de Jabob, Rub'e'n.
9 Kaj la fil'o'j de Rub'e'n : Ĥanoĥ kaj Pal'u kaj Ĥecron kaj Karm'i.
10 Kaj la fil'o'j de Si'me'o'n : Jemuel kaj Ja'mi'n kaj Ohad kaj Jaĥin kaj Coĥar, kaj Ŝaul, fil'o de Kanaan'id'in'o.
11 Kaj la fil'o'j de Lev'i : Gerŝon, Kehat, kaj Mer'ar'i.
12 Kaj la fil'o'j de Jehud'a : Er kaj On'a'n kaj Ŝel'a kaj Perec kaj Zeraĥ ; sed Er kaj On'a'n mort'is en la land'o Kanaan'a.
Kaj la fil'o'j de Perec est'is : Ĥecron kaj Ĥam'ul.
13 Kaj la fil'o'j de Isaĥar : Tol'a kaj Puva kaj Job kaj Ŝimron.
14 Kaj la fil'o'j de Zebulun : Ser'ed kaj El'o'n kaj Jaĥleel.
15 Tio est'as la fil'o'j de Le'a, kiu'j'n ŝi nask'is al Jak'ob en Mezopotami'o, kaj li'a fil'in'o Din'a.
La nombr'o de ĉiu'j anim'o'j de li'a'j fil'o'j kaj fil'in'o'j est'is tri'dek tri.
16 Kaj la fil'o'j de Gad : Cifjon kaj Ĥagi, Ŝuni kaj Ecbon, Er'i kaj Ar'od kaj Ar'el'i.
17 Kaj la fil'o'j de Aŝer : Jimna kaj Jiŝva kaj Jiŝvi kaj Bern'ia, kaj Seraĥ, ili'a frat'in'o ; kaj la fil'o'j de Ber'ia : Ĥeber kaj Mal'kiel.
18 Tio est'as la fil'o'j de Zilpa, kiu'n Lab'a'n don'is al si'a fil'in'o Le'a ; kaj ŝi nask'is ili'n al Jak'ob, dek ses anim'o'j'n.
19 La fil'o'j de Raĥel, edz'in'o de Jak'ob : Jozef kaj Ben'jam'e'n.
20 Kaj al Jozef en la land'o Egipt'a nask'iĝ'is Man'as'e kaj Efraim, kiu'j'n nask'is al li Asnat, fil'in'o de Pot'i - Fer'a, pastr'o el On.
21 Kaj la fil'o'j de Ben'jam'e'n : Bel'a kaj Beĥer kaj Aŝbel, Ger'a kaj Naaman, Eĥ'i kaj Roŝ, Mupim kaj Ĥupim kaj Ard.
22 Tio est'as la fil'o'j de Raĥel, kiu'j nask'iĝ'is al Jak'ob, kun'e dek kvar anim'o'j.
23 Kaj la fil'o'j de Dan : Ĥuŝim.
24 Kaj la fil'o'j de Naft'al'i : Jaĥceel kaj Gun'i kaj Jecer kaj Ŝil'em.
25 Tio est'as la fil'o'j de Bilha, kiu'n don'is Lab'a'n al si'a fil'in'o Raĥel ; ŝi nask'is ili'n al Jak'ob, kun'e sep anim'o'j'n.
26 La nombr'o de ĉiu'j anim'o'j, kiu'j ven'is kun Jak'ob en Egipt'uj'o'n, kiu'j el'ir'is el li'a lumb'o, krom la edz'in'o'j de la fil'o'j de Jak'ob, est'is ses'dek ses.
27 Kaj la fil'o'j de Jozef, kiu'j nask'iĝ'is al li en Egipt'uj'o, est'is du anim'o'j.
La nombr'o de ĉiu'j anim'o'j de la dom'o de Jak'ob, kiu'j ven'is Egipt'uj'o'n, est'is sep'dek.
28 Jehud'a'n li send'is antaŭ si al Jozef, por ke li inform'u li'n antaŭ'e pri Goŝen.
Kaj ili ven'is en la land'o'n Goŝen.
29 Kaj Jozef jung'is si'a'n ĉar'o'n kaj vetur'is renkont'e al si'a patr'o Izrael en la land'o'n Goŝen.
Kaj kiam li ek'vid'is li'n, li ĵet'is si'n sur li'a'n kol'o'n kaj long'e plor'is sur li'a kol'o.
30 Kaj Izrael dir'is al Jozef : Nun mi volont'e mort'os, vid'int'e vi'a'n vizaĝ'o'n, ĉar vi viv'as ankoraŭ.
31 Kaj Jozef dir'is al si'a'j frat'o'j kaj al la dom'o de si'a patr'o : Mi ir'os kaj rakont'os al Faraon'o, kaj dir'os al li : Mi'a'j frat'o'j kaj la dom'o de mi'a patr'o, kiu'j est'is en la land'o Kanaan'a, ven'is al mi ; 32 kaj tiu'j hom'o'j est'as paŝt'ist'o'j, ĉar ili est'as brut'eduk'ist'o'j ; kaj si'a'j'n mal'grand'a'j'n kaj grand'a'j'n brut'o'j'n, kaj ĉio'n, kio'n ili hav'as, ili kun'port'is.
33 Kaj se Faraon'o vi'n al'vok'os, kaj dir'os : Kio est'as vi'a okup'o ?
34 tiam dir'u : Vi'a'j sklav'o'j est'is brut'eduk'ist'o'j de ni'a jun'ec'o ĝis nun, kiel ni, tiel ankaŭ ni'a'j patr'o'j ; por ke vi en'loĝ'iĝ'u en la land'o Goŝen ; ĉar ĉiu paŝt'ist'o est'as abomen'ind'aĵ'o por la Egipt'o'j.

Ĉapitr'o 47

    Jozef ven'is kaj sci'ig'is al Faraon'o, kaj dir'is : Mi'a patr'o kaj mi'a'j frat'o'j kaj ili'a'j mal'grand'a'j kaj grand'a'j brut'o'j, kaj ĉio, kio aparten'as al ili, ven'is el la land'o Kanaan'a, kaj nun ili est'as en la land'o Goŝen.
2 Kaj el inter si'a'j frat'o'j li pren'is kvin hom'o'j'n kaj star'ig'is ili'n antaŭ Faraon'o.
3 Kaj Faraon'o dir'is al li'a'j frat'o'j : Kio est'as vi'a okup'o ?
Kaj ili dir'is al Faraon'o : Vi'a'j sklav'o'j est'as brut'eduk'ist'o'j, kiel ni, tiel ankaŭ ni'a'j patr'o'j.
4 Kaj ili dir'is al Faraon'o : Ni ven'is, por loĝ'i en la land'o ; ĉar ne ekzist'as paŝt'aĵ'o por la brut'o'j de vi'a'j sklav'o'j, ĉar fort'a est'as la mal'sat'o en la land'o Kanaan'a ; permes'u do, ke vi'a'j sklav'o'j loĝ'u en la land'o Goŝen.
5 Tiam Faraon'o dir'is al Jozef jen'e : Vi'a patr'o kaj vi'a'j frat'o'j ven'is al vi ; 6 la land'o Egipt'a est'as antaŭ vi ; en la plej bon'a lok'o de la land'o loĝ'ig'u vi'a'n patr'o'n kaj vi'a'j'n frat'o'j'n ; ili loĝ'u en la land'o Goŝen ; kaj se vi sci'as, ke est'as inter ili kapabl'a'j hom'o'j, far'u ili'n administr'ant'o'j de mi'a'j brut'o'j.
7 Kaj Jozef en'konduk'is si'a'n patr'o'n Jak'ob kaj star'ig'is li'n antaŭ Faraon'o ; kaj Jak'ob ben'is Faraon'o'n.
8 Faraon'o dir'is al Jak'ob : Kia'n aĝ'o'n vi hav'as ?
9 Kaj Jak'ob dir'is al Faraon'o : La nombr'o de la jar'o'j de mi'a migr'ad'o est'as cent tri'dek jar'o'j ; mal'mult'a'j kaj mal'bon'a'j est'is la jar'o'j de mi'a viv'o, kaj ili ne ating'is la nombr'o'n de la jar'o'j de la viv'o de mi'a'j patr'o'j dum ili'a migr'ad'o.
10 Kaj Jak'ob ben'is Faraon'o'n kaj for'ir'is de Faraon'o.
11 Kaj Jozef en'loĝ'ig'is si'a'n patr'o'n kaj si'a'j'n frat'o'j'n, kaj don'is al ili posed'aĵ'o'n en la Egipt'a land'o, en la land'o Rameses, kiel Faraon'o ordon'is.
12 Kaj Jozef hav'ig'is pan'o'n al si'a patr'o kaj al si'a'j frat'o'j kaj al la tut'a dom'o de si'a patr'o, laŭ la nombr'o de la infan'o'j.
13 Ne est'is pan'o sur la tut'a ter'o, ĉar la mal'sat'o est'is tre fort'a ; kaj sen'fort'iĝ'is de la mal'sat'o la land'o Egipt'a kaj la land'o Kanaan'a.
14 Kaj Jozef kolekt'is la tut'a'n mon'o'n, kiu trov'iĝ'is en la land'o Egipt'a kaj en la land'o Kanaan'a, pro la gren'o, kiu'n oni aĉet'ad'is ; kaj Jozef en'port'is la tut'a'n mon'o'n en la dom'o'n de Faraon'o.
15 Kiam ne est'is plu mon'o en la land'o Egipt'a kaj en la land'o Kanaan'a, ĉiu'j Egipt'o'j ven'is al Jozef, kaj dir'is : Don'u al ni pan'o'n ; kial ni mort'u antaŭ vi pro tio, ke ni jam ne hav'as mon'o'n ?
16 Tiam Jozef dir'is : Don'u vi'a'j'n brut'o'j'n ; kaj mi don'os al vi pan'o'n pro vi'a'j brut'o'j, se vi jam ne hav'as mon'o'n.
17 Kaj ili al'konduk'is si'a'j'n brut'o'j'n al Jozef ; kaj Jozef don'is al ili pan'o'n pro ĉeval'o'j, ŝaf'o'j, bov'o'j, kaj azen'o'j, kaj li proviz'ad'is al ili pan'o'n pro ĉiu'j ili'a'j brut'o'j en tiu jar'o.
18 Kiam fin'iĝ'is tiu jar'o, ili ven'is al li en la du'a jar'o, kaj dir'is al li : Ni ne kaŝ'os antaŭ ni'a sinjor'o, ke mon'o'n ni jam ne hav'as, kaj la brut'o'j est'as ĉe ni'a sinjor'o ; nenio rest'is antaŭ ni'a sinjor'o krom ni'a'j korp'o'j kaj ni'a ter'o ; 19 kial ni pere'u antaŭ vi'a'j okul'o'j, ni kaj ni'a ter'o ?
aĉet'u ni'n kaj ni'a'n ter'o'n pro la pan'o, kaj ni kaj ni'a ter'o est'u sklav'o'j al Faraon'o ; kaj don'u sem'o'n, por ke ni viv'u kaj ne mort'u kaj la ter'o ne dezert'iĝ'u.
20 Kaj Jozef aĉet'is la tut'a'n Egipt'a'n ter'o'n por Faraon'o ; ĉar la Egipt'o'j vend'is ĉiu si'a'n kamp'o'n, ĉar fort'e prem'is ili'n la mal'sat'o.
Kaj la ter'o far'iĝ'is propr'aĵ'o de Faraon'o.
21 Kaj la popol'o'n li trans'ir'ig'is en la urb'o'j'n, de unu fin'o de Egipt'uj'o ĝis la ali'a.
22 Nur la ter'o'n de la pastr'o'j li ne aĉet'is ; ĉar la pastr'o'j hav'is part'o'n, difin'it'a'n de Faraon'o, kaj ili manĝ'ad'is si'a'n part'o'n, kiu'n don'is al ili Faraon'o, tial ili ne vend'is si'a'n ter'o'n.
23 Kaj Jozef dir'is al la popol'o : Jen mi aĉet'is vi'n hodiaŭ kaj vi'a'n ter'o'n por Faraon'o ; jen mi don'as al vi sem'o'n, kaj pri'sem'u la ter'o'n.
24 Kaj kiam vi hav'os rikolt'o'n, vi don'os kvin'on'o'n al Faraon'o, kaj kvar part'o'j aparten'os al vi, por pri'sem'i la kamp'o'n kaj por manĝ'i, por vi, por ĉio, kio est'as en vi'a'j dom'o'j, kaj por vi'a'j infan'o'j.
25 Kaj ili dir'is : Vi konserv'is ni'a'n viv'o'n ; ni akir'u favor'o'n de ni'a sinjor'o, kaj ni est'u sklav'o'j al Faraon'o.
26 Kaj Jozef far'is ĝi'n leĝ'o ĝis la hodiaŭ'a tag'o : de la ter'o Egipt'a kvin'on'o de la produkt'o'j aparten'as al Faraon'o.
Nur la ter'o de la pastr'o'j ne far'iĝ'is propr'aĵ'o de Faraon'o.
27 Kaj Izrael ek'loĝ'is en la land'o Egipt'a, en la land'o Goŝen ; kaj ili posed'is ĝi'n kaj frukt'is kaj mult'iĝ'is fort'e.
28 Kaj Jak'ob viv'is en la land'o Egipt'a dek sep jar'o'j'n.
Kaj la daŭr'o de la viv'o de Jak'ob est'is cent kvar'dek sep jar'o'j.
29 Kiam al'proksim'iĝ'is la temp'o, kiam Izrael dev'is mort'i, li al'vok'is si'a'n fil'o'n Jozef, kaj dir'is al li : Se mi akir'is vi'a'n favor'o'n, met'u vi'a'n man'o'n sub mi'a'n femur'o'n kaj far'u al mi favor'kor'aĵ'o'n kaj fidel'aĵ'o'n, ne en'ter'ig'u mi'n en Egipt'uj'o ; 30 sed mi kuŝ'u kun mi'a'j patr'o'j ; el'port'u mi'n el Egipt'uj'o kaj en'tomb'ig'u mi'n en ili'a tomb'uj'o.
Kaj tiu dir'is : Mi far'os, kiel vi dir'is.
31 Kaj li dir'is : îuru al mi.
Kaj tiu ĵur'is.
Kaj Izrael ador'klin'iĝ'is sur la kap'a part'o de la lit'o.

Ĉapitr'o 48

    Post tiu'j okaz'int'aĵ'o'j oni sci'ig'is al Jozef : Jen, vi'a patr'o est'as mal'san'a.
Kaj li pren'is kun si si'a'j'n du fil'o'j'n, Man'as'e kaj Efraim.
2 Kaj oni sci'ig'is al Jak'ob, dir'ant'e : Jen vi'a fil'o Jozef ven'as al vi.
Tiam Izrael streĉ'is si'a'j'n fort'o'j'n kaj sid'iĝ'is sur la lit'o.
3 Kaj Jak'ob dir'is al Jozef : Di'o la Plej'potenc'a aper'is al mi en Luz, en la land'o Kanaan'a, kaj ben'is mi'n.
4 Kaj Li dir'is al mi : Mi frukt'ig'os vi'n kaj mult'ig'os vi'n kaj far'os vi'n amas'o da popol'o'j, kaj Mi don'os ĉi tiu'n land'o'n al vi'a id'ar'o post vi kiel etern'a'n posed'aĵ'o'n.
5 Kaj nun vi'a'j du fil'o'j, kiu'j nask'iĝ'is al vi en la land'o Egipt'a antaŭ mi'a al'ven'o al vi en Egipt'uj'o'n, est'as mi'a'j ; Efraim kaj Man'as'e est'u al mi, kiel Rub'e'n kaj Si'me'o'n.
6 Sed vi'a'j infan'o'j, kiu'j nask'iĝ'os al vi post ili, est'u vi'a'j ; per la nom'o de si'a'j frat'o'j ili est'os nom'at'a'j en si'a hered'a part'o.
7 Kiam mi ven'is el Mezopotami'o, mort'is ĉe mi Raĥel en la land'o Kanaan'a, dum la voj'o, kiam rest'is ankoraŭ iom da ter'o ĝis Efrat'a ; kaj mi en'ter'ig'is ŝi'n tie sur la voj'o al Efrat'a, kiu est'as nom'at'a ankaŭ Bet - Leĥem.
8 Kaj Izrael ek'vid'is la fil'o'j'n de Jozef, kaj dir'is : Kiu'j est'as ĉi tiu'j ?
9 Kaj Jozef dir'is al si'a patr'o : Ili est'as mi'a'j fil'o'j, kiu'j'n don'is al mi Di'o ĉi tie.
Kaj tiu dir'is : Al'konduk'u ili'n al mi, kaj mi ben'os ili'n.
10 La okul'o'j de Izrael mal'fort'iĝ'is de mal'jun'ec'o, li ne pov'is bon'e vid'i.
Jozef al'konduk'is ili'n al li, kaj li kis'is ili'n kaj ĉirkaŭ'pren'is ili'n.
11 Kaj Izrael dir'is al Jozef : Vid'i vi'a'n vizaĝ'o'n mi ne esper'is, kaj jen Di'o vid'ig'is al mi eĉ vi'a'n id'ar'o'n.
12 Kaj Jozef for'ig'is ili'n de li'a'j genu'o'j, kaj klin'iĝ'is antaŭ li vizaĝ'al'ter'e.
13 Kaj Jozef pren'is ambaŭ, Efraim'o'n per si'a dekstr'a man'o, kontraŭ la mal'dekstr'a de Izrael, kaj Man'as'e'n per si'a mal'dekstr'a man'o, kontraŭ la dekstr'a de Izrael, kaj al'konduk'is ili'n al li.
14 Sed Izrael etend'is si'a'n dekstr'a'n man'o'n kaj met'is ĝi'n sur la kap'o'n de Efraim, kvankam li est'is la pli jun'a, kaj si'a'n mal'dekstr'a'n sur la kap'o'n de Man'as'e ; li intenc'e tiel far'is per si'a'j man'o'j, ĉar Man'as'e est'is la unu'e'nask'it'o.
15 Kaj li ben'is Jozef'o'n, kaj dir'is : Di'o, antaŭ kiu ir'ad'is mi'a'j patr'o'j Abraham kaj Isaak, Di'o, kiu paŝt'is mi'n de mi'a nask'iĝ'o ĝis la nun'a tag'o, 16 la anĝel'o, kiu sav'is mi'n de ĉia mal'bon'o —Li ben'u la knab'o'j'n ; oni nom'u ili'n per mi'a nom'o kaj per la nom'o de mi'a'j patr'o'j Abraham kaj Isaak, kaj ili kresk'u kaj mult'iĝ'u sur la ter'o.
17 Jozef vid'is, ke li'a patr'o met'is si'a'n dekstr'a'n man'o'n sur la kap'o'n de Efraim, kaj tio ne plaĉ'is al li ; kaj li pren'is la man'o'n de si'a patr'o, por de'turn'i ĝi'n de la kap'o de Efraim sur la kap'o'n de Man'as'e.
18 Kaj Jozef dir'is al si'a patr'o : Ne tiel, mi'a patr'o, ĉar ĉi tiu est'as la unu'e'nask'it'o ; met'u vi'a'n dekstr'a'n man'o'n sur li'a'n kap'o'n.
19 Sed li'a patr'o rifuz'is, kaj dir'is : Mi sci'as, mi'a fil'o, mi sci'as ; li ankaŭ far'iĝ'os popol'o kaj li ankaŭ far'iĝ'os grand'a, sed li'a pli jun'a frat'o est'os pli grand'a ol li, kaj li'a id'ar'o est'os mult'e'nombr'a inter la popol'o'j.
20 Kaj li ben'is ili'n en tiu tag'o, dir'ant'e : Per vi ben'ad'os Izrael, dir'ant'e : Di'o vi'n far'u kiel Efraim kaj Man'as'e.
Kaj li met'is Efraim'o'n antaŭ Man'as'e.
21 Kaj Izrael dir'is al Jozef : Jen mi mort'as ; kaj Di'o est'os kun vi kaj re'ven'ig'os vi'n en la land'o'n de vi'a'j patr'o'j.
22 Kaj mi don'as al vi unu pec'o'n da land'o prefer'ec'e antaŭ vi'a'j frat'o'j, kiu'n mi pren'is el la man'o'j de la Amorid'o'j per mi'a glav'o kaj paf'ark'o.

Ĉapitr'o 49

    Kaj Jak'ob al'vok'is si'a'j'n fil'o'j'n, kaj dir'is : Kolekt'iĝ'u, kaj mi sci'ig'os al vi, kio far'iĝ'os al vi en la temp'o ven'ont'a.
2 Kun'ven'u kaj aŭskult'u, fil'o'j de Jak'ob, Kaj aŭskult'u Izrael'o'n, vi'a'n patr'o'n.
3 Rub'e'n, vi est'as mi'a unu'e'nask'it'o, Mi'a fort'o kaj komenc'o de mi'a vir'ec'o, Supr'o de dign'o kaj supr'o de potenc'o ; 4 Rapid'em'a kiel akv'o, vi ne star'os plej alt'e, Ĉar vi supr'e'n'ir'is sur la lit'o'n de vi'a patr'o ; Tiam vi mal'honor'is mi'a'n lit'o'n per la supr'e'n'ir'o.
5 Si'me'o'n kaj Lev'i, frat'o'j ; Il'o'j kruel'a'j est'as vi'a'j glav'o'j, 6 En ili'a'n konsil'o'n mi'a anim'o ne ir'u, Al ili'a kun'ven'o ne al'iĝ'u mi'a honor'o ; Ĉar en si'a koler'o ili mort'ig'is vir'o'n Kaj pro si'a kapric'o ili kripl'ig'is bov'o'n.
7 Mal'ben'it'a est'u ili'a koler'o, ĉar ĝi est'as fort'a, Kaj ili'a furioz'o, ĉar ĝi est'as kruel'a.
Mi divid'os ili'n en Jak'ob, Kaj mi dis'ĵet'os ili'n en Izrael.
8 Jehud'a, vi'n laŭd'os vi'a'j frat'o'j ; Vi'a man'o est'as sur la nuk'o de vi'a'j mal'amik'o'j ; Klin'iĝ'os antaŭ vi la fil'o'j de vi'a patr'o.
9 Jun'a leon'o est'as Jehud'a ; De ĉas'akir'o, mi'a fil'o, vi lev'iĝ'is.
Li genu'iĝ'is, kuŝ'iĝ'is kiel leon'o kaj kiel leon'in'o ; Kiu li'n lev'os ?
Ne for'pren'iĝ'os sceptr'o de Jehud'a, Nek reg'baston'o de inter li'a'j pied'o'j, Ĝis ven'os pac'o Kaj al li humil'iĝ'os la popol'o'j.
Li al'lig'as al la vin'ber'trunk'o si'a'n azen'id'o'n Kaj al la delikat'a vin'ber'branĉ'o la fil'o'n de si'a azen'in'o ; Li lav'as en vin'o si'a'n vest'o'n Kaj en sang'o de vin'ber'o'j si'a'n mantel'o'n.
Li'a'j okul'o'j est'as ruĝ'a'j de vin'o Kaj la dent'o'j blank'a'j de lakt'o.
Zebulun loĝ'os ĉe la bord'o de mar'o, Ĉe al'bord'iĝ'ej'o de ŝip'o'j, Kaj li'a lim'o ating'os Cidon'o'n.
Isaĥar est'as fort'ost'a azen'o ; Li kuŝ'os inter la bar'aĵ'o'j.
Kaj li vid'is, ke ripoz'o est'as bon'a Kaj la ter'o est'as agrabl'a ; Kaj li klin'is si'a'n ŝultr'o'n por port'ad'o Kaj far'iĝ'is labor'ist'o por tribut'o.
Dan juĝ'os si'a'n popol'o'n, Kiel unu el la trib'o'j de Izrael.
Dan est'os serpent'o ĉe la voj'o, Cerast'o ĉe la ir'ej'o, Mord'ant'o de kalkan'o de ĉeval'o, Ke ĝi'a rajd'ant'o fal'as mal'antaŭ'e'n.
Vi'a'n help'o'n mi esper'as, ho Etern'ul'o.
Gad'o'n prem'os amas'o, Sed li re'prem'os ĝi'n je la kalkan'o.
20 Ĉe Aŝer est'as gras'a li'a pan'o, Kaj li liver'ad'os frand'aĵ'o'j'n al reĝ'o'j.
21 Naft'al'i est'as bel'kur'a cerv'o ; Li don'as bel'a'j'n parol'o'j'n.
22 Frukt'o'port'a arb'o est'as Jozef, Frukt'o'port'a arb'o super font'o ; La branĉ'o'j etend'iĝ'is super la mur'o'n.
23 Ĉagren'is li'n paf'ist'o'j Kaj paf'is kaj mal'amik'is kontraŭ li ; 24 Sed fort'a rest'is li'a paf'ark'o Kaj elast'a'j est'as li'a'j brak'o'j, Per la man'o'j de la Potenc'ul'o de Jak'ob, Per la Paŝt'ist'o, la Rok'o de Izrael.
25 La Di'o de vi'a patr'o don'os al vi help'o'n, La Plej'potenc'ul'o ben'os vi'n Per ben'o'j de la ĉiel'o supr'e, Per ben'o'j de la abism'o, kiu kuŝ'as mal'supr'e, Per ben'o'j de la mam'o'j kaj de la uter'o.
26 La ben'o'j de vi'a patr'o est'as pli fort'a'j, Ol la ben'o'j de mi'a'j ge'patr'o'j, Ĝis la lim'o de la etern'a'j alt'aĵ'o'j.
Ili est'u sur la kap'o de Jozef Kaj sur la vert'o de la elekt'it'o inter li'a'j frat'o'j.
27 Ben'jam'e'n est'as lup'o karn'o'ŝir'a ; Maten'e li manĝ'os ĉas'akir'o'n, Kaj vesper'e li divid'os rab'aĵ'o'n.
28 Tio est'as ĉiu'j dek du trib'o'j de Izrael ; kaj tio est'as, kio'n dir'is al ili ili'a patr'o ; kaj li ben'is ili'n, ĉiu'n per apart'a ben'o li ben'is.
29 Kaj li ordon'is al ili, kaj dir'is al ili : Mi al'kolekt'iĝ'as al mi'a popol'o ; en'ter'ig'u mi'n apud mi'a'j patr'o'j en la kavern'o, kiu trov'iĝ'as sur la kamp'o de Efron la Ĥetid'o, 30 en la du'obl'a kamp'a kavern'o, kiu trov'iĝ'as antaŭ Mamre en la land'o Kanaan'a kaj kiu'n Abraham aĉet'is kun'e kun la kamp'o de Efron la Ĥetid'o kiel tomb'a'n posed'aĵ'o'n.
31 Tie oni en'ter'ig'is Abraham'o'n kaj li'a'n edz'in'o'n Sar'a, tie oni en'ter'ig'is Isaak'o'n kaj li'a'n edz'in'o'n Rebek'a, kaj tie mi en'ter'ig'is Le'a'n, 32 sur la kamp'o kaj en la kavern'o sur ĝi, kiu'j est'as aĉet'it'a'j de el la fil'o'j de Ĥet.
33 Kaj Jak'ob fin'is la ordon'ad'o'n al si'a'j fil'o'j, kaj li kun'ig'is si'a'j'n pied'o'j'n sur la lit'o, kaj mort'is kaj al'kolekt'iĝ'is al si'a popol'o.

Ĉapitr'o 50

    Tiam Jozef ĵet'is si'n sur la vizaĝ'o'n de si'a patr'o, kaj plor'is super li kaj kis'is li'n.
2 Kaj Jozef ordon'is al si'a'j serv'ant'o'j kurac'ist'o'j, balzam'i li'a'n patr'o'n ; kaj la kurac'ist'o'j balzam'is Izrael'o'n.
3 Kaj pas'is super li kvar'dek tag'o'j ; ĉar tiel long'e daŭr'as la tag'o'j de balzam'ad'o.
Kaj la Egipt'o'j plor'is pri li sep'dek tag'o'j'n.
4 Kiam pas'is la tag'o'j de li'a pri'plor'ad'o, Jozef ek'parol'is al la dom'an'o'j de Faraon'o, dir'ant'e : Se mi akir'is vi'a'n favor'o'n, dir'u al Faraon'o jen'e : 5 Mi'a patr'o ĵur'ig'is mi'n, dir'ant'e : Jen mi mort'as ; en mi'a tomb'o, kiu'n mi el'fos'is al mi en la land'o Kanaan'a, tie vi mi'n en'ter'ig'u.
Nun mi vol'us ir'i, en'ter'ig'i mi'a'n patr'o'n, kaj re'ven'i.
6 Kaj Faraon'o dir'is : Ir'u kaj en'ter'ig'u vi'a'n patr'o'n, kiel li ĵur'ig'is vi'n.
7 Kaj Jozef ir'is, por en'ter'ig'i si'a'n patr'o'n ; kaj kun li ir'is ĉiu'j serv'ant'o'j de Faraon'o, la ĉef'o'j de li'a dom'o kaj ĉiu'j ĉef'o'j de la land'o Egipt'a, 8 kaj la tut'a dom'o de Jozef, kaj li'a'j frat'o'j kaj la dom'o de li'a patr'o ; nur si'a'j'n infan'o'j'n kaj si'a'j'n mal'grand'a'j'n kaj grand'a'j'n brut'o'j'n ili rest'ig'is en la land'o Goŝen.
9 Kun ili ir'is ankaŭ ĉar'o'j kaj rajd'ant'o'j ; kaj la an'ar'o est'is tre grand'a.
10 Ili ven'is al la plac'o At'ad, kiu est'as trans'e de Jordan, kaj ili far'is tie grand'a'n kaj fort'a'n pri'plor'ad'o'n ; kaj li funebr'is pri si'a patr'o dum sep tag'o'j.
11 Kiam la loĝ'ant'o'j de la land'o Kanaan'a vid'is la funebr'o'n sur la plac'o At'ad, ili dir'is : Ĝi est'as grand'a funebr'o ĉe la Egipt'o'j ; tial la lok'o ricev'is la nom'o'n Abel - Micraim.
Ĝi est'as trans'e de Jordan.
12 Kaj li'a'j infan'o'j far'is kun li, kiel li ordon'is al ili.
13 Kaj li'a'j fil'o'j for'port'is li'n en la land'o'n Kanaan'a'n, kaj en'ter'ig'is li'n en la kamp'a du'obl'a kavern'o, kiu'n Abraham aĉet'is kun'e kun la kamp'o kiel tomb'a'n posed'aĵ'o'n de el Efron la Ĥetid'o, antaŭ Mamre.
14 Kaj Jozef re'ven'is Egipt'uj'o'n, li kaj li'a'j frat'o'j, kaj ĉiu'j, kiu'j ir'is kun li, por en'ter'ig'i li'a'n patr'o'n, post kiam ili en'ter'ig'is li'a'n patr'o'n.
15 Kiam la frat'o'j de Jozef vid'is, ke ili'a patr'o mort'is, ili dir'is : Ebl'e Jozef ek'mal'am'os ni'n, kaj re'pag'os al ni pro la tut'a mal'bon'o, kiu'n ni far'is al li ?
16 Tial ili send'is al Jozef, por dir'i al li : Vi'a patr'o ordon'is antaŭ si'a mort'o jen'e : 17 Tiel dir'u al Jozef : Mi pet'as vi'n, pardon'u la kulp'o'n de vi'a'j frat'o'j kaj ili'a'n pek'o'n, ĉar ili far'is al vi mal'bon'o'n.
Nun pardon'u do la kulp'o'n de la sklav'o'j de la Di'o de vi'a patr'o.
Kaj Jozef plor'is, kiam ili parol'is al li.
18 Kaj ir'is li'a'j frat'o'j mem kaj ĵet'is si'n ter'e'n antaŭ li, kaj dir'is : Jen ni est'as sklav'o'j al vi.
19 Sed Jozef dir'is al ili : Ne tim'u ; ĉar ĉu mi est'as anstataŭ Di'o ?
20 Vi intenc'is far'i al mi mal'bon'o'n ; sed Di'o aranĝ'is de tio bon'o'n, por far'i tiel, kiel nun est'as, por konserv'i la viv'o'n de mult'e da hom'o'j.
21 Kaj nun ne tim'u ; mi nutr'os vi'n kaj vi'a'j'n infan'o'j'n.
Kaj li konsol'is ili'n kaj parol'is al ili kor'e.
22 Kaj Jozef loĝ'is en Egipt'uj'o, li kaj la dom'o de li'a patr'o ; kaj Jozef viv'is cent dek jar'o'j'n.
23 Kaj Jozef vid'is ĉe Efraim infan'o'j'n ĝis la tri'a generaci'o ; ankaŭ la infan'o'j de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, nask'iĝ'is sur la genu'o'j de Jozef.
24 Kaj Jozef dir'is al si'a'j frat'o'j : Mi mort'as, sed Di'o re'memor'os vi'n, kaj el'konduk'os vi'n el ĉi tiu land'o en la land'o'n, pri kiu Li ĵur'is al Abraham, Isaak, kaj Jak'ob.
25 Kaj Jozef ĵur'ig'is la fil'o'j'n de Izrael, dir'ant'e : Kiam Di'o re'memor'os vi'n, tiam el'port'u mi'a'j'n ost'o'j'n el ĉi tie.
26 Kaj Jozef mort'is en la aĝ'o de cent dek jar'o'j ; kaj oni balzam'is li'n kaj met'is li'n en ĉerk'o'n en Egipt'uj'o.

El'ir'o –Du'a libr'o de Mose'o

Ĉapitr'o 1

    Jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Izrael, kiu'j ven'is Egipt'uj'o'n kun Jak'ob ; ĉiu ven'is kun si'a'j dom'an'o'j : 2 Rub'e'n, Si'me'o'n, Lev'i, kaj Jehud'a ; 3 Isaĥar, Zebulun, kaj Ben'jam'e'n ; 4 Dan kaj Naft'al'i, Gad kaj Aŝer.
5 Kaj la nombr'o de ĉiu'j anim'o'j, kiu'j el'ir'is el la lumb'o de Jak'ob, est'is sep'dek ; kaj Jozef est'is jam en Egipt'uj'o.
6 Kaj mort'is Jozef kaj ĉiu'j li'a'j frat'o'j kaj tiu tut'a generaci'o.
7 Kaj la Izrael'id'o'j frukt'is kaj dis'kresk'is kaj mult'iĝ'is kaj tre'eg'e fort'iĝ'is, kaj la land'o plen'iĝ'is de ili.
8 Aper'is en Egipt'uj'o nov'a reĝ'o, kiu ne kon'is Jozef'o'n.
9 Kaj li dir'is al si'a popol'o : Jen la popol'o de la Izrael'id'o'j est'as pli mult'e'nombr'a kaj pli fort'a ol ni ; 10 ni uz'u do ruz'o'n kontraŭ ĝi, por ke ĝi ne mult'iĝ'u, ĉar se okaz'os milit'o, tiam ankaŭ tiu popol'o al'iĝ'os al ni'a'j mal'amik'o'j kaj milit'os kontraŭ ni kaj for'ir'os el la land'o.
11 Kaj oni met'is super ili'n labor'estr'o'j'n, por prem'i ili'n per mal'facil'a'j labor'o'j.
Kaj ili konstru'is por Faraon'o proviz'ej'a'j'n urb'o'j'n Pit'om kaj Rameses.
12 Sed ju pli oni prem'is ili'n, des pli ili mult'iĝ'is kaj kresk'is ; kaj la Izrael'id'o'j far'iĝ'is terur'aĵ'o.
13 Kaj la Egipt'o'j labor'ig'is la Izrael'id'o'j'n kruel'e.
14 Kaj ili mal'dolĉ'ig'is al ili la viv'o'n per mal'facil'a labor'o super argil'o kaj brik'o'j, kaj per ĉia labor'o sur la kamp'o, per ĉia'j labor'o'j, kiu'j'n ili kruel'e met'is sur ili'n.
15 Kaj la reĝ'o de Egipt'uj'o parol'is al la Hebre'a'j akuŝ'ist'in'o'j, el kiu'j unu est'is nom'at'a Ŝifra kaj la du'a est'is nom'at'a Pua.
16 Li dir'is : Kiam vi akuŝ'ig'os la Hebre'in'o'j'n, rigard'u la kuŝ'ej'o'n ; se est'as fil'o, mort'ig'u li'n, kaj se est'as fil'in'o, las'u ŝi'n viv'i.
17 Sed la akuŝ'ist'in'o'j tim'is Di'o'n, kaj ili ne far'is, kiel dir'is al ili la reĝ'o de Egipt'uj'o ; kaj ili las'is la viv'o'n al la vir'seks'a'j infan'o'j.
18 Kaj la reĝ'o de Egipt'uj'o al'vok'is la akuŝ'ist'in'o'j'n, kaj dir'is al ili : Kial vi tio'n far'as kaj las'as la viv'o'n al la vir'seks'a'j infan'o'j ?
19 Tiam la akuŝ'ist'in'o'j dir'is al Faraon'o : Ne kiel la Egipt'a'j vir'in'o'j est'as la Hebre'in'o'j ; ili est'as vigl'a'j : antaŭ ol ven'as al ili la akuŝ'ist'in'o, ili jam est'as nask'int'a'j.
20 Kaj Di'o far'is bon'o'n al la akuŝ'ist'in'o'j, kaj la popol'o mult'iĝ'is kaj tre fort'iĝ'is.
21 Kaj ĉar la akuŝ'ist'in'o'j tim'is Di'o'n, Li konstru'is al ili dom'o'j'n.
22 Kaj Faraon'o ordon'is al si'a tut'a popol'o, dir'ant'e : Ĉiu'n fil'o'n, kiu nask'iĝ'is, ĵet'u en la River'o'n, kaj ĉiu'n fil'in'o'n las'u viv'a.

Ĉapitr'o 2

    Kaj ir'is unu hom'o el la dom'o de Lev'i kaj pren'is edz'in'o'n Levi'i'din'o'n.
2 Kaj la vir'in'o graved'iĝ'is, kaj nask'is fil'o'n ; kaj ŝi vid'is, ke li est'as bel'a, kaj ŝi kaŝ'is li'n dum tri monat'o'j.
3 Sed ŝi ne pov'is plu kaŝ'i li'n, tial ŝi pren'is por li kest'o'n el kan'o'j kaj ĉirkaŭ'ŝmir'is ĝi'n per asfalt'o kaj peĉ'o, kaj met'is tie'n la infan'o'n kaj met'is ĝi'n inter la kan'o'j'n sur la bord'o de la River'o.
4 Kaj li'a frat'in'o star'iĝ'is mal'proksim'e, por sci'iĝ'i, kio far'iĝ'os kun li.
5 Kaj la fil'in'o de Faraon'o mal'supr'e'n'ir'is, por lav'i si'n en la River'o, kaj ŝi'a'j serv'ant'in'o'j ir'ad'is sur la bord'o de la River'o.
Ŝi ek'vid'is la kest'o'n mez'e de la kan'o'j, kaj ŝi send'is si'a'n sklav'in'o'n, ke ŝi ĝi'n pren'u.
6 Ŝi mal'ferm'is, kaj ek'vid'is la infan'o'n ; ĝi est'is knab'et'o, kiu plor'is.
Kaj ŝi kompat'is li'n, kaj dir'is : Ĝi est'as el la Hebre'a'j infan'o'j.
7 Tiam li'a frat'in'o dir'is al la fil'in'o de Faraon'o : Ĉu mi ir'u kaj vok'u al vi vir'in'o'n nutr'ant'in'o'n el la Hebre'in'o'j, ke ŝi nutr'u por vi la infan'o'n ?
8 Kaj la fil'in'o de Faraon'o dir'is al ŝi : Ir'u.
Kaj la knab'in'o ir'is kaj vok'is la patr'in'o'n de la infan'o.
9 Kaj la fil'in'o de Faraon'o dir'is al ŝi : Pren'u ĉi tiu'n infan'o'n kaj nutr'u ĝi'n por mi, kaj mi pag'os al vi.
Kaj la vir'in'o pren'is la infan'o'n kaj nutr'is ĝi'n.
10 Kiam la infan'o grand'iĝ'is, ŝi al'port'is li'n al la fil'in'o de Faraon'o, kaj li far'iĝ'is fil'o por ŝi, kaj ŝi don'is al li la nom'o'n Mose'o, dir'ant'e : El la akv'o mi li'n el'tir'is.
11 En la temp'o, kiam Mose'o est'is jam grand'a, li el'ir'is al si'a'j frat'o'j kaj vid'is ili'a'j'n mal'facil'a'j'n labor'o'j'n ; kaj li vid'is, ke Egipt'o bat'as iu'n Hebre'o'n el li'a'j frat'o'j.
12 Tiam li turn'is si'n unu'flank'e'n kaj ali'flank'e'n, kaj vid'int'e, ke est'as neniu, mort'ig'is la Egipt'o'n kaj kaŝ'is li'n en la sabl'o.
13 Kaj li el'ir'is en la sekv'ant'a tag'o, kaj vid'is, ke du Hebre'o'j mal'pac'as.
Kaj li dir'is al la ofend'ant'o : Kial vi bat'as vi'a'n proksim'ul'o'n ?
14 Kaj tiu dir'is : Kiu far'is vi'n estr'o kaj juĝ'ant'o super ni ?
ĉu vi intenc'as mort'ig'i mi'n, kiel vi mort'ig'is la Egipt'o'n ?
Tiam Mose'o ek'tim'is, kaj dir'is : Vid'ebl'e la afer'o far'iĝ'is sci'at'a.
15 Kaj Faraon'o aŭd'is pri tiu afer'o kaj dezir'is mort'ig'i Mose'o'n.
Sed Mose'o for'kur'is de Faraon'o kaj ek'loĝ'is en la land'o Midjan'a, kaj li loĝ'is apud put'o.
16 La pastr'o Midjan'a hav'is sep fil'in'o'j'n.
Kaj ili ven'is kaj ĉerp'is akv'o'n kaj plen'ig'is la trog'o'j'n, por trink'ig'i la ŝaf'o'j'n de si'a patr'o.
17 Sed ven'is la paŝt'ist'o'j kaj for'pel'is ili'n.
Tiam Mose'o lev'iĝ'is kaj help'is ili'n kaj trink'ig'is ili'a'j'n ŝaf'o'j'n.
18 Kiam ili ven'is al si'a patr'o Reuel, li dir'is : Kial vi tiel baldaŭ ven'is hodiaŭ ?
19 Kaj ili dir'is : Iu Egipt'o sav'is ni'n el la man'o'j de la paŝt'ist'o'j, kaj li eĉ ĉerp'is por ni kaj trink'ig'is la ŝaf'o'j'n.
20 Tiam li dir'is al si'a'j fil'in'o'j : Kie do li est'as ?
kial vi for'las'is tiu'n hom'o'n ?
vok'u li'n, ke li manĝ'u pan'o'n.
21 Kaj Mose'o konsent'is loĝ'i ĉe tiu hom'o ; kaj tiu don'is si'a'n fil'in'o'n Ci'por'a al Mose'o.
22 Kaj ŝi nask'is fil'o'n, kaj li don'is al li la nom'o'n Gerŝom, ĉar li dir'is : Fremd'ul'o mi est'is en land'o fremd'a.
23 Post long'a temp'o mort'is la reĝ'o de Egipt'uj'o.
Kaj la Izrael'id'o'j ĝem'is pro la labor'o'j kaj kri'is, kaj ili'a kri'ad'o pro la labor'o'j ven'is supr'e'n al Di'o.
24 Kaj Di'o aŭd'is ili'a'n ĝem'ad'o'n, kaj Di'o re'memor'is Si'a'n inter'lig'o'n kun Abraham, Isaak, kaj Jak'ob.
25 Kaj Di'o rigard'is la Izrael'id'o'j'n, kaj Di'o re'memor'is ili'n.

Ĉapitr'o 3

    Mose'o paŝt'is la ŝaf'o'j'n de Jitro, si'a bo'patr'o, pastr'o Midjan'a.
Kaj li for'konduk'is la ŝaf'o'j'n en mal'proksim'a'n part'o'n de la dezert'o kaj ven'is al la Di'a mont'o Ĥoreb.
2 Kaj aper'is al li anĝel'o de la Etern'ul'o en flam'a fajr'o el la mez'o de arb'et'aĵ'o.
Kaj li vid'is, ke jen la arb'et'aĵ'o brul'as en la fajr'o, kaj tamen la arb'et'aĵ'o ne for'brul'as.
3 Kaj Mose'o dir'is : Mi ir'os kaj rigard'os tiu'n grand'a'n fenomen'o'n, kial la arb'et'aĵ'o ne for'brul'as.
4 La Etern'ul'o vid'is, ke li ir'as, por rigard'i, kaj Di'o vok'is al li el la mez'o de la arb'et'aĵ'o, kaj dir'is : Mose'o, Mose'o !
Kaj tiu dir'is : Jen mi est'as.
5 Kaj Li dir'is : Ne al'proksim'iĝ'u ĉi tie'n ; de'pren'u vi'a'j'n ŝu'o'j'n de vi'a'j pied'o'j, ĉar la lok'o, sur kiu vi star'as, est'as ter'o sankt'a.
6 Ankoraŭ Li dir'is : Mi est'as la Di'o de vi'a patr'o, la Di'o de Abraham, la Di'o de Isaak, kaj la Di'o de Jak'ob.
Kaj Mose'o kovr'is si'a'n vizaĝ'o'n, ĉar li tim'is rigard'i Di'o'n.
7 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Mi vid'is la mizer'o'n de Mi'a popol'o, kiu est'as en Egipt'uj'o, kaj Mi aŭd'is ĝi'a'n kri'ad'o'n kaŭz'e de ĝi'a'j prem'ant'o'j ; Mi sci'as ĝi'a'j'n sufer'o'j'n.
8 Kaj Mi mal'supr'e'n'ir'is, por sav'i ĝi'n el la man'o'j de la Egipt'o'j kaj el'ir'ig'i ĝi'n el tiu land'o en land'o'n bon'a'n kaj vast'a'n, en land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, sur la lok'o'n de la Kanaan'id'o'j kaj la Ĥetid'o'j kaj la Amorid'o'j kaj la Periz'id'o'j kaj la Ĥiv'id'o'j kaj la Jebus'id'o'j.
9 Nun la kri'o'j de la Izrael'id'o'j ven'is al Mi ; kaj Mi vid'is la turment'o'j'n, per kiu'j la Egipt'o'j turment'as ili'n.
10 Ir'u do, Mi send'os vi'n al Faraon'o, kaj el'konduk'u Mi'a'n popol'o'n la Izrael'id'o'j'n el Egipt'uj'o.
11 Kaj Mose'o dir'is al Di'o : Kiu mi est'as, ke mi ir'u al Faraon'o kaj mi el'konduk'u la Izrael'id'o'j'n el Egipt'uj'o ?
12 Kaj Li dir'is : Mi est'os kun vi ; kaj tio est'u por vi sign'o, ke Mi vi'n send'is : kiam vi est'os el'konduk'int'a Mi'a'n popol'o'n el Egipt'uj'o, vi far'os serv'o'n al Di'o sur ĉi tiu mont'o.
13 Kaj Mose'o dir'is al Di'o : Jen mi ven'os al la Izrael'id'o'j, kaj dir'os al ili : La Di'o de vi'a'j patr'o'j send'is mi'n al vi ; tiam ili dir'os al mi : Kia est'as Li'a nom'o ?
Kio'n mi dir'u al ili ?
14 Kaj Di'o dir'is al Mose'o : MI ESTAS, KIU ESTAS.
Kaj Li dir'is : Tiel dir'u al la Izrael'id'o'j : La Est'ant'o send'is mi'n al vi.
15 Kaj plu'e Di'o dir'is al Mose'o : Tiel dir'u al la Izrael'id'o'j : La Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, la Di'o de Abraham, la Di'o de Isaak, kaj la Di'o de Jak'ob, send'is mi'n al vi.
Tia est'as Mi'a nom'o por etern'e, kaj tia est'as memor'aĵ'o pri Mi por ĉiu'j generaci'o'j.
16 Ir'u, kaj kun'ven'ig'u la ĉef'o'j'n de Izrael, kaj dir'u al ili : La Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, aper'is al mi, la Di'o de Abraham, Isaak, kaj Jak'ob, kaj Li dir'is : Mi atent'is vi'n, kaj tio'n, kio est'as far'it'a al vi en Egipt'uj'o.
17 Kaj Mi dir'is : Mi el'ir'ig'os vi'n el la mizer'o de Egipt'uj'o en la land'o'n de la Kanaan'id'o'j kaj la Ĥetid'o'j kaj la Amorid'o'j kaj la Periz'id'o'j kaj la Ĥiv'id'o'j kaj la Jebus'id'o'j, en land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
18 Kaj ili aŭskult'os vi'a'n voĉ'o'n, kaj vi ven'os, vi kaj la ĉef'o'j de Izrael, al la reĝ'o de Egipt'uj'o, kaj vi dir'os al li : La Etern'ul'o, la Di'o de la Hebre'o'j, vok'is ni'n ; las'u do ni'n ir'i voj'o'n de tri tag'o'j en la dezert'o'n, por ke ni far'u ofer'o'n al la Etern'ul'o, ni'a Di'o.
19 Sed Mi sci'as, ke la reĝ'o de Egipt'uj'o ne permes'os al vi ir'i, se ne dev'ig'os li'n fort'a man'o.
20 Kaj Mi etend'os Mi'a'n man'o'n, kaj Mi bat'os Egipt'uj'o'n per ĉiu'j Mi'a'j mirakl'o'j, kiu'j'n Mi far'os mez'e de ĝi ; kaj post'e li las'os vi'n ir'i.
21 Kaj Mi don'os al tiu popol'o favor'o'n de la Egipt'o'j ; kaj kiam vi ir'os, vi ne ir'os kun mal'plen'a'j man'o'j.
22 Ĉiu vir'in'o pet'os de si'a najbar'in'o kaj de si'a sam'dom'an'in'o vaz'o'j'n arĝent'a'j'n kaj vaz'o'j'n or'a'j'n kaj vest'o'j'n ; kaj vi met'os tio'n sur vi'a'j'n fil'o'j'n kaj sur vi'a'j'n fil'in'o'j'n, kaj vi sen'hav'ig'os la Egipt'o'j'n.

Ĉapitr'o 4

    Mose'o respond'is kaj dir'is : Sed se ili ne kred'os al mi kaj ne aŭskult'os mi'a'n voĉ'o'n, kaj se ili dir'os : Ne aper'is al vi la Etern'ul'o ?
2 Kaj la Etern'ul'o dir'is al li : Kio'n vi tie hav'as en vi'a man'o ?
Kaj li dir'is : Baston'o'n.
3 Kaj Li dir'is : îetu ĝi'n sur la ter'o'n.
Kaj li ĵet'is ĝi'n sur la ter'o'n, kaj ĝi far'iĝ'is serpent'o ; kaj Mose'o for'kur'is de ĝi.
4 Sed la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Etend'u vi'a'n man'o'n, kaj kapt'u ĝi'n je ĝi'a vost'o (kaj li etend'is si'a'n man'o'n kaj kapt'is ĝi'n, kaj ĝi far'iĝ'is baston'o en li'a man'o ), 5 por ke ili kred'u, ke aper'is al vi la Etern'ul'o, la Di'o de ili'a'j patr'o'j, la Di'o de Abraham, la Di'o de Isaak, kaj la Di'o de Jak'ob.
6 Kaj la Etern'ul'o dir'is al li plu'e : Met'u vi'a'n man'o'n en vi'a'n sin'o'n.
Kaj li met'is si'a'n man'o'n en si'a'n sin'o'n ; kaj kiam li el'pren'is ĝi'n, jen li'a man'o est'is lepr'o'kovr'it'a kvazaŭ neĝ'o.
7 Kaj Li dir'is : Re'met'u vi'a'n man'o'n en vi'a'n sin'o'n (kaj li re'met'is si'a'n man'o'n en si'a'n sin'o'n ; kaj kiam li el'pren'is ĝi'n el si'a sin'o, jen ĝi de'nov'e far'iĝ'is kiel li'a karn'o ); 8 kaj se ili ne kred'os al vi kaj ne aŭskult'os la voĉ'o'n de la unu'a sign'o, ili kred'os al la voĉ'o de la ali'a sign'o.
9 Kaj se ili ne kred'os eĉ al ambaŭ tiu'j sign'o'j kaj ne aŭskult'os vi'a'n voĉ'o'n, tiam pren'u akv'o'n el la River'o kaj verŝ'u ĝi'n sur la sek'a'n ter'o'n ; kaj tiam la akv'o, kiu'n vi pren'is el la River'o, far'iĝ'os sang'o sur la sek'a ter'o.
10 Kaj Mose'o dir'is al la Etern'ul'o : Ho, mi'a Sinjor'o, mi ne est'as elokvent'a, nek de hieraŭ, nek de antaŭ'hieraŭ, nek de tiu temp'o, kiam Vi komenc'is parol'i al Vi'a sklav'o ; ĉar mi hav'as ne'lert'a'n buŝ'o'n kaj ne'lert'a'n lang'o'n.
11 Kaj la Etern'ul'o dir'is al li : Kiu far'is buŝ'o'n al la hom'o ?
aŭ kiu far'as mut'a aŭ surd'a aŭ vid'ant'a aŭ blind'a ?
ĉu ne Mi, la Etern'ul'o ?
12 Kaj nun ir'u, kaj Mi est'os kun vi'a buŝ'o, kaj Mi instru'os vi'n, kio'n vi dev'as parol'i.
13 Kaj li dir'is : Ho, mi'a Sinjor'o, send'u iu'n ali'a'n.
14 Tiam ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o kontraŭ Mose'o, kaj Li dir'is : Mi sci'as ja, ke vi'a frat'o Aaron, la Levid'o, est'as elokvent'a ; kaj jen li eĉ ir'as al vi renkont'e, kaj kiam li vid'os vi'n, li ek'ĝoj'os en si'a kor'o.
15 Kaj vi parol'os al li kaj met'os la vort'o'j'n en li'a'n buŝ'o'n ; kaj Mi est'os kun vi'a buŝ'o kaj kun li'a buŝ'o, kaj Mi instru'os vi'n, kio'n vi dev'as far'i.
16 Kaj li parol'os por vi al la popol'o ; kaj li est'os vi'a buŝ'o, kaj vi est'os por li anstataŭ Di'o.
17 Kaj ĉi tiu'n baston'o'n pren'u en vi'a'n man'o'n ; per ĝi vi far'os la sign'o'j'n.
18 Mose'o ir'is kaj re'ven'is al si'a bo'patr'o Jitro, kaj dir'is al li : Mi vol'as ir'i kaj re'ven'i al mi'a'j frat'o'j, kiu'j est'as en Egipt'uj'o, kaj vid'i, ĉu ili viv'as ankoraŭ.
Kaj Jitro dir'is al Mose'o : Ir'u en pac'o.
19 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o en Midjanujo : Ir'u, re'ven'u Egipt'uj'o'n ; ĉar mort'is ĉiu'j hom'o'j, kiu'j vol'is vi'n mort'ig'i.
20 Tiam Mose'o pren'is si'a'n edz'in'o'n kaj si'a'j'n fil'o'j'n kaj sid'ig'is ili'n sur azen'o, kaj ek'ir'is al la land'o Egipt'a.
Kaj Mose'o pren'is la baston'o'n de Di'o en si'a'n man'o'n.
21 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Kiam vi re'ven'os Egipt'uj'o'n, tiam rigard'u, ĉiu'j'n mirakl'o'j'n, kiu'j'n Mi don'is en vi'a'n man'o'n, far'u antaŭ Faraon'o.
Sed Mi mal'mol'ig'os li'a'n kor'o'n, kaj li ne permes'os al la popol'o for'ir'i.
22 Kaj vi dir'u al Faraon'o : Tiel dir'is la Etern'ul'o ; Mi'a fil'o unu'e'nask'it'a est'as Izrael ; 23 kaj Mi dir'as al vi : Permes'u, ke Mi'a fil'o ir'u kaj far'u al Mi serv'o'n ; se vi ne permes'os al li ir'i, tiam Mi mort'ig'os vi'a'n unu'e'nask'it'a'n fil'o'n.
24 Sur la voj'o, en la nokt'o'halt'ej'o, renkont'is li'n la Etern'ul'o kaj vol'is mort'ig'i li'n ; 25 sed Ci'por'a pren'is akr'a'n ŝton'o'n, kaj de'tranĉ'is la prepuci'o'n de si'a fil'o kaj ek'tuŝ'is li'a'j'n pied'o'j'n, kaj dir'is : Sang'a fianĉ'o vi est'as por mi.
26 Tiam Li for'las'is li'n.
Kaj ŝi dir'is : Sang'a fianĉ'o per la cirkumcid'o.
27 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Aaron : Ir'u renkont'e al Mose'o en la dezert'o'n.
Kaj li ir'is kaj renkont'is li'n ĉe la mont'o de Di'o, kaj kis'is li'n.
28 Kaj Mose'o dir'is al Aaron ĉiu'j'n vort'o'j'n de la Etern'ul'o, kiu send'is li'n, kaj ĉiu'j'n sign'o'j'n, pri kiu'j Li ordon'is al li.
29 Kaj ir'is Mose'o kaj Aaron kaj kun'ven'ig'is ĉiu'j'n ĉef'o'j'n de la Izrael'id'o'j.
30 Kaj Aaron dir'is ĉiu'j'n vort'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o dir'is al Mose'o, kaj li far'is la sign'o'j'n antaŭ la popol'o.
31 Kaj la popol'o kred'is.
Kaj ili aŭd'is, ke la Etern'ul'o re'memor'is la Izrael'id'o'j'n kaj vid'is ili'a'n mizer'o'n, kaj ili klin'iĝ'is kaj far'is ador'o'n.

Ĉapitr'o 5

    Post'e ven'is Mose'o kaj Aaron, kaj dir'is al Faraon'o : Tiel dir'is la Etern'ul'o, la Di'o de Izrael : Permes'u, ke Mi'a popol'o ir'u kaj far'u al Mi fest'o'n en la dezert'o.
2 Sed Faraon'o dir'is : Kiu est'as la Etern'ul'o, kies voĉ'o'n mi dev'as obe'i kaj las'i Izrael'o'n ir'i ?
mi ne kon'as la Etern'ul'o'n, kaj al Izrael mi ne permes'os ir'i.
3 Kaj ili dir'is : La Di'o de la Hebre'o'j vok'is ni'n ; permes'u, ke ni ir'u voj'o'n de tri tag'o'j en la dezert'o'n kaj ni al'port'u ofer'o'n al la Etern'ul'o, ni'a Di'o, por ke Li ne frap'u ni'n per pest'o aŭ glav'o.
4 Sed la reĝ'o de Egipt'uj'o dir'is al ili : Kial vi, Mose'o kaj Aaron, for'tir'as la popol'o'n de ĝi'a'j labor'o'j ?
ir'u al vi'a'j labor'o'j.
5 Kaj Faraon'o dir'is : Jen mult'e'nombr'a est'as nun la popol'o de la land'o, kaj vi vol'as liber'ig'i ili'n de ili'a'j labor'o'j !
6 Kaj Faraon'o ordon'is en tiu tag'o al la vokt'o'j de la popol'o kaj al ĝi'a'j kontrol'ist'o'j, dir'ant'e : 7 Ne don'u plu pajl'o'n al la popol'o por la farad'o de la brik'o'j, kiel ĝis nun ; ili mem ir'u kaj kolekt'u al si pajl'o'n.
8 Sed la nombr'o'n de la brik'o'j, kiu'n ili pret'ig'as ĝis nun, postul'u de ili, ne mal'grand'ig'u ĝi'n ; ĉar ili vag'as sen'labor'e, tial ili kri'as : Ni ir'u kaj al'port'u ofer'o'n al ni'a Di'o.
9 Oni dev'as prem'i tiu'j'n hom'o'j'n per la labor'o, por ke ili est'u okup'it'a'j de ĝi kaj ne atent'u mensog'a'j'n vort'o'j'n.
10 Tiam el'ir'is la vokt'o'j de la popol'o kaj ĝi'a'j kontrol'ist'o'j, kaj dir'is al la popol'o : Tiel dir'as Faraon'o : Mi ne don'os al vi pajl'o'n ; 11 ir'u mem, pren'u al vi pajl'o'n, kie vi trov'os ; sed el vi'a labor'o nenio est'os de'pren'at'a.
12 Tiam la popol'o dis'iĝ'is en la tut'a land'o Egipt'a, por kolekt'i pec'o'j'n da pajl'o.
13 Kaj la vokt'o'j insist'ad'is, dir'ant'e : Pret'ig'u vi'a'n ĉiu'tag'a'n labor'o'n, kiel tiam, kiam vi hav'is pajl'o'n.
14 Kaj la kontrol'ist'o'j'n Izrael'id'o'j'n, star'ig'it'a'j'n super ili de la vokt'o'j de Faraon'o, oni bat'ad'is, dir'ant'e : Kial vi ne pret'ig'is vi'a'n ordon'it'a'n nombr'o'n da brik'o'j hieraŭ kaj hodiaŭ, kiel ĝis nun ?
15 La kontrol'ist'o'j Izrael'id'o'j ven'is kaj kri'is al Faraon'o, dir'ant'e : Kial vi ag'as tiel kun vi'a'j sklav'o'j ?
16 Pajl'o ne est'as don'at'a al vi'a'j sklav'o'j, kaj brik'o'j'n oni ordon'as al ni far'i ; kaj nun vi'a'j sklav'o'j est'as batat'a'j, kaj vi'a popol'o pek'as.
17 Sed li dir'is : Mal'labor'ul'o'j vi est'as, mal'labor'ul'o'j, tial vi dir'as : Ni ir'u, ni al'port'u ofer'o'n al la Etern'ul'o.
18 Kaj nun ir'u, labor'u, kaj pajl'o'n oni ne don'os al vi, kaj la difin'it'a'n nombr'o'n da brik'o'j liver'u.
19 Kaj la kontrol'ist'o'j Izrael'id'o'j vid'is, ke est'as al ili mal'bon'e, ĉar est'as dir'it'e : Ne mal'grand'ig'u la ĉiu'tag'a'n nombr'o'n de vi'a'j brik'o'j.
20 Ili renkont'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kiu'j star'is antaŭ ili, kiam ili el'ir'is de Faraon'o.
21 Kaj ili dir'is al tiu'j : La Etern'ul'o rigard'u vi'n, kaj juĝ'u vi'n por tio, ke vi mal'bon'odor'ig'is ni'a'n odor'o'n antaŭ Faraon'o kaj antaŭ li'a'j serv'ant'o'j, kaj don'is glav'o'n en ili'a'j'n man'o'j'n, por mort'ig'i ni'n.
22 Tiam Mose'o turn'is si'n al la Etern'ul'o, kaj dir'is : Mi'a Sinjor'o !
kial Vi far'is mal'bon'o'n al tiu popol'o ?
kial Vi send'is mi'n ?
23 De tiu temp'o, kiam mi ven'is al Faraon'o, por parol'i en Vi'a nom'o, li far'iĝ'is pli mal'bon'a kontraŭ tiu popol'o, kaj Vi ne sav'is Vi'a'n popol'o'n.

Ĉapitr'o 6

    Sed la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Nun vi vid'os, kio'n Mi far'os al Faraon'o ; ĉar pro man'o fort'a li for'ir'ig'os ili'n kaj pro man'o fort'a li el'pel'os ili'n el si'a land'o.
2 Kaj Di'o ek'parol'is al Mose'o kaj dir'is al li : Mi est'as la ETERNULO.
3 Mi aper'is al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob kiel Di'o la Plej'potenc'a, sed Mi'a'n nom'o'n ETERNULO Mi ne sci'ig'is al ili.
4 Mi star'ig'is Mi'a'n inter'lig'o'n kun ili, ke Mi don'os al ili la land'o'n Kanaan'a'n, la land'o'n de ili'a migr'ad'o, en kiu ili loĝ'is kiel fremd'ul'o'j.
5 Kaj Mi aŭd'is la ĝem'ad'o'n de la Izrael'id'o'j, kiu'j'n la Egipt'o'j prem'as per labor'o'j, kaj Mi re'memor'is Mi'a'n inter'lig'o'n.
6 Tial dir'u al la Izrael'id'o'j : Mi est'as la Etern'ul'o, kaj Mi el'ir'ig'os vi'n el sub la jug'o de Egipt'uj'o, kaj Mi liber'ig'os vi'n el ili'a sklav'ec'o, kaj Mi sav'os vi'n per etend'it'a brak'o kaj grand'a'j juĝ'o'j.
7 Kaj Mi pren'os vi'n kiel Mi'a'n popol'o'n, kaj Mi est'os vi'a Di'o ; kaj vi sci'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'ir'ig'as vi'n el sub la jug'o de Egipt'uj'o.
8 Kaj Mi ven'ig'os vi'n en la land'o'n, pri kiu Mi, lev'int'e Mi'a'n man'o'n, promes'is, ke Mi don'os ĝi'n al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, kaj Mi don'os ĝi'n al vi kiel posed'aĵ'o'n, Mi, la Etern'ul'o.
9 Mose'o parol'is tiel al la Izrael'id'o'j ; sed ili ne aŭskult'is Mose'o'n pro mal'fort'ec'o de spirit'o kaj pro la mal'facil'a'j labor'o'j.
10 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 11 En'ir'u, dir'u al Faraon'o, la reĝ'o de Egipt'uj'o, ke li el'las'u la Izrael'id'o'j'n el si'a land'o.
12 Mose'o ek'parol'is antaŭ la Etern'ul'o, dir'ant'e : Jen la Izrael'id'o'j ne aŭskult'as mi'n, kiel do mi'n aŭskult'os Faraon'o ?
kaj mi hav'as ne'lert'a'j'n lip'o'j'n.
13 Sed la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj Aaron, kaj don'is al ili ordon'o'j'n por la Izrael'id'o'j, kaj por Faraon'o, reĝ'o de Egipt'uj'o, por el'ir'ig'i la Izrael'id'o'j'n el la land'o Egipt'a.
14 Jen est'as la ĉef'o'j de ili'a'j famili'o'j : la fil'o'j de Rub'e'n, unu'e'nask'it'o de Izrael : Ĥanoĥ kaj Pal'u, Ĥecron kaj Karm'i.
Tio est'as la famili'o'j de Rub'e'n.
15 Kaj la fil'o'j de Si'me'o'n : Jemuel kaj Ja'mi'n kaj Ohad kaj Jaĥin kaj Coĥar, kaj Ŝaul, fil'o de Kanaan'id'in'o.
Tio est'as la famili'o'j de Si'me'o'n.
16 Kaj jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Lev'i laŭ ili'a nask'iĝ'o : Gerŝon kaj Kehat kaj Mer'ar'i.
La daŭr'o de la viv'o de Lev'i est'is cent tri'dek sep jar'o'j.
17 La fil'o'j de Gerŝon : Libni kaj Ŝi'me'i, kun ili'a'j famili'o'j.
18 Kaj la fil'o'j de Kehat : Amram kaj Jichar kaj Ĥebron kaj Uz'iel.
La daŭr'o de la viv'o de Kehat est'is cent tri'dek tri jar'o'j.
19 Kaj la fil'o'j de Mer'ar'i : Maĥli kaj Muŝ'i.
Tio est'as la famili'o'j de Lev'i laŭ ili'a nask'iĝ'o.
20 Amram pren'is al si si'a'n onkl'in'o'n Joĥebed kiel edz'in'o'n, kaj ŝi nask'is al li Aaron'o'n kaj Mose'o'n.
La daŭr'o de la viv'o de Amram est'is cent tri'dek sep jar'o'j.
21 Kaj la fil'o'j de Jichar : Koraĥ kaj Nefeg kaj Ziĥri.
22 Kaj la fil'o'j de Uz'iel : Miŝael kaj Elcafan kaj Sitri.
23 Aaron pren'is al si Eliŝeban, fil'in'o'n de Aminadab kaj frat'in'o'n de Naĥŝon, kiel edz'in'o'n, kaj ŝi nask'is al li Nadab'o'n kaj Abihun, Eleazar'o'n kaj Itamar'o'n.
24 Kaj la fil'o'j de Koraĥ : Asir kaj El'kan'a kaj Abiasaf.
Tio est'as la famili'o'j de la Koraĥ'id'o'j.
25 Ele'az'ar, la fil'o de Aaron, pren'is al si edz'in'o'n el la fil'in'o'j de Put'iel, kaj ŝi nask'is al li Pineĥas'o'n.
Tio est'as la ĉef'o'j de la Levi'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j.
26 Tio est'as tiu'j Aaron kaj Mose'o, al kiu'j la Etern'ul'o dir'is : El'ir'ig'u la Izrael'id'o'j'n el la land'o Egipt'a laŭ ili'a'j taĉment'o'j.
27 Tio est'as ili, kiu'j parol'is al Faraon'o, reĝ'o de Egipt'uj'o, por el'ir'ig'i la Izrael'id'o'j'n el Egipt'uj'o ; tio est'as Mose'o kaj Aaron.
28 En tiu tag'o, kiam la Etern'ul'o parol'is al Mose'o en la land'o Egipt'a, 29 la Etern'ul'o dir'is al Mose'o jen'e : Mi est'as la Etern'ul'o.
Dir'u al Faraon'o, reĝ'o de Egipt'uj'o, ĉio'n, kio'n Mi dir'as al vi.
30 Kaj Mose'o dir'is antaŭ la Etern'ul'o : Jen mi hav'as ne'lert'a'j'n lip'o'j'n ; kiel do Faraon'o mi'n aŭskult'os ?

Ĉapitr'o 7

    Sed la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Vid'u, mi far'is vi'n di'o por Faraon'o ; kaj vi'a frat'o Aaron est'os vi'a profet'o.
2 Vi parol'os ĉio'n, kio'n mi ordon'os al vi ; kaj vi'a frat'o Aaron parol'os al Faraon'o, ke li el'las'u la Izrael'id'o'j'n el si'a land'o.
3 Sed mi mal'mol'ig'os la kor'o'n de Faraon'o, kaj Mi mult'ig'os Mi'a'j'n sign'o'j'n kaj Mi'a'j'n mirakl'o'j'n en la land'o Egipt'a.
4 Kaj Faraon'o vi'n ne aŭskult'os, kaj Mi met'os Mi'a'n man'o'n sur Egipt'uj'o'n, kaj Mi el'ir'ig'os Mi'a'n milit'ist'ar'o'n, Mi'a'n popol'o'n, la Izrael'id'o'j'n, el la land'o Egipt'a per grand'a'j juĝ'o'j.
5 Kaj la Egipt'o'j sci'iĝ'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o, kiam Mi etend'os Mi'a'n man'o'n super la Egipt'o'j'n kaj el'ir'ig'os la Izrael'id'o'j'n el inter ili.
6 Kaj Mose'o kaj Aaron far'is, kiel ordon'is al ili la Etern'ul'o ; tiel ili far'is.
7 Mose'o hav'is la aĝ'o'n de ok'dek jar'o'j, kaj Aaron hav'is la aĝ'o'n de ok'dek tri jar'o'j, kiam ili parol'is al Faraon'o.
8 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 9 Se Faraon'o dir'os al vi, ke vi far'u mirakl'o'n, tiam dir'u al Aaron : Pren'u vi'a'n baston'o'n kaj ĵet'u ĝi'n antaŭ Faraon'o'n ; ĝi far'iĝ'os serpent'o.
10 Mose'o kaj Aaron ven'is al Faraon'o, kaj far'is tiel, kiel ordon'is la Etern'ul'o.
Aaron ĵet'is si'a'n baston'o'n antaŭ Faraon'o'n kaj antaŭ li'a'j'n serv'ant'o'j'n, kaj ĝi far'iĝ'is serpent'o.
11 Tiam ankaŭ Faraon'o al'vok'is la saĝ'ul'o'j'n kaj sorĉ'ist'o'j'n ; kaj ankaŭ ili, la Egipt'a'j sorĉ'ist'o'j, per si'a'j sorĉ'o'j far'is tiel.
12 Ĉiu el ili ĵet'is si'a'n baston'o'n, kaj ili far'iĝ'is serpent'o'j ; sed la baston'o de Aaron en'glut'is ili'a'j'n baston'o'j'n.
13 Kaj mal'mol'iĝ'is la kor'o de Faraon'o, kaj li ne aŭskult'is ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o.
14 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Obstin'a est'as la kor'o de Faraon'o, li ne vol'as for'liber'ig'i la popol'o'n.
15 Ir'u al Faraon'o maten'e ; li el'ir'os al la akv'o ; star'iĝ'u renkont'e al li sur la bord'o de la river'o, kaj la baston'o'n, kiu trans'form'iĝ'is en serpent'o'n, pren'u en vi'a'n man'o'n.
16 Kaj dir'u al li : La Etern'ul'o, Di'o de la Hebre'o'j, send'is mi'n al vi, por dir'i : Permes'u al Mi'a popol'o ir'i kaj far'i al Mi serv'o'n en la dezert'o ; sed jen vi ĝis nun ne obe'is.
17 Tiel dir'is la Etern'ul'o : Per tio vi sci'iĝ'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o : jen per la baston'o, kiu est'as en mi'a man'o, mi frap'os la akv'o'n, kiu est'as en la river'o, kaj ĝi trans'form'iĝ'os en sang'o'n.
18 Kaj la fiŝ'o'j, kiu'j est'as en la river'o, mort'os, kaj la river'o mal'bon'odor'os, kaj la Egipt'o'j abomen'os trink'i akv'o'n el la river'o.
19 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Dir'u al Aaron : Pren'u vi'a'n baston'o'n, kaj etend'u vi'a'n man'o'n super la akv'o'j'n de la Egipt'o'j, super ili'a'j'n river'o'j'n, super ili'a'j'n torent'o'j'n kaj super ili'a'j'n lag'o'j'n kaj super ĉia'n kolekt'iĝ'o'n de ili'a'j akv'o'j, kaj ili far'iĝ'u sang'o ; kaj est'u sang'o en la tut'a land'o Egipt'a, en la vaz'o'j lign'a'j kaj en la vaz'o'j ŝton'a'j.
20 Kaj Mose'o kaj Aaron far'is tiel, kiel ordon'is la Etern'ul'o.
Kaj li lev'is la baston'o'n, kaj frap'is la akv'o'n, kiu est'is en la river'o, antaŭ la okul'o'j de Faraon'o kaj antaŭ la okul'o'j de li'a'j serv'ant'o'j ; kaj la tut'a akv'o, kiu est'is en la river'o, trans'form'iĝ'is en sang'o'n.
21 Kaj la fiŝ'o'j, kiu'j est'is en la river'o, mort'is, kaj la river'o far'iĝ'is mal'bon'odor'a, kaj la Egipt'o'j ne pov'is trink'i akv'o'n el la river'o ; kaj est'is sang'o en la tut'a land'o Egipt'a.
22 Sed tiel sam'e far'is la sorĉ'ist'o'j de Egipt'uj'o per si'a'j sorĉ'o'j.
Kaj mal'mol'iĝ'is la kor'o de Faraon'o, kaj li ne aŭskult'is ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o.
23 Kaj Faraon'o turn'iĝ'is kaj en'ir'is en si'a'n dom'o'n, kaj li'a kor'o ne atent'is eĉ tio'n.
24 Kaj ĉiu'j Egipt'o'j ek'fos'is ĉirkaŭ la river'o pro akv'o por trink'i, ĉar ili ne pov'is trink'i la akv'o'n el la river'o.
25 Pas'is sep tag'o'j, post kiam la Etern'ul'o frap'is la river'o'n.

Ĉapitr'o 8

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u al Faraon'o, kaj dir'u al li : Tiel dir'is la Etern'ul'o : Permes'u al Mi'a popol'o ir'i, por ke ĝi far'u serv'o'n al Mi.
2 Kaj se vi ne vol'os permes'i tio'n, jen Mi frap'os vi'a'n tut'a'n region'o'n per ran'o'j ; 3 kaj ek'svarm'os la river'o per ran'o'j, kaj ili el'ramp'os kaj ven'os en vi'a'n dom'o'n kaj en vi'a'n dorm'o'ĉambr'o'n kaj sur vi'a'n lit'o'n kaj en la dom'o'j'n de vi'a'j serv'ant'o'j kaj de vi'a popol'o kaj en vi'a'j'n forn'o'j'n kaj en vi'a'j'n past'uj'o'j'n ; 4 kaj sur vi'n kaj sur vi'a'n popol'o'n kaj sur ĉiu'j'n vi'a'j'n serv'ant'o'j'n ramp'os la ran'o'j.
5 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Dir'u al Aaron : Etend'u vi'a'n man'o'n kun vi'a baston'o super la river'o'j'n, super la torent'o'j'n, kaj super la lag'o'j'n, kaj el'ir'ig'u la ran'o'j'n sur la land'o'n Egipt'a'n.
6 Kaj Aaron etend'is si'a'n man'o'n super la akv'o'j'n de Egipt'uj'o, kaj la ran'o'j el'ir'is kaj kovr'is la land'o'n Egipt'a'n.
7 Tio'n sam'a'n far'is la sorĉ'ist'o'j per si'a'j sorĉ'o'j, kaj ili el'ir'ig'is la ran'o'j'n sur la land'o'n Egipt'a'n.
8 Tiam Faraon'o al'vok'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kaj dir'is : Preĝ'u al la Etern'ul'o, ke Li for'ig'u la ran'o'j'n for de mi kaj de mi'a popol'o ; tiam mi for'liber'ig'os la popol'o'n, ke ĝi al'port'u ofer'o'n al la Etern'ul'o.
9 Kaj Mose'o dir'is al Faraon'o : Ordon'u al mi, por kiu temp'o mi dev'as preĝ'i pro vi kaj pro vi'a'j serv'ant'o'j kaj pro vi'a popol'o, ke mal'aper'u la ran'o'j for de vi kaj el vi'a'j dom'o'j kaj nur en la river'o ili rest'u.
10 Tiu dir'is : Por morgaŭ.
Kaj li dir'is : Ĝi est'u, kiel vi dir'is, por ke vi sci'u, ke ekzist'as neniu tia, kiel la Etern'ul'o, ni'a Di'o.
11 Kaj for'iĝ'os la ran'o'j for de vi kaj de vi'a'j dom'o'j kaj de vi'a'j serv'ant'o'j kaj de vi'a popol'o ; nur en la river'o ili rest'os.
12 Mose'o kaj Aaron el'ir'is for de Faraon'o, kaj Mose'o ek'vok'is al la Etern'ul'o pri la ran'o'j, kiu'j'n li ven'ig'is sur Faraon'o'n.
13 Kaj la Etern'ul'o far'is laŭ la vort'o'j de Mose'o ; kaj mort'is la ran'o'j en la dom'o'j, en la kort'o'j, kaj sur la kamp'o'j.
14 Kaj oni kun'ŝovel'is ili'n en mult'a'j'n amas'o'j'n, kaj la land'o mal'bon'odor'iĝ'is.
15 Sed kiam Faraon'o vid'is, ke far'iĝ'is facil'iĝ'o, li mal'mol'ig'is si'a'n kor'o'n kaj ne aŭskult'is ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o.
16 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Dir'u al Aaron : Etend'u vi'a'n baston'o'n, kaj frap'u la polv'o'n de la ter'o, kaj el ĝi far'iĝ'os pik'muŝ'o'j en la tut'a land'o Egipt'a.
17 Ili far'is tiel : Aaron etend'is si'a'n man'o'n kun si'a baston'o kaj frap'is la polv'o'n de la ter'o, kaj aper'is pik'muŝ'o'j sur la hom'o'j kaj la brut'o'j.
La tut'a polv'o de la ter'o far'iĝ'is pik'muŝ'o'j en la tut'a land'o Egipt'a.
18 Tiel far'is la sorĉ'ist'o'j per si'a'j sorĉ'o'j, por el'ir'ig'i pik'muŝ'o'j'n, sed ili ne pov'is.
Kaj la pik'muŝ'o'j est'is sur la hom'o'j kaj sur la brut'o'j.
19 Tiam la sorĉ'ist'o'j dir'is al Faraon'o : Ĝi est'as fingr'o de Di'o.
Sed la kor'o de Faraon'o rest'is obstin'a, kaj li ne aŭskult'is ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o.
20 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Lev'iĝ'u fru'e maten'e, kaj star'iĝ'u antaŭ Faraon'o, kiam li ir'os al la akv'o, kaj dir'u al li : Tiel dir'is la Etern'ul'o : For'liber'ig'u Mi'a'n popol'o'n, ke ĝi far'u serv'o'n al Mi.
21 Ĉar se vi ne for'liber'ig'os Mi'a'n popol'o'n, jen Mi ven'ig'os sur vi'n kaj sur vi'a'j'n serv'ant'o'j'n kaj sur vi'a'n popol'o'n kaj en vi'a'j'n dom'o'j'n fi'insekt'o'j'n ; kaj plen'iĝ'os de la fi'insekt'o'j la dom'o'j de la Egipt'o'j, kaj ankaŭ la ter'o, sur kiu ili est'as.
22 Kaj Mi disting'os en tiu tag'o la ter'o'n de Goŝen, sur kiu trov'iĝ'as Mi'a popol'o, ke tie ne est'u fi'insekt'o'j ; por ke vi sci'iĝ'u, ke Mi est'as la Etern'ul'o mez'e de la ter'o.
23 Kaj Mi far'os apart'ig'o'n inter Mi'a popol'o kaj vi'a popol'o ; morgaŭ okaz'os tiu sign'o.
24 Kaj la Etern'ul'o far'is tiel, kaj aper'is mult'eg'o da fi'insekt'o'j en la dom'o de Faraon'o kaj en la dom'o'j de li'a'j serv'ant'o'j kaj en la tut'a land'o Egipt'a ; difekt'iĝ'is la ter'o kaŭz'e de la fi'insekt'o'j.
25 Tiam Faraon'o al'vok'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kaj dir'is : Ir'u, al'port'u ofer'o'n al vi'a Di'o en la land'o.
26 Sed Mose'o dir'is : Ne est'as oportun'e far'i tiel ; ĉar abomen'ind'aĵ'o por la Egipt'o'j est'us ni'a ofer'ad'o al la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; se ofer'ad'o'n abomen'ind'a'n por la Egipt'o'j ni far'os antaŭ ili'a'j okul'o'j, ĉu ili tiam ni'n ne ŝton'mort'ig'os ?
27 Voj'o'n de tri tag'o'j ni ir'os en la dezert'o'n, kaj ni far'os ofer'o'n al la Etern'ul'o, ni'a Di'o, kiel Li dir'os al ni.
28 Tiam Faraon'o dir'is : Mi for'liber'ig'os vi'n, kaj vi far'os ofer'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en la dezert'o ; nur ne for'ir'u mal'proksim'e ; preĝ'u pro mi.
29 Kaj Mose'o dir'is : Jen mi for'ir'as de vi, kaj mi preĝ'os al la Etern'ul'o, ke for'iĝ'u la fi'insekt'o'j for de Faraon'o, de li'a'j serv'ant'o'j, kaj de li'a popol'o morgaŭ ; sed Faraon'o ne plu tromp'u, ne for'liber'ig'ant'e la popol'o'n, por far'i ofer'o'n al la Etern'ul'o.
30 Mose'o el'ir'is for de Faraon'o kaj preĝ'is al la Etern'ul'o.
31 Kaj la Etern'ul'o far'is, kiel dir'is Mose'o, kaj for'ig'is la fi'insekt'o'j'n for de Faraon'o, de li'a'j serv'ant'o'j, kaj de li'a popol'o ; ne rest'is eĉ unu.
32 Sed Faraon'o obstin'ig'is si'a'n kor'o'n ankaŭ ĉi tiu'n foj'o'n, kaj ne for'liber'ig'is la popol'o'n.

Ĉapitr'o 9

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u al Faraon'o, kaj dir'u al li : Tiel dir'is la Etern'ul'o, Di'o de la Hebre'o'j : For'liber'ig'u Mi'a'n popol'o'n, ke ĝi far'u al Mi serv'o'n.
2 Ĉar se vi ne vol'os for'liber'ig'i kaj vi plu'e ili'n re'ten'os, 3 jen la man'o de la Etern'ul'o est'os sur vi'a'j brut'o'j, kiu'j est'as sur la kamp'o, sur la ĉeval'o'j, sur la azen'o'j, sur la kamel'o'j, sur la bov'o'j, kaj sur la ŝaf'o'j ; est'os sur ili tre fort'a pest'o.
4 Kaj la Etern'ul'o far'os apart'ig'o'n inter la brut'o'j de la Izrael'id'o'j kaj la brut'o'j de la Egipt'o'j ; kaj el ĉio, kio aparten'as al la Izrael'id'o'j, mort'os nenio.
5 Kaj la Etern'ul'o difin'is temp'o'n, dir'ant'e : Morgaŭ la Etern'ul'o far'os tiu'n afer'o'n en la land'o.
6 Kaj la Etern'ul'o far'is tio'n en la sekv'ant'a tag'o, kaj mort'is ĉiu'j brut'o'j de la Egipt'o'j, sed el la brut'o'j de la Izrael'id'o'j ne mort'is eĉ unu.
7 Faraon'o send'is, kaj oni vid'is, ke el la brut'o'j de la Izrael'id'o'j ne mort'is eĉ unu.
Sed la kor'o de Faraon'o est'is obstin'a, kaj li ne for'liber'ig'is la popol'o'n.
8 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o kaj al Aaron : Pren'u al vi plen'man'o'j'n da cindr'o el la forn'o, kaj Mose'o ĵet'u ĝi'n al la ĉiel'o antaŭ la okul'o'j de Faraon'o.
9 Kaj ĝi far'iĝ'os polv'o super la tut'a land'o Egipt'a, kaj sur la hom'o'j kaj sur la best'o'j far'iĝ'os el ĝi brul'um'a'j absces'o'j en la tut'a land'o Egipt'a.
10 Kaj ili pren'is cindr'o'n el la forn'o kaj star'iĝ'is antaŭ Faraon'o, kaj Mose'o ĵet'is ĝi'n al la ĉiel'o, kaj aper'is brul'um'a'j absces'o'j sur la hom'o'j kaj sur la best'o'j.
11 Kaj la sorĉ'ist'o'j ne pov'is ten'i si'n antaŭ Mose'o pro la absces'o'j, ĉar la absces'o'j est'is sur la sorĉ'ist'o'j kaj sur ĉiu'j Egipt'o'j.
12 Sed la Etern'ul'o obstin'ig'is la kor'o'n de Faraon'o, kaj li ne aŭskult'is ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o al Mose'o.
13 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Lev'iĝ'u fru'e maten'e kaj star'iĝ'u antaŭ Faraon'o, kaj dir'u al li : Tiel dir'is la Etern'ul'o, Di'o de la Hebre'o'j : For'liber'ig'u Mi'a'n popol'o'n, ke ĝi far'u al Mi serv'o'n.
14 Ĉar ĉi tiu'n foj'o'n Mi send'os ĉiu'j'n Mi'a'j'n frap'o'j'n en vi'a'n kor'o'n kaj sur vi'a'j'n serv'ant'o'j'n kaj sur vi'a'n popol'o'n, por ke vi sci'u, ke ne ekzist'as simil'a al Mi sur la tut'a ter'o.
15 Ĉar nun Mi etend'us Mi'a'n man'o'n kaj bat'us vi'n kaj vi'a'n popol'o'n per pest'o, kaj vi mal'aper'us de la ter'o ; 16 sed nur por tio Mi vi'n konserv'is, ke Mi montr'u sur vi Mi'a'n fort'o'n, kaj por ke oni rakont'u pri Mi'a nom'o sur la tut'a ter'o.
17 Ankoraŭ vi re'ten'as Mi'a'n popol'o'n, kaj ne for'liber'ig'as ĝi'n.
18 Jen morgaŭ en ĉi tiu temp'o Mi pluv'ig'os tre grand'a'n hajl'o'n, tia'n, ke simil'a al ĝi ne est'is en Egipt'uj'o de post la tag'o de ĝi'a fond'iĝ'o ĝis nun.
19 Kaj nun send'u, kolekt'u vi'a'j'n brut'o'j'n, kaj ĉio'n, kio'n vi hav'as sur la kamp'o ; sur ĉiu'n hom'o'n kaj brut'o'n, kiu'j trov'iĝ'os sur la kamp'o kaj ne kolekt'iĝ'os en la dom'o'n, fal'os la hajl'o, kaj ili mort'os.
20 Kiu el la serv'ant'o'j de Faraon'o tim'is la vort'o'n de la Etern'ul'o, tiu rapid'e en'ven'ig'is si'a'j'n sklav'o'j'n kaj brut'o'j'n en la dom'o'j'n ; 21 sed kiu ne atent'is la vort'o'n de la Etern'ul'o, tiu las'is si'a'j'n sklav'o'j'n kaj si'a'j'n brut'o'j'n sur la kamp'o.
22 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Etend'u vi'a'n man'o'n al la ĉiel'o, kaj ven'os hajl'o en la tut'a land'o Egipt'a, sur la hom'o'j'n kaj sur la brut'o'j'n kaj sur ĉiu'j'n herb'o'j'n de la kamp'o en la land'o Egipt'a.
23 Kaj Mose'o etend'is si'a'n baston'o'n al la ĉiel'o ; kaj la Etern'ul'o aper'ig'is tondr'o'j'n kaj hajl'o'n, kaj fajr'o ir'is sur la ter'o'n, kaj la Etern'ul'o pluv'ig'is hajl'o'n sur la land'o'n Egipt'a'n.
24 Kaj est'is hajl'o, kaj fajr'o ek'flam'ad'is mez'e de la hajl'o, en tiel fort'a grad'o, ke io simil'a neniam est'is en la tut'a land'o Egipt'a de post la temp'o, kiam en ĝi aper'is popol'o.
25 Kaj la hajl'o bat'difekt'is en la tut'a land'o Egipt'a ĉio'n, kio est'is sur la kamp'o ; hom'o'j'n kaj brut'o'j'n kaj ĉiu'n herb'o'n de la kamp'o bat'difekt'is la hajl'o, kaj ĉiu'j'n arb'o'j'n de la kamp'o ĝi romp'is.
26 Nur en la land'o Goŝen, kie est'is la Izrael'id'o'j, ne est'is hajl'o.
27 Tiam Faraon'o send'is, kaj al'vok'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kaj dir'is al ili : Mi pek'is la nun'a'n foj'o'n ; la Etern'ul'o est'as la prav'ul'o, mi kaj mi'a popol'o est'as la mal'prav'ul'o'j.
28 Preĝ'u al la Etern'ul'o, ke ĉes'iĝ'u la tondr'o'j de Di'o kaj la hajl'o ; tiam mi for'liber'ig'os vi'n, kaj vi ne plu rest'os.
29 Kaj Mose'o dir'is al li : Kiam mi el'ir'os el la urb'o, mi etend'os mi'a'j'n man'o'j'n al la Etern'ul'o ; la tondr'o'j ĉes'iĝ'os kaj la hajl'o ne plu est'os, por ke vi sci'iĝ'u, ke al la Etern'ul'o aparten'as la ter'o.
30 Sed mi sci'as, ke vi kaj vi'a'j serv'ant'o'j ankoraŭ ne tim'as Di'o'n, la Etern'ul'o'n.
31 La lin'o kaj la horde'o est'is bat'difekt'it'a'j, ĉar la horde'o hav'is spik'o'j'n kaj la lin'o hav'is burĝon'o'j'n ; 32 sed la tritik'o kaj la spelt'o ne est'is bat'difekt'it'a'j, ĉar ili est'is mal'fru'sezon'a'j.
33 Mose'o el'ir'is de Faraon'o el la urb'o kaj etend'is si'a'j'n man'o'j'n al la Etern'ul'o ; tiam ĉes'iĝ'is la tondr'o'j kaj la hajl'o, kaj pluv'o ne plu verŝ'iĝ'is sur la ter'o'n.
34 Kiam Faraon'o vid'is, ke ĉes'iĝ'is la pluv'o kaj la hajl'o kaj la tondr'o'j, tiam li plu'e pek'is kaj obstin'ig'is si'a'n kor'o'n, li kaj li'a'j serv'ant'o'j.
35 La kor'o de Faraon'o rest'is obstin'a, kaj li ne for'liber'ig'is la Izrael'id'o'j'n, kiel dir'is la Etern'ul'o per Mose'o.

Ĉapitr'o 10

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u al Faraon'o, ĉar Mi obstin'ig'is li'a'n kor'o'n kaj la kor'o'j'n de li'a'j serv'ant'o'j, por ke Mi far'u ĉi tiu'j'n Mi'a'j'n sign'o'j'n inter ili ; 2 kaj por ke vi rakont'u al vi'a fil'o kaj al vi'a nep'o, kio'n Mi plen'um'is sur la Egipt'o'j, kaj pri Mi'a'j sign'o'j, kiu'j'n Mi far'is inter ili ; kaj por ke vi sci'u, ke Mi est'as la Etern'ul'o.
3 Mose'o kaj Aaron ven'is al Faraon'o, kaj dir'is al li : Tiel dir'is la Etern'ul'o, Di'o de la Hebre'o'j : Ĝis kiam vi rifuz'os humil'iĝ'i antaŭ Mi ?
for'liber'ig'u Mi'a'n popol'o'n, ke ĝi far'u al Mi serv'o'n.
4 Ĉar se vi rifuz'os for'liber'ig'i Mi'a'n popol'o'n, jen Mi ven'ig'os morgaŭ akrid'o'j'n en vi'a'n region'o'n ; 5 kaj ili kovr'os la supr'aĵ'o'n de la ter'o tiel, ke oni ne pov'os vid'i la ter'o'n ; kaj ili for'manĝ'os ĉio'n, kio rest'is ĉe vi sav'it'a kontraŭ la hajl'o, kaj ili ĉirkaŭ'manĝ'os ĉiu'j'n arb'o'j'n, kiu'j kresk'as ĉe vi sur la kamp'o ; 6 kaj ili plen'ig'os vi'a'j'n dom'o'j'n kaj la dom'o'j'n de ĉiu'j vi'a'j serv'ant'o'j kaj la dom'o'j'n de ĉiu'j Egipt'o'j tiel, kiel ne dis vi'a'j patr'o'j kaj vi'a'j pra'patr'o'j de post la tag'o, kiam ili aper'is sur la ter'o ĝis la nun'a tag'o.
Kaj li turn'iĝ'is kaj el'ir'is for de Faraon'o.
7 Tiam la serv'ant'o'j de Faraon'o dir'is al li : Ĝis kiam tiu hom'o est'os por ni sufer'il'o ?
for'liber'ig'u tiu'j'n hom'o'j'n, por ke ili far'u serv'o'n al la Etern'ul'o, ili'a Di'o ; ĉu vi ankoraŭ ne vid'as, ke Egipt'uj'o pere'as ?
8 Kaj oni re'ven'ig'is de'nov'e Mose'o'n kaj Aaron'o'n al Faraon'o, kaj ĉi tiu dir'is al ili : Ir'u, far'u serv'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; sed kiu'j est'as la ir'ont'o'j ?
9 Tiam Mose'o dir'is : Kun ni'a'j jun'ul'o'j kaj mal'jun'ul'o'j ni ir'os, kun ni'a'j fil'o'j kaj ni'a'j fil'in'o'j, kun ni'a'j ŝaf'o'j kaj ni'a'j bov'o'j ni ir'os, ĉar ni hav'as fest'o'n de la Etern'ul'o.
10 Kaj li dir'is al ili : Tiel la Etern'ul'o est'u kun vi, se mi for'liber'ig'os vi'n kaj vi'a'j'n infan'o'j'n !
ĉu vi ne hav'as ia'n mal'bon'a'n intenc'o'n ?
11 Ne ; ir'u nur la vir'o'j kaj far'u serv'o'n al la Etern'ul'o, ĉar tio'n vi pet'as.
Kaj oni el'pel'is li'n for de Faraon'o.
12 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Etend'u vi'a'n man'o'n super la land'o'n Egipt'a'n pro la akrid'o'j, ke ili ven'u sur la land'o'n Egipt'a'n, kaj for'manĝ'u ĉiu'j'n herb'o'j'n de la ter'o, ĉio'n, kio'n rest'ig'is la hajl'o.
13 Kaj Mose'o etend'is si'a'n baston'o'n super la land'o'n Egipt'a'n, kaj la Etern'ul'o direkt'is orient'a'n vent'o'n sur la land'o'n dum tiu tut'a tag'o kaj dum la tut'a nokt'o.
Kiam far'iĝ'is maten'o, la orient'a vent'o al'port'is la akrid'o'j'n.
14 Kaj la akrid'o'j ven'is sur la tut'a'n land'o'n Egipt'a'n kaj sid'iĝ'is en la tut'a Egipt'a region'o en tre grand'a amas'o ; antaŭ ili neniam est'is akrid'ar'o simil'a al ili, kaj post'e neniam est'os tia.
15 Kaj ili kovr'is la tut'a'n supr'aĵ'o'n de la ter'o, kaj la ter'o far'iĝ'is mal'lum'a ; kaj ili for'manĝ'is la tut'a'n herb'o'n de la kamp'o, kaj ĉiu'j'n arb'a'j'n frukt'o'j'n, kiu'j'n rest'ig'is la hajl'o ; kaj rest'is nenia verd'aĵ'o sur la arb'o'j aŭ inter la herb'o'j de la kamp'o en la tut'a land'o Egipt'a.
16 Tiam Faraon'o rapid'e al'vok'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kaj dir'is : Mi pek'is antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj antaŭ vi.
17 Sed nun pardon'u mi'a'n pek'o'n nur ĉi tiu'n foj'o'n, kaj preĝ'u al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ke Li for'ig'u de mi nur ĉi tiu'n mort'o'n.
18 Kaj li el'ir'is for de Faraon'o kaj preĝ'is al la Etern'ul'o.
19 Kaj la Etern'ul'o ven'ig'is de la kontraŭ'a flank'o vent'o'n okcident'a'n tre fort'a'n, kaj ĝi lev'is la akrid'o'j'n kaj ĵet'is ili'n en la Ruĝ'a'n Mar'o'n ; ne rest'is eĉ unu akrid'o en la tut'a Egipt'a region'o.
20 Sed la Etern'ul'o obstin'ig'is la kor'o'n de Faraon'o, kaj li ne for'liber'ig'is la Izrael'id'o'j'n.
21 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Etend'u vi'a'n man'o'n al la ĉiel'o, kaj far'iĝ'os mal'lum'o en la land'o Egipt'a, palp'ebl'a mal'lum'o.
22 Kaj Mose'o etend'is si'a'n man'o'n al la ĉiel'o, kaj far'iĝ'is dens'a mal'lum'o en la tut'a land'o Egipt'a dum tri tag'o'j.
23 Oni ne vid'is unu ali'a'n, kaj neniu lev'iĝ'is de si'a lok'o dum tri tag'o'j ; sed ĉiu'j Izrael'id'o'j hav'is lum'o'n en si'a'j loĝ'ej'o'j.
24 Tiam Faraon'o al'vok'is Mose'o'n, kaj dir'is : Ir'u, far'u serv'o'n al la Etern'ul'o ; nur vi'a'j ŝaf'o'j kaj vi'a'j bov'o'j rest'u ; ankaŭ vi'a'j infan'o'j ir'u kun vi.
25 Sed Mose'o dir'is : Vi dev'as ankaŭ don'i en ni'a'j'n man'o'j'n ofer'o'j'n kaj brul'ofer'o'j'n, kiu'j'n ni al'port'os al la Etern'ul'o, ni'a Di'o.
26 Ankaŭ ni'a'j brut'o'j ir'os kun ni, ne rest'os eĉ unu huf'o ; ĉar el ili ni pren'os, por far'i serv'o'n al la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; kaj ni ne sci'as, per kio ni dev'as serv'i al la Etern'ul'o, ĝis ni ven'os tie'n.
27 Kaj la Etern'ul'o obstin'ig'is la kor'o'n de Faraon'o, kaj li ne vol'is for'liber'ig'i ili'n.
28 Kaj Faraon'o dir'is al li : Ir'u for de mi !
gard'u vi'n, ke vi ne ven'u plu antaŭ mi'a'n vizaĝ'o'n ; ĉar en la tag'o, en kiu vi ven'os antaŭ mi'a'n vizaĝ'o'n, vi mort'os.
29 Tiam Mose'o dir'is : Tiel vi dir'is ; mi ne ven'os do plu antaŭ vi'a'n vizaĝ'o'n.

Ĉapitr'o 11

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ankoraŭ unu pun'o'n Mi ven'ig'os sur Faraon'o'n kaj sur Egipt'uj'o'n ; post tio li for'liber'ig'os vi'n el ĉi tie ; kaj for'liber'ig'ant'e, li tut'e el'pel'os vi'n el ĉi tie.
2 Dir'u nun al la popol'o, ke ili pet'u ĉiu vir'o de si'a proksim'ul'o kaj ĉiu vir'in'o de si'a proksim'ul'in'o vaz'o'j'n arĝent'a'j'n kaj vaz'o'j'n or'a'j'n.
3 Kaj la Etern'ul'o don'is al la popol'o favor'o'n ĉe la Egipt'o'j ; kaj ankaŭ Mose'o est'is tre grand'a hom'o en la land'o Egipt'a, en la okul'o'j de la serv'ant'o'j de Faraon'o kaj en la okul'o'j de la popol'o.
4 Kaj Mose'o dir'is : Tiel dir'is la Etern'ul'o : En la mez'o de la nokt'o Mi ir'os intern'e'n de Egipt'uj'o.
5 Kaj mort'os ĉiu unu'e'nask'it'o en la land'o Egipt'a, de la unu'e'nask'it'o de Faraon'o, kiu sid'as sur si'a tron'o, ĝis la unu'e'nask'it'o de la sklav'in'o, kiu sid'as mal'antaŭ la muel'ej'o ; kaj ĉiu unu'e'nask'it'o el la brut'o'j.
6 Kaj est'os grand'a kri'ad'o en la tut'a land'o Egipt'a, tia, ke simil'a al ĝi neniam est'is kaj neniam plu est'os.
7 Sed ĉe ĉiu'j Izrael'id'o'j ne mov'os hund'o si'a'n lang'o'n, nek kontraŭ hom'o'n, nek kontraŭ brut'o'n ; por ke vi sci'u, kiel la Etern'ul'o far'as apart'ig'o'n inter la Egipt'o'j kaj la Izrael'id'o'j.
8 Kaj ven'os ĉiu'j vi'a'j sklav'o'j al mi kaj ter'ĵet'iĝ'os antaŭ mi, dir'ant'e : El'ir'u vi kaj la tut'a popol'o, kiu vi'n sekv'as.
Post tio mi el'ir'os.
Kaj li el'ir'is for de Faraon'o kun grand'a koler'o.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Faraon'o vi'n ne aŭskult'os ; por ke mult'iĝ'u Mi'a'j mirakl'o'j en la land'o Egipt'a.
10 Kaj Mose'o kaj Aaron far'is ĉiu'j'n tiu'j'n mirakl'o'j'n antaŭ Faraon'o ; sed la Etern'ul'o obstin'ig'is la kor'o'n de Faraon'o, kaj li ne for'liber'ig'is la Izrael'id'o'j'n el si'a land'o.

Ĉapitr'o 12

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron en la land'o Egipt'a, dir'ant'e : 2 Ĉi tiu monat'o est'u por vi komenc'o de la monat'o'j ; la unu'a ĝi est'u por vi inter la monat'o'j de la jar'o.
3 Dir'u al la tut'a komun'um'o de Izrael : En la dek'a tag'o de ĉi tiu monat'o pren'u al si ŝaf'id'o'n ĉiu patr'o de famili'o, po unu ŝaf'id'o por dom'o.
4 Kaj se en la dom'o est'as tro mal'mult'e da person'o'j por tut'a ŝaf'id'o, tiam li pren'u kun'e kun si'a najbar'o plej proksim'a al li'a dom'o ; laŭ la nombr'o de la anim'o'j, laŭ la kvant'o de manĝ'ad'o de ĉiu, ili kalkul'u si'n por la ŝaf'id'o.
5 La ŝaf'id'o est'u sen'difekt'a, vir'seks'a, hav'ant'a la aĝ'o'n de unu jar'o ; el la ŝaf'o'j aŭ el la kapr'o'j vi pov'as pren'i.
6 Konserv'u ĝi'n ĝis la dek'kvar'a tag'o de ĉi tiu monat'o ; kaj la tut'a komun'um'o de Izrael buĉ'u ĝi'n en la komenc'o de vesper'o.
7 Kaj ili pren'u iom el la sang'o, kaj ŝmir'u sur ambaŭ fost'o'j kaj sur la supr'a sojl'o de la dom'o'j, en kiu'j ili ĝi'n manĝ'os.
8 Kaj ili manĝ'u la viand'o'n en tiu nokt'o, rost'it'a'n sur fajr'o ; kaj mac'o'j'n kun mal'dolĉ'a'j herb'o'j ili manĝ'u.
9 Ne manĝ'u ĝi'n du'on'krud'a'n, nek kuir'it'a'n en akv'o, sed nur rost'it'a'n sur fajr'o kun ĝi'a'j kap'o, krur'o'j, kaj intern'aĵ'o'j.
10 Ne rest'ig'u iom el ĝi ĝis la maten'o ; kio rest'os el ĝi ĝis la maten'o, tio'n brul'ig'u per fajr'o.
11 Kaj tiel'e manĝ'u ĝi'n ; vi'a lumb'o est'u zon'it'a, vi'a'j ŝu'o'j sur vi'a'j pied'o'j, kaj vi'a baston'o en vi'a man'o ; kaj manĝ'u ĝi'n rapid'ant'e ; ĝi est'as Pask'o de la Etern'ul'o.
12 Kaj Mi tra'ir'os la land'o'n Egipt'a'n en tiu nokt'o, kaj Mi bat'os ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n en la land'o Egipt'a, de la hom'o'j ĝis la brut'o'j ; kaj super ĉiu'j di'o'j de Egipt'uj'o Mi far'os juĝ'o'n, Mi, la Etern'ul'o.
13 Kaj la sang'o ĉe vi est'os sign'o sur la dom'o'j, en kiu'j vi trov'iĝ'as ; kiam Mi vid'os la sang'o'n, Mi pas'os preter vi, kaj ne est'os inter vi la eksterm'a pun'o, kiam Mi bat'os la land'o'n Egipt'a'n.
14 Kaj tiu tag'o est'u por vi memor'aĵ'o ; kaj fest'u ĝi'n kiel fest'o'n de la Etern'ul'o en vi'a'j generaci'o'j, kiel leĝ'o'n por etern'e fest'u ĝi'n.
15 Dum sep tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n ; en la unu'a tag'o for'ig'u la ferment'aĵ'o'n el vi'a'j dom'o'j ; ĉiu kiu manĝ'os ferment'aĵ'o'n de la unu'a tag'o ĝis la sep'a tag'o, ties anim'o est'os eksterm'it'a el Izrael.
16 Kaj en la unu'a tag'o far'u al vi sankt'a'n kun'ven'o'n, kaj en la sep'a tag'o far'u al vi sankt'a'n kun'ven'o'n ; nenia labor'o est'u far'at'a en tiu'j tag'o'j ; nur kio est'as neces'a por manĝ'i por ĉiu, nur tio sol'a pov'as est'i far'at'a de vi.
17 Kaj observ'u la ordon'o'n pri la mac'o'j, ĉar ĝust'e en tiu tag'o Mi el'konduk'is vi'a'j'n taĉment'o'j'n el la land'o Egipt'a ; kaj observ'u tiu'n tag'o'n en vi'a'j generaci'o'j kiel leĝ'o'n etern'a'n.
18 De post la vesper'o de la dek - kvar'a tag'o de la unu'a monat'o manĝ'u mac'o'j'n ĝis la vesper'o de la du'dek - unu'a tag'o de la monat'o.
19 Dum sep tag'o'j ferment'aĵ'o ne trov'iĝ'u en vi'a'j dom'o'j ; ĉar kiu manĝ'os ferment'aĵ'o'n, ties anim'o eksterm'iĝ'os el la komun'um'o de Izrael, ĉu li est'as fremd'ul'o, aŭ ĉu li est'as indiĝen'o de la land'o.
20 Nenio'n ferment'int'a'n manĝ'u ; en ĉiu'j vi'a'j loĝ'lok'o'j manĝ'u mac'o'j'n.
21 Mose'o al'vok'is ĉiu'j'n ĉef'o'j'n de Izrael, kaj dir'is al ili : Elekt'u kaj pren'u al vi ŝaf'id'o'j'n laŭ vi'a'j famili'o'j, kaj buĉ'u la Pask'o'n.
22 Kaj pren'u fask'o'n da hisop'o, kaj tremp'u ĝi'n en la sang'o, kiu est'os en la pelv'o, kaj tuŝ'u la supr'a'n sojl'o'n kaj ambaŭ fost'o'j'n per la sang'o, kiu est'os en la pelv'o ; kaj neniu el vi el'ir'u el la pord'o de si'a dom'o ĝis la maten'o.
23 Kaj la Etern'ul'o tra'ir'os, por pun'i la Egipt'o'j'n ; kiam Li vid'os la sang'o'n sur la supr'a sojl'o kaj ambaŭ fost'o'j, tiam la Etern'ul'o preter'pas'os la pord'o'n kaj ne permes'os al la eksterm'ant'o ven'i en vi'a'j'n dom'o'j'n por pun'i.
24 Kaj observ'u ĉi tio'n kiel leĝ'o'n por vi kaj por vi'a'j fil'o'j etern'e.
25 Kaj kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o don'os al vi, kiel Li dir'is, observ'u ĉi tiu'n serv'o'n.
26 Kaj kiam dir'os al vi vi'a'j fil'o'j : Kio'n signif'as ĉi tiu vi'a serv'o ?
27 tiam dir'u : Ĝi est'as ofer'o de Pask'o al la Etern'ul'o, kiu preter'pas'is la dom'o'j'n de la Izrael'id'o'j en Egipt'uj'o, kiam Li pun'is la Egipt'o'j'n, sed ni'a'j'n dom'o'j'n sav'is.
Kaj la popol'o klin'iĝ'is kaj far'is ador'o'n.
28 Kaj la Izrael'id'o'j ir'is, kaj far'is, kiel ordon'is la Etern'ul'o al Mose'o kaj Aaron ; tiel ili far'is.
29 Kiam ven'is la nokt'o'mez'o, la Etern'ul'o bat'is ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n en la land'o Egipt'a, de la unu'e'nask'it'o de Faraon'o, sid'ant'a sur si'a tron'o, ĝis la unu'e'nask'it'o de mal'liber'ul'o, sid'ant'a en mal'liber'ej'o ; kaj ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n el la brut'o'j.
30 Tiam Faraon'o lev'iĝ'is en la nokt'o, li kaj ĉiu'j li'a'j serv'ant'o'j kaj ĉiu'j Egipt'o'j ; kaj far'iĝ'is grand'a kri'ad'o en Egipt'uj'o ; ĉar ne est'is dom'o, en kiu ne est'is mort'int'o.
31 Kaj li al'vok'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n en la nokt'o, kaj dir'is : Lev'iĝ'u, for'ir'u el inter mi'a popol'o, vi kaj la Izrael'id'o'j ; kaj ir'u, far'u serv'o'n al la Etern'ul'o, kiel vi dir'is.
32 Ankaŭ vi'a'j'n ŝaf'o'j'n kaj vi'a'j'n bov'o'j'n pren'u, kiel vi dir'is, kaj ir'u ; kaj ben'u ankaŭ mi'n.
33 Kaj la Egipt'o'j urĝ'is sur la popol'o'n, por pli rapid'e el'ir'ig'i ili'n el la land'o ; ĉar ili dir'is : Ni ĉiu'j mort'os.
34 Kaj la popol'o for'port'is si'a'n past'o'n, antaŭ ol ĝi ferment'is ; ili'a'j past'uj'o'j, lig'it'a'j en ili'a'j vest'o'j, est'is sur ili'a'j ŝultr'o'j.
35 Kaj la Izrael'id'o'j far'is, kiel dir'is Mose'o ; kaj ili pet'is de la Egipt'o'j vaz'o'j'n arĝent'a'j'n kaj vaz'o'j'n or'a'j'n kaj vest'o'j'n.
36 Kaj la Etern'ul'o favor'ig'is al la popol'o la Egipt'o'j'n, kaj ĉi tiu'j prunt'e'don'is al ili ; kaj ili mult'e pren'is de la Egipt'o'j.
37 Kaj la Izrael'id'o'j ek'ir'is el Rameses al Suk'ot, en la nombr'o de ĉirkaŭ ses'cent mil pied'ir'ant'a'j vir'o'j, krom la infan'o'j.
38 Kaj ankaŭ grand'a amas'o da divers'gent'a'j hom'o'j el'ir'is kun ili, kaj da ŝaf'o'j kaj bov'o'j tre grand'a brut'ar'o.
39 Kaj el la past'o, kiu'n ili el'port'is el Egipt'uj'o, ili bak'is mac'a'j'n plat'pan'o'j'n, ĉar ĝi ankoraŭ ne ferment'is ; ĉar ili est'is el'pel'it'a'j el Egipt'uj'o kaj ne pov'is prokrast'i, kaj ili eĉ ne pret'ig'is al si manĝ'aĵ'o'n.
40 La daŭr'o de la temp'o, kiu'n la Izrael'id'o'j loĝ'is en Egipt'uj'o, est'is kvar'cent tri'dek jar'o'j.
41 Kiam fin'iĝ'is kvar'cent tri'dek jar'o'j, ĝust'e en la sam'a tag'o, ĉiu'j taĉment'o'j de la Etern'ul'o el'ir'is el la land'o Egipt'a.
42 Ĝi est'as nokt'o dediĉ'at'a al la Etern'ul'o, ĉar Li el'konduk'is ili'n al la land'o Egipt'a ; ĝi est'as tiu nokt'o, kiu est'as dediĉ'at'a al la Etern'ul'o de ĉiu'j Izrael'id'o'j en ili'a'j generaci'o'j.
43 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o kaj Aaron : Ĉi tio est'as la leĝ'o pri la Pask'o : neniu fremd'ul'o manĝ'u ĝi'n.
44 Sed ĉiu sklav'o, kiu'n iu aĉet'is per mon'o, se vi cirkumcid'is li'n, tiam li pov'as manĝ'i ĝi'n.
45 Pas'loĝ'ant'o kaj dung'it'o ne manĝ'u ĝi'n.
46 En unu dom'o ĝi est'u manĝ'at'a ; ne el'port'u el la dom'o iom el la viand'o ekster'e'n, kaj ost'o'n en ĝi ne romp'u.
47 La tut'a komun'um'o de Izrael far'u ĝi'n.
48 Kaj se en'loĝ'iĝ'os ĉe vi ali'gent'ul'o kaj li vol'os far'i Pask'o'n al la Etern'ul'o, tiam cirkumcid'u ĉe li ĉiu'j'n vir'seks'ul'o'j'n, kaj tiam li pov'as prepar'i si'n, por far'i ĝi'n, kaj li est'os kiel indiĝen'o de la land'o ; sed neniu ne cirkumcid'it'a manĝ'u ĝi'n.
49 La sam'a leĝ'o est'u por la indiĝen'o, kaj por la ali'gent'ul'o, kiu en'loĝ'iĝ'is inter vi.
50 Kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j far'is, kiel ordon'is la Etern'ul'o al Mose'o kaj al Aaron ; tiel ili far'is.
51 En tiu sam'a tag'o la Etern'ul'o el'konduk'is la Izrael'id'o'j'n el la land'o Egipt'a laŭ ili'a'j taĉment'o'j.

Ĉapitr'o 13

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dediĉ'u al Mi ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n, kiu mal'ferm'as ĉiu'n uter'o'n inter la Izrael'id'o'j, el la hom'o kaj el la brut'o'j : al Mi li aparten'as.
3 Kaj Mose'o dir'is al la popol'o : Memor'u ĉi tiu'n tag'o'n, en kiu vi el'ir'is el Egipt'uj'o, el la dom'o de sklav'ec'o ; ĉar per fort'a man'o la Etern'ul'o el'konduk'is vi'n el tie ; kaj ne manĝ'u ferment'aĵ'o'n.
4 Hodiaŭ vi el'ir'as, en la monat'o Abib.
5 Kaj kiam la Etern'ul'o ven'ig'os vi'n en la land'o'n de la Kanaan'id'o'j kaj la Ĥetid'o'j kaj la Amorid'o'j kaj la Ĥiv'id'o'j kaj la Jebus'id'o'j, pri kiu Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, ke Li don'os al vi, en la land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, tiam serv'u ĉi tiu'n serv'o'n en ĉi tiu monat'o.
6 Dum sep tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n, kaj en la sep'a tag'o est'u fest'o de la Etern'ul'o.
7 Mac'o'j est'u manĝ'at'a'j dum la sep tag'o'j, kaj ne vid'iĝ'u ĉe vi ferment'aĵ'o kaj ne vid'iĝ'u ĉe vi ferment'int'a past'o, en la tut'a region'o, kiu aparten'as al vi.
8 Kaj sci'ig'u al vi'a fil'o en tiu tag'o, dir'ant'e : Ĝi est'as pro tio, kio'n la Etern'ul'o far'is al mi ĉe mi'a el'ir'ad'o el Egipt'uj'o.
9 Kaj tio est'u ĉe vi kiel sign'o sur vi'a man'o kaj kiel memor'ig'aĵ'o inter vi'a'j okul'o'j ; por ke la instru'o de la Etern'ul'o est'u en vi'a buŝ'o ; ĉar per fort'a man'o la Etern'ul'o el'konduk'is vi'n el Egipt'uj'o.
10 Plen'um'u ĉi tiu'n leĝ'o'n en ĝi'a temp'o en ĉiu jar'o.
11 Kaj kiam la Etern'ul'o ven'ig'os vi'n en la land'o'n de la Kanaan'id'o'j, kiel Li ĵur'is al vi kaj al vi'a'j patr'o'j, kaj don'os ĝi'n al vi, 12 tiam trans'don'ad'u ĉiu'n uter'mal'ferm'int'o'n al la Etern'ul'o, kaj ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n el la brut'o'j, vir'seks'ul'o'n, al la Etern'ul'o.
13 Kaj ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n el la azen'o'j el'aĉet'u per ŝaf'id'o ; kaj se vi ne el'aĉet'os, tiam romp'u al ĝi la kol'o'n ; kaj ĉiu'n hom'a'n unu'e'nask'it'o'n inter vi'a'j fil'o'j el'aĉet'u.
14 Kaj kiam vi'a fil'o morgaŭ vi'n demand'os, dir'ant'e : Kio tio est'as ?
tiam dir'u al li : Per fort'a man'o la Etern'ul'o el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o, el la dom'o de sklav'ec'o ; 15 kaj kiam Faraon'o obstin'e rifuz'is for'liber'ig'i ni'n, tiam la Etern'ul'o mort'ig'is ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n en la land'o Egipt'a, de la unu'e'nask'it'o de hom'o ĝis la unu'e'nask'it'o de brut'o ; tial mi ofer'as al la Etern'ul'o ĉiu'n uter'mal'ferm'int'a'n vir'seks'ul'o'n, kaj ĉiu'n unu'e'nask'it'o'n el mi'a'j fil'o'j mi el'aĉet'as.
16 Kaj tio est'u kiel sign'o sur vi'a man'o kaj kiel memor'ig'aĵ'o inter vi'a'j okul'o'j ; ĉar per fort'a man'o la Etern'ul'o el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o.
Kiam Faraon'o for'liber'ig'is la popol'o'n, Di'o ne ir'ig'is ili'n per la voj'o de la land'o Filiŝt'a, kiu est'is proksim'a ; ĉar Di'o dir'is : Ebl'e la popol'o pent'os, kiam ĝi ek'vid'os milit'o'n, kaj ĝi re'ir'os Egipt'uj'o'n.
18 Kaj Di'o konduk'is la popol'o'n ĉirkaŭ'ir'e, per la voj'o tra la dezert'o, al la Ruĝ'a Mar'o.
Kaj arm'it'a'j la Izrael'id'o'j el'ir'is el la land'o Egipt'a.
19 Kaj Mose'o pren'is kun si la ost'o'j'n de Jozef, ĉar tiu ĵur'ig'is la Izrael'id'o'j'n, dir'ant'e : Kiam Di'o re'memor'os vi'n, tiam el'port'u mi'a'j'n ost'o'j'n el ĉi tie kun vi.
20 Kaj ili el'mov'iĝ'is el Suk'ot, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en Etam, en la fin'o de la dezert'o.
21 Kaj la Etern'ul'o ir'ad'is antaŭ ili dum la tag'o en nub'a kolon'o, por konduk'i ili'n laŭ la ĝust'a voj'o, kaj dum la nokt'o en kolon'o fajr'a, por lum'i al ili, ke ili pov'u ir'i tag'e kaj nokt'e.
22 Ne for'iĝ'ad'is de antaŭ la popol'o la nub'a kolon'o dum la tag'o nek la fajr'a kolon'o dum la nokt'o.
17

Ĉapitr'o 14

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j, ke ili ir'u re'turn'e, kaj star'ig'u si'a'n tend'ar'o'n antaŭ Pi- Haĥirot, inter Migdol kaj la mar'o, apud Baal - Cef'o'n ; tie ili star'iĝ'u tend'ar'e super la mar'o.
3 Faraon'o dir'os pri la Izrael'id'o'j : Ili perd'is la voj'o'n en la land'o, la dezert'o ili'n ŝlos'is.
4 Kaj Mi obstin'ig'os la kor'o'n de Faraon'o, kaj li kur'os post ili ; kaj Mi glor'iĝ'os per Faraon'o kaj per li'a tut'a milit'ist'ar'o, kaj la Egipt'o'j sci'iĝ'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o.
Kaj ili far'is tiel.
5 Kiam oni dir'is al la reĝ'o de Egipt'uj'o, ke la popol'o for'kur'is, tiam la kor'o de Faraon'o kaj de li'a'j serv'ant'o'j turn'iĝ'is kontraŭ la popol'o'n, kaj ili dir'is : Kio'n ni far'is, for'liber'ig'ant'e la Izrael'id'o'j'n de serv'ad'o al ni ?
6 Kaj li jung'is si'a'n ĉar'o'n kaj pren'is kun si si'a'n popol'o'n.
7 Kaj li pren'is ses'cent plej bon'a'j'n ĉar'o'j'n kaj ĉiu'j'n ĉar'o'j'n de Egipt'uj'o kaj la ĉef'o'j'n de la tut'a milit'ist'ar'o.
8 Kaj la Etern'ul'o obstin'ig'is la kor'o'n de Faraon'o, la reĝ'o de Egipt'uj'o, kaj li post'kur'is la Izrael'id'o'j'n ; sed la Izrael'id'o'j'n el'ir'ig'is man'o alt'a.
9 La Egipt'o'j post'kur'is ili'n, kaj ĉiu'j ĉeval'o'j kaj ĉar'o'j de Faraon'o kaj li'a'j rajd'ant'o'j kaj li'a milit'ist'ar'o ating'is ili'n, kiam ili star'is tend'ar'e super la mar'o, apud Pi- Haĥirot antaŭ Baal - Cef'o'n.
10 Kiam Faraon'o al'proksim'iĝ'is, tiam la Izrael'id'o'j lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ek'vid'is, ke jen la Egipt'o'j ir'as post ili ; kaj ili tre ek'tim'is, kaj la Izrael'id'o'j ek'kri'is al la Etern'ul'o.
11 Kaj ili dir'is al Mose'o : Ĉu ne ekzist'is tomb'o'j en Egipt'uj'o, ke vi pren'is ni'n, por mort'i en la dezert'o ?
kio'n vi far'is al ni, el'konduk'int'e ni'n el Egipt'uj'o ?
12 Tio'n ni dir'is ja al vi en Egipt'uj'o : Las'u ni'n, kaj ni serv'u la Egipt'o'j'n ; ĉar pli bon'e est'us por ni serv'i la Egipt'o'j'n, ol mort'i en la dezert'o.
13 Tiam Mose'o dir'is al la popol'o : Ne tim'u ; star'u, kaj vid'u la sav'o'n de la Etern'ul'o, kiu'n Li far'os al vi hodiaŭ ; ĉar la Egipt'o'j'n, kiu'j'n vi vid'as hodiaŭ, vi etern'e neniam plu vid'os.
14 La Etern'ul'o milit'os por vi, kaj vi silent'u.
15 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Kio'n vi kri'as al Mi ?
dir'u al la Izrael'id'o'j, ke ili ek'ir'u.
16 Kaj vi lev'u vi'a'n baston'o'n kaj etend'u vi'a'n man'o'n super la mar'o'n kaj dis'fend'u ĝi'n, por ke la Izrael'id'o'j ir'u tra la mez'o de la mar'o sur sek'a ter'o.
17 Kaj jen, Mi obstin'ig'os la kor'o'j'n de la Egipt'o'j, kaj ili ir'os post vi ; kaj Mi glor'iĝ'os per Faraon'o kaj per li'a tut'a milit'ist'ar'o, per li'a'j ĉar'o'j kaj li'a'j rajd'ant'o'j.
18 Kaj la Egipt'o'j sci'iĝ'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o, kiam Mi glor'iĝ'os per Faraon'o, per li'a'j ĉar'o'j kaj li'a'j rajd'ant'o'j.
19 Kaj la Di'a anĝel'o, kiu ir'ad'is antaŭ la tend'ar'o de la Izrael'id'o'j, for'mov'iĝ'is kaj ek'ir'is post ili ; kaj la nub'a kolon'o for'mov'iĝ'is de antaŭ ili kaj star'iĝ'is post ili ; 20 kaj ĝi aper'is inter la tend'ar'o de la Egipt'o'j kaj la tend'ar'o de la Izrael'id'o'j, kaj ĝi est'is nub'o mal'lum'a, kaj lum'is dum la nokt'o tia'manier'e, ke unu'j al la ali'a'j ne pov'is al'proksim'iĝ'i dum la tut'a nokt'o.
21 Kaj Mose'o etend'is si'a'n man'o'n super la mar'o'n ; kaj la Etern'ul'o pel'is la mar'o'n per fort'a orient'a vent'o dum la tut'a nokt'o kaj far'is la mar'o'n sek'a ter'o ; kaj la akv'o dis'fend'iĝ'is.
22 Kaj la Izrael'id'o'j ek'ir'is tra la mez'o de la mar'o sur sek'a ter'o, kaj la akv'o est'is por ili mur'o dekstr'e kaj mal'dekstr'e.
23 Kaj la Egipt'o'j post'kur'is kaj ven'is post ili, ĉiu'j ĉeval'o'j de Faraon'o, li'a'j ĉar'o'j kaj li'a'j rajd'ant'o'j, en la mez'o'n de la mar'o.
24 Kiam ven'is la maten'a gard'o'temp'o, la Etern'ul'o ek'rigard'is la tend'ar'o'n de la Egipt'o'j el la fajr'a kaj nub'a kolon'o, kaj Li tumult'ig'is la tend'ar'o'n de la Egipt'o'j.
25 Kaj Li de'puŝ'is la rad'o'j'n de ili'a'j ĉar'o'j kaj mal'rapid'ig'is ili'a'n ir'ad'o'n.
Tiam la Egipt'o'j dir'is : Ni for'kur'u for de la Izrael'id'o'j, ĉar la Etern'ul'o milit'as por ili kontraŭ la Egipt'o'j.
26 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Etend'u vi'a'n man'o'n super la mar'o'n, por ke la akv'o re'ven'u sur la Egipt'o'j'n, sur ili'a'j'n ĉar'o'j'n kaj ili'a'j'n rajd'ant'o'j'n.
27 Kaj Mose'o etend'is si'a'n man'o'n super la mar'o'n, kaj la mar'o re'ven'is en la komenc'o de la maten'o, sur si'a'n lok'o'n, kaj la Egipt'o'j kur'is renkont'e al ĝi.
Kaj la Etern'ul'o ĵet'is la Egipt'o'j'n en la mez'o'n de la mar'o.
28 Kaj la akv'o re'ven'is, kaj kovr'is la ĉar'o'j'n kaj la rajd'ant'o'j'n de la tut'a milit'ist'ar'o de Faraon'o, kiu ven'is post ili en la mar'o'n ; ne rest'is el ili eĉ unu.
29 Sed la Izrael'id'o'j ir'is sur sek'a ter'o tra la mez'o de la mar'o, kaj la akv'o est'is por ili mur'o dekstr'e kaj mal'dekstr'e.
30 Kaj la Etern'ul'o sav'is en tiu tag'o la Izrael'id'o'j'n el la man'o de la Egipt'o'j ; kaj la Izrael'id'o'j vid'is la Egipt'o'j'n mort'int'a'j sur la bord'o de la mar'o.
31 Kaj la Izrael'id'o'j vid'is la grand'a'n man'o'n, kiu'n la Etern'ul'o aper'ig'is sur la Egipt'o'j, kaj la popol'o ek'tim'is la Etern'ul'o'n kaj ek'kred'is al la Etern'ul'o kaj al Li'a sklav'o Mose'o.

Ĉapitr'o 15

    Tiam Mose'o kaj la Izrael'id'o'j kant'is ĉi tiu'n kant'o'n al la Etern'ul'o, kaj parol'is jen'e : Mi kant'os al la Etern'ul'o, ĉar Li alt'e lev'iĝ'is ; Ĉeval'o'n kaj ĝi'a'n rajd'ant'o'n Li ĵet'is en la mar'o'n.
2 Mi'a fort'o kaj glor'kant'o est'as la Etern'ul'o, Kaj Li est'is por mi sav'o.
Li est'as mi'a Di'o, kaj mi Li'n glor'os, La Di'o de mi'a patr'o, kaj mi Li'n alt'ig'os.
La Etern'ul'o est'as vir'o de milit'o, Etern'ul'o est'as Li'a nom'o.
La ĉar'o'j'n de Faraon'o kaj li'a'n milit'ist'ar'o'n Li ĵet'is en la mar'o'n ; Kaj li'a'j elekt'it'a'j milit'estr'o'j dron'is en la Ruĝ'a Mar'o.
Abism'o'j ili'n kovr'is ; Ili fal'is en la profund'o'j'n kiel ŝton'o.
Vi'a dekstr'a man'o, ho Etern'ul'o, est'as glor'a per fort'o, Vi'a dekstr'a man'o, ho Etern'ul'o, dis'bat'as mal'amik'o'n.
Per Vi'a grand'a majest'o Vi frakas'as Vi'a'j'n kontraŭ'ul'o'j'n ; Vi send'as Vi'a'n koler'o'n, kaj ĝi for'brul'ig'as ili'n kiel pajl'o'n.
De Vi'a koler'a blov'o mont'iĝ'is akv'o, Amas'ig'it'e star'iĝ'is flu'aĵ'o, Dens'iĝ'is abism'o'j en la mez'o de la mar'o.
La mal'amik'o dir'is : Mi persekut'os, Mi ating'os, mi divid'os milit'akir'o'n ; Sat'iĝ'os de ili mi'a anim'o ; Mi el'tir'os mi'a'n glav'o'n, eksterm'os ili'n mi'a man'o.
Vi blov'is per Vi'a spirit'o, kaj ili'n kovr'is la mar'o ; Kiel plumb'o ili ir'is al fund'o en la akv'o potenc'a.
Kiu est'as kiel Vi inter la di'o'j, ho Etern'ul'o ?
Kiu est'as kiel Vi, majest'a en sankt'ec'o, Tim'ind'a kaj laŭd'ind'a, far'ant'a mirakl'o'j'n ?
Vi etend'is Vi'a'n dekstr'a'n man'o'n, Kaj ili'n en'glut'is la ter'o.
Vi konduk'is kun Vi'a favor'kor'ec'o tiu'n popol'o'n, kiu'n Vi liber'ig'is, Vi konduk'is ĝi'n per Vi'a fort'o al Vi'a sankt'a loĝ'ej'o.
Aŭd'is popol'o'j kaj ek'trem'is ; Terur'o atak'is la loĝ'ant'o'j'n de Filiŝt'uj'o.
15 Tiam ek'tim'is la ĉef'o'j de Ed'om ; La potenc'ul'o'j'n de Moab atak'is trem'o ; Perd'is la kuraĝ'o'n ĉiu'j loĝ'ant'o'j de Kana'a'n.
16 Fal'as sur ili'n tim'o kaj terur'o pro la grand'ec'o de Vi'a brak'o ; Ili mut'iĝ'as kiel ŝton'o, ĝis pas'as Vi'a popol'o, ho Etern'ul'o, Ĝis pas'as la popol'o, kiu'n Vi akir'is.
17 Vi ven'ig'os ili'n, kaj plant'os ili'n Sur la mont'o de Vi'a hered'o, Sur la lok'o, ho Etern'ul'o, kiu'n Vi far'is Vi'a sid'ej'o, En la sankt'ej'o, ho Sinjor'o, kiu'n pret'ig'is Vi'a'j man'o'j.
18 La Etern'ul'o reĝ'os ĉiam kaj etern'e.
19 Ĉar la ĉeval'o'j de Faraon'o kun li'a'j ĉar'o'j kaj rajd'ant'o'j en'iĝ'is en la mar'o'n, kaj la Etern'ul'o turn'is sur ili'n la akv'o'n de la mar'o ; sed la Izrael'id'o'j ir'is sur sek'a ter'o tra la mez'o de la mar'o.
20 Mirjam, la profet'in'o, frat'in'o de Aaron, pren'is tamburin'o'n en si'a'n man'o'n, kaj ĉiu'j vir'in'o'j el'ir'is post ŝi kun tamburin'o'j kaj danc'ant'e.
21 Kaj Mirjam antaŭ'kant'is al ili : Kant'u al la Etern'ul'o, ĉar Li alt'e lev'iĝ'is ; Ĉeval'o'n kaj ĝi'a'n rajd'ant'o'n Li ĵet'is en la mar'o'n.
22 Mose'o ek'konduk'is la Izrael'id'o'j'n for de la Ruĝ'a Mar'o, kaj ili el'ir'is al la dezert'o Ŝur ; ili ir'is dum tri tag'o'j tra la dezert'o kaj ne trov'is akv'o'n.
23 Ili ven'is al Mar'a, sed ili ne pov'is trink'i la akv'o'n en Mar'a, ĉar ĝi est'is mal'dolĉ'a ; tial oni don'is al la lok'o la nom'o'n Mar'a.
24 Kaj la popol'o ek'murmur'is kontraŭ Mose'o, dir'ant'e : Kiam ni trink'os ?
25 Tiam li kri'is al la Etern'ul'o, kaj la Etern'ul'o montr'is al li arb'o'n, kaj li ĵet'is ĝi'n en la akv'o'n, kaj la akv'o far'iĝ'is dolĉ'a.
Tie Li don'is al ili leĝ'o'n kaj juĝ'o'n, kaj tie Li ili'n el'prov'is.
26 Kaj Li dir'is : Se vi aŭskult'ad'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj farad'os tio'n, kio plaĉ'as al Li, kaj vi atent'ad'os Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj observ'ad'os ĉiu'j'n Li'a'j'n leĝ'o'j'n, tiam Mi ven'ig'os sur vi'n neniu'n el tiu'j mal'san'o'j, kiu'j'n Mi ven'ig'is sur la Egipt'o'j'n ; ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a san'ig'ant'o.
27 Kaj ili ven'is al Elim ; tie est'is dek du font'o'j de akv'o, kaj sep'dek daktil'palm'o'j.
Kaj ili star'ig'is tie si'a'n tend'ar'o'n ĉe la akv'o.

Ĉapitr'o 16

    Ili el'mov'iĝ'is el Elim, kaj la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j ven'is en la dezert'o'n Si'n, kiu trov'iĝ'as inter Elim kaj Sin'a'j, en la dek - kvin'a tag'o de la du'a monat'o, post si'a el'ir'o el la land'o Egipt'a.
2 Kaj la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j ek'murmur'is kontraŭ Mose'o kaj Aaron en la dezert'o.
3 Kaj la Izrael'id'o'j dir'is al ili : Ho, ni dezir'us mort'i per la man'o de la Etern'ul'o en la land'o Egipt'a, sid'ant'e super la pot'o'j kun viand'o, manĝ'ant'e pan'o'n ĝis'sat'e !
vi el'konduk'is ni'n en ĉi tiu'n dezert'o'n, por mort'ig'i ĉi tiu'n tut'a'n komun'um'o'n per mal'sat'o.
4 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Jen Mi pluv'ig'os por vi pan'o'n el la ĉiel'o ; kaj la popol'o el'ir'u kaj kolekt'u ĉiu'tag'e tiom, kiom ĝi bezon'as por la tag'o, por ke Mi esplor'u ĝi'n, ĉu ĝi sekv'os Mi'a'n leĝ'o'n aŭ ne.
5 Sed en la ses'a tag'o ili prepar'u tio'n, kio'n ili dev'as en'port'i, kaj tiam est'os du'obl'a porci'o kompar'e kun tio, kio'n ili kolekt'as ĉiu'tag'e.
6 Kaj Mose'o kaj Aaron dir'is al ĉiu'j Izrael'id'o'j : Vesper'e vi sci'iĝ'os, ke la Etern'ul'o el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a.
7 Kaj maten'e vi vid'os la glor'o'n de la Etern'ul'o ; ĉar Li aŭd'is vi'a'n murmur'ad'o'n kontraŭ la Etern'ul'o.
Sed kio est'as ni, ke vi murmur'as kontraŭ ni ?
8 Kaj Mose'o dir'is : La Etern'ul'o don'os al vi vesper'e viand'o'n por manĝ'i kaj maten'e pan'o'n por sat'iĝ'i ; ĉar la Etern'ul'o aŭd'is vi'a'n murmur'ad'o'n, kiu'n vi murmur'is kontraŭ Li.
Sed ni, kio ni est'as ?
ne kontraŭ ni est'as vi'a murmur'ad'o, sed kontraŭ la Etern'ul'o.
9 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Dir'u al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j : Al'proksim'iĝ'u antaŭ la Etern'ul'o'n, ĉar Li aŭd'is vi'a'n murmur'ad'o'n.
10 Kaj dum Aaron est'is parol'ant'a al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j, ili turn'iĝ'is al la dezert'o, kaj jen la glor'o de la Etern'ul'o aper'is en nub'o.
11 Kaj la Etern'ul'o parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 12 Mi aŭd'is la murmur'ad'o'n de la Izrael'id'o'j ; dir'u al ili jen'o'n : En la komenc'o de la vesper'o vi manĝ'os viand'o'n, kaj maten'e vi sat'iĝ'os per pan'o, kaj vi sci'iĝ'os, ke Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
13 Kiam ven'is la vesper'o, al'flug'is koturn'o'j kaj kovr'is la tend'ar'o'n, kaj maten'e est'is tavol'o da ros'o ĉirkaŭ la tend'ar'o.
14 Kiam la tavol'o da ros'o for'lev'iĝ'is, tiam montr'iĝ'is, ke sur la supr'aĵ'o de la dezert'o kuŝ'as io delikat'a, sen'ŝel'a, delikat'a kiel prujn'o sur la ter'o.
15 Kiam la Izrael'id'o'j ek'vid'is, ili dir'is unu'j al la ali'a'j : Kio ĝi est'as ?
ĉar ili ne sci'is, kio ĝi est'as.
Kaj Mose'o dir'is al ili : Ĝi est'as la pan'o, kiu'n la Etern'ul'o don'is al vi por manĝ'i.
16 Jen est'as tio, kio'n ordon'is la Etern'ul'o : Kolekt'u ĝi'n ĉiu en tia kvant'o, kiom li bezon'as por manĝ'i ; pren'u po unu omer'o por ĉiu kap'o, laŭ la nombr'o de vi'a'j anim'o'j, kiu'j'n ĉiu hav'as en si'a tend'o.
17 Kaj tiel far'is la Izrael'id'o'j, kaj ili kolekt'is, unu pli, ali'a mal'pli.
18 Kaj oni mezur'is per omer'o ; kaj kiu kolekt'is pli, ne hav'is super'flu'e, kaj kiu kolekt'is mal'pli, ne hav'is mank'o'n ; ĉiu kolekt'is tiom, kiom li pov'is manĝ'i.
19 Kaj Mose'o dir'is al ili : Neniu rest'ig'u iom el ĝi ĝis la maten'o.
20 Sed ili ne obe'is Mose'o'n, kaj kelk'a'j rest'ig'is iom el ĝi ĝis la maten'o ; kaj aper'is en ĝi verm'o'j, kaj ĝi mal'bon'odor'iĝ'is ; kaj Mose'o ek'koler'is ili'n.
21 Ili kolekt'ad'is ĝi'n ĉiu'maten'e, ĉiu tiom, kiom li bezon'is por manĝ'i ; kaj kiam la sun'o far'iĝ'is pli varm'a, tio fand'iĝ'ad'is.
22 Kiam ven'is la ses'a tag'o, ili kolekt'is du'obl'e da pan'o, po du omer'o'j por ĉiu ; kaj ĉiu'j ĉef'o'j de la komun'um'o ven'is kaj dir'is tio'n al Mose'o.
23 Kaj li dir'is al ili : Jen est'as, kio'n dir'is la Etern'ul'o : ripoz'o de sankt'a sabat'o de la Etern'ul'o est'as morgaŭ ; kio'n vi est'as bak'ont'a'j, bak'u, kaj kio'n vi est'as kuir'ont'a'j, kuir'u ; sed ĉio'n super'flu'a'n form'et'u, por ke ĝi est'u konserv'at'a ĝis la maten'o.
24 Kaj ili form'et'is ĝi'n ĝis la maten'o, kiel ordon'is Mose'o, kaj ĝi ne mal'bon'odor'iĝ'is, kaj verm'o'j ne aper'is en ĝi.
25 Kaj Mose'o dir'is : Manĝ'u ĝi'n hodiaŭ, ĉar hodiaŭ est'as sabat'o de la Etern'ul'o ; hodiaŭ vi ne trov'os ĝi'n sur la kamp'o.
26 Dum ses tag'o'j kolekt'u ĝi'n, sed la sep'a tag'o est'as sabat'o, en tiu tag'o ĝi ne trov'iĝ'os.
27 En la sep'a tag'o el'ir'is kelk'a'j el la popol'o, por kolekt'i, sed ili ne trov'is.
28 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ĝis kiam vi rifuz'os observ'i Mi'a'j'n ordon'o'j'n kaj Mi'a'n instru'o'n ?
29 Rigard'u, la Etern'ul'o don'is al vi la sabat'o'n, tial Li don'as al vi en la ses'a tag'o pan'o'n por du tag'o'j ; rest'u ĉiu hejm'e, neniu el'ir'u for de si'a lok'o en la sep'a tag'o.
30 Kaj la popol'o ripoz'is en la sep'a tag'o.
31 Kaj la dom'o de Izrael don'is al ĝi la nom'o'n mana'o ; ĝi est'is kiel la sem'o de koriandr'o, blank'a, kaj ĝi'a gust'o est'is kiel blank'pan'et'o kun miel'o.
32 Kaj Mose'o dir'is : Jen est'as tio, kio'n ordon'is la Etern'ul'o : Plen'ig'u per ĝi omer'o'n, ke ĝi est'u konserv'at'a en vi'a'j generaci'o'j, por ke oni vid'u la pan'o'n, kiu'n Mi manĝ'ig'is al vi en la dezert'o, kiam Mi el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a.
33 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Pren'u unu vaz'o'n kaj en'met'u tie'n plen'a'n omer'o'n da mana'o kaj star'ig'u ĝi'n antaŭ la Etern'ul'o, por ke ĝi est'u konserv'at'a en vi'a'j generaci'o'j.
34 Kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, Aaron star'ig'is ĝi'n antaŭ la Atest'o, por konserv'iĝ'i.
35 Kaj la Izrael'id'o'j manĝ'is la mana'o'n dum kvar'dek jar'o'j, ĝis ili ven'is en land'o'n loĝ'ebl'a'n ; la mana'o'n ili manĝ'is, ĝis ili ven'is al la lim'o de la land'o Kanaan'a.
36 Kaj omer'o est'as dek'on'o de ef'o.

Ĉapitr'o 17

    La tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j el'mov'iĝ'is el la dezert'o Si'n laŭ si'a'j tag'voj'o'j, kiel ordon'is la Etern'ul'o ; kaj ili star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en Refidim, kaj la popol'o ne hav'is akv'o'n por trink'i.
2 Kaj la popol'o mal'pac'is kontraŭ Mose'o, kaj ili dir'is : Don'u al ni akv'o'n por trink'i.
Kaj Mose'o dir'is al ili : Kial vi mal'pac'as kontraŭ mi ?
kial vi prov'as la Etern'ul'o'n ?
3 Sed la popol'o tie sufer'is pro mank'o de akv'o, kaj la popol'o murmur'is kontraŭ Mose'o, kaj dir'is : Kial vi el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o, por mort'ig'i ni'n kaj ni'a'j'n infan'o'j'n kaj ni'a'j'n brut'o'j'n per soif'o ?
4 Tiam Mose'o kri'is al la Etern'ul'o, dir'ant'e : Kio'n mi far'os kun ĉi tiu popol'o ?
baldaŭ pov'as okaz'i, ke ili mi'n ŝton'mort'ig'os.
5 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Preter'ir'u antaŭ la popol'o, kaj pren'u kun vi kelk'a'j'n el la ĉef'o'j de Izrael, kaj vi'a'n baston'o'n, per kiu vi frap'is la river'o'n, pren'u en vi'a'n man'o'n, kaj ir'u.
6 Jen Mi star'os antaŭ vi tie super rok'o sur Ĥoreb ; kaj vi frap'os la rok'o'n, kaj el'ir'os el ĝi akv'o, kaj la popol'o trink'os.
Kaj Mose'o far'is tiel antaŭ la okul'o'j de la ĉef'o'j de Izrael.
7 Kaj li don'is al tiu lok'o la nom'o'n Mas'a kaj Me'rib'a, pro la mal'pac'o de la Izrael'id'o'j, kaj pro tio, ke ili prov'is la Etern'ul'o'n, dir'ant'e : Ĉu la Etern'ul'o est'as inter ni, aŭ ne ?
8 Ven'is la Amalek'id'o'j, kaj ek'milit'is kontraŭ la Izrael'id'o'j en Refidim.
9 Tiam Mose'o dir'is la Josu'o : Elekt'u al ni vir'o'j'n, kaj el'ir'u, batal'u kontraŭ la Amalek'id'o'j.
Morgaŭ mi star'os sur supr'o de mont'et'o, kaj la Di'a'n baston'o'n mi hav'os en mi'a man'o.
10 Kaj Josu'o far'is, kiel dir'is al li Mose'o, kaj batal'is kontraŭ la Amalek'id'o'j ; kaj Mose'o, Aaron, kaj Ĥur supr'e'n'ir'is sur la supr'o'n de la mont'et'o.
11 Kaj ĉiu'foj'e, kiam Mose'o lev'is si'a'n man'o'n, venk'is Izrael ; kaj kiam li mal'lev'is si'a'n man'o'n, venk'is Am'al'ek.
12 Sed la man'o'j de Mose'o est'is pez'a'j ; tial ili pren'is ŝton'o'n kaj met'is ĝi'n sub li'n, kaj li sid'iĝ'is sur ĝi ; kaj Aaron kaj Ĥur sub'ten'is li'a'j'n man'o'j'n, unu de unu flank'o, la du'a de la du'a flank'o ; kaj li'a'j man'o'j est'is en ĝust'a ten'iĝ'o ĝis la sub'ir'o de la sun'o.
13 Kaj Josu'o sen'fort'ig'is Amalek'o'n kaj li'a'n popol'o'n per la glav'o.
14 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Skrib'u ĉi tio'n por memor'o en libr'o'n kaj en'met'u ĉi tio'n en la orel'o'j'n de Josu'o, ke Mi eksterm'os la memor'o'n pri Am'al'ek sub la ĉiel'o.
15 Mose'o konstru'is altar'o'n, kaj don'is al ĝi la nom'o'n : La Etern'ul'o mi'a Standard'o.
16 Ĉar li dir'is : Est'as promes'it'e per la altar'o de la Etern'ul'o, ke la Etern'ul'o milit'os kontraŭ Am'al'ek de generaci'o al generaci'o.

Ĉapitr'o 18

    Jitro, la Midjan'a pastr'o, la bo'patr'o de Mose'o, aŭd'is ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o far'is al Mose'o kaj al Si'a popol'o Izrael, ke la Etern'ul'o el'konduk'is Izrael'o'n el Egipt'uj'o.
2 Kaj Jitro, la bo'patr'o de Mose'o, pren'is Ci'por'a'n, la edz'in'o'n de Mose'o, kiu'n tiu for'las'is ; 3 kaj ŝi'a'j'n du fil'o'j'n, el kiu'j unu hav'is la nom'o'n Gerŝom ; ĉar la patr'o dir'is : Mi est'as fremd'ul'o en fremd'a land'o ; 4 kaj la du'a hav'is la nom'o'n Eliezer, ĉar tiu dir'is : La Di'o de mi'a patr'o help'is mi'n, kaj sav'is mi'n kontraŭ la glav'o de Faraon'o.
5 Kaj Jitro, la bo'patr'o de Mose'o, kun li'a'j fil'o'j kaj li'a edz'in'o ven'is al Mose'o en la dezert'o, kie li star'is tend'ar'e ĉe la mont'o de Di'o.
6 Kaj li dir'ig'is al Mose'o : Mi, vi'a bo'patr'o Jitro, ven'as al vi, kaj ankaŭ vi'a edz'in'o kaj ŝi'a'j du fil'o'j kun ŝi.
7 Tiam Mose'o el'ir'is renkont'e al si'a bo'patr'o kaj profund'e salut'is li'n kaj kis'is li'n, kaj ili demand'is si'n reciprok'e pri la fart'o kaj en'ir'is en la tend'o'n.
8 Kaj Mose'o rakont'is al si'a bo'patr'o ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o far'is al Faraon'o kaj al la Egipt'o'j pro Izrael, kaj ĉiu'j'n mal'facil'aĵ'o'j'n, kiu'j traf'is ili'n dum la voj'o kaj el kiu'j la Etern'ul'o ili'n sav'is.
9 Jitro ĝoj'is je la tut'a bon'o, kiu'n la Etern'ul'o far'is al Izrael, sav'int'e li'n el la man'o de la Egipt'o'j.
10 Kaj Jitro dir'is : Ben'at'a est'u la Etern'ul'o, kiu sav'is vi'n el la man'o'j de la Egipt'o'j kaj el la man'o de Faraon'o, kaj kiu sav'is la popol'o'n el sub la man'o de la Egipt'o'j.
11 Nun mi sci'as, ke la Etern'ul'o est'as pli grand'a ol ĉiu'j di'o'j ; ĝi est'as pro tio, ke tiu'j mal'bon'intenc'is kontraŭ ili.
12 Kaj Jitro, la bo'patr'o de Mose'o, al'port'is al Di'o brul'ofer'o'n kaj buĉ'ofer'o'j'n ; kaj Aaron kaj ĉiu'j ĉef'o'j de Izrael ven'is, por manĝ'i pan'o'n kun la bo'patr'o de Mose'o antaŭ Di'o.
13 La sekv'ant'a'n tag'o'n Mose'o sid'iĝ'is, por juĝ'i la popol'o'n ; kaj la popol'o star'is antaŭ Mose'o de la maten'o ĝis la vesper'o.
14 Kaj la bo'patr'o de Mose'o vid'is ĉio'n, kio'n li far'as por la popol'o, kaj dir'is : Kio est'as tio, kio'n vi far'as al la popol'o ?
kial vi sol'a sid'as kaj la tut'a popol'o star'as antaŭ vi de maten'o ĝis vesper'o ?
15 Tiam Mose'o dir'is al si'a bo'patr'o : La popol'o ven'as al mi, por demand'i Di'o'n.
16 Kiam far'iĝ'as inter ili ia afer'o, ili ven'as al mi ; kaj mi juĝ'as inter unu kaj ali'a, kaj mi sci'ig'as la leĝ'o'j'n de Di'o kaj Li'a'j'n instru'o'j'n.
17 Sed la bo'patr'o de Mose'o dir'is al li : Ne bon'a est'as la afer'o, kiu'n vi far'as.
18 Sen'fort'iĝ'os vi kaj ĉi tiu popol'o, kiu est'as kun vi ; ĉar la afer'o est'as tro mal'facil'a por vi ; vi ne pov'as plen'um'i ĝi'n sol'a.
19 Aŭskult'u mi'a'n voĉ'o'n, mi don'os al vi konsil'o'n, kaj Di'o est'os kun vi.
Vi est'u por la popol'o per'ul'o antaŭ Di'o, kaj prezent'u la afer'o'j'n al Di'o.
20 Instru'u al ili la leĝ'o'j'n kaj instru'o'j'n, kaj montr'u al ili la voj'o'n, kiu'n ili dev'as ir'i, kaj la far'o'j'n, kiu'j'n ili dev'as far'i.
21 Kaj vi el'serĉ'u inter la tut'a popol'o hom'o'j'n brav'a'j'n, tim'ant'a'j'n Di'o'n, hom'o'j'n ver'am'a'j'n, ne'profit'am'a'j'n ; kaj star'ig'u ili'n super la popol'o kiel mil'estr'o'j'n, cent'estr'o'j'n, kvin'dek'estr'o'j'n, kaj dek'estr'o'j'n.
22 Kaj ili juĝ'ad'u la popol'o'n en ĉiu temp'o ; ĉiu'n grand'a'n afer'o'n ili ven'ig'u al vi, sed ĉiu'n mal'grand'a'n afer'o'n juĝ'u ili ; tiel far'iĝ'os pli facil'e al vi, kaj ili port'os kun vi.
23 Se vi tio'n far'os kaj Di'o al vi ordon'os, tiam vi pov'os rest'i fort'a, kaj ankaŭ ĉi tiu tut'a popol'o ven'os al si'a lok'o en pac'o.
24 Mose'o obe'is la voĉ'o'n de si'a bo'patr'o, kaj far'is ĉio'n, kio'n tiu dir'is.
25 Kaj Mose'o elekt'is brav'a'j'n hom'o'j'n inter la tut'a Izrael, kaj far'is ili'n estr'o'j super la popol'o, mil'estr'o'j, cent'estr'o'j, kvin'dek'estr'o'j, kaj dek'estr'o'j.
26 Kaj ili juĝ'ad'is la popol'o'n en ĉiu temp'o ; mal'facil'a'n afer'o'n ili ven'ig'ad'is al Mose'o, kaj ĉiu'n afer'o'n mal'grand'a'n juĝ'ad'is ili.
27 Kaj Mose'o las'is si'a'n bo'patr'o'n for'ir'i, kaj tiu ir'is en si'a'n land'o'n.

Ĉapitr'o 19

    En la tri'a monat'o post la el'ir'o de la Izrael'id'o'j el la land'o Egipt'a, en tiu tag'o ili ven'is en la dezert'o'n Sin'a'j.
2 Ili el'ir'is el Refidim, kaj ven'is en la dezert'o'n Sin'a'j kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en la dezert'o ; kaj Izrael star'iĝ'is tie tend'ar'e antaŭ la mont'o.
3 Kaj Mose'o supr'e'n'ir'is al Di'o ; kaj la Etern'ul'o vok'is al li de la mont'o, dir'ant'e : Tiel dir'u al la dom'o de Jak'ob kaj sci'ig'u al la fil'o'j de Izrael : 4 Vi vid'is, kio'n Mi far'is al la Egipt'o'j kaj kiel Mi port'is vi'n sur agl'a'j flug'il'o'j kaj ven'ig'is vi'n al Mi.
5 Kaj nun se vi obe'os Mi'a'n voĉ'o'n kaj observ'os Mi'a'n inter'lig'o'n, vi est'os Mi'a am'at'a propr'aĵ'o inter ĉiu'j popol'o'j, ĉar al Mi aparten'as la tut'a ter'o.
6 Kaj vi est'os por Mi regn'o de pastr'o'j kaj popol'o sankt'a.
Tio est'as la vort'o'j, kiu'j'n vi dir'u al la Izrael'id'o'j.
7 Mose'o ven'is, kaj al'vok'is la ĉef'o'j'n de la popol'o, kaj prezent'is al ili ĉiu'j'n tiu'j'n vort'o'j'n, pri kiu'j la Etern'ul'o ordon'is al li.
8 Kaj la tut'a popol'o respond'is kun'e kaj dir'is : Ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o dir'is, ni far'os.
Kaj Mose'o raport'is la vort'o'j'n de la popol'o al la Etern'ul'o.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Jen Mi ven'os al vi en dens'a nub'o, por ke la popol'o aŭd'u, kiam Mi parol'os kun vi, kaj por ke ili kred'u al vi etern'e.
Kaj Mose'o sci'ig'is la vort'o'j'n de la popol'o al la Etern'ul'o.
10 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u al la popol'o kaj sankt'ig'u ĝi'n hodiaŭ kaj morgaŭ, kaj ili lav'u si'a'j'n vest'o'j'n.
11 Kaj ili est'u pret'a'j por la tri'a tag'o, ĉar en la tri'a tag'o la Etern'ul'o mal'supr'e'n'ir'os antaŭ la okul'o'j de la tut'a popol'o sur la mont'o'n Sin'a'j.
12 Kaj difin'u lim'o'n por la popol'o ĉirkaŭ'e, dir'ant'e : Gard'u vi'n, ke vi ne supr'e'n'ir'u sur la mont'o'n nek tuŝ'u ĝi'a'n baz'o'n ; ĉiu, kiu tuŝ'os la mont'o'n, est'u mort'ig'it'a.
13 Man'o li'n ne tuŝ'u, sed per ŝton'o'j li est'u mort'ig'it'a, aŭ li est'u paf'mort'ig'it'a ; ĉu tio est'os brut'o, ĉu tio est'os hom'o, li ne viv'u.
Kiam ek'son'os long'a trumpet'ad'o, tiam ili pov'as supr'e'n'ir'i sur la mont'o'n.
14 Kaj Mose'o mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o al la popol'o kaj sankt'ig'is la popol'o'n, kaj ili lav'is si'a'j'n vest'o'j'n.
15 Kaj li dir'is al la popol'o : Est'u pret'a'j por la tri'a tag'o ; ne al'proksim'iĝ'u al vir'in'o.
16 En la tri'a tag'o, tuj maten'e, komenc'iĝ'is tondr'o'j kaj fulm'o'j, kaj dens'a nub'o est'is super la mont'o, kaj aŭd'iĝ'is tre fort'a son'ad'o de korn'o ; kaj ek'trem'is la tut'a popol'o, kiu est'is en la tend'ar'o.
17 Kaj Mose'o el'ir'ig'is la popol'o'n el la tend'ar'o renkont'e al Di'o, kaj ili star'iĝ'is antaŭ la baz'o de la mont'o.
18 Kaj la mont'o Sin'a'j tut'a fum'iĝ'is kaŭz'e de tio, ke la Etern'ul'o mal'supr'e'n'ir'is sur ĝi'n en fajr'o ; kaj ĝi'a fum'o lev'iĝ'ad'is kiel fum'o el forn'o, kaj la tut'a mont'o fort'e trem'is.
19 Kaj la son'ad'o de la korn'o far'iĝ'ad'is ĉiam pli kaj pli fort'a ; Mose'o parol'ad'is, kaj Di'o respond'ad'is al li per voĉ'o.
20 Kaj la Etern'ul'o mal'supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n Sin'a'j, sur la supr'o'n de la mont'o ; kaj la Etern'ul'o vok'is Mose'o'n sur la supr'o'n de la mont'o, kaj Mose'o supr'e'n'ir'is.
21 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u mal'supr'e'n, avert'u la popol'o'n, ke ili ne trans'lim'iĝ'u per'fort'e al la Etern'ul'o, por vid'i, ĉar tiam mult'a'j el ili fal'us.
22 Eĉ la pastr'o'j, kiu'j al'proksim'iĝ'os al la Etern'ul'o, sankt'ig'u si'n, por ke la Etern'ul'o ne frakas'u ili'n.
23 Kaj Mose'o dir'is al la Etern'ul'o : La popol'o ne pov'as supr'e'n'ir'i sur la mont'o'n Sin'a'j, ĉar Vi avert'is ni'n, dir'ant'e : Far'u lim'o'n ĉirkaŭ la mont'o, kaj sankt'ig'u ĝi'n.
24 Sed la Etern'ul'o dir'is al li : Ir'u mal'supr'e'n, post'e supr'e'n'ir'u vi kaj Aaron kun vi ; sed la pastr'o'j kaj la popol'o ne pen'u per'fort'e supr'e'n'ir'i al la Etern'ul'o, por ke Li ne frakas'u ili'n.
25 Kaj Mose'o mal'supr'e'n'ir'is al la popol'o kaj dir'is tio'n al ili.

Ĉapitr'o 20

    Kaj Di'o dir'is ĉiu'j'n sekv'ant'a'j'n vort'o'j'n : 2 Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, el la dom'o de sklav'ec'o.
3 Ne ekzist'u ĉe vi ali'a'j di'o'j antaŭ Mi.
4 Ne far'u al vi idol'o'n, nek bild'o'n de io, kio est'as en la ĉiel'o supr'e aŭ sur la ter'o mal'supr'e aŭ en la akv'o sub la ter'o ; 5 ne klin'iĝ'u antaŭ ili kaj ne serv'u ili'n ; ĉar Mi, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as Di'o sever'a, kiu la mal'bon'ag'o'n de la patr'o'j pun'as sur la id'o'j en la tri'a kaj kvar'a generaci'o'j ĉe Mi'a'j mal'am'ant'o'j, 6 kaj kiu far'as favor'kor'aĵ'o'n por mil'o'j al Mi'a'j am'ant'o'j kaj al la plen'um'ant'o'j de Mi'a'j ordon'o'j.
Ne mal'bon'uz'u la nom'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ĉar la Etern'ul'o ne las'os sen'pun'a tiu'n, kiu mal'bon'uz'as Li'a'n nom'o'n.
8 Memor'u pri la tag'o sabat'a, ke vi ten'u ĝi'n sankt'a.
9 Dum ses tag'o'j labor'u kaj far'u ĉiu'j'n vi'a'j'n afer'o'j'n ; 10 sed la sep'a tag'o est'as sabat'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; far'u nenia'n labor'o'n, nek vi, nek vi'a fil'o, nek vi'a fil'in'o, nek vi'a sklav'o, nek vi'a sklav'in'o, nek vi'a brut'o, nek vi'a fremd'ul'o, kiu est'as inter vi'a'j pord'eg'o'j ; 11 ĉar dum ses tag'o'j la Etern'ul'o kre'is la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n, la mar'o'n, kaj ĉio'n, kio est'as en ili, sed en la sep'a tag'o Li ripoz'is.
Tial la Etern'ul'o ben'is la tag'o'n sabat'a'n kaj sankt'ig'is ĝi'n.
12 Respekt'u vi'a'n patr'o'n kaj vi'a'n patr'in'o'n, por ke long'e daŭr'u vi'a viv'o sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
13 Ne mort'ig'u.
14 Ne adult'u.
15 Ne ŝtel'u.
16 Ne parol'u kontraŭ vi'a proksim'ul'o mal'ver'a'n atest'o'n.
17 Ne dezir'u la dom'o'n de vi'a proksim'ul'o ; ne dezir'u la edz'in'o'n de vi'a proksim'ul'o, nek li'a'n sklav'o'n, nek li'a'n sklav'in'o'n, nek li'a'n bov'o'n, nek li'a'n azen'o'n, nek io'n, kio aparten'as al vi'a proksim'ul'o.
18 Kaj la tut'a popol'o vid'is la tondr'o'j'n kaj la fulm'o'j'n kaj la son'ad'o'n de la korn'o kaj la fum'iĝ'ad'o'n de la mont'o ; kaj la popol'o vid'is, kaj re'tir'iĝ'is kun terur'o kaj star'iĝ'is mal'proksim'e.
19 Kaj ili dir'is al Mose'o : Parol'u vi kun ni, kaj ni aŭskult'os, sed Di'o ne parol'u kun ni, por ke ni ne mort'u.
20 Kaj Mose'o dir'is al la popol'o : Ne tim'u ; ĉar por vi'n el'prov'i ven'is Di'o, kaj por ke la tim'o antaŭ Li est'u antaŭ vi'a vizaĝ'o, por ke vi ne pek'u.
21 Kaj la popol'o star'is mal'proksim'e ; sed Mose'o al'proksim'iĝ'is al la mal'lum'o, kie est'is Di'o.
22 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Tiel dir'u al la Izrael'id'o'j : Vi vid'is, kiel Mi parol'is kun vi el la ĉiel'o.
23 Ne far'u antaŭ Mi di'o'j'n arĝent'a'j'n, kaj di'o'j'n or'a'j'n ne far'u al vi.
24 Altar'o'n el ter'o far'u al Mi, kaj ofer'u sur ĝi vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n kaj pac'ofer'o'j'n, vi'a'j'n ŝaf'o'j'n kaj vi'a'j'n bov'o'j'n ; sur ĉiu lok'o, kie Mi memor'ig'os Mi'a'n nom'o'n, Mi ven'os al vi kaj ben'os vi'n.
25 Kaj se vi far'os al Mi altar'o'n el ŝton'o'j, ne konstru'u ĝi'n el ŝton'o'j hak'it'a'j ; ĉar se vi lev'os sur ĝi'n vi'a'n hak'il'o'n, vi ĝi'n mal'sankt'ig'os.
26 Kaj ne supr'e'n'ir'u per ŝtup'o'j al Mi'a altar'o, por ke ne mal'kovr'iĝ'u vi'a nud'ec'o antaŭ ĝi.

Ĉapitr'o 21

    Kaj jen est'as la juĝ'o'j, kiu'j'n vi propon'os al ili : 2 Se vi aĉet'os sklav'o'n Hebre'o'n, li serv'u dum ses jar'o'j ; sed en la sep'a li el'ir'u liber'a sen'pag'e.
3 Se li ven'is sol'a, li el'ir'u sol'a ; se li est'as edz'ig'it'a, tiam li'a edz'in'o el'ir'u kun'e kun li.
4 Se li'a sinjor'o don'is al li edz'in'o'n kaj ŝi nask'is al li fil'o'j'n aŭ fil'in'o'j'n, tiam la edz'in'o kaj ŝi'a'j infan'o'j rest'u ĉe si'a sinjor'o, kaj li el'ir'u sol'a.
5 Sed se la sklav'o dir'os : Mi am'as mi'a'n sinjor'o'n, mi'a'n edz'in'o'n, kaj mi'a'j'n infan'o'j'n, mi ne vol'as liber'iĝ'i ; 6 tiam li'a sinjor'o al'konduk'u li'n antaŭ la potenc'ul'o'j'n kaj star'ig'u li'n apud la pord'o aŭ apud la fost'o, kaj li'a sinjor'o tra'pik'u li'a'n orel'o'n per alen'o, kaj li est'u li'a sklav'o por ĉiam.
7 Kaj se iu vend'os si'a'n fil'in'o'n kiel sklav'in'o'n, ŝi ne el'ir'u kiel el'ir'as la sklav'o'j.
8 Se ŝi ne plaĉ'as al si'a sinjor'o, al kiu ŝi est'is for'don'it'a, tiam li don'u al ŝi la ebl'o'n el'aĉet'iĝ'i ; al fremd'a popol'o ŝi'n vend'i li ne hav'as la rajt'o'n, ĉar li kondut'is ne honest'e kontraŭ ŝi.
9 Se iu trans'don'os ŝi'n al si'a fil'o, li ag'u kun ŝi laŭ la rajt'o de fil'in'o'j.
10 Se li pren'os por li ali'a'n edz'in'o'n, tiam nutr'aĵ'o, vest'o'j, kaj edz'in'a viv'o ne dev'as est'i rifuz'at'a'j al ŝi.
11 Kaj se tiu'j'n tri afer'o'j'n li ne far'os por ŝi, tiam ŝi el'ir'u sen'pag'e, sen el'aĉet'o.
12 Se iu bat'os hom'o'n kaj tiu mort'os, li est'u mort'ig'it'a.
13 Sed se li ne ag'is mal'bon'intenc'e, nur Di'o puŝ'is tiu'n sub li'a'n man'o'n, Mi difin'as al vi lok'o'n, kie'n li pov'as for'kur'i.
14 Sed se iu intenc'e mort'ig'is si'a'n proksim'ul'o'n per ruz'o, tiam eĉ de Mi'a altar'o for'pren'u li'n, ke li mort'u.
15 Kiu bat'as si'a'n patr'o'n aŭ si'a'n patr'in'o'n, tiu dev'as est'i mort'ig'it'a.
16 Kaj se iu ŝtel'as hom'o'n por vend'i li'n, aŭ oni trov'as tiu'n en li'a man'o, li dev'as est'i mort'ig'it'a.
17 Kiu mal'ben'as si'a'n patr'o'n aŭ si'a'n patr'in'o'n, tiu dev'as est'i mort'ig'it'a.
18 Se hom'o'j kverel'os, kaj unu bat'os la ali'a'n per ŝton'o aŭ per pugn'o kaj tiu ne mort'os, sed dev'os kuŝ'i en lit'o : 19 se li lev'iĝ'os kaj ir'ad'os ekster'e per apog'il'o, tiam la bat'int'o est'u sen'kulp'a ; li nur kompens'u al li li'a'n mal'liber'ig'it'ec'o'n kaj zorg'u pri li'a kurac'ad'o.
20 Se iu bat'os si'a'n sklav'o'n aŭ si'a'n sklav'in'o'n per baston'o, kaj tiu mort'os sub li'a man'o, tiam oni dev'as li'n pun'i ; 21 sed se tiu rest'os viv'a dum unu aŭ du tag'o'j, tiam oni ne dev'as li'n pun'i ; ĉar tio est'as li'a mon'o.
22 Se vir'o'j kverel'os kaj frap'os graved'a'n vir'in'o'n, kaj ŝi abort'os, sed ne far'iĝ'os mal'feliĉ'o, tiam oni pun'u li'n per mon'pun'o, kia'n met'os sur li'n la edz'o de la vir'in'o, kaj li pag'u ĝi'n laŭ decid'o de juĝ'ant'o'j.
23 Sed se far'iĝ'os mal'feliĉ'o, tiam don'u anim'o'n pro anim'o, 24 okul'o'n pro okul'o, dent'o'n pro dent'o, man'o'n pro man'o, pied'o'n pro pied'o, 25 brul'difekt'o'n pro brul'difekt'o, vund'o'n pro vund'o, kontuz'o'n pro kontuz'o.
26 Kaj se iu bat'os okul'o'n de si'a sklav'o aŭ de si'a sklav'in'o kaj difekt'os ĝi'n, tiam li for'liber'ig'u tiu'n kompens'e pro la okul'o.
27 Kaj se li el'bat'os dent'o'n de si'a sklav'o aŭ dent'o'n de si'a sklav'in'o, li for'liber'ig'u tiu'n kompens'e pro la dent'o.
28 Se bov'o korn'o'bat'os vir'o'n aŭ vir'in'o'n kaj tiu mort'os, tiam oni ŝton'mort'ig'u la bov'o'n kaj ĝi'a viand'o ne est'u manĝ'at'a, sed la mastr'o de la bov'o rest'u sen'kulp'a.
29 Sed se la bov'o est'is korn'o'bat'em'a antaŭ'e kaj oni tio'n sci'ig'is al ĝi'a mastr'o kaj li ĝi'n ne gard'is kaj ĝi mort'ig'is vir'o'n aŭ vir'in'o'n, tiam la bov'o'n oni ŝton'mort'ig'u kaj ĝi'a'n mastr'o'n oni mort'ig'u.
30 Se oni met'os sur li'n el'aĉet'o'n, tiam li don'u pro si'a anim'o tia'n el'aĉet'a'n sum'o'n, kia est'os met'it'a sur li'n.
31 Se fil'o aŭ fil'in'o est'os korn'o'bat'it'a, oni ag'u kun li en la sam'a manier'o.
32 Se iu'n sklav'o'n aŭ sklav'in'o'n korn'o'bat'os la bov'o, tiam tri'dek sikl'o'j da mon'o dev'as est'i pag'it'a'j al ties mastr'o kaj la bov'o dev'as est'i ŝton'mort'ig'it'a.
33 Se iu mal'ferm'os kav'o'n, aŭ el'fos'os kav'o'n, kaj ne kovr'os ĝi'n, kaj fal'os tie'n bov'o aŭ azen'o, 34 tiam la mastr'o de la kav'o dev'as kompens'i per mon'o al ĝi'a mastr'o, kaj la kadavr'o aparten'u al li.
35 Se la bov'o de iu hom'o korn'o'bat'os bov'o'n de li'a proksim'ul'o tiel, ke ĝi mort'os, tiam ili vend'u la viv'a'n bov'o'n kaj divid'u inter si egal'part'e la mon'o'n pro ĝi, kaj ankaŭ la kadavr'o'n ili divid'u.
36 Sed se oni sci'is, ke la bov'o est'is korn'o'bat'em'a antaŭ'e, kaj ĝi'a mastr'o ĝi'n ne gard'is, tiam ili pag'u bov'o'n pro la bov'o, kaj la kadavr'o aparten'u al li.

Ĉapitr'o 22

    Se iu ŝtel'os bov'o'n aŭ ŝaf'o'n kaj buĉ'os ĝi'n aŭ vend'os ĝi'n, tiam li pag'u kvin bov'o'j'n pro la bov'o kaj kvar ŝaf'o'j'n pro la ŝaf'o.
2 Se iu trov'os ŝtel'ant'o'n ĉe sub'fos'ad'o kaj bat'os li'n kaj tiu mort'os, tiam oni ne juĝ'u li'n pro la sang'o.
3 Sed se lum'is super li la sun'o, tiam oni juĝ'u li'n pro la sang'o.
La ŝtel'int'o pag'u kompens'o'n ; se li ne hav'as, tiam oni li'n vend'u pro li'a ŝtel'o.
4 Se la ŝtel'it'aĵ'o, ĉu ĝi est'as bov'o, ĉu azen'o, ĉu ŝaf'o, est'os trov'it'a en li'a'j man'o'j viv'a, tiam li kompens'u du'obl'e.
5 Se iu difekt'os kamp'o'n aŭ vin'ber'ej'o'n, las'ant'e si'a'n brut'o'n, ke ĝi difekt'u kamp'o'n de ali'ul'o, tiam li dev'as pag'i per plej'bon'aĵ'o el si'a kamp'o kaj per plej'bon'aĵ'o el si'a vin'ber'ej'o.
Se el'ir'os fajr'o kaj traf'os dorn'o'j'n kaj eksterm'os garb'o'j'n aŭ star'ant'a'n gren'o'n aŭ kamp'o'n, tiam tiu kompens'u, kiu kaŭz'is la brul'o'n.
7 Se iu don'os al si'a proksim'ul'o'n mon'o'n aŭ uz'at'aĵ'o'j'n, por konserv'i, kaj ili est'os ŝtel'it'a'j el la dom'o de tiu hom'o, tiam, se la ŝtel'int'o est'os trov'it'a, li kompens'u du'obl'e.
8 Se la ŝtel'int'o ne est'os trov'it'a, tiam la mastr'o de la dom'o ven'u al la potenc'ul'o'j, kaj ĵur'u, ke li ne etend'is si'a'n man'o'n sur la aparten'aĵ'o'n de si'a proksim'ul'o.
9 Pri ĉiu mal'just'aĵ'o, ĉu ĝi est'os pri bov'o, ĉu pri azen'o, ĉu pri ŝaf'o, ĉu pri vest'o, pri ĉiu perd'it'aĵ'o, pri kiu iu dir'os, ke ĝi est'as li'a, la afer'o de ambaŭ dev'as est'i prezent'it'a al la potenc'ul'o'j ; kiu'n la potenc'ul'o'j trov'os kulp'a, tiu kompens'u du'obl'e al si'a proksim'ul'o.
10 Se iu don'os al si'a proksim'ul'o azen'o'n aŭ bov'o'n aŭ ŝaf'o'n aŭ ali'a'n brut'o'n, por konserv'i, kaj ĝi mort'os aŭ est'os difekt'it'a aŭ for'kapt'it'a, kaj neniu tio'n vid'os, 11 tiam ĵur'o antaŭ la Etern'ul'o est'u inter ili, ke li ne etend'is si'a'n man'o'n sur la aparten'aĵ'o'n de si'a proksim'ul'o, kaj ĝi'a mastr'o ĝi'n pren'os kaj li ne kompens'os.
12 Sed se oni ĝi'n ŝtel'os de li, tiam li dev'as kompens'i al ĝi'a mastr'o.
13 Se ĝi est'os dis'ŝir'it'a, li prezent'u atest'o'n, kaj la dis'ŝir'it'aĵ'o'n li ne kompens'os.
14 Se iu ĝi'n pren'os prunt'e de si'a proksim'ul'o, kaj ĝi est'os difekt'it'a aŭ mort'os dum for'est'o de si'a mastr'o, tiam li dev'as kompens'i.
15 Se ĝi'a mastr'o est'is apud ĝi, tiam li ne dev'as kompens'i.
Se ĝi est'is dung'it'a, li perd'is si'a'n dung'o'mon'o'n.
16 Se iu for'log'os virg'ul'in'o'n, kiu ne est'as fianĉ'in'ig'it'a, kaj kuŝ'os kun ŝi, tiam li don'u al ŝi dot'o'n kaj pren'u ŝi'n al si kiel edz'in'o'n.
17 Se ŝi'a patr'o ne vol'os don'i ŝi'n al li, tiam li pag'u tiom da mon'o, kiom virg'ul'in'o'j ordinar'e ricev'as dot'e.
18 Sorĉ'ist'in'o'n ne las'u viv'i.
19 Ĉiu, kiu kuŝ'is kun brut'o, est'u mort'ig'it'a.
20 Kiu al'port'as ofer'o'j'n al di'o'j, krom al la Etern'ul'o sol'e, tiu est'u eksterm'it'a.
21 Fremd'ul'o'n ne ofend'u, nek prem'u li'n ; ĉar fremd'ul'o'j vi est'is en la land'o Egipt'a.
Vidv'in'o'n kaj orf'o'n ne prem'u.
23 Se vi ili'n prem'os kaj ili kri'os al Mi, tiam Mi aŭd'os ili'a'n kri'o'n ; 24 kaj ek'flam'os Mi'a koler'o, kaj Mi mort'ig'os vi'n per glav'o, kaj vi'a'j edz'in'o'j est'os vidv'in'o'j kaj vi'a'j infan'o'j est'os orf'o'j.
25 Se vi prunt'e'don'os mon'o'n al iu el Mi'a popol'o, al iu mal'riĉ'ul'o apud vi, ne est'u por li prem'ant'o, ne met'u sur li'n procent'o'j'n.
26 Se vi pren'os de vi'a proksim'ul'o vest'o'n kiel garanti'aĵ'o'n, tiam antaŭ la sub'ir'o de la sun'o re'don'u ĝi'n al li ; 27 ĉar ĝi est'as li'a sol'a kovr'o, ĝi est'as la vest'o por li'a korp'o ; en kio li dorm'os ?
kaj kiam li kri'os al Mi, Mi aŭd'os, ĉar Mi est'as favor'kor'a.
28 Potenc'ul'o'j'n ne mal'ben'u, kaj estr'o'n de vi'a popol'o ne insult'u.
29 Vi'a'n abund'o'n kaj suk'o'n ne re'ten'u ; la unu'e'nask'it'o'n el vi'a'j fil'o'j vi dev'as don'i al Mi.
30 Tiel sam'e ag'u kun vi'a bov'o kaj vi'a ŝaf'o ; sep tag'o'j'n ĝi rest'u kun si'a patr'in'o, en la ok'a tag'o don'u ĝi'n al Mi.
31 Est'u por Mi sankt'a'j hom'o'j ; kaj viand'o'n, dis'ŝir'it'a'n sur la kamp'o, ne manĝ'u ; al hund'o ĵet'u ĝi'n.
22

Ĉapitr'o 23

    Ne dis'vast'ig'u mal'ver'a'n fam'o'n ; ne kun'ig'u vi'a'n man'o'n kun mal'virt'ul'o, por est'i atest'ant'o de mal'bon'ag'o.
2 Ne sekv'u la amas'o'n por mal'bon'aĵ'o'j ; kaj en juĝ'o ne klin'iĝ'u al la opini'o de la pli'mult'o, por de'klin'iĝ'i de la ver'o.
3 Ankaŭ mal'riĉ'ul'o'n ne favor'u en li'a juĝ'a afer'o.
4 Se vi renkont'os bov'o'n de vi'a mal'amik'o aŭ li'a'n azen'o'n erar'vag'ant'a'n, re'konduk'u ĝi'n al li.
5 Se vi vid'os, ke azen'o de vi'a mal'amik'o fal'is sub si'a ŝarĝ'o, ne for'las'u ĝi'n, sed al'port'u help'o'n kun'e kun li.
6 Ne for'klin'u la rajt'o'n de vi'a mal'riĉ'ul'o en li'a juĝ'a afer'o.
7 De mensog'aĵ'o mal'proksim'iĝ'u, kaj sen'kulp'ul'o'n kaj virt'ul'o'n ne mort'ig'u ; ĉar Mi ne prav'ig'os mal'just'ul'o'n.
8 Donac'o'j'n ne akcept'u ; ĉar donac'o'j blind'ig'as vid'ant'o'j'n kaj mal'ĝust'ig'as la afer'o'j'n de virt'ul'o'j.
9 Fremd'ul'o'n ne prem'u ; vi kon'as ja la anim'o'n de fremd'ul'o, ĉar fremd'ul'o'j vi est'is en la land'o Egipt'a.
10 Dum ses jar'o'j pri'sem'u vi'a'n ter'o'n kaj rikolt'u ĝi'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n ; 11 sed en la sep'a jar'o ripoz'ig'u ĝi'n kaj ne tuŝ'u ĝi'n, por ke manĝ'u la mal'riĉ'ul'o'j el vi'a popol'o, kaj la rest'aĵ'o'n manĝ'u la best'o'j de la kamp'o.
Tiel sam'e ag'u kun vi'a vin'ber'ej'o kaj kun vi'a oliv'arb'ej'o.
12 Dum ses tag'o'j far'u vi'a'j'n labor'o'j'n, kaj en la sep'a tag'o fest'u, por ke ripoz'u vi'a bov'o kaj vi'a azen'o kaj por ke re'freŝ'iĝ'u la fil'o de vi'a sklav'in'o kaj la fremd'ul'o.
13 Kaj ĉio'n, kio'n Mi dir'is al vi, observ'u ; kaj la nom'o'n de ali'a'j di'o'j ne cit'u, ĝi ne est'u aŭd'at'a el vi'a buŝ'o.
14 Tri foj'o'j'n fest'u al Mi dum la jar'o.
15 La fest'o'n de la mac'o'j observ'u ; dum sep tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n, kiel Mi ordon'is al vi, en la difin'it'a temp'o en la monat'o Abib (ĉar en tiu temp'o vi el'ir'is el Egipt'uj'o ); kaj oni ne aper'u antaŭ Mi kun mal'plen'a'j man'o'j ; 16 ankaŭ la fest'o'n de la rikolt'o de la unu'a'j frukt'o'j de vi'a labor'o, de tio, kio'n vi sem'os sur la kamp'o ; kaj la fest'o'n de kolekt'o en la fin'o de la jar'o, kiam vi kolekt'os vi'a'j'n labor'frukt'o'j'n el la kamp'o.
17 Tri foj'o'j'n ĉiu'jar'e aper'u ĉiu'j vi'a'j vir'seks'ul'o'j antaŭ la Sinjor'o, la Etern'ul'o.
18 Ne verŝ'u sur ferment'aĵ'o'n la sang'o'n de Mi'a ofer'o ; kaj la gras'o de Mi'a fest'ofer'o ne rest'u ĝis maten'o.
19 La komenc'aĵ'o'n de la unu'a'j frukt'o'j de vi'a ter'o al'port'u en la dom'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
Ne kuir'u kapr'id'o'n en la lakt'o de ĝi'a patr'in'o.
20 Jen Mi send'as anĝel'o'n antaŭ vi, por gard'i vi'n sur la voj'o, kaj por ven'ig'i vi'n al la lok'o, kiu'n Mi pret'ig'is.
21 Gard'u vi'n antaŭ li'a vizaĝ'o kaj aŭskult'u li'a'n voĉ'o'n ; ne incit'u li'n, ĉar li ne pardon'os vi'a'n pek'o'n ; ĉar Mi'a nom'o est'as en li.
22 Sed se vi aŭskult'os li'a'n voĉ'o'n, kaj far'os ĉio'n, kio'n Mi dir'os, tiam Mi mal'amik'os kontraŭ vi'a'j mal'amik'o'j kaj prem'os vi'a'j'n prem'ant'o'j'n.
23 Kiam Mi'a anĝel'o ir'os antaŭ vi, kaj Mi ven'ig'os vi'n al la Amorid'o'j, la Ĥetid'o'j, la Periz'id'o'j, la Kanaan'id'o'j, la Ĥiv'id'o'j, kaj la Jebus'id'o'j, kaj Mi ili'n eksterm'os : 24 ne ador'u ili'a'j'n di'o'j'n kaj ne serv'u ili'n, kaj ne ag'u kiel ili ag'as, sed frakas'u ili'n kaj detru'u ili'a'j'n statu'o'j'n.
25 Kaj serv'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj Li ben'os vi'a'n pan'o'n kaj vi'a'n akv'o'n ; kaj Mi for'ig'os mal'san'o'n el vi'a mez'o.
26 Ne est'os sen'infan'a nek sen'nask'a en vi'a land'o ; la nombr'o'n de vi'a'j tag'o'j Mi far'os plen'a.
27 Mi'a'n terur'o'n Mi send'os antaŭ vi, kaj Mi konfuz'os ĉiu'n popol'o'n, al kiu vi ven'os, kaj ĉiu'j'n vi'a'j'n mal'amik'o'j'n Mi turn'os al vi dors'e.
28 Kaj Mi send'os krabr'o'j'n antaŭ vi, kaj ili for'pel'os la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Kanaan'id'o'j'n kaj la Ĥetid'o'j'n de antaŭ vi.
29 Mi ne for'pel'os ili'n de antaŭ vi en unu jar'o, por ke la ter'o ne far'iĝ'u sen'hom'a kaj por ke ne mult'iĝ'u kontraŭ vi la best'o'j de la kamp'o.
30 Iom post iom Mi for'pel'os ili'n de antaŭ vi, ĝis vi mult'iĝ'os kaj posed'os la land'o'n.
31 Kaj Mi far'os vi'a'j'n lim'o'j'n de la Ruĝ'a Mar'o ĝis la Mar'o Filiŝt'a, kaj de la dezert'o ĝis la River'o ; ĉar Mi trans'don'os en vi'a'j'n man'o'j'n la loĝ'ant'o'j'n de la land'o, kaj vi for'pel'os ili'n de antaŭ vi.
32 Ne far'u inter'lig'o'n kun ili nek kun ili'a'j di'o'j.
33 Ili ne loĝ'u en vi'a land'o, por ke ili ne pek'ig'u vi'n kontraŭ Mi ; se vi serv'os ili'a'j'n di'o'j'n, tio far'iĝ'os kapt'il'o por vi.

Ĉapitr'o 24

    Kaj al Mose'o Li dir'is : Supr'e'n'ir'u al la Etern'ul'o, vi kaj Aaron, Nadab kaj Abihu, kaj sep'dek el la ĉef'o'j de Izrael, kaj far'u ador'o'n de mal'proksim'e.
2 Kaj Mose'o sol'a al'proksim'iĝ'u al la Etern'ul'o ; sed ili ne al'proksim'iĝ'u, kaj la popol'o ne supr'e'n'ir'u kun li.
3 Kaj Mose'o ven'is kaj rakont'is al la popol'o ĉiu'j'n vort'o'j'n de la Etern'ul'o kaj ĉiu'j'n leĝ'o'j'n.
Kaj la tut'a popol'o respond'is per unu voĉ'o, kaj ili dir'is : Ĉio'n, kio'n dir'is la Etern'ul'o, ni far'os.
4 Kaj Mose'o skrib'is ĉiu'j'n vort'o'j'n de la Etern'ul'o, kaj li lev'iĝ'is fru'e maten'e kaj konstru'is altar'o'n sub la mont'o kaj dek du kolon'o'j'n laŭ la dek du trib'o'j de Izrael.
5 Kaj li send'is jun'ul'o'j'n el la Izrael'id'o'j, kaj ili al'port'is brul'ofer'o'j'n kaj buĉ'is pac'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o, bov'id'o'j'n.
6 Mose'o pren'is du'on'o'n de la sang'o kaj en'verŝ'is en pelv'o'j'n, kaj du'on'o'n de la sang'o li ŝpruc'ig'is sur la altar'o'n.
7 Kaj li pren'is la libr'o'n de la inter'lig'o kaj laŭt'leg'is ĝi'n al la popol'o, kaj ili dir'is : Ĉio'n, kio'n dir'is la Etern'ul'o, ni far'os kaj obe'os.
8 Kaj Mose'o pren'is la sang'o'n kaj ŝpruc'ig'is sur la popol'o'n, kaj dir'is : Jen est'as sang'o de la inter'lig'o, kiu'n la Etern'ul'o far'is kun vi pri ĉiu'j tiu'j vort'o'j.
9 Kaj supr'e'n'ir'is Mose'o kaj Aaron, Nadab kaj Abihu, kaj sep'dek el la ĉef'o'j de Izrael.
10 Kaj ili vid'is la Di'o'n de Izrael ; kaj sub Li'a'j pied'o'j est'is io, kiel far'it'aĵ'o el bril'ant'a safir'o, kaj kiel la ĉiel'o mem, kiam ĝi est'as klar'a.
11 Li ne etend'is Si'a'n man'o'n kontraŭ la ĉef'o'j'n de Izrael ; kaj ili vid'is Di'o'n, kaj manĝ'is kaj trink'is.
12 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Supr'e'n'ir'u al Mi sur la mont'o'n kaj est'u tie ; kaj Mi don'os al vi ŝton'a'j'n tabel'o'j'n, kaj la instru'o'n kaj ordon'o'j'n, kiu'j'n Mi skrib'is, por instru'i ili'n.
13 Kaj lev'iĝ'is Mose'o kaj li'a serv'ant'o Josu'o, kaj Mose'o supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n de Di'o.
14 Kaj al la ĉef'o'j li dir'is : Rest'u ĉi tie, ĝis ni re'ven'os al vi ; kaj jen Aaron kaj Ĥur est'as kun vi ; kiu hav'as ia'n afer'o'n, tiu ven'u al ili.
15 Kaj Mose'o supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n, kaj nub'o kovr'is la mont'o'n.
16 Kaj la majest'o de la Etern'ul'o loĝ'is sur la mont'o Sin'a'j, kaj la nub'o ĝi'n kovr'is dum ses tag'o'j ; kaj Li vok'is Mose'o'n en la sep'a tag'o el intern'e de la nub'o.
17 Kaj la aspekt'o de la majest'o de la Etern'ul'o est'is kiel fajr'o flam'ant'a sur la supr'o de la mont'o antaŭ la okul'o'j de la Izrael'id'o'j.
18 Kaj Mose'o en'ir'is en la mez'o'n de la nub'o, kaj supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n ; kaj Mose'o est'is sur la mont'o dum kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j.

Ĉapitr'o 25

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j, ke ili al'port'u por mi ofer'don'o'n ; de ĉiu hom'o, kies kor'o dezir'os don'i, pren'u la ofer'don'o'n por Mi.
3 Kaj jen est'as la ofer'don'o, kiu'n vi pren'os de ili : or'o kaj arĝent'o kaj kupr'o, 4 kaj blu'a teks'aĵ'o kaj purpur'a kaj ruĝ'a, kaj bisin'o kaj kapr'a lan'o, 5 kaj vir'ŝaf'a'j fel'o'j ruĝ'e kolor'ig'it'a'j kaj antilop'a'j fel'o'j, kaj akaci'a lign'o, 6 ole'o por lum'ig'ad'o, arom'aĵ'o'j por la sankt'a ole'o kaj por la bon'odor'a'j incens'o'j, 7 ŝton'o'j oniks'a'j kaj ŝton'o'j en'kadr'ig'ebl'a'j por la efod'o kaj por la sur'brust'aĵ'o.
8 Kaj ili far'u por Mi sankt'ej'o'n, por ke Mi loĝ'u inter ili.
9 Laŭ ĉio, kiel Mi montr'os al vi la bild'o'n de la Loĝ'ej'o kaj la bild'o'n de ĉiu'j ĝi'a'j objekt'o'j, tiel far'u.
10 Kaj ili far'u kest'o'n el akaci'a lign'o ; du uln'o'j kaj du'on'o est'u ĝi'a long'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a larĝ'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a alt'o.
11 Kaj teg'u ĝi'n per pur'a or'o, intern'e kaj ekster'e teg'u ĝi'n, kaj far'u sur ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
12 Kaj fand'u por ĝi kvar or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u ili'n sur ĝi'a'j kvar angul'o'j : du ring'o'j'n sur unu ĝi'a flank'o kaj du ring'o'j'n sur ĝi'a ali'a flank'o.
13 Kaj far'u stang'o'j'n el akaci'a lign'o kaj teg'u ili'n per or'o.
14 Kaj met'u la stang'o'j'n en la ring'o'j'n sur la flank'o'j de la kest'o, por port'i la kest'o'n per ili.
15 En la ring'o'j de la kest'o dev'as est'i la stang'o'j ; ili ne est'u pren'at'a'j for de ĝi.
16 Kaj en la kest'o'n en'met'u la Atest'o'n, kiu'n Mi don'os al vi.
17 Kaj far'u ferm'o'plat'o'n el pur'a or'o ; du uln'o'j kaj du'on'o est'u ĝi'a long'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a larĝ'o.
18 Kaj far'u du kerub'o'j'n el or'o ; per forĝ'a labor'o far'u ili'n ĉe la du rand'o'j de la ferm'o'plat'o.
19 Far'u unu kerub'o'n ĉe unu flank'o kaj unu kerub'o'n ĉe la ali'a flank'o ; el'star'ant'a'j el la ferm'o'plat'o far'u la kerub'o'j'n, sur ĝi'a'j du flank'o'j.
20 Kaj la kerub'o'j est'u etend'ant'a'j si'a'j'n flug'il'o'j'n supr'e'n, kovr'ant'e per si'a'j flug'il'o'j la ferm'o'plat'o'n, kaj ili'a'j vizaĝ'o'j est'u unu kontraŭ la ali'a ; al la ferm'o'plat'o est'u turn'it'a'j la vizaĝ'o'j de la kerub'o'j.
21 Kaj met'u la ferm'o'plat'o'n sur la kest'o'n supr'e, kaj en la kest'o'n met'u la atest'o'n, kiu'n Mi don'os al vi.
22 Kaj Mi aper'ad'os al vi tie, kaj Mi parol'ad'os kun vi super la ferm'o'plat'o, el inter la du kerub'o'j, kiu'j est'os super la kest'o de atest'o, pri ĉio, kio'n Mi ordon'os al vi por la Izrael'id'o'j.
23 Kaj far'u tabl'o'n el akaci'a lign'o ; du uln'o'j est'u ĝi'a long'o, kaj unu uln'o ĝi'a larĝ'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a alt'o.
24 Kaj teg'u ĝi'n per pur'a or'o, kaj far'u al ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
25 Kaj far'u ĉirkaŭ ĝi man'larĝ'a'n listel'o'n, kaj far'u or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ la listel'o.
26 Kaj far'u por ĝi kvar or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u la ring'o'j'n en la kvar angul'o'j, ĉe ĝi'a'j kvar pied'o'j.
27 Apud la listel'o est'u la ring'o'j, kiel ing'o'j por stang'o'j, por port'i la tabl'o'n.
28 Kaj far'u la stang'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj teg'u ili'n per or'o, ke per ili oni port'u la tabl'o'n.
29 Kaj far'u ĝi'a'j'n plad'o'j'n kaj ĝi'a'j'n kuler'o'j'n, kaj ĝi'a'j'n kalik'o'j'n kaj ĝi'a'j'n kruĉ'o'j'n, per kiu'j oni verŝ'os ; el pur'a or'o far'u ili'n.
30 Kaj met'u sur la tabl'o'n pan'o'n de propon'o antaŭ Mi ĉiam.
31 Kaj far'u kandelabr'o'n el pur'a or'o, per forĝ'a labor'o est'u far'it'a la kandelabr'o ; ĝi'a trunk'o kaj ĝi'a'j branĉ'o'j, ĝi'a'j kalik'o'j, ĝi'a'j kapet'o'j, kaj ĝi'a'j flor'o'j el'star'u el ĝi.
32 Kaj ses branĉ'o'j dev'as el'star'i el ĝi'a'j flank'o'j : tri branĉ'o'j de la kandelabr'o el unu flank'o, kaj tri branĉ'o'j de la kandelabr'o el la ali'a flank'o ; 33 tri migdal'form'a'j kalik'o'j, kapet'o, kaj flor'o, sur unu branĉ'o, kaj kaj tri migdal'form'a'j kalik'o'j, kapet'o, kaj flor'o, sur la ali'a branĉ'o ; tiel sur la ses branĉ'o'j, kiu'j el'star'as el la kandelabr'o.
34 Kaj sur la kandelabr'o est'u kvar migdal'form'a'j kalik'o'j kun kapet'o'j kaj flor'o'j.
35 Kaj kapet'o sub unu par'o da branĉ'o'j, kapet'o sub la du'a par'o da branĉ'o'j, kaj kapet'o sub la tra par'o da branĉ'o'j ; tiel por la ses branĉ'o'j, kiu'j el'star'as el la kandelabr'o.
36 La kapet'o'j kaj branĉ'o'j dev'as el'star'i el ĝi ; ĉio dev'as est'i unu forĝ'it'a tut'aĵ'o el pur'a or'o.
37 Kaj far'u por ĝi sep lucern'o'j'n ; kaj star'ig'u sur ĝi ĝi'a'j'n lucern'o'j'n, ke ili lum'u sur ĝi'a'n antaŭ'a'n flank'o'n.
38 Kaj ĝi'a'j pren'il'o'j kaj cindr'uj'o'j est'u el pur'a or'o.
39 El kikar'o da pur'a or'o oni far'u ĝi'n kaj ĉiu'j'n tiu'j'n aparten'aĵ'o'j'n.
40 Kaj rigard'u kaj far'u laŭ ili'a model'o, kiu est'is montr'it'a al vi sur la mont'o.

Ĉapitr'o 26

    La tabernakl'o'n far'u el dek tapiŝ'o'j el tord'it'a bisin'o, kaj el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o ; kerub'o'j'n art'ist'e labor'it'a'j'n far'u sur ili.
2 La long'o de ĉiu tapiŝ'o est'u du'dek ok uln'o'j, kaj la larĝ'o de ĉiu tapiŝ'o est'u kvar uln'o'j ; unu mezur'o est'u por ĉiu'j tapiŝ'o'j.
3 Kvin tapiŝ'o'j est'u kun'ig'it'a'j unu kun la ali'a, kaj la kvin ceter'a'j tapiŝ'o'j est'u ankaŭ kun'ig'it'a'j unu kun la ali'a.
4 Kaj far'u maŝ'o'j'n el blu'a teks'aĵ'o sur la rand'o de unu tapiŝ'o, sur la rand'o de la kun'iĝ'o, kaj tiel sam'e far'u sur la rand'o de la ekstrem'a tapiŝ'o, sur la du'a rand'o de kun'iĝ'o.
5 Kvin'dek maŝ'o'j'n far'u sur unu tapiŝ'o, kaj kvin'dek maŝ'o'j'n far'u sur la rand'o de tiu tapiŝ'o, sur kiu est'as la du'a flank'o de la kun'iĝ'o ; la maŝ'o'j dev'as est'i reciprok'e aranĝ'it'a'j unu kontraŭ ali'a.
6 Kaj far'u kvin'dek or'a'j'n hok'et'o'j'n, kaj kun'ig'u la tapiŝ'o'j'n unu kun la ali'a per la hok'et'o'j, por ke la tabernakl'o far'iĝ'u unu tut'aĵ'o.
7 Kaj far'u tapiŝ'o'j'n el kapr'a lan'o kiel kovr'o'n super la tabernakl'o ; dek unu tia'j'n tapiŝ'o'j'n far'u.
8 La long'o de ĉiu tapiŝ'o est'u tri'dek uln'o'j, kaj la larĝ'o de ĉiu tapiŝ'o est'u kvar uln'o'j ; unu mezur'o est'u por la dek unu tapiŝ'o'j.
9 Kaj kun'ig'u kvin tapiŝ'o'j'n apart'e kaj ses tapiŝ'o'j'n apart'e, kaj la ses'a'n tapiŝ'o'n fald'u du'ig'e antaŭ la tabernakl'o.
10 Kaj far'u kvin'dek maŝ'o'j'n sur la rand'o de la ekstrem'a tapiŝ'o, sur la rand'o de la kun'iĝ'o, kaj kvin'dek maŝ'o'j'n sur la rand'o de la du'a kun'iĝ'a tapiŝ'o.
11 Kaj far'u kvin'dek kupr'a'j'n hok'et'o'j'n, kaj met'u la hok'et'o'j'n en la maŝ'o'j'n, por ke vi kun'ig'u la tend'o'n kaj ĝi est'u unu tut'aĵ'o.
12 Kaj el la super'flu'a pend'ant'a part'o de la tapiŝ'o'j de la kovr'o, du'on'o de la super'flu'a tapiŝ'a part'o super'pend'u super la mal'antaŭ'a flank'o de la tabernakl'o.
13 Kaj po unu uln'o ĉiu'flank'e el la super'flu'a long'o de la tapiŝ'o'j super'pend'u super ambaŭ flank'o'j de la tabernakl'o, por kovr'i ĝi'n.
14 Kaj far'u kovr'o'n por la tend'o el ruĝ'a'j vir'ŝaf'a'j fel'o'j kaj ankoraŭ kovr'o'n el antilop'a'j fel'o'j supr'e.
15 Kaj far'u star'ant'a'j'n tabul'o'j'n por la tabernakl'o el akaci'a lign'o.
16 Dek uln'o'j est'u la long'o de ĉiu tabul'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o la larĝ'o de ĉiu tabul'o.
17 Du pivot'o'j est'u ĉe ĉiu tabul'o, al'ĝust'ig'it'a'j unu al la ali'a ; tiel far'u ĉe ĉiu'j tabul'o'j de la tabernakl'o.
18 Kaj far'u la tabul'o'j'n por la tabernakl'o : du'dek tabul'o'j star'u sur la flank'o sud'a.
19 Kaj kvar'dek arĝent'a'j'n baz'o'j'n far'u sub la du'dek tabul'o'j : du baz'o'j'n sub ĉiu tabul'o, por ĝi'a'j du pivot'o'j.
20 Kaj sur la du'a flank'o de la tabernakl'o, sur la flank'o nord'a, est'u du'dek tabul'o'j, 21 kaj kvar'dek arĝent'a'j baz'o'j por ili, po du baz'o'j sub ĉiu tabul'o.
22 Kaj sur la mal'antaŭ'a flank'o de la tabernakl'o, okcident'e, far'u ses tabul'o'j'n.
23 Kaj du tabul'o'j'n far'u en la angul'o'j de la tabernakl'o sur la mal'antaŭ'a flank'o.
24 Ili est'u kun'ig'it'a'j mal'supr'e kaj kun'ig'it'a'j supr'e per unu ring'o ; tiel ĝi est'u kun ili ambaŭ ; por ambaŭ angul'o'j ili est'u.
25 Tiel est'u ok tabul'o'j, kaj ĉe ili dek ses arĝent'a'j baz'o'j, po du baz'o'j sub ĉiu tabul'o.
26 Kaj far'u rigl'il'o'j'n el akaci'a lign'o, kvin por la tabul'o'j de unu flank'o de la tabernakl'o, 27 kaj kvin rigl'il'o'j'n por la tabul'o'j de la du'a flank'o de la tabernakl'o, kaj kvin rigl'il'o'j'n por la tabul'o'j de la mal'antaŭ'a flank'o de la tabernakl'o, okcident'e.
28 Kaj la mez'a rigl'il'o mez'e de la tabul'o'j ŝov'iĝ'u de unu fin'o ĝis la ali'a.
29 Kaj la tabul'o'j'n teg'u per or'o, kaj ili'a'j'n ring'o'j'n, ing'o'j'n por la rigl'il'o'j'n, far'u el or'o, kaj la rigl'il'o'j'n teg'u per or'o.
30 Star'ig'u la tabernakl'o'n laŭ ĝi'a model'o, kiu est'is montr'it'a al vi sur la mont'o.
31 Kaj far'u kurten'o'n el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o ; art'ist'e labor'it'a'j kerub'o'j est'u far'it'a'j sur ĝi.
32 Kaj pend'ig'u ĝi'n sur kvar akaci'a'j kolon'o'j, teg'it'a'j per or'o kaj hav'ant'a'j or'a'j'n hok'o'j'n kaj arĝent'a'j'n baz'o'j'n.
33 Kaj pend'ig'u la kurten'o'n sub la hok'o'j, kaj en'port'u tie'n intern'e'n de la kurten'o la kest'o'n de atest'o ; kaj la kurten'o far'u por vi apart'ig'o'n inter la sankt'ej'o kaj la plej'sankt'ej'o.
34 Kaj met'u la ferm'o'plat'o'n sur la kest'o'n de atest'o en la plej'sankt'ej'o.
35 Kaj star'ig'u la tabl'o'n ekster la kurten'o, kaj la kandelabr'o'n kontraŭ la tabl'o, en la sud'a part'o de la tabernakl'o ; la tabl'o'n star'ig'u en la nord'a part'o.
36 Kaj far'u kovr'o'tuk'o'n por la pord'o de la tabernakl'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o, kun brod'aĵ'o'j ; 37 kaj far'u por la kovr'o'tuk'o kvin kolon'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj teg'u ili'n per or'o, kaj ili'a'j hok'et'o'j est'u el or'o ; kaj fand'u por ili kvin kupr'a'j'n baz'o'j'n.

Ĉapitr'o 27

    Kaj far'u la altar'o'n el akaci'a lign'o, hav'ant'a'n la long'o'n de kvin uln'o'j kaj la larĝ'o'n de kvin uln'o'j ; kvar'angul'a est'u la altar'o ; kaj ĝi'a alt'o est'u tri uln'o'j.
2 Kaj far'u ĝi'a'j'n korn'o'j'n sur ĝi'a'j kvar angul'o'j ; el ĝi el'star'u ĝi'a'j korn'o'j ; kaj teg'u ĝi'n per kupr'o.
3 Kaj far'u por ĝi pot'o'j'n por ĝi'a cindr'o kaj ŝovel'il'o'j'n kaj kalik'o'j'n kaj fork'o'j'n kaj karb'uj'o'j'n ; ĉiu'j'n ĝi'a'j'n vaz'o'j'n far'u el kupr'o.
4 Kaj far'u por ĝi krad'o'n en form'o de kupr'a ret'o, kaj far'u sur la ret'o kvar kupr'a'j'n ring'o'j'n sur ĝi'a'j kvar angul'o'j.
5 Kaj met'u ĝi'n sub la kornic'o'n de la altar'o, mal'supr'e'n, tiel, ke la ret'o ating'u ĝis la mez'o de la altar'o.
6 Kaj far'u stang'o'j'n por la altar'o, stang'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj teg'u ili'n per kupr'o.
7 Kaj met'u ĝi'a'j'n stang'o'j'n en ring'o'j'n, tiel, ke la stang'o'j est'u ĉe ambaŭ flank'o'j de la altar'o, kiam oni ĝi'n port'os.
8 Intern'e mal'plen'a far'u ĝi'n el tabul'o'j ; kiel est'is montr'it'e al vi sur la mont'o, tiel oni far'u.
9 Kaj far'u kort'o'n por la tabernakl'o ; sur la flank'o sud'a est'u kurten'o'j por la kort'o, el tord'it'a bisin'o ; unu flank'o hav'u la long'o'n de cent uln'o'j ; 10 kaj ĝi'a'j du'dek kolon'o'j kaj ili'a'j du'dek baz'o'j est'u el kupr'o ; la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'il'o'j est'u el arĝent'o.
11 Tiel sam'e ankaŭ sur la nord'a flank'o laŭ'long'e est'u kurten'o'j, hav'ant'a'j la long'o'n de cent uln'o'j ; kaj du'dek kolon'o'j, kaj por ili du'dek baz'o'j el kupr'o ; la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'il'o'j est'u el arĝent'o.
12 Sed laŭ'larĝ'e de la kort'o, sur la flank'o okcident'a, est'u kurten'o'j, hav'ant'a'j la long'o'n de kvin'dek uln'o'j ; dek kolon'o'j, kaj por ili dek baz'o'j.
13 Kaj laŭ'larĝ'e de la kort'o, sur la flank'o orient'a, est'u kurten'o'j, hav'ant'a'j la long'o'n de kvin'dek uln'o'j.
14 Kaj kurten'o'j, hav'ant'a'j la long'o'n de dek kvin uln'o'j, est'u por unu later'o ; ankaŭ tri kolon'o'j, kaj por ili tri baz'o'j.
15 Kaj por la du'a later'o est'u kurten'o'j, hav'ant'a'j la long'o'n de dek kvin uln'o'j ; ankaŭ tri kolon'o'j, kaj por ili tri baz'o'j.
16 Kaj por la pord'eg'o de la kort'o est'u kovr'o'tuk'o, hav'ant'a la long'o'n de du'dek uln'o'j, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o, kun brod'aĵ'o'j ; kvar kolon'o'j, kaj por ili kvar baz'o'j.
17 Ĉiu'j kolon'o'j ĉirkaŭ la kort'o hav'u lig'il'o'j'n el arĝent'o, hok'o'j'n el arĝent'o, kaj baz'o'j'n el kupr'o.
18 La long'o de la kort'o est'u cent uln'o'j, la larĝ'o ĉie kvin'dek, kaj la alt'o kvin uln'o'j ; ĉio est'u far'it'a el tord'it'a bisin'o, kaj la baz'o'j est'u el kupr'o.
19 Ĉiu'j vaz'o'j de la tabernakl'o, por ĉiu'j serv'o'j, kaj ĉiu'j ĝi'a'j najl'o'j kaj ĉiu'j najl'o'j de la kort'o, est'u el kupr'o.
20 Kaj vi ordon'u al la Izrael'id'o'j, ke ili al'port'u al vi ole'o'n oliv'a'n, pur'a'n, pist'it'a'n, por lum'ig'ad'o, por ke lucern'o brul'u ĉiam.
21 En la tabernakl'o de kun'ven'o, ekster'e de la kurten'o, kiu pend'as antaŭ la atest'o, aranĝ'ad'u ĝi'n Aaron kaj li'a'j fil'o'j de vesper'o ĝis maten'o antaŭ la Etern'ul'o.
Tio est'u etern'a leĝ'o en la generaci'o'j de la Izrael'id'o'j.

Ĉapitr'o 28

    Kaj vi al'proksim'ig'u al vi vi'a'n frat'o'n Aaron kaj li'a'j'n fil'o'j'n kun li el inter la Izrael'id'o'j, por ke li est'u Mi'a pastr'o : Aaron, kaj Nadab, Abihu, Ele'az'ar, kaj It'am'ar, la fil'o'j de Aaron.
2 Kaj far'u sankt'a'j'n vest'o'j'n por vi'a frat'o Aaron, por honor'o kaj ornam'o.
3 Kaj dir'u al ĉiu'j, kiu'j hav'as saĝ'a'n kor'o'n kaj kiu'j'n Mi plen'ig'is per spirit'o de saĝ'o, ke ili far'u por Aaron vest'o'j'n, por sankt'ig'i li'n, ke li est'u Mi'a pastr'o.
4 Kaj jen est'as la vest'o'j, kiu'j'n ili dev'as far'i : sur'brust'aĵ'o, efod'o, tunik'o, ĥiton'o teks'it'a, cidar'o, kaj zon'o.
Kaj ili far'u sankt'a'j'n vest'o'j'n por vi'a frat'o Aaron kaj por li'a'j fil'o'j, ke li est'u Mi'a pastr'o.
5 Kaj ili pren'u or'o'n, kaj blu'a'n, purpur'a'n, kaj ruĝ'a'n teks'aĵ'o'n, kaj bisin'o'n.
6 Kaj ili far'u la efod'o'n el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o, en art'ist'a manier'o.
7 Du sur'ŝultr'aĵ'o'j'n kun'ig'ant'a'j'n ĝi hav'u sur si'a'j du fin'o'j, por ke ĝi est'u lig'it'a.
8 Kaj la ĉirkaŭ'lig'ant'a zon'o sur ĝi est'u la sam'a labor'aĵ'o, kiel ĝi'a kontinu'aĵ'o, el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o.
9 Kaj pren'u du oniks'a'j'n ŝton'o'j'n, kaj gravur'u sur ili la nom'o'j'n de la fil'o'j de Izrael : 10 ses el ili'a'j nom'o'j sur unu ŝton'o kaj la ses ceter'a'j'n nom'o'j'n sur la du'a ŝton'o, laŭ la ord'o de ili'a nask'iĝ'o.
11 Per labor'o de gravur'ist'o'j, kiel sigel'il'a gravur'ad'o, gravur'ig'u sur la du ŝton'o'j la nom'o'j'n de la fil'o'j de Izrael ; far'u ili'n ĉirkaŭ'at'a'j per kadr'et'o'j el or'o.
12 Kaj met'u la du ŝton'o'j'n sur la sur'ŝultr'aĵ'o'j'n de la efod'o, kiel ŝton'o'j'n de memor'o pri la fil'o'j de Izrael ; kaj Aaron port'u ili'a'j'n nom'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o sur si'a'j du sur'ŝultr'aĵ'o'j por memor'o.
13 Kaj far'u kadr'et'o'j'n el or'o ; 14 kaj du ĉen'et'o'j'n el pur'a or'o ; far'u ili'n kun'iĝ'ant'a'j per si'a'j fin'o'j, plekt'it'a'j ; kaj al'fortik'ig'u la plekt'it'a'j'n ĉen'et'o'j'n al la kadr'et'o'j.
15 Kaj far'u juĝ'a'n sur'brust'aĵ'o'n per art'ist'a labor'o ; simil'e al la labor'o de la efod'o far'u ĝi'n ; el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o far'u ĝi'n.
16 Kvar'angul'a ĝi est'u kaj du'obl'a ; man'streĉ'o est'u ĝi'a long'o, kaj man'streĉ'o ĝi'a larĝ'o.
17 Kaj en'met'u en ĝi'n en'met'aĵ'o'n el ŝton'o'j en kvar vic'o'j.
La ŝton'o'j de vic'o : ruben'o, topaz'o, kaj smerald'o est'u la unu'a vic'o ; 18 kaj la du'a vic'o : hiacint'o, safir'o, kaj jaspis'o ; 19 kaj la tri'a vic'o : liguri'o, agat'o, kaj ametist'o ; 20 kaj la kvar'a vic'o : krizolit'o, kaj oniks'o, kaj beril'o.
En or'a'j kadr'et'o'j ili est'u laŭ si'a'j vic'o'j.
21 Kaj la ŝton'o'j est'u laŭ la nom'o'j de la fil'o'j de Izrael ; dek du, laŭ ili'a'j nom'o'j, gravur'it'a'j sigel'il'e, ĉiu kun si'a nom'o, por la dek du trib'o'j.
22 Kaj far'u al la sur'brust'aĵ'o plekt'it'a'j'n ĉen'et'o'j'n, kun'iĝ'ant'a'j'n per si'a'j fin'o'j, el pur'a or'o.
23 Kaj far'u por la sur'brust'aĵ'o du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u la du ring'o'j'n al la du fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o.
24 Kaj met'u la du or'a'j'n plekt'it'a'j'n ĉen'et'o'j'n en la du ring'o'j'n ĉe la fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o.
25 Kaj la du fin'o'j'n de la du plekt'it'a'j ĉen'et'o'j en'fortik'ig'u en la du kadr'et'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u ili'n al la sur'ŝultr'aĵ'o'j de la efod'o sur la antaŭ'a flank'o.
26 Kaj far'u du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u ili'n al la du ali'a'j fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o, sur intern'a ĝi'a rand'o, direkt'it'a al la efod'o.
27 Kaj far'u du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'u ili'n al la du sur'ŝultr'aĵ'o'j de la efod'o mal'supr'e, sur la antaŭ'a flank'o, ĉe ĝi'a kun'iĝ'o, super la zon'o de la efod'o.
28 Kaj oni al'lig'u la sur'brust'aĵ'o'n per ĝi'a'j ring'o'j al la ring'o'j de la efod'o per laĉ'o el blu'a ŝtof'o, por ke ĝi est'u super la zon'o de la efod'o kaj por ke la sur'brust'aĵ'o ne for'ŝov'iĝ'u de sur la efod'o.
29 Kaj Aaron port'u la nom'o'j'n de la fil'o'j de Izrael sur la juĝ'a sur'brust'aĵ'o sur si'a kor'o, kiam li en'ir'os en la sankt'ej'o'n, por ĉiam'a memor'o antaŭ la Etern'ul'o.
30 Kaj met'u sur la juĝ'a'n sur'brust'aĵ'o'n la sign'o'j'n de lum'o kaj la sign'o'j'n de just'o, por ke ili est'u sur la kor'o de Aaron, kiam li en'ir'os antaŭ la Etern'ul'o'n ; kaj Aaron ĉiam port'u la juĝ'o'n de la fil'o'j de Izrael sur si'a kor'o antaŭ la Etern'ul'o.
31 Kaj far'u la tunik'o'n de la efod'o tut'a'n el blu'a teks'aĵ'o.
32 La apertur'o por la kap'o est'u en ĝi'a mez'o ; ĉirkaŭ la apertur'o est'u teks'it'a border'o, kiel ĉe apertur'o de ŝild'o, por ke ĝi ne dis'ŝir'iĝ'u.
33 Sur ĝi'a mal'supr'a rand'o far'u granat'o'j'n el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, ĉirkaŭ'e sur ĝi'a mal'supr'a rand'o, kaj inter ili ĉirkaŭ'e or'a'j'n tint'il'o'j'n.
34 Or'a tint'il'o kaj granat'o, or'a tint'il'o kaj granat'o est'u ĉirkaŭ'e sur la mal'supr'a rand'o de la tunik'o.
35 Ĝi est'u sur Aaron dum li'a serv'ad'o ; por ke oni aŭd'u son'o'n de li, kiam li en'ir'os en la sankt'ej'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n kaj kiam li el'ir'os, kaj por ke li ne mort'u.
Kaj far'u tabul'et'o'n el pur'a or'o, kaj gravur'u sur ĝi en sigel'il'a manier'o : SANKTA AL LA ETERNULO.
37 Kaj al'fortik'ig'u ĝi'n per laĉ'o el blu'a ŝtof'o, ke ĝi est'u sur la cidar'o ; sur la antaŭ'a flank'o de la cidar'o ĝi dev'as est'i.
38 Ĝi est'u sur la frunt'o de Aaron ; kaj Aaron port'ad'os la pek'o'n kontraŭ la sankt'aĵ'o'j, kiu'j'n sankt'ig'os la Izrael'id'o'j en ĉiu'j si'a'j sankt'a'j don'o'j ; kaj ĝi est'os sur li'a frunt'o ĉiam, por ke la Etern'ul'o ili'n favor'u.
39 Kaj teks'u la ĥiton'o'n el bisin'o, kaj far'u la cidar'o'n el bisin'o, kaj far'u brod'it'a'n zon'o'n.
40 Kaj por la fil'o'j de Aaron far'u ĥiton'o'j'n, kaj far'u por ili zon'o'j'n, kaj mitr'o'j'n far'u por ili, por honor'o kaj ornam'o.
41 Kaj vest'u per ili vi'a'n frat'o'n Aaron kaj li'a'j'n fil'o'j'n kun'e kun li ; kaj sankt'ole'u ili'n kaj konsekr'u ili'n kaj sankt'ig'u ili'n, por ke ili est'u pastr'o'j al Mi.
42 Kaj far'u por ili lin'a'j'n pantalon'o'j'n, por kovr'i la nud'ec'o'n de ili'a karn'o ; de la lumb'o ĝis la femur'o'j ili est'u.
43 Kaj ili est'u sur Aaron kaj sur li'a'j fil'o'j, kiam ili en'ir'os en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, aŭ kiam ili al'proksim'iĝ'os al la altar'o, por serv'i en la sankt'ej'o ; por ke ili ne far'u pek'o'n kaj ne mort'u.
Etern'a leĝ'o ĝi est'u por li kaj por li'a id'ar'o post li.

Ĉapitr'o 29

    Kaj jen est'as tio, kio'n vi dev'as far'i al ili, por sankt'ig'i ili'n, ke ili est'u pastr'o'j al Mi : pren'u unu vir'bov'id'o'n kaj du vir'ŝaf'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 2 kaj mac'a'n pan'o'n, kaj mac'a'j'n kuk'o'j'n, miks'it'a'j'n kun ole'o, kaj mac'a'j'n flan'o'j'n, ŝmir'it'a'j'n per ole'o ; el delikat'a tritik'a farun'o far'u ili'n.
3 Kaj met'u ili'n en unu korb'o'n, kaj ven'ig'u ili'n en la korb'o, kaj ankaŭ la bov'id'o'n kaj la du vir'ŝaf'o'j'n.
4 Kaj Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n al'ven'ig'u al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj lav'u ili'n per akv'o.
5 Kaj pren'u la vest'o'j'n, kaj met'u sur Aaron'o'n la ĥiton'o'n kaj la tunik'o'n de la efod'o kaj la efod'o'n kaj la sur'brust'aĵ'o'n, kaj zon'u li'n per la zon'o de la efod'o.
6 Kaj met'u la cidar'o'n sur li'a'n kap'o'n, kaj met'u la sankt'a'n kron'o'n sur la cidar'o'n.
7 Kaj pren'u la ole'o'n de sankt'ole'ad'o, kaj verŝ'u sur li'a'n kap'o'n kaj sankt'ole'u li'n.
8 Kaj li'a'j'n fil'o'j'n al'ven'ig'u, kaj vest'u ili'n per la ĥiton'o'j.
9 Kaj zon'u ili'n per zon'o, Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n, kaj al'lig'u sur ili mitr'o'j'n, por ke al ili aparten'u la pastr'ec'o laŭ etern'a leĝ'o ; kaj konsekr'u Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n.
10 Kaj al'ven'ig'u la bov'id'o'n antaŭ la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la bov'id'o.
11 Kaj buĉ'u la bov'id'o'n antaŭ la Etern'ul'o, ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
12 Kaj pren'u iom el la sang'o de la bov'id'o kaj met'u per vi'a'j fingr'o'j sur la korn'o'j'n de la altar'o, kaj la tut'a'n ceter'a'n sang'o'n el'verŝ'u ĉe la baz'o de la altar'o.
13 Kaj pren'u la tut'a'n seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'n, kaj la ret'o'n de la hepat'o, kaj la du ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kaj incens'e brul'ig'u ili'n sur la altar'o.
14 Kaj la karn'o'n de la bov'id'o kaj ĝi'a'n fel'o'n kaj ĝi'a'n mal'pur'aĵ'o'n for'brul'ig'u per fajr'o ekster la tend'ar'o ; ĝi est'as pek'ofer'o.
15 Kaj unu vir'ŝaf'o'n pren'u, kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la vir'ŝaf'o.
16 Kaj buĉ'u la vir'ŝaf'o'n, kaj pren'u ĝi'a'n sang'o'n kaj asperg'u la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
17 Kaj la vir'ŝaf'o'n dis'hak'u en part'o'j'n, kaj lav'u ĝi'a'n intern'aĵ'o'n kaj ĝi'a'j'n krur'o'j'n, kaj met'u ili'n sur ĝi'a'j'n part'o'j'n kaj sur ĝi'a'n kap'o'n.
18 Kaj for'brul'ig'u la tut'a'n vir'ŝaf'o'n sur la altar'o ; ĝi est'as brul'ofer'o por la Etern'ul'o ; agrabl'a odor'aĵ'o, fajr'ofer'o por la Etern'ul'o ĝi est'as.
19 Kaj pren'u la du'a'n vir'ŝaf'o'n, kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la vir'ŝaf'o.
20 Kaj buĉ'u la vir'ŝaf'o'n, kaj pren'u iom el ĝi'a sang'o kaj met'u sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de Aaron kaj sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de li'a'j fil'o'j kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de ili'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de ili'a dekstr'a pied'o ; kaj asperg'u per la sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
21 Kaj pren'u el la sang'o, kiu est'os sur la altar'o, kaj sankt'a'n ole'o'n, kaj asperg'u Aaron'o'n kaj li'a'j'n vest'o'j'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n kaj la vest'o'j'n de li'a'j fil'o'j kun'e kun li ; kaj sankt'iĝ'os li kaj li'a'j vest'o'j kaj li'a'j fil'o'j kaj la vest'o'j de li'a'j fil'o'j kun'e kun li.
22 Kaj pren'u de la vir'ŝaf'o la seb'o'n kaj la vost'o'n, kaj la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'n, kaj la ret'o'n de la hepat'o, kaj la du ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kaj la dekstr'a'n femur'o'n, ĉar tio est'as vir'ŝaf'o de konsekr'ad'o ; 23 kaj unu bul'o'n da pan'o kaj unu kuk'o'n kun ole'o kaj unu flan'o'n, el la korb'o kun mac'o'j, kiu star'as antaŭ la Etern'ul'o ; 24 kaj met'u ĉio'n sur la man'o'j'n de Aaron kaj sur la man'o'j'n de li'a'j fil'o'j, kaj sku'u tio'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
25 Kaj pren'u tio'n el ili'a'j man'o'j, kaj for'brul'ig'u ĝi'n sur la altar'o kun'e kun la brul'ofer'o, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; ĝi est'as fajr'ofer'o por la Etern'ul'o.
26 Kaj pren'u la brust'aĵ'o'n de la vir'ŝaf'o de konsekr'ad'o de Aaron, kaj sku'u ĝi'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; kaj tio est'os vi'a part'o.
27 Kaj sankt'ig'u la brust'aĵ'o'n de sku'ad'o kaj la femur'o'n de lev'ad'o, kiu'j est'is sku'it'a'j kaj lev'it'a'j el la vir'ŝaf'o de konsekr'ad'o de Aaron kaj de li'a'j fil'o'j ; 28 kaj tio est'u por Aaron kaj por li'a'j fil'o'j por'ĉiam'a destin'it'aĵ'o de la Izrael'id'o'j ; ĉar ĝi est'as lev'ofer'o, kaj lev'ofer'o ĝi est'u de la Izrael'id'o'j, el ili'a'j pac'ofer'o'j ili'a lev'ofer'o al la Etern'ul'o.
29 Kaj la sankt'a'j vest'o'j de Aaron est'u por li'a'j fil'o'j post li, por ke ili est'u sankt'ole'at'a'j en ili kaj por ke ili est'u konsekr'at'a'j en ili.
30 Dum sep tag'o'j port'u ili'n sur si tiu el li'a'j fil'o'j, kiu est'os pastr'o anstataŭ li, kaj kiu ven'os en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, por serv'i en la sankt'ej'o.
31 Kaj la vir'ŝaf'o'n de konsekr'ad'o pren'u, kaj kuir'u ĝi'a'n viand'o'n sur sankt'a lok'o.
32 Kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j manĝ'u la viand'o'n de la vir'ŝaf'o, kaj la pan'o'n, kiu est'as en la korb'o, ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
33 Kaj ili tio'n manĝ'u, ĉar per tio ili pur'iĝ'is, por ke ili est'u konsekr'it'a'j kaj por ke ili est'u sankt'ig'it'a'j.
Laik'o tio'n ne manĝ'u, ĉar tio est'as sankt'a.
34 Se el la viand'o de konsekr'ad'o kaj el la pan'o rest'os iom ĝis la maten'o, tiam for'brul'ig'u la rest'aĵ'o'n per fajr'o ; ĝi ne est'u manĝ'at'a, ĉar ĝi est'as sankt'a.
35 Kaj ag'u kun Aaron kaj kun li'a'j fil'o'j tiel, kiel Mi ĉio'n ordon'is al vi ; dum sep tag'o'j konsekr'u ili'n.
36 Kaj prop'ek'a'n bov'id'o'n ofer'u ĉiu'tag'e por sen'pek'iĝ'o ; kaj sen'pek'ig'u la altar'o'n, ofer'ant'e sur ĝi, kaj ole'u ĝi'n, por ĝi'n sankt'ig'i.
37 Dum sep tag'o'j sen'pek'ig'u la altar'o'n kaj sankt'ig'u ĝi'n ; kaj la altar'o far'iĝ'u plej'sankt'aĵ'o ; ĉio, kio ek'tuŝ'os la altar'o'n, far'iĝ'os sankt'a.
38 Jen tio, kio'n vi met'os sur la altar'o'n : du jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n ĉiu'tag'e, ĉiam ; 39 unu ŝaf'id'o'n ofer'u maten'e, kaj la du'a'n ŝaf'id'o'n ofer'u ĉirkaŭ la vesper'o ; 40 kaj por unu ŝaf'id'o dek'on'o'n de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun kvar'on'o de hin'o da el'pist'it'a ole'o, kaj kvar'on'o'n de hin'o da vin'o por verŝ'ofer'i.
41 La du'a'n ŝaf'id'o'n ofer'u ĉirkaŭ la vesper'o ; far'u kun ĝi kiel kun la maten'a don'ofer'o kaj verŝ'ofer'o, ke ĝi est'u agrabl'a odor'aĵ'o, fajr'ofer'o por la Etern'ul'o, 42 ĉiam'a brul'ofer'o en vi'a'j generaci'o'j ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ la Etern'ul'o, kie Mi aper'ad'os antaŭ vi, por parol'i tie kun vi.
43 Kaj Mi aper'ad'os tie antaŭ la Izrael'id'o'j, kaj la lok'o sankt'iĝ'os per Mi'a glor'o.
44 Kaj Mi sankt'ig'os la tabernakl'o'n de kun'ven'o kaj la altar'o'n ; kaj Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n Mi sankt'ig'os, por ke ili est'u Mi'a'j pastr'o'j.
45 Kaj Mi loĝ'os inter la Izrael'id'o'j, kaj Mi est'os por ili Di'o.
46 Kaj ili sci'u, ke Mi est'as la Etern'ul'o, ili'a Di'o, kiu el'ir'ig'is ili'n el la land'o Egipt'a, por ke Mi loĝ'u inter ili, Mi, la Etern'ul'o, ili'a Di'o.

Ĉapitr'o 30

    Kaj far'u altar'o'n, por fum'ig'i incens'o'n ; el akaci'a lign'o far'u ĝi'n.
2 Unu uln'o est'u ĝi'a long'o, kaj unu uln'o ĝi'a larĝ'o ; ĝi est'u kvar'angul'a ; kaj du uln'o'j est'u ĝi'a alt'o ; korn'o'j el'star'u el ĝi.
3 Kaj teg'u ĝi'n per pur'a or'o, ĝi'a'n supr'a'n plat'o'n kaj ĝi'a'j'n flank'o'j'n ĉirkaŭ'e kaj ĝi'a'j'n korn'o'j'n ; kaj far'u al ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
4 Kaj du or'a'j'n ring'o'j'n far'u al ĝi sub ĝi'a kron'o, sur ĝi'a'j du later'o'j ; sur du flank'o'j far'u ili'n ; kaj ili est'u ing'o'j por stang'o'j, per kiu'j oni port'u ĝi'n.
5 Kaj far'u la stang'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj teg'u ili'n per or'o.
6 Kaj star'ig'u ĝi'n antaŭ la kurten'o, kiu est'as antaŭ la kest'o de atest'o, kontraŭ la ferm'o'plat'o de la kest'o de atest'o, kie Mi aper'ad'os al vi.
7 Kaj Aaron incens'ad'u sur ĝi arom'a'n incens'o'n ; ĉiu'maten'e, kiam li ord'ig'os la lucern'o'j'n, li incens'u.
8 Kaj kiam Aaron ek'brul'ig'os la lucern'o'j'n ĉirkaŭ vesper'o, li incens'u ; ĝi est'u ĉiam'a incens'ad'o antaŭ la Etern'ul'o en vi'a'j generaci'o'j.
9 Ne al'port'u sur ĝi incens'o'n ali'a'n, nek brul'ofer'o'n nek don'ofer'o'n, kaj verŝ'ofer'o'n ne verŝ'u sur ĝi'n.
10 Kaj ĉio'pardon'a'n ofer'o'n Aaron al'port'os sur ĝi'a'j korn'o'j unu foj'o'n en la jar'o ; el la sang'o de la ĉio'pardon'a pek'ofer'o unu foj'o'n en jar'o li al'port'u sur ĝi ĉio'pardon'a'n ofer'o'n en vi'a'j generaci'o'j ; tio est'os plej grand'a sankt'aĵ'o antaŭ la Etern'ul'o.
11 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 12 Kiam vi kalkul'os la kap'o'j'n de la Izrael'id'o'j, tiam ĉiu don'u liber'ig'a'n pag'o'n por si'a anim'o al la Etern'ul'o, kiam ili est'os kalkul'at'a'j ; kaj tiam ne est'os inter ili epidemi'o dum la kalkul'ad'o.
13 Jen kio'n dev'as don'i ĉiu, kiu pas'as la kalkul'o'n : du'on'o'n de sikl'o laŭ la grand'ec'o de la sankt'a sikl'o (sikl'o en'hav'as du'dek ger'o'j'n ); du'on'o de sikl'o est'u ofer'don'o por la Etern'ul'o.
14 Ĉiu, kiu pas'as la kalkul'o'n, de la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, dev'as don'i la ofer'don'o'n al la Etern'ul'o.
15 La riĉ'ul'o ne don'u pli kaj la mal'riĉ'ul'o ne don'u mal'pli ol du'on'o'n de sikl'o, don'ant'e la ofer'don'o'n por la Etern'ul'o, por liber'ig'i vi'a'j'n anim'o'j'n.
16 Kaj pren'u la mon'o'n de la liber'ig'o de la Izrael'id'o'j kaj uz'u ĝi'n por la serv'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj tio est'os por la Izrael'id'o'j kiel memor'ig'aĵ'o antaŭ la Etern'ul'o, por liber'ig'i vi'a'j'n anim'o'j'n.
17 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 18 Far'u kupr'a'n lav'uj'o'n kun kupr'a piedestal'o, por lav'ad'o ; kaj star'ig'u ĝi'n inter la tabernakl'o de kun'ven'o kaj la altar'o, kaj en'verŝ'u tie'n akv'o'n.
19 Kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j lav'u per ĝi si'a'j'n man'o'j'n kaj pied'o'j'n : 20 kiam ili ir'os en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, ili lav'u si'n per akv'o, por ke ili ne mort'u ; aŭ kiam ili al'proksim'iĝ'os al la altar'o, por serv'i, por incens'i fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, 21 ili lav'u si'a'j'n man'o'j'n kaj pied'o'j'n, por ke ili ne mort'u ; kaj tio est'u por ili leĝ'o etern'a, por li kaj por li'a id'ar'o en ili'a'j generaci'o'j.
22 Plu'e la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 23 Pren'u al vi plej bon'a'j'n arom'aĵ'o'j'n : da bon'odor'a mirh'o kvin'cent sikl'o'j'n, kaj da arom'a cinam'o du'on'o'n de tio, du'cent kvin'dek, kaj da arom'a kan'o du'cent kvin'dek, 24 kaj da kasi'o kvin'cent sikl'o'j'n laŭ la mezur'o de la sankt'a sikl'o, kaj da oliv'ole'o unu hin'o'n.
25 Kaj far'u el tio ole'o'n por sankt'ole'ad'o, kun'met'it'a'n ŝmir'aĵ'o'n laŭ la art'o de la ŝmir'aĵ'ist'o ; ĝi est'u ole'o por sankt'ole'ad'o.
26 Kaj sankt'ole'u per ĝi la tabernakl'o'n de kun'ven'o kaj la kest'o'n de atest'o, 27 kaj la tabl'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la kandelabr'o'n kaj ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la altar'o'n de incens'ad'o, 28 kaj la altar'o'n de brul'ofer'o'j kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n.
29 Kaj sankt'ig'u ili'n, ke ili far'iĝ'u plej'sankt'aĵ'o ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'n, sankt'iĝ'os.
30 Kaj Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n sankt'ole'u, kaj sankt'ig'u ili'n, ke ili est'u Mi'a'j pastr'o'j.
31 Kaj al la Izrael'id'o'j dir'u jen'e : Tio est'u por Mi ole'o de sankt'ole'ad'o en vi'a'j generaci'o'j.
32 Sur hom'a'n karn'o'n ĝi ne est'u verŝ'at'a, kaj laŭ ĝi'a konsist'o ne far'u io'n simil'a'n ; ĝi est'as sankt'a, ĝi est'u sankt'a por vi.
33 Se iu konsist'ig'os io'n simil'a'n kaj ŝmir'os per ĝi laik'o'n, li eksterm'iĝ'u el si'a popol'o.
34 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Pren'u al vi arom'aĵ'o'n : balzam'o'n kaj stakt'o'n kaj galban'o'n bon'odor'a'n kaj pur'a'n oliban'o'n, po egal'a'j part'o'j el ĉio ; 35 kaj far'u el tio incens'aĵ'o'n kun'met'it'a'n laŭ la art'o de la ŝmir'aĵ'ist'o, bon'e frot'miks'it'a'n, pur'a'n, sankt'a'n.
36 Kaj pist'u el tio subtil'a'n pulvor'o'n, kaj met'u iom el ĝi antaŭ la kest'o'n de atest'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, kie Mi aper'ad'os al vi ; plej'sankt'aĵ'o ĝi est'u por vi.
37 Kaj laŭ la incens'aĵ'o, kiu'n vi far'os, ne far'u al vi ali'a'n simil'a'n ; sankt'a ĝi est'u al vi por la Etern'ul'o.
38 Se iu far'os io'n simil'a'n, por odor'ig'i per ĝi, li eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.

Ĉapitr'o 31

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Jen, Mi vok'is per la nom'o Becalel'o'n, fil'o'n de Ur'i, fil'o de Ĥur, el la trib'o de Jehud'a ; 3 kaj Mi plen'ig'is li'n per Di'a spirit'o, per saĝ'o kaj prudent'o kaj sci'o kaj ĉia art'o, 4 por pri'pens'i ide'o'j'n, por labor'i el or'o kaj el arĝent'o kaj el kupr'o, 5 kaj por ĉiz'i ŝton'o'j'n por en'kadr'ig'o, kaj por ĉiz'i lign'o'n, por far'i ĉia'n labor'o'n.
6 Kaj jen Mi don'is al li kiel help'ant'o'n Oholiab'o'n, fil'o'n de Aĥisamaĥ, el la trib'o de Dan ; kaj en la kor'o'n de ĉiu kompetent'ul'o Mi en'met'is saĝ'o'n, por ke ili far'u ĉio'n, kio'n Mi ordon'is al vi : 7 la tabernakl'o'n de kun'ven'o kaj la kest'o'n de atest'o kaj la ferm'o'plat'o'n sur ĝi kaj ĉiu'j'n aparten'aĵ'o'j'n de la tabernakl'o, 8 kaj la tabl'o'n kaj ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj la pur'a'n kandelabr'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj la altar'o'n de incens'ad'o, 9 kaj la altar'o'n de brul'ofer'o'j kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n, 10 kaj la ofic'a'j'n vest'o'j'n kaj la sankt'a'j'n vest'o'j'n por la pastr'o Aaron kaj la pastr'a'j'n vest'o'j'n de li'a'j fil'o'j, 11 kaj la sankt'a'n ole'o'n kaj la arom'a'n incens'aĵ'o'n por la sankt'ej'o ; ĉio'n konform'e al tio, kiel Mi ordon'is al vi, ili far'os.
12 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 13 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Nepr'e observ'u Mi'a'j'n sabat'o'j'n ; ĉar tio est'as sign'o inter Mi kaj vi en vi'a'j generaci'o'j, por ke vi sci'u, ke Mi est'as la Etern'ul'o, kiu vi'n sankt'ig'as.
14 Kaj observ'u la sabat'o'n, ĉar ĝi est'as sankt'a por vi ; kiu ĝi'n mal'sankt'ig'os, tiu mort'u ; ĉar se iu far'os en ĝi labor'o'n, tiu anim'o eksterm'iĝ'u el la mez'o de si'a popol'o.
15 Dum ses tag'o'j oni far'u labor'o'n, sed la sep'a'n tag'o'n est'as sabat'o de ripoz'o, sankt'a por la Etern'ul'o ; ĉiu, kiu far'os labor'o'n en la tag'o sabat'a, est'u mort'ig'it'a.
16 Kaj la Izrael'id'o'j observ'u la sabat'o'n, por far'i la sabat'o'n en si'a'j generaci'o'j etern'a inter'lig'o.
17 Inter Mi kaj la Izrael'id'o'j ĝi est'u sign'o por ĉiam ; ĉar dum ses tag'o'j la Etern'ul'o far'is la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n, sed en la sep'a tag'o Li ĉes'is kaj ripoz'is.
Kaj, fin'int'e parol'i al li sur la mont'o Sin'a'j, la Etern'ul'o don'is al Mose'o du tabel'o'j'n de atest'o, tabel'o'j'n ŝton'a'j'n, skrib'it'a'j'n per la fingr'o de Di'o.

Ĉapitr'o 32

    Kiam la popol'o vid'is, ke Mose'o long'e ne mal'supr'e'n'ven'as de la mont'o, la popol'o kolekt'iĝ'is antaŭ Aaron, kaj dir'is al li : Lev'iĝ'u, far'u al ni di'o'j'n, kiu'j ir'us antaŭ ni ; ĉar pri tiu Mose'o, la vir'o, kiu el'konduk'is ni'n el la land'o Egipt'a, ni ne sci'as, kio far'iĝ'is kun li.
2 Tiam dir'is al ili Aaron : El'pren'u la or'a'j'n orel'ring'o'j'n, kiu'j est'as en la orel'o'j de vi'a'j edz'in'o'j, de vi'a'j fil'o'j, kaj de vi'a'j fil'in'o'j, kaj al'port'u al mi.
3 Kaj la tut'a popol'o el'pren'is la or'a'j'n orel'ring'o'j'n, kiu'j est'is en ili'a'j orel'o'j, kaj al'port'is al Aaron.
4 Kaj li pren'is tio'n el ili'a'j man'o'j kaj form'is ĝi'n per ĉiz'il'o kaj far'is el ĝi fand'it'a'n bov'id'o'n.
Kaj ili dir'is : Jen est'as vi'a'j di'o'j, ho Izrael, kiu'j el'ir'ig'is vi'n el la land'o Egipt'a.
5 Kiam Aaron tio'n vid'is, li konstru'is altar'o'n antaŭ ĝi ; kaj Aaron proklam'is kaj dir'is : Morgaŭ est'os fest'o de la Etern'ul'o.
6 Kaj ili lev'iĝ'is fru'e la sekv'ant'a'n tag'o'n kaj ofer'is brul'ofer'o'j'n kaj al'port'is pac'ofer'o'j'n ; kaj la popol'o sid'iĝ'is, por manĝ'i kaj trink'i, kaj ili lev'iĝ'is, por lud'i.
7 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u, ir'u mal'supr'e'n ; ĉar mal'virt'iĝ'is vi'a popol'o, kiu'n vi el'konduk'is el la land'o Egipt'a.
8 Rapid'e ili for'flank'iĝ'is de la voj'o, kiu'n Mi ordon'is al ili ; ili far'is al si fand'it'a'n bov'id'o'n kaj ador'klin'iĝ'is al ĝi kaj al'port'is al ĝi ofer'o'j'n, kaj dir'is : Jen est'as vi'a'j di'o'j, ho Izrael, kiu'j el'ir'ig'is vi'n el la land'o Egipt'a.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Mi vid'as ĉi tiu'n popol'o'n, ĝi est'as popol'o mal'mol'nuk'a.
10 Las'u do Mi'n, kaj ek'flam'os Mi'a koler'o kontraŭ ili'n, kaj Mi ili'n eksterm'os, kaj Mi far'os vi'n grand'a popol'o.
11 Sed Mose'o ek'pet'eg'is la Etern'ul'o'n, si'a'n Di'o'n, kaj dir'is : Por kio, ho Etern'ul'o, Vi'a koler'o est'as ek'flam'ont'a kontraŭ Vi'a'n popol'o'n, kiu'n Vi el'ir'ig'is el la land'o Egipt'a per grand'a fort'o kaj per potenc'a man'o ?
12 Por kio la Egipt'o'j dir'u : Por mal'bon'o Li el'ir'ig'is ili'n, por mort'ig'i ili'n en la mont'o'j kaj por eksterm'i ili'n de sur la ter'o ?
For'las'u Vi'a'n flam'a'n koler'o'n kaj for'decid'u la mal'bon'o'n kontraŭ Vi'a popol'o.
13 Re'memor'u Abraham'o'n, Isaak'o'n, kaj Izrael'o'n, Vi'a'j'n sklav'o'j'n, al kiu'j Vi ĵur'is per Vi, kaj al kiu'j Vi dir'is : Mi mult'ig'os vi'a'n sem'o'n kiel la stel'o'j de la ĉiel'o, kaj la tut'a'n tiu'n land'o'n, pri kiu Mi parol'is, Mi don'os al vi'a'j id'o'j, kaj ili posed'os ĝi'n etern'e.
14 Kaj la Etern'ul'o for'decid'is la mal'bon'o'n, pri kiu Li dir'is, ke Li far'os ĝi'n al Si'a popol'o.
15 Mose'o si'n re'turn'is kaj mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o, kaj la du tabel'o'j de atest'o est'is en li'a'j man'o'j, tabel'o'j, sur kiu'j est'is skrib'it'e ambaŭ'flank'e ; sur unu flank'o kaj sur la ali'a est'is skrib'it'e sur ili.
16 Kaj la tabel'o'j est'is far'it'aĵ'o de Di'o, kaj la skrib'o est'is skrib'o de Di'o, gravur'it'a sur la tabel'o'j.
17 Kaj Josu'o aŭd'is la bru'o'n de la popol'o ĝoj'kri'ant'a, kaj li dir'is al Mose'o : Bru'o de batal'o est'as en la tend'ar'o.
18 Sed tiu dir'is : Tio ne est'as kri'ad'o de venk'o, nek kri'ad'o de mal'venk'o, sed bru'o'n de kant'ant'o'j mi aŭd'as.
19 Kiam li al'proksim'iĝ'is al la tend'ar'o kaj ek'vid'is la bov'id'o'n kaj la danc'ad'o'n, tiam ek'flam'is la koler'o de Mose'o, kaj li for'ĵet'is el si'a'j man'o'j la tabel'o'j'n kaj dis'romp'is ili'n sub la mont'o.
20 Kaj li pren'is la bov'id'o'n, kiu'n ili far'is, kaj dis'brul'ig'is ĝi'n per fajr'o kaj dis'frakas'is ĝis pulvor'ec'o kaj dis'ŝut'is sur akv'o kaj trink'ig'is ĝi'n al la Izrael'id'o'j.
21 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Kio'n far'is al vi ĉi tiu popl'o, ke vi ven'ig'is sur ĝi'n grand'a'n pek'o'n ?
22 Kaj Aaron dir'is : Ne ek'flam'u la koler'o de mi'a sinjor'o ; vi sci'as, ke la popol'o hav'as inklin'o'n al mal'bon'o ; 23 ili dir'is al mi : Far'u al ni di'o'j'n, kiu'j ir'us antaŭ ni ; ĉar pri tiu Mose'o, la vir'o, kiu el'konduk'is ni'n el la land'o Egipt'a, ni ne sci'as, kio far'iĝ'is kun li.
24 Kaj mi dir'is al ili : Kiu hav'as or'o'n, tiu de'pren'u ĝi'n ; kaj ili don'is al mi, kaj mi ĵet'is ĝi'n en fajr'o'n, kaj el'ir'is ĉi tiu bov'id'o.
25 Ĉar Mose'o vid'is, ke la popol'o est'as sen'disciplin'a, ĉar Aaron sen'disciplin'ig'is ĝi'n ĝis hont'o antaŭ la mal'amik'o'j, 26 tial Mose'o star'iĝ'is ĉe la pord'eg'o de la tend'ar'o, kaj dir'is : Kiu est'as parti'an'o de la Etern'ul'o, tiu ven'u al mi.
Kaj kolekt'iĝ'is al li ĉiu'j id'o'j de Lev'i.
27 Kaj li dir'is al ili : Tiel dir'is la Etern'ul'o, la Di'o de Izrael : Met'u ĉiu si'a'n glav'o'n sur si'a'n femur'o'n, tra'ir'u tie'n kaj re'e'n de pord'eg'o ĝis pord'eg'o tra la tend'ar'o, kaj ĉiu mort'ig'u si'a'n frat'o'n, si'a'n amik'o'n, si'a'n proksim'ul'o'n.
28 Kaj la id'o'j de Lev'i far'is, kiel dir'is Mose'o ; kaj est'is mort'ig'it'a'j el la popol'o en tiu tag'o ĉirkaŭ tri mil hom'o'j.
29 Kaj Mose'o dir'is : Konsekr'u vi'n hodiaŭ al la Etern'ul'o, ĉiu sur si'a fil'o kaj sur si'a frat'o, por ke est'u don'at'a al vi hodiaŭ ben'o.
30 La sekv'ant'a'n tag'o'n Mose'o dir'is al la popol'o : Vi pek'is per grand'a pek'o ; nun mi supr'e'n'ir'os al la Etern'ul'o, ebl'e mi akir'os pardon'o'n por vi'a pek'o.
31 Kaj Mose'o re'ven'is al la Etern'ul'o, kaj dir'is : Ho ve !
tiu popol'o pek'is per grand'a pek'o kaj far'is al si or'a'j'n di'o'j'n ; 32 nun vol'u pardon'i ili'a'n pek'o'n ; kaj se ne, tiam vol'u el'strek'i mi'n el Vi'a libr'o, kiu'n Vi skrib'is.
33 Sed la Etern'ul'o dir'is al Mose'o ; Kiu ajn pek'is antaŭ Mi, tiu'n Mi el'strek'os al Mi'a libr'o.
34 Kaj nun ir'u, konduk'u la popol'o'n tie'n, kie'n Mi dir'is al vi.
Jen Mi'a anĝel'o ir'os antaŭ vi ; kaj en la tag'o de Mi'a re'memor'ig'ad'o Mi re'memor'ig'os sur ili ili'a'n pek'o'n.
35 Kaj la Etern'ul'o frap'is la popol'o'n pro tio, ke ili far'is la bov'id'o'n, kiu'n far'is Aaron.

Ĉapitr'o 33

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ir'u, el'ir'u el ĉi tie, vi kaj la popol'o, kiu'n vi el'konduk'is el la land'o Egipt'a, al la land'o, pri kiu Mi ĵur'is al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, dir'ant'e : Al vi'a id'ar'o Mi ĝi'n don'os.
2 Kaj Mi send'os antaŭ vi anĝel'o'n, kaj Mi for'pel'os la Kanaan'id'o'j'n, la Amorid'o'j'n kaj la Ĥetid'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n, la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n.
3 Ir'u al land'o, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
Mi ne ir'os mez'e de vi ; ĉar vi est'as popol'o mal'mol'nuk'a, kaj Mi ebl'e eksterm'us vi'n dum la voj'o.
4 Kaj la popol'o aŭd'is tiu'n mal'bon'a'n sci'ig'o'n, kaj ili ek'funebr'is, kaj neniu met'is sur si'n si'a'j'n ornam'aĵ'o'j'n.
5 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Dir'u al la Izrael'id'o'j : Vi est'as popol'o mal'mol'nuk'a ; se Mi nur unu moment'o'n ir'us mez'e de vi, Mi vi'n eksterm'us ; nun de'met'u de vi vi'a'j'n ornam'aĵ'o'j'n, kaj Mi rigard'os, kio'n Mi far'u kun vi.
6 Kaj la Izrael'id'o'j de'met'is de si si'a'j'n ornam'aĵ'o'j'n antaŭ la mont'o Ĥoreb.
7 Mose'o pren'is la tabernakl'o'n, kaj star'ig'is ĝi'n ekster la tend'ar'o, mal'proksim'e de la tend'ar'o, kaj nom'is ĝi'n Tabernakl'o de Kun'ven'o ; kaj ĉiu, kiu vol'is pet'i la Etern'ul'o'n, dev'is el'ir'i al la tabernakl'o de kun'ven'o, kiu est'is ekster'e de la tend'ar'o.
8 Kaj kiam Mose'o el'ir'ad'is al la tabernakl'o, la tut'a popol'o lev'iĝ'ad'is, kaj ĉiu star'iĝ'ad'is ĉe la pord'o de si'a tend'o kaj rigard'ad'is post Mose'o, ĝis li en'ir'is en la tabernakl'o'n.
9 Kaj kiam Mose'o en'ir'ad'is en la tabernakl'o'n, mal'lev'iĝ'ad'is nub'a kolon'o kaj star'iĝ'ad'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o kaj parol'ad'is kun Mose'o.
10 Kaj la tut'a popol'o vid'ad'is la nub'a'n kolon'o'n, kiu star'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o ; kaj la tut'a popol'o lev'iĝ'ad'is kaj ador'klin'iĝ'ad'is ĉiu ĉe la pord'o de si'a tend'o.
11 Kaj la Etern'ul'o parol'ad'is kun Mose'o vizaĝ'o'n kontraŭ vizaĝ'o, kiel parol'as hom'o kun si'a amik'o.
Kaj kiam li re'ir'ad'is en la tend'ar'o'n, tiam li'a serv'ant'o Josu'o, fil'o de Nun, jun'ul'o, ne for'iĝ'ad'is el la tabernakl'o.
12 Kaj Mose'o dir'is al la Etern'ul'o : Vid'u, Vi dir'as al mi : Konduk'u ĉi tiu'n popol'o'n ; kaj Vi ne sci'ig'is al mi, kiu'n Vi send'os kun mi, kvankam Vi dir'is : Mi kon'as vi'n laŭ vi'a nom'o, kaj vi akir'is Mi'a'n favor'o'n.
13 Nun, se mi akir'is Vi'a'n favor'o'n, vol'u sci'ig'i al mi Vi'a'n voj'o'n, por ke mi kon'u Vi'n, por akir'i Vi'a'n favor'o'n ; kaj vid'u, ke ĉi tiu popol'o est'as Vi'a popol'o.
14 Tiam Li dir'is : Mi'a vizaĝ'o ir'os antaŭ'e, kaj Mi don'os al vi ripoz'o'n.
15 Kaj li dir'is al Li : Se Vi'a vizaĝ'o ne ir'os, tiam ne for'konduk'u ni'n de ĉi tie.
16 Per kio do montr'iĝ'os, ke mi kaj Vi'a popol'o akir'is Vi'a'n favor'o'n ?
ĉu ne per tio, ke Vi ir'ad'os kun ni ?
tiam mi kaj Vi'a popol'o disting'iĝ'os de ĉiu popol'o, kiu est'as sur la ter'o.
17 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ankaŭ tio'n, kio'n vi dir'is, Mi far'os ; ĉar vi akir'is Mi'a'n favor'o'n kaj Mi kon'as vi'n laŭ vi'a nom'o.
18 Kaj li dir'is : Vol'u montr'i al mi Vi'a'n glor'o'n.
19 Kaj Li dir'is : Mi preter'pas'ig'os antaŭ vi Mi'a'n tut'a'n bon'ec'o'n, kaj Mi al'vok'os la nom'o'n de la Etern'ul'o antaŭ vi : kaj Mi favor'kor'os tiu'n, kiu'n Mi favor'kor'os, kaj Mi kompat'os tiu'n, kiu'n Mi kompat'os.
20 Kaj Li dir'is : Vi ne pov'as vid'i Mi'a'n vizaĝ'o'n, ĉar ne pov'as hom'o vid'i Mi'n kaj rest'i viv'a.
21 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Jen est'as lok'o ĉe Mi ; star'iĝ'u sur la rok'o.
22 Kaj kiam preter'ir'os Mi'a glor'o, Mi met'os vi'n en fend'o'n de la rok'o, kaj Mi ŝirm'os vi'n per Mi'a man'o, ĝis Mi pas'os.
23 Kaj kiam Mi form'et'os Mi'a'n man'o'n, vi vid'os Mi'a'n mal'antaŭ'a'n flank'o'n, sed Mi'a vizaĝ'o ne est'os vid'ebl'a.

Ĉapitr'o 34

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Skulpt'u al vi du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n kiel la unu'a'j ; kaj Mi skrib'os sur la tabel'o'j la vort'o'j'n, kiu'j est'is sur la unu'a'j tabel'o'j, kiu'j'n vi romp'is.
2 Kaj est'u pret'a por la maten'o, kaj supr'e'n'ir'u maten'e sur la mont'o'n Sin'a'j kaj star'iĝ'u antaŭ Mi tie sur la pint'o de la mont'o.
3 Kaj neniu supr'e'n'ir'u kun vi, kaj ankaŭ neniu montr'iĝ'u sur la tut'a mont'o ; eĉ ŝaf'o aŭ bov'o ne paŝt'iĝ'u antaŭ tiu mont'o.
4 Kaj li skulpt'is du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n kiel la unu'a'j ; kaj Mose'o lev'iĝ'is fru'e maten'e kaj supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n Sin'a'j, kiel ordon'is al li la Etern'ul'o, kaj li pren'is en si'a'j'n man'o'j'n la du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n.
5 Kaj la Etern'ul'o mal'lev'iĝ'is en nub'o, kaj Mose'o star'iĝ'is apud Li tie kaj al'vok'is la nom'o'n de la Etern'ul'o.
6 Kaj la Etern'ul'o preter'ir'is antaŭ li, kaj li ek'kri'is : Etern'ul'o, Etern'ul'o, Di'o indulg'em'a kaj kompat'em'a, mult'e'pacienc'a, favor'kor'a, kaj ver'em'a ; 7 kiu konserv'as favor'kor'ec'o'n por mil'o'j, pardon'as kulp'o'n kaj krim'o'n kaj pek'o'n, sed antaŭ kiu neniu est'as sen'kulp'a ; kiu pun'as la kulp'o'n de patr'o'j sur fil'o'j kaj nep'o'j, en la tri'a kaj kvar'a generaci'o'j !
8 Kaj rapid'e Mose'o klin'iĝ'is ĝis la ter'o kaj far'is ador'o'n.
9 Kaj li dir'is : Ho, se mi akir'is Vi'a'n favor'o'n, mi'a Sinjor'o, tiam mi'a Sinjor'o vol'u ir'i en ni'a mez'o, ĉar tio est'as popol'o mal'mol'nuk'a ; kaj pardon'u ni'a'j'n kulp'o'j'n kaj ni'a'j'n pek'o'j'n kaj far'u ni'n Vi'a posed'aĵ'o.
10 Kaj Li dir'is : Jen Mi far'os inter'lig'o'n ; antaŭ vi'a tut'a popol'o Mi far'os mirakl'o'j'n, kiu'j neniam ekzist'is sur la tut'a ter'o nek ĉe iu'j gent'o'j ; kaj la tut'a popol'o, en kies mez'o vi est'as, vid'os la far'o'n de la Etern'ul'o ; ĉar terur'a est'os tio, kio'n Mi far'os por vi.
11 Observ'u tio'n, kio'n Mi ordon'as al vi hodiaŭ.
Jen Mi for'pel'as antaŭ vi la Amorid'o'j'n kaj la Kanaan'id'o'j'n kaj la Ĥetid'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n kaj la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n.
12 Gard'u vi'n, ke vi ne far'u inter'lig'o'n kun la loĝ'ant'o'j de la land'o, en kiu'n vi ven'os, por ke tio ne far'iĝ'u fal'il'o inter vi ; 13 sed ili'a'j'n altar'o'j'n detru'u kaj ili'a'j'n statu'o'j'n romp'u kaj ili'a'j'n sankt'a'j'n stang'o'j'n dis'hak'u.
14 Ĉar vi ne dev'as ador'i ali'a'n di'o'n ; ĉar la Etern'ul'o, koler'em'ul'o est'as Li'a nom'o, est'as Di'o koler'em'a.
15 Ne far'u inter'lig'o'n kun la loĝ'ant'o'j de la land'o ; ĉar, mal'ĉast'ant'e kun si'a'j di'o'j kaj al'port'ant'e ofer'o'j'n al si'a'j di'o'j, ili ebl'e vok'os vi'n kaj vi manĝ'os de ili'a'j ofer'o'j, 16 kaj vi pren'os ili'a'j'n fil'in'o'j'n por vi'a'j fil'o'j, kaj ili'a'j fil'in'o'j mal'ĉast'os por si'a'j di'o'j kaj mal'ĉast'ig'os vi'a'j'n fil'o'j'n por si'a'j di'o'j.
17 Di'o'j'n fand'it'a'j'n ne far'u al vi.
18 La fest'o'n de mac'o'j observ'u ; dum sep tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n, kiel Mi ordon'is al vi, en la difin'it'a temp'o de la monat'o Abib, ĉar en la monat'o Abib vi el'ir'is el Egipt'uj'o.
19 Ĉio, kio mal'ferm'as unu'e la uter'o'n, aparten'as al mi ; ĉiu vir'seks'ul'o el vi'a'j brut'o'j, kiu mal'ferm'as unu'e la uter'o'n, bov'o aŭ ŝaf'o.
20 Uter'mal'ferm'int'o'n el azen'o'j el'aĉet'u per ŝaf'id'o : kaj se vi ne el'aĉet'os, tiam romp'u al ĝi la kol'o'n.
La unu'e'nask'it'o'n el vi'a'j fil'o'j el'aĉet'u.
Kaj oni ne montr'iĝ'u antaŭ Mi kun mal'plen'a'j man'o'j.
21 Dum ses tag'o'j labor'u, kaj en la sep'a tag'o ripoz'u ; en la temp'o de la plug'ad'o kaj de la rikolt'ad'o ripoz'u.
22 Kaj fest'o'n de semajn'o'j far'u al vi en la komenc'o de la rikolt'ad'o de tritik'o, kaj fest'o'n de kolekt'ad'o de frukt'o'j en la fin'o de la jar'o.
23 Tri foj'o'j'n en la jar'o ĉiu'j vi'a'j vir'seks'ul'o'j aper'u antaŭ la Sinjor'o, la Etern'ul'o, Di'o de Izrael.
24 Ĉar Mi for'pel'os gent'o'j'n antaŭ vi kaj vast'ig'os vi'a'j'n lim'o'j'n, kaj neniu dezir'os hav'i vi'a'n land'o'n, kiam vi ir'os, por montr'iĝ'i antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, tri foj'o'j'n en la jar'o.
25 Ne buĉ'verŝ'u sur ferment'int'aĵ'o'n la sang'o'n de Mi'a ofer'o, kaj ne dev'as rest'i ĝis maten'o la ofer'o de la fest'o de Pask'o.
26 La komenc'aĵ'o'n de la unu'a'j produkt'o'j de vi'a ter'o al'port'u en la dom'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
Ne kuir'u kapr'id'o'n en la lakt'o de ĝi'a patr'in'o.
27 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Skrib'u al vi ĉi tiu'j'n vort'o'j'n, ĉar laŭ ĉi tiu'j vort'o'j Mi far'is inter'lig'o'n kun vi kaj kun Izrael.
28 Kaj li est'is tie kun la Etern'ul'o kvar'dek tag'o'j'n kaj kvar'dek nokt'o'j'n ; pan'o'n li ne manĝ'is kaj akv'o'n li ne trink'is ; kaj li skrib'is sur la tabel'o'j la vort'o'j'n de la inter'lig'o, la dek ordon'o'j'n.
29 Kiam Mose'o est'is mal'supr'e'n'ir'ant'a de la mont'o Sin'a'j kaj la du tabel'o'j de atest'o est'is en la man'o'j de Mose'o dum li'a mal'supr'e'n'ir'ad'o de la mont'o, Mose'o ne sci'is, ke la haŭt'o de li'a vizaĝ'o lum'radi'is pro tio, ke li parol'is kun Li.
30 Kaj Aaron kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j ek'vid'is Mose'o'n, kaj jen la haŭt'o de li'a vizaĝ'o lum'radi'as ; kaj ili tim'is al'proksim'iĝ'i al li.
31 Sed Mose'o vok'is ili'n, kaj re'turn'iĝ'is al li Aaron kaj ĉiu'j ĉef'o'j de la komun'um'o, kaj Mose'o ek'parol'is al ili.
32 Post'e al'proksim'iĝ'is ĉiu'j Izrael'id'o'j ; kaj li ordon'is al ili ĉio'n, kio'n dir'is al li la Etern'ul'o sur la mont'o Sin'a'j.
33 Kiam Mose'o ĉes'is parol'i al ili, li met'is sur si'a'n vizaĝ'o'n kovr'o'tuk'o'n.
34 Kiam Mose'o venad'is antaŭ la Etern'ul'o'n, por parol'i kun Li, li form'et'ad'is la kovr'o'tuk'o'n ĝis si'a el'ir'o ; kaj el'ir'int'e, li dir'ad'is al la Izrael'id'o'j tio'n, kio est'is ordon'it'a al li.
35 Kaj la Izrael'id'o'j vid'is, ke la haŭt'o de la vizaĝ'o de Mose'o lum'radi'as ; kaj tiam Mose'o de'nov'e met'is la kovr'o'tuk'o'n sur si'a'n vizaĝ'o'n, ĝis li en'ir'is, por parol'i kun Li.

Ĉapitr'o 35

    Kaj Mose'o kun'ven'ig'is la tut'a'n komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j, kaj dir'is al ili : Jen kio'n la Etern'ul'o ordon'is al vi far'i : 2 Dum ses tag'o'j far'u labor'o'n, sed la sep'a tag'o est'u por vi sankt'a, sabat'o de ripoz'o al la Etern'ul'o ; ĉiu, kiu far'os en ĝi labor'o'n, est'u mort'ig'it'a.
3 Ne brul'ig'u fajr'o'n en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j en la tag'o sabat'a.
4 Kaj Mose'o ek'parol'is al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j, dir'ant'e : Jen kio'n ordon'is la Etern'ul'o : 5 Pren'u inter vi ofer'don'o'n por la Etern'ul'o : ĉiu mem'vol'e al'port'u la ofer'don'o'n por la Etern'ul'o : or'o'n kaj arĝent'o'n kaj kupr'o'n, 6 kaj blu'a'n teks'aĵ'o'n kaj purpur'a'n kaj ruĝ'a'n, kaj bisin'o'n kaj kapr'a'n lan'o'n, 7 kaj vir'ŝaf'a'j'n fel'o'j'n ruĝ'e kolor'ig'it'a'j'n, kaj antilop'a'j'n fel'o'j'n, kaj akaci'a'n lign'o'n, 8 kaj ole'o'n por lum'ig'ad'o, kaj arom'aĵ'o'j'n por la sankt'a ole'o kaj por la bon'odor'a'j incens'o'j, 9 kaj ŝton'o'j'n oniks'a'j'n kaj ŝton'o'j'n en'kadr'ig'ebl'a'j'n por la efod'o kaj por la sur'brust'aĵ'o.
10 Kaj ĉiu el vi, kiu est'as kompetent'ul'o, ven'u kaj far'u ĉio'n, kio'n ordon'is la Etern'ul'o : 11 la tabernakl'o'n kaj ĝi'a'n tend'o'n kaj ĝi'a'n kovr'o'n, ĝi'a'j'n hok'et'o'j'n kaj ĝi'a'j'n tabul'o'j'n, ĝi'a'j'n rigl'il'o'j'n, ĝi'a'j'n kolon'o'j'n kaj ĝi'a'j'n baz'o'j'n ; 12 la kest'o'n kaj ĝi'a'j'n stang'o'j'n, la ferm'o'plat'o'n kaj la kurten'o'j'n ; 13 la tabl'o'n kaj ĝi'a'j'n stang'o'j'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj la pan'o'j'n de propon'o ; 14 kaj la kandelabr'o'n por lum'ig'i kaj ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj ĝi'a'j'n lucern'o'j'n kaj la ole'o'n por lum'ig'i ; 15 kaj la altar'o'n de incens'ad'o kaj ĝi'a'j'n stang'o'j'n kaj la sankt'a'n ole'o'n kaj la bon'odor'a'n incens'o'n kaj la pord'a'n kovr'o'tuk'o'n antaŭ la pord'o de la tabernakl'o ; 16 la altar'o'n de brul'ofer'o'j kaj ĝi'a'n kupr'a'n krad'o'n, ĝi'a'j'n stang'o'j'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n ; 17 la kurten'o'j'n de la kort'o, ĝi'a'j'n kolon'o'j'n kaj baz'o'j'n kaj la kovr'o'tuk'o'n de la pord'eg'o de la kort'o ; 18 la najl'o'j'n da la tabernakl'o kaj la najl'o'j'n de la kort'o kaj ili'a'j'n ŝnur'o'j'n ; 19 la ofic'a'j'n vest'o'j'n por serv'ad'o en la sankt'ej'o, la sankt'a'j'n vest'o'j'n por la pastr'o Aaron kaj la pastr'a'j'n vest'o'j'n de li'a'j fil'o'j.
Kaj la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j el'ir'is de antaŭ Mose'o.
21 Kaj ven'is ĉiu'j hom'o'j, kiu'j'n tir'is la kor'o ; kaj ĉiu, kiu'n inklin'ig'is li'a spirit'o, al'port'is la ofer'don'o'n por la Etern'ul'o, por la aranĝ'o de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj por ĝi'a tut'a serv'ad'o kaj por la sankt'a'j vest'o'j.
22 Kaj ven'is la vir'o'j kaj la vir'in'o'j ; ĉiu'j, kiu'j'n inklin'ig'is la kor'o, al'port'is buk'o'j'n kaj orel'ring'o'j'n kaj ring'o'j'n kaj kol'ring'o'j'n, divers'a'j'n or'a'j'n objekt'o'j'n ; kaj ĉiu al'port'is or'a'n ofer'don'o'n al la Etern'ul'o.
23 Kaj ĉiu, ĉe kiu trov'iĝ'is blu'a teks'aĵ'o, aŭ purpur'a, aŭ ruĝ'a, aŭ bisin'o, aŭ kapr'a lan'o, aŭ ŝaf'a'j fel'o'j ruĝ'a'j, aŭ antilop'a'j fel'o'j, al'port'is.
24 Ĉiu, kiu ofer'is arĝent'o'n aŭ kupr'o'n, al'port'is la ofer'don'o'n por la Etern'ul'o ; kaj ĉiu, ĉe kiu trov'iĝ'is akaci'a lign'o por ĉia bezon'o de la serv'ad'o, al'port'is ĝi'n.
25 Kaj ĉiu vir'in'o, kiu hav'is ia'n kompetent'ec'o'n, ŝpin'is kaj al'port'is ŝpin'it'a'n lan'o'n blu'a'n kaj purpur'a'n kaj ruĝ'a'n kaj bisin'o'n.
26 Kaj ĉiu'j vir'in'o'j, kiu'j hav'is dezir'o'n kaj kompetent'ec'o'n, ŝpin'is kapr'a'n lan'o'n.
27 Kaj la princ'o'j al'port'is ŝton'o'j'n oniks'a'j'n kaj ŝton'o'j'n en'kadr'ig'ebl'a'j'n por la efod'o kaj por la sur'brust'aĵ'o, 28 kaj la arom'aĵ'o'n kaj la ole'o'n por lum'ig'i kaj por la sankt'a ole'o kaj por la bon'odor'a'j incens'o'j.
29 Ĉiu vir'o kaj vir'in'o el la Izrael'id'o'j, kiu'j'n inklin'ig'is ili'a kor'o al'port'i por ĉia labor'o, kiu'n la Etern'ul'o per Mose'o ordon'is far'i, al'port'is ofer'o'n al la Etern'ul'o.
30 Kaj Mose'o dir'is al la Izrael'id'o'j : Jen, la Etern'ul'o vok'is per la nom'o Becalel'o'n, fil'o'n de Ur'i, fil'o de Ĥur, el la trib'o de Jehud'a ; 31 kaj Li plen'ig'is li'n per Di'a spirit'o, per saĝ'o kaj prudent'o, kaj sci'o kaj per ĉia art'o, 32 por pri'pens'i ide'o'j'n, por labor'i el or'o kaj el arĝent'o kaj el kupr'o, 33 kaj por ĉiz'i ŝton'o'j'n por en'kadr'ig'o, kaj por ĉiz'i lign'o'n, por far'i ĉia'n art'ist'a'n labor'o'n.
34 Kaj Li don'is al li la kapabl'o'n instru'i, al li kaj al Oholiab, fil'o de Aĥisamaĥ, el la trib'o de Dan.
35 Li plen'ig'is ili'n per kompetent'ec'o por farad'o de ĉia majstr'a labor'o, por ĉia talent'a brod'ad'o sur teks'aĵ'o blu'a kaj purpur'a kaj ruĝ'a kaj sur bisin'o, por teks'ad'o de ĉia labor'aĵ'o kaj pri'pens'ad'o de ide'o'j.

Ĉapitr'o 36

    Kaj labor'os Becalel kaj Oholiab kaj ĉiu'j kompetent'ul'o'j, en kiu'j'n la Etern'ul'o en'met'is saĝ'o'n kaj prudent'o'n, por ke ili sci'u far'i ĉiu'n labor'o'n por la serv'ad'o en la sankt'ej'o, laŭ ĉio, kio'n ordon'is la Etern'ul'o.
2 Kaj Mose'o al'vok'is Becalel'o'n kaj Oholiab'o'n, kaj ĉiu'n kompetent'ul'o'n, al kiu la Etern'ul'o en'met'is saĝ'o'n en la kor'o'n, ĉiu'n, kiu'n tir'is li'a kor'o entrepren'i la labor'o'n kaj far'i ĝi'n.
3 Kaj ili pren'is de Mose'o ĉiu'j'n ofer'don'o'j'n, kiu'j'n al'port'is la Izrael'id'o'j por la bezon'o'j de la serv'ad'o en la sankt'ej'o, por el'labor'i ili'n.
Kaj tiu'j al'port'ad'is al li ankoraŭ plu'e ofer'don'o'j'n ĉiu'maten'e.
4 Kaj ven'is ĉiu'j saĝ'ul'o'j, kiu'j est'is far'ant'a'j la tut'a'n labor'o'n por la sankt'ej'o, ĉiu ven'is de si'a labor'o, kiu'n li far'is.
5 Kaj ili dir'is al Mose'o jen'e : La popol'o al'port'as pli mult'e, ol bezon'as la labor'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o ordon'is far'i.
6 Tiam Mose'o ordon'is, kaj oni el'kri'is en la tend'ar'o jen'e : Neniu vir'o kaj neniu vir'in'o far'u plu'e labor'aĵ'o'n, por ofer'don'i al la sankt'ej'o.
Kaj la popol'o ĉes'is al'port'i.
7 Kaj la al'port'it'aĵ'o est'is sufiĉ'a por la tut'a far'ot'a labor'o, kaj eĉ super'flu'a.
8 Kaj ĉiu'j kompetent'ul'o'j inter tiu'j, kiu'j est'is far'ant'a'j la labor'o'n por la tabernakl'o, far'is dek tapiŝ'o'j'n el tord'it'a bisin'o kaj el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o ; kerub'o'j'n art'ist'e labor'it'a'j'n ili far'is sur ili.
9 La long'o de ĉiu tapiŝ'o est'is du'dek ok uln'o'j, kaj la larĝ'o de ĉiu tapiŝ'o est'is kvar uln'o'j ; unu mezur'o est'is por ĉiu'j tapiŝ'o'j.
10 Kaj li kun'ig'is kvin tapiŝ'o'j'n unu kun la ali'a, kaj la kvin ceter'a'j'n ankaŭ unu kun la ali'a.
11 Kaj li far'is maŝ'o'j'n el blu'a teks'aĵ'o sur la rand'o de unu tapiŝ'o, sur la rand'o de la kun'iĝ'o ; tiel sam'e li far'is sur la rand'o de la ekstrem'a tapiŝ'o, sur la du'a rand'o de kun'iĝ'o.
12 Kvin'dek maŝ'o'j'n li far'is sur unu tapiŝ'o, kaj kvin'dek maŝ'o'j'n li far'is sur la rand'o de tiu tapiŝ'o, sur kiu est'is la du'a flank'o de la kun'iĝ'o ; la maŝ'o'j est'is reciprok'e aranĝ'it'a'j unu kontraŭ ali'a.
13 Kaj li far'is kvin'dek or'a'j'n hok'et'o'j'n, kaj li kun'ig'is la tapiŝ'o'j'n unu kun la ali'a per la hok'et'o'j ; kaj la tabernakl'o far'iĝ'is unu tut'aĵ'o.
14 Kaj li far'is tapiŝ'o'j'n el kapr'a lan'o kiel kovr'o'n super la tabernakl'o ; dek unu tia'j'n tapiŝ'o'j'n li far'is.
15 La long'o de ĉiu tapiŝ'o est'is tri'dek uln'o'j, kaj kvar uln'o'j est'is la larĝ'o de ĉiu tapiŝ'o ; unu mezur'o est'is por la dek unu tapiŝ'o'j.
16 Kaj li kun'ig'is kvin tapiŝ'o'j'n apart'e kaj la ceter'a'j'n ses tapiŝ'o'j'n apart'e.
17 Kaj li far'is kvin'dek maŝ'o'j'n sur la rand'o de la ekstrem'a tapiŝ'o, sur la rand'o de la kun'iĝ'o, kaj kvin'dek maŝ'o'j'n li far'is sur la rand'o de la du'a kun'iĝ'a tapiŝ'o.
18 Kaj li far'is kvin'dek kupr'a'j'n hok'et'o'j'n, por kun'ig'i la tend'o'n, por ke ĝi est'u unu tut'aĵ'o.
19 Kaj li far'is kovr'o'n por la tend'o el ruĝ'a'j vir'ŝaf'a'j fel'o'j kaj ankoraŭ kovr'o'n el antilop'a'j fel'o'j supr'e.
20 Kaj li far'is la tabul'o'j'n por la tabernakl'o, star'ant'a'j'n, el akaci'a lign'o.
21 Dek uln'o'j est'is la long'o de ĉiu tabul'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o la larĝ'o de ĉiu tabul'o.
22 Ĉiu tabul'o hav'is du pivot'o'j'n, al'ĝust'ig'it'a'j'n unu al la ali'a ; tiel li far'is ĉe ĉiu'j tabul'o'j de la tabernakl'o.
23 Kaj li far'is la tabul'o'j'n por la tabernakl'o ; du'dek tabul'o'j'n por la flank'o sud'a.
24 Kaj kvar'dek arĝent'a'j'n baz'o'j'n li far'is sub la du'dek tabul'o'j, du baz'o'j'n sub ĉiu tabul'o, por ĝi'a'j du pivot'o'j.
25 Kaj sur la du'a flank'o de la tabernakl'o, sur la flank'o nord'a, li far'is du'dek tabul'o'j'n, 26 kaj kvar'dek arĝent'a'j'n baz'o'j'n por ili, du baz'o'j'n sub ĉiu tabul'o.
27 Kaj sur la mal'antaŭ'a flank'o de la tabernakl'o, okcident'e, li far'is ses tabul'o'j'n.
28 Kaj du tabul'o'j'n li far'is en la angul'o'j de la tabernakl'o sur la mal'antaŭ'a flank'o.
29 Kaj ili est'is kun'ig'it'a'j mal'supr'e kaj kun'ig'it'a'j supr'e per unu ring'o ; tiel li far'is kun ambaŭ en la du angul'o'j.
30 Kaj est'is ok tabul'o'j, kaj ĉe ili dek ses arĝent'a'j baz'o'j, po du baz'o'j sub ĉiu tabul'o.
31 Kaj li far'is rigl'il'o'j'n el akaci'a lign'o : kvin por la tabul'o'j de unu flank'o de la tabernakl'o, 32 kaj kvin rigl'il'o'j'n por la tabul'o'j de la du'a flank'o de la tabernakl'o.
kaj kvin rigl'il'o'j'n por la tabul'o'j de la mal'antaŭ'a flank'o de la tabernakl'o, okcident'e.
33 Kaj li far'is mez'a'n rigl'il'o'n, kiu ŝov'iĝ'is mez'e de la tabul'o'j de unu fin'o ĝis la ali'a.
34 Kaj la tabul'o'j'n li teg'is per or'o, kaj ili'a'j'n ring'o'j'n, ing'o'j'n por la rigl'il'o'j, li far'is el or'o, kaj la rigl'il'o'j'n li teg'is per or'o.
35 Kaj li far'is la kurten'o'n el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o ; per art'ist'a labor'o li far'is sur ĝi kerub'o'j'n.
36 Kaj li far'is por ĝi kvar kolon'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj li teg'is ili'n per or'o, kaj ili'a'j hok'et'o'j est'is el or'o ; kaj li fand'is por ili kvar arĝent'a'j'n baz'o'j'n.
37 Kaj li far'is kovr'o'tuk'o'n por la pord'o de la tabernakl'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o, kun brod'aĵ'o'j ; 38 kaj kvin kolon'o'j'n por ĝi kun ili'a'j hok'et'o'j ; kaj li teg'is ili'a'j'n kap'o'j'n kaj lig'aĵ'o'j'n per or'o ; kaj por ili kvin kupr'a'j'n baz'o'j'n.

Ĉapitr'o 37

    Kaj Becalel far'is la kest'o'n el akaci'a lign'o ; du uln'o'j kaj du'on'o est'is ĝi'a long'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a larĝ'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a alt'o.
2 Kaj li teg'is ĝi'n per pur'a or'o intern'e kaj ekster'e, kaj li far'is al ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
3 Kaj li fand'is por ĝi kvar or'a'j'n ring'o'j'n sur ĝi'a'j kvar angul'o'j : du ring'o'j'n sur unu ĝi'a flank'o kaj du ring'o'j'n sur ĝi'a ali'a flank'o.
4 Kaj li far'is stang'o'j'n el akaci'a lign'o kaj teg'is ili'n per or'o.
5 Kaj li met'is la stang'o'j'n en la ring'o'j'n sur la flank'o'j de la kest'o, por port'i la kest'o'n.
6 Kaj li far'is ferm'o'plat'o'n el pur'a or'o ; du uln'o'j kaj du'on'o est'is ĝi'a long'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a larĝ'o.
7 Kaj li far'is du kerub'o'j'n el or'o ; per forĝ'a labor'o li far'is ili'n, sur la du rand'o'j de la ferm'o'plat'o : 8 unu kerub'o'n ĉe unu flank'o kaj la du'a'n kerub'o'n ĉe la du'a flank'o ; el'star'ant'a'j el la ferm'o'plat'o li far'is la kerub'o'j'n, sur ĝi'a'j du flank'o'j.
9 Kaj la kerub'o'j est'is etend'ant'a'j si'a'j'n flug'il'o'j'n supr'e'n, kovr'ant'e per si'a'j flug'il'o'j la ferm'o'plat'o'n, kaj ili'a'j vizaĝ'o'j est'is unu kontraŭ la ali'a ; al la ferm'o'plat'o est'is turn'it'a'j la vizaĝ'o'j de la kerub'o'j.
10 Kaj li far'is la tabl'o'n el akaci'a lign'o ; du uln'o'j est'is ĝi'a long'o, kaj unu uln'o ĝi'a larĝ'o, kaj unu uln'o kaj du'on'o ĝi'a alt'o.
11 Kaj li teg'is ĝi'n per pur'a or'o, kaj li far'is al ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
12 Kaj li far'is ĉirkaŭ ĝi man'larĝ'a'n listel'o'n, kaj li far'is or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ la listel'o.
13 Kaj li fand'is por ĝi kvar or'a'j'n ring'o'j'n, kaj li al'fortik'ig'is la ring'o'j'n sur la kvar angul'o'j, ĉe ĝi'a'j kvar pied'o'j.
14 Apud la listel'o est'is la ring'o'j, kiel ing'o'j por la stang'o'j, por port'i la tabl'o'n.
15 Kaj li far'is la stang'o'j'n el akaci'a lign'o, kaj li teg'is ili'n per or'o, por port'i la tabl'o'n.
16 Kaj ankaŭ la vaz'o'j'n por la tabl'o, ĝi'a'j'n plad'o'j'n kaj ĝi'a'j'n kuler'o'j'n, kaj ĝi'a'j'n kruĉ'o'j'n kaj la kalik'o'j'n, per kiu'j oni verŝ'as, li far'is el pur'a or'o.
17 Kaj li far'is la kandelabr'o'n el pur'a or'o, per forĝ'a labor'o li far'is la kandelabr'o'n ; ĝi'a trunk'o kaj ĝi'a'j branĉ'o'j, ĝi'a'j kalik'o'j, ĝi'a'j kapet'o'j, kaj ĝi'a'j flor'o'j el'star'is el ĝi.
18 Kaj ses branĉ'o'j el'star'is el ĝi'a'j flank'o'j : tri branĉ'o'j de la kandelabr'o el unu flank'o, kaj tri branĉ'o'j de la kandelabr'o el la du'a flank'o ; 19 tri migdal'form'a'j kalik'o'j, kapet'o, kaj flor'o est'is sur unu branĉ'o, kaj tri migdal'form'a'j kalik'o'j, kapet'o, kaj flor'o sur la du'a branĉ'o ; tiel est'is sur la ses branĉ'o'j, kiu'j el'star'is el la kandelabr'o.
20 Kaj sur la kandelabr'o est'is kvar migdal'form'a'j kalik'o'j kun si'a'j kapet'o'j kaj flor'o'j.
21 Kaj kapet'o est'is sub unu par'o da branĉ'o'j, kaj kapet'o sub la du'a par'o da branĉ'o'j, kaj kapet'o sub la tri'a par'o da branĉ'o'j ; tiel est'is ĉe la ses branĉ'o'j, kiu'j el'star'is el ĝi.
22 La kapet'o'j kaj branĉ'o'j el'star'is el ĝi ; ĉio est'is unu forĝ'it'a tut'aĵ'o el pur'a or'o.
23 Kaj li far'is ĝi'a'j'n sep lucern'o'j'n kaj ĝi'a'j'n pren'il'o'j'n kaj cindr'uj'o'j'n el pur'a or'o.
24 El kikar'o da pur'a or'o li far'is ĝi'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n.
25 Kaj li far'is la altar'o'n por la incens'ad'o el akaci'a lign'o ; unu uln'o est'is ĝi'a long'o, kaj unu uln'o ĝi'a larĝ'o ; kvar'angul'a ĝi est'is ; du uln'o'j est'is ĝi'a alt'o ; el ĝi el'star'is ĝi'a'j korn'o'j.
26 Kaj li teg'is ĝi'n per pur'a or'o, ĝi'a'n supr'a'n plat'o'n kaj ĝi'a'j'n mur'et'o'j'n ĉirkaŭ'e kaj ĝi'a'j'n korn'o'j'n ; kaj li far'is al ĝi or'a'n kron'o'n ĉirkaŭ'e.
27 Kaj du or'a'j'n ring'o'j'n li far'is al ĝi sub ĝi'a kron'o, sur ĝi'a'j du flank'o'j, kiel ing'o'j'n por stang'o'j, per kiu'j oni port'u ĝi'n.
28 Kaj li far'is la stang'o'j'n el akaci'a lign'o kaj teg'is ili'n per or'o.
29 Kaj li far'is la ole'o'n por la sankt'ole'ad'o kaj la pur'a'n bon'odor'a'n incens'o'n laŭ la art'o de ŝmir'aĵ'ist'o.

Ĉapitr'o 38

    Kaj li far'is la altar'o'n por la brul'ofer'o'j el akaci'a lign'o ; kvin uln'o'j est'is ĝis long'o, kaj kvin uln'o'j ĝi'a larĝ'o ; kvar'angul'a ĝi est'is ; kaj tri uln'o'j est'is ĝi'a alt'o.
2 Kaj li far'is ĝi'a'j'n korn'o'j'n sur ĝi'a'j kvar angul'o'j ; el ĝi el'star'is ĝi'a'j korn'o'j ; kaj li teg'is ĝi'n per kupr'o.
3 Kaj li far'is ĉiu'j'n vaz'o'j'n de la altar'o ; la pot'o'j'n, la ŝovel'il'o'j'n, la kalik'o'j'n, la fork'o'j'n, la karb'uj'o'j'n ; ĉiu'j'n ĝi'a'j'n vaz'o'j'n li far'is el kupr'o.
4 Kaj li far'is por la altar'o krad'o'n en form'o de kupr'a ret'o, sub ĝi'a kornic'o, mal'supr'e, ĝis la mez'o.
5 Kaj li fand'is kvar ring'o'j'n en la kvar angul'o'j de la kupr'a krad'o, ke ili est'u ing'o'j por la stang'o'j.
6 Kaj li far'is la stang'o'j'n el akaci'a lign'o kaj teg'is ili'n per kupr'o.
7 Kaj li met'is la stang'o'j'n en la ring'o'j'n sur la flank'o'j de la altar'o, por ke oni pov'u port'i ĝi'n per ili ; li far'is ĝi'n intern'e mal'plen'a, el tabul'o'j.
8 Kaj li far'is la lav'uj'o'n el kupr'o kaj ĝi'a'n piedestal'o'n el kupr'o, el la spegul'o'j de la vir'in'o'j, kiu'j kolekt'iĝ'is amas'e antaŭ la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
9 Kaj li far'is la kort'o'n : sur la flank'o sud'a est'is la kurten'o'j de la kort'o el tord'it'a bisin'o, cent uln'o'j, 10 kaj al ili du'dek kolon'o'j kun du'dek kupr'a'j baz'o'j ; la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'aĵ'o'j est'is el arĝent'o.
11 Kaj sur la nord'a flank'o ankaŭ cent uln'o'j, kaj al ili du'dek kolon'o'j kaj du'dek kupr'a'j baz'o'j ; la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'aĵ'o'j est'is el arĝent'o.
12 Kaj sur la okcident'a flank'o est'is kurten'o'j de kvin'dek uln'o'j, kaj al ili dek kolon'o'j kun dek baz'o'j ; la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'aĵ'o'j est'is el arĝent'o.
13 Kaj sur la orient'a flank'o kvin'dek uln'o'j.
14 Kurten'o'j de dek kvin uln'o'j sur unu later'o, kaj al tio tri kolon'o'j kun tri baz'o'j.
15 Kaj sur la du'a later'o, sur ambaŭ flank'o'j de la pord'eg'o de la kort'o est'is kurten'o'j po dek kvin uln'o'j, kaj al ili po tri kolon'o'j kun tri baz'o'j.
16 Ĉiu'j kurten'o'j de la kort'o ĉirkaŭ'e est'is el tord'it'a bisin'o.
17 Kaj la baz'o'j de la kolon'o'j est'is el kupr'o, la hok'o'j de la kolon'o'j kaj ili'a'j lig'aĵ'o'j el arĝent'o, kaj ili'a'j kap'o'j est'is teg'it'a'j per arĝent'o, kaj ĉiu'j kolon'o'j de la kort'o est'is kun'ig'it'a'j per arĝent'a'j lig'aĵ'o'j.
18 Kaj la kovr'o'tuk'o de la pord'eg'o de la kort'o est'is brod'it'a labor'aĵ'o el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o ; kaj du'dek uln'o'j est'is ĝi'a long'o, kaj kvin uln'o'j ĝi'a larĝ'o, laŭ la mezur'o de la kurten'o'j de la kort'o.
19 Kaj al ĝi aparten'is kvar kolon'o'j kun kvar kupr'a'j baz'o'j ; ili'a'j hok'o'j est'is el arĝent'o, ili'a'j kap'o'j est'is teg'it'a'j per arĝent'o, kaj ili'a'j lig'aĵ'o'j est'is el arĝent'o.
20 Kaj ĉiu'j najl'o'j en la tabernakl'o kaj en la kort'o ĉirkaŭ'e est'is el kupr'o.
21 Jen est'as la kalkul'o pri la tabernakl'o, la tabernakl'o de atest'o, kiu est'is kalkul'it'a laŭ la ordon'o de Mose'o, por la serv'o de la Levid'o'j, sub la kontrol'o de It'am'ar, fil'o de la pastr'o Aaron.
22 Kaj Becalel, fil'o de Ur'i, fil'o de Ĥur, el la trib'o de Jehud'a, far'is ĉio'n, kio'n ordon'is la Etern'ul'o al Mose'o ; 23 kaj kun li Oholiab, fil'o de Aĥisamaĥ, el la trib'o de Dan, art'ist'a skulpt'ist'o, teks'ist'o, kaj brod'ist'o sur blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj sur bisin'o.
24 La tut'a or'o, kiu est'is uz'it'a por ĉiu'j labor'o'j de la sankt'ej'o, la or'o, kiu est'is al'port'it'a kiel ofer'don'o'j, prezent'is la kvant'o'n de du'dek naŭ kikar'o'j kaj sep'cent tri'dek sikl'o'j laŭ la mezur'o de la sankt'a sikl'o.
25 Kaj la arĝent'o, akir'it'a per la kalkul'ad'o de la komun'um'o, prezent'is la kvant'o'n de cent kikar'o'j kaj mil sep'cent sep'dek kvin sikl'o'j laŭ la sankt'a sikl'o : 26 po unu bek ’o, tio est'as po du'on'o de sikl'o laŭ la sankt'a sikl'o, por ĉiu kap'o, de ĉiu'j, kiu'j tra'pas'is la kalkul'o'n, kiu'j hav'is la aĝ'o'n de du'dek jar'o'j kaj pli, de ses'cent tri mil kvin'cent kvin'dek hom'o'j.
27 Cent kikar'o'j da arĝent'o est'is uz'it'a'j por el'fand'i la baz'o'j'n de la sankt'ej'o kaj la baz'o'j'n de la kurten'o ; cent baz'o'j el cent kikar'o'j, po unu kikar'o por baz'o.
28 Kaj el mil sep'cent sep'dek kvin sikl'o'j est'is far'it'a'j hok'o'j por la kolon'o'j kaj est'is teg'it'a'j ili'a'j kap'o'j kaj est'is far'it'a'j lig'aĵ'o'j inter ili.
29 Kaj da ofer'don'it'a kupr'o est'is sep'dek kikar'o'j kaj du mil kvar'cent sikl'o'j.
30 Kaj li far'is el ĝi la baz'o'j'n por la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj la kupr'a'n altar'o'n kaj la kupr'a'n krad'o'n por ĝi kaj ĉiu'j'n aparten'aĵ'o'j'n de la altar'o, 31 kaj la baz'o'j'n de la kort'o ĉirkaŭ'e kaj la baz'o'j'n de la pord'eg'o de la kort'o kaj ĉiu'j'n najl'o'j'n de la tabernakl'o kaj ĉiu'j'n najl'o'j'n de la kort'o ĉirkaŭ'e.

Ĉapitr'o 39

    Kaj el la blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o ili far'is la ofic'a'j'n vest'o'j'n por la serv'ad'o en la sankt'ej'o ; kaj ili far'is la sankt'a'j'n vest'o'j'n por Aaron, kiel la Etern'ul'o or'o'don'is al Mose'o.
2 Kaj ili far'is la efod'o'n el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o.
3 Kaj ili bat'etend'is foli'o'j'n da or'o kaj tranĉ'is ili'n en form'o de faden'o'j, por en'teks'i intern'e'n de la blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o kaj de la bisin'o per art'ist'a labor'o.
4 Sur'ŝultr'aĵ'o'j'n kun'ig'ant'a'j'n ili far'is al ĝi ; sur si'a'j du fin'o'j ĝi est'is lig'it'a.
5 Kaj la ĉirkaŭ'lig'ant'a zon'o sur ĝi est'is kontinu'aĵ'o de ĝi, la sam'a labor'aĵ'o, el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
6 Kaj ili far'is la oniks'a'j'n ŝton'o'j'n, ĉirkaŭ'e en'kadr'ig'it'a'j'n per or'o, gravur'it'a'j'n per sigel'il'a gravur'ad'o laŭ la nom'o'j de la fil'o'j de Izrael.
7 Kaj li met'is ili'n sur la sur'ŝultr'aĵ'o'j'n de la efod'o, kiel ŝton'o'j'n de memor'o pri la fil'o'j de Izrael ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
8 Kaj ili far'is far'is la sur'brust'aĵ'o'n per art'ist'a labor'o, simil'e al la labor'o de la efod'o, el or'o, el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, kaj el tord'it'a bisin'o.
9 Ĝi est'is kvar'angul'a ; ili far'is la sur'brust'aĵ'o'n du'obl'a ; man'streĉ'o est'is ĝi'a long'o, kaj man'streĉ'o ĝi'a larĝ'o ; ĝi est'is du'obl'a.
10 Kaj ili en'met'is en ĝi'n kvar vic'o'j'n da ŝton'o'j.
La unu'a vic'o est'is : ruben'o, topaz'o, kaj smerald'o ; 11 kaj la du'a vic'o : hiacint'o, safir'o, kaj jaspis'o ; 12 kaj la tri'a vic'o : liguri'o, agat'o, kaj ametist'o ; 13 kaj la kvar'a vic'o : krizolit'o, oniks'o, kaj beril'o.
Ĉiu'j vic'o'j est'is en or'a'j kadr'et'o'j.
14 Kaj la ŝton'o'j est'is laŭ la nom'o'j de la fil'o'j de Izrael ; dek du, laŭ ili'a'j nom'o'j, gravur'it'a'j sigel'il'e, ĉiu kun si'a nom'o, por la dek du trib'o'j.
15 Kaj ili far'is al la sur'brust'aĵ'o plekt'it'a'j'n ĉen'et'o'j'n, kun'iĝ'ant'a'j'n per si'a'j fin'o'j, el pur'a or'o.
16 Kaj ili far'is du or'a'j'n kadr'et'o'j'n kaj du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'is la du ring'o'j'n al la du fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o.
17 Kaj ili met'is la du or'a'j'n plekt'it'a'j'n ĉen'et'o'j'n en la du ring'o'j'n ĉe la fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o.
18 Kaj la du fin'o'j'n de la du plekt'it'a'j ĉen'et'o'j ili al'fortik'ig'is al la du kadr'et'o'j, kaj al'fortik'ig'is ili'n al la sur'ŝultr'aĵ'o'j de la efod'o sur la antaŭ'a flank'o.
19 Kaj ili far'is du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'is ili'n al la du ali'a'j fin'o'j de la sur'brust'aĵ'o, sur ĝi'a rand'o intern'a, direkt'it'a al la efod'o.
20 Kaj ili far'is du or'a'j'n ring'o'j'n, kaj al'fortik'ig'is ili'n al la du sur'ŝultr'aĵ'o'j de la efod'o mal'supr'e, sur la antaŭ'a flank'o, ĉe ĝi'a kun'iĝ'o, super la zon'o de la efod'o.
21 Kaj ili al'lig'is la sur'brust'aĵ'o'n per ĝi'a'j ring'o'j al la ring'o'j de la efod'o per laĉ'o el blu'a ŝtof'o, por ke ĝi est'u super la zon'o de la efod'o kaj por ke la sur'brust'aĵ'o ne for'ŝov'iĝ'u de sur la efod'o ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
22 Kaj li far'is la tunik'o'n por la efod'o, teks'it'a'n, tut'a'n el blu'a teks'aĵ'o.
23 Kaj la apertur'o de la tunik'o est'is en la mez'o, kiel apertur'o de ŝild'o ; border'o'n hav'is la apertur'o ĉirkaŭ'e, por ke ĝi ne dis'ŝir'iĝ'u.
24 Kaj ili far'is sur la mal'supr'a rand'o de la tunik'o granat'o'j'n el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a ŝtof'o, tord'it'a.
25 Kaj ili far'is tint'il'o'j'n el pur'a or'o, kaj met'is la tint'il'o'j'n mez'e'n de la granat'o'j sur la mal'supr'a rand'o de la tunik'o, ĉirkaŭ'e inter la granat'o'j ; 26 tint'il'o'n kaj granat'o'n, tint'il'o'n kaj granat'o'n sur la mal'supr'a rand'o de la tunik'o, ĉirkaŭ'e, por la serv'ad'o ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
27 Kaj ili far'is la ĥiton'o'n el bisin'o, teks'it'a'n, por Aaron kaj li'a'j fil'o'j, 28 kaj la cidar'o'n el bisin'o, kaj la ornam'a'j'n mitr'o'j'n el bisin'o, kaj la lin'a'j'n pantalon'o'j'n el tord'it'a bisin'o, 29 kaj la zon'o'n el tord'it'a bisin'o kaj el blu'a, purpur'a, kaj ruĝ'a teks'aĵ'o, brod'it'a'n ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
30 Kaj ili far'is la tabul'et'o'n, la sankt'a'n kron'o'n, el pur'a or'o, kaj ili skrib'is sur ĝi skrib'o'n gravur'it'a'n : SANKTA AL LA ETERNULO.
31 Kaj ili al'fortik'ig'is al ĝi laĉ'o'n el blu'a ŝtof'o, por al'fortik'ig'i al la cidar'o supr'e ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
32 Tiel fin'iĝ'is la tut'a labor'o por la konstru'aĵ'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
Kaj la Izrael'id'o'j far'is konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o ; tiel ili far'is.
33 Kaj ili al'port'is la konstru'aĵ'o'n al Mose'o, la tabernakl'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n : hok'o'j'n, tabul'o'j'n, rigl'il'o'j'n, kolon'o'j'n, kaj baz'o'j'n ; 34 kaj la kovr'o'n el ruĝ'a'j vir'ŝaf'a'j fel'o'j kaj la kovr'o'n el antilop'a'j fel'o'j kaj la kurten'o'n ; 35 la kest'o'n de atest'o kaj ĝi'a'j'n stang'o'j'n kaj la ferm'o'plat'o'n ; 36 la tabl'o'n, ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la pan'o'n de propon'o ; 37 la pur'a'n kandelabr'o'n, ĝi'a'j'n lucern'o'j'n, la lucern'o'j'n vic'e star'ant'a'j'n, ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la ole'o'n por lum'ig'ad'o ; 38 kaj la or'a'n altar'o'n kaj la sankt'a'n ole'o'n kaj la bon'odor'a'n incens'o'n kaj la kovr'o'tuk'o'n por la pord'o de la tabernakl'o ; 39 la kupr'a'n altar'o'n kaj la kupr'a'n krad'o'n por ĝi, ĝi'a'j'n stang'o'j'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n ; 40 la kurten'o'j'n de la kort'o, ĝi'a'j'n kolon'o'j'n kaj baz'o'j'n, la kovr'o'tuk'o'n por la pord'eg'o de la kort'o, ĝi'a'j'n ŝnur'o'j'n kaj najl'o'j'n, kaj ĉio'n, kio aparten'as al la serv'ad'o en la konstru'aĵ'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; 41 la ofic'a'j'n vest'o'j'n por la serv'ad'o en la sankt'ej'o, la sankt'a'j'n vest'o'j'n por la pastr'o Aaron kaj la pastr'a'j'n vest'o'j'n por li'a'j fil'o'j.
42 Konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, tiel la Izrael'id'o'j far'is la tut'a'n labor'o'n.
43 Kaj Mose'o vid'is la tut'a'n labor'o'n, li vid'is, ke ili far'is ĝi'n tut'e tiel, kiel la Etern'ul'o ordon'is ; kaj Mose'o ben'is ili'n.

Ĉapitr'o 40

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 En la unu'a monat'o, en la unu'a tag'o de la monat'o star'ig'u la konstru'aĵ'o'n de la tabernakl'o de kun'ven'o.
3 Kaj met'u tie'n la kest'o'n de atest'o kaj ŝirm'u la kest'o'n per la kurten'o.
4 Kaj en'port'u la tabl'o'n kaj aranĝ'u sur ĝi ĝi'a'n aranĝ'ot'aĵ'o'n, kaj en'port'u la kandelabr'o'n kaj ek'brul'ig'u ĝi'a'j'n lucern'o'j'n.
5 Kaj star'ig'u la or'a'n altar'o'n por la incens'ad'o antaŭ la kest'o de atest'o, kaj pend'ig'u la kovr'o'tuk'o'n ĉe la en'ir'o de la tabernakl'o.
6 Kaj star'ig'u la altar'o'n de brul'ofer'o'j antaŭ la en'ir'o en la konstru'aĵ'o'n de la tabernakl'o de kun'ven'o.
7 Kaj star'ig'u la lav'uj'o'n inter la tabernakl'o de kun'ven'o kaj la altar'o kaj en'verŝ'u en ĝi'n akv'o'n.
8 Kaj aranĝ'u la kort'o'n ĉirkaŭ'e, kaj pend'ig'u la kovr'o'tuk'o'n ĉe la pord'eg'o de la kort'o.
9 Kaj pren'u la sankt'a'n ole'o'n, kaj sankt'ole'u la loĝ'ej'o'n, kaj ĉio'n, kio est'as en ĝi, kaj sankt'ig'u ĝi'n kun ĉiu'j ĝi'a'j aparten'aĵ'o'j, por ke ĝi est'u sankt'a.
10 Kaj sankt'ole'u la altar'o'n de brul'ofer'o'j kun ĉiu'j ĝi'a'j aparten'aĵ'o'j, kaj sankt'ig'u la altar'o'n, ke la altar'o est'u tre sankt'a.
11 Kaj sankt'ole'u la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n, kaj sankt'ig'u ĝi'n.
12 Kaj al'konduk'u Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n al la en'ir'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj lav'u ili'n per akv'o.
13 Kaj vest'u Aaron'o'n per la sankt'a'j vest'o'j kaj sankt'ole'u li'n kaj sankt'ig'u li'n, ke li est'u Mi'a pastr'o.
14 Kaj li'a'j'n fil'o'j'n al'konduk'u, kaj vest'u ili'n per ĥiton'o'j.
15 Kaj sankt'ole'u ili'n, kiel vi sankt'ole'is ili'a'n patr'o'n, ke ili est'u Mi'a'j pastr'o'j ; kaj ili'a sankt'ole'it'ec'o est'u por ili por etern'a pastr'ec'o en ili'a'j generaci'o'j.
16 Kaj Mose'o far'is konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o al li ordon'is ; tiel li far'is.
En la unu'a monat'o de la du'a jar'o, en la unu'a tag'o de la monat'o est'is star'ig'it'a la tabernakl'o.
18 Kaj Mose'o star'ig'is la tabernakl'o'n kaj met'is ĝi'a'j'n baz'o'j'n kaj kaj star'ig'is ĝi'a'j'n tabul'o'j'n kaj aranĝ'is ĝi'a'j'n rigl'il'o'j'n kaj star'ig'is ĝi'a'j'n kolon'o'j'n.
19 Kaj li etend'is tend'o'n super la tabernakl'o kaj met'is la kovr'o'n de la tend'o sur ĝi'n supr'e, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
20 Kaj li pren'is kaj met'is la atest'o'n en la kest'o'n, kaj al'met'is la stang'o'j'n al la kest'o kaj sur'met'is la ferm'o'plat'o'n sur la kest'o'n supr'e.
21 Kaj li en'ven'ig'is la kest'o'n en la tabernakl'o'n, kaj pend'ig'is la kurten'o'n kaj ŝirm'is la kest'o'n de atest'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
22 Kaj li star'ig'is la tabl'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o, en la nord'a part'o de la tabernakl'o, ekster la kurten'o.
23 Kaj li aranĝ'is sur ĝi vic'o'n da pan'o'j antaŭ la Etern'ul'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
24 Kaj li star'ig'is la kandelabr'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o kontraŭ la tabl'o, en la sud'a part'o de la tabernakl'o.
25 Kaj li ek'brul'ig'is la lucern'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
26 Kaj li star'ig'is la or'a'n altar'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ la kurten'o.
27 Kaj li brul'ig'is sur ĝi bon'odor'a'n incens'o'n, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
28 Kaj li pend'ig'is la kovr'o'tuk'o'n ĉe la pord'o de la tabernakl'o.
29 Kaj la altar'o'n de brul'ofer'o'j li star'ig'is ĉe la en'ir'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj li al'port'is sur ĝi la brul'ofer'o'n kaj la farun'ofer'o'n, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
30 Kaj li star'ig'is la lav'uj'o'n inter la tabernakl'o de kun'ven'o kaj la altar'o, kaj en'verŝ'is tie'n akv'o'n por si'n lav'i.
31 Kaj lav'is per ĝi Mose'o kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j si'a'j'n man'o'j'n kaj si'a'j'n pied'o'j'n ; 32 kiam ili en'ir'ad'is en la tabernakl'o'n de kun'ven'o kaj alir'ad'is al la altar'o, ili lav'ad'is si'n ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
33 Kaj li aranĝ'is la kort'o'n ĉirkaŭ'e de la tabernakl'o kaj de la altar'o, kaj li pend'ig'is la kovr'o'tuk'o'n ĉe la pord'eg'o de la kort'o.
Tia'manier'e Mose'o fin'is la labor'o'n.
34 Kaj nub'o kovr'is la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kaj la majest'o de la Etern'ul'o plen'ig'is la tabernakl'o'n.
35 Kaj Mose'o ne pov'is en'ir'i en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, ĉar kuŝ'is sur ĝi la nub'o kaj la majest'o de la Etern'ul'o plen'ig'is la tabernakl'o'n.
36 Kaj kiam la nub'o lev'iĝ'ad'is de sur la tabernakl'o, la Izrael'id'o'j ek'marŝ'ad'is, por far'i ĉiu'j'n si'a'j'n marŝ'o'j'n.
37 Sed se la nub'o ne lev'iĝ'is, ili ne ek'marŝ'is ĝis la tag'o de ĝi'a lev'iĝ'o.
38 Ĉar nub'o de la Etern'ul'o est'is super la tabernakl'o dum la tag'o, kaj fajr'o est'is dum la nokt'o super ĝi, antaŭ la okul'o'j de ĉiu'j Izrael'id'o'j en ĉiu'j ili'a'j marŝ'o'j.

Levid'o'j –Tri'a libr'o de Mose'o

Ĉapitr'o 1

    La Etern'ul'o vok'is Mose'o'n, kaj ek'parol'is al li el la tabernakl'o de kun'ven'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Se iu el vi vol'as al'port'i ofer'o'n al la Etern'ul'o, el la brut'o'j, el la bov'o'j, kaj el la ŝaf'o'j al'port'u vi'a'n ofer'o'n.
3 Se li'a ofer'o est'as brul'ofer'o el bov'o'j, li ofer'u vir'seks'ul'o'n sen'difekt'a'n ; al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o li al'konduk'u ĝi'n, por favor'ig'i al si la Etern'ul'o'n.
4 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de la brul'ofer'o, kaj li akir'os favor'o'n kaj pek'pardon'o'n.
5 Kaj li buĉ'u la bov'id'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; kaj la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j, al'port'u la sang'o'n kaj asperg'u per la sang'o ĉirkaŭ'e la altar'o'n, kiu est'as ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
6 Kaj oni sen'fel'ig'u la brul'ofer'o'n kaj dis'hak'u ĝi'n en pec'o'j'n.
7 Kaj la fil'o'j de la pastr'o Aaron met'u fajr'o'n sur la altar'o'n kaj met'u lign'o'n sur la fajr'o'n.
8 Kaj la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j, met'u la pec'o'j'n, la kap'o'n, kaj la gras'o'n, sur la lign'o'n, kiu est'as sur la fajr'o sur la altar'o.
9 Kaj la intern'aĵ'o'n kaj la krur'o'j'n oni lav'u per akv'o ; kaj la pastr'o for'brul'ig'u ĉio'n sur la altar'o kiel brul'ofer'o'n ; ĝi est'as fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.
10 Kaj se li'a ofer'o est'as el la mal'grand'a'j brut'o'j, el la ŝaf'o'j aŭ el la kapr'o'j, brul'ofer'o, li al'port'u ĝi'n vir'seks'a'n, sen'difekt'a'n.
11 Kaj li buĉ'u ĝi'n sur la nord'a flank'o de la altar'o antaŭ la Etern'ul'o ; kaj la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j, asperg'u per ĝi'a sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
12 Kaj oni dis'hak'u ĝi'n en pec'o'j'n, apart'ig'int'e la kap'o'n kaj la gras'o'n, kaj la pastr'o met'u ili'n sur la lign'o'n, kiu est'as sur la fajr'o sur la altar'o.
13 Kaj la intern'aĵ'o'n kaj la krur'o'j'n oni lav'u per akv'o ; kaj la pastr'o ĉio'n al'port'u kaj for'brul'ig'u sur la altar'o kiel brul'ofer'o'n ; ĝi est'as fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.
14 Kaj se el la bird'o'j est'as li'a brul'ofer'o al la Etern'ul'o, li al'port'u si'a'n ofer'o'n el turt'o'j aŭ el kolomb'id'o'j.
15 Kaj la pastr'o al'port'u ĝi'n al la altar'o kaj for'tord'u ĝi'a'n kap'o'n kaj for'brul'ig'u ĝi'n sur la altar'o kaj el'flu'ig'u ĝi'a'n sang'o'n super la mur'o de la altar'o.
16 Kaj ĝi'a'n krop'o'n kun ĝi'a'j plum'o'j li for'ig'u kaj ĵet'u ĝi'n apud la altar'o'n sur la orient'a'n flank'o'n en la cindr'ej'o'n.
17 Kaj li dis'fend'u ĝi'a'j'n flug'il'o'j'n, sed ne de'romp'u ; kaj la pastr'o for'brul'ig'u ĝi'n sur la altar'o, sur la lign'o, kiu est'as sur la fajr'o ; ĝi est'as brul'ofer'o, fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 2

    Se iu al'port'os farun'ofer'o'n al la Etern'ul'o, li'a ofer'o est'u el delikat'a farun'o, kaj li verŝ'u sur ĝi'n ole'o'n kaj met'u sur ĝi'n oliban'o'n.
2 Kaj li al'port'u ĝi'n al la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j ; kaj la pastr'o pren'u el ĝi plen'man'o'n el la farun'o kun la ole'o kaj kun la oliban'o, kaj li ek'brul'ig'u tiu'n part'o'n pro'memor'a'n sur la altar'o ; ĝi est'as fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.
3 Kaj la rest'aĵ'o el la farun'ofer'o est'u por Aaron kaj por li'a'j fil'o'j ; plej'sankt'aĵ'o ĝi est'as el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o.
4 Se vi al'port'os farun'ofer'o'n el io, kio est'as bak'it'a en forn'o, ĝi est'u mac'o'kuk'o'j el plej bon'a farun'o, miks'it'a'j kun ole'o, kaj mac'o'flan'o'j, ŝmir'it'a'j per ole'o.
5 Kaj se vi'a ofer'o est'os farun'ofer'o far'it'a sur pat'o, ĝi est'u el delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, ne ferment'int'a.
6 Dis'pec'ig'u ĝi'n kaj verŝ'u sur ĝi'n ole'o'n ; ĝi est'as farun'ofer'o.
7 Kaj se vi'a ofer'o est'os farun'ofer'o el kaserol'o, ĝi est'u far'it'a el delikat'a farun'o kun ole'o.
8 Kaj al'port'u la farun'ofer'o'n, kiu est'as far'it'a el ĝi, al la Etern'ul'o, kaj prezent'u ĝi'n al la pastr'o, kaj li al'port'u ĝi'n al la altar'o.
9 Kaj la pastr'o pren'os el la farun'ofer'o la part'o'n pro'memor'a'n kaj brul'ig'os ĝi'n sur la altar'o ; ĝi est'as fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.
10 Kaj la rest'aĵ'o el la farun'ofer'o est'u por Aaron kaj por li'a'j fil'o'j ; ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o.
11 Nenia farun'ofer'o, kiu'n vi al'port'os al la Etern'ul'o, est'u far'it'a el ferment'int'aĵ'o ; ĉar nenio'n ferment'int'a'n kaj nenia'n miel'o'n vi dev'as brul'ig'i kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
12 Kiel ofer'o'n de unu'a'aĵ'o'j vi pov'as al'port'i tio'n al la Etern'ul'o, sed sur la altar'o'n ili ne ven'u kiel agrabl'a odor'aĵ'o.
13 Kaj ĉiu'n vi'a'n farun'ofer'o'n sal'u per sal'o, kaj ne est'ig'u vi'a'n farun'ofer'o'n sen sal'o de inter'lig'o de vi'a Di'o ; kun ĉiu vi'a ofer'o al'port'u sal'o'n.
14 Se vi al'port'os al la Etern'ul'o farun'ofer'o'n el la unu'a'j ter'produkt'aĵ'o'j, tiam spik'o'j'n, rost'it'a'j'n sur fajr'o, grajn'aĵ'o'n el freŝ'a'j grajn'o'j al'port'u kiel farun'ofer'o'n el vi'a'j unu'a'j ter'produkt'aĵ'o'j.
15 Kaj verŝ'u sur ĝi'n ole'o'n kaj met'u sur ĝi'n oliban'o'n ; ĝi est'as farun'ofer'o.
16 Kaj la pastr'o brul'ig'os la pro'memor'a'n part'o'n el ĝi'a grajn'aĵ'o kaj el ĝi'a ole'o kun ĝi'a tut'a oliban'o, kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 3

    Se li'a ofer'o est'as pac'ofer'o, se li al'port'as el la grand'a'j brut'o'j, ĉu ĝi est'as vir'seks'a, ĉu vir'in'seks'a, sen'difekt'a'n li al'port'u ĝi'n antaŭ la Etern'ul'o'n.
2 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de si'a ofer'o kaj buĉ'u ĝi'n ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j, asperg'u per la sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
3 Kaj li al'port'u el la pac'ofer'o kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'j'n, kaj la tut'a'n seb'o'n, kiu est'as sur la intern'aĵ'o'j, 4 kaj ambaŭ ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kiu est'as ĉe la lumb'o, kaj la ret'o'n sur la hepat'o, kun'e kun la ren'o'j li ĝi'n apart'ig'u.
5 Kaj la fil'o'j de Aaron for'brul'ig'u tio'n sur la altar'o, kun'e kun la brul'ofer'o, kiu est'as sur la lign'o, sur la fajr'o ; ĝi est'as fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o.
6 Kaj se el la mal'grand'a'j brut'o'j est'as li'a ofer'o, kiel pac'ofer'o al la Etern'ul'o, ĉu ĝi est'as vir'seks'a, ĉu vir'in'seks'a, sen'difekt'a'n li ĝi'n al'port'u.
7 Se ŝaf'id'o'n li al'port'as kiel si'a'n ofer'o'n, li al'port'u ĝi'n antaŭ la Etern'ul'o'n ; 8 kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de si'a ofer'o, kaj li buĉ'u ĝi'n antaŭ la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la fil'o'j de Aaron asperg'u per ĝi'a sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
9 Kaj li al'port'u el la pac'ofer'o kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o ĝi'a'n seb'o'n, la tut'a'n vost'o'n, de'tranĉ'it'a'n ĉe la sakr'o, kaj la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'j'n, kaj la tut'a'n seb'o'n, kiu est'as sur la intern'aĵ'o'j, 10 kaj ambaŭ ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kiu est'as ĉe la lumb'o, kaj la ret'o'n sur la hepat'o, kun'e kun la ren'o'j li ĝi'n apart'ig'u.
11 Kaj la pastr'o brul'ig'u tio'n sur la altar'o ; ĝi est'as manĝ'aĵ'o, fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
12 Kaj se li'a ofer'o est'as kapr'o, li al'port'u ĝi'n antaŭ la Etern'ul'o'n.
13 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur ĝi'a'n kap'o'n, kaj li buĉ'u ĝi'n antaŭ la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la fil'o'j de Aaron asperg'u per ĝi'a sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
14 Kaj li al'port'u el ĝi ofer'e, kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'j'n, kaj la tut'a'n seb'o'n, kiu est'as sur la intern'aĵ'o'j, 15 kaj ambaŭ ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kiu est'as ĉe la lumb'o, kaj la ret'o'n sur la hepat'o, kun'e kun la ren'o'j li ĝi'n apart'ig'u.
16 Kaj la pastr'o brul'ig'u tio'n sur la altar'o ; ĝi est'as manĝ'aĵ'o, fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o ; la tut'a seb'o est'u por la Etern'ul'o.
7 Ĝi est'u etern'a leĝ'o por vi'a'j generaci'o'j en ĉiu'j vi'a'j loĝ'lok'o'j ; seb'o'n kaj sang'o'n neniam manĝ'u.

Ĉapitr'o 4

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Se iu pek'os per erar'o kontraŭ la ordon'o'j de la Etern'ul'o, mal'permes'ant'a'j far'i divers'a'j'n afer'o'j'n, kaj li far'os iu'n el ili ; 3 se pastr'o sankt'ole'it'a pek'os, ĵet'ant'e kulp'o'n sur la popol'o'n, tiam li al'port'u pro si'a pek'o, kiu'n li pek'is, bov'id'o'n sen'difekt'a'n al la Etern'ul'o, kiel ofer'o'n prop'ek'a'n.
4 Li ven'ig'u la bov'id'o'n al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ la Etern'ul'o'n, kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de la bov'id'o, kaj li buĉ'u la bov'id'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
5 Kaj la sankt'ole'it'a pastr'o pren'u iom el la sang'o de la bov'id'o kaj en'port'u ĝi'n en la tabernakl'o'n de kun'ven'o.
6 Kaj la pastr'o tremp'u si'a'n fingr'o'n en la sang'o, kaj asperg'u per la sang'o sep'foj'e antaŭ la Etern'ul'o, antaŭ la kurten'o de la sankt'ej'o.
7 Kaj la pastr'o met'u iom el la sang'o sur la korn'o'j'n de la altar'o de bon'odor'a incens'o antaŭ la Etern'ul'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj la tut'a'n ceter'a'n sang'o'n de la bov'id'o li en'verŝ'u ĉe la baz'o de la altar'o de brul'ofer'o'j, kiu est'as ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
8 Kaj la tut'a'n seb'o'n de la prop'ek'a bov'id'o li for'lev'u el ĝi, la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'j'n, kaj la tut'a'n seb'o'n, kiu est'as sur la intern'aĵ'o'j, 9 kaj ambaŭ ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kiu est'as ĉe la lumb'o, kaj la ret'o'n sur la hepat'o, kun'e kun la ren'o'j li ĝi'n apart'ig'u, 10 tiel sam'e, kiel est'as for'lev'at'a pac'ofer'o el bov'o ; kaj la pastr'o brul'ig'u tio'n sur la altar'o de brul'ofer'o'j.
11 Kaj la fel'o'n de la bov'id'o kaj ĝi'a'n tut'a'n viand'o'n kun ĝi'a kap'o kaj krur'o'j kaj ĝi'a'j'n intern'aĵ'o'j'n kaj mal'pur'aĵ'o'n, 12 la tut'a'n bov'id'o'n li el'port'u ekster la tend'ar'o'n sur pur'a'n lok'o'n, kie'n oni ŝut'as la cindr'o'n, kaj li for'brul'ig'u tio'n sur lign'o per fajr'o ; sur la cindr'ej'o tio est'u for'brul'ig'at'a.
13 Kaj se la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j pek'os per erar'o kaj la afer'o est'os kaŝ'it'a antaŭ la okul'o'j de la an'ar'o, kaj ili far'os iu'n el la ag'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o mal'permes'is, kaj ili far'iĝ'os kulp'a'j ; 14 kaj ili sci'iĝ'os pri la pek'o, kiu'n ili pek'is : tiam la an'ar'o al'port'u bov'id'o'n kiel prop'ek'a'n ofer'o'n kaj ven'ig'u ĝi'n antaŭ la tabernakl'o'n de kun'ven'o.
15 Kaj la plej'aĝ'ul'o'j de la komun'um'o met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la bov'id'o antaŭ la Etern'ul'o, kaj oni buĉ'u la bov'id'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
16 Kaj la sankt'ole'it'a pastr'o en'port'u iom el la sang'o de la bov'id'o en la tabernakl'o'n de kun'ven'o.
17 Kaj la pastr'o tremp'u si'a'n fingr'o'n en la sang'o, kaj asperg'u sep foj'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o, antaŭ la kurten'o.
18 Kaj iom el la sang'o li met'u sur la korn'o'j'n de la altar'o, kiu est'as antaŭ la Etern'ul'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj la tut'a'n ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'u ĉe la baz'o de la altar'o de brul'ofer'o'j, kiu est'as ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
19 Kaj ĝi'a'n tut'a'n seb'o'n li for'lev'u el ĝi kaj brul'ig'u sur la altar'o.
20 Kaj li far'u kun la bov'id'o ; kiel li far'is kun la prop'ek'a bov'id'o, tiel li far'u kun ĝi ; kaj pek'liber'ig'os ili'n la pastr'o, kaj est'os pardon'it'e al ili.
21 Kaj li el'port'u la bov'id'o'n ekster la tend'ar'o'n, kaj for'brul'ig'u ĝi'n, kiel li for'brul'ig'is la unu'a'n bov'id'o'n ; ĝi est'as prop'ek'a ofer'o de la komun'um'o.
22 Se princ'o pek'os, kaj per erar'o far'os iu'n el la ag'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, li'a Di'o, mal'permes'is far'i, kaj li far'iĝ'os kulp'a ; 23 kaj li sci'iĝ'os pri si'a pek'o, kiu'n li pek'is : tiam li al'port'u kiel si'a'n ofer'o'n vir'kapr'o'n sen'difekt'a'n.
24 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de la kapr'o, kaj buĉ'u ĝi'n sur la lok'o, sur kiu est'as buĉ'at'a'j brul'ofer'o'j antaŭ la Etern'ul'o ; ĝi est'as prop'ek'a ofer'o.
25 Kaj la pastr'o pren'os iom el la sang'o de la prop'ek'a ofer'o per si'a fingr'o, kaj li met'os ĝi'n sur la korn'o'j'n de la altar'o de brul'ofer'o'j, kaj la ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'os ĉe la baz'o de la altar'o de brul'ofer'o'j.
26 Kaj ĝi'a'n tut'a'n seb'o'n li brul'ig'os sur la altar'o, kiel la seb'o'n de pac'ofer'o ; kaj la pastr'o liber'ig'os li'n de li'a pek'o, kaj est'os pardon'it'e al li.
27 Se iu el la popol'o per erar'o pek'os, far'ant'e iu'n el la ag'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o mal'permes'is, kaj li far'iĝ'os kulp'a ; 28 kaj li sci'iĝ'os pri si'a pek'o, kiu'n li pek'is : tiam li al'port'u kiel si'a'n ofer'o'n kapr'in'o'n sen'difekt'a'n pro si'a pek'o, kiu'n li pek'is.
29 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de la prop'ek'a ofer'o, kaj li buĉ'u la prop'ek'a'n ofer'o'n sur la lok'o de la brul'ofer'o'j.
30 Kaj la pastr'o pren'os iom el ĝi'a sang'o per si'a fingr'o kaj met'os sur la korn'o'j'n de la altar'o de brul'ofer'o'j, kaj la tut'a'n ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'os ĉe la baz'o de la altar'o.
31 Kaj ĝi'a'n tut'a'n seb'o'n li apart'ig'os, kiel est'as apart'ig'at'a la seb'o de la pac'ofer'o'j, kaj la pastr'o brul'ig'os ĝi'n sur la altar'o, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n, kaj est'os pardon'it'e al li.
32 Se ŝaf'o'n li al'port'os kiel si'a'n prop'ek'a'n ofer'o'n, li al'port'u vir'in'seks'a'n, sen'difekt'a'n.
33 Kaj li met'u si'a'n man'o'n sur la kap'o'n de la prop'ek'a ofer'o, kaj buĉ'u ĝi'n kiel prop'ek'a'n ofer'o'n sur la lok'o, kie oni buĉ'as brul'ofer'o'n.
34 Kaj la pastr'o pren'os per si'a fingr'o iom el la sang'o de la prop'ek'a ofer'o kaj met'os ĝi'n sur la korn'o'j'n de la altar'o de brul'ofer'o'j, kaj ĝi'a'n tut'a'n ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'os ĉe la baz'o de la altar'o.
35 Kaj ĝi'a'n tut'a'n seb'o'n li apart'ig'os, kiel est'as apart'ig'at'a la seb'o de la ŝaf'o el la pac'ofer'o'j, kaj la pastr'o brul'ig'os ĝi'n sur la altar'o kun la fajr'ofer'o'j al la Etern'ul'o ; kaj la pastr'o liber'ig'os li'n de la pek'o, kiu'n li pek'is, kaj est'os pardon'it'e al li.

Ĉapitr'o 5

    Se iu pek'os per tio, ke li aŭd'os ĵur'o'n kaj est'os atest'ant'o, aŭ ke li vid'os aŭ sci'os, sed ne sci'ig'os kaj port'os sur si la pek'o'n ; 2 aŭ se iu ek'tuŝ'os io'n mal'pur'a'n, aŭ kadavr'aĵ'o'n de mal'pur'a best'o, aŭ kadavr'aĵ'o'n de mal'pur'a brut'o, aŭ kadavr'aĵ'o'n de mal'pur'a ramp'aĵ'o, kaj li tio'n ne sci'os, kaj li mal'pur'iĝ'os kaj kulp'iĝ'os ; 3 aŭ se iu ek'tuŝ'os mal'pur'aĵ'o'n de hom'o, kia ajn est'us tiu mal'pur'aĵ'o, per kiu oni mal'pur'iĝ'as, kaj li tio'n ne sci'os, kaj post'e li sci'iĝ'os, kaj li est'os kulp'a ; 4 aŭ se iu per ne'sin'gard'a buŝ'o ĵur'os far'i io'n mal'bon'a'n aŭ bon'a'n, kio'n ajn hom'o el'esprim'as per ĵur'o, kaj li tio'n ne rimark'os, kaj post'e li sci'iĝ'os, kaj li est'os kulp'a pri io el tiu'j afer'o'j : 5 se iu est'os kulp'a pri io el tiu'j afer'o'j, li far'u konfes'o'n pri tio, kio'n li pek'is ; 6 kaj pro si'a pek'o, kiu'n li pek'is, li al'port'u al la Etern'ul'o kiel prop'ek'a'n ofer'o'n in'o'n el la mal'grand'a'j brut'o'j, ŝaf'in'o'n aŭ kapr'in'o'n ; kaj la pastr'o liber'ig'os li'n de li'a pek'o.
7 Kaj se li ne est'os sufiĉ'e bon'stat'a, por al'port'i ŝaf'in'o'n, li al'port'u pro si'a pek'o, kiu'n li pek'is, du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n al la Etern'ul'o, unu kiel prop'ek'a'n ofer'o'n, la du'a'n kiel brul'ofer'o'n.
8 Li al'port'u ili'n al la pastr'o, kaj ĉi tiu prezent'os antaŭ'e tiu'n, kiu est'os prop'ek'a ofer'o, kaj li tord'o'romp'os ĝi'a'n kap'o'n ĉe la nuk'o, sed ne apart'ig'os ĝi'n ; 9 kaj li asperg'os per la sang'o de la prop'ek'a ofer'o la mur'o'n de la altar'o, kaj la rest'int'a'n sang'o'n li el'prem'os ĉe la baz'o de la altar'o ; tio est'as prop'ek'a ofer'o.
10 Kaj el la du'a li far'os brul'ofer'o'n laŭ la regul'o'j ; kaj la pastr'o liber'ig'os li'n de la pek'o, kiu'n li pek'is, kaj est'os pardon'it'e al li.
11 Se li ne est'os sufiĉ'e bon'stat'a, por al'port'i du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n, tiam li al'port'u kiel ofer'o'n pro si'a pek'o dek'on'o'n de ef'o da delikat'a farun'o, kiel prop'ek'a'n ofer'o'n ; li ne verŝ'u sur ĝi'n ole'o'n kaj kaj ne met'u sur ĝi'n oliban'o'n, ĉar ĝi est'as prop'ek'a ofer'o.
12 Kaj li al'port'u ĝi'n al la pastr'o, kaj la pastr'o pren'os el ĝi plen'man'o'n kiel memor'part'o'n kaj brul'ig'os sur la altar'o kun la fajr'ofer'o'j al la Etern'ul'o ; ĝi est'as prop'ek'a ofer'o.
13 Kaj la pastr'o liber'ig'os li'n de li'a pek'o, kiu'n li pek'is koncern'e iu'n el tiu'j afer'o'j, kaj est'os pardon'it'e al li ; la rest'aĵ'o est'u por la pastr'o, kiel farun'ofer'o.
14 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 15 Se iu kulp'iĝ'os, pek'ant'e per erar'o kontraŭ la sankt'aĵ'o'j de la Etern'ul'o, tiam li al'port'u kiel pro'kulp'a'n ofer'o'n al la Etern'ul'o vir'ŝaf'o'n sen'difekt'a'n el la mal'grand'a'j brut'o'j, hav'ant'a'n laŭ vi'a taks'ad'o la valor'o'n de du sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o ; ĝi est'u pro'kulp'a ofer'o.
16 Kaj pro la sankt'aĵ'o, kontraŭ kiu li pek'is, li pag'u, kaj li al'don'u kvin'on'o'n de ĝi'a valor'o kaj don'u tio'n al la pastr'o ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n per la pro'kulp'a vir'ŝaf'o, kaj est'os pardon'it'e al li.
17 Kaj se iu pek'os, far'ant'e iu'n el tiu'j afer'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o mal'permes'is, sed li ne sci'is kaj far'iĝ'is kulp'a, kaj li port'os sur si si'a'n pek'o'n : 18 tiam li al'port'u vir'ŝaf'o'n sen'difekt'a'n el la mal'grand'a'j brut'o'j, laŭ vi'a taks'ad'o, kiel kulp'ofer'o'n al la pastr'o ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n koncern'e li'a'n erar'o'n, kiu'n li far'is ne sci'ant'e, kaj est'os pardon'it'e al li.
19 Ĝi est'as pro'kulp'a ofer'o ; li kulp'iĝ'is antaŭ la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 6

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Se iu pek'os kaj krim'os antaŭ la Etern'ul'o, ne'ant'e al si'a proksim'ul'o koncern'e konfid'it'aĵ'o'n aŭ depon'it'aĵ'o'n aŭ rab'it'aĵ'o'n, aŭ se li tromp'e for'pren'os io'n de si'a proksim'ul'o, 3 aŭ se li trov'os perd'it'aĵ'o'n kaj ne'os tio'n, aŭ se li ĵur'os mensog'e pri io, kio'n hom'o far'as, kaj per tio pek'as : 4 tiam, se li pek'is kaj kulp'iĝ'is, li re'don'u la rab'it'aĵ'o'n, kiu'n li rab'is, aŭ tio'n, kio'n li tromp'e for'pren'is, aŭ la depon'it'aĵ'o'n, kiu est'is depon'it'a ĉe li, aŭ la perd'it'aĵ'o'n, kiu'n li trov'is ; 5 aŭ ĉio'n, pri kio li mensog'e ĵur'is, li re'pag'u per ĝi'a plen'a valor'o kaj al'don'u pli'e kvin'on'o'n de ĝi ; al tiu, kies tio est'as, li don'u ĝi'n en la tag'o, kiam li al'port'as si'a'n kulp'ofer'o'n.
6 Kaj kiel si'a'n kulp'ofer'o'n li al'port'u al la Etern'ul'o sen'difekt'a'n vir'ŝaf'o'n el la mal'grand'a'j brut'o'j, laŭ vi'a taks'ad'o, kiel kulp'ofer'o'n, por la pastr'o.
7 Kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n antaŭ la Etern'ul'o, kaj est'os pardon'it'e al li pri ĉio, kio'n li far'is kaj per kio li kulp'iĝ'is.
8 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 9 Ordon'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j, dir'ant'e : Jen est'as la leĝ'o pri la brul'ofer'o : la brul'ofer'o rest'u sur la fajr'uj'o sur la altar'o dum tut'a nokt'o, ĝis la maten'o, kaj la fajr'o de la altar'o rest'u brul'ant'a sur ĝi.
10 Kaj la pastr'o met'u sur si'n si'a'n lin'a'n vest'o'n, kaj si'a'j'n lin'a'j'n pantalon'o'j'n li sur'met'u sur si'a'n korp'o'n, kaj li de'pren'u la cindr'o'n, kiu'n la fajr'o el'brul'ig'is el la brul'ofer'o sur la altar'o, kaj li met'u ĝi'n apud la altar'o'n.
11 Kaj li de'met'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj met'u sur si'n ali'a'j'n vest'o'j'n kaj el'port'u la cindr'o'n ekster la tend'ar'o'n sur pur'a'n lok'o'n.
12 Kaj la fajr'o sur la altar'o rest'u brul'ant'a sur ĝi kaj ne esting'iĝ'u ; kaj la pastr'o brul'ig'u sur ĝi lign'o'n ĉiu'maten'e, kaj aranĝ'u sur ĝi la brul'ofer'o'n kaj brul'ig'u sur ĝi la seb'o'n de la pac'ofer'o'j.
13 Etern'a fajr'o brul'u sur la altar'o, ne esting'iĝ'u.
14 Kaj jen est'as la leĝ'o pri la farun'ofer'o : la fil'o'j de Aaron al'port'u ĝi'n antaŭ la Etern'ul'o'n sur la antaŭ'a'n part'o'n de la altar'o.
15 Kaj la pastr'o pren'u el ĝi plen'man'o'n el la delikat'a farun'o de la farun'ofer'o kaj el ĝi'a ole'o, kaj la tut'a'n oliban'o'n, kiu est'as sur la farun'ofer'o, kaj li brul'ig'u sur la altar'o kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n, memor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
16 Kaj la rest'aĵ'o'n el ĝi manĝ'u Aaron kaj li'a'j fil'o'j ; sen'ferment'e ili ĝi'n manĝ'u sur sankt'a lok'o, sur la kort'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ili ĝi'n manĝ'u.
17 Ĝi ne est'u bak'at'a ferment'int'e ; kiel ili'a'n part'o'n Mi don'is ĝi'n el Mi'a'j fajr'ofer'o'j ; ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o, simil'e al pek'ofer'o kaj kulp'ofer'o.
18 Ĉiu vir'seks'ul'o el la Aaron'id'o'j pov'as ĝi'n manĝ'i kiel etern'a'n destin'it'aĵ'o'n en vi'a'j generaci'o'j el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'n, dev'os est'i sankt'a.
19 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 20 Jen est'as la ofer'o de Aaron kaj li'a'j fil'o'j, kiu'n ili al'port'os al la Etern'ul'o en la tag'o de si'a sankt'ole'at'ec'o : dek'on'o de ef'o da delikat'a farun'o kiel konstant'a farun'ofer'o, unu du'on'o maten'e kaj la du'a du'on'o vesper'e.
21 Sur pat'o kun ole'o ĝi dev'as est'i prepar'it'a ; bon'e bak'it'a'n al'port'u ĝi'n ; en form'o de dis'pec'ig'it'a farun'ofer'o al'port'u ĝi'n kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
22 Kaj la pastr'o, kiu el li'a'j fil'o'j est'os sankt'ole'it'a anstataŭ li, plen'um'os tio'n ; ĝi est'u etern'a leĝ'o antaŭ la Etern'ul'o ; ĝi tut'a dev'as est'i for'brul'ig'at'a.
23 Kaj ĉiu farun'ofer'o de pastr'o est'u for'brul'ig'at'a tut'a ; ĝi ne est'u manĝ'at'a.
24 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 25 Dir'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j jen'e : Jen est'as la leĝ'o pri la pek'ofer'o : sur tiu lok'o, sur kiu est'as buĉ'at'a la brul'ofer'o, oni buĉ'u la pek'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; plej'sankt'aĵ'o ĝi est'as.
26 La pastr'o, kiu plen'um'as la pek'ofer'o'n, manĝ'u ĝi'n ; sur sankt'a lok'o ĝi est'u manĝ'at'a, sur la kort'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
27 Ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ĝi'a'n viand'o'n, dev'as est'i sankt'a ; kaj se iu asperg'os per ĝi'a sang'o la vest'o'n, li lav'u la asperg'it'a'n pec'o'n sur sankt'a lok'o.
28 Kaj la argil'a'n vaz'o'n, en kiu ĝi est'is kuir'it'a, oni dis'romp'u ; kaj se ĝi est'is kuir'it'a en kupr'a vaz'o, oni pur'ig'u ĉi tiu'n kaj lav'u ĝi'n per akv'o.
29 Ĉiu vir'seks'ul'o el la pastr'o'j pov'as ĝi'n manĝ'i ; ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o.
30 Sed ĉiu pek'ofer'o, el kies sang'o oni en'port'os en la tabernakl'o'n de kun'ven'o por pek'liber'ig'o en la sankt'ej'o, ne est'u manĝ'at'a ; per fajr'o oni ĝi'n for'brul'ig'u.

Ĉapitr'o 7

    Kaj jen est'as la leĝ'o pri la kulp'ofer'o : plej'sankt'aĵ'o ĝi est'as.
2 Sur la lok'o, sur kiu est'as buĉ'at'a la brul'ofer'o, oni buĉ'u la kulp'ofer'o'n, kaj per ĝi'a sang'o oni asperg'u la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
3 Kaj ĝi'a'n tut'a'n seb'o'n oni al'port'u el ĝi ofer'e, la vost'o'n, kaj la seb'o'n, kiu kovr'as la intern'aĵ'o'j'n, 4 kaj ambaŭ ren'o'j'n, kaj la seb'o'n, kiu est'as sur ili, kiu est'as ĉe la lumb'o, kaj la ret'o'n sur la hepat'o, kun'e kun la ren'o'j oni ĝi'n apart'ig'u.
5 Kaj la pastr'o brul'ig'u ili'n sur la altar'o kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o ; ĝi est'as kulp'ofer'o.
6 Ĉiu vir'seks'ul'o el la pastr'o'j pov'as ĝi'n manĝ'i ; sur sankt'a lok'o ĝi est'u manĝ'at'a ; ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o.
7 Kiel por la pek'ofer'o, tiel ankaŭ por la kulp'ofer'o est'u la sam'a leĝ'o ; al la pastr'o, kiu pek'liber'ig'as per ĝi, al li ĝi aparten'u.
8 Al la pastr'o, kiu plen'um'as ies brul'ofer'o'n, al tiu pastr'o aparten'u la fel'o de la brul'ofer'o, kiu'n li plen'um'is.
9 Kaj ĉiu farun'ofer'o, kiu est'as bak'it'a en forn'o aŭ pret'ig'it'a en kaserol'o aŭ sur pat'o, aparten'u al la pastr'o, kiu prezent'is ĝi'n.
10 Kaj ĉiu farun'ofer'o, miks'it'a kun ole'o aŭ sek'a, aparten'u al ĉiu'j Aaron'id'o'j, al ĉiu'j egal'e.
11 Kaj jen est'as la leĝ'o pri la pac'ofer'o, kiu est'as al'port'at'a al la Etern'ul'o : 12 se iu ĝi'n al'port'as kiel dank'o'n, li al'port'u kun la dank'a ofer'o ne'ferment'int'a'j'n kuk'o'j'n, miks'it'a'j'n kun ole'o, kaj ne'ferment'int'a'j'n flan'o'j'n, ŝmir'it'a'j'n per ole'o, kaj el delikat'a farun'o kuk'o'j'n frit'it'a'j'n, miks'it'a'j'n kun ole'o.
13 Kun'e kun kuk'o'j el pan'o ferment'int'a li al'port'u si'a'n ofer'o'n, ĉe si'a dank'a pac'ofer'o.
14 Kaj li al'port'u unu el ili, el ĉiu ofer'o, kiel ofer'don'o'n al la Etern'ul'o ; al la pastr'o, kiu asperg'as la sang'o'n de la pac'ofer'o, ĝi aparten'u.
15 Kaj la viand'o de la dank'a pac'ofer'o est'u manĝ'at'a en la tag'o de la ofer'ad'o ; oni ne dev'as rest'ig'i iom el ĝi ĝis la maten'o.
16 Sed se li'a ofer'o est'as sankt'a promes'o aŭ mem'vol'a ofer'o, ĝi est'u manĝ'at'a en la tag'o de la al'port'ad'o de la ofer'o ; kaj ankaŭ en la sekv'ant'a tag'o oni pov'as manĝ'i tio'n, kio rest'is el ĝi.
17 Kaj kio rest'is el la viand'o de la ofer'o ĝis la tri'a tag'o, tio est'u for'brul'ig'at'a per fajr'o.
18 Se iu manĝ'os el la viand'o de si'a pac'ofer'o en la tri'a tag'o, ĝi ne akir'os plaĉ'o'n ; kiu al'port'os ĝi'n, al tiu ĝi ne est'os kalkul'at'a ; ĝi est'os abomen'ind'aĵ'o, kaj kiu ĝi'n manĝ'os, tiu hav'os pek'o'n.
19 La viand'o, kiu ek'tuŝ'is io'n mal'pur'a'n, ne est'u manĝ'at'a, oni ĝi'n for'brul'ig'u per fajr'o.
La ceter'a'n viand'o'n pov'as manĝ'i ĉiu pur'ul'o.
20 Se iu, hav'ant'e sur si mal'pur'aĵ'o'n, manĝ'os viand'o'n el la pac'ofer'o, kiu est'is destin'it'a por la Etern'ul'o, ties anim'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
21 Se iu ek'tuŝ'os io'n mal'pur'a'n, ĉu mal'pur'aĵ'o'n de hom'o, ĉu mal'pur'a'n best'o'n, ĉu ia'n mal'pur'a'n abomen'ind'aĵ'o'n, kaj manĝ'os el la viand'o de pac'ofer'o, kiu est'is destin'it'a por la Etern'ul'o, ties anim'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
22 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 23 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Seb'o'n de bov'o kaj de ŝaf'o kaj de kapr'o neniam manĝ'u.
La seb'o'n de kadavr'aĵ'o kaj la seb'o'n de best'o dis'ŝir'it'a oni pov'as uz'i por ĉia labor'o, sed manĝ'i ĝi'n vi ne dev'as.
25 Ĉar ĉiu, kiu manĝ'os seb'o'n de brut'o'j, el kiu'j oni al'port'as fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, la manĝ'int'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
26 Kaj nenia'n sang'o'n manĝ'u en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j, nek el bird'o'j, nek el brut'o'j.
27 Ĉiu, kiu manĝ'os ia'n sang'o'n, eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
28 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 29 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Kiu al'port'as si'a'n pac'ofer'o'n al la Etern'ul'o, tiu al'port'u mem al la Etern'ul'o tio'n, kio aparten'as el li'a'j pac'ofer'o'j ; 30 propr'a'man'e li al'port'u la fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o ; la seb'o'n kun'e kun la brust'aĵ'o li al'port'u ; la brust'aĵ'o'n, por sku'i ĝi'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
31 Kaj la pastr'o brul'ig'os la seb'o'n sur la altar'o, kaj la brust'aĵ'o est'os por Aaron kaj por li'a'j fil'o'j.
32 Kaj la dekstr'a'n femur'o'n el vi'a'j pac'ofer'o'j don'u kiel lev'ofer'o'n al la pastr'o.
33 Kiu el la Aaron'id'o'j al'port'as la sang'o'n de la pac'ofer'o'j kaj la seb'o'n, al tiu aparten'u la dekstr'a femur'o kiel li'a part'o : 34 ĉar la brust'aĵ'on - sku'ofer'o'n kaj la femur'on - lev'ofer'o'n Mi pren'is de la Izrael'id'o'j el ili'a'j pac'ofer'o'j, kaj Mi don'is ili'n al la pastr'o Aaron kaj al li'a'j fil'o'j kiel etern'a'n destin'it'aĵ'o'n de la flank'o de la Izrael'id'o'j.
35 Tio est'as la sankt'a part'o de Aaron kaj la sankt'a part'o de li'a'j fil'o'j el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o de post la tag'o, en kiu ili est'is al'ig'it'a'j, por est'i pastr'o'j al la Etern'ul'o, 36 part'o, kiu'n la Etern'ul'o ordon'is don'i al ili de la Izrael'id'o'j en la tag'o, en kiu Li sankt'ole'is ili'n.
Tio est'as etern'a leĝ'o en ili'a'j generaci'o'j.
37 Tio est'as la leĝ'o pri la brul'ofer'o, pri la farun'ofer'o, pri la pek'ofer'o, pri la kulp'ofer'o, pri la ofer'o de konsekr'o, kaj pri la pac'ofer'o ; 38 kiu'n la Etern'ul'o don'is al Mose'o sur la mont'o Sin'a'j, kiam Li ordon'is al la Izrael'id'o'j en la dezert'o Sinaj'a, ke ili al'port'ad'u si'a'j'n ofer'o'j'n al la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 8

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Pren'u Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n kun'e kun li kaj la vest'o'j'n kaj la sankt'a'n ole'o'n kaj bov'id'o'n por pek'ofer'o kaj du vir'ŝaf'o'j'n kaj korb'o'n da mac'o'j.
3 Kaj la tut'a'n komun'um'o'n kun'ven'ig'u ĉe la en'ir'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
4 Kaj Mose'o far'is, kiel la Etern'ul'o al li ordon'is ; kaj la komun'um'o kolekt'iĝ'is ĉe la en'ir'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
5 Kaj Mose'o dir'is al la komun'um'o : Jen est'as tio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is far'i.
6 Kaj Mose'o al'ven'ig'is Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n, kaj li lav'is ili'n per akv'o.
7 Kaj li met'is sur li'n la ĥiton'o'n kaj zon'is li'n per zon'o kaj vest'is li'n per la tunik'o kaj met'is sur li'n la efod'o'n kaj zon'is li'n per la zon'o de la efod'o kaj al'fortik'ig'is per ĝi la efod'o'n sur li.
8 Kaj li met'is sur li'n la sur'brust'aĵ'o'n, kaj sur la sur'brust'aĵ'o'n la sign'o'j'n de lum'o kaj de just'o.
9 Kaj li met'is la cidar'o'n sur li'a'n kap'o'n, kaj sur la cidar'o'n sur la antaŭ'a flank'o li met'is la or'a'n tabul'et'o'n, la sankt'a'n kron'o'n, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
10 Kaj Mose'o pren'is la sankt'a'n ole'o'n, kaj sankt'ole'is la tabernakl'o'n, kaj ĉio'n, kio est'is en ĝi, kaj li sankt'ig'is ili'n.
11 Kaj li asperg'is per tio la altar'o'n sep foj'o'j'n, kaj li sankt'e'ŝmir'is la altar'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n, kaj la lav'uj'o'n kaj ĝi'a'n piedestal'o'n, por sankt'ig'i ili'n.
12 Kaj li verŝ'is iom el la sankt'a ole'o sur la kap'o'n de Aaron, kaj li ŝmir'is li'n, por sankt'ig'i li'n.
13 Kaj Mose'o al'ven'ig'is la fil'o'j'n de Aaron kaj vest'is ili'n per ĥiton'o'j kaj zon'is ili'n per zon'o'j kaj al'lig'is sur ili mitr'o'j'n, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
14 Kaj li al'konduk'is la prop'ek'a'n bov'id'o'n, kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'is si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la prop'ek'a bov'id'o.
15 Kaj Mose'o ĝi'n buĉ'is, kaj li pren'is iom el la sang'o kaj met'is per si'a fingr'o sur la korn'o'j'n de la altar'o ĉirkaŭ'e kaj pek'liber'ig'is la altar'o'n ; kaj la ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'is ĉe la baz'o de la altar'o, kaj sankt'ig'is ĉi tiu'n, por pek'liber'ig'i ĝi'n.
16 Kaj li pren'is la tut'a'n seb'o'n, kiu est'is sur la intern'aĵ'o'j, kaj la ret'o'n de la hepat'o, kaj ambaŭ ren'o'j'n kaj ili'a'n seb'o'n, kaj Mose'o brul'ig'is tio'n sur la altar'o.
17 Kaj la bov'id'o'n kaj ĝi'a'n fel'o'n kaj ĝi'a'n karn'o'n kaj ĝi'a'n mal'pur'aĵ'o'n li for'brul'ig'is per fajr'o ekster la tend'ar'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
18 Kaj li al'konduk'is la vir'ŝaf'o'n de brul'ofer'o ; kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'is si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la vir'ŝaf'o.
19 Kaj Mose'o ĝi'n buĉ'is, kaj asperg'is per la sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
20 Kaj la vir'ŝaf'o'n li dis'hak'is en part'o'j'n, kaj Mose'o ek'brul'ig'is la kap'o'n kaj la part'o'j'n kaj la gras'o'n.
21 La intern'aĵ'o'j'n kaj la krur'o'j'n li lav'is per akv'o ; kaj Mose'o for'brul'ig'is la tut'a'n ŝaf'o'n sur la altar'o ; ĝi est'is brul'ofer'o por agrabl'a odor'aĵ'o, fajr'ofer'o al la Etern'ul'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
22 Kaj li al'konduk'is la du'a'n vir'ŝaf'o'n, la vir'ŝaf'o'n de konsekr'ad'o ; kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j met'is si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'n de la vir'ŝaf'o.
23 Kaj li ĝi'n buĉ'is, kaj Mose'o pren'is iom el ĝi'a sang'o kaj met'is sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de Aaron kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a pied'o.
24 Kaj li al'konduk'is la fil'o'j'n de Aaron, kaj Mose'o met'is iom el la sang'o sur la mal'supr'a'n rand'o'n de ili'a dekstr'a orel'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de ili'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de ili'a dekstr'a pied'o ; kaj Mose'o asperg'is per la sang'o la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
25 Kaj li pren'is la seb'o'n kaj la vost'o'n, kaj la tut'a'n seb'o'n, kiu est'is sur la intern'aĵ'o'j, kaj la ret'o'n de la hepat'o, kaj ambaŭ ren'o'j'n kaj ili'a'n seb'o'n, kaj la dekstr'a'n femur'o'n.
26 Kaj el la korb'o da mac'o'j, kiu est'is antaŭ la Etern'ul'o, li pren'is unu mac'a'n kuk'o'n kaj unu kuk'o'n kun ole'o kaj unu flan'o'n, kaj met'is ili'n sur la seb'o'j'n kaj sur la dekstr'a'n femur'o'n.
27 Kaj li met'is ĉio'n ĉi tio'n sur la man'o'j'n de Aaron kaj sur la man'o'j'n de li'a'j fil'o'j, kaj li sku'is tio'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
28 Kaj Mose'o pren'is tio'n for de ili'a'j man'o'j kaj ek'brul'ig'is sur la altar'o kun'e kun la brul'ofer'o : tio est'is ofer'o de konsekr'ad'o, por agrabl'a odor'aĵ'o ; ĝi est'is fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
29 Kaj Mose'o pren'is la brust'aĵ'o'n kaj sku'is ĝi'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o : de la ŝaf'o de konsekr'ad'o ĝi est'is la destin'it'a part'o por Mose'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
30 Kaj Mose'o pren'is iom el la sankt'a ole'o, kaj el la sang'o, kiu est'is sur la altar'o, kaj asperg'is Aaron'o'n, li'a'j'n vest'o'j'n, li'a'j'n fil'o'j'n, kaj la vest'o'j'n de li'a'j fil'o'j kun'e kun li ; kaj li sankt'ig'is Aaron'o'n, li'a'j'n vest'o'j'n, li'a'j'n fil'o'j'n, kaj la vest'o'j'n de li'a'j fil'o'j kun'e kun li.
31 Kaj Mose'o dir'is al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j : Kuir'u la viand'o'n ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj tie manĝ'u ĝi'n, kaj ankaŭ la pan'o'n, kiu est'as en la korb'o de konsekr'ad'o, kiel mi ordon'is, dir'ant'e : Aaron kaj li'a'j fil'o'j ĝi'n manĝ'u.
32 Kaj la rest'aĵ'o'n el la viand'o kaj el la pan'o for'brul'ig'u per fajr'o.
33 Kaj for de la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ne for'ir'u dum sep tag'o'j, ĝis la tag'o, en kiu fin'iĝ'os la temp'o de vi'a konsekr'ad'o ; ĉar sep tag'o'j'n daŭr'os vi'a konsekr'ad'o.
34 Kiel est'is far'it'e hodiaŭ, tiel la Etern'ul'o ordon'is far'i, por pek'liber'ig'i vi'n.
35 Kaj ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o rest'u tag'e kaj nokt'e dum sep tag'o'j, kaj vi observ'os la serv'ad'o'n al la Etern'ul'o, por ke vi ne mort'u ; ĉar tiel est'as ordon'it'e al mi.
36 Kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j far'is ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o ordon'is per Mose'o.

Ĉapitr'o 9

    En la ok'a tag'o Mose'o vok'is Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n kaj la plej'aĝ'ul'o'j'n de Izrael.
2 Kaj li dir'is al Aaron : Pren'u al vi jun'a'n bov'id'o'n por pek'ofer'o kaj vir'ŝaf'o'n por brul'ofer'o, sen'difekt'a'j'n, kaj al'konduk'u ili'n antaŭ la Etern'ul'o'n.
3 Kaj al la Izrael'id'o'j dir'u jen'e : Pren'u vir'kapr'o'n por prop'ek'a ofer'o, kaj bov'id'o'n kaj ŝaf'id'o'n jar'aĝ'a'j'n, sen'difekt'a'j'n, por brul'ofer'o, 4 kaj vir'bov'o'n kaj vir'ŝaf'o'n por pac'ofer'o, por far'i ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o, kaj farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun ole'o ; ĉar hodiaŭ la Etern'ul'o aper'os antaŭ vi.
5 Kaj ili al'port'is tio'n, kio'n ordon'is Mose'o, antaŭ la pord'o'n de la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la tut'a komun'um'o al'proksim'iĝ'is kaj star'iĝ'is antaŭ la Etern'ul'o.
6 Kaj Mose'o dir'is : Jen est'as tio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is ; far'u, kaj tiam aper'os antaŭ vi la majest'o de la Etern'ul'o.
7 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Al'ir'u al la altar'o, kaj far'u vi'a'n pek'ofer'o'n kaj vi'a'n brul'ofer'o'n kaj pek'liber'ig'u vi'n kaj la popol'o'n, kaj far'u la ofer'o'n de la popol'o kaj pek'liber'ig'u ili'n, kiel ordon'is la Etern'ul'o.
8 Kaj Aaron al'ir'is al la altar'o, kaj buĉ'is la bov'id'o'n, kiu est'is li'a prop'ek'a ofer'o.
9 Kaj la fil'o'j de Aaron al'port'is al li la sang'o'n, kaj li tremp'is si'a'n fingr'o'n en la sang'o kaj ŝmir'is la korn'o'j'n de la altar'o, kaj la ceter'a'n sang'o'n li el'verŝ'is ĉe la baz'o de la altar'o.
10 Sed la seb'o'n kaj la ren'o'j'n kaj la ret'o'n de la hepat'o de la pek'ofer'o li brul'ig'is sur la altar'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
11 Kaj la karn'o'n kaj la fel'o'n li for'brul'ig'is per fajr'o ekster la tend'ar'o.
12 Kaj li buĉ'is la brul'ofer'o'n, kaj la fil'o'j de Aaron al'port'is al li la sang'o'n, kaj li asperg'is per ĝi la altar'o'n ĉirkaŭ'e.
13 Kaj la brul'ofer'o'n ili al'port'is al li dis'pec'ig'it'a'n kaj la kap'o'n, kaj li brul'ig'is tio'n sur la altar'o.
14 Kaj li lav'is la intern'aĵ'o'j'n kaj la krur'o'j'n kaj brul'ig'is tio'n kun la brul'ofer'o sur la altar'o.
15 Kaj li al'port'is la ofer'o'n de la popol'o, kaj li pren'is la prop'ek'a'n kapr'o'n de la popol'o, kaj buĉ'is ĝi'n kaj far'is el ĝi pek'ofer'o'n kiel el la antaŭ'a.
16 Kaj li al'port'is la brul'ofer'o'n kaj ag'is kun ĝi laŭ la regul'o'j.
17 Kaj li al'port'is la farun'ofer'o'n kaj pren'is el ĝi plen'man'o'n kaj brul'ig'is tio'n sur la altar'o krom la maten'a brul'ofer'o.
18 Kaj li buĉ'is la bov'o'n kaj la ŝaf'o'n kiel pac'ofer'o'n de la popol'o, kaj la fil'o'j de Aaron al'port'is al li la sang'o'n, kaj li asperg'is per ĝi la altar'o'n ĉirkaŭ'e ; 19 kaj la seb'o'j'n de la bov'o, kaj el la ŝaf'o la vost'o'n kaj la kovr'ant'a'n seb'o'n kaj la ren'o'j'n kaj la ret'o'n de la hepat'o.
20 Kaj ili met'is la seb'o'j'n sur la brust'aĵ'o'j'n, kaj li ek'brul'ig'is la seb'o'j'n sur la altar'o.
21 Kaj la brust'aĵ'o'j'n kaj la dekstr'a'n femur'o'n Aaron sku'is kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o, kiel Mose'o ordon'is.
22 Kaj Aaron lev'is si'a'j'n man'o'j'n al la popol'o kaj ben'is ĝi'n ; kaj li mal'supr'e'n'ir'is, plen'um'int'e la pek'ofer'o'n kaj la brul'ofer'o'n kaj la pac'ofer'o'n.
23 Kaj Mose'o kaj Aaron en'ir'is en la tabernakl'o'n de kun'ven'o kaj el'ir'is kaj ben'is la popol'o'n.
Kaj montr'iĝ'is la majest'o de la Etern'ul'o al la tut'a popol'o.
24 Kaj el'ir'is fajr'o el antaŭ la Etern'ul'o kaj konsum'is sur la altar'o la brul'ofer'o'n kaj la seb'o'n ; kaj la tut'a popol'o vid'is, kaj ili ĝoj'e ek'kri'is kaj fal'is vizaĝ'al'ter'e.

Ĉapitr'o 10

    Kaj Nadab kaj Abihu, la fil'o'j de Aaron, pren'is ĉiu si'a'n incens'uj'o'n kaj met'is en ĝi'n fajr'o'n kaj met'is sur ĝi'n incens'o'n kaj al'port'is antaŭ la Etern'ul'o'n fajr'o'n fremd'a'n, pri kiu Li ne ordon'is al ili.
2 Tiam el'ir'is fajr'o el antaŭ la Etern'ul'o kaj for'brul'ig'is ili'n, kaj ili mort'is antaŭ la Etern'ul'o.
3 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Jen pri ĉi tio parol'is la Etern'ul'o, kiam Li dir'is : Per Mi'a'j proksim'ul'o'j Mi sankt'iĝ'os kaj antaŭ la tut'a popol'o Mi majest'iĝ'os.
Kaj Aaron silent'is.
4 Kaj Mose'o al'vok'is Miŝael'o'n kaj Elcafan'o'n, fil'o'j'n de Uz'iel, onkl'o de Aaron, kaj li dir'is al ili : Al'ir'u, el'port'u vi'a'j'n frat'o'j'n el la sankt'ej'o ekster la tend'ar'o'n.
5 Kaj ili al'ir'is kaj el'port'is ili'n en ili'a'j ĥiton'o'j ekster la tend'ar'o'n, kiel dir'is Mose'o.
6 Kaj Mose'o dir'is al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j Ele'az'ar kaj It'am'ar : Vi'a'j'n kap'o'j'n ne nud'ig'u kaj vi'a'j'n vest'o'j'n ne dis'ŝir'u, por ke vi ne mort'u kaj por ke Li ne koler'u la tut'a'n komun'um'o'n ; sed vi'a'j frat'o'j, la tut'a dom'o de Izrael, pri'plor'u la brul'o'n, kiu'n la Etern'ul'o ek'brul'ig'is.
7 Kaj el la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ne el'ir'u, por ke vi ne mort'u ; ĉar la sankt'a ole'o de la Etern'ul'o est'as sur vi.
Kaj ili ag'is laŭ la vort'o'j de Mose'o.
8 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Aaron, dir'ant'e : 9 Vin'o'n kaj ebri'ig'aĵ'o'n ne trink'u, nek vi, nek vi'a'j fil'o'j kun vi, kiam vi ir'as en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, por ke vi ne mort'u.
Tio est'u etern'a leĝ'o en vi'a'j generaci'o'j.
10 Por ke vi diferenc'ig'u inter sankt'aĵ'o kaj ordinar'aĵ'o kaj inter mal'pur'aĵ'o kaj pur'aĵ'o ; 11 kaj por ke vi instru'u al la Izrael'id'o'j ĉiu'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j'n el'dir'is al ili la Etern'ul'o per Mose'o.
12 Kaj Mose'o dir'is al Aaron, kaj al Ele'az'ar kaj al It'am'ar, li'a'j rest'int'a'j fil'o'j : Pren'u la farun'ofer'o'n, kiu rest'is el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o, kaj manĝ'u ĝi'n sen'ferment'e apud la altar'o ; ĉar ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o.
13 Kaj manĝ'u ĝi'n sur sankt'a lok'o ; ĉar ĝi est'as vi'a destin'it'aĵ'o kaj la destin'it'aĵ'o de vi'a'j fil'o'j el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o ; ĉar tiel est'as ordon'it'e al mi.
14 Kaj la brust'aĵ'o'n de sku'ad'o kaj la femur'o'n de lev'ad'o manĝ'u sur lok'o pur'a, vi kaj vi'a'j fil'o'j kaj vi'a'j fil'in'o'j kun'e kun vi ; ĉar ili est'as don'it'a'j kiel vi'a destin'it'aĵ'o kaj destin'it'aĵ'o de vi'a'j fil'o'j el la pac'ofer'o'j de la Izrael'id'o'j.
15 La femur'o'n de lev'ad'o kaj la brust'aĵ'o'n de sku'ad'o ili al'port'u kun la fajr'ofer'o'j el la seb'o, por sku'i tio'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; kaj tio est'u por vi kaj por vi'a'j fil'o'j etern'a destin'it'aĵ'o, kiel ordon'is la Etern'ul'o.
16 Kaj la kapr'o'n prop'ek'a'n Mose'o serĉ'is, sed montr'iĝ'is, ke ĝi est'as for'brul'ig'it'a.
Tiam li ek'koler'is kontraŭ Ele'az'ar kaj kontraŭ It'am'ar, la rest'int'a'j fil'o'j de Aaron, kaj li dir'is : 17 Kial vi ne manĝ'is la pek'ofer'o'n sur lok'o sankt'a ?
ĝi est'as ja plej'sankt'aĵ'o, kaj ĝi est'as don'it'a al vi, por for'port'i la pek'o'n de la komun'um'o, por pek'liber'ig'i ili'n antaŭ la Etern'ul'o.
18 Jen ĝi'a sang'o ne est'as en'port'it'a en la intern'o'n de la sankt'ej'o ; vi dev'is manĝ'i ĝi'n en la sankt'ej'o, kiel est'as ordon'it'e al mi.
19 Kaj Aaron dir'is al Mose'o : Jen hodiaŭ ili al'port'is si'a'n pek'ofer'o'n kaj si'a'n brul'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n, kaj okaz'is al mi tia afer'o ; se vi manĝ'us hodiaŭ pek'ofer'o'n, ĉu tio plaĉ'us al la Etern'ul'o ?
20 Kaj Mose'o tio'n aŭd'is, kaj tio plaĉ'is al li.

Ĉapitr'o 11

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e al ili : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Tio est'as la best'o'j, kiu'j'n vi pov'as manĝ'i el ĉiu'j brut'o'j, kiu'j est'as sur la ter'o : 3 ĉiu'n brut'o'n, kiu hav'as dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n kaj dis'tranĉ'a'n sulk'o'n sur la huf'o'j kaj kiu re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, vi pov'as manĝ'i.
4 Nur ĉi tiu'j'n ne manĝ'u el la re'maĉ'ant'a'j maĉ'it'aĵ'o'n kaj el la hav'ant'a'j dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n : la kamel'o'n, ĉar ĝi re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, sed dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n ĝi ne hav'as, mal'pur'a ĝi est'as por vi ; 5 kaj la hirak'o'n, ĉar ĝi re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, sed dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n ĝi ne hav'as, mal'pur'a ĝi est'as por vi ; 6 kaj la lepor'o'n, ĉar ĝi re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, sed dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n ĝi ne hav'as, mal'pur'a ĝi est'as por vi ; 7 kaj la pork'o'n, ĉar ĝi hav'as dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n kaj dis'tranĉ'a'n sulk'o'n sur la huf'o'j, sed ĝi ne re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, mal'pur'a ĝi est'as por vi.
8 Ili'a'n viand'o'n ne manĝ'u kaj ili'a'j'n kadavr'o'j'n ne tuŝ'u, mal'pur'a'j ili est'as por vi.
9 Jen'a'j'n vi pov'as manĝ'i el ĉiu'j best'o'j, kiu'j est'as en la akv'o : ĉiu'j'n, kiu'j hav'as naĝ'il'o'j'n kaj skvam'o'j'n en la akv'o, en la mar'o'j, kaj en la river'o'j, ili'n vi pov'as manĝ'i.
10 Sed ĉiu'j, kiu'j ne hav'as naĝ'il'o'j'n kaj skvam'o'j'n, en la mar'o'j kaj en la river'o'j, el ĉio, kio mov'iĝ'as en la akv'o, kaj el ĉiu'j est'aĵ'o'j, kiu'j viv'as en la akv'o, ili est'as abomen'ind'aĵ'o por vi ; 11 kaj ili est'u abomen'ind'aĵ'o por vi, ili'a'n viand'o'n ne manĝ'u kaj ili'a'j'n kadavr'o'j'n abomen'u.
12 Ĉio en la akv'o, kio ne hav'as naĝ'il'o'j'n kaj skvam'o'j'n, est'as abomen'ind'aĵ'o por vi.
13 Kaj ĉi tiu'j'n abomen'u inter la bird'o'j, ili ne est'u manĝ'at'a'j, ili est'as abomen'ind'aĵ'o'j : la agl'o'n kaj la gipaet'o'n kaj la pandion'o'n 14 kaj la milv'o'n kaj la falk'o'n kun ĝi'a spec'o, 15 ĉiu'n korv'o'n kun ĝi'a spec'o, 16 kaj la strut'o'n kaj la strig'o'n kaj la mev'o'n kaj la akcipitr'o'n kun ĝi'a spec'o 17 kaj la noktu'o'n kaj la mergul'o'n kaj la ibis'o'n 18 kaj la cign'o'n kaj la pelikan'o'n kaj la perk'n'op'ter'o'n 19 kaj la cikoni'o'n kaj la arde'o'n kun ĝi'a spec'o kaj la upup'o'n kaj la vespert'o'n.
20 Ĉio mov'iĝ'ant'a, kio hav'as flug'il'o'j'n kaj ir'as kvar'pied'e, est'as abomen'ind'aĵ'o por vi.
21 Nur tiu'j'n vi pov'as manĝ'i el ĉiu'j mov'iĝ'ant'o'j, kiu'j hav'as flug'il'o'j'n kaj ir'as kvar'pied'e : tiu'j'n, kiu'j hav'as genu'o'j'n super la krur'o'j, por salt'i per ili sur la ter'o.
22 La jen'a'j'n el ili vi pov'as manĝ'i : la akrid'o'n kun ĝi'a spec'o kaj la cikad'o'n kun ĝi'a spec'o kaj la gril'o'n kun ĝi'a spec'o kaj la lokust'o'n kun ĝi'a spec'o.
23 Sed ĉiu ali'a mov'iĝ'ant'o, kiu hav'as flug'il'o'j'n kaj kvar pied'o'j'n, est'as abomen'ind'aĵ'o por vi.
24 Kaj per la jen'a'j vi far'iĝ'os mal'pur'a'j ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'a'n kadavr'o'n, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o ; 25 kaj ĉiu, kiu port'os kadavr'aĵ'o'n de ili, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o : 26 ĉiu brut'o, kiu hav'as dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n, sed ne hav'as dis'tranĉ'a'n sulk'o'n kaj ne re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, est'as mal'pur'a por vi ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'n, est'os mal'pur'a.
27 Kaj el ĉiu'j best'o'j kvar'pied'a'j ĉiu'j, kiu'j ir'as sur si'a'j pland'o'j, est'as mal'pur'a'j por vi ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'a'n kadavr'o'n, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
28 Kaj kiu port'os kadavr'aĵ'o'n de ili, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o : mal'pur'a'j ili est'as por vi.
29 Kaj jen, kio est'as mal'pur'a por vi inter la ramp'aĵ'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o : la talp'o kaj la mus'o kaj la lacert'o kun ĝi'a spec'o 30 kaj la gek'o kaj la monitor'o kaj la ur'o'mastik'o kaj la skink'o kaj la ĥameleon'o.
31 Tiu'j est'as la mal'pur'a'j por vi inter ĉiu'j ramp'aĵ'o'j ; ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'n post ili'a mort'o, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
32 Kaj ĉio, sur kio'n fal'os io el ili mal'viv'a, est'os mal'pur'a ; ĉu ĝi est'os ia lign'a vaz'o, ĉu vest'o, ĉu fel'o, ĉu sak'o, ĉu ia il'o, per kiu oni far'as labor'o'n —oni met'u ĝi'n en akv'o'n, kaj ĝi est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o, kaj tiam ĝi far'iĝ'os pur'a.
33 Kaj se en ia'n argil'a'n vaz'o'n io el ili fal'os intern'e'n, tiam ĉio, kio est'as intern'e, far'iĝ'os mal'pur'a ; kaj la vaz'o'n romp'u.
34 Ĉiu manĝ'aĵ'o, kiu'n oni manĝ'as, se ŝpruc'os sur ĝi'n tia akv'o, far'iĝ'os mal'pur'a ; kaj ĉiu trink'aĵ'o, kiu'n oni trink'as, en tia vaz'o far'iĝ'os mal'pur'a.
35 Kaj ĉio, sur kio'n fal'os io el ili'a kadavr'aĵ'o, far'iĝ'os mal'pur'a ; se ĝi est'os forn'o aŭ kaldron'o, oni ĝi'n dis'romp'u ; mal'pur'a'j ili est'as kaj mal'pur'a'j ili est'u por vi.
36 Nur font'o kaj put'o kaj akv'ej'o'j rest'os pur'a'j.
Kiu ek'tuŝ'os ili'a'n kadavr'aĵ'o'n, far'iĝ'os mal'pur'a.
37 Kaj se io el ili'a kadavr'aĵ'o fal'os sur ia'n sem'ebl'a'n sem'o'n, kiu est'as sem'ot'a, ĝi rest'os pur'a.
38 Sed se est'os verŝ'it'a akv'o sur la sem'o'n kaj io el ili'a kadavr'aĵ'o fal'os sur ĝi'n, tiam ĝi est'os mal'pur'a por vi.
39 Kaj se mort'os ia brut'o el tiu'j, kiu'j'n vi uz'as por manĝ'i, tiam tiu, kiu ek'tuŝ'os ĝi'a'n kadavr'o'n, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
40 Kaj tiu, kiu manĝ'os io'n el ĝi'a kadavr'aĵ'o, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o ; kaj tiu, kiu port'os ĝi'a'n kadavr'o'n, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
41 Ĉia ramp'aĵ'o, kiu ramp'as sur la ter'o, est'as abomen'ind'aĵ'o, ĝi ne est'u manĝ'at'a.
42 Ĉio, kio ramp'as sur la ventr'o, kaj ĉio, kio ir'as sur kvar pied'o'j aŭ sur pli da pied'o'j, sed est'as ramp'aĵ'o, kiu ramp'as sur la ter'o —ili'n ne manĝ'u, ĉar ili est'as abomen'ind'aĵ'o.
43 Ne abomen'indig'u vi'a'j'n anim'o'j'n per ia'j best'o'j ramp'ant'a'j, kaj ne mal'pur'iĝ'u per ili, far'ant'e vi'n mem mal'pur'a'j.
44 Ĉar Mi, la Etern'ul'o, est'as vi'a Di'o ; tial sankt'ig'u vi'n kaj est'u sankt'a'j, ĉar Mi est'as sankt'a ; kaj ne mal'pur'ig'u vi'a'j'n anim'o'j'n per ia ramp'aĵ'o, kiu ramp'as sur la ter'o.
45 Ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, por est'i Di'o por vi ; est'u do sankt'a'j, ĉar Mi est'as sankt'a.
46 Tio est'as la leĝ'o pri la brut'o'j kaj pri la bird'o'j, kaj pri ĉiu'j best'o'j, mov'iĝ'ant'a'j en la akv'o, kaj pri ĉiu'j best'o'j, kiu'j ramp'as sur la ter'o, 47 por far'i diferenc'o'n inter la mal'pur'aĵ'o kaj pur'aĵ'o, kaj inter la best'o'j, kiu'j'n oni pov'as manĝ'i, kaj la best'o'j, kiu'j'n oni dev'as ne manĝ'i.

Ĉapitr'o 12

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Se vir'in'o frukt'ig'os sem'o'n kaj nask'os knab'et'o'n, tiam ŝi est'os mal'pur'a dum sep tag'o'j ; kiel en la tag'o'j de si'a monat'aĵ'a sufer'ad'o ŝi est'os mal'pur'a.
3 Kaj en la ok'a tag'o oni cirkumcid'u la karn'o'n de li'a prepuci'o.
4 Tri'dek tri tag'o'j'n ŝi rest'u en la sang'o de si'a pur'iĝ'o ; nenio'n sankt'a'n ŝi tuŝ'u kaj en la sankt'ej'o'n ŝi ne ven'u, ĝis fin'iĝ'os la tag'o'j de ŝi'a pur'iĝ'o.
5 Se ŝi nask'os knab'in'et'o'n, tiam ŝi est'u mal'pur'a dum du semajn'o'j kiel ĉe si'a monat'aĵ'o, kaj ses'dek ses tag'o'j'n ŝi rest'u en la sang'o de si'a pur'iĝ'o.
6 Kaj kiam fin'iĝ'os la tag'o'j de ŝi'a pur'iĝ'o post fil'o aŭ fil'in'o, ŝi al'port'u jar'aĝ'a'n ŝaf'id'o'n kiel brul'ofer'o'n, kaj kolomb'id'o'n aŭ turt'o'n kiel pek'ofer'o'n, al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, al la pastr'o.
7 Kaj li tio'n al'port'os antaŭ la Etern'ul'o'n kaj pek'liber'ig'os ŝi'n, kaj ŝi pur'iĝ'os de si'a sang'o'flu'ad'o.
Tio est'as la leĝ'o pri nask'int'in'o, ĉu de knab'o, ĉu de knab'in'o.
8 Kaj se ŝi ne est'as sufiĉ'e bon'stat'a, por al'port'i ŝaf'id'o'n, tiam ŝi pren'u du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n, unu kiel brul'ofer'o'n kaj la du'a'n kiel pek'ofer'o'n ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os ŝi'n, kaj ŝi pur'iĝ'os.

Ĉapitr'o 13

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 2 Se ĉe iu hom'o sur la haŭt'o de li'a korp'o aper'os ŝvel'aĵ'o aŭ pustul'o aŭ makul'o tia'manier'e, ke sur la haŭt'o de li'a korp'o far'iĝ'os kvazaŭ infekt'aĵ'o de lepr'o, tiam oni al'konduk'u li'n al la pastr'o Aaron aŭ al unu el li'a'j fil'o'j, la pastr'o'j.
3 Kaj la pastr'o rigard'os la infekt'aĵ'o'n sur la haŭt'o de la korp'o, kaj se li vid'os, ke la har'o'j sur la infekt'aĵ'o far'iĝ'is blank'a'j kaj la infekt'aĵ'o aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o de li'a korp'o, tiam ĝi est'as infekt'aĵ'o de lepr'o ; kaj la pastr'o ĝi'n pri'rigard'os, kaj deklar'os, ke ĝi est'as mal'pur'a.
4 Kaj se ĝi est'os blank'a makul'o sur la haŭt'o de li'a korp'o, sed ĝi ne aspekt'os pli profund'a ol la haŭt'o, kaj la har'o'j sur ĝi ne far'iĝ'is blank'a'j, tiam la pastr'o en'ŝlos'u la infekt'it'o'n por sep tag'o'j.
5 Kaj la pastr'o rigard'os li'n en la sep'a tag'o, kaj se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o rest'is en la antaŭ'a stat'o, kaj ke la infekt'aĵ'o ne dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, tiam la pastr'o en'ŝlos'u li'n por plu'a'j sep tag'o'j.
6 Kaj la pastr'o rigard'os li'n en la plu'a sep'a tag'o, kaj se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o far'iĝ'is mal'pli rimark'ebl'a kaj ĝi ne dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, tiam la pastr'o deklar'u li'n pur'a : ĝi est'as liken'o : li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os pur'a.
7 Sed se la liken'o tre dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, post kiam li montr'is si'n al la pastr'o, ke tiu deklar'u li'n pur'a, tiam li du'a'n foj'o'n dev'as si'n montr'i al la pastr'o.
8 Kaj se la pastr'o vid'os, ke la liken'o dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, tiam la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a : ĝi est'as lepr'o.
9 Se sur iu hom'o est'os infekt'aĵ'o de lepr'o, oni al'konduk'u li'n al la pastr'o.
10 Kaj se la pastr'o vid'os, ke est'as blank'a ŝvel'aĵ'o sur la haŭt'o kaj ke de ĝi la har'o'j far'iĝ'is blank'a'j kaj sur la ŝvel'aĵ'o est'as krud'a karn'o, 11 tiam tio est'as mal'nov'a lepr'o sur la haŭt'o de li'a korp'o ; kaj la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a, ne en'ŝlos'os li'n ; ĉar li est'as mal'pur'a.
12 Se la lepr'o dis'flor'os sur la haŭt'o kaj la lepr'o kovr'os la tut'a'n haŭt'o'n de la infekt'it'o, de li'a kap'o ĝis la pied'o'j, ĉio'n, kio'n pov'as vid'i la okul'o'j de la pastr'o ; 13 kaj la pastr'o vid'os, ke la lepr'o kovr'is li'a'n tut'a'n korp'o'n, tiam li deklar'os la infekt'aĵ'o'n pur'a : ĉio far'iĝ'is blank'a, tial ĝi est'as pur'a.
14 Sed en la tag'o, en kiu montr'iĝ'os sur li krud'a karn'o, li est'os mal'pur'a.
15 Kiam la pastr'o vid'os la krud'a'n karn'o'n, li deklar'os li'n mal'pur'a ; la krud'a karn'o est'as mal'pur'a : ĝi est'as lepr'o.
16 Tamen se la krud'a karn'o ŝanĝ'iĝ'os kaj far'iĝ'os blank'a, tiam li ven'u al la pastr'o.
17 Kaj kiam la pastr'o li'n rigard'os, kaj vid'os, ke la infekt'aĵ'o ali'form'iĝ'is en blank'aĵ'o'n, tiam la pastr'o deklar'os la infekt'aĵ'o'n pur'a ; li est'os pur'a.
18 Kaj se sur ies korp'o est'os absces'o kaj re'san'iĝ'os, 19 kaj sur la lok'o de la absces'o est'os blank'a ŝvel'aĵ'o aŭ ruĝ'et'e - blank'a makul'o, tiam li dev'as si'n montr'i al la pastr'o.
20 Kaj la pastr'o rigard'os, kaj se li vid'os, ke ĝi aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o kaj ĝi'a'j har'o'j far'iĝ'is blank'a'j, tiam la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a : ĝi est'as infekt'aĵ'o de lepr'o, ĝi ek'flor'is en la absces'o.
21 Kaj se la pastr'o vid'os, ke ne est'as sur ĝi blank'a'j har'o'j kaj ĝi ne est'as pli profund'a ol la haŭt'o kaj ĝi est'as ne tre rimark'ebl'a, tiam la pastr'o en'ŝlos'os li'n por sep tag'o'j.
22 Sed se ĝi dis'vast'iĝ'os sur la haŭt'o, tiam la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a : tio est'as infekt'aĵ'o.
23 Se la makul'o rest'os sur si'a lok'o kaj ne dis'vast'iĝ'os, ĝi est'as brul'um'o de absces'o ; kaj la pastr'o deklar'os ĝi'n pur'a.
24 Aŭ se sur la haŭt'o de li'a korp'o est'os brul'vund'o kaj sur la karn'o de la brul'vund'o aper'os makul'o ruĝ'et'e - blank'a aŭ blank'a, 25 kaj la pastr'o ĝi'n rigard'os, kaj vid'os, ke la har'o'j sur la makul'o far'iĝ'is blank'a'j kaj ĝi aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o, tiam ĝi est'as lepr'o, kiu ek'flor'is sur la brul'vund'o ; kaj la pastr'o deklar'os ĝi'n mal'pur'a : ĝi est'as infekt'aĵ'o de lepr'o.
26 Se la pastr'o vid'os, ke sur la makul'o ne est'as blank'a'j har'o'j kaj ĝi ne est'as pli profund'a ol la haŭt'o kaj ĝi est'as mal'mult'e rimark'ebl'a, tiam la pastr'o en'ŝlos'os li'n por sep tag'o'j.
27 Kaj la pastr'o li'n rigard'os en la sep'a tag'o ; se ĝi dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, tiam la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a : ĝi est'as infekt'aĵ'o de lepr'o.
28 Sed se la makul'o rest'is sur si'a lok'o kaj ne dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o kaj est'as mal'mult'e rimark'ebl'a, tiam ĝi est'as ŝvel'aĵ'o de la brul'vund'o ; kaj la pastr'o deklar'os li'n pur'a, ĉar ĝi est'as brul'um'o de la brul'vund'o.
29 Se ĉe vir'o aŭ ĉe vir'in'o est'os infekt'aĵ'o sur la kap'o aŭ sur la barb'o, 30 kaj la pastr'o rigard'os la infekt'aĵ'o'n, kaj vid'os, ke ĝi aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o kaj sur ĝi est'as har'o'j flav'et'a'j kaj mal'dik'a'j, tiam la pastr'o deklar'os li'n mal'pur'a : tio est'as fav'o, tio est'as lepr'o de la kap'o aŭ de la barb'o.
31 Sed se la pastr'o rigard'os la infekt'aĵ'o'n de la fav'o, kaj vid'os, ke ĝi ne aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o kaj ne est'as sur ĝi nigr'a'j har'o'j, tiam la pastr'o en'ŝlos'os la fav'o - infekt'it'o'n por sep tag'o'j.
32 Kaj la pastr'o rigard'os la infekt'it'o'n en la sep'a tag'o, kaj se li vid'os, ke la fav'o ne dis'vast'iĝ'is kaj ne est'as sur ĝi flav'et'a'j har'o'j kaj la fav'aĵ'o ne aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o, 33 tiam oni li'n raz'u, sed la fav'aĵ'o'n oni ne raz'u ; kaj la pastr'o en'ŝlos'os la fav'ul'o'n de'nov'e por sep tag'o'j.
34 Kaj la pastr'o rigard'os la fav'ul'o'n en la sep'a tag'o, kaj se li vid'os, ke la fav'o ne dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o kaj ĝi ne aspekt'as pli profund'a ol la haŭt'o, tiam la pastr'o deklar'os li'n pur'a ; kaj li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li est'os pur'a.
35 Sed se la fav'o dis'vast'iĝ'os sur la haŭt'o, post kiam li est'is deklar'it'a pur'a, 36 kaj la pastr'o vid'os, ke la fav'o dis'vast'iĝ'is sur la haŭt'o, tiam la pastr'o ne serĉ'u flav'et'a'j'n har'o'j'n : li est'as mal'pur'a.
37 Sed se la fav'o halt'is en si'a stat'o kaj nigr'a'j har'o'j el'kresk'is sur ĝi, tiam la fav'o san'iĝ'is ; li est'as pur'a, kaj la pastr'o deklar'os li'n pur'a.
38 Se sur la haŭt'o de la korp'o de iu vir'o aŭ vir'in'o aper'os makul'o'j, makul'o'j blank'a'j, 39 kaj la pastr'o rigard'os, kaj vid'os, ke sur la haŭt'o de ili'a korp'o la makul'o'j est'as pal'e - blank'a'j, tiam ĝi est'as liken'o, kiu ek'flor'is sur la haŭt'o ; li est'as pur'a.
40 Se ĉe iu el'fal'is la har'o'j sur la kap'o, li est'as sen'har'ul'o ; li est'as pur'a.
41 Se li'a kap'o sen'har'iĝ'as sur la antaŭ'a part'o, li est'as kalv'ul'o ; li est'as pur'a.
42 Sed se sur la sen'har'aĵ'o aŭ sur la kalv'aĵ'o est'os infekt'aĵ'o blank'e - ruĝ'et'a, tiam ĝi est'as lepr'o, kiu ek'flor'is sur li'a sen'har'aĵ'o aŭ sur li'a kalv'aĵ'o.
43 Kaj la pastr'o li'n rigard'os, kaj se li vid'os, ke la ŝvel'aĵ'o de la infekt'aĵ'o est'as blank'e - ruĝ'et'a sur li'a sen'har'aĵ'o aŭ sur li'a kalv'aĵ'o, kiel aspekt'as lepr'o sur la haŭt'o de la korp'o, 44 tiam tio est'as lepr'ul'o, li est'as mal'pur'a ; la pastr'o deklar'u li'n mal'pur'a : sur li'a kap'o est'as li'a infekt'aĵ'o.
45 Kaj la vest'o'j'n de la lepr'ul'o, sur kiu est'os tiu infekt'aĵ'o, oni dev'as dis'ŝir'i, kaj li'a kap'o dev'as est'i ne'kovr'it'a, kaj ĝis la lip'o'j li dev'as est'i ĉirkaŭ'kovr'it'a, kaj li dev'as kri'ad'i : Mal'pur'a, mal'pur'a !
46 La tut'a'n temp'o'n, dum la infekt'aĵ'o est'os sur li, li est'u rigard'at'a kiel mal'pur'a ; mal'pur'a li est'as ; li est'u izol'it'a, ekster la tend'ar'o est'u li'a loĝ'ej'o.
47 Kaj se est'os infekt'aĵ'o de lepr'o sur vest'o lan'a aŭ sur vest'o lin'a, ĉu sur la fundament'aĵ'o, ĉu sur la en'teks'it'aĵ'o, el lin'o aŭ el lan'o, ĉu sur fel'o, ĉu sur ia fel'aĵ'o, 49 kaj la infekt'aĵ'o est'os verd'et'a aŭ ruĝ'et'a sur la vest'o aŭ sur la fel'o, sur la fundament'aĵ'o aŭ sur la en'teks'it'aĵ'o aŭ sur la fel'aĵ'o, tiam ĝi est'as infekt'aĵ'o de lepr'o, kaj oni dev'as montr'i ĝi'n al la pastr'o.
50 Kaj la pastr'o pri'rigard'os la infekt'it'aĵ'o'n kaj en'ŝlos'os la infekt'it'aĵ'o'n por sep tag'o'j.
51 Kaj li rigard'os la infekt'it'aĵ'o'n en la sep'a tag'o ; se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o dis'vast'iĝ'is sur la vest'o, aŭ sur la fundament'aĵ'o, aŭ sur la en'teks'it'aĵ'o, aŭ sur ia fel'aĵ'o, tiam la infekt'aĵ'o est'as lepr'o pere'ig'a ; ĝi est'as mal'pur'a.
52 Kaj oni for'brul'ig'u la vest'o'n aŭ la fundament'aĵ'o'n aŭ la en'teks'it'aĵ'o'n el lan'o aŭ el lin'o aŭ ĉia'n fel'aĵ'o'n, sur kiu est'os la infekt'aĵ'o ; ĉar ĝi est'as lepr'o pere'ig'a, per fajr'o oni dev'as ĝi'n for'brul'ig'i.
53 Sed se la pastr'o vid'os, ke la infekt'aĵ'o ne dis'vast'iĝ'is sur la vest'o aŭ sur la fundament'aĵ'o aŭ sur la en'teks'it'aĵ'o aŭ sur ia fel'aĵ'o, 54 tiam la pastr'o ordon'os, ke oni lav'u tio'n, sur kio est'as la infekt'aĵ'o, kaj li en'ŝlos'os ĝi'n de'nov'e por sep tag'o'j.
55 Kaj la pastr'o rigard'os la infekt'aĵ'o'n post la lav'o, kaj se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o ne ŝanĝ'is si'a'n aspekt'o'n kaj la infekt'aĵ'o ne dis'vast'iĝ'is, tiam ĝi est'as mal'pur'a, per fajr'o oni ĝi'n for'brul'ig'u ; ĝi est'as penetr'iĝ'int'aĵ'o sur la antaŭ'a aŭ mal'antaŭ'a flank'o.
56 Sed se la pastr'o vid'os, ke la infekt'aĵ'o far'iĝ'is mal'pli rimark'ebl'a post la lav'o, tiam li de'ŝir'u ĝi'n de la vest'o aŭ de la fel'o aŭ de la fundament'aĵ'o aŭ de la en'teks'it'aĵ'o.
57 Se ĝi de'nov'e aper'os sur la vest'o aŭ sur la fundament'aĵ'o aŭ sur la en'teks'it'aĵ'o aŭ sur ia fel'aĵ'o, tiam ĝi est'as flor'ant'aĵ'o ; per fajr'o oni for'brul'ig'u tio'n, sur kio est'as la infekt'aĵ'o.
58 Sed la vest'o'n aŭ la fundament'aĵ'o'n aŭ la en'teks'it'aĵ'o'n aŭ ĉia'n fel'aĵ'o'n, de kiu'j post la lav'o for'iĝ'os la infekt'aĵ'o, oni lav'u du'a'n foj'o'n, kaj ĝi est'os pur'a.
59 Tio est'as la leĝ'o pri la infekt'aĵ'o de lepr'o sur vest'o lan'a aŭ lin'a, ĉu sur fundament'aĵ'o, ĉur sur en'teks'it'aĵ'o, aŭ sur ia fel'aĵ'o, por deklar'i ĝi'n pur'a aŭ mal'pur'a.

Ĉapitr'o 14

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Jen est'as la leĝ'o pri la lepr'ul'o, en la tag'o, kiam oni dev'os pur'ig'i li'n : oni ven'ig'u li'n al la pastr'o ; 3 kaj la pastr'o el'ir'os ekster la tend'ar'o'n, kaj la pastr'o rigard'os, kaj se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o de la lepr'o san'iĝ'is ĉe la lepr'ul'o, 4 tiam la pastr'o ordon'os pren'i por la pur'ig'ot'o du bird'o'j'n viv'a'j'n, pur'a'j'n, kaj cedr'a'n lign'o'n kaj ruĝ'a'n ŝnur'et'o'n kaj hisop'o'n.
5 Kaj la pastr'o ordon'os buĉ'i unu bird'o'n super argil'a vaz'o, super flu'akv'o.
6 Kaj la viv'a'n bird'o'n li pren'os kaj ankaŭ la cedr'a'n lign'o'n kaj la ruĝ'a'n ŝnur'et'o'n kaj la hisop'o'n, kaj li tremp'os ili'n kun'e kun la viv'a bird'o en la sang'o de la bird'o buĉ'it'a super la flu'akv'o.
7 Kaj li asperg'os la pur'ig'at'o'n je la lepr'o sep foj'o'j'n, kaj li deklar'os li'n pur'a, kaj li las'os la viv'a'n bird'o'n for'flug'i sur la kamp'o'n.
8 Kaj la pur'ig'at'o lav'os si'a'j'n vest'o'j'n kaj for'raz'os ĉiu'j'n si'a'j'n har'o'j'n kaj ban'os si'n en akv'o, kaj li est'os pur'a ; kaj post'e li ir'os en la tend'ar'o'n kaj rest'os ekster si'a tend'o dum sep tag'o'j.
9 En la sep'a tag'o li for'raz'os ĉiu'j'n si'a'j'n har'o'j'n, si'a'n kap'o'n kaj si'a'n barb'o'n kaj la brov'o'j'n de si'a'j okul'o'j, ĉiu'j'n si'a'j'n har'o'j'n li for'raz'os, kaj li lav'os si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'os si'a'n korp'o'n en akv'o, kaj li far'iĝ'os pur'a.
10 Kaj en la ok'a tag'o li pren'os du ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n kaj unu ŝaf'id'in'o'n sen'difekt'a'n, jar'aĝ'a'n, kaj tri dek'on'o'j'n de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, kiel farun'ofer'o'n, kaj unu log ’on da ole'o.
11 Kaj la pastr'o pur'ig'ant'a star'ig'os la hom'o'n pur'ig'at'a'n kaj ili'n antaŭ la Etern'ul'o, ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
12 Kaj la pastr'o pren'os unu el la ŝaf'id'o'j kaj al'port'os ĝi'n kiel kulp'ofer'o'n kun'e kun la log ’o da ole'o, kaj sku'os tio'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
13 Kaj li buĉ'os la ŝaf'id'o'n sur la lok'o, sur kiu oni buĉ'as pek'ofer'o'n kaj brul'ofer'o'n, sur la sankt'a lok'o ; ĉar, kiel la pek'ofer'o, la kulp'ofer'o aparten'as al la pastr'o ; ĝi est'as plej'sankt'aĵ'o.
14 Kaj la pastr'o pren'os iom el la sang'o de la kulp'ofer'o, kaj la pastr'o met'os tio'n sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de la pur'ig'at'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a pied'o.
15 Kaj la pastr'o pren'os iom el la log ’o da ole'o kaj verŝ'os sur si'a'n mal'dekstr'a'n man'plat'o'n.
16 Kaj la pastr'o tremp'os si'a'n dekstr'a'n fingr'o'n en la ole'o, kiu est'os sur li'a mal'dekstr'a man'plat'o, kaj li asperg'os per la ole'o de si'a fingr'o sep foj'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o.
17 Kaj el la rest'aĵ'o de la ole'o, kiu est'os sur li'a man'plat'o, la pastr'o met'os iom sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de la pur'ig'at'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a pied'o, sur la sang'o'n de la kulp'ofer'o.
18 Kaj la rest'aĵ'o'n de la ole'o, kiu est'os sur la man'plat'o de la pastr'o, ĉi tiu met'os sur la kap'o'n de la pur'ig'at'o ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n antaŭ la Etern'ul'o.
19 Kaj la pastr'o plen'um'os la pek'ofer'o'n, kaj li pek'liber'ig'os la pur'ig'at'o'n koncern'e li'a'n mal'pur'ec'o'n, kaj post'e li buĉ'os la brul'ofer'o'n.
20 Kaj la pastr'o met'os la brul'ofer'o'n kaj la farun'ofer'o'n sur la altar'o'n ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n, kaj li est'os pur'a.
21 Se li est'as mal'riĉ'a kaj ne hav'as sufiĉ'e da bon'stat'o, tiam li pren'u unu ŝaf'id'o'n, kiel pek'ofer'on - sku'at'aĵ'o'n, por pek'liber'iĝ'i, kaj unu dek'on'o'n de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, kiel farun'ofer'o'n, kaj log ’on da ole'o ; 22 kaj du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n, kiel li'a stat'o permes'as, kaj unu el ili est'os pek'ofer'o kaj la du'a est'os brul'ofer'o.
23 Kaj li al'port'os ili'n en la ok'a tag'o de si'a pur'ig'ad'o al la pastr'o, al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, antaŭ la Etern'ul'o'n.
24 Kaj la pastr'o pren'os la ŝaf'id'o'n de la kulp'ofer'o kaj la log ’on da ole'o, kaj la pastr'o sku'os ili'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
25 Kaj li buĉ'os la ŝaf'id'o'n de la kulp'ofer'o, kaj la pastr'o pren'os iom el la sang'o de la kulp'ofer'o kaj met'os ĝi'n sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de la pur'ig'at'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a pied'o.
26 Kaj el la ole'o la pastr'o verŝ'os sur si'a'n mal'dekstr'a'n man'plat'o'n.
27 Kaj la pastr'o asperg'os per si'a dekstr'a fingr'o, per la ole'o, kiu est'os sur li'a mal'dekstr'a man'plat'o, sep foj'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o.
28 Kaj la pastr'o met'os iom el la ole'o, kiu est'os sur li'a man'plat'o, sur la mal'supr'a'n rand'o'n de la dekstr'a orel'o de la pur'ig'at'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a man'o kaj sur la dik'a'n fingr'o'n de li'a dekstr'a pied'o, sur la lok'o'n de la sang'o de la kulp'ofer'o.
29 Kaj la rest'aĵ'o'n de la ole'o, kiu est'os sur la man'plat'o de la pastr'o, li met'os sur la kap'o'n de la pur'ig'at'o, por pek'liber'ig'i li'n antaŭ la Etern'ul'o.
30 Kaj li far'os el unu el la turt'o'j aŭ el la kolomb'id'o'j, laŭ la grad'o de li'a bon'stat'o, 31 kiom permes'os li'a bon'stat'o —el unu li far'os pek'ofer'o'n kaj el la du'a li far'os brul'ofer'o'n kun'e kun la farun'ofer'o ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os la pur'ig'at'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
32 Tio est'as la leĝ'o pri person'o, kiu hav'as infekt'aĵ'o'n de lepr'o kaj kiu ne est'as sufiĉ'e bon'stat'a dum si'a pur'iĝ'ad'o.
33 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 34 Kiam vi ven'os en la land'o'n Kanaan'a'n, kiu'n Mi don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, kaj Mi ĵet'us infekt'aĵ'o'n de lepr'o sur iu'n dom'o'n en la land'o, kiu'n vi posed'os, 35 tiam tiu, al kiu aparten'as la dom'o, dev'as ven'i, kaj dir'i al la pastr'o jen'e : Sur mi'a dom'o aper'is io simil'a al infekt'aĵ'o.
36 Tiam la pastr'o ordon'os, ke oni mal'plen'ig'u la dom'o'n, antaŭ ol ven'os la pastr'o, por rigard'i la infekt'aĵ'o'n, por ke ne mal'pur'iĝ'u ĉio, kio est'as en la dom'o ; kaj post tio en'ir'os la pastr'o, por ĉirkaŭ'rigard'i la dom'o'n.
37 Kaj li rigard'os la infekt'aĵ'o'n, kaj se li vid'os, ke est'as infekt'aĵ'o sur la mur'o'j de la dom'o, kav'et'o'j verd'et'a'j aŭ ruĝ'et'a'j, kaj ili aspekt'as pli profund'a'j ol la supr'aĵ'o de la mur'o, 38 tiam la pastr'o el'ir'os el la dom'o antaŭ la pord'o'n de la dom'o, kaj li ŝlos'os la dom'o'n por sep tag'o'j.
39 Kaj re'ven'os la pastr'o en la sep'a tag'o kaj rigard'os ; kaj se li vid'os, ke la infekt'aĵ'o dis'vast'iĝ'is sur la mur'o'j de la dom'o, 40 tiam la pastr'o ordon'os, ke oni el'romp'u la ŝton'o'j'n, sur kiu'j est'as la infekt'aĵ'o, kaj oni ĵet'u ili'n ekster la urb'o'n, sur lok'o'n mal'pur'a'n.
41 Kaj la dom'o'n oni pri'skrap'u intern'e ĉirkaŭ'e, kaj la kalk'aĵ'o'n, kiu'n oni de'skrap'is, oni ĵet'u ekster la urb'o'n, sur lok'o'n mal'pur'a'n.
42 Kaj oni pren'u ali'a'j'n ŝton'o'j'n kaj en'met'u ili'n sur la lok'o'n de tiu'j ŝton'o'j, kaj oni pren'u ali'a'n kalk'aĵ'o'n kaj kalk'u la dom'o'n.
43 Se la infekt'aĵ'o re'aper'os kaj flor'os sur la dom'o, post kiam oni el'romp'is la ŝton'o'j'n kaj ĉirkaŭ'skrap'is la dom'o'n kaj kalk'is, 44 kaj la pastr'o ven'os, kaj vid'os, ke la infekt'aĵ'o dis'vast'iĝ'is sur la dom'o, tiam tio est'as pere'ig'a lepr'o sur la dom'o ; ĝi est'as mal'pur'a.
45 Kaj oni detru'u la dom'o'n, ĝi'a'j'n ŝton'o'j'n kaj lign'o'n kaj la tut'a'n kalk'aĵ'o'n de la dom'o, kaj oni el'port'u tio'n ekster la urb'o'n, sur lok'o'n mal'pur'a'n.
46 Kaj kiu en'ir'os en la dom'o'n, dum la tut'a temp'o, en kiu ĝi est'os ŝlos'it'a, tiu est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
47 Kaj kiu dorm'is en tiu dom'o, tiu lav'u si'a'j'n vest'o'j'n ; kaj kiu manĝ'is en tiu dom'o, tiu lav'u si'a'j'n vest'o'j'n.
48 Sed se la pastr'o ven'os, kaj vid'os, ke la infekt'aĵ'o ne dis'vast'iĝ'is sur la dom'o, post kiam oni kalk'is la dom'o'n, tiam la pastr'o deklar'os la dom'o'n pur'a, ĉar la infekt'aĵ'o san'iĝ'is.
49 Tiam, por sen'pek'ig'i la dom'o'n, li pren'u du bird'o'j'n kaj cedr'a'n lign'o'n kaj ruĝ'a'n ŝnur'et'o'n kaj hisop'o'n ; 50 kaj li buĉ'u unu el la bird'o'j super argil'a vaz'o, super flu'akv'o ; 51 kaj li pren'u la cedr'a'n lign'o'n kaj la hisop'o'n kaj la ruĝ'a'n ŝnur'et'o'n kaj la viv'a'n bird'o'n, kaj li tremp'u ili'n en la sang'o de la bird'o buĉ'it'a kaj en la flu'akv'o kaj asperg'u la dom'o'n sep foj'o'j'n.
52 Kaj li sen'pek'ig'os la dom'o'n per la sang'o de la bird'o kaj per la flu'akv'o kaj per la viv'a bird'o kaj per la cedr'a lign'o kaj per la hisop'o kaj per la ruĝ'a ŝnur'et'o.
53 Kaj li las'os la viv'a'n bird'o'n for'flug'i ekster la urb'o'n, sur la kamp'o'n ; kaj li pek'liber'ig'os la dom'o'n, kaj ĝi est'os pur'a.
54 Tio est'as la leĝ'o pri ĉiu infekt'aĵ'o de lepr'o kaj pri fav'o, 55 kaj pri lepr'o sur vest'o kaj sur dom'o, 56 kaj pri ŝvel'aĵ'o kaj pri liken'o kaj pri makul'o ; 57 por instru'i, kiam oni dev'as deklar'i mal'pur'a kaj kiam oni dev'as deklar'i pur'a.
Tio est'as la leĝ'o pri la lepr'o.

Ĉapitr'o 15

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Ĉiu, kiu hav'os el'flu'o'n el si'a korp'o, est'os mal'pur'a pro si'a el'flu'o.
3 Kaj tia est'os li'a mal'pur'ec'o pro li'a el'flu'o : kiam flu'as el li'a korp'o li'a el'flu'o aŭ kiam ŝtop'iĝ'is li'a korp'o per li'a el'flu'o, ĝi est'as li'a mal'pur'ec'o.
4 Ĉiu lit'o, sur kiu kuŝ'os tiu, kiu hav'as el'flu'o'n, est'os mal'pur'a ; kaj ĉiu objekt'o, sur kiu li sid'os, est'os mal'pur'a.
5 Kaj se iu ek'tuŝ'os li'a'n lit'o'n, li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
6 Kaj se iu sid'iĝ'os sur ia objekt'o, sur kiu sid'is la el'flu'ul'o, li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
7 Kaj kiu ek'tuŝ'os la korp'o'n de la el'flu'ul'o, tiu lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
8 Se la el'flu'ul'o kraĉ'os sur pur'ul'o'n, tiam ĉi tiu lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
9 Kaj ĉiu vetur'il'o, sur kiu vetur'is la el'flu'ul'o, est'os mal'pur'a.
10 Kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'os io'n, kio est'is sub tiu, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o ; kaj kiu port'os tio'n, tiu lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
11 Kaj ĉiu, kiu'n ek'tuŝ'os la el'flu'ul'o, ne lav'int'e si'a'j'n man'o'j'n per akv'o, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
12 Kaj argil'a'n vaz'o'n, kiu'n ek'tuŝ'os la el'flu'ul'o, oni romp'u ; kaj ĉiu'n lign'a'n vaz'o'n oni lav'u per akv'o.
13 Kaj kiam la el'flu'ul'o pur'iĝ'os de si'a el'flu'o, tiam li kalkul'u al si sep tag'o'j'n de post la tag'o de si'a pur'iĝ'o, kaj li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'a'n korp'o'n en flu'akv'o, kaj li est'os pur'a.
14 Kaj en la ok'a tag'o li pren'u al si du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n, kaj li ven'u antaŭ la Etern'ul'o'n al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj don'u ili'n al la pastr'o.
15 Kaj la pastr'o ofer'far'os ili'n, unu kiel pek'ofer'o'n kaj la du'a'n kiel brul'ofer'o'n ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n antaŭ la Etern'ul'o koncern'e li'a'n el'flu'o'n.
16 Se ĉe iu okaz'os el'flu'o de la sem'o, tiam li ban'u en akv'o si'a'n tut'a'n korp'o'n, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
17 Kaj ĉiu'n vest'o'n kaj ĉiu'n fel'o'n, sur kiu'n el'verŝ'iĝ'is sem'o, oni lav'u per akv'o, kaj ĝi est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
18 Kaj kiam kun vir'in'o kuŝ'is vir'o kun el'verŝ'o de sem'o, tiam ili ban'u si'n en akv'o, kaj ili est'os mal'pur'a'j ĝis la vesper'o.
19 Kaj kiam vir'in'o hav'os el'flu'o'n, sang'o flu'os el ŝi'a korp'o, tiam ŝi dum sep tag'o'j rest'u en si'a mal'pur'ec'o ; kaj ĉiu, kiu ŝi'n ek'tuŝ'os, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
20 Kaj ĉio, sur kio ŝi kuŝ'os dum si'a mal'pur'ec'o, est'os mal'pur'a ; kaj ĉio, sur kio ŝi sid'os, est'os mal'pur'a.
21 Kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ŝi'a'n lit'o'n, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
22 Kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ia'n objekt'o'n, sur kiu ŝi sid'is, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
23 Kaj se io est'os sur la lit'o, aŭ sur objekt'o, sur kiu ŝi sid'is, kaj iu tio'n ek'tuŝ'os, tiam li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
24 Kaj se vir'o kuŝ'os kun ŝi kaj ŝi'a mal'pur'ec'o est'os sur li, tiam li est'os mal'pur'a dum sep tag'o'j ; kaj ĉiu kuŝ'ej'o, sur kiu li kuŝ'os, est'os mal'pur'a.
25 Se ĉe vir'in'o flu'os ŝi'a sang'o dum mult'a'j tag'o'j ne en la temp'o de ŝi'a monat'aĵ'o, aŭ se ŝi hav'os el'flu'o'n krom si'a monat'aĵ'o, tiam dum la tut'a temp'o de el'flu'ad'o de ŝi'a mal'pur'aĵ'o, simil'e kiel dum la temp'o de ŝi'a monat'aĵ'o, ŝi est'os mal'pur'a.
26 Ĉiu kuŝ'ej'o, sur kiu ŝi kuŝ'os dum la tut'a temp'o de si'a el'flu'ad'o, est'os kiel la kuŝ'ej'o dum ŝi'a monat'aĵ'o ; kaj ĉiu objekt'o, sur kiu ŝi sid'os, est'os mal'pur'a, simil'e al la mal'pur'ec'o dum ŝi'a monat'aĵ'o.
27 Kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'os ili'n, est'os mal'pur'a ; li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
28 Kaj kiam ŝi pur'iĝ'os de si'a el'flu'o, tiam ŝi kalkul'u al si sep tag'o'j'n, kaj post'e ŝi est'os pur'a.
29 Kaj en la ok'a tag'o ŝi pren'u al si du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n, kaj ŝi al'port'u ili'n al la pastr'o, al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
30 Kaj la pastr'o ofer'far'os unu kiel pek'ofer'o'n kaj la du'a'n kiel brul'ofer'o'n ; kaj la pastr'o pek'liber'ig'os ŝi'n antaŭ la Etern'ul'o koncern'e la el'flu'o'n de ŝi'a mal'pur'ec'o.
31 Tiel antaŭ'gard'u la Izrael'id'o'j'n kontraŭ ili'a mal'pur'ec'o, por ke ili ne mort'u en si'a mal'pur'ec'o, mal'pur'ig'ant'e Mi'a'n loĝ'ej'o'n, kiu est'as inter ili.
32 Tio est'as la leĝ'o pri la hav'ant'o de el'flu'o, kaj pri tiu, kiu hav'as el'verŝ'iĝ'o'n de sem'o, per kio li far'iĝ'as mal'pur'a ; 33 kaj pri mal'san'ul'in'o pro si'a monat'aĵ'o ; kaj pri hav'ant'o de el'flu'o, ĉu tio est'as vir'o, ĉu vir'in'o ; kaj pri vir'o, kiu kuŝ'os kun mal'pur'ul'in'o.

Ĉapitr'o 16

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o post la mort'o de la du fil'o'j de Aaron, kiam ili ven'is antaŭ la Etern'ul'o'n kaj mort'is.
2 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Dir'u al vi'a frat'o Aaron, ke li ne en ĉiu temp'o en'ir'u en la sankt'ej'o'n mal'antaŭ la kurten'o'n, antaŭ la ferm'o'plat'o'n, kiu est'as sur la kest'o, por ke li ne mort'u ; ĉar en nub'o Mi aper'ad'os super la ferm'o'plat'o.
3 Kun jen'o Aaron venad'u en la sankt'ej'o'n : kun bov'id'o por pek'ofer'o kaj kun vir'ŝaf'o por brul'ofer'o.
4 Sankt'a'n lin'a'n ĥiton'o'n li sur'met'u sur si'n, kaj lin'a'j pantalon'o'j est'u sur li'a korp'o, kaj per lin'a zon'o li zon'u si'n, kaj lin'a'n cidar'o'n li hav'u sur la kap'o : tio est'as sankt'a'j vest'o'j.
Kaj li ban'u en akv'o si'a'n korp'o'n kaj sur'met'u ili'n sur si'n.
5 Kaj de la komun'um'o de la Izrael'id'o'j li pren'u du kapr'o'j'n por pek'ofer'o kaj unu vir'ŝaf'o'n por brul'ofer'o.
6 Kaj Aaron al'port'os si'a'n bov'id'o'n de pek'ofer'o, kaj pek'liber'ig'os si'n kaj si'a'n dom'o'n.
7 Kaj li pren'os la du kapr'o'j'n, kaj star'ig'os ili'n antaŭ la Etern'ul'o, ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
8 Kaj Aaron far'os lot'o'j'n pri la du kapr'o'j : unu lot'o'n por la Etern'ul'o kaj la du'a'n lot'o'n por Az'az'el.
9 Kaj Aaron al'port'os la kapr'o'n, sur kiu'n fal'is la lot'o por la Etern'ul'o, kaj li ofer'far'os ĝi'n kiel pek'ofer'o'n.
10 Kaj la kapr'o'n, sur kiu'n fal'is la lot'o por Az'az'el, li star'ig'u viv'a'n antaŭ la Etern'ul'o, por far'i super ĝi pek'liber'ig'o'n kaj for'send'i ĝi'n al Az'az'el en la dezert'o'n.
11 Kaj Aaron al'port'os si'a'n bov'id'o'n de pek'ofer'o, kaj pek'liber'ig'os si'n kaj si'a'n dom'o'n, kaj buĉ'os si'a'n bov'id'o'n de pek'ofer'o.
12 Kaj li pren'os plen'a'n incens'uj'o'n da ard'ant'a'j karb'o'j de la altar'o, kiu star'as antaŭ la Etern'ul'o, kaj plen'a'j'n plen'man'o'j'n da bon'odor'a pist'it'a incens'o, kaj li en'port'os tio'n mal'antaŭ la kurten'o'n.
13 Kaj li met'os la incens'o'n sur la fajr'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n, kaj nub'o de la incens'o kovr'os la ferm'o'plat'o'n, kiu est'as sur la kest'o de atest'o, por ke li ne mort'u.
14 Kaj li pren'os iom el la sang'o de la bov'id'o kaj asperg'os per si'a fingr'o la antaŭ'a'n part'o'n de la ferm'o'plat'o, kaj antaŭ la ferm'o'plat'o li asperg'os sep foj'o'j'n per la sang'o, kiu est'os sur li'a fingr'o.
15 Kaj li buĉ'os la pek'ofer'a'n kapr'o'n de la popol'o, kaj li en'port'os ĝi'a'n sang'o'n mal'antaŭ la kurten'o'n, kaj ag'os kun ĝi'a sang'o tiel sam'e, kiel li ag'is kun la sang'o de la bov'id'o, kaj li asperg'os per ĝi sur la ferm'o'plat'o'n kaj antaŭ la ferm'o'plat'o.
16 Kaj li pek'liber'ig'os la sankt'ej'o'n koncern'e la mal'pur'aĵ'o'j'n de la Izrael'id'o'j kaj ili'a'j'n krim'o'j'n, en ĉiu'j ili'a'j pek'o'j ; kaj tiel li ag'os kun la tabernakl'o de kun'ven'o, kiu est'as inter ili, mez'e de ili'a'j mal'pur'aĵ'o'j.
17 Neniu hom'o est'u en la tabernakl'o de kun'ven'o, kiam li en'ir'os, por pek'liber'ig'i la sankt'ej'o'n, ĝis li el'ir'os.
Kaj li pek'liber'ig'os si'n kaj si'a'n dom'o'n kaj la tut'a'n komun'um'o'n de Izrael.
18 Kaj li el'ir'os al la altar'o, kiu est'as antaŭ la Etern'ul'o, kaj pek'liber'ig'os ĝi'n ; kaj li pren'os iom el la sang'o de la bov'id'o kaj el la sang'o de la kapr'o, kaj met'os ĝi'n sur la korn'o'j'n de la altar'o ĉirkaŭ'e.
19 Kaj li asperg'os ĝi'n sep foj'o'j'n per la sang'o, kiu est'as sur li'a fingr'o, kaj li pur'ig'os ĝi'n kaj sankt'ig'os ĝi'n de la mal'pur'aĵ'o'j de la Izrael'id'o'j.
20 Kiam li fin'os la pek'liber'ig'ad'o'n de la sankt'ej'o kaj de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj de la altar'o, li al'konduk'os la viv'a'n kapr'o'n ; 21 kaj Aaron met'os si'a'j'n ambaŭ man'o'j'n sur la kap'o'n de la viv'a kapr'o kaj konfes'os super ĝi ĉiu'j'n mal'bon'ag'o'j'n de la Izrael'id'o'j kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n krim'o'j'n kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n pek'o'j'n, kaj li met'os ili'n sur la kap'o'n de la kapr'o kaj for'send'os ĝi'n per special'a hom'o en la dezert'o'n.
22 Kaj la kapr'o for'port'os sur si ĉiu'j'n ili'a'j'n mal'bon'ag'o'j'n en land'o'n sen'komunik'iĝ'a'n ; kaj li for'ir'ig'os la kapr'o'n en la dezert'o'n.
23 Kaj Aaron en'ir'os en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kaj de'met'os de si la lin'a'j'n vest'o'j'n, kiu'j'n li sur'met'is, en'ir'ant'e en la sankt'ej'o'n, kaj li rest'ig'os ili'n tie.
24 Kaj li ban'os si'a'n korp'o'n en akv'o sur sankt'a lok'o, kaj li sur'met'os sur si'n si'a'j'n vest'o'j'n, kaj el'ir'os kaj ofer'far'os si'a'n brul'ofer'o'n kaj la brul'ofer'o'n de la popol'o, kaj li pek'liber'ig'os si'n kaj la popol'o'n.
25 Kaj la seb'o'n de la pek'ofer'o li fum'brul'ig'u sur la altar'o.
26 Kaj tiu, kiu for'konduk'is la kapr'o'n por Az'az'el, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'a'n korp'o'n en akv'o, kaj post'e li pov'as en'ir'i en la tend'ar'o'n.
27 Kaj la prop'ek'a'n bov'id'o'n kaj la prop'ek'a'n kapr'o'n, kies sang'o est'is en'port'it'a, por pek'liber'ig'i la sankt'ej'o'n, oni el'port'u ekster la tend'ar'o'n, kaj oni for'brul'ig'u per fajr'o ili'a'n fel'o'n kaj ili'a'n karn'o'n kaj ili'a'n mal'pur'aĵ'o'n.
28 Kaj tiu, kiu for'brul'ig'is ili'n, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'a'n korp'o'n en akv'o, kaj post'e li pov'as en'ir'i en la tend'ar'o'n.
29 Kaj tio est'u por vi etern'a leĝ'o : en la sep'a monat'o, en la dek'a tag'o de la monat'o, prem'u vi'a'j'n anim'o'j'n, kaj far'u nenia'n labor'o'n, nek la indiĝen'o, nek la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter vi.
30 Ĉar en tiu tag'o oni vi'n pek'liber'ig'os, por pur'ig'i vi'n ; de ĉiu'j vi'a'j pek'o'j antaŭ la Etern'ul'o vi far'iĝ'os pur'a'j.
31 Sabat'o de plen'a ripoz'o ĝi est'u por vi ; kaj prem'u vi'a'j'n anim'o'j'n ; ĝi est'u leĝ'o por etern'e.
32 Pek'liber'ig'os la pastr'o, kiu est'as sankt'ole'it'a, kaj kiu est'as konsekr'it'a, por pastr'i anstataŭ si'a patr'o ; kaj li sur'met'os sur si'n la lin'a'j'n vest'o'j'n, la sankt'a'j'n vest'o'j'n.
33 Kaj li pek'liber'ig'os la plej sankt'a'n sankt'ej'o'n kaj la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kaj la altar'o'n li pek'liber'ig'os ; kaj la pastr'o'j'n kaj la tut'a'n popol'o'n de la komun'um'o li pek'liber'ig'os.
34 Kaj tio est'u por vi leĝ'o etern'a : pek'liber'ig'i la Izrael'id'o'j'n koncern'e ili'a'j'n pek'o'j'n unu foj'o'n en jar'o.
Kaj li far'is, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.

Ĉapitr'o 17

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j kaj al ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Jen est'as tio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is : 3 Se iu el la dom'o de Izrael buĉ'os bov'o'n aŭ ŝaf'o'n aŭ kapr'o'n en la tend'ar'o, aŭ se li buĉ'os ĝi'n ekster la tend'ar'o, 4 kaj ne al'konduk'os ĝi'n al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, por prezent'i ĝi'n kiel ofer'o'n al la Etern'ul'o, antaŭ la loĝ'ej'o de la Etern'ul'o, tiam tiu hom'o est'os kulp'a pri sang'o : li verŝ'is sang'o'n, kaj tiu hom'o eksterm'iĝ'os el inter si'a popol'o.
5 Por ke la Izrael'id'o'j al'konduk'ad'u si'a'j'n buĉ'ot'o'j'n, kiu'j'n ili vol'as buĉ'i sur la kamp'o, kaj ili al'konduk'u ili'n antaŭ la Etern'ul'o'n, al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, al la pastr'o, kaj ili buĉ'u ili'n kiel pac'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o.
6 Kaj la pastr'o asperg'os per la sang'o la altar'o'n de la Etern'ul'o ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj li fum'brul'ig'os la seb'o'n kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
7 Ili ne buĉ'u plu si'a'j'n ofer'brut'o'j'n al la demon'o'j, kiu'j'n ili mal'ĉast'e ador'as.
Leĝ'o etern'a tio est'u por ili en ili'a'j generaci'o'j.
8 Kaj dir'u al ili : Se iu el la dom'o de Izrael, aŭ el la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter ili, al'port'os brul'ofer'o'n aŭ simpl'a'n ofer'o'n, 9 kaj ne al'konduk'os ĝi'n al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, por ofer'far'i ĝi'n al la Etern'ul'o, tiam tiu hom'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
10 Se iu el la dom'o de Izrael, aŭ el la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter ili, manĝ'os ia'n sang'o'n, tiam Mi turn'os Mi'a'n vizaĝ'o'n kontraŭ tiu'n, kiu manĝ'is la sang'o'n, kaj Mi eksterm'os li'n el inter la popol'o.
11 Ĉar la anim'o de korp'o est'as en la sang'o ; kaj Mi destin'is al vi ĉi tio'n por la altar'o, por pek'liber'ig'i vi'a'j'n anim'o'j'n, ĉar la sang'o pek'liber'ig'as per la anim'o.
12 Tial Mi dir'is al la Izrael'id'o'j : Neniu el vi manĝ'u sang'o'n, kaj ankaŭ la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter vi, ne manĝ'u sang'o'n.
13 Se iu el la Izrael'id'o'j, aŭ el la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter ili, ĉas'kapt'os best'o'n aŭ bird'o'n, kiu'n oni pov'as manĝ'i, tiam li el'flu'ig'u ĝi'a'n sang'o'n kaj kovr'u ĝi'n per polv'o.
14 Ĉar la anim'o de ĉiu korp'o est'as ĝi'a sang'o, en ĝi'a anim'o ĝi est'as.
Tial Mi dir'is al la Izrael'id'o'j : La sang'o'n de ia korp'o ne manĝ'u, ĉar la anim'o de ĉiu korp'o est'as ĝi'a sang'o ; ĉiu, kiu ĝi'n manĝ'os, eksterm'iĝ'os.
15 Kaj ĉiu, kiu manĝ'os mort'int'aĵ'o'n aŭ dis'ŝir'it'aĵ'o'n, ĉu li est'as indiĝen'o, ĉu fremd'ul'o, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'a'n en akv'o, kaj li est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o, kaj post'e li est'os pur'a.
16 Sed se li ne lav'os kaj si'a'n korp'o'n ne ban'os, li port'os sur si si'a'n mal'bon'ag'o'n.

Ĉapitr'o 18

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
3 Laŭ la ag'o'j de la land'o Egipt'a, en kiu vi loĝ'is, ne ag'u ; kaj laŭ la ag'o'j de la land'o Kanaan'a, en kiu'n mi ven'ig'as vi'n, ne ag'u ; laŭ ili'a'j leĝ'o'j ne kondut'u.
4 Mi'a'j'n decid'o'j'n plen'um'u kaj Mi'a'j'n leĝ'o'j'n observ'u, por kondut'i laŭ ili : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
5 Kaj observ'u Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Mi'a'j'n decid'o'j'n, kiu'j'n plen'um'ant'e, la hom'o viv'as per ili : Mi est'as la Etern'ul'o.
6 Neniu al'proksim'iĝ'u al iu si'a korp'o'parenc'in'o, por mal'kovr'i nud'ec'o'n : Mi est'as la Etern'ul'o.
7 La nud'ec'o'n de vi'a patr'o kaj la nud'ec'o'n de vi'a patr'in'o ne mal'kovr'u : ŝi est'as vi'a patr'in'o, ne mal'kovr'u ŝi'a'n nud'ec'o'n.
8 La nud'ec'o'n de vi'a patr'edz'in'o ne mal'kovr'u : ĝi est'as la nud'ec'o de vi'a patr'o.
9 La nud'ec'o'n de vi'a frat'in'o, fil'in'o de vi'a patr'o aŭ fil'in'o de vi'a patr'in'o, ĉu ŝi nask'iĝ'is en la dom'o, ĉu ŝi nask'iĝ'is ekster'e, ne mal'kovr'u ili'a'n nud'ec'o'n.
10 La nud'ec'o'n de fil'in'o de vi'a fil'o aŭ de fil'in'o de vi'a fil'in'o, ne mal'kovr'u ili'a'n nud'ec'o'n ; ĉar tio est'as vi'a nud'ec'o.
11 La nud'ec'o'n de fil'in'o de vi'a patr'edz'in'o, kiu nask'iĝ'is de vi'a patr'o, ŝi est'as vi'a frat'in'o, ne mal'kovr'u ŝi'a'n nud'ec'o'n.
12 La nud'ec'o'n de frat'in'o de vi'a patr'o ne mal'kovr'u : ŝi est'as korp'o'parenc'in'o de vi'a patr'o.
13 La nud'ec'o'n de frat'in'o de vi'a patr'in'o ne mal'kovr'u ; ĉar ŝi est'as korp'o'parenc'in'o de vi'a patr'in'o.
14 La nud'ec'o'n de frat'o de vi'a patr'o ne mal'kovr'u, al li'a edz'in'o ne al'proksim'iĝ'u : ŝi est'as vi'a onkl'in'o.
15 La nud'ec'o'n de vi'a bo'fil'in'o ne mal'kovr'u : ŝi est'as edz'in'o de vi'a fil'o, ne mal'kovr'u ŝi'a'n nud'ec'o'n.
16 La nud'ec'o'n de edz'in'o de vi'a frat'o ne mal'kovr'u : ĝi est'as nud'ec'o de vi'a frat'o.
17 La nud'ec'o'n de vir'in'o kaj de ŝi'a fil'in'o ne mal'kovr'u : fil'in'o'n de ŝi'a fil'o kaj fil'in'o'n de ŝi'a fil'in'o ne pren'u, por mal'kovr'i ili'a'n nud'ec'o'n : ili est'as korp'o'parenc'in'o'j ; tio est'as mal'ĉast'ec'o.
18 Kaj vir'in'o'n kun'e kun ŝi'a frat'in'o ne pren'u kiel konkur'ant'in'o'n, por mal'kovr'i ŝi'a'n nud'ec'o'n apud ŝi, dum ŝi'a viv'o.
19 Kaj al vir'in'o dum ŝi'a monat'a mal'pur'ec'o ne al'proksim'iĝ'u, por mal'kovr'i ŝi'a'n nud'ec'o'n.
20 Kaj kun la edz'in'o de vi'a proksim'ul'o ne kuŝ'u pro sem'o, mal'pur'iĝ'ant'e kun ŝi.
21 Kaj el vi'a id'ar'o ne for'don'u ofer'o'n al Mol'eĥ, kaj ne mal'honor'u la nom'o'n de vi'a Di'o : Mi est'as la Etern'ul'o.
22 Kaj kun vir'seks'ul'o ne kuŝ'u, kiel oni kuŝ'as kun vir'in'o : tio est'as abomen'aĵ'o.
23 Kaj kun nenia brut'o kuŝ'u, mal'pur'iĝ'ant'e per ĝi ; kaj vir'in'o ne star'iĝ'u antaŭ brut'o, por kun'iĝ'i : tio est'as fi'aĵ'o.
24 Ne mal'pur'iĝ'u per ĉio ĉi tio ; ĉar per ĉio ĉi tio mal'pur'iĝ'is la popol'o'j, kiu'j'n Mi for'pel'as de antaŭ vi.
25 Kaj mal'pur'iĝ'is la ter'o, kaj Mi postul'as respond'o'n pri ĝi'a mal'bon'ag'ad'o, kaj la ter'o el'ĵet'as si'a'j'n loĝ'ant'o'j'n.
26 Sed vi observ'u Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Mi'a'j'n decid'o'j'n, kaj ne far'u iu'j'n el tiu'j abomen'aĵ'o'j, nek la indiĝen'o, nek la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter vi 27 (ĉar ĉiu'j'n tiu'j'n abomen'aĵ'o'j'n far'is la hom'o'j de tiu ter'o, kiu'j loĝ'is antaŭ vi, kaj la ter'o mal'pur'iĝ'is ); 28 por ke la ter'o ne el'ĵet'u ankaŭ vi'n, kiam vi mal'pur'ig'os ĝi'n, kiel ĝi el'ĵet'is la popol'o'n, kiu est'is antaŭ vi.
29 Ĉar se iu far'os io'n el ĉiu'j tiu'j abomen'aĵ'o'j, la far'ant'o'j eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
30 Observ'u do Mi'a'j'n ordon'o'j'n, por ke vi ne ag'u laŭ la abomen'ind'a'j leĝ'o'j, laŭ kiu'j oni ag'is antaŭ vi, kaj por ke vi ne mal'pur'iĝ'u per ili : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 19

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Sankt'a'j est'u, ĉar sankt'a est'as Mi, la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
3 Ĉiu el vi tim'u si'a'n patr'in'o'n kaj si'a'n patr'o'n, kaj Mi'a'j'n sabat'o'j'n observ'u : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
4 Ne turn'u vi'n al idol'o'j, kaj di'o'j'n fand'it'a'j'n ne far'u al vi : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
5 Kaj kiam vi buĉ'os pac'ofer'o'n al la Etern'ul'o, buĉ'u ĝi'n, por akir'i plaĉ'o'n.
6 En la tag'o de la ofer'ad'o ĝi est'u manĝ'at'a kaj en la morgaŭ'a tag'o ; sed tio'n, kio rest'is ĝis la tri'a tag'o, oni for'brul'ig'u per fajr'o.
7 Sed se oni ĝi'n manĝ'os en la tri'a tag'o, ĝi est'os abomen'aĵ'o, ĝi ne plaĉ'os.
8 Kaj ĝi'a manĝ'int'o port'os sur si si'a'n mal'bon'ag'o'n, ĉar li mal'honor'is la sankt'aĵ'o'n de la Etern'ul'o ; kaj tiu anim'o eksterm'iĝ'os el si'a popol'o.
9 Kaj kiam vi rikolt'os rikolt'aĵ'o'n de vi'a ter'o, ne rikolt'u ĉio'n ĝis la rand'o de vi'a kamp'o, kaj la rest'aĵ'o'n de vi'a rikolt'aĵ'o ne for'kolekt'u.
10 Kaj vi'a'n vin'ber'ej'o'n ne tut'e sen'ber'ig'u, kaj la fal'int'a'j'n ber'o'j'n en vi'a vin'ber'ej'o ne for'kolekt'u ; por la mal'riĉ'ul'o kaj por la fremd'ul'o rest'ig'u ili'n ; Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
11 Ne ŝtel'u, kaj ne mensog'u, kaj ne tromp'u unu ali'a'n.
12 Kaj ne ĵur'u per Mi'a nom'o mensog'e, mal'honor'ant'e la nom'o'n de vi'a Di'o : Mi est'as la Etern'ul'o.
13 Ne prem'u vi'a'n proksim'ul'o'n kaj ne rab'u ; la pag'o por dung'it'o ne nokt'o'rest'u ĉe vi ĝis maten'o.
14 Ne mal'ben'u surd'ul'o'n, kaj antaŭ blind'ul'o ne kuŝ'ig'u fal'il'o'n ; tim'u vi'a'n Di'o'n : Mi est'as la Etern'ul'o.
15 Ne far'u mal'just'aĵ'o'n en la juĝ'ad'o, ne est'u parti'a por mal'riĉ'ul'o kaj ne estim'u potenc'ul'o'n ; just'e juĝ'u vi'a'n proksim'ul'o'n.
16 Ne dis'port'u kalumni'o'j'n inter vi'a popol'o, ne star'u kontraŭ la sang'o de vi'a proksim'ul'o : Mi est'as la Etern'ul'o.
17 Ne mal'am'u vi'a'n frat'o'n en vi'a kor'o ; admon'u vi'a'n proksim'ul'o'n, por ke vi ne port'u sur vi pek'o'n pro li.
18 Ne far'u venĝ'o'n kaj ne port'u koler'o'n kontraŭ la fil'o'j de vi'a popol'o ; am'u vi'a'n proksim'ul'o'n kiel vi'n mem : Mi est'as la Etern'ul'o.
19 Mi'a'j'n leĝ'o'j'n observ'u.
Vi'a'n brut'o'n ne par'ig'u miks'o'spec'e, vi'a'n kamp'o'n ne pri'sem'u miks'o'spec'e, kaj vest'o'n miks'o'spec'a'n el lan'o kaj lin'o ne sur'met'u sur vi'n.
20 Se vir'o kuŝ'as kun vir'in'o pro sem'o, kaj ŝi est'as sklav'in'o, ordon'it'a al vir'o, sed ankoraŭ ne el'aĉet'it'a aŭ ne ricev'int'a liber'ec'o'n, tiam dev'as est'i enket'o, sed ili ne mort'u, ĉar ŝi ne est'is liber'a.
21 Li al'port'u pro si'a kulp'o al la Etern'ul'o antaŭ la pord'o'n de la tabernakl'o de kun'ven'o vir'ŝaf'o'n kiel pek'ofer'o'n.
22 Kaj la pastr'o pek'liber'ig'os li'n per la vir'ŝaf'o de pek'ofer'o antaŭ la Etern'ul'o koncern'e la pek'o'n, kiu'n li pek'is, kaj pardon'it'a est'os al li la pek'o, kiu'n li pek'is.
23 Kaj kiam vi ven'os en la land'o'n kaj plant'os ia'n arb'o'n manĝ'o'don'a'n, tiam rigard'u ĝi'a'j'n frukt'o'j'n kvazaŭ konsekr'it'a'j ; dum tri jar'o'j ili est'u por vi kvazaŭ konsekr'it'a'j, ili ne est'u manĝ'at'a'j.
24 En la kvar'a jar'o ĉiu'j ĝi'a'j frukt'o'j est'u sankt'a'j, dank'ofer'o'j al la Etern'ul'o.
25 Sed en la kvin'a jar'o vi pov'as manĝ'i ĝi'a'j'n frukt'o'j'n, kolekt'ant'e por vi ĝi'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
26 Ne manĝ'u kun sang'o ; ne aŭgur'u kaj ne antaŭ'dir'u sorĉ'e.
27 Ne ĉirkaŭ'tond'u la flank'o'j'n de vi'a kap'o kaj ne for'difekt'u la flank'o'j'n de vi'a barb'o.
28 En'tranĉ'o'j'n pro mort'int'o ne far'u sur vi'a korp'o kaj skrib'o'n en'pik'it'a'n ne far'u sur vi : Mi est'as la Etern'ul'o.
29 Ne sen'honor'ig'u vi'a'n fil'in'o'n, prostitu'ant'e ŝi'n ; por ke la land'o ne far'iĝ'u prostitu'ist'a kaj por ke la land'o ne plen'iĝ'u de mal'ĉast'ec'o.
30 Mi'a'j'n sabat'o'j'n gard'u kaj Mi'a'n sankt'ej'o'n respekt'u : Mi est'as la Etern'ul'o.
31 Ne turn'u vi'n al magi'ist'o'j nek al sorĉ'ist'o'j, ne prov'u mal'pur'iĝ'i per ili : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
32 Antaŭ griz'ul'o star'iĝ'u, kaj respekt'u la vizaĝ'o'n de mal'jun'ul'o, kaj tim'u vi'a'n Di'o'n : Mi est'as la Etern'ul'o.
33 Kaj se ek'loĝ'os ĉe vi fremd'ul'o en vi'a land'o, ne prem'u li'n.
34 Kiel indiĝen'o el inter vi est'u por vi la fremd'ul'o, kiu ek'loĝ'is ĉe vi, kaj am'u li'n kiel vi'n mem, ĉar fremd'ul'o'j vi est'is en la land'o Egipt'a : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
35 Ne far'u mal'just'aĵ'o'n en la juĝ'o, en la mezur'o, en la pes'o, en la ampleks'o.
36 Pes'il'o ĝust'a, pez'il'o'j ĝust'a'j, ef'o ĝust'a, kaj hin'o ĝust'a est'u ĉe vi : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a.
37 Kaj observ'u ĉiu'j'n Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj ĉiu'j'n Mi'a'j'n decid'o'j'n kaj plen'um'u ili'n : Mi est'as la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 20

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Al la Izrael'id'o'j dir'u : Ĉiu el la Izrael'id'o'j, kaj el la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter la Izrael'id'o'j, kiu don'os iu'n el si'a'j id'o'j al Mol'eĥ, mort'u ; la popol'o de la land'o mort'ig'u li'n per ŝton'o'j.
3 Mi turn'os Mi'a'n vizaĝ'o'n kontraŭ tiu'n hom'o'n, kaj Mi eksterm'os li'n el inter li'a popol'o pro tio, ke el si'a'j id'o'j li don'is al Mol'eĥ, por mal'pur'ig'i Mi'a'n sankt'ej'o'n kaj mal'honor'i Mi'a'n sankt'a'n nom'o'n.
4 Kaj se la popol'o de la land'o kovr'os si'a'j'n okul'o'j'n for de tiu hom'o, kiam li don'os iu'n el si'a'j id'o'j al Mol'eĥ, kaj ne mort'ig'os li'n : 5 tiam Mi turn'os Mi'a'n vizaĝ'o'n kontraŭ tiu'n hom'o'n kaj kontraŭ li'a'n famili'o'n, kaj Mi eksterm'os li'n, kaj ĉiu'j'n, kiu'j mal'ĉast'os, imit'ant'e li'n en la mal'ĉast'ad'o por Mol'eĥ, el inter ili'a popol'o.
6 Kaj se iu anim'o si'n turn'os al magi'ist'o'j kaj sorĉ'ist'o'j, por mal'ĉast'i sub ili'a gvid'o, tiam Mi turn'os Mi'a'n vizaĝ'o'n kontraŭ tiu'n anim'o'n kaj eksterm'os ĝi'n el inter ĝi'a popol'o.
7 Sankt'ig'u vi'n kaj est'u sankt'a'j, ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
8 Kaj observ'u Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj plen'um'u ili'n : Mi est'as la Etern'ul'o, kiu sankt'ig'as vi'n.
9 Ĉiu, kiu mal'ben'as si'a'n patr'o'n aŭ si'a'n patr'in'o'n, est'u mort'ig'it'a : si'a'n patr'o'n kaj si'a'n patr'in'o'n li mal'ben'is, li'a sang'o est'u sur li.
10 Kaj se iu adult'is kun edz'in'ig'it'a vir'in'o, se iu adult'is kun la edz'in'o de si'a proksim'ul'o, est'u mort'ig'it'a'j la adult'int'o kan la adult'int'in'o.
11 Kaj se iu kuŝ'us kun la edz'in'o de si'a patr'o, li mal'kovr'is la nud'ec'o'n de si'a patr'o ; ambaŭ ili est'u mort'ig'it'a'j, ili'a sang'u est'u sur ili.
12 Kaj se iu kuŝ'is kun si'a bo'fil'in'o, ili ambaŭ est'u mort'ig'it'a'j : abomen'aĵ'o'n ili far'is, ili'a sang'o est'u sur ili.
13 Kaj se iu kuŝ'is kun vir'o kiel kun vir'in'o, abomen'aĵ'o'n ili ambaŭ far'is : ili est'u mort'ig'it'a'j, ili'a sang'o est'u sur ili.
14 Kaj se iu pren'is vir'in'o'n kaj ŝi'a'n patr'in'o'n, tio est'as mal'ĉast'eg'ec'o : per fajr'o oni for'brul'ig'u li'n kaj ili'n, por ke ne est'u mal'ĉast'ec'o inter vi.
15 Kaj se iu kuŝ'is kun brut'o, li est'u mort'ig'it'a, kaj ankaŭ la brut'o'n mort'ig'u.
16 Kaj se vir'in'o al'proksim'iĝ'is al ia brut'o, por seks'kun'iĝ'i kun ĝi, tiam mort'ig'u la vir'in'o'n kaj la brut'o'n : ili est'u mort'ig'it'a'j, ili'a sang'o est'u sur ili.
17 Kaj se iu pren'is si'a'n frat'in'o'n, fil'in'o'n de si'a patr'o aŭ fil'in'o'n de si'a patr'in'o, kaj li vid'is ŝi'a'n nud'ec'o'n kaj ŝi vid'is li'a'n nud'ec'o'n, tio est'as mal'dec'aĵ'o ; kaj ili dev'as est'i eksterm'it'a'j antaŭ la okul'o'j de si'a popol'o : la nud'ec'o'n de si'a frat'in'o li mal'kovr'is, li port'u si'a'n pek'o'n.
18 Kaj se iu kuŝ'is kun vir'in'o dum ŝi'a mal'san'o kaj mal'kovr'is ŝi'a'n nud'ec'o'n, li vid'at'ig'is ŝi'a'n el'flu'ej'o'n kaj ŝi mal'kovr'is la el'flu'ej'o'n de si'a sang'o : ili ambaŭ est'u eksterm'it'a'j el inter si'a popol'o.
19 Kaj la nud'ec'o'n de la frat'in'o de vi'a patr'in'o kaj de la frat'in'o de vi'a patr'o ne mal'kovr'u ; ĉar li nud'ig'is si'a'n korp'o'parenc'in'o'n, ili port'u si'a'n pek'o'n.
20 Kaj se iu kuŝ'is kun si'a onkl'in'o, li mal'kovr'is la nud'ec'o'n de si'a onkl'o : ili port'u si'a'n pek'o'n, ili mort'os sen'infan'a'j.
21 Kaj se iu pren'is la edz'in'o'n de si'a frat'o, tio est'as mal'pur'aĵ'o : la nud'ec'o'n de si'a frat'o li mal'kovr'is, sen'infan'a'j ili est'os.
22 Kaj observ'u ĉiu'j'n Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj ĉiu'j'n Mi'a'j'n decid'o'j'n kaj plen'um'u ili'n, por ke ne el'ĵet'u vi'n la land'o, en kiu'n Mi konduk'as vi'n, por tie loĝ'i.
23 Kaj ne ag'u laŭ la leĝ'o'j de la popol'o, kiu'n Mi for'pel'as de antaŭ vi, ĉar ĉio'n ĉi tio'n ili far'is kaj Mi ek'abomen'is ili'n.
24 Kaj Mi dir'is al vi : Vi hered'os ili'a'n land'o'n, kaj Mi ĝi'n don'os al vi, por ke vi posed'u ĝi'n, la land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu disting'is vi'n el inter la popol'o'j.
25 Kaj far'u diferenc'o'n inter brut'o pur'a kaj mal'pur'a kaj inter bird'o mal'pur'a kaj pur'a ; kaj ne mal'pur'ig'u vi'a'j'n anim'o'j'n per brut'o kaj per bird'o, kaj per ĉio, kio mov'iĝ'as sur la ter'o, kio'n Mi apart'ig'is por vi, ke vi rigard'u ili'n kiel mal'pur'a'j'n.
26 Kaj est'u antaŭ Mi sankt'a'j, ĉar sankt'a est'as Mi, la Etern'ul'o, kaj Mi apart'ig'is vi'n el inter la popol'o'j, por ke vi est'u Mi'a'j.
27 Kaj vir'o aŭ vir'in'o, se ili est'os magi'ist'o'j aŭ sorĉ'ist'o'j, est'u mort'ig'it'a'j ; per ŝton'o'j oni ili'n mort'ig'u, ili'a sang'o est'u sur ili.

Ĉapitr'o 21

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Parol'u al la pastr'o'j, la Aaron'id'o'j, kaj dir'u al ili : Neniu el ili mal'pur'ig'u si'n per mort'int'o en si'a popol'o ; 2 krom nur per si'a proksim'a parenc'o, per si'a patr'in'o, per si'a patr'o, per si'a fil'o, per si'a fil'in'o, kaj per si'a frat'o ; 3 kaj per si'a frat'in'o - virg'ul'in'o, proksim'a al li, kiu ne est'is edz'in'ig'it'a, per ŝi li pov'as si'n mal'pur'ig'i.
4 Li ne mal'pur'ig'u si'n, kiel estr'o en si'a popol'o, mal'sankt'ig'ant'e si'n.
5 Ili ne far'u al si sen'har'aĵ'o'n sur si'a kap'o, kaj la flank'o'j'n de si'a barb'o ili ne raz'u, kaj sur si'a korp'o ili ne far'u en'tranĉ'o'j'n.
6 Sankt'a'j ili est'u antaŭ si'a Di'o, kaj ili ne mal'sankt'ig'u la nom'o'n de si'a Di'o ; ĉar la fajr'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o, la pan'o'n al si'a Di'o ili al'port'as ; tial ili est'u sankt'a'j.
7 Vir'in'o'n mal'ĉast'a'n aŭ sen'honor'ig'it'a'n ili ne pren'u, kaj vir'in'o'n, for'puŝ'it'a'n de si'a edz'o, ili ne pren'u ; ĉar pastr'o est'as sankt'a al si'a Di'o.
8 Tial ten'u li'n sankt'e, ĉar la pan'o'n de vi'a Di'o li al'port'as ; sankt'a li est'u por vi, ĉar sankt'a est'as Mi, la Etern'ul'o, kiu sankt'ig'as vi'n.
9 Se fil'in'o de pastr'o sen'honor'iĝ'is per mal'ĉast'ad'o, ŝi sen'honor'ig'as si'a'n patr'o'n : oni for'brul'ig'u ŝi'n per fajr'o.
10 La grand'a pastr'o inter si'a'j frat'o'j, tiu, sur kies kap'o'n est'as verŝ'it'a la sankt'a ole'o, kaj kiu est'as konsekr'it'a, por port'i la vest'o'j'n, ne dev'as nud'ig'i si'a'n kap'o'n nek dis'ŝir'i si'a'j'n vest'o'j'n.
11 Kaj al neniu mort'int'o li ven'u ; eĉ per si'a patr'o aŭ si'a patr'in'o li si'n ne mal'pur'ig'u.
12 Kaj el la sankt'ej'o li ne el'ir'u, kaj li ne mal'honor'u la sankt'ej'o'n de si'a Di'o ; ĉar sankt'ig'o per la sankt'a ole'o de li'a Di'o est'as sur li : Mi est'as la Etern'ul'o.
13 Edz'in'o'n li pren'u al si virg'ul'in'o'n.
14 Vidv'in'o'n, for'puŝ'it'in'o'n, sen'honor'ig'it'in'o'n, aŭ mal'ĉast'ul'in'o'n li ne pren'u, sed nur virg'ul'in'o'n el si'a popol'o li pren'u kiel edz'in'o'n.
15 Kaj li ne sen'honor'ig'u si'a'n sem'o'n en si'a popol'o, ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, kiu li'n sankt'ig'as.
16 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 17 Dir'u al Aaron jen'e : Se iu el vi'a id'ar'o en ili'a'j generaci'o'j hav'os ia'n kripl'aĵ'o'n, li ne al'proksim'iĝ'u, por al'port'i la pan'o'n de si'a Di'o.
18 Ĉar neniu, kiu hav'as ia'n kripl'aĵ'o'n, al'proksim'iĝ'u : nek blind'ul'o, nek lam'ul'o, nek plat'naz'ul'o, nek monstr'ul'o, 19 nek hom'o, kiu hav'as romp'it'a'n krur'o'n aŭ romp'it'a'n brak'o'n, 20 nek ĝib'ul'o, nek ftiz'ul'o, nek makul'okul'ul'o, nek akn'ul'o, nek fav'ul'o, nek herni'ul'o.
21 Neniu, kiu hav'as kripl'aĵ'o'n el la id'ar'o de Aaron la patr'o, al'proksim'iĝ'u, por al'port'i la fajr'ofer'o'j'n de la Etern'ul'o : li hav'as kripl'aĵ'o'n, tial li ne al'proksim'iĝ'u, por al'port'i la pan'o'n de si'a Di'o.
22 La pan'o'n de si'a Di'o el la plej'sankt'aĵ'o'j kaj el la sankt'aĵ'o'j li pov'as manĝ'i.
23 Sed al la kurten'o li ne al'ir'u kaj al la altar'o li ne al'proksim'iĝ'u, ĉar li hav'as kripl'aĵ'o'n ; por ke li ne mal'honor'u Mi'a'j'n sankt'ej'o'j'n, ĉar Mi, la Etern'ul'o, ili'n sankt'ig'as.
24 Kaj Mose'o tio'n dir'is al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j kaj al ĉiu'j Izrael'id'o'j.

Ĉapitr'o 22

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j, ke ili ag'u sin'gard'e koncern'e la sankt'aĵ'o'j'n de la Izrael'id'o'j, kaj ili ne mal'honor'u Mi'a'n sankt'a'n nom'o'n en tio, kio'n ili konsekr'as al Mi : Mi est'as la Etern'ul'o.
3 Dir'u al ili : Se iu en vi'a'j generaci'o'j el vi'a tut'a id'ar'o al'ir'os al la sankt'aĵ'o'j, kiu'j'n la Izrael'id'o'j konsekr'as al la Etern'ul'o, kaj li hav'os sur si mal'pur'aĵ'o'n, tiam tiu anim'o eksterm'iĝ'os de antaŭ Mi : Mi est'as la Etern'ul'o.
4 Se iu el la id'ar'o de Aaron hav'os lepr'o'n aŭ el'flu'o'n, tiu ne manĝ'u la sankt'aĵ'o'j'n, ĝis li pur'iĝ'os.
Kiu ek'tuŝ'is iu'n, kiu mal'pur'iĝ'is per mort'int'o, aŭ kiu hav'as el'flu'o'n de sem'o ; 5 aŭ kiu ek'tuŝ'is ia'n ramp'aĵ'o'n, per kiu li mal'pur'iĝ'is, aŭ iu'n hom'o'n, de kiu li mal'pur'iĝ'is per ia li'a mal'pur'aĵ'o ; 6 tiu, ek'tuŝ'int'e tio'n, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o, kaj li ne manĝ'u la sankt'aĵ'o'j'n, antaŭ ol li est'os lav'int'a si'a'n korp'o'n per akv'o.
7 Post la sub'ir'o de la sun'o li far'iĝ'os pur'a, kaj tiam li pov'as manĝ'i la sankt'aĵ'o'j'n, ĉar tio est'as li'a manĝ'aĵ'o.
8 Kadavr'aĵ'o'n kaj io'n, kio'n dis'ŝir'is best'o'j, li ne manĝ'u, por ke li ne mal'pur'iĝ'u per tio : Mi est'as la Etern'ul'o.
9 Kaj ili observ'u Mi'a'j'n ordon'o'j'n, por ke ili ne port'u sur si pek'o'n kaj ne mort'u en ĝi, se ili tio'n mal'honor'os : Mi est'as la Etern'ul'o, kiu ili'n sankt'ig'as.
10 Kaj neniu laik'o manĝ'u sankt'aĵ'o'n ; loĝ'ant'o ĉe pastr'o kaj ankaŭ dung'it'o ne manĝ'u sankt'aĵ'o'n.
11 Se pastr'o aĉet'is hom'o'n per si'a mon'o, tiu pov'as manĝ'i tio'n ; kaj tiu'j, kiu'j nask'iĝ'is en li'a dom'o, pov'as manĝ'i li'a'n pan'o'n.
12 Se fil'in'o de pastr'o edz'in'iĝ'is kun vir'o laik'a, ŝi ne manĝ'u el la lev'at'a'j sankt'aĵ'o'j.
13 Sed se fil'in'o de pastr'o far'iĝ'is vidv'in'o aŭ eks'edz'in'o kaj ŝi ne hav'as infan'o'j'n, kaj ŝi re'ven'is en la dom'o'n de si'a patr'o, kiel ŝi est'is en si'a jun'ec'o, tiam ŝi pov'as manĝ'i la pan'o'n de si'a patr'o ; sed neniu laik'o dev'as ĝi'n manĝ'i.
14 Se iu manĝ'is sankt'aĵ'o'n per erar'o, li al'don'u al ĝi kvin'on'o'n de la valor'o kaj re'don'u al la pastr'o la sankt'aĵ'o'n.
15 Ili ne mal'honor'u la sankt'aĵ'o'j'n de la Izrael'id'o'j, kiu'j'n ili ofer'lev'as al la Etern'ul'o.
16 Kaj ili ne ŝarĝ'u sur si'n la kulp'o'n de la krim'o, manĝ'ant'e si'a'j'n sankt'aĵ'o'j'n ; ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, kiu ili'n sankt'ig'as.
17 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 18 Parol'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j kaj al ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Se iu el la dom'o de Izrael aŭ el la fremd'ul'o'j inter Izrael al'port'as si'a'n ofer'o'n, ĉu ĝi est'as promes'it'aĵ'o aŭ ĉu ĝi est'as ofer'o mem'vol'a, kiu'n li al'port'as al la Etern'ul'o kiel brul'ofer'o'n, 19 tiam, por ke vi akir'u plaĉ'o'n, ĝi dev'as est'i sen'difekt'a, vir'seks'a, el grand'a'j brut'o'j, el ŝaf'o'j, aŭ el kapr'o'j.
20 Neniu'n best'o'n, kiu hav'as difekt'aĵ'o'n, al'port'u, ĉar ĝi ne akir'ig'os al vi plaĉ'o'n.
21 Kaj se iu al'port'as pac'ofer'o'n al la Etern'ul'o, por plen'um'i promes'o'n aŭ mem'vol'e, el grand'a'j aŭ mal'grand'a'j brut'o'j, ĝi est'u sen'difekt'a, por ke ĝi plaĉ'u ; nenia difekt'o est'u sur ĝi.
22 Best'o'n blind'a'n aŭ difekt'it'a'n aŭ kripl'a'n aŭ absces'hav'a'n aŭ akn'o'hav'a'n aŭ fav'a'n ne al'port'u al la Etern'ul'o ; kaj ne don'u ili'n kiel fajr'ofer'o'n sur la altar'o'n de la Etern'ul'o.
23 Bov'o'n aŭ ŝaf'o'n, kiu hav'as tro long'a'j'n aŭ tro mal'long'a'j'n membr'o'j'n, vi pov'as al'port'i kiel ofer'o'n mem'vol'a'n, sed kiel promes'it'a ofer'o ĝi ne akir'os plaĉ'o'n.
24 Best'o'n, kiu hav'as testik'o'n kun'prem'it'a'n, dis'bat'it'a'n, de'ŝir'it'a'n, aŭ for'tranĉ'it'a'n, ne al'port'u al la Etern'ul'o, kaj en vi'a land'o ne far'u tio'n.
25 Kaj el la man'o'j de ali'land'ul'o ne al'port'u tia'j'n kiel pan'o'n de vi'a Di'o ; ĉar kripl'aĵ'o est'as sur ili, difekt'aĵ'o est'as sur ili : ili ne akir'os al vi plaĉ'o'n.
26 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 27 Kiam nask'iĝ'os bov'id'o aŭ ŝaf'id'o aŭ kapr'id'o, tiam ĝi rest'u dum sep tag'o'j sub si'a patr'in'o, kaj de post la ok'a tag'o kaj plu'e ĝi pov'as akir'i plaĉ'o'n kiel fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
28 Sed nek bov'o'n, nek ŝaf'o'n buĉ'u kun ĝi'a id'o en unu tag'o.
29 Se vi al'port'as dank'ofer'o'n al la Etern'ul'o, ofer'u ĝi'n tiel, ke ĝi akir'u por vi plaĉ'o'n.
30 En la sam'a tag'o oni dev'as ĝi'n manĝ'i ; ne las'u iom el ĝi ĝis la maten'o : Mi est'as la Etern'ul'o.
31 Kaj observ'u Mi'a'j'n ordon'o'j'n kaj plen'um'u ili'n : Mi est'as la Etern'ul'o.
32 Kaj ne mal'honor'u Mi'a'n sankt'a'n nom'o'n, kaj Mi est'u sankt'a inter la Izrael'id'o'j : Mi est'as la Etern'ul'o, kiu sankt'ig'as vi'n, 33 kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, por est'i por vi Di'o.
Mi est'as la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 23

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : La fest'o'j de la Etern'ul'o, kiu'j'n vi nom'os sankt'a'j kun'ven'o'j, jen ili est'as, Mi'a'j fest'o'j.
3 Dum ses tag'o'j far'u labor'o'n ; sed la sep'a'n tag'o'n est'as sabat'o de ripoz'o, sankt'a kun'ven'o, nenia'n labor'o'n far'u ; ĝi est'u sabat'o al la Etern'ul'o en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j.
Jen est'as la fest'o'j de la Etern'ul'o, sankt'a'j kun'ven'o'j, kiu'j'n vi kun'vok'ad'os en ili'a temp'o : 5 en la unu'a monat'o, en la dek - kvar'a tag'o de la monat'o, ĉirkaŭ la vesper'o, est'as Pask'o al la Etern'ul'o.
6 Kaj en la dek - kvin'a tag'o de tiu monat'o est'as la fest'o de mac'o'j al la Etern'ul'o ; dum sep tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n.
7 En la unu'a tag'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o, far'u nenia'n labor'o'n.
8 Kaj al'port'ad'u fajr'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o dum sep tag'o'j ; en la sep'a tag'o est'u sankt'a kun'ven'o, far'u nenia'n labor'o'n.
9 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 10 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n Mi don'as al vi, kaj vi rikolt'os ĝi'a'n rikolt'o'n, tiam al'port'u al la pastr'o la unu'a'n garb'o'n el vi'a rikolt'o.
11 Kaj li sku'os la garb'o'n antaŭ la Etern'ul'o, por ke vi akir'u plaĉ'o'n ; en la morgaŭ'a tag'o post la fest'o la pastr'o ĝi'n sku'os.
12 Kaj vi pret'ig'u en la tag'o, kiam est'os sku'at'a vi'a garb'o, sen'difekt'a'n ŝaf'id'o'n jar'aĝ'a'n kiel brul'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
13 Kaj kun ĝi, kiel farun'ofer'o'n, du dek'on'o'j'n de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, kiel fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n, kaj kun ĝi, kiel verŝ'ofer'o'n, kvar'on'o'n de hin'o da vin'o.
14 Kaj pan'o'n kaj rost'it'a'j'n grajn'o'j'n kaj freŝ'a'j'n grajn'o'j'n ne manĝ'u ĝis tiu tag'o mem, en kiu vi al'port'os la ofer'o'n al vi'a Di'o ; ĝi est'u etern'a leĝ'o por vi'a'j generaci'o'j en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j.
15 Kaj kalkul'u al vi de post la morgaŭ'a tag'o post la fest'o, de post la tag'o, en kiu vi al'port'is la garb'o'n por sku'ad'o, sep plen'a'j'n semajn'o'j'n.
16 Ĝis la morgaŭ'a tag'o post la sep'a semajn'o kalkul'u kvin'dek tag'o'j'n, kaj tiam vi al'port'os nov'a'n farun'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
17 El vi'a'j loĝ'ej'o'j al'port'u du pan'o'j'n de sku'ofer'o ; el du dek'on'o'j de ef'o da delikat'a farun'o ili est'u ; ferment'e ili est'u bak'it'a'j ; tio est'os unu'a'j produkt'o'j por la Etern'ul'o.
18 Kaj al'port'u kun'e kun la pan'o'j sep ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n jar'aĝ'a'j'n kaj unu bov'id'o'n kaj du vir'ŝaf'o'j'n ; ili est'u brul'ofer'o al la Etern'ul'o ; kaj kun'e kun ili farun'ofer'o'n kaj verŝ'ofer'o'n, fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
19 Pret'ig'u ankaŭ unu kapr'o'n kiel pek'ofer'o'n, kaj du jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n kiel pac'ofer'o'n.
20 Kaj la pastr'o sku'u ili'n kun'e kun la unu'a'produkt'a'j pan'o'j kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o, kun la du ŝaf'id'o'j ; ĝi est'u sankt'aĵ'o al la Etern'ul'o por la pastr'o.
21 Kaj proklam'u en tiu tag'o : sankt'a kun'ven'o est'u ĉe vi, far'u nenia'n labor'o'n ; tio est'u etern'a leĝ'o en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j en vi'a'j generaci'o'j.
22 Kaj kiam vi rikolt'os la rikolt'o'n en vi'a land'o, ne rikolt'u ĉio'n ĝis la rand'o de vi'a kamp'o dum vi'a rikolt'ad'o, kaj la post'rest'aĵ'o'n de vi'a rikolt'o ne kolekt'u ; por la mal'riĉ'ul'o kaj por la fremd'ul'o las'u tio'n : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
23 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 24 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : En la sep'a monat'o, en la unu'a tag'o de la monat'o, est'u ĉe vi fest'o, memor'ig'ad'o per trumpet'ad'o, sankt'a kun'ven'o.
25 Far'u nenia'n labor'o'n ; kaj al'port'u fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
26 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 27 Sed en la dek'a tag'o de tiu sep'a monat'o est'u tag'o de pek'liber'ig'o, sankt'a kun'ven'o est'u ĉe vi ; kaj humil'ig'u vi'a'n anim'o'n kaj al'port'u fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
28 Kaj far'u nenia'n labor'o'n en tiu tag'o, ĉar ĝi est'as tag'o de pek'liber'ig'o, por pek'liber'ig'i vi'n antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
29 Ĉiu anim'o, kiu ne humil'ig'os si'n en tiu tag'o, eksterm'iĝ'os el inter si'a popol'o.
30 Se iu anim'o far'os ia'n labor'o'n en tiu tag'o, Mi eksterm'os tiu'n anim'o'n el inter ĝi'a popol'o.
31 Far'u nenia'n labor'o'n ; ĝi est'u etern'a leĝ'o en vi'a'j generaci'o'j en ĉiu'j vi'a'j loĝ'ej'o'j.
32 Grand'a sabat'o ĝi est'u por vi ; kaj humil'ig'u vi'a'j'n anim'o'j'n ; vesper'e en la naŭ'a tag'o de la monat'o, de vesper'o ĝis vesper'o fest'u vi'a'n sabat'o'n.
33 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 34 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Komenc'ant'e de la dek - kvin'a tag'o de tiu sep'a monat'o est'u fest'o de laŭb'o'j dum sep tag'o'j al la Etern'ul'o.
35 En la unu'a tag'o est'u sankt'a kun'ven'o, far'u nenia'n labor'o'n.
36 Dum sep tag'o'j al'port'ad'u fajr'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o ; en la ok'a tag'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o, kaj al'port'u fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o ; ferm'a fest'o ĝi est'as, far'u nenia'n labor'o'n.
37 Tio est'as la fest'o'j de la Etern'ul'o, kiu'j'n vi nom'os sankt'a'j kun'ven'o'j, por al'port'i fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, brul'ofer'o'n kaj farun'ofer'o'n, buĉ'ofer'o'n kaj verŝ'ofer'o'j'n, ĉiu'n en ĝi'a tag'o ; 38 krom la sabat'o'j de la Etern'ul'o kaj krom vi'a'j don'o'j kaj krom ĉiu'j vi'a'j promes'o'j, kaj krom ĉiu'j vi'a'j mem'vol'a'j ofer'o'j, kiu'j'n vi don'os al la Etern'ul'o.
39 Kaj en la dek - kvin'a tag'o de la sep'a monat'o, kiam vi kolekt'os la produkt'aĵ'o'n de la ter'o, fest'u la fest'o'n de la Etern'ul'o dum sep tag'o'j ; en la unu'a tag'o est'u fest'o kaj en la ok'a tag'o est'u fest'o.
40 Kaj pren'u al vi en la unu'a tag'o frukt'o'j'n de bel'a'j arb'o'j, branĉ'o'j'n de palm'o'j kaj branĉ'o'j'n de dens'a'j arb'o'j kaj de apud'river'a'j salik'o'j ; kaj gaj'ig'u vi'n antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, dum sep tag'o'j.
41 Kaj fest'u tiu'n fest'o'n de la Etern'ul'o dum sep tag'o'j en la jar'o ; etern'a leĝ'o tio est'u en vi'a'j generaci'o'j ; en la sep'a monat'o fest'u ĝi'n.
42 En laŭb'o'j loĝ'u dum sep tag'o'j, ĉiu indiĝen'o en Izrael loĝ'u en laŭb'o'j ; 43 por ke sci'u vi'a'j generaci'o'j, ke en laŭb'o'j Mi loĝ'ig'is la Izrael'id'o'j'n, kiam Mi el'konduk'is ili'n el la land'o Egipt'a : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
44 Kaj Mose'o dir'is pri la fest'o'j de la Etern'ul'o al la Izrael'id'o'j.

Ĉapitr'o 24

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Ordon'u al la Izrael'id'o'j, ke ili al'port'ad'u al vi ole'o'n oliv'a'n, pur'a'n, pist'it'a'n, por lum'ig'ad'o, por ke lucern'o brul'u ĉiam.
3 Ekster la kurten'o de la atest'o en la tabernakl'o de kun'ven'o Aaron ĝi'n ĉiam aranĝ'ad'u de vesper'o ĝis maten'o antaŭ la Etern'ul'o ; tio est'u etern'a leĝ'o en vi'a'j generaci'o'j.
4 Sur la pur'e or'a kandelabr'o li aranĝ'ad'u la lum'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o ĉiam.
Kaj pren'u delikat'a'n farun'o'n kaj bak'u el ĝi dek du pan'o'j'n ; el du dek'on'o'j de ef'o est'u ĉiu pan'o ; 6 kaj aranĝ'u ili'n en du vic'o'j, po ses en vic'o, sur la pur'e or'a tabl'o antaŭ la Etern'ul'o.
7 Kaj met'u sur ĉiu'n vic'o'n pur'a'n oliban'o'n, kaj tio est'os ĉe la pan'o memor'ofer'o, fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
8 En ĉiu tag'o sabat'a oni ĉiam aranĝ'u tio'n antaŭ la Etern'ul'o ; de la Izrael'id'o'j ĝi est'u etern'a inter'lig'o.
9 Kaj ĝi est'u por Aaron kaj por li'a'j fil'o'j, kaj ili manĝ'u ĝi'n sur sankt'a lok'o, ĉar tio est'as plej'sankt'aĵ'o por li el la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o ; tio est'u etern'a leĝ'o.
10 Kaj el'ir'is iu fil'o de vir'in'o Izrael'id'a kaj de vir'o Egipt'a inter la Izrael'id'o'j'n, kaj en la tend'ar'o la fil'o de la Izraeli'din'o ek'kverel'is kun Izrael'id'o ; 11 kaj la fil'o de la Izraeli'din'o insult'is la nom'o'n de Di'o kaj blasfem'is ; kaj oni ven'ig'is li'n al Mose'o.
La nom'o de li'a patr'in'o est'is Ŝel'om'it, fil'in'o de Dibri el la trib'o de Dan.
12 Kaj oni met'is li'n en mal'liber'ej'o'n, ĝis oni ricev'os preciz'a'n decid'o'n de la Etern'ul'o.
13 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 14 El'ir'ig'u la blasfem'int'o'n ekster la tend'ar'o'n ; kaj ĉiu'j, kiu'j aŭd'is, met'u si'a'j'n man'o'j'n sur li'a'n kap'o'n, kaj la tut'a komun'um'o mort'ig'u li'n per ŝton'o'j.
15 Kaj al la Izrael'id'o'j dir'u jen'e : Ĉiu, kiu blasfem'os si'a'n Di'o'n, port'os si'a'n pek'o'n.
16 Kiu insult'as la nom'o'n de la Etern'ul'o, tiu est'u mort'ig'it'a ; per ŝton'o'j mort'ig'u li'n la tut'a komun'um'o.
Ĉu fremd'ul'o, ĉu indiĝen'o, se li blasfem'os la nom'o'n de la Etern'ul'o, est'u mort'ig'it'a.
17 Se iu mort'ig'os iu'n hom'o'n, oni li'n mort'ig'u.
18 Kiu mort'ig'os best'o'n, tiu pag'u pro ĝi : best'o'n pro best'o.
19 Se iu far'is difekt'o'n al si'a proksim'ul'o, oni far'u al li tiel, kiel li far'is : 20 romp'o'n pro romp'o, okul'o'n pro okul'o, dent'o'n pro dent'o ; kia'n difekt'o'n li far'is al hom'o, tia'n oni far'u al li.
21 Kaj kiu mort'ig'is brut'o'n, pag'u pro ĝi ; sed kiu mort'ig'is hom'o'n, est'u mort'ig'it'a.
22 La sam'a juĝ'o est'u ĉe vi ĉu por fremd'ul'o, ĉu por indiĝen'o ; ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
23 Kaj Mose'o dir'is al la Izrael'id'o'j, kaj oni el'ir'ig'is la blasfem'int'o'n ekster la tend'ar'o'n kaj mort'ig'is li'n per ŝton'o'j ; kaj la Izrael'id'o'j far'is, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.

Ĉapitr'o 25

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o sur la mont'o Sin'a'j, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n Mi don'as al vi, tiam la ter'o ripoz'u sabat'o'n al la Etern'ul'o.
3 Dum ses jar'o'j pri'sem'u vi'a'n kamp'o'n kaj dum ses jar'o'j pri'tranĉ'u vi'a'n vin'ber'ĝarden'o'n kaj kolekt'u ili'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n ; 4 sed en la sep'a jar'o est'u sabat'o de ripoz'o por la ter'o, sabat'o al la Etern'ul'o : vi'a'n kamp'o'n ne pri'sem'u kaj vi'a'n vin'ber'ĝarden'o'n ne pri'tranĉ'u.
5 Kio mem el'kresk'os post vi'a rikolt'o, tio'n ne rikolt'u, kaj la vin'ber'o'j'n de vi'a'j ne'pri'tranĉ'it'a'j branĉ'o'j ne de'pren'u : tio est'u jar'o de ripoz'o por la ter'o.
6 Kaj la produkt'aĵ'o'j de la sabat'a ter'o est'u manĝ'aĵ'o por vi ĉiu'j : por vi, por vi'a sklav'o, por vi'a sklav'in'o, kaj por vi'a dung'it'o kaj por vi'a kun'loĝ'ant'o, kiu'j loĝ'as ĉe vi.
7 Kaj por vi'a brut'o kaj por la best'o'j, kiu'j est'as sur vi'a ter'o, ĉiu'j ĝi'a'j produkt'aĵ'o'j est'u kiel manĝ'aĵ'o.
8 Kaj kalkul'u al vi sep sabat'a'j'n jar'o'j'n, sep foj'o'j'n po sep jar'o'j, ke vi hav'u en la sep sabat'a'j jar'o'j kvar'dek naŭ jar'o'j'n.
9 Kaj proklam'u per trumpet'ad'o en la sep'a monat'o, en la dek'a tag'o de la monat'o ; en la tag'o de pek'liber'ig'o trumpet'u en vi'a tut'a land'o.
10 Kaj sankt'ig'u la kvin'dek'a'n jar'o'n, kaj proklam'u liber'ec'o'n en la land'o por ĉiu'j ĝi'a'j loĝ'ant'o'j : jubile'o ĝi est'u por vi ; kaj re'ven'u ĉiu al si'a posed'aĵ'o, kaj ĉiu re'ven'u al si'a famili'o.
11 Jubile'o ĝi est'u por vi, la kvin'dek'a jar'o ; ne sem'u, kaj ne rikolt'u tio'n, kio mem el'kresk'is, kaj ne de'pren'u la ber'o'j'n de la ne'pri'tranĉ'it'a'j vin'ber'branĉ'o'j.
12 Ĉar jubile'o ĝi est'as, sankt'a ĝi est'u por vi ; de la kamp'o manĝ'u ĝi'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n.
13 En tiu jubile'a jar'o ĉiu re'ven'u al si'a posed'aĵ'o.
14 Kaj se vi io'n vend'os al vi'a proksim'ul'o, aŭ se vi aĉet'os el la man'o'j de vi'a proksim'ul'o, unu ne mal'profit'ig'u la ali'a'n.
15 Laŭ la kalkul'o de la jar'o'j post la jubile'o aĉet'u de vi'a proksim'ul'o ; laŭ la kalkul'o de la jar'o'j de produkt'ad'o li vend'u al vi.
16 Laŭ la mult'ec'o de la jar'o'j pli'grand'ig'u la prez'o'n, kaj ju pli mal'mult'a'j est'as la jar'o'j, des pli mal'grand'ig'u la prez'o'n ; ĉar la nombr'o'n de la rikolt'o'j li vend'as al vi.
17 Kaj ne mal'profit'ig'u unu la ali'a'n, kaj tim'u vi'a'n Di'o'n ; ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
18 Kaj plen'um'u Mi'a'j'n leĝ'o'j'n, kaj Mi'a'j'n decid'o'j'n observ'u kaj plen'um'u ili'n, kaj tiam vi loĝ'os en la land'o sen'danĝer'e.
19 Kaj la ter'o don'ad'os si'a'j'n frukt'o'j'n, kaj vi manĝ'ad'os ĝis'sat'e, kaj vi loĝ'os sur ĝi sen'danĝer'e.
20 Kaj se vi dir'os : Kio'n ni manĝ'os en la sep'a jar'o, kiam ni ne sem'os kaj ne en'kolekt'os ni'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n ?
21 Mi send'os al vi Mi'a'n ben'o'n en la ses'a jar'o, kaj ĝi al'port'os produkt'aĵ'o'j'n por tri jar'o'j.
22 Kaj vi sem'os en la ok'a jar'o, sed vi manĝ'os la produkt'aĵ'o'j'n mal'nov'a'j'n ĝis la naŭ'a jar'o ; ĝis ven'os la rikolt'o de ĝi'a'j produkt'aĵ'o'j, vi manĝ'os mal'nov'a'j'n.
23 Kaj la ter'o ne est'u vend'at'a por ĉiam ; ĉar al Mi aparten'as la ter'o, ĉar vi est'as fremd'ul'o'j kaj pas'loĝ'ant'o'j ĉe Mi.
24 Kaj sur la tut'a ter'o de vi'a posed'ad'o permes'u liber'ig'o'n de la ter'o.
25 Se vi'a frat'o mal'riĉ'iĝ'os kaj vend'os io'n de si'a posed'aĵ'o, sed ven'os re'aĉet'ant'o, li'a proksim'a parenc'o, tiam li pov'u re'aĉet'i la vend'it'aĵ'o'n de si'a frat'o.
26 Kaj se iu ne trov'os por si re'aĉet'ant'o'n, sed li mem far'iĝ'os sufiĉ'e bon'stat'a, kaj hav'os tiom, ke li pov'os re'aĉet'i, 27 tiam li kalkul'u la jar'o'j'n de la vend'it'ec'o, kaj la rest'aĵ'o'j'n li re'don'u al tiu, al kiu li vend'is ; kaj li re'ven'u al si'a posed'ad'o.
28 Sed se li ne hav'os sufiĉ'e, por re'don'i al li, tiam li'a vend'it'aĵ'o rest'u en la man'o'j de la aĉet'int'o ĝis la jubile'a jar'o ; sed en la jubile'a jar'o ĝi for'ir'u, kaj li re'ven'u al si'a posed'ad'o.
29 Kaj se iu vend'os loĝ'ebl'a'n dom'o'n en urb'o, kiu'n ĉirkaŭ'as mur'o, tiam ĝi est'as re'aĉet'ebl'a ĝis la fin'o de jar'o post ĝi'a vend'o ; en la daŭr'o de jar'o ĝi est'as re'aĉet'ebl'a.
30 Sed se ĝi ne est'os re'aĉet'it'a antaŭ la fin'o de tut'a jar'o, tiam la dom'o, kiu est'as en urb'o ĉirkaŭ'it'a de mur'o, rest'as por ĉiam ĉe ĝi'a aĉet'int'o en li'a'j generaci'o'j ; ĝi ne for'ir'as en jar'o jubile'a.
31 La dom'o'j en la vilaĝ'o'j ne ĉirkaŭ'it'a'j de mur'o est'u kalkul'at'a'j kiel kamp'o de ter'o ; oni pov'as ili'n re'aĉet'i, kaj en jubile'a jar'o ili for'ir'as.
32 Koncern'e la urb'o'j'n de la Levid'o'j, la dom'o'j'n en la urb'o'j de ili'a posed'ad'o, la Levid'o'j ĉiam hav'as la rajt'o'n de re'aĉet'o.
33 Se iu el'aĉet'os io'n de la Levid'o'j, tiam la vend'it'a dom'o aŭ la urb'a posed'aĵ'o for'ir'as en la jubile'a jar'o ; ĉar la dom'o'j en la urb'o'j de la Levid'o'j est'as ili'a posed'aĵ'o inter la Izrael'id'o'j.
34 Kaj la kamp'o'j ĉirkaŭ ili'a'j urb'o'j ne est'u vend'at'a'j, ĉar tio est'as ili'a por'ĉiam'a posed'aĵ'o.
35 Se vi'a frat'o mal'riĉ'iĝ'os kaj li'a brak'o mal'fort'iĝ'os apud vi, tiam sub'ten'u li'n ; ĉu li est'as fremd'ul'o, ĉu pas'loĝ'ant'o, li viv'u kun vi.
36 Ne pren'u de li procent'o'j'n nek al'kresk'o'n, kaj tim'u vi'a'n Di'o'n, ke vi'a frat'o viv'u kun vi.
37 Don'ant'e al li mon'o'n, ne postul'u de li procent'o'j'n, kaj don'ant'e al li manĝ'aĵ'o'n, ne postul'u ĝi'a'n pli'grand'ig'o'n.
38 Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, por don'i al vi la land'o'n Kanaan'a'n, por est'i vi'a Di'o.
39 Kiam mal'riĉ'iĝ'os apud vi vi'a frat'o kaj li est'os vend'it'a al vi, tiam ne ŝarĝ'u li'n per labor'ad'o sklav'a ; 40 kiel dung'it'o, kiel pas'loĝ'ant'o li est'u ĉe vi ; ĝis la jubile'a jar'o li serv'u ĉe vi ; 41 kaj tiam li for'ir'u de vi, li mem kaj ankaŭ li'a'j fil'o'j kun li, kaj li re'ven'u al si'a famili'o kaj al la posed'aĵ'o de si'a'j patr'o'j.
42 Ĉar ili est'as Mi'a'j sklav'o'j, kiu'j'n Mi el'konduk'is el la land'o Egipt'a ; ili ne est'u vend'at'a'j, kiel oni vend'as sklav'o'j'n.
43 Ne reg'u ili'n kun kruel'ec'o, kaj tim'u vi'a'n Di'o'n.
44 Vi'a sklav'o kaj vi'a sklav'in'o, kiu'j'n vi pov'as hav'i, dev'as est'i el la popol'o'j, kiu'j est'as ĉirkaŭ vi ; el ili aĉet'u sklav'o'n kaj sklav'in'o'n.
45 Ankaŭ el la id'o'j de la pas'loĝ'ant'o'j, kiu'j fremd'ul'e loĝ'as ĉe vi, el ili vi pov'as aĉet'i, kaj el ili'a'j famili'o'j, kiu'j est'as ĉe vi kaj kiu'j nask'iĝ'is en vi'a land'o ; ili pov'as est'i vi'a posed'aĵ'o.
46 Kaj vi pov'as trans'don'i ili'n hered'e al vi'a'j fil'o'j post vi kiel por'ĉiam'a'n posed'aĵ'o'n ; ili'n vi pov'as uz'i kiel sklav'o'j'n, sed super vi'a'j frat'o'j, super Izrael'id'o'j, ne reg'u unu'j super ali'a'j kun kruel'ec'o.
47 Kaj se fremd'ul'o aŭ pas'loĝ'ant'o ĉe vi est'os bon'stat'a, kaj vi'a frat'o mal'riĉ'iĝ'os antaŭ li kaj vend'os si'n al la fremd'ul'o aŭ pas'loĝ'ant'o ĉe vi aŭ al id'o de famili'o de fremd'ul'o : 48 post la vend'o rest'as al li rajt'o de el'aĉet'o ; iu el li'a'j frat'o'j el'aĉet'u li'n.
49 Aŭ li'a onkl'o, aŭ fil'o de li'a onkl'o el'aĉet'u li'n, aŭ iu el li'a parenc'ar'o, el li'a famili'o el'aĉet'u li'n ; aŭ se li'a stat'o sufiĉ'os, li mem si'n el'aĉet'os.
50 Kaj li far'u pri'kalkul'o'n kun si'a aĉet'int'o, de la jar'o, en kiu li si'n vend'is, ĝis la jar'o jubile'a ; kaj la mon'o, pro kiu li vend'is si'n, dev'as est'i re'don'it'a laŭ la nombr'o de la jar'o'j ; kiel dung'it'o li est'u ĉe li.
51 Se rest'as ankoraŭ mult'e da jar'o'j, tiam proporci'e al ili li re'don'u el'aĉet'o'n pro si el la mon'o, pro kiu li est'is aĉet'it'a.
52 Se rest'as mal'mult'e da jar'o'j ĝis la jubile'a jar'o, tiam li kalkul'u tio'n al li kaj proporci'e al la jar'o'j li re'don'u pro si el'aĉet'o'n.
53 Kiel laŭ'jar'a dung'it'o li est'u ĉe li, kaj ĉi tiu ne reg'u li'n kruel'e antaŭ vi'a'j okul'o'j.
54 Kaj se li ne el'aĉet'iĝ'os tia'manier'e, tiam li for'ir'u en la jubile'a jar'o, li kun'e kun si'a'j infan'o'j.
55 Ĉar Mi'a'j sklav'o'j est'as la Izrael'id'o'j ; ili est'as Mi'a'j sklav'o'j, kiu'j'n Mi el'konduk'is el la land'o Egipt'a : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 26

    Ne far'u al vi idol'o'j'n, kaj figur'o'j'n kaj statu'o'j'n ne star'ig'u ĉe vi, kaj ŝton'o'j'n kun bild'o'j ne kuŝ'ig'u en vi'a land'o, por ador'klin'iĝ'i super ili : ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
2 Mi'a'j'n sabat'o'j'n observ'u, kaj Mi'a'n sankt'ej'o'n respekt'eg'u : Mi est'as la Etern'ul'o.
3 Se vi ag'os laŭ Mi'a'j leĝ'o'j kaj observ'os Mi'a'j'n ordon'o'j'n kaj plen'um'os ili'n, 4 tiam Mi don'os al vi pluv'o'j'n ili'a'temp'e, kaj la ter'o don'os si'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n, kaj la kamp'a arb'o don'os si'a'j'n frukt'o'j'n.
5 Kaj la temp'o de draŝ'ad'o daŭr'os ĉe vi ĝis la en'kolekt'ad'o de la vin'ber'o'j, kaj la en'kolekt'ad'o de vin'ber'o'j daŭr'os ĝis la sem'ad'o, kaj vi manĝ'os vi'a'n pan'o'n sat'e kaj vi loĝ'os sen'danĝer'e en vi'a land'o.
6 Kaj Mi don'os pac'o'n al vi'a land'o, kaj kiam vi kuŝ'os, neniu vi'n tim'ig'os ; kaj Mi for'ig'os la mal'bon'a'j'n best'o'j'n el la land'o, kaj glav'o ne tra'pas'os vi'a'n land'o'n.
7 Kaj vi pel'os vi'a'j'n mal'amik'o'j'n, kaj ili fal'os antaŭ vi de glav'o.
8 Kaj kvin al vi pel'os cent'o'n, kaj cent el vi pel'os dek'mil'o'n ; kaj vi'a'j mal'amik'o'j fal'os antaŭ vi de glav'o.
9 Kaj Mi turn'os Mi'n al vi kaj kresk'ig'os vi'n kaj mult'ig'os vi'n, kaj Mi fortik'ig'os Mi'a'n inter'lig'o'n kun vi.
10 Kaj vi manĝ'os gren'o'n mal'nov'a'n pas'int'jar'a'n, kaj vi el'port'os la mal'nov'a'n pro la nov'a.
11 Kaj Mi star'ig'os Mi'a'n loĝ'ej'o'n inter vi, kaj Mi'a anim'o vi'n ne abomen'os.
12 Kaj Mi ir'os inter vi, kaj Mi est'os vi'a Di'o, kaj vi est'os Mi'a popol'o.
13 Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, por ke vi ne est'u ili'a'j sklav'o'j ; kaj Mi romp'is la baston'o'j'n de vi'a jug'o kaj ek'ir'ig'is vi'n kun lev'it'a kap'o.
14 Sed se vi ne obe'os Mi'n kaj ne far'os ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n ordon'o'j'n ; 15 kaj se vi mal'estim'os Mi'a'j'n leĝ'o'j'n kaj se vi'a anim'o abomen'os Mi'a'j'n decid'o'j'n, kaj vi ne plen'um'os ĉiu'j'n Mi'a'j'n ordon'o'j'n, romp'ant'e Mi'a'n inter'lig'o'n : 16 tiam ankaŭ Mi far'os al vi tio'n : Mi send'os sur vi'n terur'o'n, mal'dik'iĝ'o'n, kaj febr'o'n, kiu'j konsum'as la okul'o'j'n kaj sen'fort'ig'as la anim'o'n ; kaj vi sem'os vi'a'j'n sem'o'j'n van'e, ili'n manĝ'os vi'a'j mal'amik'o'j.
17 Kaj Mi turn'os Mi'a'n vizaĝ'o'n kontraŭ vi'n, kaj vi fal'os antaŭ vi'a'j mal'amik'o'j, kaj reg'os vi'n vi'a'j mal'am'ant'o'j, kaj vi kur'os, kiam neniu pel'os vi'n.
18 Kaj se vi malgraŭ ĉi tio ne obe'os Mi'n, tiam Mi sep'obl'e pli'grand'ig'os la pun'o'n pro vi'a'j pek'o'j.
19 Kaj Mi romp'os vi'a'n fier'a'n obstin'ec'o'n, kaj Mi far'os vi'a'n ĉiel'o'n kiel fer'o kaj vi'a'n ter'o'n kiel kupr'o.
20 Kaj van'e konsum'iĝ'os vi'a fort'o ; vi'a ter'o ne don'os si'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n, kaj la arb'o'j de la ter'o ne don'os si'a'j'n frukt'o'j'n.
21 Kaj se vi malgraŭ tio spit'os Mi'n kaj ne vol'os obe'i Mi'n, tiam Mi al'don'os sep'obl'e da frap'o'j laŭ vi'a'j pek'o'j.
22 Kaj Mi ven'ig'os sur vi'n la sovaĝ'a'j'n best'o'j'n, kaj ili for'manĝ'os vi'a'j'n infan'o'j'n kaj eksterm'os vi'a'j'n brut'o'j'n kaj mal'mult'ig'os vi'n tiel, ke vi'a'j voj'o'j dezert'iĝ'os.
23 Se ankaŭ per tio vi ne humil'iĝ'os, sed plu'e ag'os kontraŭ Mi : 24 tiam ankaŭ Mi ag'os kontraŭ vi, kaj Mi ankaŭ frap'os vi'n sep'obl'e pro vi'a'j pek'o'j.
25 Kaj Mi ven'ig'os sur vi'n venĝ'a'n glav'o'n, kiu venĝ'os pro la inter'lig'o ; kaj vi kolekt'iĝ'os en vi'a'j urb'o'j, kaj Mi send'os pest'o'n en vi'a'n mez'o'n, kaj vi est'os for'don'it'a'j en la man'o'j'n de la mal'amik'o.
26 Kiam Mi romp'os al vi la apog'o'n de la pan'o, tiam dek vir'in'o'j bak'os vi'a'n pan'o'n en unu forn'o kaj re'don'os vi'a'n pan'o'n pes'ant'e, kaj vi manĝ'os kaj ne sat'iĝ'os.
27 Kaj se vi malgraŭ tio ne obe'os Mi'n, kaj spit'os Mi'n : 28 tiam Mi ir'os kontraŭ vi'n koler'e, kaj Mi pun'os vi'n sep'obl'e pro vi'a'j pek'o'j.
29 Kaj vi manĝ'os la karn'o'n de vi'a'j fil'o'j, kaj la karn'o'n de vi'a'j fil'in'o'j vi manĝ'os.
30 Kaj Mi detru'os vi'a'j'n alt'aĵ'o'j'n kaj ruin'ig'os vi'a'j'n kolon'o'j'n de la sun'o, kaj Mi ĵet'os vi'a'j'n kadavr'o'j'n sur la romp'it'aĵ'o'j'n de vi'a'j idol'o'j, kaj Mi'a anim'o abomen'os vi'n.
31 Kaj Mi far'os el vi'a'j urb'o'j dezert'o'n, kaj Mi ruin'ig'os vi'a'j'n sankt'ej'o'j'n, kaj Mi ne flar'os vi'a'j'n agrabl'a'j'n odor'aĵ'o'j'n.
32 Kaj Mi dezert'ig'os la ter'o'n, ke mir'eg'os pri ĝi vi'a'j mal'amik'o'j, kiu'j ek'loĝ'os sur ĝi.
33 Kaj vi'n Mi dis'ĵet'os inter la popol'o'j'n, kaj Mi nud'ig'os post vi glav'o'n ; kaj vi'a ter'o est'os dezert'a kaj vi'a'j urb'o'j est'os ruin'ig'it'a'j.
34 Tiam la ter'o ricev'os kontent'ig'o'n pri si'a'j sabat'o'j dum la tut'a temp'o de si'a dezert'ec'o, kiam vi est'os en la land'o de vi'a'j mal'amik'o'j ; tiam ripoz'os la ter'o kaj kontent'ig'os si'n pri si'a'j sabat'o'j.
35 Dum la tut'a temp'o de dezert'ec'o ĝi ripoz'os, kiom ĝi ne ripoz'is en vi'a'j sabat'o'j, kiam vi loĝ'is sur ĝi.
36 Kaj al la rest'int'o'j el vi Mi send'os tim'o'n en ili'a'n kor'o'n en la land'o de ili'a'j mal'amik'o'j ; kaj pel'os ili'n bru'et'o de fal'ant'a foli'o, kaj ili kur'os, kiel oni kur'as de glav'o, kaj ili fal'os, kiam neniu ili'n persekut'os.
37 Kaj ili fal'os unu sur ali'a'n, kiel de glav'o, dum neniu ili'n pel'os ; kaj vi ne hav'os fort'o'n por star'i antaŭ vi'a'j mal'amik'o'j.
38 Kaj vi pere'os inter la popol'o'j, kaj for'manĝ'os vi'n la land'o de vi'a'j mal'amik'o'j.
39 Kaj la rest'int'o'j el vi sen'fort'iĝ'os pro si'a'j pek'o'j en la land'o'j de vi'a'j mal'amik'o'j, kaj ankaŭ pro la pek'o'j de si'a'j patr'o'j ili sen'fort'iĝ'os.
40 Tiam ili konfes'os si'a'n kulp'o'n kaj la kulp'o'n de si'a'j patr'o'j en la mal'bon'ag'o'j, kiu'j'n ili far'is kontraŭ Mi kaj pri kio ili spit'is Mi'n.
41 Ankaŭ Mi ir'is kontraŭ ili'n kaj en'ven'ig'is ili'n en la land'o'n de ili'a'j mal'amik'o'j ; kaj se tiam humil'iĝ'os ili'a kor'o ne cirkumcid'it'a kaj se ili don'os kontent'ig'o'n pri si'a'j pek'o'j, 42 tiam Mi re'memor'os Mi'a'n inter'lig'o'n kun Jak'ob, kaj Mi'a'n inter'lig'o'n kun Isaak kaj Mi'a'n inter'lig'o'n kun Abraham Mi re'memor'os, kaj la land'o'n Mi re'memor'os.
43 La land'o est'os for'las'it'a de ili kaj ricev'os kontent'ig'o'n pri si'a'j sabat'o'j, kiam ĝi dezert'iĝ'os post ili ; kaj ili don'os kontent'ig'o'n pri si'a'j kulp'o'j, ĉar ili mal'respekt'is Mi'a'j'n decid'o'j'n kaj Mi'a'j'n leĝ'o'j'n ili'a anim'o abomen'is.
44 Kaj tamen, kiam ili est'os en la land'o de si'a'j mal'amik'o'j, Mi ne mal'estim'os ili'n, kaj ne abomen'os ili'n tiom, por eksterm'i ili'n, por neni'ig'i Mi'a'n inter'lig'o'n kun ili ; ĉar Mi est'as la Etern'ul'o, ili'a Di'o.
45 Kaj Mi re'memor'os por ili la inter'lig'o'n kun la antaŭ'ul'o'j, kiu'j'n Mi el'konduk'is el la land'o Egipt'a antaŭ la okul'o'j de la popol'o'j, por est'i ili'a Di'o : Mi est'as la Etern'ul'o.
46 Tio est'as la leĝ'o'j kaj decid'o'j kaj instru'o'j, kiu'j'n star'ig'is la Etern'ul'o inter Si kaj la Izrael'id'o'j sur la mont'o Sin'a'j per Mose'o.

Ĉapitr'o 27

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Se iu far'os sankt'a'n promes'o'n dediĉ'i anim'o'n laŭ vi'a taks'ad'o al la Etern'ul'o, 3 tiam vi'a taks'ad'o dev'as est'i : pro vir'seks'ul'o en la aĝ'o de du'dek jar'o'j ĝis ses'dek jar'o'j vi'a taks'ad'o est'u kvin'dek sikl'o'j da arĝent'o laŭ la sankt'a sikl'o.
4 Kaj se tio est'os vir'in'o, tiam vi'a taks'ad'o est'u tri'dek sikl'o'j.
5 Kaj se tio est'os aĝ'ul'o de kvin jar'o'j ĝis du'dek jar'o'j, vi'a taks'ad'o est'u pro vir'o du'dek sikl'o'j kaj pro vir'in'o dek sikl'o'j.
6 Se tio est'os aĝ'ul'o de unu monat'o ĝis kvin jar'o'j, tiam vi'a taks'ad'o est'u pro vir'o kvin sikl'o'j da arĝent'o kaj pro vir'in'o vi'a taks'ad'o est'u tri sikl'o'j da arĝent'o.
7 Kaj se en la aĝ'o de ses'dek jar'o'j kaj pli, tiam, se tio est'os vir'o, vi'a taks'ad'o est'u dek kvin sikl'o'j kaj pro vir'in'o dek sikl'o'j.
8 Kaj se li est'as tro mal'riĉ'a por tia taks'ad'o, tiam oni star'ig'u li'n antaŭ la pastr'o kaj la pastr'o taks'u li'n : konform'e al la bon'hav'ec'o de la promes'int'o la pastr'o li'n taks'u.
9 Se tio est'as brut'o el tia'j, kia'j'n oni ofer'e al'port'as al la Etern'ul'o, tiam ĉio, kio est'as don'it'a al la Etern'ul'o, est'u sankt'a.
10 Oni ne dev'as ĝi'n ŝanĝ'i nek anstataŭ'ig'i ĝi'n, bon'a'n per mal'bon'a aŭ mal'bon'a'n per bon'a ; se tamen iu anstataŭ'ig'os brut'o'n per brut'o, tiam ĝi kaj ankaŭ ĝi'a anstataŭ'ig'it'o far'iĝ'u konsekr'it'a.
11 Se tio est'as ia brut'o mal'pur'a, el tia'j, kia'j'n oni ne al'port'as ofer'e al la Etern'ul'o, tiam oni star'ig'u la brut'o'n antaŭ la pastr'o ; 12 kaj la pastr'o taks'os ĝi'n, ĉu ĝi est'as bon'a, ĉu mal'bon'a ; kiel taks'os la pastr'o, tiel ĝi est'u.
13 Se la promes'int'o vol'os ĝi'n el'aĉet'i, li al'don'u kvin'on'o'n al vi'a taks'o.
14 Se iu dediĉ'os si'a'n dom'o'n kiel sankt'aĵ'o'n al la Etern'ul'o, tiam la pastr'o ĝi'n taks'u, ĉu ĝi est'as bon'a, ĉu mal'bon'a ; kiel la pastr'o ĝi'n taks'os, tiel ĝi rest'u.
15 Sed se la dediĉ'int'o vol'os el'aĉet'i si'a'n dom'o'n, tiam li al'don'u kvin'on'o'n de la mon'o de vi'a taks'o, kaj ĝi rest'os li'a.
16 Se el si'a posed'at'a kamp'o iu dediĉ'os io'n al la Etern'ul'o, tiam vi'a taks'ad'o dev'as est'i proporci'a al ĝi'a sem'it'aĵ'o : pro sem'it'aĵ'o en la kvant'o de ĥomer'o da horde'o est'u la taks'o kvin'dek sikl'o'j da arĝent'o.
17 Se de jubile'a jar'o li dediĉ'as si'a'n kap'o'n, tiam la afer'o rest'u laŭ vi'a taks'ad'o.
18 Sed se post la jubile'a jar'o li dediĉ'os si'a'n kamp'o'n, tiam la pastr'o kalkul'u al li la mon'o'n laŭ la jar'o'j, kiu'j rest'as ĝis la jubile'a jar'o, kaj tio'n oni de'pren'u de vi'a taks'o.
19 Se la dediĉ'int'o vol'os el'aĉet'i la kamp'o'n, tiam li al'don'u kvin'on'o'n de la mon'o laŭ vi'a taks'ad'o, kaj ĝi rest'os li'a.
20 Sed se li ne el'aĉet'os la kamp'o'n kaj la kamp'o est'os vend'it'a al ali'a hom'o, tiam ĝi ne est'os plu el'aĉet'ebl'a.
Kaj tiu kamp'o, kiam ĝi for'ir'os en la jubile'a jar'o, est'os konsekr'it'a al la Etern'ul'o, kiel kamp'o pri'ĵur'it'a : ĝi far'iĝ'os posed'aĵ'o de la pastr'o.
22 Kaj se iu dediĉ'os al la Etern'ul'o kamp'o'n, kiu'n li aĉet'is kaj kiu ne est'as el la kamp'o'j de li'a hered'a posed'aĵ'o, 23 tiam la pastr'o kalkul'u al li la taks'o'n ĝis la jubile'a jar'o, kaj li don'u la taks'o'n en tiu tag'o, kiel konsekr'it'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
24 En la jubile'a jar'o la kamp'o re'ven'os al tiu, de kiu oni ĝi'n aĉet'is, al kiu aparten'as hered'a posed'ad'o de tiu ter'o.
25 Ĉiu vi'a taks'ad'o est'u laŭ la sankt'a sikl'o : el du'dek ger'o'j konsist'u la sikl'o.
26 Nur unu'e'nask'it'o'n, kiu el la brut'o'j aparten'as al la Etern'ul'o pro si'a unu'e'nask'it'ec'o, neniu dediĉ'u : ĉu ĝi est'as bov'o, ĉu ĝi est'as ŝaf'o, ĝi aparten'as al la Etern'ul'o.
27 Se ĝi est'as brut'o mal'pur'a, tiam oni dev'as el'aĉet'i ĝi'n laŭ vi'a taks'ad'o kaj al'don'i al la valor'o kvin'on'o'n ; se ĝi ne est'os el'aĉet'it'a, oni vend'u ĝi'n laŭ vi'a taks'ad'o.
28 Nur ĉio konsekr'it'a, kio'n iu konsekr'is al la Etern'ul'o, el ĉio, kio aparten'as al li, ĉu ĝi est'as hom'o, ĉu brut'o, ĉu posed'at'a kamp'o, ne est'u vend'at'a nek el'aĉet'at'a.
Ĉio konsekr'it'a est'as plej'sankt'aĵ'o de la Etern'ul'o.
29 Ĉiu konsekr'it'a, kiu est'os konsekr'it'a el la hom'o'j, ne est'u el'aĉet'it'a ; li dev'as mort'i.
30 Ĉiu dek'on'aĵ'o el la ter'o, el la sem'it'aĵ'o de la ter'o, el la frukt'o'j de la arb'o'j aparten'as al la Etern'ul'o ; ĝi est'as sankt'aĵ'o de la Etern'ul'o.
31 Se iu vol'os el'aĉet'i io'n el si'a dek'on'aĵ'o, li al'don'u al la valor'o kvin'on'o'n.
32 Kaj ĉiu dek'on'o el la bov'o'j kaj ŝaf'o'j, el ĉio, kio pas'as sub la baston'o de paŝt'ant'o, la dek'a est'u konsekr'it'a al la Etern'ul'o.
33 Oni ne dev'as esplor'i, ĉu ĝi est'as bon'a aŭ mal'bon'a, kaj oni ĝi'n dev'as ne anstataŭ'ig'i ; se iu ĝi'n anstataŭ'ig'os, tiam ĝi kaj ĝi'a anstataŭ'aĵ'o est'u sankt'aĵ'o'j kaj ne est'u el'aĉet'at'a'j.
34 Tio est'as la ordon'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o por la Izrael'id'o'j sur la mont'o Sin'a'j.

Nombr'o'j –Kvar'a libr'o de Mose'o

Ĉapitr'o 1

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la dezert'o Sin'a'j en la tabernakl'o de kun'ven'o en la unu'a tag'o de la du'a monat'o de la du'a jar'o post ili'a el'ir'o el la land'o Egipt'a, dir'ant'e : 2 Pri'kalkul'u la tut'a'n komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j, laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o de la nom'o'j de ĉiu'j vir'seks'ul'o'j laŭ'kap'e.
3 De la aĝ'ul'o'j de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j'n, kiu'j taŭg'as por milit'o en Izrael, pri'kalkul'u ili'n laŭ ili'a'j taĉment'o'j, vi kaj Aaron.
4 Kaj kun vi est'u po unu hom'o el ĉiu trib'o, hom'o, kiu est'as ĉef'o en si'a patr'o'dom'o.
5 Kaj jen est'as la nom'o'j de la vir'o'j, kiu'j star'os kun vi : de Rub'e'n star'u El'ic'ur, fil'o de Ŝed'e'ur ; 6 de Si'me'o'n, Ŝel'um'iel, fil'o de Curiŝadaj ; 7 de Jehud'a, Naĥŝon, fil'o de Aminadab ; 8 de Isaĥar, Ne'tan'el, fil'o de Cuar ; 9 de Zebulun, Eliab, fil'o de Ĥelon ; 10 de la fil'o'j de Jozef : de Efraim, Eli'ŝam'a, fil'o de Amihud ; de Man'as'e, Gam'li'el, fil'o de Pedacur ; 11 de Ben'jam'e'n, Abidan, fil'o de Gideon'i ; 12 de Dan, Aĥiezer, fil'o de Amiŝ'ad'a'j ; 13 de Aŝer, Pag'iel, fil'o de Oĥran ; 14 de Gad, Eljasaf, fil'o de Deuel ; 15 de Naft'al'i, Aĥira, fil'o de En'a'n.
16 Tio est'as la disting'it'o'j el la komun'um'o, la estr'o'j de la trib'o'j de si'a'j patr'o'j, la ĉef'o'j de la mil'o'j de Izrael.
17 Kaj Mose'o kaj Aaron pren'is tiu'j'n vir'o'j'n, cit'it'a'j'n laŭ ili'a'j nom'o'j.
18 Kaj la tut'a'n komun'um'o'n ili kun'ven'ig'is en la unu'a tag'o de la du'a monat'o ; kaj la kun'ven'int'o'j legitim'is si'n laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o'j de la nom'o'j, de la aĝ'ul'o'j de du'dek jar'o'j kaj pli, laŭ'kap'e, 19 kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
Kaj li pri'kalkul'is ili'n en la dezert'o Sin'a'j.
20 Kaj montr'iĝ'is, ke la fil'o'j de Rub'e'n, la unu'e'nask'it'o de Izrael, laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j laŭ'kap'e, ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 21 prezent'is en la trib'o de Rub'e'n la nombr'o'n de kvar'dek ses mil kvin'cent.
22 La fil'o'j de Si'me'o'n laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, kalkul'it'a'j laŭ la nombr'o da nom'o'j laŭ'kap'e, ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 23 prezent'is en la trib'o de Si'me'o'n la nombr'o'n de kvin'dek naŭ mil tri'cent.
24 La fil'o'j de Gad laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 25 prezent'is en la trib'o de Gad la nombr'o'n de kvar'dek kvin mil ses'cent kvin'dek.
26 La fil'o'j de Jehud'a laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 27 prezent'is en la trib'o de Jehud'a la nombr'o'n de sep'dek kvar mil ses'cent.
28 La fil'o'j de Isaĥar laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 29 prezent'is en la trib'o de Isaĥar la nombr'o'n de kvin'dek kvar mil kvar'cent.
30 La fil'o'j de Zebulun laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 31 prezent'is en la trib'o de Zebulun la nombr'o'n de kvin'dek sep mil kvar'cent.
32 La fil'o'j de Jozef, la fil'o'j de Efraim laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 33 prezent'is en la trib'o de Efraim la nombr'o'n de kvar'dek mil kvin'cent.
34 La fil'o'j de Man'as'e laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 35 prezent'is en la trib'o de Man'as'e la nombr'o'n de tri'dek du mil du'cent.
36 La fil'o'j de Ben'jam'e'n laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 37 prezent'is en la trib'o de Ben'jam'e'n la nombr'o'n de tri'dek kvin mil kvar'cent.
38 La fil'o'j de Dan laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 39 prezent'is en la trib'o de Dan la nombr'o'n de ses'dek du mil sep'cent.
40 La fil'o'j de Aŝer laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 41 prezent'is en la trib'o de Aŝer la nombr'o'n de kvar'dek unu mil kvin'cent.
42 La fil'o'j de Naft'al'i laŭ si'a de'ven'o, laŭ si'a'j famili'o'j, laŭ si'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ la nombr'o da nom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, 43 prezent'is en la trib'o de Naft'al'i la nombr'o'n de kvin'dek tri mil kvar'cent.
44 Tio est'as la kalkul'it'o'j, kiu'j'n kalkul'is Mose'o kaj Aaron kaj la princ'o'j de Izrael, dek du hom'o'j, po unu el ĉiu patr'o'dom'o.
45 Kaj la nombr'o de ĉiu'j kalkul'it'o'j el la Izrael'id'o'j laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ĉiu'j milit'kapabl'a'j en Izrael, 46 la nombr'o de ĉiu'j kalkul'it'o'j est'is ses'cent tri mil kvin'cent kvin'dek.
47 Sed la Levid'o'j laŭ si'a patr'o'dom'o ne est'is kalkul'it'a'j inter ili.
48 Ĉar la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 49 Nur la trib'o'n de Lev'i ne pri'kalkul'u, kaj ne met'u ili'a'n nombr'o'n mez'e'n de la Izrael'id'o'j.
50 Sed vi komisi'u al la Levid'o'j la tabernakl'o'n de atest'o kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n objekt'o'j'n, kaj ĉio'n, kio aparten'as al ĝi ; ili port'ad'u la tabernakl'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n objekt'o'j'n, kaj ili pri'serv'u ĝi'n, kaj ĉirkaŭ la tabernakl'o ili star'ig'u si'a'j'n tend'o'j'n.
51 Kaj kiam la tabernakl'o dev'os for'las'i si'a'n lok'o'n, tiam la Levid'o'j ĝi'n lev'u ; kaj kiam la tabernakl'o dev'os rest'i sur lok'o, tiam la Levid'o'j ĝi'n star'ig'u ; sed se laik'o al'proksim'iĝ'os, li est'u mort'ig'it'a.
52 Kaj la Izrael'id'o'j aranĝ'os si'n ĉiu en si'a tend'ar'o kaj ĉiu apud si'a standard'o, laŭ si'a'j taĉment'o'j.
53 Sed la Levid'o'j star'ig'u si'a'j'n tend'o'j'n ĉirkaŭ la tabernakl'o de atest'o, por ke ne traf'u koler'o la komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j ; kaj la Levid'o'j plen'um'os la gard'ad'o'n de la tabernakl'o de atest'o.
54 Kaj tiel far'is la Izrael'id'o'j ; konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, tiel ili far'is.

Ĉapitr'o 2

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 2 La Izrael'id'o'j star'ig'u si'a'j'n tend'o'j'n ĉiu apud si'a standard'o, apud la sign'o'j de si'a patr'o'dom'o ; iom mal'proksim'e ĉirkaŭ la tabernakl'o de kun'ven'o ili star'ig'u si'a'j'n tend'o'j'n.
3 En la antaŭ'a part'o, orient'e, star'u tend'ar'e la standard'o de la tend'ar'o de Jehud'a, laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; kaj la princ'o de la Jehuda'id'o'j est'as Naĥŝon, fil'o de Aminadab ; 4 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as sep'dek kvar mil ses'cent.
5 Apud'e star'u la trib'o de Isaĥar ; kaj la princ'o de la Isaĥar'id'o'j est'as Ne'tan'el, fil'o de Cuar ; 6 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvin'dek kvar mil kvar'cent.
7 Post'e la trib'o de Zebulun ; kaj la princ'o de la Zebulun'id'o'j est'as Eliab, fil'o de Ĥelon ; 8 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvin'dek sep mil kvar'cent.
9 Ĉiu'j kalkul'it'o'j de la tend'ar'o de Jehud'a est'as cent ok'dek ses mil kvar'cent laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; ili el'mov'iĝ'u la unu'a'j.
10 La standard'o de la tend'ar'o de Rub'e'n est'u sud'e, laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; kaj la princ'o de la Ruben'id'o'j est'as El'ic'ur, fil'o de Ŝed'e'ur ; 11 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvar'dek ses mil kvin'cent.
12 Apud'e star'u la trib'o de Si'me'o'n ; kaj la princ'o de la Simeon'id'o'j est'as Ŝel'um'iel, fil'o de Curiŝadaj ; 13 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvin'dek naŭ mil tri'cent.
14 Post'e la trib'o de Gad ; kaj la princ'o de la Gad'id'o'j est'as Eljasaf, fil'o de Deuel ; 15 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvar'dek kvin mil ses'cent kvin'dek.
16 Ĉiu'j kalkul'it'o'j de la tend'ar'o de Rub'e'n est'as cent kvin'dek unu mil kvar'cent kvin'dek laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; ili el'mov'iĝ'u la du'a'j.
17 Post'e el'mov'iĝ'u kun la tabernakl'o de kun'ven'o la tend'ar'o de la Levid'o'j inter la tend'ar'o'j ; kiel ili star'os tend'ar'e, tiel ili el'mov'iĝ'u, ĉiu laŭ si'a lok'o kun si'a'j standard'o'j.
18 La standard'o de la tend'ar'o de Efraim, laŭ ili'a'j taĉment'o'j, est'u okcident'e ; kaj la princ'o de la Efraim'id'o'j est'as Eli'ŝam'a, fil'o de Amihud ; 19 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvar'dek mil kvin'cent.
20 Apud'e est'u la trib'o de Man'as'e ; kaj la princ'o de la Manase'id'o'j est'as Gam'li'el, fil'o de Pedacur ; 21 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as tri'dek du mil du'cent.
22 Post'e la trib'o de Ben'jam'e'n ; kaj la princ'o de la Benjamen'id'o'j est'as Abidan, fil'o de Gideon'i ; 23 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as tri'dek kvin mil kvar'cent.
24 Ĉiu'j kalkul'it'o'j de la tend'ar'o de Efraim est'as cent ok mil cent laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; ili el'mov'iĝ'u la tri'a'j.
25 La standard'o de la tend'ar'o de Dan est'u nord'e, laŭ ili'a'j taĉment'o'j ; kaj la princ'o de la Dan'id'o'j est'as Aĥiezer, fil'o de Amiŝ'ad'a'j ; 26 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as ses'dek du mil sep'cent.
27 Apud'e star'u tend'ar'e la trib'o de Aŝer ; kaj la princ'o de la Aŝer'id'o'j est'as Pag'iel, fil'o de Oĥran ; 28 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvar'dek unu mil kvin'cent.
29 Post'e la trib'o de Naft'al'i ; kaj la princ'o de la Naftali'id'o'j est'as Aĥira, fil'o de En'a'n ; 30 kaj li'a taĉment'o kaj ĝi'a'j kalkul'it'o'j est'as kvin'dek tri mil kvar'cent.
31 Ĉiu'j kalkul'it'o'j de la tend'ar'o de Dan est'as cent kvin'dek sep mil ses'cent ; ili el'mov'iĝ'u la last'a'j kun si'a'j standard'o'j.
32 Tio est'as la kalkul'it'o'j de la Izrael'id'o'j laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j.
Ĉiu'j kalkul'it'o'j de la tend'ar'o'j, laŭ ili'a'j taĉment'o'j, est'is ses'cent tri mil kvin'cent kvin'dek.
33 Sed la Levid'o'j ne est'is kalkul'it'a'j inter la Izrael'id'o'j ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
34 Kaj la Izrael'id'o'j far'is konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o : tiel ili star'iĝ'is tend'ar'e kun si'a'j standard'o'j, kaj tiel ili el'mov'iĝ'ad'is, ĉiu laŭ si'a famili'o, laŭ si'a patr'o'dom'o.

Ĉapitr'o 3

    Kaj jen est'as la genealogi'o de Aaron kaj Mose'o en tiu temp'o, kiam la Etern'ul'o parol'is al Mose'o sur la mont'o Sin'a'j.
2 Jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Aaron : la unu'e'nask'it'o Nadab, kaj Abihu, Ele'az'ar, kaj It'am'ar.
3 Tio est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j sankt'ole'it'a'j, kiu'j'n li konsekr'is por pastr'i.
4 Sed Nadab kaj Abihu mort'is antaŭ la Etern'ul'o, kiam ili ofer'al'port'is fremd'a'n fajr'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n en la dezert'o Sin'a'j ; kaj fil'o'j'n ili ne hav'is.
Kaj pastr'is Ele'az'ar kaj It'am'ar apud Aaron ili'a patr'o.
5 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 6 Al'ven'ig'u la trib'o'n de Lev'i, kaj star'ig'u ĝi'n antaŭ la pastr'o Aaron, ke ili serv'u li'n.
7 Kaj ili plen'um'u gard'o'n koncern'e li'n kaj koncern'e la tut'a'n komun'um'o'n antaŭ la tabernakl'o de kun'ven'o, por serv'i la serv'o'j'n de la tabernakl'o.
8 Kaj ili gard'u ĉiu'j'n objekt'o'j'n de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj la gard'ot'aĵ'o'n de la Izrael'id'o'j, por serv'i la serv'o'j'n de la tabernakl'o.
9 Kaj don'u la Levid'o'j'n al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j ; ili est'u for'don'it'a'j al li el la Izrael'id'o'j.
10 Kaj Aaron'o'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n oficial'ig'u, ke ili plen'um'ad'u si'a'n pastr'ad'o'n ; se laik'o en tio'n en'miks'iĝ'os, li est'u mort'ig'it'a.
11 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 12 Jen Mi pren'is la Levid'o'j'n el inter la Izrael'id'o'j anstataŭ ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j uter'mal'ferm'int'o'j el la Izrael'id'o'j ; la Levid'o'j est'u do Mi'a'j ; 13 ĉar al Mi aparten'as ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j ; en la tag'o, en kiu Mi bat'is ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n en la land'o Egipt'a, Mi dediĉ'is al Mi ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n en Izrael, de hom'o ĝis brut'o ; Mi'a'j ili est'u : Mi est'as la Etern'ul'o.
14 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la dezert'o Sin'a'j, dir'ant'e : 15 Pri'kalkul'u la Levid'o'j'n laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j ; ĉiu'n vir'seks'ul'o'n en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli pri'kalkul'u.
16 Kaj Mose'o pri'kalkul'is ili'n laŭ la dir'o de la Etern'ul'o, kiel est'is ordon'it'e.
17 Kaj jen'a'j est'is la fil'o'j de Lev'i laŭ ili'a'j nom'o'j : Gerŝon kaj Kehat kaj Mer'ar'i.
18 Kaj jen est'as la nom'o'j de la fil'o'j de Gerŝon laŭ ili'a'j famili'o'j : Libni kaj Ŝi'me'i.
19 Kaj la fil'o'j de Kehat laŭ ili'a'j famili'o'j : Amram kaj Jichar, Ĥebron kaj Uz'iel.
20 Kaj la fil'o'j de Mer'ar'i laŭ ili'a'j famili'o'j : Maĥli kaj Muŝ'i.
Tio est'as la famili'o'j de Lev'i laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j.
21 De Gerŝon la famili'o de la Libni'id'o'j kaj la famili'o de la Ŝimei'id'o'j ; tio est'as la famili'o'j de la Gerŝon'id'o'j.
22 Ili'a'j kalkul'it'o'j laŭ la nombr'o de ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli prezent'as la nombr'o'n de sep mil kvin'cent.
23 La famili'o'j de la Gerŝon'id'o'j dev'as hav'i si'a'j'n tend'o'j'n mal'antaŭ la tabernakl'o, okcident'e.
24 Kaj la estr'o de la patr'o'dom'o de la Gerŝon'id'o'j est'as Eljasaf, fil'o de Lael.
25 Kaj sub la gard'ad'o de la Gerŝon'id'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o est'as la tabernakl'o, kaj la tend'o, ĝi'a'j kovr'il'o'j, kaj la kovr'o'tuk'o de la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, 26 kaj la kurten'o'j de la kort'o, kaj la kovr'o'tuk'o de la pord'o de la kort'o, kiu est'as ĉirkaŭ la tabernakl'o kaj ĉirkaŭ la altar'o, kaj la ŝnur'o'j kun ĉiu'j aranĝ'aĵ'o'j.
27 Kaj de Kehat est'as la famili'o de la Amram'id'o'j kaj la famili'o de la Jichar'id'o'j kaj la famili'o de la Ĥebron'id'o'j kaj la famili'o de la Uziel'id'o'j ; tio est'as la famili'o'j de la Kehat'id'o'j.
28 Laŭ la nombr'o de ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli ili est'as ok mil ses'cent, plen'um'ant'a'j gard'ad'o'n de la sankt'ej'o.
29 La famili'o'j de la Kehat'id'o'j dev'as hav'i si'a'j'n tend'o'j'n flank'e de la tabernakl'o, sud'e.
30 Kaj la estr'o de la patr'o'dom'o de la famili'o'j de la Kehat'id'o'j est'as Elcafan, fil'o de Uz'iel.
31 Kaj sub ili'a gard'ad'o est'u la kest'o kaj la tabl'o kaj la kandelabr'o kaj la altar'o'j, kaj la sankt'a'j vaz'o'j, per kiu'j oni far'as la serv'ad'o'n, kaj la kurten'o kaj ĉiu'j ĝi'a'j aparten'aĵ'o'j.
32 Kaj la estr'o de la estr'o'j de la Levid'o'j est'as Ele'az'ar, fil'o de la pastr'o Aaron ; li kontrol'as la plen'um'ant'o'j'n de la gard'ad'o de la sankt'ej'o.
33 De Mer'ar'i est'as la famili'o de la Maĥli'id'o'j kaj la famili'o de la Muŝi'id'o'j ; tio est'as la famili'o'j de Mer'ar'i.
34 Kaj ili'a'j kalkul'it'o'j laŭ la nombr'o de ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli est'as ses mil du'cent.
35 Kaj la estr'o de la patr'o'dom'o de la famili'o'j de Mer'ar'i est'as Curiel, fil'o de Abiĥail ; ili dev'as hav'i si'a'j'n tend'o'j'n flank'e de la tabernakl'o, nord'e.
36 Kaj sub la kontrol'o kaj gard'ad'o de la fil'o'j de Mer'ar'i est'as la tabul'o'j de la tabernakl'o kaj ĝi'a'j stang'o'j kaj ĝi'a'j kolon'o'j kaj ĝi'a'j baz'o'j kaj ĉiu'j ĝi'a'j vaz'o'j kaj ĝi'a tut'a aranĝ'aĵ'o, 37 kaj la kolon'o'j de la kort'o ĉirkaŭ'e kaj ili'a'j baz'o'j kaj ili'a'j najl'o'j kaj ili'a'j ŝnur'o'j.
38 Kaj antaŭ la tabernakl'o, en la antaŭ'a part'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, orient'e, hav'os si'a'j'n tend'o'j'n Mose'o kaj Aaron kaj li'a'j fil'o'j, plen'um'ant'e la gard'ad'o'n de la sankt'ej'o, por gard'i la Izrael'id'o'j'n ; sed se laik'o al'proksim'iĝ'os, li est'u mort'ig'it'a.
39 Ĉiu'j kalkul'it'a'j Levid'o'j, kiu'j'n pri'kalkul'is Mose'o kaj Aaron laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o, laŭ ili'a'j famili'o'j, ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli, est'is du'dek du mil.
40 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Pri'kalkul'u ĉiu'j'n unu'e'nask'it'a'j'n vir'seks'ul'o'j'n inter la Izrael'id'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli, kaj far'u registr'o'n de ili'a'j nom'o'j.
41 Kaj pren'u la Levid'o'j'n por Mi, kiu est'as la Etern'ul'o, anstataŭ ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j el la Izrael'id'o'j, kaj la brut'o'j'n de la Levid'o'j anstataŭ ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j el la brut'o'j de la Izrael'id'o'j.
42 Kaj Mose'o pri'kalkul'is, kiel ordon'is al li la Etern'ul'o, ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n el la Izrael'id'o'j.
43 Kaj est'is ĉiu'j unu'e'nask'it'a'j vir'seks'ul'o'j laŭ la nombr'o de la nom'o'j en la aĝ'o de unu monat'o kaj pli laŭ la kalkul'o du'dek du mil du'cent sep'dek tri.
Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 45 Pren'u la Levid'o'j'n anstataŭ ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j el la Izrael'id'o'j, kaj la brut'o'j'n de la Levid'o'j anstataŭ ili'a'j brut'o'j, kaj la Levid'o'j aparten'u al Mi : Mi est'as la Etern'ul'o.
46 Kaj el'aĉet'e pro la du'cent sep'dek tri, kiu'j est'as super'flu'a'j kompar'e kun la nombr'o de la Levid'o'j el la unu'e'nask'it'o'j el la Izrael'id'o'j, 47 pren'u po kvin sikl'o'j pro ĉiu kap'o, laŭ la sankt'a sikl'o pren'u, po du'dek ger'o'j en sikl'o ; 48 kaj don'u la mon'o'n al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j, el'aĉet'e pro la super'flu'a'j inter ili.
49 Kaj Mose'o pren'is la mon'o'n de la el'aĉet'o de la super'flu'a'j kompar'e kun tiu'j, kiu'j est'is el'aĉet'it'a'j per la Levid'o'j.
50 De la unu'e'nask'it'o'j de la Izrael'id'o'j li pren'is la mon'o'n, mil tri'cent ses'dek kvin sikl'o'j'n laŭ la sankt'a sikl'o.
51 Kaj Mose'o don'is la mon'o'n de la el'aĉet'it'o'j al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j, laŭ la dir'o de la Etern'ul'o, kiel ordon'is la Etern'ul'o al Mose'o.

Ĉapitr'o 4

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 2 Pri'kalkul'u la fil'o'j'n de Kehat el inter la Levid'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j, laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, 3 en la aĝ'o de tri'dek jar'o'j kaj pli, ĝis la aĝ'o de kvin'dek jar'o'j, ĉiu'j'n kapabl'a'j'n por serv'i, por far'i labor'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o.
4 Tio est'as la serv'ad'o de la Kehat'id'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o, en la plej'sankt'ej'o.
5 Aaron kaj li'a'j fil'o'j en'ir'u, kiam la tend'ar'o dev'os el'mov'iĝ'i, kaj ili de'pren'u la kovr'ant'a'n kurten'o'n kaj kovr'u per ĝi la kest'o'n de atest'o.
6 Kaj ili met'u sur ĝi'n teg'o'n el antilop'a'j fel'o'j, kaj ili stern'u supr'e blu'a'n tuk'o'n, kaj ili en'met'u ĝi'a'j'n stang'o'j'n.
7 Kaj sur la tabl'o de la pan'o'j de propon'o ili stern'u blu'a'n tuk'o'n, kaj ili met'u sur ĝi'n la plad'o'j'n kaj la kuler'o'j'n kaj la tas'o'j'n kaj la pokal'o'j'n de la verŝ'ofer'o'j ; kaj ĝi'a konstant'a pan'o est'u sur ĝi.
8 Kaj ili stern'u sur tio ruĝ'a'n tuk'o'n kaj kovr'u ĝi'n per teg'o el antilop'a'j fel'o'j, kaj ili en'met'u ĝi'a'j'n stang'o'j'n.
9 Kaj ili pren'u blu'a'n tuk'o'n kaj kovr'u la kandelabr'o'n de lum'ig'ad'o kaj ĝi'a'j'n lucern'o'j'n kaj ĝi'a'j'n pren'il'o'j'n kaj ĝi'a'j'n cindr'uj'o'j'n, kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n ole'uj'o'j'n, kiu'j est'as uz'at'a'j ĉe ĝi.
10 Kaj ili met'u ĝi'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n en teg'o'n el antilop'a'j fel'o'j, kaj ili met'u tio'n sur port'il'o'n.
11 Kaj sur la or'a altar'o ili stern'u blu'a'n tuk'o'n kaj teg'u ĝi'n per teg'o el antilop'a'j fel'o'j, kaj ili en'met'u ĝi'a'j'n stang'o'j'n.
12 Kaj ili pren'u ĉiu'j'n objekt'o'j'n de serv'ad'o, per kiu'j oni serv'as en la sankt'ej'o, kaj ili met'u tio'n en blu'a'n tuk'o'n kaj teg'u tio'n per teg'o el antilop'a'j fel'o'j kaj met'u sur port'il'o'n.
13 Kaj ili pur'ig'u la altar'o'n de la cindr'o kaj stern'u sur ĝi purpur'a'n tuk'o'n.
14 Kaj ili met'u sur ĝi'n ĉiu'j'n ĝi'a'j'n objekt'o'j'n, per kiu'j oni serv'as sur ĝi, la karb'uj'o'j'n, la fork'o'j'n kaj la ŝovel'il'o'j'n kaj la kalik'o'j'n, ĉiu'j'n objekt'o'j'n de la altar'o, kaj ili stern'u sur ĝi teg'o'n el antilop'a'j fel'o'j, kaj ili en'met'u ĝi'a'j'n stang'o'j'n.
15 Kiam Aaron kaj li'a'j fil'o'j fin'os la kovr'ad'o'n de la sankt'ej'o kaj de ĉiu'j objekt'o'j de la sankt'ej'o ĉe la el'mov'iĝ'o de la tend'ar'o, tiam ven'os la fil'o'j de Kehat, por port'i ; sed ili ne ek'tuŝ'u la sankt'aĵ'o'n, por ke ili ne mort'u.
Tio est'as la port'aĵ'o de la fil'o'j de Kehat ĉe la tabernakl'o de kun'ven'o.
16 Sub la gard'ad'o de Ele'az'ar, fil'o de la pastr'o Aaron, est'as la ole'o por la lum'ig'ad'o kaj la bon'odor'a'j incens'o'j kaj la konstant'a farun'ofer'o kaj la ole'o de sankt'ig'ad'o, la gard'ad'o de la tut'a tabernakl'o, kaj de ĉio, kio est'as en ĝi, de la sankt'ej'o kaj de ĝi'a'j objekt'o'j.
17 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 18 Ne pere'ig'u la trib'o'n de la famili'o'j Kehat'id'a'j inter la Levid'o'j ; 19 sed tio'n far'u al ili, por ke ili viv'u kaj ne mort'u, kiam ili al'proksim'iĝ'os al la plej'sankt'ej'o : Aaron kaj li'a'j fil'o'j en'ir'u kaj star'ig'u ili'n ĉiu'n ĉe li'a serv'o kaj ĉe li'a port'ot'aĵ'o ; 20 sed ili ne al'ir'u, por rigard'i, kiel oni dis'met'as la sankt'aĵ'o'j'n, por ke ili ne mort'u.
21 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 22 Pri'kalkul'u ankaŭ la fil'o'j'n de Gerŝon laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
23 De la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j kalkul'u ili'n, ĉiu'j'n, kiu'j est'as kapabl'a'j por la serv'ad'o, por plen'um'i labor'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o.
24 Tio est'as la labor'o de la famili'o'j Gerŝon'id'a'j, por serv'i kaj por port'i : 25 ili port'u la tapiŝ'o'j'n de la tabernakl'o, kaj la tabernakl'o'n de kun'ven'o, ĝi'a'n kovr'il'o'n, kaj la teg'o'n el la antilop'a'j fel'o'j, kiu est'as super ĝi supr'e, kaj la kovr'o'tuk'o'n de la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, 26 kaj la kurten'o'j'n de la kort'o, kaj la kovr'o'tuk'o'n de la pord'eg'o de la kort'o, kiu est'as ĉirkaŭ la tabernakl'o kaj ĉirkaŭ la altar'o, kaj ili'a'j'n ŝnur'o'j'n kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n serv'a'j'n objekt'o'j'n ; kaj ĉio'n, kio'n oni dev'as far'i ĉe ili, ili far'u.
27 Laŭ la ordon'o de Aaron kaj de li'a'j fil'o'j est'u la tut'a labor'ad'o de la Gerŝon'id'o'j, koncern'e ĉia'n ili'a'n port'ad'o'n kaj ĉia'n ili'a'n labor'ad'o'n ; kaj met'u sub ili'a'n gard'ad'o'n ĉio'n, kio'n ili port'as.
28 Tio est'as la labor'o de la famili'o'j de la Gerŝon'id'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la kontrol'o'n super ili hav'as It'am'ar, fil'o de la pastr'o Aaron.
29 La fil'o'j'n de Mer'ar'i pri'kalkul'u laŭ ili'a'j famili'o'j, laŭ ili'a patr'o'dom'o.
30 De la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j pri'kalkul'u ili'n, ĉiu'j'n serv'o'kapabl'a'j'n, por plen'um'i la labor'o'j'n de la tabernakl'o de kun'ven'o.
31 Kaj jen est'as la ofic'o de ili'a port'ad'o ĉe ili'a tut'a labor'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o : ili port'u la tabul'o'j'n de la tabernakl'o kaj ĝi'a'j'n rigl'il'o'j'n kaj ĝi'a'j'n kolon'o'j'n kaj ĝi'a'j'n baz'o'j'n ; 32 kaj la kolon'o'j'n de la kort'o ĉirkaŭ'e kaj ili'a'j'n baz'o'j'n kaj la najl'o'j'n kaj la ŝnur'o'j'n kun ĉiu'j ili'a'j aparten'aĵ'o'j kaj kun ĉiu'j ili'a'j serv'objekt'o'j ; kaj laŭ'nom'e pri'kalkul'u ĉiu'j'n objekt'o'j'n, kiu'j'n ili ofic'e dev'as port'i.
33 Tio est'as la labor'o de la famili'o'j de la Merari'id'o'j ĉe ili'a tut'a labor'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, sub la kontrol'o de It'am'ar, fil'o de la pastr'o Aaron.
34 Kaj Mose'o kaj Aaron kaj la estr'o'j de la komun'um'o pri'kalkul'is la Kehat'id'o'j'n laŭ ili'a'j famili'o'j kaj laŭ ili'a patr'o'dom'o, 35 de la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j, ĉiu'j'n serv'o'kapabl'a'j'n por la labor'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o.
36 Kaj ili'a kalkul'it'a nombr'o laŭ ili'a'j famili'o'j est'is du mil sep'cent kvin'dek.
37 Tio est'as la kalkul'it'o'j de la famili'o'j Kehat'id'a'j, de ĉiu'j labor'ant'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o, kiu'j'n pri'kalkul'is Mose'o kaj Aaron laŭ la dir'o de la Etern'ul'o per Mose'o.
38 Kaj la kalkul'it'o'j de la fil'o'j de Gerŝon laŭ ili'a'j famili'o'j kaj laŭ ili'a patr'o'dom'o, 39 de la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j, ĉiu'j serv'o'kapabl'a'j por la labor'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, 40 ili'a nombr'o laŭ ili'a'j famili'o'j, laŭ ili'a patr'o'dom'o, est'is du mil ses'cent tri'dek.
41 Tio est'as la kalkul'it'o'j de la famili'o'j de la fil'o'j de Gerŝon, de ĉiu'j labor'ant'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o, kiu'j'n pri'kalkul'is Mose'o kaj Aaron laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o.
42 Kaj la kalkul'it'o'j de la famili'o'j de la fil'o'j de Mer'ar'i laŭ ili'a'j famili'o'j, laŭ ili'a patr'o'dom'o, 43 de la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j, ĉiu'j serv'o'kapabl'a'j por la labor'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o, 44 ili'a nombr'o laŭ ili'a'j famili'o'j est'is tri mil du'cent.
45 Tio est'as la kalkul'it'o'j de la famili'o'j de la fil'o'j de Mer'ar'i, kiu'j'n pri'kalkul'is Mose'o kaj Aaron laŭ la dir'o de la Etern'ul'o per Mose'o.
46 Ĉiu'j kalkul'it'o'j, kiu'j'n pri'kalkul'is Mose'o kaj Aaron kaj la estr'o'j de Izrael, la Levid'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j kaj laŭ ili'a patr'o'dom'o, 47 de la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de tri'dek jar'o'j kaj pli ĝis la hav'ant'a'j la aĝ'o'n de kvin'dek jar'o'j, ĉiu'j serv'o'kapabl'a'j por plen'um'i labor'o'n kaj plen'um'i port'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o, 48 ili'a nombr'o est'is ok mil kvin'cent ok'dek.
49 Laŭ la dir'o de la Etern'ul'o per Mose'o ili est'is kalkul'it'a'j, ĉiu laŭ si'a labor'o kaj port'ad'o, kalkul'it'a'j, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.

Ĉapitr'o 5

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Ordon'u al la Izrael'id'o'j, ke ili el'send'u el la tend'ar'o ĉiu'j'n lepr'ul'o'j'n, kaj ĉiu'j'n, kiu'j hav'as el'flu'o'n, kaj ĉiu'j'n, kiu'j mal'pur'iĝ'is de mort'int'o.
3 Kiel vir'o'j'n, tiel ankaŭ vir'in'o'j'n el'send'u, ekster la tend'ar'o'n el'send'u ili'n, por ke ili ne mal'pur'ig'u si'a'j'n tend'ar'o'j'n, inter kiu'j Mi loĝ'as.
4 Kaj la Izrael'id'o'j far'is tiel, kaj ili el'send'is ili'n ekster la tend'ar'o'n ; kiel dir'is la Etern'ul'o al Mose'o, tiel far'is la Izrael'id'o'j.
5 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 6 Dir'u al la Izrael'id'o'j : Se vir'o aŭ vir'in'o far'os ia'n pek'o'n kontraŭ hom'o, far'ant'e per tio krim'o'n kontraŭ la Etern'ul'o, kaj tiu anim'o kulp'iĝ'os, 7 tiam ili konfes'u si'a'n pek'o'n, kiu'n ili far'is, kaj ili kompens'u si'a'n kulp'o'n plen'e kaj al'don'u ĝi'a'n kvin'on'o'n, kaj don'u al tiu, kontraŭ kiu ili kulp'iĝ'is.
8 Sed se tiu hom'o ne hav'as parenc'o'n, al kiu oni pov'us kompens'i la kulp'o'n, tiam la kompens'o de la kulp'o aparten'as al la Etern'ul'o, por la pastr'o, krom la vir'ŝaf'o de pek'liber'ig'o, per kiu li est'os pek'liber'ig'it'a.
9 Kaj ĉiu ofer'don'o el ĉiu'j sankt'aĵ'o'j de la Izrael'id'o'j, kiu'j'n ili al'port'as al la pastr'o, aparten'as al li.
10 Kaj ĉies sankt'ig'it'aĵ'o al li aparten'as.
Se iu io'n don'as al la pastr'o, ĝi aparten'u al li.
11 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 12 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Se ies edz'in'o for'flank'iĝ'os kaj pek'os kontraŭ li, 13 kaj iu vir'o kuŝ'os kun ŝi seks'kun'iĝ'e, kaj tio est'os kaŝ'it'a antaŭ ŝi'a edz'o, ĉar ŝi mal'pur'iĝ'is kaŝ'e, kaj ne est'os atest'ant'o pri ŝi kaj ŝi ne est'os kapt'it'a ; 14 sed atak'os li'n spirit'o de ĵaluz'o kaj li ĵaluz'os si'a'n edz'in'o'n, kiam ŝi est'os mal'pur'iĝ'int'a, aŭ atak'os li'n spirit'o de ĵaluz'o kaj li ĵaluz'os si'a'n edz'in'o'n, kiam ŝi ne est'os mal'pur'iĝ'int'a : 15 tiam la edz'o al'konduk'u si'a'n edz'in'o'n al la pastr'o, kaj al'port'u pro ŝi kiel ofer'o'n dek'on'o'n de ef'o da horde'a farun'o ; li ne verŝ'u sur ĝi'n ole'o'n kaj ne met'u sur ĝi'n oliban'o'n, ĉar tio est'as farun'ofer'o de ĵaluz'o, farun'ofer'o de memor'ig'o, memor'ig'ant'e pri mal'bon'ag'o.
16 Kaj la pastr'o al'proksim'ig'os ŝi'n kaj star'ig'os ŝi'n antaŭ la Etern'ul'o ; 17 kaj la pastr'o pren'os sankt'a'n akv'o'n en argil'a vaz'o, kaj iom da ter'o, kiu est'os sur la plank'o de la tabernakl'o, la pastr'o pren'os kaj ĵet'os en la akv'o'n.
18 Kaj la pastr'o star'ig'os la vir'in'o'n antaŭ la Etern'ul'o kaj dis'liber'ig'os la har'o'j'n sur la kap'o de la vir'in'o kaj don'os en ŝi'a'j'n man'o'j'n la farun'ofer'o'n de la memor'ig'o, tiu'n farun'ofer'o'n de ĵaluz'o, kaj en la man'o de la pastr'o est'os akv'o mal'dolĉ'a, mal'ben'ig'a.
19 Kaj la pastr'o ŝi'n ĵur'lig'os, kaj dir'os al la vir'in'o : Se neniu vir'o kuŝ'is kun vi kaj se vi ne for'flank'iĝ'is per mal'pur'iĝ'o kun ali'a vir'o anstataŭ vi'a edz'o, tiam rest'u sen'difekt'a de ĉi tiu mal'dolĉ'a mal'ben'ig'a akv'o ; 20 sed se vi for'flank'iĝ'is kun ali'a vir'o anstataŭ vi'a edz'o kaj se vi mal'pur'iĝ'is kaj iu vir'o kuŝ'is kun vi krom vi'a edz'o —21 la pastr'o ĵur'lig'os la vir'in'o'n per ĵur'o de mal'ben'o, kaj la pastr'o dir'os al la vir'in'o : Tiam la Etern'ul'o for'don'u vi'n al mal'ben'o kaj al ĵur'o inter vi'a popol'o, far'ant'e vi'a'n femur'o'n mal'dik'iĝ'int'a kaj vi'a'n ventr'o'n ŝvel'int'a ; 22 kaj ĉi tiu mal'ben'ig'a akv'o en'ir'u en vi'a'j'n intern'aĵ'o'j'n, por ke ŝvel'u vi'a ventr'o kaj mal'dik'iĝ'u vi'a femur'o.
Kaj la vir'in'o dir'os : Amen, amen !
23 Kaj la pastr'o en'skrib'os tiu'n ĵur'lig'o'n en libr'o kaj lav'os ĝi'n per la mal'dolĉ'a akv'o.
24 Kaj li trink'ig'os al la vir'in'o la mal'dolĉ'a'n mal'ben'ig'a'n akv'o'n, kaj en'ir'os en ŝi'n la mal'ben'ig'a akv'o por mal'dolĉ'o.
25 Kaj la pastr'o pren'os el la man'o de la vir'in'o la farun'ofer'o'n de ĵaluz'o, kaj li sku'os la farun'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o kaj port'os ĝi'n al la altar'o.
26 Kaj la pastr'o pren'os plen'man'o'n el la farun'ofer'o, ĝi'a'n part'o'n de memor'ig'o, kaj brul'ig'os sur la altar'o, kaj post'e li trink'ig'os al la vir'in'o la akv'o'n.
27 Kaj kiam li est'os trink'ig'int'a al ŝi la akv'o'n, tiam, se ŝi mal'pur'iĝ'is kaj pek'is kontraŭ si'a edz'o, en'ir'os en ŝi'n la mal'ben'ig'a akv'o por mal'dolĉ'o, kaj ŝvel'os ŝi'a ventr'o kaj mal'dik'iĝ'os ŝi'a femur'o ; kaj la vir'in'o far'iĝ'os mal'ben'o inter si'a popol'o.
28 Sed se la vir'in'o ne mal'pur'iĝ'is kaj ŝi est'as pur'a, tiam ŝi rest'os sen'difekt'a kaj pov'os nask'i infan'o'j'n.
29 Tio est'as la leĝ'o pri la ĵaluz'o, kiam vir'in'o for'flank'iĝ'os kun ali'a vir'o anstataŭ si'a edz'o kaj mal'pur'iĝ'os, 30 aŭ kiam vir'o'n atak'os spirit'o de ĵaluz'o kaj li ĵaluz'os si'a'n edz'in'o'n ; tiam li star'ig'u la edz'in'o'n antaŭ la Etern'ul'o, kaj la pastr'o ag'u kun ŝi laŭ la tut'a tiu leĝ'o.
31 Kaj la edz'o est'os pur'a de kulp'o, kaj la edz'in'o port'os si'a'n pek'o'n.

Ĉapitr'o 6

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Se vir'o aŭ vir'in'o decid'os far'i sankt'a'n promes'o'n de konsekr'iĝ'o, por konsekr'i si'n al la Etern'ul'o, 3 tiam li dev'as de'ten'i si'n de vin'o kaj de ebri'ig'aĵ'o, vinagr'o'n vin'a'n kaj vinagr'o'n de ebri'ig'aĵ'o'j li ne dev'as trink'i, kaj nenia'n trink'aĵ'o'n el vin'ber'o'j li dev'as trink'i, kaj vin'ber'o'j'n freŝ'a'j'n aŭ sek'ig'it'a'j'n li ne dev'as manĝ'i.
4 Dum la tut'a temp'o de si'a konsekr'it'ec'o li dev'as manĝ'i nenio'n, kio est'as far'it'a el vin'ber'o'j, de la kern'o'j ĝis la ŝel'o.
5 Dum la tut'a temp'o de la promes'it'a konsekr'it'ec'o raz'il'o ne dev'as ek'tuŝ'i li'a'n kap'o'n ; ĝis la fin'iĝ'o de la temp'o, por kiu li konsekr'is si'n al la Etern'ul'o, li est'as sankt'a ; li las'u liber'e kresk'i la har'o'j'n de si'a kap'o.
6 Dum la tut'a temp'o, por kiu li konsekr'is si'n al la Etern'ul'o, li ne al'ir'u al mort'int'a korp'o.
7 Ne ĉe si'a patr'o, nek ĉe si'a patr'in'o, nek ĉe si'a frat'o, nek ĉe si'a frat'in'o li mal'pur'iĝ'u, se ili mort'is ; ĉar konsekr'o al li'a Di'o est'as sur li'a kap'o.
8 Dum la tut'a temp'o de si'a konsekr'it'ec'o li est'as sankt'a al la Etern'ul'o.
9 Kaj se iu mort'os apud li subit'e, ne'atend'it'e, kaj li mal'pur'ig'os si'a'n konsekr'it'a'n kap'o'n, li pri'tond'u si'a'n kap'o'n en la tag'o de si'a pur'iĝ'o, en la sep'a tag'o li ĝi'n pri'tond'u ; 10 kaj en la ok'a tag'o li al'port'u du turt'o'j'n aŭ du kolomb'id'o'j'n al la pastr'o, al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
11 Kaj la pastr'o far'os el unu pek'ofer'o'n kaj el la du'a brul'ofer'o'n, kaj li pek'liber'ig'os li'n de tio, kio'n li pek'is per la mort'int'a korp'o, kaj li sankt'ig'os li'a'n kap'o'n en tiu tag'o.
12 Kaj li konsekr'os si'n al la Etern'ul'o por la temp'o de si'a konsekr'it'ec'o, kaj li al'port'os jar'aĝ'a'n ŝaf'id'o'n kiel kulp'ofer'o'n ; kaj la temp'o antaŭ'a perd'os si'a'n valor'o'n, ĉar li'a konsekr'it'ec'o mal'pur'iĝ'is.
13 Kaj jen est'as la leĝ'o pri la konsekr'it'o : kiam fin'iĝ'os la temp'o de li'a konsekr'it'ec'o, oni ven'ig'u li'n al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; 14 kaj li al'port'u kiel ofer'o'n al la Etern'ul'o unu jar'aĝ'a'n ŝaf'id'o'n sen'difekt'a'n kiel brul'ofer'o'n, kaj unu jar'aĝ'a'n ŝaf'id'in'o'n sen'difekt'a'n kiel pek'ofer'o'n, kaj unu vir'ŝaf'o'n sen'difekt'a'n kiel pac'ofer'o'n, 15 kaj korb'o'n da mac'o'j el delikat'a farun'o, kuk'o'j'n miks'it'a'j'n kun ole'o, kaj flan'o'j'n ne'ferment'int'a'j'n, ŝmir'it'a'j'n per ole'o, kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj verŝ'ofer'o'n.
16 Kaj la pastr'o prezent'os tio'n antaŭ la Etern'ul'o'n kaj far'os li'a'n pek'ofer'o'n kaj li'a'n brul'ofer'o'n.
17 Kaj el la vir'ŝaf'o li far'os pac'ofer'o'n al la Etern'ul'o kun'e kun la korb'o da mac'o'j, kaj la pastr'o far'os li'a'n farun'ofer'o'n kaj li'a'n verŝ'ofer'o'n.
18 Kaj la konsekr'it'o pri'tond'os ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o si'a'n konsekr'it'a'n kap'o'n, kaj li pren'os la har'o'j'n de si'a konsekr'it'a kap'o, kaj met'os sur la fajr'o'n, kiu est'as sub la pac'ofer'o.
19 Kaj la pastr'o pren'os la kuir'it'a'n ŝultr'o'n de la vir'ŝaf'o kaj unu ne'ferment'int'a'n kuk'o'n el la korb'o kaj unu ne'ferment'int'a'n flan'o'n, kaj li met'os tio'n sur la man'o'n de la konsekr'it'o, kiam tiu est'os pri'tond'int'a si'a'n konsekr'it'a'n kap'o'n.
20 Kaj la pastr'o sku'os tio'n kiel sku'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o ; sankt'ig'it'a ĝi est'u por la pastr'o, krom la brust'aĵ'o de sku'ad'o kaj la femur'o de lev'ad'o.
Post'e la konsekr'it'o pov'as trink'i vin'o'n.
21 Tio est'as la leĝ'o pri konsekr'it'o, kiu don'is sankt'a'n promes'o'n ; li'a ofer'o aparten'as al la Etern'ul'o pro li'a konsekr'it'ec'o, krom tio, kio'n permes'os al li li'a bon'hav'o ; konform'e al si'a promes'o, kiu'n li promes'is, li far'u, laŭ la leĝ'o pri li'a konsekr'it'ec'o.
22 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 23 Dir'u al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j jen'e : Tia'manier'e ben'u la Izrael'id'o'j'n ; dir'u al ili : 24 La Etern'ul'o vi'n ben'u kaj vi'n gard'u ; La Etern'ul'o lum'u al vi per Si'a vizaĝ'o kaj favor'kor'u vi'n ; 26 La Etern'ul'o turn'u Si'a'n vizaĝ'o'n al vi kaj don'u al vi pac'o'n.
27 Tiel ili met'u Mi'a'n nom'o'n sur la Izrael'id'o'j'n, kaj Mi ili'n ben'os.

Ĉapitr'o 7

    En la tag'o, kiam Mose'o fin'is la star'ig'ad'o'n de la tabernakl'o, kiam li sankt'ole'is ĝi'n kaj sankt'ig'is ĝi'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj la altar'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n aparten'aĵ'o'j'n kaj sankt'ole'is ili'n kaj sankt'ig'is ili'n, 2 tiam al'port'is la estr'o'j de Izrael, la ĉef'o'j de si'a'j patr'o'dom'o'j, tiu'j estr'o'j de la trib'o'j, tiu'j, kiu'j administr'is la kalkul'ad'o'n —3 ili al'port'is si'a'j'n ofer'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o'n, ses kovr'it'a'j'n vetur'il'o'j'n kaj dek du bov'o'j'n, po unu vetur'il'o de du estr'o'j kaj po unu bov'o de ĉiu, kaj ili ven'ig'is tio'n antaŭ la tabernakl'o'n.
4 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 5 Pren'u de ili, kaj tio est'u por la plen'um'ad'o de la labor'o'j ĉe la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj don'u tio'n al la Levid'o'j, al ĉiu laŭ la spec'o de li'a labor'ad'o.
6 Kaj Mose'o pren'is la vetur'il'o'j'n kaj la bov'o'j'n kaj don'is ili'n al la Levid'o'j.
7 Du vetur'il'o'j'n kaj kvar bov'o'j'n li don'is al la fil'o'j de Gerŝon laŭ la spec'o de ili'a labor'ad'o ; 8 kaj kvar vetur'il'o'j'n kaj ok bov'o'j'n li don'is al la fil'o'j de Mer'ar'i laŭ la spec'o de ili'a labor'ad'o, sub la kontrol'o de It'am'ar, fil'o de la pastr'o Aaron.
9 Sed al la fil'o'j de Kehat li ne don'is, ĉar ili hav'is labor'ad'o'n sankt'a'n ; sur la ŝultr'o'j ili dev'is port'i.
10 Kaj la estr'o'j al'port'is ofer'o'j'n por inaŭgur'a don'o de la altar'o, en la tag'o, en kiu ĝi est'is sankt'ole'it'a ; kaj la estr'o'j al'port'is si'a'n ofer'o'n antaŭ la altar'o'n.
11 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Po unu estr'o en tag'o ili al'port'u si'a'n ofer'o'n por la inaŭgur'o de la altar'o.
12 En la unu'a tag'o la al'port'ant'o de si'a ofer'o est'is Naĥŝon, fil'o de Aminadab, de la trib'o de Jehud'a.
13 Kaj li'a ofer'o est'is : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 14 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 15 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 16 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 17 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Naĥŝon, fil'o de Aminadab.
18 En la du'a tag'o al'port'is Natan'el, fil'o de Cuar, estr'o de Isaĥar.
19 Li al'port'is si'a'n ofer'o'n, kiu est'is : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 20 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 21 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 22 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 23 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Ne'tan'el, fil'o de Cuar.
24 En la tri'a tag'o —la estr'o de la Zebulun'id'o'j, Eliab, fil'o de Ĥelon.
25 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 26 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 27 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 28 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 29 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Eliab, fil'o de Ĥelon.
30 En la kvar'a tag'o —la estr'o de la Ruben'id'o'j, El'ic'ur, fil'o de Ŝed'e'ur.
31 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 32 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 33 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 34 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 35 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de El'ic'ur, fil'o de Ŝed'e'ur.
En la kvin'a tag'o —la estr'o de la Simeon'id'o'j, Ŝel'um'iel, fil'o de Curiŝadaj.
37 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 38 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 39 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 40 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 41 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Ŝel'um'iel, fil'o de Curiŝadaj.
42 En la ses'a tag'o —la estr'o de la Gad'id'o'j, Eljasaf, fil'o de Deuel.
43 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 44 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 45 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 46 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 47 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Eljasaf, fil'o de Deuel.
48 En la sep'a tag'o —la estr'o de la Efraim'id'o'j, Eli'ŝam'a, fil'o de Amihud.
49 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 50 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 51 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 52 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 53 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Eli'ŝam'a, fil'o de Amihud.
54 En la ok'a tag'o —la estr'o de la Manase'id'o'j, Gam'li'el, fil'o de Pedacur.
55 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 56 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 57 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 58 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 59 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Gam'li'el, fil'o de Pedacur.
60 En la naŭ'a tag'o —la estr'o de la Benjamen'id'o'j, Abidan, fil'o de Gideon'i.
61 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 62 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 63 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 64 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 65 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Abidan, fil'o de Gideon'i.
66 En la dek'a tag'o —la estr'o de la Dan'id'o'j, Aĥiezer, fil'o de Amiŝ'ad'a'j.
67 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 68 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 69 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 70 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 71 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Aĥiezer, fil'o de Amiŝ'ad'a'j.
72 En la dek - unu'a tag'o —la estr'o de la Aŝer'id'o'j, Pag'iel, fil'o de Oĥran.
73 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; 74 unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 75 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 76 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 77 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Pag'iel, fil'o de Oĥran.
78 En la dek - du'a tag'o —la estr'o de la Naftali'id'o'j, Aĥira, fil'o de En'a'n.
79 Li'a ofer'o : unu arĝent'a plad'o, hav'ant'a la pez'o'n de cent tri'dek sikl'o'j, unu arĝent'a kalik'o de sep'dek sikl'o'j, laŭ la sankt'a sikl'o, ambaŭ plen'a'j de delikat'a farun'o, miks'it'a kun ole'o, por farun'ofer'o ; unu or'a kuler'o dek'sikl'a, plen'a de incens'o ; 81 unu bov'id'o, unu vir'ŝaf'o, unu jar'aĝ'a ŝaf'id'o por brul'ofer'o ; 82 unu kapr'o por pek'ofer'o ; 83 kaj por pac'ofer'o du bov'o'j, kvin vir'ŝaf'o'j, kvin vir'kapr'o'j, kvin jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la ofer'o de Aĥira, fil'o de En'a'n.
84 Tia est'is la inaŭgur'a don'o de la altar'o, en la tag'o, en kiu ĝi est'is sankt'ole'it'a, de la estr'o'j de Izrael : dek du arĝent'a'j plad'o'j, dek du arĝent'a'j kalik'o'j, dek du or'a'j kuler'o'j ; 85 po cent tri'dek sikl'o'j da arĝent'o hav'is ĉiu plad'o, kaj po sep'dek ĉiu kalik'o ; la tut'a arĝent'o de tiu'j vaz'o'j est'is du mil kvar'cent sikl'o'j laŭ la sankt'a sikl'o.
86 Da or'a'j kuler'o'j plen'a'j de incens'o est'is dek du ; po dek sikl'o'j hav'is ĉiu kuler'o, laŭ la sankt'a sikl'o ; la tut'a or'o de la kuler'o'j est'is cent du'dek sikl'o'j.
87 Ĉiu'j brut'o'j por brul'ofer'o est'is : dek du bov'id'o'j, dek du vir'ŝaf'o'j, dek du jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j, kaj al ili farun'ofer'o'j ; kaj dek du kapr'o'j por pek'ofer'o.
88 Kaj ĉiu'j brut'o'j por pac'ofer'o est'is : du'dek kvar bov'o'j, ses'dek vir'ŝaf'o'j, ses'dek vir'kapr'o'j, ses'dek jar'aĝ'a'j ŝaf'id'o'j.
Tio est'is la inaŭgur'a don'o de la altar'o, post kiam ĝi est'is sankt'ole'it'a.
89 Kaj kiam Mose'o en'ir'is en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, por parol'i kun Li, li aŭd'is la Voĉ'o'n, parol'ant'a'n al li de super la ferm'o'plat'o, kiu est'as sur la kest'o de atest'o, inter la du kerub'o'j ; kaj est'is parol'at'e al li.

Ĉapitr'o 8

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al Aaron, kaj dir'u al li : Kiam vi ek'brul'ig'os la lucern'o'j'n, tiam sur la antaŭ'a'n flank'o'n de la kandelabr'o lum'u la sep lucern'o'j.
3 Kaj Aaron tiel far'is ; sur la antaŭ'a'n flank'o'n de la kandelabr'o li lum'ig'is la lucern'o'j'n, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
4 Kaj jen est'as la aranĝ'o de la kandelabr'o : forĝ'it'a el or'o, de ĝi'a trunk'o ĝis ĝi'a'j flor'o'j, forĝ'it'a ĝi est'is ; laŭ la model'o, kiu'n montr'is la Etern'ul'o al Mose'o, tiel li far'is la kandelabr'o'n.
Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 6 Pren'u la Levid'o'j'n el inter la Izrael'id'o'j kaj pur'ig'u ili'n.
7 Kaj tiel ag'u kun ili, por pur'ig'i ili'n : asperg'u ili'n per akv'o prop'ek'a, kaj ili pri'raz'u si'a'n tut'a'n korp'o'n kaj lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj pur'ig'u si'n.
8 Kaj ili pren'u bov'id'o'n kaj al ĝi farun'ofer'o'n, delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, kaj du'a'n bov'id'o'n pren'u por pek'ofer'o.
9 Kaj ven'ig'u la Levid'o'j'n antaŭ la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kaj kun'ven'ig'u la tut'a'n komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j.
10 Kaj al'ven'ig'u la Levid'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o'n, kaj la Izrael'id'o'j met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la Levid'o'j'n.
11 Kaj Aaron far'u super la Levid'o'j sku'o'n antaŭ la Etern'ul'o en la nom'o de la Izrael'id'o'j, por ke ili komenc'u far'i la serv'o'n al la Etern'ul'o.
12 Kaj la Levid'o'j met'u si'a'j'n man'o'j'n sur la kap'o'j'n de la bov'id'o'j, kaj far'u el unu pek'ofer'o'n kaj el la du'a brul'ofer'o'n al la Etern'ul'o, por pek'liber'ig'i la Levid'o'j'n.
13 Kaj star'ig'u la Levid'o'j'n antaŭ Aaron kaj antaŭ li'a'j fil'o'j, kaj far'u super ili sku'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
14 Kaj tiel apart'ig'u la Levid'o'j'n el inter la Izrael'id'o'j, kaj la Levid'o'j aparten'u al Mi.
15 Kaj post tio la Levid'o'j en'ir'os, por serv'i en la tabernakl'o de kun'ven'o, kiam vi est'os pur'ig'int'a ili'n kaj plen'um'int'a super ili la sku'o'n.
16 Ĉar ili est'as for'don'it'a'j al Mi el inter la Izrael'id'o'j ; anstataŭ ĉiu'j uter'mal'ferm'int'o'j unu'e'nask'it'o'j el ĉiu'j Izrael'id'o'j Mi pren'is ili'n por Mi.
17 Ĉar al Mi aparten'as ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j de la Izrael'id'o'j, el la hom'o'j kaj el la brut'o'j ; en la tag'o, en kiu Mi bat'is ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n en la land'o Egipt'a, Mi sankt'ig'is ili'n por Mi.
18 Kaj Mi pren'is la Levid'o'j'n anstataŭ ĉiu'j unu'e'nask'it'o'j inter la Izrael'id'o'j.
19 Kaj Mi for'don'is la Levid'o'j'n al Aaron kaj al li'a'j fil'o'j el inter la Izrael'id'o'j, por ke ili far'u serv'o'n pro la Izrael'id'o'j en la tabernakl'o de kun'ven'o kaj por pek'liber'ig'i la Izrael'id'o'j'n ; por ke ne traf'u la Izrael'id'o'j'n frap'o, se la Izrael'id'o'j al'proksim'iĝ'us al la sankt'ej'o.
20 Kaj Mose'o kaj Aaron kaj la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j ag'is kun la Levid'o'j konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o pri la Levid'o'j ; tiel ag'is kun ili la Izrael'id'o'j.
Kaj la Levid'o'j si'n pur'ig'is kaj lav'is si'a'j'n vest'o'j'n, kaj Aaron far'is super ili sku'o'n antaŭ la Etern'ul'o, kaj Aaron pek'liber'ig'is ili'n, por pur'ig'i ili'n.
22 Kaj post tio la Levid'o'j en'ir'is, por plen'um'i si'a'n serv'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ Aaron kaj antaŭ li'a'j fil'o'j ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o pri la Levid'o'j, tiel oni ag'is kun ili.
23 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 24 Jen est'as, kio koncern'as la Levid'o'j'n : de la aĝ'o de du'dek kvin jar'o'j kaj pli ili dev'as en'ir'i en si'a'n ofic'o'n pri la serv'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o.
25 Kaj de la aĝ'o de kvin'dek jar'o'j ili re'tir'iĝ'os el la ofic'o de la serv'ad'o kaj ne serv'os plu.
26 Tiam ili serv'os si'a'j'n frat'o'j'n en la tabernakl'o de kun'ven'o, plen'um'ant'e gard'ad'o'n, sed ne far'ant'e serv'ad'o'n.
Tiel ag'u kun la Levid'o'j koncern'e ili'a'n ofic'o'n.

Ĉapitr'o 9

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la dezert'o Sin'a'j en la du'a jar'o post ili'a el'ir'o el la land'o Egipt'a, en la unu'a monat'o, dir'ant'e : 2 La Izrael'id'o'j far'u la Pask'o'n en la difin'it'a temp'o.
3 En la dek - kvar'a tag'o de ĉi tiu monat'o, ĉirkaŭ la vesper'o, far'u ĝi'n en ĝi'a temp'o ; laŭ ĉiu'j ĝi'a'j leĝ'o'j kaj laŭ ĉiu'j ĝi'a'j instrukci'o'j far'u ĝi'n.
4 Kaj Mose'o dir'is al la Izrael'id'o'j, ke ili far'u la Pask'o'n.
5 Kaj ili far'is la Pask'o'n en la unu'a monat'o, en la dek - kvar'a tag'o de la monat'o, ĉirkaŭ la vesper'o, en la dezert'o Sin'a'j ; konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, tiel far'is la Izrael'id'o'j.
6 Sed est'is hom'o'j, kiu'j est'is mal'pur'a'j pro ek'tuŝ'o de mort'int'a hom'o kaj ne pov'is far'i la Pask'o'n en tiu tag'o ; ili ven'is antaŭ Mose'o'n kaj Aaron'o'n en tiu tag'o ; 7 kaj tiu'j hom'o'j dir'is al li : Ni est'as mal'pur'a'j pro ek'tuŝ'o de mort'int'a hom'o ; kial ni est'u escept'at'a'j, ke ni ne al'port'u la ofer'o'n al la Etern'ul'o en ĝi'a temp'o inter la Izrael'id'o'j ?
8 Kaj Mose'o dir'is al ili : Star'u ; mi aŭskult'os, kio'n la Etern'ul'o ordon'os koncern'e vi'n.
Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 10 Parol'u al la Izrael'id'o'j, dir'ant'e : Se iu el vi aŭ el vi'a'j est'ont'a'j generaci'o'j est'os mal'pur'a pro ek'tuŝ'o de mort'int'a hom'o, aŭ se iu est'os en mal'proksim'a voj'ir'o, tamen li far'u Pask'o'n al la Etern'ul'o.
11 En la du'a monat'o, en la dek - kvar'a tag'o, ĉirkaŭ la vesper'o li far'u ĝi'n ; kun mac'o'j kaj mal'dolĉ'a'j herb'o'j ili ĝi'n manĝ'u.
12 Ili ne las'u iom el ĝi ĝis la maten'o, kaj ost'o'n ili ne romp'u en ĝi ; laŭ ĉiu'j rit'o'j de la Pask'o ili far'u ĝi'n.
13 Sed se iu est'as pur'a kaj ne trov'iĝ'as en voj'ir'o kaj tamen ne far'as la Pask'o'n, ties anim'o eksterm'iĝ'os el inter si'a popol'o, ĉar ofer'o'n al la Etern'ul'o li ne al'port'is en ĝi'a temp'o ; si'a'n pek'o'n port'os tiu hom'o.
14 Kaj se loĝ'os ĉe vi fremd'ul'o, li ankaŭ far'u Pask'o'n al la Etern'ul'o ; laŭ la rit'o de la Pask'o kaj laŭ ĝi'a regul'ar'o li far'u : sam'a regul'ar'o est'u por vi, kiel por la fremd'ul'o, tiel por la indiĝen'o.
15 En la tag'o, en kiu est'is star'ig'it'a la tabernakl'o, nub'o kovr'is la tabernakl'o'n super la tend'o de atest'o, kaj vesper'e est'is super la tabernakl'o kvazaŭ aspekt'o de fajr'o ĝis la maten'o.
16 Tiel est'is ĉiam : nub'o ĝi'n kovr'is, kaj fajr'a aspekt'o en la nokt'o.
17 Kaj kiam lev'iĝ'ad'is la nub'o de super la tabernakl'o, tuj post'e el'mov'iĝ'ad'is la Izrael'id'o'j ; kaj sur la lok'o, kie halt'ad'is la nub'o, tie star'ig'ad'is si'a'n tend'ar'o'n la Izrael'id'o'j.
18 Laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o la Izrael'id'o'j el'mov'iĝ'ad'is, kaj laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o ili star'ig'ad'is si'a'n tend'ar'o'n ; dum la tut'a temp'o, kiam la nub'o rest'is super la tabernakl'o, ili star'ad'is tend'ar'e.
19 Kaj se la nub'o rest'ad'is super la tabernakl'o long'a'n temp'o'n, la Izrael'id'o'j plen'um'ad'is la instrukci'o'n de la Etern'ul'o kaj ne el'mov'iĝ'ad'is.
20 Iu'foj'e la nub'o rest'ad'is kelk'e da tag'o'j super la tabernakl'o, sed ili laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o rest'ad'is tend'ar'e kaj laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o el'mov'iĝ'ad'is.
21 Iu'foj'e la nub'o rest'ad'is de vesper'o ĝis maten'o ; tiam, kiam la nub'o lev'iĝ'is maten'e, ili el'mov'iĝ'ad'is ; iu'foj'e tag'o'n kaj nokt'o'n —kiam la nub'o lev'iĝ'is, ili el'mov'iĝ'ad'is.
22 Iu'foj'e du tag'o'j'n aŭ monat'o'n aŭ pli long'a'n temp'o'n —kiel long'e la nub'o super la tabernakl'o rest'is super ĝi, la Izrael'id'o'j rest'ad'is tend'ar'e kaj ne el'mov'iĝ'ad'is ; sed kiam ĝi lev'iĝ'is, ili el'mov'iĝ'ad'is.
23 Laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o ili rest'ad'is tend'ar'e, kaj laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o ili el'mov'iĝ'ad'is ; ili plen'um'ad'is la instrukci'o'n de la Etern'ul'o, konform'e al tio, kiel la Etern'ul'o ordon'is per Mose'o.

Ĉapitr'o 10

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Far'u al vi du arĝent'a'j'n trumpet'o'j'n, forĝ'it'a'j far'u ili'n ; kaj ili serv'u al vi por kun'vok'ad'o de la komun'um'o kaj por el'mov'iĝ'ad'o de la tend'ar'o'j.
3 Kiam oni simpl'e trumpet'os per ili, tiam kolekt'iĝ'u al vi la tut'a komun'um'o antaŭ la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
4 Kaj se oni trumpet'os per unu el ili, tiam kolekt'iĝ'u al vi la princ'o'j, la mil'estr'o'j de Izrael.
5 Kaj kiam vi trumpet'os tambur'son'e, tiam el'mov'iĝ'u la tend'ar'o'j, kiu'j star'as orient'e.
6 Kaj kiam vi trumpet'os tambur'son'e du'a'n foj'o'n, tiam el'mov'iĝ'u la tend'ar'o'j, kiu'j star'as sud'e ; oni trumpet'u tambur'son'e, kiam ili dev'os el'mov'iĝ'i.
7 Sed kiam oni dev'as kun'ven'ig'i la komun'um'o'n, tiam trumpet'u simpl'e, sed ne tambur'son'e.
8 Kaj la fil'o'j de Aaron, la pastr'o'j, trumpet'u per la trumpet'o'j ; tio est'u por vi leĝ'o etern'a en vi'a'j generaci'o'j.
9 Kaj kiam vi komenc'os milit'o'n en vi'a land'o kontraŭ mal'amik'o, kiu prem'as vi'n, tiam trumpet'u tambur'son'e per trumpet'o'j ; kaj tiam vi est'os re'memor'it'a'j antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj vi est'os help'it'a'j kontraŭ vi'a'j mal'amik'o'j.
10 Kaj en la tag'o de vi'a ĝoj'o kaj en vi'a'j fest'o'j kaj en vi'a'j nov'monat'a'j tag'o'j trumpet'u per trumpet'o'j ĉe vi'a'j brul'ofer'o'j kaj ĉe vi'a'j pac'ofer'o'j ; kaj tio est'os memor'ig'o pri vi antaŭ vi'a Di'o : Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
11 En la du'a jar'o, en la du'a monat'o, en la du'dek'a tag'o de la monat'o, lev'iĝ'is la nub'o de super la tabernakl'o de atest'o.
12 Kaj el'mov'iĝ'is la Izrael'id'o'j en si'a'n voj'ir'o'n el la dezert'o Sin'a'j, kaj la nub'o halt'is en la dezert'o Par'a'n.
13 Kaj ili el'mov'iĝ'is la unu'a'n foj'o'n konform'e al la ordon'o de la Etern'ul'o per Mose'o.
14 Kaj unu'e el'mov'iĝ'is la standard'o de la tend'ar'o de la Jehuda'id'o'j laŭ ili'a'j taĉment'o'j, kaj super ĝi'a taĉment'o est'is Naĥŝon, fil'o de Aminadab.
15 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Isaĥar'id'o'j est'is Ne'tan'el, fil'o de Cuar.
16 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Zebulun'id'o'j est'is Eliab, fil'o de Ĥelon.
17 Kaj oni dis'met'is la tabernakl'o'n, kaj el'mov'iĝ'is la fil'o'j de Gerŝon kaj la fil'o'j de Mer'ar'i, port'ant'a'j la tabernakl'o'n.
18 Kaj el'mov'iĝ'is la standard'o de la tend'ar'o de Rub'e'n laŭ ili'a'j taĉment'o'j, kaj super ĝi'a taĉment'o est'is El'ic'ur, fil'o de Ŝed'e'ur.
19 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Simeon'id'o'j est'is Ŝel'um'iel, fil'o de Curiŝadaj.
20 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Gad'id'o'j est'is Eljasaf, fil'o de Deuel.
21 Kaj el'mov'iĝ'is la Kehat'id'o'j, port'ant'a'j la sankt'aĵ'o'j'n ; sed oni star'ig'is la tabernakl'o'n antaŭ ili'a al'ven'o.
22 Kaj el'mov'iĝ'is la standard'o de la tend'ar'o de la Efraim'id'o'j laŭ ili'a'j taĉment'o'j, kaj super ĝi'a taĉment'o est'is Eli'ŝam'a, fil'o de Amihud.
23 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Manase'id'o'j est'is Gam'li'el, fil'o de Pedacur.
24 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Benjamen'id'o'j est'is Abidan, fil'o de Gideon'i.
25 Kaj el'mov'iĝ'is la standard'o de la tend'ar'o de la Dan'id'o'j, la fin'ul'o de ĉiu'j tend'ar'o'j, laŭ ili'a'j taĉment'o'j, kaj super ĝi'a taĉment'o est'is Aĥiezer, fil'o de Amiŝ'ad'a'j.
26 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Aŝer'id'o'j est'is Pag'iel, fil'o de Oĥran.
27 Kaj super la taĉment'o de la trib'o de la Naftali'id'o'j est'is Aĥira, fil'o de En'a'n.
28 Tia'j est'is la marŝ'o'j de la Izrael'id'o'j laŭ ili'a'j taĉment'o'j.
Kaj ili el'mov'iĝ'is.
29 Kaj Mose'o dir'is al Ĥobab, fil'o de Reuel la Midjan'id'o, la bo'patr'o de Mose'o : Ni voj'ir'as al tiu lok'o, pri kiu la Etern'ul'o dir'is : Ĝi'n Mi don'os al vi ; ir'u kun ni, kaj ni far'os al vi bon'o'n, ĉar la Etern'ul'o promes'is bon'o'n al Izrael.
30 Sed tiu dir'is al li : Mi ne ir'os, sed al mi'a land'o kaj al mi'a parenc'ar'o mi ir'os.
31 Kaj li dir'is : Ho, ne for'las'u ni'n ; ĉar vi sci'as, kie ni pov'as star'ig'i tend'ar'o'n en la dezert'o, kaj vi est'os por ni kiel okul'o'j ; 32 se vi ir'os kun ni, tiam la bon'o'n, kiu'n la Etern'ul'o far'os al ni, ni far'os al vi.
33 Kaj ili ek'voj'ir'is for de la mont'o de la Etern'ul'o voj'o'n de tri tag'o'j ; kaj la kest'o de la inter'lig'o de la Etern'ul'o ir'is antaŭ ili la tri'tag'a'n voj'o'n, por esplor'i por ili lok'o'n de ripoz'o.
34 Kaj la nub'o de la Etern'ul'o est'is super ili dum la tag'o, kiam ili ir'is el la tend'ar'o.
35 Kaj ĉiu'foj'e, kiam la kest'o el'mov'iĝ'is, Mose'o dir'ad'is : Lev'iĝ'u, ho Etern'ul'o, kaj dis'ĵet'iĝ'u Vi'a'j mal'amik'o'j, kaj for'kur'u Vi'a'j mal'am'ant'o'j for de Vi'a vizaĝ'o.
36 Kaj kiam ĝi halt'is, li dir'ad'is : Re'ven'u, ho Etern'ul'o, al la mult'eg'a'j mil'o'j de Izrael.

Ĉapitr'o 11

    Kaj la popol'o komenc'is murmur'i pri si'a mal'feliĉ'o al la orel'o'j de la Etern'ul'o ; kaj kiam la Etern'ul'o tio'n aŭd'is, Li'a koler'o ek'flam'is ; kaj ek'brul'is inter ili fajr'o de la Etern'ul'o, kaj ĝi komenc'is eksterm'ad'o'n en la rand'o de la tend'ar'o.
2 Tiam la popol'o ek'kri'is al Mose'o, kaj Mose'o preĝ'is al la Etern'ul'o, kaj la fajr'o esting'iĝ'is.
3 Kaj li don'is al tiu lok'o la nom'o'n Ta'ber'a, ĉar brul'is inter ili la fajr'o de la Etern'ul'o.
4 Kaj la al'iĝ'int'a popol'amas'o inter ili komenc'is aper'ig'i kapric'o'j'n ; kaj ankaŭ la Izrael'id'o'j ek'plor'is, kaj dir'is : Kiu manĝ'ig'os al ni viand'o'n ?
5 Ni memor'as la fiŝ'o'j'n, kiu'j'n ni manĝ'is en Egipt'uj'o sen'pag'e, la kukum'o'j'n kaj la melon'o'j'n kaj la pore'o'j'n kaj la bulb'o'j'n kaj la ajl'o'j'n.
6 Kaj nun ni'a anim'o velk'as ; est'as nenio krom ĉi tiu mana'o antaŭ ni'a'j okul'o'j.
7 Kaj la mana'o est'is kiel sem'o de koriandr'o, kaj ĝi'a aspekt'o est'is kiel la aspekt'o de bedeli'o.
8 La popol'o dis'ir'ad'is kaj kolekt'ad'is kaj muel'ad'is per muel'ŝton'o'j aŭ pist'ad'is en pist'uj'o, kaj kuir'ad'is en kaldron'o kaj farad'is el ĝi kuk'o'j'n ; kaj ĝi'a gust'o est'is kiel la gust'o de ole'a'j kuk'o'j.
9 Kaj kiam la ros'o fal'ad'is sur la tend'ar'o'n en la nokt'o, tiam fal'ad'is sur ĝi'n ankaŭ la mana'o.
10 Mose'o aŭd'is, ke la popol'o plor'as en si'a'j famili'o'j, ĉiu ĉe la pord'o de si'a tend'o ; kaj fort'e ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o, kaj Mose'o'n tio aflikt'is.
11 Kaj Mose'o dir'is al la Etern'ul'o : Kial Vi far'is mal'bon'o'n al Vi'a sklav'o ?
kaj kial mi ne plaĉ'is al Vi, ke Vi met'is la ŝarĝ'o'n de tiu tut'a popol'o sur mi'n ?
12 Ĉu mi embri'ig'is tiu'n tut'a'n popol'o'n ?
aŭ ĉu mi ĝi'n nask'is, ke Vi dir'is al mi : Port'u ĝi'n sur vi'a brust'o, kiel port'as nutr'ist'in'o suĉ'infan'o'n, en la land'o'n, pri kiu Vi ĵur'is al ĝi'a'j patr'o'j ?
13 Kie mi pren'os viand'o'n, por don'i al tiu tut'a popol'o ?
ĉar ili plor'as antaŭ mi, dir'ant'e : Don'u al ni viand'o'n por manĝ'i.
14 Ne pov'as mi sol'a port'i tiu'n tut'a'n popol'o'n, ĉar ĝi est'as tro pez'a por mi.
15 Kaj se Vi tiel ag'as kun mi, tiam mort'ig'u mi'n, se mi plaĉ'as al Vi, por ke mi ne vid'u mi'a'n mal'feliĉ'o'n.
16 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Kolekt'u al Mi sep'dek vir'o'j'n el la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael, pri kiu'j vi sci'as, ke ili est'as la plej'aĝ'ul'o'j de la popol'o kaj ĝi'a'j gvid'ant'o'j, kaj pren'u ili'n al la tabernakl'o de kun'ven'o, ke ili star'iĝ'u tie kun vi.
17 Kaj Mi mal'lev'iĝ'os kaj parol'os tie kun vi, kaj Mi de'pren'os iom de la spirit'o, kiu est'as sur vi, kaj Mi met'os sur ili'n, por ke ili port'u kun vi la ŝarĝ'o'n de la popol'o kaj por ke vi ne port'u sol'a.
18 Kaj al la popol'o dir'u : Prepar'iĝ'u por morgaŭ, kaj vi manĝ'os viand'o'n ; ĉar vi plor'is al la orel'o'j de la Etern'ul'o, dir'ant'e : Kiu manĝ'ig'os al ni viand'o'n ?
bon'e est'is al ni en Egipt'uj'o —tial la Etern'ul'o don'os al vi viand'o'n, kaj vi manĝ'os.
19 Ne dum unu tag'o vi manĝ'os, kaj ne dum du tag'o'j kaj ne dum kvin tag'o'j kaj ne dum dek tag'o'j kaj ne dum du'dek tag'o'j ; 20 sed dum tut'a monat'o, ĝis ĝi el'ir'os tra vi'a'j naz'o'tru'o'j kaj far'iĝ'os al vi abomen'aĵ'o, pro tio, ke vi mal'ŝat'is la Etern'ul'o'n, kiu est'as inter vi, kaj vi plor'is antaŭ Li, dir'ant'e : Por kio ni el'ir'is el Egipt'uj'o ?
21 Kaj Mose'o dir'is : El ses'cent mil pied'ir'ant'o'j konsist'as la popol'o, en kies mez'o mi est'as ; kaj Vi dir'as : Mi don'os al ili viand'o'n, ke ili manĝ'os dum tut'a monat'o !
22 Ĉu oni buĉ'u por ili ŝaf'o'j'n kaj bov'o'j'n, por ke sufiĉ'u por ili ?
aŭ ĉu ĉiu'j'n fiŝ'o'j'n de la mar'o oni kolekt'u por ili, por ke sufiĉ'u por ili ?
23 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ĉu la brak'o de la Etern'ul'o est'as tro mal'long'a ?
nun vi vid'os, ĉu plen'um'iĝ'os al vi Mi'a vort'o, aŭ ne.
24 Kaj Mose'o el'ir'is, kaj trans'dir'is al la popol'o la vort'o'j'n de la Etern'ul'o ; kaj li kolekt'is sep'dek vir'o'j'n el la plej'aĝ'ul'o'j de la popol'o, kaj li star'ig'is ili'n ĉirkaŭ la tabernakl'o.
25 Kaj la Etern'ul'o mal'lev'iĝ'is en nub'o kaj parol'is kun li, kaj Li de'pren'is iom de la spirit'o, kiu est'is sur li, kaj met'is sur la sep'dek vir'o'j'n plej'aĝ'ul'o'j'n.
Kaj kiam halt'is sur ili la spirit'o, ili ek'profet'is kaj ne ĉes'is.
26 Sed rest'is du vir'o'j en la tend'ar'o ; la nom'o de unu est'is Eldad, kaj la nom'o de la du'a est'is Med'ad ; kaj sur'ir'is sur ili'n la spirit'o —ĉar ili est'is inter la en'skrib'it'a'j, sed ne el'ir'is al la tabernakl'o —kaj ili ek'profet'is en la tend'ar'o.
27 Tiam kur'is jun'ul'o kaj raport'is al Mose'o, kaj dir'is : Eldad kaj Med'ad profet'as en la tend'ar'o.
28 Kaj respond'is Josu'o, fil'o de Nun, kaj serv'ant'o de Mose'o de'temp'e de li'a jun'ec'o, kaj dir'is : Mi'a sinjor'o Mose'o, mal'permes'u al ili.
29 Sed Mose'o dir'is al li : Ĉu vi ĵaluz'as pri mi ?
est'us dezir'ind'e, ke la tut'a popol'o de la Etern'ul'o far'iĝ'u profet'o'j, se la Etern'ul'o met'us Si'a'n spirit'o'n sur ili'n.
30 Kaj re'ven'is Mose'o en la tend'ar'o'n, li kaj la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael.
31 Kaj vent'o el'mov'iĝ'is de la Etern'ul'o, kaj al'port'is de la mar'o koturn'o'j'n kaj ĵet'is ili'n sur la tend'ar'o'n, sur la spac'o de unu'tag'a ir'ad'o sur unu flank'o kaj sur la spac'o de unu'tag'a ir'ad'o sur la du'a flank'o, ĉirkaŭ la tend'ar'o kaj en dens'ec'o de du uln'o'j super la ter'o.
32 Kaj la popol'o star'is tiu'n tut'a'n tag'o'n kaj la tut'a'n nokt'o'n kaj la tut'a'n morgaŭ'a'n tag'o'n kaj kolekt'is la koturn'o'j'n ; kiu kolekt'is plej mal'mult'e, kolekt'is dek ĥomer'o'j'n ; kaj ili dis'kuŝ'ig'is ili'n al si ĉirkaŭ la tend'ar'o.
33 Kiam la viand'o est'is ankoraŭ inter ili'a'j dent'o'j kaj ankoraŭ ne est'is konsum'it'a, ek'flam'is kontraŭ la popol'o la koler'o de la Etern'ul'o, kaj la Etern'ul'o frap'is la popol'o'n per tre grand'a frap'o.
34 Kaj oni don'is al tiu lok'o la nom'o'n Kibrot- Hat'a'av'a, ĉar tie oni en'ter'ig'is la hom'o'j'n, kiu'j kapric'is.
35 De Kibrot- Hat'a'av'a la popol'o ek'voj'ir'is al Ĥacerot kaj rest'is en Ĥacerot.

Ĉapitr'o 12

    Kaj ek'parol'is Mirjam kaj Aaron kontraŭ Mose'o pro la edz'in'o Etiop'in'o, kiu'n li pren'is ; ĉar li pren'is al si edz'in'o'n Etiop'in'o'n.
2 Kaj ili dir'is : Ĉu nur kun Mose'o parol'is la Etern'ul'o ?
Li parol'is ja ankaŭ kun ni.
Kaj la Etern'ul'o tio'n aŭd'is.
3 Sed Mose'o est'is hom'o tre modest'a, pli ol ĉiu'j hom'o'j sur la ter'o.
4 Kaj subit'e dir'is la Etern'ul'o al Mose'o kaj al Aaron kaj al Mirjam : El'ir'u vi tri al la tabernakl'o de kun'ven'o.
Kaj ili el'ir'is ĉiu'j tri.
5 Kaj la Etern'ul'o mal'lev'iĝ'is en nub'a kolon'o kaj star'iĝ'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o, kaj Li vok'is Aaron'o'n kaj Mir'jam'o'n, kaj ili ambaŭ el'ir'is.
6 Kaj Li dir'is : Aŭskult'u Mi'a'j'n vort'o'j'n : se iu el vi est'as profet'o de la Etern'ul'o, Mi aper'as al li en vizi'o, Mi parol'as kun li en sonĝ'o ; 7 sed ne tiel est'as kun Mi'a sklav'o Mose'o : en Mi'a tut'a dom'o li est'as konfid'at'o.
8 Buŝ'o'n kontraŭ buŝ'o Mi parol'as kun li, kaj mal'kaŝ'e, ne per enigm'o'j ; kaj la bild'o'n de la Etern'ul'o li vid'as.
Kial vi ne tim'is parol'i kontraŭ Mi'a sklav'o Mose'o ?
9 Kaj ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o kontraŭ ili, kaj Li for'ir'is.
10 Kaj la nub'o for'turn'iĝ'is de super la tabernakl'o, kaj jen Mirjam kovr'iĝ'is per lepr'o, kiel per neĝ'o.
Kaj Aaron turn'iĝ'is al Mirjam, kaj li ek'vid'is, ke ŝi est'as lepr'a.
11 Kaj Aaron dir'is al Mose'o : Mi pet'as, mi'a sinjor'o, ne kalkul'u al ni kiel pek'o'n, ke ni ag'is mal'saĝ'e kaj ke ni pek'is ; 12 ho, ŝi ne est'u kiel mal'viv'ul'o, ĉe kiu tuj post la el'ir'o el la ventr'o de si'a patr'in'o for'konsum'iĝ'is jam du'on'o de la korp'o.
13 Kaj Mose'o ek'kri'is al la Etern'ul'o, dir'ant'e : Mi pet'as Vi'n, ho Di'o, san'ig'u ŝi'n.
14 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Se ŝi'a patr'o est'us kraĉ'int'a sur ŝi'a'n vizaĝ'o'n, ĉu ŝi tiam ne hont'us sep tag'o'j'n ?
ŝi est'u do en'ŝlos'it'a dum sep tag'o'j ekster la tend'ar'o, kaj post'e ŝi re'ven'u.
15 Kaj Mirjam est'is en'ŝlos'it'a ekster la tend'ar'o dum sep tag'o'j ; kaj la popol'o ne el'mov'iĝ'is, ĝis Mirjam re'ven'is.
16 Post'e la popol'o ek'voj'ir'is de Ĥacerot kaj halt'is tend'ar'e en la dezert'o Par'a'n.

Ĉapitr'o 13

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Send'u vir'o'j'n, ke ili esplor'rigard'u la land'o'n Kanaan'a'n, kiu'n Mi don'as al la Izrael'id'o'j ; po unu vir'o el ĉiu trib'o de ili'a'j patr'o'j send'u, ĉiu est'u eminent'ul'o inter ili.
3 Kaj Mose'o send'is ili'n el la dezert'o Par'a'n laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o ; ĉiu'j ili est'is eminent'ul'o'j inter la Izrael'id'o'j.
4 Kaj jen est'as ili'a'j nom'o'j : el la trib'o de Rub'e'n, Ŝamua, fil'o de Zakur ; 5 el la trib'o de Si'me'o'n, Ŝaf'at, fil'o de Ĥor'i ; 6 el la trib'o de Jehud'a, Kaleb, fil'o de Jefune ; 7 el la trib'o de Isaĥar, Jigal, fil'o de Jozef ; 8 el la trib'o de Efraim, Hoŝea, fil'o de Nun ; 9 el la trib'o de Ben'jam'e'n, Palt'i, fil'o de Rafu ; 10 el la trib'o de Zebulun, Gad'iel, fil'o de Sod'i ; 11 el la trib'o de Jozef, el la trib'o de Man'as'e, Gad'i, fil'o de Susi ; 12 el la trib'o de Dan, Ami'el, fil'o de Gem'al'i ; 13 el la trib'o de Aŝer, Set'ur, fil'o de Miĥael ; 14 el la trib'o de Naft'al'i, Naĥbi, fil'o de Vofsi ; 15 el la trib'o de Gad, Geuel, fil'o de Maĥ'i.
16 Tio est'as la nom'o'j de la vir'o'j, kiu'j'n Mose'o send'is, por esplor'rigard'i la land'o'n.
Kaj Mose'o don'is al Hoŝea, fil'o de Nun, la nom'o'n Josu'o.
17 Kaj Mose'o send'is ili'n, por esplor'rigard'i la land'o'n Kanaan'a'n, kaj dir'is al ili : Ir'u tie'n tra la Sud'o kaj sur'ir'u sur la mont'o'n ; 18 kaj rigard'u la land'o'n, kia ĝi est'as ; kaj la popol'o'n, kiu loĝ'as en ĝi, ĉu ĝi est'as fort'a aŭ mal'fort'a, ĉu ĝi est'as mal'grand'nombr'a aŭ grand'nombr'a ; 19 kaj kia est'as la ter'o, sur kiu ĝi sid'as, ĉu ĝi est'as bon'a aŭ mal'bon'a ; kaj kia'j est'as la urb'o'j, en kiu'j ĝi loĝ'as, ĉu en tend'ar'o'j aŭ en fortik'aĵ'o'j ; 20 kaj kia est'as la ter'o, ĉu ĝi est'as gras'a aŭ mal'gras'a, ĉu est'as sur ĝi arb'o'j aŭ ne est'as ; kaj est'u kuraĝ'a'j, kaj pren'u iom el la frukt'o'j de la land'o.
Kaj tiam est'is la temp'o de matur'iĝ'ad'o de vin'ber'o'j.
21 Kaj ili ir'is kaj esplor'rigard'is la land'o'n de la dezert'o Ci'n ĝis Reĥob antaŭ Ĥam'at.
22 Kaj ili ir'is tra la Sud'o, kaj ven'is ĝis Ĥebron, kie loĝ'is Aĥiman, Ŝeŝaj, kaj Talmaj, id'o'j de Anak.
(Ĥebron est'is konstru'it'a sep jar'o'j'n antaŭ ol Coan de Egipt'uj'o.
)23 Kaj ili ven'is ĝis la val'o Eŝkol, kaj ili de'tranĉ'is tie branĉ'o'n kun unu penik'o da vin'ber'o'j, kaj ili ek'port'is ĝi'n sur stang'o du'op'e ; ankaŭ iom da granat'o'j kaj da fig'o'j.
24 Al tiu lok'o oni don'is la nom'o'n Eŝkol, pro la penik'o da vin'ber'o'j, kiu'n de'tranĉ'is tie la Izrael'id'o'j.
25 Kaj ili re'ven'is post la esplor'rigard'o de la land'o post kvar'dek tag'o'j.
26 Kaj ili ir'is kaj ven'is al Mose'o kaj al Aaron kaj al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j en la dezert'o'n Par'a'n, en la lok'o'n Kadeŝ, kaj don'is al ili raport'o'n kaj al la tut'a komun'um'o kaj montr'is al ili la frukt'o'j'n de la land'o.
27 Kaj ili rakont'is al li, kaj dir'is : Ni ven'is en la land'o'n, en kiu'n vi send'is ni'n, kaj efektiv'e en ĝi flu'as lakt'o kaj miel'o, kaj jen est'as ĝi'a'j frukt'o'j ; 28 sed fort'a est'as la popol'o, kiu loĝ'as en la land'o, kaj la urb'o'j est'as fortik'ig'it'a'j, tre grand'a'j ; kaj ankaŭ la id'o'j'n de Anak ni vid'is tie.
29 Am'al'ek loĝ'as en la sud'a part'o de la land'o, kaj la Ĥetid'o'j kaj Jebus'id'o'j kaj Amorid'o'j loĝ'as sur la mont'o, kaj la Kanaan'id'o'j loĝ'as apud la mar'o kaj sur la bord'o de Jordan.
30 Kaj Kaleb trankvil'ig'is la popol'o'n antaŭ Mose'o, kaj dir'is : Ni ir'os, kaj ni ek'posed'os ĝi'n, ĉar ni pov'as ĝi'n venk'i.
31 Sed la vir'o'j, kiu'j ir'is kun li, dir'is : Ni ne pov'as ir'i al tiu popol'o, ĉar ĝi est'as pli fort'a ol ni.
32 Kaj pri la land'o, kiu'n ili esplor'rigard'is, ili dis'vast'ig'is inter la Izrael'id'o'j mal'bon'a'n fam'o'n, dir'ant'e : La land'o, kiu'n ni tra'pas'is por esplor'rigard'i ĝi'n, est'as land'o, kiu for'manĝ'as si'a'j'n loĝ'ant'o'j'n, kaj la tut'a popol'o, kiu'n ni vid'is en ĝi, est'as hom'o'j grand'kresk'a'j ; 33 kaj tie ni vid'is la gigant'o'j'n, la id'o'j'n de Anak el la gigant'o'j, kaj ni est'is en ni'a'j okul'o'j kiel lokust'o'j, kaj tia'j ni est'is ankaŭ en ili'a'j okul'o'j.

Ĉapitr'o 14

    Tiam tumult'iĝ'is la tut'a komun'um'o kaj ek'kri'is, kaj la popol'o plor'is en tiu nokt'o.
2 Kaj ek'murmur'is kontraŭ Mose'o kaj kontraŭ Aaron ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj la tut'a komun'um'o dir'is al ili : Ho, se ni est'us mort'int'a'j en la land'o Egipt'a, aŭ se ni mort'us en ĉi tiu dezert'o !
3 Kaj por kio la Etern'ul'o ir'ig'as ni'n en tiu'n land'o'n, por ke ni fal'u de glav'o ?
ni'a'j edz'in'o'j kaj infan'o'j far'iĝ'os milit'akir'o.
Ĉu ne est'as pli bon'e, ke ni re'ven'u Egipt'uj'o'n ?
4 Kaj ili dir'is unu al ali'a : Ni star'ig'u al ni estr'o'n, kaj ni re'ir'u Egipt'uj'o'n.
5 Tiam Mose'o kaj Aaron ĵet'iĝ'is vizaĝ'al'ter'e antaŭ la tut'a an'ar'o de la komun'um'o de la Izrael'id'o'j.
6 Kaj Josu'o, fil'o de Nun, kaj Kaleb, fil'o de Jefune, el tiu'j, kiu'j esplor'rigard'is la land'o'n, dis'ŝir'is si'a'j'n vest'o'j'n, 7 kaj ili dir'is al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j jen'e : La land'o, kiu'n ni tra'pas'is, por esplor'rigard'i ĝi'n, tiu land'o est'as tre, tre bon'a.
8 Se la Etern'ul'o est'os favor'kor'a al ni, Li ven'ig'os ni'n en tiu'n land'o'n kaj don'os ĝi'n al ni, tiu'n land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
9 Nur ne ribel'u kontraŭ la Etern'ul'o, kaj ne tim'u la popol'o'n de la land'o, ĉar ni'a manĝ'ot'aĵ'o ili est'as ; ili'a ŝirm'o for'iĝ'is de ili, kaj la Etern'ul'o est'as kun ni ; ne tim'u ili'n.
10 Kaj la tut'a komun'um'o dir'is, ke oni mort'ig'u ili'n per ŝton'o'j.
Sed la majest'o de la Etern'ul'o aper'is en la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ ĉiu'j Izrael'id'o'j.
11 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ĝis kiam incit'ad'os Mi'n ĉi tiu popol'o ?
kaj ĝis kiam ĝi ne kred'os al Mi, malgraŭ ĉiu'j pruv'o'sign'o'j, kiu'j'n Mi far'is mez'e de ĝi ?
12 Mi frap'os ĝi'n per pest'o kaj eksterm'os ĝi'n, kaj Mi far'os el vi popol'o'n pli grand'a'n kaj pli fort'a'n ol ĝi.
13 Sed Mose'o dir'is al la Etern'ul'o : Aŭd'os la Egipt'o'j, el inter kiu'j Vi el'konduk'is ĉi tiu'n popol'o'n per Vi'a fort'o, 14 kaj ili dir'os al la loĝ'ant'o'j de tiu land'o, kiu'j aŭd'is, ke Vi, la Etern'ul'o, est'as mez'e de ĉi tiu popol'o, kaj ke Vi, la Etern'ul'o, montr'is Vi'n al ili okul'o'n kontraŭ okul'o, kaj ke Vi'a nub'o star'as super ili, kaj ke Vi ir'as antaŭ ili dum la tag'o en nub'a kolon'o kaj dum la nokt'o en kolon'o fajr'a ; 15 se Vi eksterm'os ĉi tiu'n popol'o'n kiel unu hom'o'n, tiam la popol'o'j, kiu'j aŭd'is la fam'o'n pri Vi, dir'us : 16 Ĉar la Etern'ul'o ne pov'is ven'ig'i ĉi tiu'n popol'o'n en la land'o'n, pri kiu Li ĵur'is al ili, tial Li buĉ'is ili'n en la dezert'o.
17 Nun montr'iĝ'u do grand'a la fort'o de mi'a Sinjor'o, laŭ la parol'o, kiu'n Vi dir'is : 18 La Etern'ul'o est'as long'e'pacienc'a kaj mult'e favor'kor'a ; Li pardon'as kulp'o'n kaj krim'o'n, sed antaŭ Li neniu est'as sen'kulp'a ; Li pun'as la kulp'o'n de patr'o'j sur fil'o'j kaj nep'o'j, en la tri'a kaj kvar'a generaci'o'j.
19 Ho, pardon'u la kulp'o'n de ĉi tiu popol'o laŭ Vi'a grand'a favor'kor'ec'o kaj kiel Vi pardon'ad'is al ĉi tiu popol'o de Egipt'uj'o ĝis nun.
20 Kaj la Etern'ul'o dir'is : Mi pardon'is konform'e al vi'a dir'o ; 21 sed kiel Mi viv'as kaj kiel de la glor'o de la Etern'ul'o est'as plen'a la tut'a ter'o, 22 ĉiu'j hom'o'j, kiu'j vid'is Mi'a'n glor'o'n kaj Mi'a'j'n pruv'o'sign'o'j'n, kiu'j'n Mi far'is en Egipt'uj'o kaj en la dezert'o, kaj prov'is Mi'n jam dek foj'o'j'n kaj ne aŭskult'is Mi'a'n voĉ'o'n, 23 ne vid'os la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is al ili'a'j patr'o'j, kaj ĉiu'j, kiu'j incit'is Mi'n, ne vid'os ĝi'n.
24 Sed Mi'a'n sklav'o'n Kaleb, ĉar est'is en li spirit'o ali'a kaj li est'is obe'em'a al Mi, li'n Mi ven'ig'os en la land'o'n, en kiu'n li ir'is, kaj li'a id'ar'o hered'os ĝi'n.
25 Sed la Amalek'id'o'j kaj Kanaan'id'o'j loĝ'as en la val'o ; morgaŭ turn'u vi'n kaj ek'ir'u en la dezert'o'n sur la voj'o al la Ruĝ'a Mar'o.
26 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 27 Ĝis kiam ĉi tiu mal'bon'a komun'um'o murmur'os kontraŭ Mi ?
la murmur'ad'o'n de la Izrael'id'o'j, kiu'n ili murmur'as kontraŭ Mi, Mi aŭd'is.
28 Dir'u al ili : Kiel Mi viv'as, dir'as la Etern'ul'o, kiel vi parol'is al Mi'a'j orel'o'j, tiel Mi far'os al vi : 29 en ĉi tiu dezert'o fal'os vi'a'j kadavr'o'j, kaj el ĉiu'j vi'a'j kalkul'it'o'j, laŭ vi'a tut'a kalkul'o, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, kiu'j murmur'is kontraŭ Mi, 30 neniu ven'os en la land'o'n, pri kiu Mi lev'is Mi'a'n man'o'n, ke Mi loĝ'ig'os vi'n en ĝi, neniu krom Kaleb, fil'o de Jefune, kaj Josu'o, fil'o de Nun.
31 Vi'a'j'n infan'o'j'n, pri kiu'j vi dir'is, ke ili far'iĝ'os milit'akir'o, Mi ven'ig'os tie'n, kaj ili ek'kon'os la land'o'n, kiu'n vi mal'ŝat'is.
32 Sed vi —vi'a'j kadavr'o'j fal'os en ĉi tiu dezert'o.
33 Kaj vi'a'j fil'o'j est'os paŝt'ist'o'j en la dezert'o dum kvar'dek jar'o'j, kaj port'os vi'a'n mal'ĉast'ec'o'n, ĝis kiam vi'a'j kadavr'o'j konsum'iĝ'os en la dezert'o.
34 Laŭ la nombr'o de la tag'o'j, dum kiu'j vi esplor'rigard'is la land'o'n, kvar'dek tag'o'j, po jar'o pro ĉiu tag'o, vi port'os la pun'o'n pro vi'a mal'bon'ag'o dum kvar'dek jar'o'j, por ke vi ek'kon'u Mi'a'n mal'favor'o'n.
35 Mi, la Etern'ul'o, tio'n dir'is : tio'n Mi far'os al tiu tut'a mal'bon'a komun'um'o, kiu ribel'is kontraŭ Mi ; en ĉi tiu dezert'o ili pere'os kaj ĉi tie ili mort'os.
36 Kaj la vir'o'j, kiu'j'n Mose'o send'is, por esplor'rigard'i la land'o'n, kaj kiu'j re'ven'is kaj murmur'ig'is kontraŭ li la tut'a'n komun'um'o'n, dis'vast'ig'ant'e mal'bon'a'n fam'o'n pri la land'o —37 tiu'j vir'o'j, kiu'j dis'vast'ig'is mal'bon'a'n fam'o'n pri la land'o, mort'is de pest'o antaŭ la Etern'ul'o.
38 Sed Josu'o, fil'o de Nun, kaj Kaleb, fil'o de Jefune, rest'is viv'a'j el tiu'j vir'o'j, kiu'j ir'is, por esplor'rigard'i la land'o'n.
39 Kaj Mose'o dir'is tiu'j'n vort'o'j'n al ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj la popol'o tre mal'ĝoj'is.
40 Kaj ili lev'iĝ'is fru'maten'e, kaj ir'is sur la supr'o'n de la mont'o, dir'ant'e : Jen ni est'as, kaj ni ir'u sur la lok'o'n, pri kiu parol'is la Etern'ul'o ; ĉar ni pek'is.
41 Sed Mose'o dir'is : Por kio vi kontraŭ'ag'as al la vort'o'j de la Etern'ul'o ?
tio ja ne sukces'os.
42 Ne ir'u, ĉar la Etern'ul'o ne est'as inter vi ; kaj ne est'u frap'at'a'j antaŭ vi'a'j mal'amik'o'j.
43 Ĉar la Amalek'id'o'j kaj la Kanaan'id'o'j est'as tie antaŭ vi, kaj vi fal'os de glav'o ; ĉar pro tio, ke vi de'turn'iĝ'is de la Etern'ul'o, la Etern'ul'o ne est'os kun vi.
44 Sed ili obstin'is, kaj ir'is sur la supr'o'n de la mont'o ; tamen la kest'o de la inter'lig'o de la Etern'ul'o kaj Mose'o ne el'ir'is el la tend'ar'o.
45 Kaj mal'supr'e'n'ir'is la Amalek'id'o'j kaj la Kanaan'id'o'j, kiu'j loĝ'is sur la mont'o, kaj bat'is ili'n kaj persekut'is ili'n ĝis Ĥorma.

Ĉapitr'o 15

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi ven'os en la land'o'n de vi'a loĝ'ad'o, kiu'n Mi don'as al vi, 3 kaj vi far'os fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, brul'ofer'o'n aŭ buĉ'ofer'o'n, plen'um'ant'e sankt'a'n promes'o'n aŭ far'ant'e mem'vol'a'n ofer'o'n, aŭ en vi'a'j fest'o'j, por far'i agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o el grand'a'j brut'o'j aŭ el mal'grand'a'j : 4 tiam la ofer'don'ant'o dev'as al'port'i al la Etern'ul'o farun'ofer'o'n el dek'on'o de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun kvar'on'o de hin'o da ole'o ; 5 kaj da vin'o por verŝ'ofer'o kvar'on'o'n de hin'o al'don'u al la brul'ofer'o aŭ al la buĉ'ofer'o al ĉiu ŝaf'id'o.
6 Kaj ĉe ŝaf'o al'port'u farun'ofer'o'n el du dek'on'o'j de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun tri'on'o de hin'o da ole'o.
7 Kaj da vin'o por verŝ'ofer'o tri'on'o'n de hin'o ; al'port'u tio'n kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
8 Kaj se bov'id'o'n vi al'port'os kiel brul'ofer'o'n aŭ buĉ'ofer'o'n, por plen'um'i sankt'a'n promes'o'n, aŭ kiel pac'ofer'o'n al la Etern'ul'o, 9 tiam kun la bov'id'o oni dev'as al'port'i farun'ofer'o'n el tri dek'on'o'j de ef'o da delikat'a farun'o, miks'it'a kun du'on'o de hin'o da ole'o ; 10 kaj da vin'o por verŝ'ofer'o al'port'u du'on'o'n de hin'o kiel fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
11 Tiel oni dev'as far'i ĉe ĉiu bov'o aŭ ĉe ĉiu ŝaf'o aŭ ĉe brut'id'o el ŝaf'o'j aŭ kapr'o'j.
12 Laŭ la nombr'o de la ofer'o'j, kiu'j'n vi far'os, ag'u tiel ĉe ĉiu, laŭ ili'a nombr'o.
13 Ĉiu indiĝen'o far'u tio'n tia'manier'e, al'port'ant'e fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
14 Kaj se loĝ'as inter vi fremd'ul'o aŭ kiu ajn est'as inter vi en vi'a'j generaci'o'j, kaj li al'port'os fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o, tiam li far'u tiel, kiel vi far'as.
15 Por la tut'a komun'um'o dev'as est'i unu leĝ'o, por vi kaj por la fremd'ul'o inter vi ; leĝ'o etern'a en vi'a'j generaci'o'j, kiel por vi, tiel ankaŭ por la fremd'ul'o, est'u antaŭ la Etern'ul'o.
16 Unu leĝ'o kaj unu rajt'o est'u por vi, kaj por la fremd'ul'o, kiu loĝ'as kun vi.
17 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 18 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi ven'os en la land'o'n, en kiu'n Mi vi'n konduk'as, 19 kaj vi manĝ'os la pan'o'n de tiu land'o, tiam don'u ofer'don'o'n al la Etern'ul'o.
20 Kiel unu'a'aĵ'o'n el vi'a past'o al'port'u ofer'don'e kuk'o'n ; kiel ofer'don'o'n el la gren'ej'o, tiel ofer'don'u ĝi'n.
21 El la unu'a'aĵ'o'j de vi'a past'o don'u al la Etern'ul'o ofer'don'o'n en vi'a'j generaci'o'j.
22 Kaj se vi erar'os, kaj ne plen'um'os ĉiu'j'n tiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o dir'is al Mose'o, 23 ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al vi per Mose'o, de la tag'o, en kiu la Etern'ul'o ordon'is, kaj plu'e, en vi'a'j generaci'o'j ; 24 tiam se pro ne'atent'o de la komun'um'o est'is far'it'a la erar'o, la tut'a komun'um'o al'port'u unu bov'id'o'n kiel brul'ofer'o'n, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o, kun ĝi'a farun'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o laŭ la regul'ar'o, kaj unu kapr'o'n kiel pek'ofer'o'n.
25 Kaj la pastr'o pek'liber'ig'os la tut'a'n komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j, kaj est'os pardon'it'e al ili ; ĉar tio est'is erar'o, kaj ili al'port'is si'a'n ofer'o'n, fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o, kaj si'a'n pek'ofer'o'n antaŭ la Etern'ul'o pro si'a pek'o.
26 Kaj est'os pardon'it'e al la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j, kaj al la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter ili ; ĉar la tut'a popol'o erar'is.
27 Kaj se unu hom'o pek'os per erar'o, tiam li al'port'u kapr'in'o'n jar'aĝ'a'n kiel pek'ofer'o'n.
28 Kaj la pastr'o pek'liber'ig'os la hom'o'n, kiu erar'is, pek'ant'e per erar'o antaŭ la Etern'ul'o ; li pek'liber'ig'os li'n, kaj est'os pardon'it'e al li.
29 Kiel por la indiĝen'o el la Izrael'id'o'j, tiel ankaŭ por la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter ili, unu leĝ'o est'u por vi por tiu, kiu erar'is.
30 Sed se iu far'is io'n per man'o mal'humil'a, ĉu li est'as indiĝen'o, ĉu fremd'ul'o, li blasfem'is kontraŭ la Etern'ul'o ; kaj eksterm'iĝ'os tiu hom'o el inter si'a popol'o ; 31 ĉar la vort'o'n de la Etern'ul'o li mal'estim'is kaj Li'a'n ordon'o'n li mal'obe'is ; eksterm'iĝ'u tiu hom'o, li'a pek'o est'as sur li.
32 Kiam la Izrael'id'o'j est'is en la dezert'o, ili trov'is hom'o'n, kiu kolekt'is lign'o'n en tag'o sabat'a.
33 Kaj tiu'j, kiu'j trov'is li'n, kiam li kolekt'is lign'o'n, al'konduk'is li'n al Mose'o kaj al Aaron kaj al la tut'a komun'um'o.
34 Kaj oni met'is li'n en gard'ej'o'n, ĉar ne est'is ankoraŭ klar'ig'it'e, kio'n oni dev'as far'i al li.
35 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Tiu hom'o mort'u ; per ŝton'o'j mort'ig'u li'n la tut'a komun'um'o ekster la tend'ar'o.
36 Kaj la tut'a komun'um'o el'konduk'is li'n ekster la tend'ar'o'n kaj mort'ig'is li'n per ŝton'o'j, kaj li mort'is ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
37 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o jen'e : 38 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili, ke ili far'u al si kvast'o'j'n sur la rand'o'j de si'a'j vest'o'j en si'a'j generaci'o'j, kaj ili en'met'u en la kvast'o'n de la rand'o faden'o'n blu'a'n.
39 Kaj ĝi est'u por vi kvast'o, kiu'n rigard'ant'e, vi re'memor'os ĉiu'j'n ordon'o'j'n de la Etern'ul'o kaj plen'um'os ili'n kaj ne ir'os laŭ vi'a'j kor'o'j kaj vi'a'j okul'o'j, kiu'j'n vi mal'ĉast'e sekv'ad'as ; 40 por ke vi memor'u kaj plen'um'u ĉiu'j'n Mi'a'j'n ordon'o'j'n kaj est'u sankt'a'j antaŭ vi'a Di'o.
41 Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, por ke Mi est'u vi'a Di'o.
Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 16

    Kaj entrepren'is Koraĥ, fil'o de Jichar, fil'o de Kehat, id'o de Lev'i, kaj Dat'a'n kaj Abiram, fil'o'j de Eliab, kaj On, fil'o de Pel'et, id'o'j de Rub'e'n, 2 kaj star'iĝ'is antaŭ Mose'o, kaj kun ili el la Izrael'id'o'j du'cent kvin'dek vir'o'j, estr'o'j de la komun'um'o, vok'at'a'j al la kun'ven'o'j ; hom'o'j eminent'a'j ; 3 kaj ili kolekt'iĝ'is kontraŭ Mose'o kaj kontraŭ Aaron, kaj dir'is al ili : Sufiĉ'e por vi !
la tut'a komun'um'o, ĉiu'j est'as ja sankt'a'j, kaj inter ili est'as la Etern'ul'o ; kial do vi estr'ig'as vi'n super la komun'um'o de la Etern'ul'o ?
4 Kaj Mose'o tio'n aŭd'is, kaj ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e.
5 Kaj li ek'parol'is al Koraĥ kaj al li'a tut'a an'ar'o, dir'ant'e : Morgaŭ la Etern'ul'o montr'os, kiu est'as Li'a kaj kiu est'as sankt'a, por ke Li al'proksim'ig'u li'n al Si ; kaj kiu'n Li elekt'os, tiu'n Li al'proksim'ig'os al Si.
6 Far'u jen'o'n : pren'u al vi incens'uj'o'j'n, Koraĥ kaj li'a tut'a an'ar'o, 7 kaj met'u sur ili'n fajr'o'n kaj met'u sur ili'n incens'o'n antaŭ la Etern'ul'o morgaŭ ; kaj kiu'n la Etern'ul'o elekt'os, tiu est'os la sankt'ul'o.
Est'as tro'e, ho Levid'o'j !
8 Kaj Mose'o dir'is al Koraĥ : Aŭskult'u do, id'o'j de Lev'i : 9 ĉu ne sufiĉ'as al vi, ke la Di'o de la Izrael'id'o'j disting'is vi'n inter la komun'um'o de Izrael, por al'proksim'ig'i vi'n al Si, por ke vi plen'um'u la serv'o'j'n en la tabernakl'o de la Etern'ul'o kaj por ke vi star'u antaŭ la komun'um'o, por serv'i al ĝi ?
10 Kaj Li al'proksim'ig'os vi'n kaj ĉiu'j'n vi'a'j'n frat'o'j'n, la id'o'j'n de Lev'i, kun vi ; kaj nun vi postul'as eĉ pastr'ec'o'n !
11 Tia'manier'e vi kaj vi'a tut'a an'ar'o ek'ribel'is kontraŭ la Etern'ul'o ; sed kio est'as Aaron, ke vi murmur'as kontraŭ li ?
12 Kaj Mose'o send'is vok'i Da'tan'o'n kaj Abi'ram'o'n, fil'o'j'n de Eliab ; sed ili dir'is : Ni ne ir'os !
13 Ĉu ne sufiĉ'as, ke el land'o, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, vi el'ir'ig'is ni'n, por pere'ig'i ni'n en la dezert'o ?
kaj vi vol'as ankoraŭ reg'i super ni ?
14 Ja ne en land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, vi ven'ig'is ni'n, kaj vi ne don'is al ni posed'aĵ'o'n el kamp'o'j kaj vin'ber'ĝarden'o'j !
ĉu vi vol'as blind'ig'i la okul'o'j'n de ĉi tiu'j hom'o'j ?
ni ne ir'os.
15 Kaj tio tre koler'ig'is Mose'o'n, kaj li dir'is al la Etern'ul'o : Ne turn'u Vi'n al ili'a ofer'o ; eĉ unu azen'o'n mi ne pren'is de ili, kaj al neniu el ili mi far'is ia'n mal'bon'o'n.
16 Kaj Mose'o dir'is al Koraĥ : Vi kaj vi'a tut'a an'ar'o est'u antaŭ la Etern'ul'o morgaŭ, vi kaj ili kaj Aaron.
17 Kaj pren'u ĉiu si'a'n incens'uj'o'n kaj met'u sur ĝi'n incens'o'n, kaj al'port'u antaŭ la Etern'ul'o'n ĉiu si'a'n incens'uj'o'n, du'cent kvin'dek incens'uj'o'j'n ; ankaŭ vi kaj Aaron, ĉiu si'a'n incens'uj'o'n.
18 Kaj ili pren'is ĉiu si'a'n incens'uj'o'n kaj met'is sur ĝi'n fajr'o'n kaj ŝut'is sur ĝi'n incens'o'n, kaj ili star'iĝ'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, ankaŭ Mose'o kaj Aaron.
19 Kaj kun'ven'ig'is kontraŭ ili Koraĥ la tut'a'n an'ar'o'n ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj montr'iĝ'is la majest'o de la Etern'ul'o al la tut'a komun'um'o.
20 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 21 Apart'iĝ'u de ĉi tiu an'ar'o, kaj Mi eksterm'os ili'n en moment'o.
22 Kaj ili ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e, kaj dir'is : Ho Di'o, Di'o de la spirit'o'j de ĉia karn'o !
unu pek'is, kaj Vi vol'as koler'i la tut'a'n komun'um'o'n ?
23 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 24 Dir'u al la komun'um'o jen'e : For'ir'u de ĉirkaŭ la loĝ'ej'o de Koraĥ, Dat'a'n, kaj Abiram.
25 Kaj Mose'o lev'iĝ'is kaj ir'is al Dat'a'n kaj Abiram, kaj post li ir'is la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael.
26 Kaj li dir'is al la komun'um'o : For'ir'u do de la tend'o'j de tiu'j mal'bon'a'j hom'o'j, kaj tuŝ'u nenio'n, kio aparten'as al ili, por ke vi ne pere'u pro ĉiu'j ili'a'j pek'o'j.
27 Kaj ili for'ir'is de ĉirkaŭ la loĝ'ej'o de Koraĥ, Dat'a'n, kaj Abiram ; sed Dat'a'n kaj Abiram el'ir'is, kaj star'is ĉe la pord'o de si'a'j tend'o'j kun'e kun si'a'j edz'in'o'j, fil'o'j, kaj mal'grand'a'j infan'o'j.
28 Kaj Mose'o dir'is : Per tio vi ek'sci'os, ke la Etern'ul'o send'is mi'n, por far'i ĉiu'j'n tiu'j'n afer'o'j'n, kaj ke mi ne far'is laŭ mi'a kor'o : 29 se per la ordinar'a mort'o de ĉiu'j hom'o'j mort'os ĉi tiu'j, aŭ ili'n traf'os la sort'o, kiu pov'as traf'i ĉiu'n hom'o'n, tiam ne la Etern'ul'o send'is mi'n.
30 Sed se nov'a'n aper'o'n kre'os la Etern'ul'o, kaj la ter'o mal'ferm'os si'a'n buŝ'o'n, kaj en'glut'os ili'n, kaj ĉio'n, kio aparten'as al ili, kaj ili viv'a'j mal'supr'e'n'ir'os en Ŝeol'o'n, tiam sci'u, ke ĉi tiu'j hom'o'j blasfem'is kontraŭ la Etern'ul'o.
31 Apenaŭ li fin'is parol'i ĉio'n tio'n, dis'fend'iĝ'is la ter'o, kiu est'is sub ili ; 32 kaj la ter'o mal'ferm'is si'a'n buŝ'o'n kaj en'glut'is ili'n kaj ili'a'j'n dom'o'j'n kaj ĉiu'j'n hom'o'j'n de Koraĥ kaj la tut'a'n hav'o'n.
33 Kaj ili, kaj ĉio, kio aparten'is al ili, mal'supr'e'n'ir'is viv'a'j en Ŝeol'o'n, kaj ferm'iĝ'is super ili la ter'o, kaj ili for'pere'is el inter la komun'um'o.
34 Kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j, kiu'j est'is ĉirkaŭ ili, for'kur'is ĉe ili'a kri'o ; ĉar ili dir'is : Ke ni'n ankaŭ la ter'o ne en'glut'u.
35 Kaj fajr'o el'ir'is de la Etern'ul'o, kaj ĝi for'brul'ig'is tiu'j'n du'cent kvin'dek hom'o'j'n, kiu'j al'port'is la incens'o'n.
36 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 37 Dir'u al Ele'az'ar, fil'o de la pastr'o Aaron, ke li lev'u la incens'uj'o'n el la brul'int'aĵ'o, sed la fajr'o'n dis'ĵet'u mal'proksim'e'n ; ĉar sankt'iĝ'is 38 la incens'uj'o'j de tiu'j, kiu'j per si'a viv'o pag'is pro la pek'o ; kaj oni far'u el ili tavol'et'o'j'n, por teg'i la altar'o'n ; ĉar oni al'port'is ili'n antaŭ la Etern'ul'o'n, kaj ili sankt'iĝ'is ; kaj ili est'u memor'ig'a sign'o por la Izrael'id'o'j.
Kaj Ele'az'ar, la pastr'o, pren'is la kupr'a'j'n incens'uj'o'j'n, kiu'j'n al'port'is la brul'ig'it'a'j, kaj tavol'ig'is ili'n, por teg'i la altar'o'n 40 memor'ig'e por la Izrael'id'o'j, ke laik'o, kiu ne est'as el la id'o'j de Aaron, ne al'proksim'iĝ'u, por incens'i antaŭ la Etern'ul'o, por ke li ne far'iĝ'u kiel Koraĥ kaj li'a an'ar'o, kiel dir'is la Etern'ul'o al li per Mose'o.
41 Kaj en la sekv'ant'a tag'o la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j ek'murmur'is kontraŭ Mose'o kaj kontraŭ Aaron, dir'ant'e : Vi mort'ig'is la popol'o'n de la Etern'ul'o.
42 Kaj kiam kolekt'iĝ'is la komun'um'o kontraŭ Mose'o kaj kontraŭ Aaron, ili turn'iĝ'is al la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj jen kovr'is ĝi'n la nub'o kaj aper'is la majest'o de la Etern'ul'o.
43 Kaj en'ir'is Mose'o kaj Aaron en la antaŭ'a'n part'o'n de la tabernakl'o de kun'ven'o.
44 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 45 For'iĝ'u el inter ĉi tiu komun'um'o, kaj Mi pere'ig'os ili'n en moment'o.
Sed ili ĵet'iĝ'is vizaĝ'al'ter'e.
46 Kaj Mose'o dir'is al Aaron : Pren'u vi'a'n incens'uj'o'n kaj met'u sur ĝi'n fajr'o'n de la altar'o kaj ŝut'u sur ĝi'n incens'o'n kaj ir'u rapid'e al la komun'um'o kaj pek'liber'ig'u ĝi'n ; ĉar el'ir'is koler'o de antaŭ la Etern'ul'o, komenc'iĝ'is la frap'ad'o.
47 Tiam Aaron pren'is, kiel dir'is Mose'o, kaj kur'is en la mez'o'n de la komun'um'o ; kaj jen komenc'iĝ'is jam la frap'ad'o en la popol'o.
Kaj li met'is la incens'o'n kaj pek'liber'ig'is la popol'o'n.
48 Li star'iĝ'is inter la mort'int'o'j kaj la viv'ant'o'j, kaj la frap'ad'o ĉes'iĝ'is.
49 Kaj la nombr'o de la mort'int'o'j de la frap'ad'o est'is dek kvar mil sep'cent, krom tiu'j, kiu'j mort'is pro Koraĥ.
50 Kaj Aaron re'ven'is al Mose'o al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o ; kaj la frap'ad'o ĉes'iĝ'is.

Ĉapitr'o 17

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj pren'u de ili po unu baston'o de ĉiu trib'o, de ĉiu'j ili'a'j trib'o'j dek du baston'o'j'n, kaj ĉies nom'o'n skrib'u sur li'a baston'o.
3 Sed la nom'o'n de Aaron skrib'u sur la baston'o de Lev'i ; ĉar unu baston'o dev'as est'i de la estr'o de ili'a trib'o.
4 Kaj kuŝ'ig'u ili'n en la tabernakl'o de kun'ven'o antaŭ la kest'o de atest'o, kie Mi aper'as al vi.
5 Kaj kiu'n vir'o'n Mi elekt'os, ties baston'o ek'flor'os ; kaj tiel Mi silent'ig'os antaŭ Mi la murmur'ad'o'n de la Izrael'id'o'j, kiu'n ili murmur'as kontraŭ vi.
6 Kaj Mose'o parol'is al la Izrael'id'o'j, kaj ĉiu'j ili'a'j estr'o'j don'is al li po unu baston'o de ĉiu trib'o, laŭ ili'a'j trib'o'j dek du baston'o'j'n ; kaj la baston'o de Aaron est'is inter ili'a'j baston'o'j.
7 Kaj Mose'o kuŝ'ig'is la baston'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o en la tabernakl'o de atest'o.
8 Kaj en la sekv'ant'a tag'o Mose'o ven'is en la tabernakl'o'n de atest'o ; kaj jen ek'flor'is la baston'o de Aaron de la dom'o de Lev'i, kaj ĝi el'ir'ig'is burĝon'o'j'n kaj don'is flor'o'j'n kaj matur'ig'is migdal'o'j'n.
9 Kaj Mose'o el'port'is ĉiu'j'n baston'o'j'n de antaŭ la Etern'ul'o al ĉiu'j Izrael'id'o'j ; kaj ili vid'is, kaj ĉiu pren'is si'a'n baston'o'n.
10 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Re'met'u la baston'o'n de Aaron antaŭ la kest'o'n de atest'o, por ke ĝi est'u gard'at'a kiel memor'sign'o por la ribel'em'ul'o'j, por ke ĉes'iĝ'u ili'a murmur'ad'o kontraŭ Mi, kaj por ke ili ne mort'u.
11 Kaj Mose'o far'is tio'n ; kiel la Etern'ul'o ordon'is al li, tiel li far'is.
12 Kaj la Izrael'id'o'j dir'is al Mose'o : Jen ni mort'as, ni pere'as, ni ĉiu'j pere'as ; 13 ĉiu, kiu al'proksim'iĝ'as al la tabernakl'o de la Etern'ul'o, mort'as ; ĉu ni ĉiu'j mort'os ?

Ĉapitr'o 18

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Aaron : Vi kaj vi'a'j fil'o'j kaj la dom'o de vi'a patr'o kun'e kun vi port'os sur vi la kulp'o'n pri la tabernakl'o, kaj vi kaj vi'a'j fil'o'j kun'e kun vi port'os la kulp'o'n pri vi'a pastr'ad'o.
2 Ankaŭ vi'a'j'n frat'o'j'n, la trib'o'n de Lev'i, la gent'o'n de vi'a patr'o, al'proksim'ig'u al vi ; ili al'iĝ'u al vi kaj serv'u vi'n ; kaj vi kun'e kun vi'a'j fil'o'j est'os ĉe la tabernakl'o de atest'o.
3 Kaj ili pri'zorg'u la gard'ad'o'n de vi kaj la gard'ad'o'n de la tut'a tabernakl'o ; nur al la objekt'o'j de la sankt'ej'o kaj al la altar'o ili ne al'proksim'iĝ'u, por ke ili ne mort'u, kiel ili, tiel ankaŭ vi.
4 Ili al'iĝ'u al vi kaj plen'um'u la zorg'ad'o'n pri la tabernakl'o de kun'ven'o, koncern'e ĉiu'j'n serv'o'j'n en la tabernakl'o ; sed laik'o ne al'proksim'iĝ'u al vi.
5 Kaj plen'um'u la zorg'ad'o'n pri la sankt'ej'o kaj la zorg'ad'o'n pri la altar'o, por ke ne est'u plu koler'o kontraŭ la Izrael'id'o'j.
6 Kaj Mi pren'is vi'a'j'n frat'o'j'n, la Levid'o'j'n, el inter la Izrael'id'o'j ; donac'e al vi ili est'as don'it'a'j por la Etern'ul'o, por plen'um'i la serv'o'j'n en la tabernakl'o de kun'ven'o.
7 Kaj vi kun'e kun vi'a'j fil'o'j plen'um'u vi'a'n pastr'ad'o'n en ĉio, kio koncern'as la altar'o'n, kaj tio'n, kio est'as mal'antaŭ la kurten'o, kaj serv'u ; kiel donac'o'n Mi don'as al vi la serv'ad'o'n de vi'a pastr'ad'o ; sed laik'o, kiu al'proksim'iĝ'os, est'u mort'ig'it'a.
8 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Aaron : Mi don'is al vi la zorg'ad'o'n pri Mi'a'j ofer'don'o'j : ĉio'n, kio'n konsekr'as la Izrael'id'o'j, Mi don'is al vi kaj al vi'a'j fil'o'j, kiel sankt'a'n aparten'aĵ'o'n per leĝ'o etern'a.
9 Jen kio aparten'as al vi el la plej'sankt'aĵ'o'j, el la brul'ig'at'aĵ'o : ĉiu ili'a ofer'o, kiel ĉiu ili'a farun'ofer'o, tiel ankaŭ ĉiu ili'a pek'ofer'o kaj ĉiu ili'a kulp'ofer'o, kiu'n ili don'os al Mi, est'as plej'sankt'aĵ'o por vi kaj por vi'a'j fil'o'j.
10 Sur la plej sankt'a lok'o manĝ'u tio'n ; ĉiu vir'seks'ul'o pov'as tio'n manĝ'i.
Sankt'a ĝi est'u por vi.
11 Kaj jen kio aparten'as al vi : ili'a'j donac'at'a'j ofer'don'o'j el ĉiu'j sku'ofer'o'j de la Izrael'id'o'j ; al vi Mi don'is ili'n kaj al vi'a'j fil'o'j kaj al vi'a'j fil'in'o'j kun'e kun vi, per leĝ'o etern'a ; ĉiu pur'a en vi'a dom'o pov'as tio'n manĝ'i.
12 Ĉio'n plej bon'a'n el ole'o kaj ĉio'n plej bon'a'n el most'o kaj el gren'o, ili'a'j'n unu'a'aĵ'o'j'n, kiu'j'n ili don'as al la Etern'ul'o, Mi for'don'is al vi.
13 La unu'a'j produkt'o'j de ĉio, kio est'as sur ili'a ter'o, kiu'j'n ili al'port'os al la Etern'ul'o, aparten'as al vi ; ĉiu pur'a en vi'a dom'o pov'as tio'n manĝ'i.
14 Ĉio, kio est'as konsekr'it'a en Izrael, aparten'as al vi.
15 Ĉiu uter'mal'ferm'int'o el ĉiu'j viv'a'j est'aĵ'o'j, kiu'n ili al'port'as al la Etern'ul'o, kiel el hom'o'j, tiel ankaŭ el brut'o'j, aparten'as al vi ; tamen pren'u el'aĉet'o'n pro unu'e'nask'it'o el hom'o'j, kaj ankaŭ pro unu'e'nask'it'o el mal'pur'a'j brut'o'j pren'u el'aĉet'o'n.
16 Ili'a el'aĉet'o est'as : post la aĝ'o de unu monat'o pren'u el'aĉet'o'n laŭ vi'a taks'o, kvin sikl'o'j'n da arĝent'o laŭ la sankt'a sikl'o, kiu konsist'as el du'dek ger'o'j.
17 Nur pro unu'e'nask'it'o el bov'o'j aŭ pro unu'e'nask'it'o el ŝaf'o'j aŭ pro unu'e'nask'it'o el kapr'o'j ne pren'u el'aĉet'o'n : ili est'as sankt'aĵ'o ; per ili'a sang'o asperg'u la altar'o'n, kaj ili'a'n seb'o'n brul'ig'u kiel fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
18 Sed ili'a viand'o aparten'as al vi ; kiel la brust'aĵ'o de sku'ofer'o kaj la dekstr'a femur'o, ĝi aparten'as al vi.
19 Ĉiu'j'n sankt'a'j'n ofer'don'o'j'n, kiu'j'n al'port'as la Izrael'id'o'j al la Etern'ul'o, Mi don'is al vi kaj al vi'a'j fil'o'j kaj al vi'a'j fil'in'o'j kun'e kun vi, per leĝ'o etern'a.
Tio est'as inter'lig'o de sal'o por etern'e antaŭ la Etern'ul'o por vi kaj por vi'a id'ar'o kun'e kun vi.
20 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Aaron : En ili'a ter'o vi ne hav'os hered'aĵ'o'n, kaj part'o'n vi ne hav'os inter ili ; Mi est'as vi'a part'o kaj vi'a hered'aĵ'o mez'e de la Izrael'id'o'j.
21 Kaj al la fil'o'j de Lev'i Mi don'is kiel hered'aĵ'o'n dek'on'aĵ'o'n de ĉio en Izrael, rekompenc'e pro ili'a serv'ad'o, kiu'n ili far'as, la serv'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o.
22 Kaj la Izrael'id'o'j ne al'proksim'iĝ'u plu al la tabernakl'o de kun'ven'o, por ke ili ne port'u pek'o'n kaj ne mort'u.
23 Nur la Levid'o'j mem plen'um'u la serv'ad'o'n en la tabernakl'o de kun'ven'o kaj port'u sur si ili'a'n pek'o'n ; leĝ'o etern'a tio est'u en vi'a'j generaci'o'j ; kaj inter la Izrael'id'o'j ili ne hav'os posed'aĵ'o'n.
24 Ĉar la dek'on'aĵ'o'n de la Izrael'id'o'j, kiu'n ili al'port'os al la Etern'ul'o ofer'don'e, Mi don'is al la Levid'o'j kiel posed'aĵ'o'n ; tial Mi dir'is al ili, ke inter la Izrael'id'o'j ili ne hav'u posed'aĵ'o'n.
25 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 26 Al la Levid'o'j parol'u, kaj dir'u al ili : Kiam vi pren'os de la Izrael'id'o'j la dek'on'aĵ'o'n, kiu'n Mi don'as al vi de ili kiel posed'aĵ'o'n, tiam lev'u el ĝi ofer'don'o'n por la Etern'ul'o, dek'on'aĵ'o'n el la dek'on'aĵ'o.
27 Kaj est'os kalkul'at'a al vi vi'a ofer'don'o, kiel gren'o el la garb'ej'o kaj kiel abund'aĵ'o el la vin'prem'ej'o.
28 Tia'manier'e vi ankaŭ al'port'os ofer'don'o'n al la Etern'ul'o el ĉiu'j vi'a'j dek'on'aĵ'o'j, kiu'j'n vi pren'os de la Izrael'id'o'j ; kaj vi don'os el ili la ofer'don'o'n, destin'it'a'n por la Etern'ul'o, al la pastr'o Aaron.
29 El ĉiu'j ricev'at'a'j donac'o'j al'port'u ofer'don'o'n al la Etern'ul'o, el ĉio plej bon'a en ĝi ĝi'a'n part'o'n konsekr'it'a'n.
30 Kaj dir'u al ili : Kiam vi al'port'os el tio la plej bon'a'n part'o'n, tiam ĝi est'os kalkul'at'a al la Levid'o'j kiel en'spez'o el la garb'ej'o kaj kiel en'spez'o el la vin'prem'ej'o.
31 Kaj vi pov'as tio'n manĝ'i sur ĉiu lok'o, vi kaj vi'a dom'o ; ĉar tio est'as pag'o al vi pro vi'a serv'ad'o en la tabernakl'o de kun'ven'o.
32 Kaj vi ne port'os pri tio pek'o'n, kiam vi al'port'os la plej bon'a'n part'o'n el tio ; kaj vi ne mal'sankt'ig'os la konsekr'it'aĵ'o'n de la Izrael'id'o'j, kaj vi ne mort'os.

Ĉapitr'o 19

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron, dir'ant'e : 2 Jen est'as la instrukci'o de la leĝ'o, kiu'n la Etern'ul'o star'ig'is, dir'ant'e : Dir'u al la Izrael'id'o'j, ke ili ven'ig'u al vi bov'in'o'n ruĝ'a'n, san'a'n, kiu ne hav'as difekt'o'n kaj sur kiu'n ne est'is met'it'a jug'o.
3 Kaj don'u ĝi'n al Ele'az'ar, la pastr'o, kaj li el'konduk'u ĝi'n ekster la tend'ar'o'n, kaj oni buĉ'u ĝi'n antaŭ li.
4 Kaj Ele'az'ar, la pastr'o, pren'u iom el ĝi'a sang'o per si'a fingr'o kaj asperg'u sep foj'o'j'n per ĝi'a sang'o en la direkt'o al la antaŭ'a part'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
5 Kaj oni for'brul'ig'u la bov'in'o'n antaŭ li'a'j okul'o'j : ĝi'a'n fel'o'n kaj ĝi'a'n karn'o'n kaj ĝi'a'n sang'o'n kun'e kun ĝi'a sterk'o oni for'brul'ig'u.
6 Kaj la pastr'o pren'u cedr'a'n lign'o'n kaj hisop'o'n kaj ruĝ'a'n lan'o'n kaj ĵet'u en la brul'aĵ'o'n de la bov'in'o.
7 Kaj la pastr'o lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'a'n korp'o'n en akv'o, kaj post'e li ven'u en la tend'ar'o'n, kaj la pastr'o rest'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
8 Kaj tiu, kiu ĝi'n for'brul'ig'is, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n per akv'o kaj ban'u si'a'n korp'o'n en akv'o, kaj li rest'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
9 Kaj vir'o pur'a kolekt'u la cindr'o'n de la bov'in'o kaj met'u ĝi'n ekster la ten1 daro sur pur'a'n lok'o'n, kaj ĝi est'os konserv'at'a por la komun'um'o de la Izrael'id'o'j pro la akv'o pur'ig'a : tio est'as ofer'o prop'ek'a.
10 Kaj la kolekt'int'o de la cindr'o de la bov'in'o lav'u si'a'j'n vest'o'j'n, kaj li rest'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
Tio est'os leĝ'o etern'a por la Izrael'id'o'j, kaj por la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter ili.
11 Kiu ek'tuŝ'is la kadavr'o'n de ia hom'o, tiu rest'os mal'pur'a dum sep tag'o'j ; 12 li sen'pek'ig'os si'n per ĝi en la tri'a tag'o kaj en la sep'a tag'o, kaj li far'iĝ'os pur'a ; kaj se li ne sen'pek'ig'os si'n en la tri'a tag'o kaj en la sep'a tag'o, li ne far'iĝ'os pur'a.
13 Ĉiu, kiu ek'tuŝ'is la kadavr'o'n de hom'o, kiu mort'is, kaj ne sen'pek'ig'os si'n, tiu mal'pur'ig'as la loĝ'ej'o'n de la Etern'ul'o ; kaj tiu hom'o eksterm'iĝ'os el inter Izrael ; ĉar li ne est'as asperg'it'a per pur'ig'a akv'o, li est'as mal'pur'a, li'a mal'pur'ec'o est'as ankoraŭ sur li.
14 Jen est'as la leĝ'o : se hom'o mort'is en tend'o, tiam ĉiu, kiu ven'as en la tend'o'n, kaj ĉio, kio trov'iĝ'as en la tend'o, est'os mal'pur'a dum sep tag'o'j.
15 Kaj ĉiu ne'ferm'it'a vaz'o, sur kiu ne est'as kovr'il'o kun ŝnur'et'o, est'as mal'pur'a.
16 Kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'is sur kamp'o glav'mort'ig'it'o'n aŭ mort'int'o'n aŭ ost'o'n de hom'o aŭ tomb'o'n, est'os mal'pur'a dum sep tag'o'j.
17 Oni pren'u por la mal'pur'ul'o iom el la cindr'o de la brul'ig'it'a pek'ofer'o kaj verŝ'u sur ĝi'n akv'o'n viv'a'n en vaz'o'n ; 18 kaj vir'o pur'a pren'u hisop'o'n kaj tremp'u ĝi'n en akv'o, kaj asperg'u la tend'o'j'n kaj ĉiu'j'n vaz'o'j'n, kaj la hom'o'j'n, kiu'j tie est'is, kaj la tuŝ'int'o'n de la ost'o aŭ de la mort'ig'it'o aŭ de la mort'int'o aŭ de la tomb'o.
19 Kaj la pur'ul'o asperg'u la mal'pur'ul'o'n en la tri'a tag'o kaj en la sep'a tag'o kaj sen'pek'ig'u li'n en la sep'a tag'o ; kaj li lav'u si'a'j'n vest'o'j'n kaj ban'u si'n en akv'o, kaj vesper'e li est'os pur'a.
20 Kaj se iu est'os mal'pur'a kaj ne sen'pek'ig'os si'n, tiu eksterm'iĝ'os el inter la komun'um'o, ĉar li mal'pur'ig'is la sankt'ej'o'n de la Etern'ul'o : li ne est'as asperg'it'a per pur'ig'a akv'o, li est'as mal'pur'a.
21 Kaj tio est'u por vi leĝ'o etern'a.
Kaj tiu, kiu asperg'is per la pur'ig'a akv'o, lav'u si'a'j'n vest'o'j'n ; kaj la ek'tuŝ'int'o de la pur'ig'a akv'o est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.
22 Kaj ĉio, kio'n ek'tuŝ'os la mal'pur'ul'o, est'os mal'pur'a ; kaj la hom'o, kiu ek'tuŝ'is, est'os mal'pur'a ĝis la vesper'o.

Ĉapitr'o 20

    Kaj ven'is la Izrael'id'o'j, la tut'a komun'um'o, en la dezert'o'n Ci'n en la unu'a monat'o ; kaj la popol'o ek'loĝ'is en Kadeŝ, kaj tie mort'is Mirjam kaj est'is tie en'ter'ig'it'a.
2 Kaj ne est'is akv'o por la komun'um'o, kaj ili kolekt'iĝ'is kontraŭ Mose'o kaj Aaron.
3 Kaj la popol'o mal'pac'is kontraŭ Mose'o, kaj ili dir'is jen'e : Ho, kial ni ne mort'is tiam, kiam mort'is ni'a'j frat'o'j antaŭ la Etern'ul'o !
4 Kaj kial vi ven'ig'is la komun'um'o'n de la Etern'ul'o en ĉi tiu'n dezert'o'n, por ke ni mort'u ĉi tie kun'e kun ni'a'j brut'o'j ?
5 Kaj por kio vi el'ir'ig'is ni'n el Egipt'uj'o, por ven'ig'i ni'n al ĉi tiu mal'bon'a lok'o, kie oni ne pov'as sem'i, kie ne ekzist'as fig'arb'o'j nek vin'ber'o'j nek granat'o'j, kaj kie ne ekzist'as akv'o por trink'i ?
6 Tiam Mose'o kaj Aaron ir'is de antaŭ la komun'um'o al la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o kaj ĵet'iĝ'is vizaĝ'al'ter'e, kaj la majest'o de la Etern'ul'o aper'is al ili.
7 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 8 Pren'u la baston'o'n kaj kun'ven'ig'u la komun'um'o'n, vi kaj vi'a frat'o Aaron, kaj parol'u antaŭ ili'a'j okul'o'j al la rok'o, kaj ĝi don'os si'a'n akv'o'n ; kaj vi el'ir'ig'os por ili akv'o'n el la rok'o, kaj vi trink'ig'os la komun'um'o'n kaj ĝi'a'j'n brut'o'j'n.
9 Kaj Mose'o pren'is la baston'o'n de antaŭ la Etern'ul'o, kiel Li ordon'is al li.
10 Kaj Mose'o kaj Aaron kun'ven'ig'is la komun'um'o'n antaŭ la rok'o'n, kaj li dir'is al ili : Aŭskult'u, ho ribel'ul'o'j, ĉu el ĉi tiu rok'o ni el'ir'ig'u por vi akv'o'n ?
11 Kaj Mose'o lev'is si'a'n man'o'n kaj frap'is la rok'o'n per si'a baston'o du foj'o'j'n ; kaj ek'flu'is mult'e da akv'o, kaj trink'is la komun'um'o kaj ĝi'a'j brut'o'j.
12 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Mose'o kaj al Aaron : Pro tio, ke vi ne kred'is je Mi, por montr'i Mi'n sankt'a en la okul'o'j de la Izrael'id'o'j, tial vi ne ven'ig'os ĉi tiu'n komun'um'o'n en la land'o'n, kiu'n Mi don'as al ili.
Tio est'as la Akv'o de Mal'pac'o, ĉe kiu la Izrael'id'o'j mal'pac'is kontraŭ la Etern'ul'o kaj per kiu Li montr'is Si'n sankt'a al ili.
14 Kaj Mose'o send'is send'it'o'j'n el Kadeŝ al la reĝ'o de Ed'om, por dir'i : Tiel dir'as vi'a frat'o Izrael : Vi sci'as ĉiu'j'n mal'facil'aĵ'o'j'n, kiu'j traf'is ni'n ; 15 ni'a'j patr'o'j for'ir'is en Egipt'uj'o'n, kaj ni loĝ'is en Egipt'uj'o long'a'n temp'o'n, kaj la Egipt'o'j ag'is mal'bon'e kontraŭ ni kaj kontraŭ ni'a'j patr'o'j ; 16 kaj ni ek'kri'is al la Etern'ul'o, kaj Li aŭd'is ni'a'n voĉ'o'n, kaj Li send'is anĝel'o'n kaj el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o ; kaj jen ni est'as en Kadeŝ, urb'o ĉe la fin'o de vi'a'j lim'o'j ; 17 permes'u do al ni tra'ir'i vi'a'n land'o'n ; ni ne ir'os tra kamp'o nek tra vin'ber'ĝarden'o, kaj ni ne trink'os akv'o'n el la put'o'j ; laŭ la ĉef'a publik'a voj'o ni ir'os, ni ne flank'iĝ'os dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n, ĝis ni tra'pas'os vi'a'j'n lim'o'j'n.
18 Sed Ed'om dir'is al li : Vi ne tra'pas'os mi'n, ali'e mi el'ir'os kun glav'o renkont'e al vi.
19 Kaj la Izrael'id'o'j dir'is al li : Laŭ la grand'a voj'o ni ir'os ; kaj se ni trink'os vi'a'n akv'o'n, mi kaj mi'a'j brut'o'j, mi pag'os pro ĝi ; nenio pli, sol'e per mi'a'j pied'o'j mi tra'ir'os.
20 Sed li dir'is : Ne tra'ir'u.
Kaj Ed'om el'paŝ'is kontraŭ li'n kun popol'o mult'e'nombr'a kaj kun man'o fort'a.
21 Kaj Ed'om ne vol'is permes'i al Izrael tra'pas'i li'a'j'n lim'o'j'n ; kaj Izrael ir'is flank'e de li.
22 Kaj ili el'mov'iĝ'is el Kadeŝ ; kaj la Izrael'id'o'j, la tut'a komun'um'o, ven'is al la mont'o Hor.
23 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o kaj al Aaron sur la mont'o Hor, ĉe la lim'o de la land'o Edom'a, dir'ant'e : 24 Aaron al'kolekt'iĝ'u al si'a popol'o ; ĉar pro tio, ke vi mal'obe'is Mi'a'n ordon'o'n ĉe la Akv'o de Mal'pac'o, li ne ven'os en la land'o'n, kiu'n Mi don'as al la Izrael'id'o'j.
25 Pren'u Aaron'o'n, kaj Eleazar'o'n, li'a'n fil'o'n, kaj sur'ir'ig'u ili'n sur la mont'o'n Hor ; 26 kaj de'pren'u de Aaron li'a'j'n vest'o'j'n, kaj sur'met'u ili'n sur Eleazar'o'n, li'a'n fil'o'n ; kaj Aaron al'kolekt'iĝ'u al si'a popol'o kaj mort'u tie.
27 Kaj Mose'o far'is, kiel ordon'is la Etern'ul'o ; kaj ili sur'ir'is sur la mont'o'n Hor antaŭ la okul'o'j de la tut'a komun'um'o.
28 Kaj Mose'o de'pren'is de Aaron li'a'j'n vest'o'j'n, kaj sur'met'is ili'n sur Eleazar'o'n, li'a'n fil'o'n.
Kaj Aaron mort'is tie sur la supr'o de la mont'o.
Kaj Mose'o kaj Ele'az'ar mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o.
29 Kaj la tut'a komun'um'o vid'is, ke Aaron mort'is, kaj la tut'a dom'o de Izrael pri'plor'is Aaron'o'n dum tri'dek tag'o'j.

Ĉapitr'o 21

    Kaj la Kanaan'id'o, la reĝ'o de Ar'ad, kiu loĝ'is en la Sud'o, aŭd'is, ke Izrael ven'as per la voj'o de Atarim ; kaj li ek'batal'is kontraŭ Izrael kaj kapt'is kelk'a'j'n kiel milit'kapt'it'o'j'n.
2 Tiam Izrael far'is sankt'a'n promes'o'n al la Etern'ul'o, kaj dir'is : Se Vi don'os ĉi tiu'n popol'o'n en mi'a'n man'o'n, tiam mi detru'os ili'a'j'n urb'o'j'n.
3 Kaj la Etern'ul'o el'aŭskult'is la voĉ'o'n de Izrael kaj for'don'is la Kanaan'id'o'j'n ; kaj oni pere'ig'is ili'n kaj ili'a'j'n urb'o'j'n kaj don'is al la lok'o la nom'o'n Ĥorma.
4 Kaj ili el'mov'iĝ'is de la mont'o Hor laŭ la voj'o al la Ruĝ'a Mar'o, por ĉirkaŭ'ir'i la land'o'n de Ed'om.
Kaj sen'kuraĝ'iĝ'is la anim'o de la popol'o sur la voj'o.
5 Kaj la popol'o ek'parol'is kontraŭ Di'o kaj kontraŭ Mose'o : Kial vi el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o, por ke ni mort'u en la dezert'o ?
ĉar ekzist'as nek pan'o nek akv'o, kaj al ni'a anim'o naŭz'as la mizer'a nutr'aĵ'o.
6 Tiam la Etern'ul'o send'is sur la popol'o'n venen'a'j'n serpent'o'j'n, kaj ili mord'is la popol'o'n, kaj mort'is mult'e da hom'o'j el Izrael.
7 Kaj la popol'o ven'is al Mose'o, kaj dir'is : Ni pek'is, parol'ant'e kontraŭ la Etern'ul'o kaj kontraŭ vi ; preĝ'u al la Etern'ul'o, ke Li for'ig'u de ni la serpent'o'j'n.
Kaj Mose'o preĝ'is pri la popol'o.
8 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Far'u al vi serpent'o'n kupr'a'n kaj met'u ĝi'n sur stang'o'n ; kaj ĉiu mord'it'a, kiu ek'rigard'os ĝi'n, rest'os viv'a.
9 Kaj Mose'o far'is kupr'a'n serpent'o'n kaj met'is ĝi'n sur stang'o'n ; kaj se serpent'o mord'is iu'n kaj ĉi tiu ek'rigard'is la kupr'a'n serpent'o'n, li rest'is viv'a.
10 Kaj la Izrael'id'o'j el'mov'iĝ'is, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en Ob'ot.
11 Kaj ili el'mov'iĝ'is el Ob'ot, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en Ije Abarim en la dezert'o, kiu est'as kontraŭ Moab, en la orient'o.
12 De tie ili el'mov'iĝ'is, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en la val'o de Zared.
13 De tie ili el'mov'iĝ'is, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n apud tiu part'o de Arn'o'n en la dezert'o, kiu est'as ekster la lim'o'j de la Amorid'o'j ; ĉar Arn'o'n est'as la lim'o de Moab, inter Moab kaj la Amorid'o'j.
14 Tial est'as dir'it'e en la Libr'o de la Milit'o'j de la Etern'ul'o : Vaheb en Sufa, Kaj la val'o'j de Arn'o'n, 15 Kaj la dekliv'o de la val'o'j, Kiu turn'iĝ'as al la koloni'o Ar Kaj apog'iĝ'as al la lim'o de Moab.
16 Kaj de tie al Beer ; tio est'as tiu put'o, pri kiu la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Kun'ven'ig'u la popol'o'n, kaj Mi don'os al ili akv'o'n.
17 Tiam kant'is Izrael ĉi tiu'n kant'o'n : Lev'iĝ'u, put'o, ni kant'u pri ĝi ; 18 Put'o, kiu'n fos'is princ'o'j, Bor'is eminent'ul'o'j de la popol'o, Per la sceptr'o, per si'a'j baston'o'j.
Kaj el tiu dezert'o al Mat'an'a, 19 kaj el Mat'an'a al Naĥaliel, kaj el Naĥaliel al Bamot, 20 kaj el Bamot al la val'o, kiu est'as sur la kamp'o de Moab, ĉe la supr'o de Pisga, kiu est'as turn'it'a al la dezert'o.
21 Kaj Izrael send'is send'it'o'j'n al Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, por dir'i : 22 Mi dezir'us tra'ir'i vi'a'n land'o'n ; ni ne de'voj'iĝ'os sur kamp'o'n aŭ en vin'ber'ĝarden'o'n, ni ne trink'os akv'o'n el put'o ; laŭ la ĉef'a publik'a voj'o ni ir'os, ĝis ni tra'pas'os vi'a'j'n lim'o'j'n.
23 Sed Siĥ'o'n ne permes'is al Izrael tra'pas'i li'a'j'n lim'o'j'n ; kaj Siĥ'o'n kolekt'is si'a'n tut'a'n popol'o'n kaj el'ir'is kontraŭ Izrael'o'n en la dezert'o'n kaj ven'is ĝis Jahac kaj ek'batal'is kontraŭ Izrael.
24 Kaj Izrael frap'is li'n per la glav'o, kaj ek'posed'is li'a'n land'o'n de Arn'o'n ĝis Jabok, ĝis la Amon'id'o'j ; ĉar fort'a est'is la lim'o de la Amon'id'o'j.
25 Kaj Izrael pren'is ĉiu'j'n tiu'j'n urb'o'j'n ; kaj Izrael ek'loĝ'is en ĉiu'j urb'o'j de la Amorid'o'j, en Ĥeŝbon kaj en ĉiu'j ĝi'a'j depend'ant'aĵ'o'j.
26 Ĉar Ĥeŝbon est'is la urb'o de Siĥ'o'n, la reĝ'o de la Amorid'o'j, kaj li milit'is kontraŭ la antaŭ'a reĝ'o de Moab kaj pren'is el li'a man'o li'a'n tut'a'n land'o'n ĝis Arn'o'n.
27 Tial dir'as alegori'ist'o'j : Ir'u Ĥeŝbon'o'n ; Konstru'iĝ'u kaj fortik'iĝ'u la urb'o de Siĥ'o'n.
28 Ĉar fajr'o el'ir'is el Ĥeŝbon, Flam'o el la urb'o de Siĥ'o'n ; Ĝi for'manĝ'is Ar - Moab'o'n, La mastr'o'j'n de la alt'aĵ'o'j de Arn'o'n.
29 Ve al vi, Moab !
Vi pere'is, ho popol'o de Kemoŝ !
Li far'is el si'a'j fil'o'j for'kur'int'o'j'n Kaj el si'a'j fil'in'o'j kapt'it'in'o'j'n De la reĝ'o de la Amorid'o'j Siĥ'o'n.
30 Ni fal'ig'is ili'n ; pere'is Ĥeŝbon ĝis Dibon ; Kaj ni ruin'ig'is ili'n ĝis Nofaĥ, Kiu est'as apud Medba.
31 Kaj Izrael loĝ'is en la land'o de la Amorid'o'j.
32 Kaj Mose'o send'is, por esplor'rigard'i Jazer'o'n, kaj ili milit'akir'is ĝi'a'j'n vilaĝ'o'j'n, kaj for'pel'is la Amorid'o'j'n, kiu'j tie est'is.
33 Kaj ili for'turn'iĝ'is kaj ek'ir'is laŭ la voj'o al Baŝ'a'n.
Tiam el'ir'is al ili renkont'e Og, la reĝ'o de Baŝ'a'n, li kaj li'a tut'a popol'o, por batal'i ĉe Ed're'i.
34 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Ne tim'u li'n, ĉar en vi'a'n man'o'n Mi for'don'os li'n kaj li'a'n tut'a'n popol'o'n kaj li'a'n land'o'n, kaj vi ag'os kun li, kiel vi ag'is kun Siĥ'o'n, la reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu loĝ'is en Ĥeŝbon.
35 Kaj ili venk'o'bat'is li'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n kaj li'a'n tut'a'n popol'o'n, ĝis neniu rest'is ; kaj ili ek'posed'is li'a'n land'o'n.

Ĉapitr'o 22

    Kaj la Izrael'id'o'j el'mov'iĝ'is, kaj halt'is tend'ar'e en la step'o'j de Moab, trans'e de Jordan, kontraŭ Jeriĥ'o.
2 Balak, fil'o de Cip'or, vid'is ĉio'n, kio'n Izrael far'is al la Amorid'o'j.
2 Kaj Moab tre tim'is tiu'n popol'o'n, ĉar ĝi est'is mult'e'nombr'a ; kaj Moab ek'trem'is antaŭ la Izrael'id'o'j.
4 Kaj Moab dir'is al la ĉef'o'j de Midjan : Nun tiu popol'o for'manĝ'os ni'a'n tut'a'n ĉirkaŭ'aĵ'o'n, kiel bov'o for'manĝ'as la herb'o'n de la kamp'o.
Kaj Balak, fil'o de Cip'or, est'is reĝ'o de Moab en tiu temp'o.
5 Kaj li send'is send'it'o'j'n al Bileam, fil'o de Beor, en Petor'o'n, kiu est'is ĉe la River'o, en la land'o'n de si'a popol'o, por vok'i li'n, kaj dir'i : Jen popol'o el'ir'is el Egipt'uj'o, jen ĝi kovr'is la vizaĝ'o'n de la ter'o, kaj ĝi loĝ'as kontraŭ mi.
6 Nun ven'u do, mal'ben'u al mi tiu'n popol'o'n, ĉar ĝi est'as pli fort'a ol mi ; ebl'e tiam mi pov'os venk'o'bat'i ĝi'n kaj el'pel'i ĝi'n el la land'o ; ĉar mi sci'as, ke kiu'n vi ben'as, tiu est'as ben'it'a, kaj kiu'n vi mal'ben'as, tiu est'as mal'ben'it'a.
7 Kaj ir'is la plej'aĝ'ul'o'j de Moab kaj la plej'aĝ'ul'o'j de de Midjan, hav'ant'e en si'a'j man'o'j la donac'o'j'n pro la sorĉ'ad'o, kaj ili ven'is al Bileam kaj dir'is al li la vort'o'j'n de Balak.
8 Kaj li dir'is al ili : Tra'dorm'u ĉi tie la nokt'o'n, kaj mi don'os al vi respond'o'n, konform'e al tio, kio'n dir'os al mi la Etern'ul'o.
Kaj la ĉef'o'j de Moab rest'is ĉe Bileam.
9 Kaj Di'o ven'is al Bileam, kaj dir'is : Kiu'j est'as tiu'j vir'o'j ĉe vi ?
10 Kaj Bileam dir'is al Di'o : Balak, fil'o de Cip'or, reĝ'o de Moab, send'is al mi, dir'ant'e : 11 Jen est'as la popol'o, kiu el'ir'is el Egipt'uj'o, kaj ĝi kovr'is la vizaĝ'o'n de la ter'o ; ven'u do, mal'ben'u ĝi'n al mi, ebl'e tiam mi pov'os batal'i kontraŭ ĝi kaj for'pel'i ĝi'n.
12 Tiam Di'o dir'is al Bileam : Ne ir'u kun ili ; ne mal'ben'u la popol'o'n, ĉar ĝi est'as ben'it'a.
13 Kaj Bileam lev'iĝ'is maten'e, kaj dir'is al la ĉef'o'j de Balak : Ir'u en vi'a'n land'o'n, ĉar la Etern'ul'o ne vol'as permes'i al mi ir'i kun vi.
14 Kaj lev'iĝ'is la ĉef'o'j de Moab kaj ven'is al Balak, kaj dir'is : Bileam ne vol'as ir'i kun ni.
15 Balak send'is plu'e ĉef'o'j'n, pli grand'a'j'n kaj pli eminent'a'j'n ol tiu'j.
16 Kaj ili ven'is al Bileam, kaj dir'is al li : Tiel dir'is Balak, fil'o de Cip'or : Ne rifuz'u do ir'i al mi ; 17 ĉar mi tre honor'os vi'n, kaj ĉio'n, kio'n vi dir'os al mi, mi far'os ; ven'u do, mal'ben'u al mi tiu'n popol'o'n.
18 Sed Bileam respond'is kaj dir'is al la serv'ant'o'j de Balak : Eĉ se Balak don'os al mi si'a'n plen'a'n dom'o'n da arĝent'o kaj or'o, mi ne pov'as mal'obe'i la ordon'o'n de la Etern'ul'o, mi'a Di'o, far'ant'e io'n mal'grand'a'n aŭ grand'a'n.
19 Tamen rest'u ĉi tie ankaŭ vi dum la nokt'o, kaj mi sci'iĝ'os, kio'n plu'e dir'os al mi la Etern'ul'o.
20 Kaj Di'o ven'is al Bileam en la nokt'o, kaj dir'is al li : Se tiu'j vir'o'j ven'is, por vok'i vi'n, lev'iĝ'u, ir'u kun ili, sed far'u nur tio'n, kio'n Mi dir'os al vi.
21 Kaj Bileam lev'iĝ'is maten'e kaj sel'is si'a'n azen'in'o'n kaj ir'is kun la ĉef'o'j de Moab.
22 Kaj ek'flam'is la koler'o de Di'o pro tio, ke li ir'is ; kaj anĝel'o de la Etern'ul'o star'iĝ'is sur la voj'o, por mal'help'i li'n.
Li rajd'is sur si'a azen'in'o, kaj du li'a'j jun'ul'o'j est'is kun li.
23 Kaj la azen'in'o ek'vid'is la anĝel'o'n de la Etern'ul'o, star'ant'a'n sur la voj'o kun el'ing'ig'it'a glav'o en la man'o, kaj la azen'in'o for'turn'iĝ'is de la voj'o kaj ir'is sur la kamp'o'n ; kaj Bileam ek'bat'is la azen'in'o'n, por re'turn'i ĝi'n sur la voj'o'n.
24 Tiam la anĝel'o de la Etern'ul'o star'iĝ'is sur la voj'et'o inter vin'ber'ĝarden'o'j, kie est'is bar'il'o sur unu flank'o kaj bar'il'o sur la du'a flank'o.
25 Kaj la azen'in'o ek'vid'is la anĝel'o'n de la Etern'ul'o, kaj al'prem'is si'n al la mur'o kaj al'prem'is la pied'o'n de Bileam al la mur'o ; kaj li de'nov'e ĝi'n bat'is.
26 Kaj la anĝel'o de la Etern'ul'o de'nov'e for'las'is si'a'n lok'o'n, kaj star'iĝ'is sur mal'vast'a lok'o, kie oni ne pov'as flank'e'n'ir'i dekstr'e'n, nek mal'dekstr'e'n.
27 Kiam la azen'in'o ek'vid'is la anĝel'o'n de la Etern'ul'o, ĝi kuŝ'iĝ'is sub Bileam.
Kaj ek'flam'is la koler'o de Bileam, kaj li bat'is la azen'in'o'n per la baston'o.
28 Tiam la Etern'ul'o mal'ŝlos'is la buŝ'o'n de la azen'in'o, kaj ĝi dir'is al Bileam : Kio'n mi far'is al vi, ke vi bat'is mi'n jam tri foj'o'j'n ?
29 Kaj Bileam dir'is al la azen'in'o : Ĉar vi mok'is mi'n ; se mi hav'us glav'o'n en mi'a man'o, mi nun mort'ig'us vi'n.
30 Kaj la azen'in'o dir'is al Bileam : Ĉu mi ne est'as vi'a azen'in'o, sur kiu vi rajd'ad'is de long'a'temp'e ĝis la nun'a tag'o ?
ĉu mi kutim'is tiel far'i al vi ?
Kaj li dir'is : Ne.
31 Tiam la Etern'ul'o mal'kovr'is la okul'o'j'n de Bileam, kaj li ek'vid'is la anĝel'o'n de la Etern'ul'o, star'ant'a'n sur la voj'o kun el'ing'ig'it'a glav'o en si'a man'o ; kaj li klin'iĝ'is, kaj ĵet'iĝ'is vizaĝ'al'ter'e.
32 Kaj la anĝel'o de la Etern'ul'o dir'is al li : Kial vi bat'is vi'a'n azen'in'o'n jam tri foj'o'j'n ?
jen Mi el'ir'is, por mal'help'i, ĉar mal'bon'a est'as vi'a voj'o antaŭ Mi.
33 La azen'in'o ek'vid'is Mi'n, kaj for'turn'iĝ'is antaŭ Mi jam tri foj'o'j'n ; se ĝi ne for'turn'iĝ'us de Mi, tiam Mi vi'n mort'ig'us kaj ĝi'n Mi las'us viv'i.
34 Tiam Bileam dir'is al la anĝel'o de la Etern'ul'o : Mi pek'is, ĉar mi ne sci'is, ke Vi star'as kontraŭ mi sur la voj'o ; nun, se tio ne plaĉ'as al Vi, mi ir'os re'turn'e.
35 Sed la anĝel'o de la Etern'ul'o dir'is al Bileam : Ir'u kun la vir'o'j ; sed nur tio'n, kio'n Mi dir'os al vi, vi dir'u.
Kaj Bileam ir'is kun la ĉef'o'j de Balak.
36 Kiam Balak aŭd'is, ke Bileam ven'is, li el'ir'is renkont'e al li ĝis tiu Moab'a urb'o, kiu trov'iĝ'as ĉe la lim'o apud Arn'o'n, kiu est'as ĉe la fin'o de la lim'o.
37 Kaj Balak dir'is al Bileam : Mi send'is ja al vi, por vok'i vi'n ; kial do vi ne ir'is al mi ?
ĉu efektiv'e mi ne pov'as honor'i vi'n ?
38 Sed Bileam dir'is al Balak : Jen mi ven'is al vi ; tamen ĉu mi pov'as io'n dir'i al vi ?
kio'n Di'o en'met'os en mi'a'n buŝ'o'n, tio'n mi dir'os.
39 Kaj Bileam ir'is kun Balak, kaj ili ven'is al Kirjat- Ĥucot.
40 Kaj Balak buĉ'is bov'o'j'n kaj ŝaf'o'j'n, kaj send'is al Bileam, kaj al la ĉef'o'j, kiu'j est'is kun li.
41 En la sekv'ant'a maten'o Balak pren'is Bileam'o'n kaj sur'konduk'is li'n sur la alt'aĵ'o'j'n de Baal, kaj li ek'vid'is de tie la fin'a'n part'o'n de la popol'o.

Ĉapitr'o 23

    Kaj Bileam dir'is al Balak : Konstru'u al mi ĉi tie sep altar'o'j'n, kaj pret'ig'u al mi ĉi tie sep bov'id'o'j'n kaj sep vir'ŝaf'o'j'n.
2 Kaj Balak far'is, kiel dir'is Bileam ; kaj Balak kaj Bileam ofer'is po unu bov'id'o kaj po unu vir'ŝaf'o sur ĉiu altar'o.
3 Kaj Bileam dir'is al Balak : Star'u ĉe vi'a brul'ofer'o, kaj mi ir'os ; ebl'e la Etern'ul'o ven'os al mi renkont'e, kaj kio'n Li montr'os al mi, tio'n mi dir'os al vi.
Kaj li ir'is sur la alt'aĵ'o'n.
4 Kaj Di'o renkont'iĝ'is al Bileam, kaj ĉi tiu dir'is al Li : La sep altar'o'j'n mi pret'ig'is, kaj mi ofer'is po unu bov'id'o kaj po unu vir'ŝaf'o sur ĉiu altar'o.
5 Kaj la Etern'ul'o en'met'is vort'o'n en la buŝ'o'n de Bileam, kaj dir'is : Re'ir'u al Balak kaj parol'u tiel.
6 Kaj li re'ven'is al tiu, kaj jen tiu star'as ĉe si'a brul'ofer'o, li kaj ĉiu'j ĉef'o'j de Moab.
7 Kaj li komenc'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : El Aram ven'ig'is mi'n Balak, Reĝ'o de Moab, el la mont'o'j orient'a'j : Ven'u, mal'ben'u al mi Jakob'o'n, Kaj ven'u, mal'bon'dir'u kontraŭ Izrael.
8 Kiel mi tiu'n mal'ben'os, kiu'n ne mal'ben'as Di'o ?
Kiel mi tiu'n mal'bon'dir'os, kiu'n ne mal'bon'dir'as la Etern'ul'o ?
9 De la supr'o de rok'o'j mi vid'as li'n, Kaj de alt'aĵ'o'j mi rigard'as li'n ; Jen la popol'o loĝ'as apart'e Kaj ne est'as kalkul'at'a inter la naci'o'j.
10 Kiu kalkul'is la polv'o'n de Jak'ob Kaj la nombr'o'n de kvar'on'o de Izrael ?
Mort'u mi'a anim'o per la mort'o de just'ul'o'j, Kaj mi'a fin'o est'u simil'a al li'a !
11 Tiam Balak dir'is al Bileam : Kio'n vi far'is al mi ?
por mal'ben'i mi'a'j'n mal'amik'o'j'n mi pren'is vi'n, kaj jen vi ili'n ben'as.
12 Kaj li respond'is kaj dir'is : Ĉu ne tio'n, kio'n la Etern'ul'o met'as en mi'a'n buŝ'o'n, mi dev'as preciz'e dir'i ?
13 Kaj Balak dir'is al li : Ven'u do kun mi al ali'a lok'o, de kiu vi ili'n vid'os ; nur ili'a'n part'o'n vi vid'os, la tut'a'n vi ili'n ne vid'os ; kaj mal'ben'u ili'n al mi de tie.
14 Kaj li pren'is li'n sur la kamp'o'n de ĉirkaŭ'rigard'ant'o'j, sur la supr'o'n de Pisga, kaj li konstru'is sep altar'o'j'n kaj ofer'is po unu bov'id'o kaj unu vir'ŝaf'o sur ĉiu altar'o.
15 Kaj li dir'is al Balak : Star'u ĉi tie ĉe vi'a brul'ofer'o, kaj mi ir'os renkont'e tie'n.
16 Kaj la Etern'ul'o renkont'iĝ'is al Bileam kaj met'is vort'o'n en li'a'n buŝ'o'n, kaj dir'is : Re'ir'u al Balak kaj parol'u tiel.
17 Kaj li ven'is al li, kaj jen li star'as ĉe si'a brul'ofer'o, kaj kun li la ĉef'o'j de Moab.
Kaj Balak dir'is al li : Kio'n parol'is la Etern'ul'o ?
18 Kaj li komenc'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : Lev'iĝ'u, Balak, kaj aŭskult'u ; Atent'u mi'n, fil'o de Cip'or.
19 Di'o ne est'as hom'o, ke Li mensog'us, Kaj ne hom'id'o, ke Li pent'us.
Ĉu Li dir'us kaj ne far'us, Parol'us kaj ne plen'um'us ?
20 Jen ben'o est'as komisi'it'a al mi ; Li ben'as, kaj mi ne pov'as tio'n ŝanĝ'i.
21 Li ne vid'is pek'o'n ĉe Jak'ob, Kaj Li ne rimark'is mal'pi'ec'o'n ĉe Izrael ; La Etern'ul'o, li'a Di'o, est'as kun li, Kaj reĝ'a aklam'ad'o est'as ĉe li.
22 Di'o, kiu el'konduk'is ili'n el Egipt'uj'o, Est'as por ili kiel la fort'o de bubal'o.
23 Ĉar ne ekzist'as sorĉ'ad'o en Jak'ob, Nek aŭgur'ad'o en Izrael ; Si'a'temp'e est'as dir'at'e al Jak'ob kaj al Izrael, kio'n far'as Di'o.
24 Jen la popol'o star'iĝ'as kiel leon'in'o Kaj lev'iĝ'as kiel leon'o ; Ĝi ne kuŝ'iĝ'os, antaŭ ol ĝi manĝ'os rab'akir'o'n Kaj antaŭ ol ĝi trink'os sang'o'n de mort'ig'it'o'j.
25 Kaj Balak dir'is al Bileam : Nek per mal'ben'o mal'ben'u ili'n, nek per ben'o ben'u ili'n.
26 Sed Bileam respond'is kaj dir'is al Balak : Ĉu mi ne dir'is al vi, ke ĉio'n, kio'n dir'os la Etern'ul'o, tio'n mi far'os ?
27 Kaj Balak dir'is al Bileam : Ven'u, mi pren'os vi'n sur ali'a'n lok'o'n ; ebl'e plaĉ'os al Di'o, kaj vi mal'ben'os ili'n al mi de tie.
28 Kaj Balak pren'is Bileam'o'n sur la supr'o'n de Peor, kiu est'as turn'it'a al la dezert'o.
29 Kaj Bileam dir'is al Balak : Konstru'u al mi ĉi tie sep altar'o'j'n, kaj pret'ig'u al mi ĉi tie sep bov'id'o'j'n kaj sep vir'ŝaf'o'j'n.
30 Kaj Balak far'is, kiel dir'is Bileam, kaj ofer'is po unu bov'id'o kaj po unu vir'ŝaf'o sur ĉiu altar'o.

Ĉapitr'o 24

    Ĉar Bileam vid'is, ke al la Etern'ul'o plaĉ'as ben'i Izrael'o'n, li ne ir'is, kiel antaŭ'e, por aŭgur'i, sed li turn'is si'a'n vizaĝ'o'n al la dezert'o.
2 Kaj Bileam lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ek'vid'is Izrael'o'n, star'ant'a'n laŭ si'a'j trib'o'j ; kaj la spirit'o de Di'o ven'is sur li'n.
3 Kaj li ek'parol'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : Parol'as Bileam, fil'o de Beor, Kaj parol'as vir'o kun mal'ferm'it'a okul'o ; 4 Parol'as tiu, kiu aŭd'as la vort'o'j'n de Di'o, Kaj kiu vid'as la vizi'o'n de la Plej'potenc'ul'o ; Li fal'as, sed mal'ferm'it'a'j est'as li'a'j okul'o'j.
5 Kiel bel'a'j est'as vi'a'j tend'o'j, ho Jak'ob, Vi'a'j loĝ'ej'o'j, ho Izrael !
6 Kiel val'o'j ili etend'iĝ'as, Kiel ĝarden'o'j apud river'o, Kiel arb'o'j alo'a'j, plant'it'a'j de la Etern'ul'o, Kiel cedr'o'j apud akv'o.
7 Flu'os akv'o el li'a'j sitel'o'j, Kaj li'a sem'o est'os ĉe mult'a'j akv'o'j ; Super'os Agag'o'n li'a reĝ'o, Kaj alt'iĝ'os li'a regn'o.
8 Di'o, kiu el'konduk'is li'n el Egipt'uj'o, Est'as por li kiel la fort'o de bubal'o ; Li for'manĝ'as la popol'o'j'n, kiu'j est'as mal'amik'a'j al li, Kaj ili'a'j'n ost'o'j'n li frakas'as Kaj per si'a'j sag'o'j dis'bat'as.
9 Li genu'iĝ'is, li kuŝ'iĝ'is, Kiel leon'o kaj kiel leon'in'o ; Kiu li'n lev'os ?
Vi'a'j ben'ant'o'j est'as ben'at'a'j, Kaj vi'a'j mal'ben'ant'o'j est'as mal'ben'at'a'j.
10 Tiam ek'flam'is la koler'o de Balak kontraŭ Bileam, kaj li kun'e'frap'is si'a'j'n man'o'j'n ; kaj Balak dir'is al Bileam : Por mal'ben'i mi'a'j'n mal'amik'o'j'n mi vok'is vi'n, kaj vi nun ben'is ili'n jam tri foj'o'j'n !
11 Kaj nun for'iĝ'u sur vi'a'n lok'o'n ; mi intenc'is honor'i vi'n, sed jen la Etern'ul'o sen'ig'is vi'n je la honor'o.
12 Kaj Bileam dir'is al Balak : Ĉu eĉ al vi'a'j send'it'o'j, kiu'j'n vi send'is al mi, mi ne parol'is jen'e : 13 Se Balak eĉ don'us al mi si'a'n plen'a'n dom'o'n da arĝent'o kaj or'o, mi ne pov'us mal'obe'i la ordon'o'n de la Etern'ul'o, far'ant'e bon'o'n aŭ mal'bon'o'n laŭ mi'a dezir'o ?
kio'n dir'os la Etern'ul'o, tio'n mi dir'os.
14 Kaj nun mi ir'as al mi'a popol'o ; ven'u, mi sci'ig'os al vi, kio'n far'os tiu popol'o al vi'a popol'o en la mal'proksim'a ven'ont'a temp'o.
15 Kaj li ek'parol'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : Parol'as Bileam, fil'o de Beor, Kaj parol'as vir'o kun mal'ferm'it'a okul'o ; 16 Parol'as tiu, kiu aŭd'as la vort'o'j'n de Di'o Kaj sci'as la pens'o'n de la Plej'alt'ul'o, Kaj kiu vid'as la vizi'o'n de la Plej'potenc'ul'o ; Li fal'as, sed mal'ferm'it'a'j est'as li'a'j okul'o'j.
17 Mi vid'as li'n, sed ne nun ; Mi rigard'as li'n, sed ne proksim'e.
El'ir'os stel'o el Jak'ob, Kaj lev'iĝ'os sceptr'o el Izrael, Detru'os la rand'o'j'n de Moab Kaj frakas'os ĉiu'j'n fil'o'j'n de mal'ord'o.
18 Kaj Ed'om est'os sub'met'it'o, Kaj Se'ir est'os sub'met'it'o de si'a'j mal'amik'o'j ; Sed Izrael hav'os venk'o'n.
19 Kaj la reg'ant'o el'ir'os el Jak'ob, Kaj li pere'ig'os la rest'int'o'j'n el la urb'o.
20 Kaj li ek'vid'is Amalek'o'n, kaj li ek'parol'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : La unu'a el la popol'o'j est'is Am'al'ek, Sed li'a fin'o est'os pere'o.
21 Kaj li ek'vid'is la Ken'id'o'j'n, kaj li ek'parol'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : Fortik'a est'as vi'a loĝ'ej'o, Kaj aranĝ'it'a sur rok'o est'as vi'a nest'o ; 22 Sed ruin'ig'it'a est'os Kain, Baldaŭ Aŝur vi'n kapt'os.
23 Kaj li ek'parol'is si'a'n inspir'it'aĵ'o'n, kaj dir'is : Ve !
kiu viv'os, kiam Di'o tio'n far'os ?
24 Kaj ven'os ŝip'o'j de la land'o de la Kitid'o'j, Kaj ili humil'ig'os Aŝur'o'n kaj humil'ig'os Eber'o'n ; Sed ankaŭ ili pere'os.
25 Kaj Bileam lev'iĝ'is, kaj for'ir'is kaj re'ven'is al si'a lok'o ; kaj ankaŭ Balak ir'is si'a'n voj'o'n.

Ĉapitr'o 25

    Kaj Izrael loĝ'is en Ŝitim, kaj la popol'o komenc'is mal'ĉast'ad'i kun la fil'in'o'j de Moab.
2 Kaj ili invit'ad'is la popol'o'n al la ofer'o'j de si'a'j di'o'j, kaj la popol'o manĝ'ad'is kaj klin'iĝ'ad'is antaŭ ili'a'j di'o'j.
3 Kaj Izrael al'iĝ'is al Baal - Peor ; kaj ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o kontraŭ Izrael.
4 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Pren'u ĉiu'j'n estr'o'j'n de la popol'o kaj pend'ig'u ili'n al la Etern'ul'o kontraŭ la sun'o, kaj de'turn'iĝ'os de Izrael la furioz'o de la koler'o de la Etern'ul'o.
5 Kaj Mose'o dir'is al la juĝ'ist'o'j de Izrael : Mort'ig'u ĉiu si'a'j'n hom'o'j'n, kiu'j al'iĝ'is al BaalPeor.
6 Kaj jen iu el la Izrael'id'o'j ven'is kaj al'konduk'is al si'a'j frat'o'j Midjanidin'o'n antaŭ la okul'o'j de Mose'o kaj antaŭ la okul'o'j de la tut'a komun'um'o de Izrael, dum ili plor'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
7 Kiam tio'n vid'is Pin'eĥ'as, fil'o de Ele'az'ar, la fil'o de la pastr'o Aaron, li lev'iĝ'is el inter la komun'um'o kaj pren'is ponard'eg'o'n en si'a'n man'o'n.
8 Kaj li ir'is post la Izrael'id'o en la dorm'ej'o'n, kaj tra'pik'is ili'n ambaŭ, la Izrael'id'o'n kaj la vir'in'o'n tra ŝi'a ventr'o ; kaj tiam ĉes'iĝ'is la pun'frap'ad'o de la Izrael'id'o'j.
9 Kaj la nombr'o de la mort'int'o'j per la pun'frap'ad'o est'is du'dek kvar mil.
10 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 11 Pin'eĥ'as, fil'o de Ele'az'ar, la fil'o de la pastr'o Aaron, de'turn'is Mi'a'n koler'eg'o'n de la Izrael'id'o'j, ĉar li fervor'is pri Mi inter ili, kaj Mi ne eksterm'is la Izrael'id'o'j'n en Mi'a sever'ec'o.
12 Tial dir'u : Jen Mi don'as al li Mi'a'n inter'lig'o'n pri pac'o ; 13 kaj ĝi est'u por li kaj por li'a id'ar'o post li inter'lig'o de etern'a pastr'ec'o, pro tio, ke li fervor'is pri si'a Di'o kaj pek'liber'ig'is la Izrael'id'o'j'n.
14 La nom'o de la mort'ig'it'a Izrael'id'o, kiu est'is mort'ig'it'a kun'e kun la Midjanidin'o, est'is Zimri, fil'o de Sal'u, ĉef'o de patr'o'dom'o el la Simeon'id'o'j ; 15 kaj la nom'o de la mort'ig'it'a Midjanidin'o est'is Kozbi, fil'in'o de Cur, estr'o de la an'o'j de patr'o'dom'o en Midjan.
16 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 17 Est'u mal'amik'o'j al la Midjan'id'o'j kaj bat'u ili'n ; 18 ĉar ili est'as mal'amik'o'j al vi per si'a insid'o, kiu'n ili far'is al vi per Peor, kaj per Kozbi, la fil'in'o de la Midjan'a estr'o, ili'a frat'in'o mort'ig'it'a en la tag'o de la pun'frap'ad'o pro Peor.

Ĉapitr'o 26

    Kaj post la pun'frap'ad'o la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, kaj al Ele'az'ar, fil'o de la pastr'o Aaron, dir'ant'e : 2 Kalkul'u la tut'a'n komun'um'o'n de la Izrael'id'o'j en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, ĉiu'j'n milit'kapabl'a'j'n en Izrael.
3 Kaj ek'parol'is al ili Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar sur la step'o'j de Moab apud la Jeriĥ'a Jordan, dir'ant'e : 4 Kalkul'u la popol'o'n en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o kaj al la Izrael'id'o'j, kiu'j el'ir'is el la land'o Egipt'a.
5 Rub'e'n, la unu'e'nask'it'o de Izrael.
La fil'o'j de Rub'e'n : de Ĥanoĥ, la famili'o de la Ĥanoĥ'id'o'j ; de Pal'u, la famili'o de la Palu'id'o'j ; 6 de Ĥecron, la famili'o de la Ĥecron'id'o'j ; de Karm'i, la famili'o de la Karmi'id'o'j.
7 Tio est'as la famili'o'j de la Ruben'id'o'j ; kaj ili'a nombr'o est'as kvar'dek tri mil sep'cent tri'dek.
8 Kaj la fil'o'j de Pal'u : Eliab.
9 Kaj la fil'o'j de Eliab : Nemuel kaj Dat'a'n kaj Abiram ; tio est'as tiu'j Dat'a'n kaj Abiram, eminent'ul'o'j de la komun'um'o, kiu'j ribel'is kontraŭ Mose'o kaj Aaron en la an'ar'o de Koraĥ, kiam ili ribel'is kontraŭ la Etern'ul'o 10 kaj la ter'o mal'ferm'is si'a'n buŝ'o'n kaj en'glut'is ili'n kaj Koraĥ'o'n ĉe la mort'o de la an'ar'o, kiam la fajr'o eksterm'is la du'cent kvin'dek hom'o'j'n, kaj ili far'iĝ'is avert'o.
11 Sed la fil'o'j de Koraĥ ne mort'is.
12 La fil'o'j de Si'me'o'n laŭ ili'a'j famili'o'j : de Nemuel, la famili'o de la Nemuel'id'o'j ; de Ja'mi'n, la famili'o de la Jamin'id'o'j ; de Jaĥin, la famili'o de la Jaĥin'id'o'j ; 13 de Zeraĥ, la famili'o de la Zeraĥ'id'o'j ; de Ŝaul, la famili'o de la Ŝaul'id'o'j.
14 Tio est'as la famili'o'j de la Simeon'id'o'j, du'dek du mil du'cent.
15 La fil'o'j de Gad laŭ ili'a'j famili'o'j : de Cef'o'n, la famili'o de la Cefon'id'o'j ; de Ĥagi, la famili'o de la Ĥagi'id'o'j ; de Ŝuni, la famili'o de la Ŝuni'id'o'j ; 16 de Ozni, la famili'o de la Ozni'id'o'j ; de Er'i, la famili'o de la Eri'id'o'j ; 17 de Ar'od, la famili'o de la Arod'id'o'j ; de Ar'el'i, la famili'o de la Areli'id'o'j.
18 Tio est'as la famili'o'j de la Gad'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o kvar'dek mil kvin'cent.
La fil'o'j de Jehud'a : Er kaj On'a'n ; sed Er kaj On'a'n mort'is en la land'o Kanaan'a.
20 Kaj la fil'o'j de Jehud'a laŭ ili'a'j famili'o'j est'is : de Ŝel'a, la famili'o de la Ŝela'id'o'j ; de Perec, la famili'o de la Perec'id'o'j ; de Zeraĥ, la famili'o de la Zeraĥ'id'o'j.
21 Kaj la fil'o'j de Perec est'is : de Ĥecron, la famili'o de la Ĥecron'id'o'j ; de Ĥam'ul, la famili'o de la Ĥamul'id'o'j.
22 Tio est'as la famili'o'j de Jehud'a, laŭ ili'a nombr'o sep'dek ses mil kvin'cent.
23 La fil'o'j de Isaĥar laŭ ili'a'j famili'o'j : de Tol'a, la famili'o de la Tola'id'o'j ; de Puva, la famili'o de la Puva'id'o'j ; 24 de Jaŝub, la famili'o de la Jaŝub'id'o'j ; de Ŝimron, la famili'o de la Ŝimron'id'o'j.
25 Tio est'as la famili'o'j de Isaĥar, laŭ ili'a nombr'o ses'dek kvar mil tri'cent.
26 La fil'o'j de Zebulun laŭ ili'a'j famili'o'j : de Ser'ed, la famili'o de la Sered'id'o'j ; de El'o'n, la famili'o de la Elon'id'o'j ; de Jaĥleel, la famili'o de la Jaĥleel'id'o'j.
27 Tio est'as la famili'o'j de la Zebulun'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o ses'dek mil kvin'cent.
28 La fil'o'j de Jozef laŭ ili'a'j famili'o'j : Man'as'e kaj Efraim.
29 La fil'o'j de Man'as'e : de Maĥ'ir, la famili'o de la Maĥir'id'o'j ; kaj de Maĥ'ir nask'iĝ'is Gilead ; de Gilead, la famili'o de la Gilead'id'o'j.
30 Jen est'as la fil'o'j de Gilead : de Iezer, la famili'o de la Iezer'id'o'j ; de Ĥelek, la famili'o de la Ĥelek'id'o'j ; 31 kaj de Asriel, la famili'o de la Asriel'id'o'j ; kaj de Ŝeĥem, la famili'o de la Ŝeĥem'id'o'j ; 32 kaj de Ŝem'id'a, la famili'o de la Ŝemida'id'o'j ; kaj de Ĥefer, la famili'o de la Ĥefer'id'o'j.
33 Kaj Celofĥad, fil'o de Ĥefer, ne hav'is fil'o'j'n, sed nur fil'in'o'j'n ; kaj la nom'o'j de la fil'in'o'j de Celofĥad est'is : Maĥla kaj No'a kaj Ĥogla kaj Milka kaj Tirca.
34 Tio est'as la famili'o'j de Man'as'e, laŭ ili'a nombr'o kvin'dek du mil sep'cent.
35 Jen est'as la fil'o'j de Efraim laŭ ili'a'j famili'o'j : de Ŝutelaĥ, la famili'o de la Ŝutelaĥ'id'o'j ; de Beĥer, la famili'o de la Beĥer'id'o'j ; de Taĥan, la famili'o de la Taĥan'id'o'j.
36 Kaj jen est'as la fil'o'j de Ŝutelaĥ : de Er'a'n, la famili'o de la Eran'id'o'j.
37 Tio est'as la famili'o'j de la fil'o'j de Efraim, laŭ ili'a nombr'o tri'dek du mil kvin'cent.
Tio est'as la fil'o'j de Jozef laŭ ili'a'j famili'o'j.
38 La fil'o'j de Ben'jam'e'n laŭ ili'a'j famili'o'j : de Bel'a, la famili'o de la Bela'id'o'j ; de Aŝbel, la famili'o de la Aŝbel'id'o'j ; de Aĥiram, la famili'o de la Aĥiram'id'o'j ; 39 de Ŝefufam, la famili'o de la Ŝefufam'id'o'j ; de Ĥufam la famili'o de la Ĥufam'id'o'j.
40 Kaj la fil'o'j de Bel'a est'is : Ard kaj Naaman ; de Ard, la famili'o de la Ard'id'o'j ; de Naaman, la famili'o de la Naaman'id'o'j.
41 Tio est'as la fil'o'j de Ben'jam'e'n laŭ ili'a'j famili'o'j, kaj ili'a nombr'o est'is kvar'dek kvin mil ses'cent.
42 Jen est'as la fil'o'j de Dan laŭ ili'a'j famili'o'j : de Ŝuĥam, la famili'o de la Ŝuĥam'id'o'j.
Tio est'as la famili'o'j de Dan laŭ ili'a'j famili'o'j.
43 Ĉiu'j famili'o'j de la Ŝuĥam'id'o'j prezent'is la nombr'o'n de ses'dek kvar mil kvar'cent.
44 La fil'o'j de Aŝer laŭ ili'a'j famili'o'j : de Jimna, la famili'o de la Jimnaidoj ; de Jiŝvi, la famili'o de la Jiŝvi'id'o'j ; de Ber'ia, la famili'o de la Beria'id'o'j.
45 De la fil'o'j de Ber'ia : de Ĥeber, la famili'o de la Ĥeber'id'o'j ; de Mal'kiel, la famili'o de la Malkiel'id'o'j.
46 Kaj la nom'o de la fil'in'o de Aŝer est'is Seraĥ.
47 Tio est'as la famili'o'j de la fil'o'j de Aŝer, laŭ ili'a nombr'o kvin'dek tri mil kvar'cent.
48 La fil'o'j de Naft'al'i laŭ ili'a'j famili'o'j : de Jaĥceel, la famili'o de la Jaĥceel'id'o'j ; de Gun'i, la famili'o de la Guni'id'o'j ; 49 de Jecer, la famili'o de la Jecer'id'o'j ; de Ŝil'em la famili'o de la Ŝilem'id'o'j.
50 Tio est'as la famili'o'j de Naft'al'i laŭ ili'a'j famili'o'j, kaj ili'a nombr'o est'is kvar'dek kvin mil kvar'cent.
51 Tia est'is la kalkul'it'a nombr'o de la Izrael'id'o'j : ses'cent unu mil sep'cent tri'dek.
52 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 53 Al tiu'j est'u divid'it'a la ter'o kiel posed'aĵ'o laŭ la nombr'o de la nom'o'j.
54 Al la pli'nombr'a don'u pli grand'a'n posed'aĵ'o'n, kaj al la mal'pli'nombr'a don'u mal'pli grand'a'n posed'aĵ'o'n ; al ĉiu laŭ li'a nombr'o est'u don'it'a li'a posed'aĵ'o.
55 Sed per lot'o oni divid'u la ter'o'n ; laŭ la nom'o de si'a'j patr'a'j trib'o'j ili ricev'u posed'aĵ'o'n.
56 Per la lot'o oni divid'u al ĉiu li'a'n posed'aĵ'o'n, kiel al la pli'nombr'a'j, tiel al la mal'pli'nombr'a'j.
57 Kaj jen est'as la kalkul'it'o'j de Lev'i laŭ ili'a'j famili'o'j : de Gerŝon, la famili'o de la Gerŝon'id'o'j ; de Kehat, la famili'o de la Kehat'id'o'j ; de Mer'ar'i, la famili'o de la Merari'id'o'j.
58 Jen est'as la famili'o'j de Lev'i : la famili'o de la Libni'id'o'j, la famili'o de la Ĥebron'id'o'j, la famili'o de la Maĥli'id'o'j, la famili'o de la Muŝi'id'o'j, la famili'o de la Koraĥ'id'o'j.
Kaj de Kehat nask'iĝ'is Amram.
59 Kaj la nom'o de la edz'in'o de Amram est'is Joĥebed, fil'in'o de Lev'i, kiu est'is nask'it'a al Lev'i en Egipt'uj'o ; kaj ŝi nask'is al Amram Aaron'o'n kaj Mose'o'n kaj ili'a'n frat'in'o'n Mirjam.
60 Kaj al Aaron nask'iĝ'is Nadab kaj Abihu kaj Ele'az'ar kaj It'am'ar.
61 Sed Nadab kaj Abihu mort'is, kiam ili al'port'is fremd'a'n fajr'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n.
62 Kaj la nombr'o de ili'a'j kalkul'it'o'j est'is du'dek tri mil, ĉiu'j vir'seks'ul'o'j en la aĝ'o de pli ol unu monat'o ; ĉar ili ne est'is kalkul'it'a'j kun'e kun la Izrael'id'o'j, ĉar al ili ne est'is don'it'a posed'aĵ'o inter la Izrael'id'o'j.
63 Tio est'as la nombr'o, kiu'n kalkul'is Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar, kiu'j kalkul'is la Izrael'id'o'j'n sur la step'o'j de Moab ĉe la Jeriĥ'a Jordan.
64 Kaj inter ili est'is neniu el tiu'j, kiu'j'n kalkul'is Mose'o kaj la pastr'o Aaron, kiam ili kalkul'is la Izrael'id'o'j'n en la dezert'o Sin'a'j.
65 Ĉar la Etern'ul'o dir'is pri ili : Ili mort'os en la dezert'o.
Kaj rest'is el ili neniu, krom Kaleb, fil'o de Jefune, kaj Josu'o, fil'o de Nun.

Ĉapitr'o 27

    Kaj al'ir'is la fil'in'o'j de Celofĥad, fil'o de Ĥefer, fil'o de Gilead, fil'o de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, el la famili'o'j de Man'as'e, fil'o de Jozef ; kaj jen est'as la nom'o'j de li'a'j fil'in'o'j : Maĥla kaj No'a kaj Ĥogla kaj Milka kaj Tirca ; 2 kaj ili star'iĝ'is antaŭ Mose'o kaj antaŭ la pastr'o Ele'az'ar kaj antaŭ la estr'o'j kaj la tut'a komun'um'o ĉe la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj dir'is : 3 Ni'a patr'o mort'is en la dezert'o, kaj li ne est'is inter la an'ar'o, kiu ribel'is kontraŭ la Etern'ul'o en la an'ar'o de Koraĥ ; sed pro si'a pek'o li mort'is, kaj fil'o'j'n li ne hav'is.
4 Kial mal'aper'u la nom'o de ni'a patr'o el inter la famili'o, ĉar li ne hav'is fil'o'n ?
Don'u al ni posed'aĵ'o'n inter la frat'o'j de ni'a patr'o.
5 Kaj Mose'o prezent'is ili'a'n afer'o'n antaŭ la Etern'ul'o'n.
6 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o jen'e : 7 Prav'e parol'as la fil'in'o'j de Celofĥad ; efektiv'e don'u al ili hered'a'n posed'aĵ'o'n inter la frat'o'j de ili'a patr'o, kaj trans'ir'ig'u la posed'aĵ'o'n de ili'a patr'o al ili.
8 Kaj al la Izrael'id'o'j dir'u jen'e : Se iu mort'os, ne hav'ant'e fil'o'n, tiam trans'ir'ig'u li'a'n posed'aĵ'o'n al li'a fil'in'o ; 9 kaj se li ne hav'as fil'in'o'n, tiam don'u li'a'n posed'aĵ'o'n al li'a'j frat'o'j ; 10 kaj se li ne hav'as frat'o'j'n, don'u li'a'n posed'aĵ'o'n al la frat'o'j de li'a patr'o ; 11 kaj se li'a patr'o ne hav'as frat'o'j'n, don'u li'a'n posed'aĵ'o'n al li'a proksim'a parenc'o el li'a famili'o, ke li hered'u ĝi'n.
Kaj tio est'u por la Izrael'id'o'j leĝ'a jur'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
12 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Supr'e'n'ir'u sur ĉi tiu'n mont'o'n Abarim, kaj rigard'u la land'o'n, kiu'n Mi don'is al la Izrael'id'o'j.
13 Kaj kiam vi est'os vid'int'a ĝi'n, vi al'kolekt'iĝ'os al vi'a popol'o, vi ankaŭ, kiel al'kolekt'iĝ'is vi'a frat'o Aaron ; 14 ĉar vi mal'obe'is Mi'a'n ordon'o'n en la dezert'o Ci'n, dum la mal'pac'o de la komun'um'o, ke vi montr'u ĉe la akv'o Mi'a'n sankt'ec'o'n antaŭ ili'a'j okul'o'j —tiu Akv'o de Mal'pac'o ĉe Kadeŝ en la dezert'o Ci'n.
15 Kaj Mose'o ek'parol'is al la Etern'ul'o, dir'ant'e : 16 La Etern'ul'o, Di'o de la spirit'o'j de ĉiu karn'o, star'ig'u super la komun'um'o vir'o'n, 17 kiu el'ir'ad'us antaŭ ili kaj kiu en'ir'ad'us antaŭ ili kaj kiu el'konduk'ad'us ili'n kaj kiu en'konduk'ad'us ili'n, por ke ne est'u la komun'um'o de la Etern'ul'o kiel ŝaf'o'j, kiu'j ne hav'as paŝt'ist'o'n.
18 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Pren'u al vi Josu'o'n, fil'o'n de Nun, vir'o'n, kiu hav'as en si spirit'o'n, kaj met'u vi'a'n man'o'n sur li'n ; 19 kaj star'ig'u li'n antaŭ Ele'az'ar, la pastr'o, kaj antaŭ la tut'a komun'um'o, kaj don'u al li instrukci'o'j'n antaŭ ili'a'j okul'o'j ; 20 kaj met'u sur li'n part'o'n de vi'a majest'o, por ke aŭskult'u li'n la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j.
21 Kaj li star'u antaŭ la pastr'o Ele'az'ar kaj demand'u li'n pri decid'o per la sign'o'j de lum'o antaŭ la Etern'ul'o ; laŭ li'a vort'o dev'as el'ir'i kaj laŭ li'a vort'o dev'as en'ir'i li kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j kun li kaj la tut'a komun'um'o.
22 Kaj Mose'o far'is, kiel ordon'is al li la Etern'ul'o ; kaj li pren'is Josu'o'n kaj star'ig'is li'n antaŭ la pastr'o Ele'az'ar kaj antaŭ la tut'a komun'um'o ; 23 kaj li met'is sur li'n si'a'j'n man'o'j'n kaj don'is al li instrukci'o'j'n, kiel la Etern'ul'o parol'is per Mose'o.

Ĉapitr'o 28

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Ordon'u al la Izrael'id'o'j kaj dir'u al ili : Mi'a'n ofer'o'n, Mi'a'n pan'o'n, Mi'a'j'n fajr'ofer'o'j'n, Mi'a'n agrabl'a'n odor'aĵ'o'n observ'u, por al'port'ad'i al Mi en ili'a temp'o.
3 Kaj dir'u al ili : Jen est'as la fajr'ofer'o, kiu'n vi dev'as al'port'ad'i al la Etern'ul'o : ŝaf'id'o'j'n jar'aĝ'a'j'n sen'difekt'a'j'n po du en ĉiu tag'o, kiel konstant'a'n brul'ofer'o'n.
4 Unu ŝaf'id'o'n ofer'u maten'e, kaj la du'a'n ŝaf'id'o'n ofer'u ĉirkaŭ la vesper'o ; 5 kaj dek'on'o'n de ef'o da delikat'a farun'o kiel farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun kvar'on'o de hin'o da el'pist'it'a ole'o.
6 Tio est'as la brul'ofer'o konstant'a, kia est'is far'at'a ĉe la mont'o Sin'a'j, kiel agrabl'a odor'aĵ'o, fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
7 Kaj ĝi'a verŝ'ofer'o est'u po kvar'on'o de hin'o ĉe unu ŝaf'id'o ; en la sankt'ej'o vi dev'as verŝ'i la vin'o'n al la Etern'ul'o.
8 Kaj la du'a'n ŝaf'id'o'n ofer'u ĉirkaŭ la vesper'o ; kun tia farun'ofer'o, kiel maten'e, kaj kun tia verŝ'ofer'o far'u fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o.
9 Sed en la tag'o sabat'a du ŝaf'id'o'j'n jar'aĝ'a'j'n sen'difekt'a'j'n kaj du dek'on'o'j'n de ef'o da delikat'a farun'o kiel farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, kaj ĝi'a'n verŝ'ofer'o'n ; 10 tio est'as la brul'ofer'o de ĉiu sabat'o, krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
Kaj en vi'a'j monat'komenc'o'j al'port'u brul'ofer'o'n al la Etern'ul'o : du bov'id'o'j'n kaj unu vir'ŝaf'o'n, sep jar'aĝ'a'j'n sen'difekt'a'j'n ŝaf'id'o'j'n ; 12 kaj tri dek'on'o'j'n de ef'o da delikat'a farun'o kiel farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, por ĉiu bov'id'o, kaj du dek'on'o'j'n da delikat'a farun'o kiel farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, por la unu vir'ŝaf'o ; 13 kaj po unu dek'on'o da delikat'a farun'o kiel farun'ofer'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, por ĉiu ŝaf'id'o ; tio est'as brul'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o, fajr'ofer'o al la Etern'ul'o.
14 Kaj ili'a'j verŝ'ofer'o'j est'u : du'on'o de hin'o da vin'o por bov'id'o, kaj tri'on'o de hin'o por vir'ŝaf'o, kaj kvar'on'o de hin'o por ŝaf'id'o.
Tio est'as ĉiu'monat'a brul'ofer'o por ĉiu'j monat'o'j de la jar'o.
15 Kaj unu vir'kapr'o, kiel pek'ofer'o al la Etern'ul'o, krom la konstant'a brul'ofer'o, est'u ofer'at'a kun'e kun si'a verŝ'ofer'o.
16 Kaj en la unu'a monat'o, en la dek - kvar'a tag'o de la monat'o, est'as Pask'o al la Etern'ul'o.
17 Kaj en la dek - kvin'a tag'o de tiu monat'o est'as fest'o ; dum sep tag'o'j oni manĝ'u mac'o'j'n.
18 En la unu'a tag'o est'as sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n ; 19 kaj al'port'u fajr'ofer'o'n, brul'ofer'o'n al la Etern'ul'o : du bov'id'o'j'n kaj unu vir'ŝaf'o'n kaj sep jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n ; sen'difekt'a'j ili est'u ĉe vi ; 20 kaj kiel ili'a'n farun'ofer'o'n al'port'u delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, tri dek'on'o'j'n por bov'id'o kaj du dek'on'o'j'n por la vir'ŝaf'o ; 21 po unu dek'on'o al'port'u por ĉiu el la sep ŝaf'id'o'j ; 22 kaj unu vir'kapr'o'n, por pek'liber'ig'i vi'n.
23 Krom la maten'a brul'ofer'o, kiu est'as konstant'a brul'ofer'o, al'port'u tio'n.
24 Tiel far'u en ĉiu el la sep tag'o'j ; tio est'as manĝ'aĵ'o, fajr'ofer'o, agrabl'a odor'aĵ'o al la Etern'ul'o ; krom la konstant'a brul'ofer'o oni tio'n al'port'u kun'e kun ĝi'a verŝ'ofer'o.
25 Kaj en la sep'a tag'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n.
26 Kaj en la tag'o de la unu'a'j frukt'o'j, kiam vi al'port'os nov'a'n farun'ofer'o'n al la Etern'ul'o en vi'a fest'o de semajn'o'j, est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n ; 27 kaj al'port'u brul'ofer'o'n, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o : du bov'id'o'j'n, unu vir'ŝaf'o'n, sep'jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n ; 28 kaj kiel ili'a'n farun'ofer'o'n delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, tri dek'on'o'j'n por ĉiu bov'id'o, du dek'on'o'j'n por la unu vir'ŝaf'o ; 29 po unu dek'on'o por ĉiu el la sep ŝaf'id'o'j ; 30 unu vir'kapr'o'n, por pek'liber'ig'i vi'n.
31 Krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o al'port'u tio'n ; sen'difekt'a'j ili est'u ĉe vi kaj kun si'a'j verŝ'ofer'o'j.

Ĉapitr'o 29

    Kaj en la sep'a monat'o, en la unu'a tag'o de la monat'o, est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n ; tag'o de trumpet'ad'o ĝi est'u por vi.
2 Kaj al'port'u brul'ofer'o'n, kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o : unu bov'id'o'n, unu vir'ŝaf'o'n, sep jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 3 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n : delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, tri dek'on'o'j'n por la bov'id'o, du dek'on'o'j'n por la vir'ŝaf'o ; 4 kaj po unu dek'on'o por ĉiu el la sep ŝaf'id'o'j ; 5 kaj unu vir'kapr'o'n, kiel pek'ofer'o'n, por pek'liber'ig'i vi'n ; 6 krom la monat'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o ; kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n laŭ ili'a regul'ar'o ; kiel agrabl'a'n odor'aĵ'o'n, fajr'ofer'o'n al la Etern'ul'o.
7 Kaj en la dek'a tag'o de tiu sep'a monat'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; kaj prem'u vi'a'j'n anim'o'j'n ; far'u nenia'n labor'o'n ; 8 kaj al'port'u brul'ofer'o'n al la Etern'ul'o, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n : unu bov'id'o'n, unu vir'ŝaf'o'n, sep jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n ; sen'difekt'a'j ili est'u ĉe vi ; 9 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n : delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, tri dek'on'o'j'n por la bov'id'o, du dek'on'o'j'n por la unu vir'ŝaf'o ; 10 po unu dek'on'o por ĉiu el la sep ŝaf'id'o'j ; 11 unu vir'kapr'o'n, kiel pek'ofer'o'n, krom la pek'ofer'o de pek'liber'ig'o kaj la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj ili'a'j verŝ'ofer'o'j.
12 Kaj en la dek - kvin'a tag'o de la sep'a monat'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n, kaj fest'u fest'o'n al la Etern'ul'o dum sep tag'o'j ; 13 kaj al'port'u brul'ofer'o'n, fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o : dek tri bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n, sen'difekt'a'j ili est'u ; 14 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n : delikat'a'n farun'o'n, miks'it'a'n kun ole'o, po tri dek'on'o'j por ĉiu el la dek tri bov'id'o'j, po du dek'on'o'j por ĉiu el la du vir'ŝaf'o'j ; 15 kaj po unu dek'on'o por ĉiu el la dek kvar ŝaf'id'o'j ; 16 kaj unu vir'kapr'o'n, kiel pek'ofer'o'n, krom la konstant'a brul'ofer'o, ĝi'a farun'ofer'o, kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
17 Kaj en la du'a tag'o : dek du bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 18 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 19 kaj unu vir'kapr'o'n, kiel pek'ofer'o'n, krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj ili'a'j verŝ'ofer'o'j.
20 Kaj en la tri'a tag'o : dek unu bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 21 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 22 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
23 Kaj en la kvar'a tag'o : dek bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 24 ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 25 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o, ĝi'a farun'ofer'o, kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
26 Kaj en la kvin'a tag'o : naŭ bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 27 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 28 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
29 Kaj en la ses'a tag'o : ok bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 30 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 31 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o, ĝi'a farun'ofer'o, kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
32 Kaj en la sep'a tag'o : sep bov'id'o'j'n, du vir'ŝaf'o'j'n, dek kvar jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 33 kaj ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o'j, por la vir'ŝaf'o'j, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 34 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o, ĝi'a farun'ofer'o, kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
35 Kaj en la ok'a tag'o est'u ĉe vi sankt'a kun'ven'o ; far'u nenia'n serv'a'n labor'o'n ; 36 kaj al'port'u brul'ofer'o'n, fajr'ofer'o'n, agrabl'a'n odor'aĵ'o'n al la Etern'ul'o ; unu bov'id'o'n, unu vir'ŝaf'o'n, sep jar'aĝ'a'j'n ŝaf'id'o'j'n sen'difekt'a'j'n ; 37 ili'a'n farun'ofer'o'n kaj ili'a'j'n verŝ'ofer'o'j'n por la bov'id'o, por la vir'ŝaf'o, kaj por la ŝaf'id'o'j, laŭ ili'a nombr'o, laŭ la regul'ar'o ; 38 kaj unu vir'kapr'o'n pek'ofer'a'n, krom la konstant'a brul'ofer'o kaj ĝi'a farun'ofer'o kaj ĝi'a verŝ'ofer'o.
39 Tio'n far'u al la Etern'ul'o en vi'a'j fest'o'j, krom vi'a'j sankt'a'j promes'it'aĵ'o'j kaj vi'a'j propr'a'vol'a'j donac'o'j, vi'a'j brul'ofer'o'j kaj vi'a'j farun'ofer'o'j kaj vi'a'j verŝ'ofer'o'j kaj vi'a'j pac'ofer'o'j.
40 Kaj Mose'o raport'is al la Izrael'id'o'j konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.

Ĉapitr'o 30

    Kaj Mose'o ek'parol'is al la trib'estr'o'j de la Izrael'id'o'j, dir'ant'e : Jen kio'n ordon'is la Etern'ul'o : 2 Se iu far'os sankt'a'n promes'o'n al la Etern'ul'o aŭ ĵur'os ĵur'o'n, lig'ant'e si'a'n anim'o'n, li ne romp'u si'a'n vort'o'n, sed konform'e al ĉio, kio el'ir'is el li'a buŝ'o, li far'u.
3 Kaj se vir'in'o far'os sankt'a'n promes'o'n al la Etern'ul'o aŭ lig'os si'n en la dom'o de si'a patr'o, en si'a jun'ec'o, 4 kaj ŝi'a patr'o aŭd'os ŝi'a'n promes'o'n, kaj la lig'o'n, kiu'n ŝi met'as sur si'a'n anim'o'n, kaj ŝi'a patr'o silent'os pri tio ; tiam valor'as ĉiu'j ŝi'a'j promes'o'j, kaj ĉiu lig'o, kiu'n ŝi met'is sur si'a'n anim'o'n, valor'as.
5 Sed se ŝi'a patr'o mal'permes'os al ŝi en la tag'o, kiam li aŭd'is, tiam ĉiu'j ŝi'a'j promes'o'j kaj ĉiu'j ŝi'a'j lig'o'j, per kiu'j ŝi lig'is si'a'n anim'o'n, ne valor'as ; kaj la Etern'ul'o pardon'os al ŝi, ĉar ŝi'a patr'o mal'permes'is al ŝi.
6 Se ŝi far'iĝ'os edz'in'o, kaj sur ŝi est'os ŝi'a'j promes'o'j, aŭ vort'o, kiu el'glit'is el ŝi'a buŝ'o kaj lig'is ŝi'a'n anim'o'n, 7 kaj ŝi'a edz'o aŭd'os, kaj li silent'os en la tag'o, kiam li aŭd'is ; tiam valor'as ŝi'a'j promes'o'j, kaj ŝi'a'j lig'o'j, per kiu'j ŝi lig'is si'a'n anim'o'n, valor'as.
8 Sed se en la tag'o, kiam ŝi'a edz'o aŭd'is, li mal'permes'as al ŝi, tiam li neni'ig'as ŝi'a'n promes'o'n, kiu est'as sur ŝi, kaj tio'n, kio el'glit'is el ŝi'a buŝ'o kaj per kio ŝi lig'is si'a'n anim'o'n ; kaj la Etern'ul'o pardon'os al ŝi.
9 La promes'o de vidv'in'o kaj de eks'edz'in'o, ĉio, per kio ŝi lig'is si'a'n anim'o'n, valor'as sur ŝi.
10 Se vir'in'o en la dom'o de si'a edz'o far'is sankt'a'n promes'o'n aŭ per ĵur'o met'is lig'o'n sur si'a'n anim'o'n, 11 kaj ŝi'a edz'o aŭd'is kaj silent'is, ne mal'permes'is al ŝi ; tiam valor'as ĉiu'j ŝi'a'j promes'o'j, kaj ĉiu lig'o, kiu'n ŝi met'is sur si'a'n anim'o'n, valor'as.
12 Sed se ŝi'a edz'o neni'ig'is ili'n en la tag'o, kiam li aŭd'is ; tiam ĉio, kio el'ir'is el ŝi'a buŝ'o, ŝi'a'j promes'o'j kaj la lig'o'j de ŝi'a anim'o, ne valor'as : ŝi'a edz'o ili'n neni'ig'is ; kaj la Etern'ul'o pardon'os al ŝi.
13 Ĉiu'n promes'o'n kaj ĉiu'n lig'iĝ'o'n per ĵur'o far'i prem'o'n al si'a anim'o ŝi'a edz'o pov'as valor'ig'i aŭ ŝi'a edz'o pov'as neni'ig'i.
14 Se ŝi'a edz'o silent'is tag'o'n por tag'o, tiam li valor'ig'as ĉiu'j'n ŝi'a'j'n promes'o'j'n, aŭ ĉiu'j'n lig'iĝ'o'j'n, kiu'j est'as sur ŝi, li valor'ig'as ; ĉar li silent'is en la tag'o, kiam li aŭd'is.
15 Kaj se li neni'ig'is ili'n, post kiam li aŭd'is, tiam li pren'is sur si'n ŝi'a'n kulp'o'n.
16 Tio est'as la leĝ'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o don'is al Mose'o pri la rilat'o'j inter edz'o kaj li'a edz'in'o, inter patr'o kaj li'a fil'in'o en ŝi'a jun'ec'o en la dom'o de ŝi'a patr'o.

Ĉapitr'o 31

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Far'u venĝ'o'n pro la Izrael'id'o'j sur la Midjan'id'o'j ; kaj post'e al'kolekt'iĝ'u al vi'a popol'o.
3 Kaj Mose'o ek'parol'is al la popol'o, dir'ant'e : Arm'u inter vi vir'o'j'n por milit'o, ke ili ir'u kontraŭ Midjan, por far'i venĝ'o'n de la Etern'ul'o sur Midjan.
4 Po mil el trib'o, el ĉiu'j trib'o'j de Izrael, send'u en milit'o'n.
5 Kaj oni el'ig'is el la mil'o'j de la Izrael'id'o'j, po mil el ĉiu trib'o, dek du mil arm'it'o'j'n por milit'o.
6 Kaj Mose'o send'is ili'n, po mil el trib'o, en milit'o'n, ili'n kaj Pineĥas'o'n, fil'o'n de la pastr'o Ele'az'ar, en milit'o'n, kaj la sankt'a'j vaz'o'j kaj alarm'a'j trumpet'o'j est'is en li'a man'o.
7 Kaj ili milit'is kontraŭ Midjan, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, kaj ili mort'ig'is ĉiu'j'n vir'seks'ul'o'j'n.
8 Kaj la reĝ'o'j'n de Midjan ili mort'ig'is inter la ali'a'j mort'ig'it'o'j : Evin, Rekem'o'n, Curon, Ĥur'o'n, kaj Reb'a'n, la kvin reĝ'o'j'n de Midjan, kaj Bileam'o'n, fil'o'n de Beor, ili mort'ig'is per glav'o.
9 Kaj la Izrael'id'o'j pren'is en mal'liber'ec'o'n la vir'in'o'j'n Midjan'a'j'n kaj ili'a'j'n infan'o'j'n ; kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n brut'o'j'n kaj ili'a'n tut'a'n posed'aĵ'o'n kaj hav'o'n ili rab'is.
10 Kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n urb'o'j'n en ili'a'j lok'o'j de loĝ'ad'o kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n kastel'o'j'n ili for'brul'ig'is per fajr'o.
11 Kaj ili pren'is la tut'a'n kapt'it'aĵ'o'n kaj rab'it'aĵ'o'n, kiel la hom'o'j'n, tiel ankaŭ la brut'o'j'n.
12 Kaj ili ven'ig'is al Mose'o kaj al la pastr'o Ele'az'ar kaj al la komun'um'o de la Izrael'id'o'j la kapt'it'o'j'n kaj la pren'it'aĵ'o'n kaj la rab'it'aĵ'o'n en la tend'ar'o'n sur la step'o'j de Moab apud la Jeriĥ'a Jordan.
13 Kaj el'ir'is Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar kaj ĉiu'j estr'o'j de la komun'um'o renkont'e al ili ekster la tend'ar'o'n.
14 Kaj Mose'o ek'koler'is kontraŭ la milit'estr'o'j, la mil'estr'o'j kaj cent'estr'o'j, kiu'j ven'is el la milit'o.
15 Kaj Mose'o dir'is al ili : Vi las'is viv'i ĉiu'j'n vir'in'o'j'n !
16 Jen ili est'is ja por la Izrael'id'o'j, laŭ la vort'o'j de Bileam, instig'o por de'turn'iĝ'i de la Etern'ul'o al Peor ; kaj pro tio est'is ja la pun'frap'ad'o en la komun'um'o de la Etern'ul'o.
17 Kaj nun mort'ig'u ĉiu'n vir'seks'a'n infan'o'n ; kaj ĉiu'n vir'in'o'n, kiu ek'kon'is vir'o'n sur kuŝ'ej'o de vir'o, mort'ig'u.
18 Sed ĉiu'n infan'o'n vir'in'seks'a'n, kiu ne ek'kon'is kuŝ'ej'o'n de vir'o, las'u viv'a por vi.
19 Kaj vi rest'u ekster la tend'ar'o dum sep tag'o'j ; ĉiu el vi kaj vi'a'j kapt'it'o'j, kiu mort'ig'is hom'o'n, kaj ĉiu, kiu ek'tuŝ'is mort'ig'it'o'n, pek'pur'ig'u si'n en la tri'a tag'o kaj en la sep'a tag'o.
20 Kaj ĉiu'n vest'o'n kaj ĉiu'n objekt'o'n el fel'o kaj ĉio'n far'it'a'n el kapr'a lan'o kaj ĉiu'n lign'a'n vaz'o'n pek'pur'ig'u.
21 Kaj la pastr'o Ele'az'ar dir'is al la milit'ist'o'j, kiu'j ir'is en la milit'o'n : Tio est'as la leĝ'a instrukci'o, kiu'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o : 22 Nur or'o'n, arĝent'o'n, kupr'o'n, fer'o'n, stan'o'n, kaj plumb'o'n, 23 ĉio'n, kio pov'as ir'i en fajr'o'n, tra'ir'ig'u tra fajr'o, kaj ĝi est'os pur'a, tamen per pur'ig'a akv'o oni ĝi'n pek'pur'ig'u ; ĉio'n, kio ne pov'as ir'i en fajr'o'n, tra'ir'ig'u tra akv'o.
24 Kaj lav'u vi'a'j'n vest'o'j'n en la sep'a tag'o kaj far'iĝ'u pur'a'j, kaj post'e vi pov'as ven'i en la tend'ar'o'n.
25 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 26 Kalkul'u la kvant'o'n de la pren'it'a kapt'it'aĵ'o, kiel de la hom'o'j, tiel ankaŭ de la brut'o'j, vi kaj la pastr'o Ele'az'ar kaj la estr'o'j de la famili'o'j de la komun'um'o.
27 Kaj divid'u la pren'it'aĵ'o'n po du'on'o inter tiu'j, kiu'j part'o'pren'is en la milit'o kaj ir'is batal'i, kaj inter la tut'a komun'um'o.
28 Kaj pren'u impost'o'n por la Etern'ul'o de la milit'ist'o'j, kiu'j ir'is batal'i, po unu anim'o el kvin'cent, kiel el la hom'o'j, tiel el la bov'o'j kaj el la azen'o'j kaj el la ŝaf'o'j.
29 Pren'u tio'n el ili'a du'on'o, kaj don'u al la pastr'o Ele'az'ar, kiel ofer'don'o'n por la Etern'ul'o.
30 Kaj el la du'on'o, aparten'ant'a al la Izrael'id'o'j, pren'u po unu kapt'it'o el kvin'dek, kiel el la hom'o'j, tiel ankaŭ el la bov'o'j, el la azen'o'j, kaj el la ŝaf'o'j, el ĉiu'j brut'o'j, kaj don'u ili'n al la Levid'o'j, kiu'j plen'um'as la ofic'o'j'n en la tabernakl'o de la Etern'ul'o.
31 Kaj far'is Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
32 Kaj la kvant'o de la kapt'it'aĵ'o, krom la rab'it'aĵ'o, kiu'n rab'is la milit'ist'o'j, est'is : da ŝaf'o'j ses'cent sep'dek kvin mil ; 33 kaj da bov'o'j sep'dek du mil ; 34 kaj da azen'o'j ses'dek unu mil ; 35 kaj da hom'o'j, el vir'in'o'j, kiu'j ne ek'kon'is kuŝ'ej'o'n de vir'o, la nombr'o de ĉiu'j est'is tri'dek du mil.
36 La du'on'o, la part'o de tiu'j, kiu'j ir'is en la milit'o'n, est'is : da ŝaf'o'j tri'cent tri'dek sep mil kvin'cent ; 37 kaj la tribut'o por la Etern'ul'o est'is el la ŝaf'o'j ses'cent sep'dek kvin ; 38 kaj da bov'o'j est'is tri'dek ses mil, kaj el ili la tribut'o al la Etern'ul'o sep'dek du ; 39 kaj da azen'o'j est'is tri'dek mil kvin'cent, kaj el ili la tribut'o al la Etern'ul'o ses'dek unu ; 40 kaj da hom'o'j est'is dek ses mil, kaj el ili la tribut'o por la Etern'ul'o tri'dek du anim'o'j.
41 Kaj Mose'o don'is la tribut'o'n, la ofer'don'o'n por la Etern'ul'o, al la pastr'o Ele'az'ar, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
42 Kaj el la du'on'o, aparten'ant'a al la Izrael'id'o'j, kiu'n apart'ig'is Mose'o de la vir'o'j, kiu'j milit'is 43 (kaj la du'on'o, aparten'ant'a al la komun'um'o, est'is : da ŝaf'o'j tri'cent tri'dek sep mil kvin'cent, 44 kaj da bov'o'j tri'dek ses mil, 45 kaj da azen'o'j tri'dek mil kvin'cent, 46 kaj da hom'o'j dek ses mil )—47 Kaj Mose'o pren'is el la du'on'o, aparten'ant'a al la Izrael'id'o'j, unu pren'it'aĵ'o'n el kvin'dek, kiel el la hom'o'j, tiel ankaŭ el la brut'o'j, kaj li don'is ili'n al la Levid'o'j, kiu'j plen'um'as ofic'o'j'n en la tabernakl'o de la Etern'ul'o, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
48 Kaj al'ir'is al Mose'o la estr'o'j de la mil'o'j da milit'ist'o'j, la mil'estr'o'j kaj la cent'estr'o'j ; 49 kaj ili dir'is al Mose'o : Vi'a'j serv'ant'o'j kalkul'is la milit'ist'o'j'n, kiu'j est'is komisi'it'a'j al ni, kaj mank'as el ili neniu ; 50 tial ni al'port'as ofer'o'n al la Etern'ul'o, kio'n ĉiu el ni trov'is, or'a'j'n vaz'o'j'n, ĉen'et'o'j'n, bracelet'o'j'n, ring'o'j'n, orel'ornam'o'j'n, kaj kol'ring'o'j'n, por pek'liber'ig'i ni'a'j'n anim'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o.
51 Kaj Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar pren'is de ili la or'o'n en la form'o de divers'a'j objekt'o'j.
52 Kaj la kvant'o de la tut'a or'o ofer'don'a, kiu'n ili ofer'don'is al la Etern'ul'o, est'is dek ses mil sep'cent kvin'dek sikl'o'j de la mil'estr'o'j kaj de la cent'estr'o'j.
(53 Ĉar la milit'ist'o'j rab'is ĉiu por si.
)54 Kaj Mose'o kaj la pastr'o Ele'az'ar pren'is la or'o'n de la mil'estr'o'j kaj cent'estr'o'j, kaj al'port'is ĝi'n en la tabernakl'o'n de kun'ven'o, kiel memor'ig'aĵ'o'n de la Izrael'id'o'j antaŭ la Etern'ul'o.

Ĉapitr'o 32

    La fil'o'j de Rub'e'n kaj la fil'o'j de Gad hav'is tre mult'e da brut'ar'o'j ; kaj ili vid'is, ke la land'o Jazer kaj la land'o Gilead est'as lok'o'j bon'a'j por brut'ar'o'j.
2 Kaj ven'is la fil'o'j de Gad kaj la fil'o'j de Rub'e'n, kaj dir'is al Mose'o kaj al la pastr'o Ele'az'ar kaj al la estr'o'j de la komun'um'o jen'e : 3 At'ar'ot kaj Dibon kaj Jazer kaj Nimra kaj Ĥeŝbon kaj Ele'al'e kaj Sibma kaj Neb'o kaj Beon —4 tiu land'o, kiu'n la Etern'ul'o venk'o'bat'is antaŭ la komun'um'o de Izrael —est'as land'o bon'a por brut'ar'o'j, kaj vi'a'j serv'ant'o'j hav'as brut'ar'o'j'n.
5 Kaj ili dir'is : Se vi est'as favor'a'j al ni, tiam tiu land'o est'u don'at'a al vi'a'j serv'ant'o'j kiel posed'aĵ'o ; ne ir'ig'u ni'n trans Jordan'o'n.
6 Kaj Mose'o dir'is al la fil'o'j de Gad kaj al la fil'o'j de Rub'e'n : Ĉu vi'a'j frat'o'j ir'u en la milit'o'n kaj vi sid'os ĉi tie ?
7 Kaj kial vi de'klin'as la kor'o'n de la Izrael'id'o'j de la trans'ir'o en la land'o'n, kiu'n don'as al ili la Etern'ul'o ?
8 Tiel ag'is vi'a'j patr'o'j, kiam mi send'is ili'n el Kadeŝ- Bar'ne'a, por rigard'i la land'o'n.
9 Ili ir'is ĝis la val'o Eŝkol kaj vid'is la land'o'n, kaj de'klin'is la kor'o'n de la Izrael'id'o'j, ke ili ne ir'u en la land'o'n, kiu'n don'as al ili la Etern'ul'o.
10 Kaj ek'flam'is en tiu tag'o la koler'o de la Etern'ul'o, kaj Li ĵur'is, dir'ant'e : 11 Tiu'j hom'o'j, kiu'j el'ir'is el Egipt'uj'o, en la aĝ'o de du'dek jar'o'j kaj pli, ne vid'os la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob ; ĉar ili ne sekv'is Mi'n ; 12 krom Kaleb, fil'o de Jefune, la Keniz'id'o, kaj Josu'o, fil'o de Nun, ĉar ili sekv'is Mi'n.
13 Kaj ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o kontraŭ Izrael, kaj Li ig'is ili'n vag'ad'i en la dezert'o dum kvar'dek jar'o'j, ĝis mort'is la tut'a generaci'o, kiu far'is mal'bon'o'n en la okul'o'j de la Etern'ul'o.
14 Kaj jen vi lev'iĝ'is anstataŭ vi'a'j patr'o'j, nov'a generaci'o da pek'ul'o'j, por ankoraŭ pli'fort'ig'i la flam'a'n koler'o'n de la Etern'ul'o kontraŭ Izrael.
15 Se vi de'turn'iĝ'os de Li, tiam Li de'nov'e rest'ig'os ili'n en la dezert'o ; kaj vi pere'ig'os tiu'n tut'a'n popol'o'n.
16 Kaj ili al'ir'is al li, kaj dir'is : Bar'aĵ'o'j'n por ŝaf'o'j ni konstru'os ĉi tie por ni'a'j brut'ar'o'j kaj urb'o'j'n por ni'a'j infan'o'j ; 17 sed ni mem rapid'os arm'it'a'j antaŭ la Izrael'id'o'j, ĝis ni al'konduk'os ili'n al ili'a'j lok'o'j ; kaj ni'a'j infan'o'j loĝ'os en la fortik'ig'it'a'j urb'o'j pro la loĝ'ant'o'j de la land'o.
18 Ni ne re'ven'os al ni'a'j dom'o'j, ĝis la Izrael'id'o'j ek'posed'os ĉiu si'a'n posed'aĵ'o'n.
19 Ni ne pren'os kun ili posed'aĵ'o'n trans'e de Jordan kaj plu'e ; ĉar ni ricev'os ni'a'n posed'aĵ'o'n sur ĉi tiu orient'a flank'o de Jordan.
20 Kaj Mose'o dir'is al ili : Se vi tio'n far'os, se vi ir'os arm'it'a'j antaŭ la Etern'ul'o en la milit'o'n, 21 kaj ĉiu el vi arm'it'a trans'ir'os Jordan'o'n antaŭ la Etern'ul'o, ĝis Li for'pel'os Si'a'j'n mal'amik'o'j'n antaŭ Si, 22 kaj la land'o est'os milit'akir'it'a antaŭ la Etern'ul'o, tiam vi post'e re'ven'os, kaj vi est'os sen'kulp'a'j antaŭ la Etern'ul'o kaj antaŭ Izrael, kaj ĉi tiu land'o est'os vi'a posed'aĵ'o antaŭ la Etern'ul'o.
23 Sed se vi ne ag'os tiel, tiam vi pek'os antaŭ la Etern'ul'o, kaj vi sufer'os vi'a'n pun'o'n, kiu traf'os vi'n.
24 Konstru'u al vi urb'o'j'n por vi'a'j infan'o'j kaj bar'aĵ'o'j'n por vi'a'j ŝaf'o'j ; kaj far'u tio'n, kio el'ir'is el vi'a buŝ'o.
25 Kaj la fil'o'j de Gad kaj la fil'o'j de Rub'e'n dir'is al Mose'o jen'e : Vi'a'j serv'ant'o'j far'os, kiel ni'a sinjor'o ordon'as.
26 Ni'a'j infan'o'j, ni'a'j edz'in'o'j, ni'a'j brut'ar'o'j, kaj ĉiu'j ni'a'j brut'o'j est'os ĉi tie, en la urb'o'j de Gilead ; 27 sed vi'a'j serv'ant'o'j, ĉiu'j arm'it'a'j milit'ist'e, ir'os antaŭ la Etern'ul'o en la milit'o'n, kiel ni'a sinjor'o dir'as.
28 Kaj Mose'o ordon'is pri ili al la pastr'o Ele'az'ar, kaj al Josu'o, fil'o de Nun, kaj al la estr'o'j de la trib'o'j de la Izrael'id'o'j ; 29 kaj Mose'o dir'is al ili : Se la fil'o'j de Gad kaj la fil'o'j de Rub'e'n trans'ir'os kun vi Jordan'o'n, ĉiu'j arm'it'a'j por la milit'o antaŭ la Etern'ul'o, kaj la land'o est'os milit'akir'it'a antaŭ vi, tiam don'u al ili la land'o'n Gilead kiel posed'aĵ'o'n ; 30 sed se ili ne trans'ir'os kun vi arm'it'a'j, tiam ili ricev'os posed'aĵ'o'n inter vi en la land'o Kanaan'a.
31 Kaj la fil'o'j de Gad kaj la fil'o'j de Rub'e'n respond'is, dir'ant'e : Kio'n la Etern'ul'o dir'is al vi'a'j serv'ant'o'j, tio'n ni far'os.
32 Ni trans'ir'os arm'it'a'j antaŭ la Etern'ul'o en la land'o'n Kanaan'a'n, kaj ni'a hered'a posed'aĵ'o est'os sur ĉi tiu flank'o de Jordan.
33 Kaj Mose'o don'is al ili, al la fil'o'j de Gad kaj al la fil'o'j de Rub'e'n, kaj al du'on'o de la trib'o de Man'as'e, fil'o de Jozef, la regn'o'n de Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, kaj la regn'o'n de Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, la land'o'n kun ĝi'a'j urb'o'j laŭ la lim'o'j de la urb'o'j de la land'o ĉirkaŭ'e.
34 Kaj la fil'o'j de Gad re'konstru'is Di'bon'o'n kaj At'a'rot'o'n kaj Ar'oer'o'n 35 kaj Atrot- Ŝofanon kaj Jazer'o'n kaj Jogbehan 36 kaj Bet - Nimran kaj Bet - Har'an'o'n, fortik'ig'it'a'j'n urb'o'j'n, kaj bar'aĵ'o'j'n por ŝaf'o'j.
37 Kaj la fil'o'j de Rub'e'n re'konstru'is Ĥeŝbon'o'n kaj Ele'al'e'n kaj Kirjataim'o'n, 38 kaj Neb'o'n kaj Baal - Meon'o'n, kies nom'o'j'n oni ŝanĝ'is, kaj Sibman ; kaj ili don'is nom'o'j'n al la urb'o'j, kiu'j'n ili konstru'is.
39 Kaj la fil'o'j de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, ir'is Gilead'o'n kaj milit'akir'is ĝi'n, kaj for'pel'is la Amorid'o'j'n, kiu'j est'is tie.
40 Kaj Mose'o don'is Gilead'o'n al Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, kaj tiu ek'loĝ'is tie.
41 Kaj Ja'ir, fil'o de Man'as'e, ir'is kaj milit'akir'is ili'a'j'n vilaĝ'o'j'n, kaj li don'is al ili la nom'o'n Vilaĝ'o'j de Ja'ir.
42 Kaj Nobaĥ ir'is kaj milit'akir'is Ken'at'o'n kaj ĝi'a'j'n vilaĝ'o'j'n, kaj don'is al ĝi la nom'o'n Nobaĥ, laŭ si'a nom'o.

Ĉapitr'o 33

    Jen est'as la ir'o'j de la Izrael'id'o'j, per kiu'j ili el'ir'is el la land'o Egipt'a, laŭ si'a'j taĉment'o'j, sub la konduk'ad'o de Mose'o kaj Aaron.
2 Kaj Mose'o pri'skrib'is ili'a'j'n lok'o'j'n de el'ir'o, laŭ ili'a ir'ad'o, konform'e al la ordon'o de la Etern'ul'o ; kaj jen est'as ili'a ir'ad'o laŭ ili'a'j lok'o'j de el'ir'o : 3 el Rameses ili el'ir'is en la unu'a monat'o ; en la du'a tag'o de Pask'o la Izrael'id'o'j el'ir'is kun fort'a man'o antaŭ la okul'o'j de la tut'a Egipt'uj'o.
4 Dum'e la Egipt'o'j est'is en'ter'ig'ant'a'j ĉiu'j'n unu'e'nask'it'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o mort'ig'is inter ili ; kaj super ili'a'j di'o'j la Etern'ul'o far'is juĝ'o'n.
5 Kaj la Izrael'id'o'j el'ir'is el Rameses kaj halt'is tend'ar'e en Suk'ot.
6 Kaj ili el'ir'is el Suk'ot, kaj halt'is tend'ar'e en Etam, kiu est'as ĉe la rand'o de la dezert'o.
7 Kaj ili el'ir'is el Etam, kaj turn'is si'n al Pi- Haĥirot, kiu est'as kontraŭ Baal - Cef'o'n, kaj ili halt'is tend'ar'e antaŭ Migdol.
8 Kaj ili el'ir'is el Pi- Haĥirot kaj trans'ir'is mez'e de la mar'o en la dezert'o'n, kaj ili ir'is tri'tag'a'n voj'o'n tra la dezert'o Etam kaj halt'is tend'ar'e en Mar'a.
9 Kaj ili el'ir'is el Mar'a kaj ven'is Elim'o'n ; en Elim est'is dek du font'o'j de akv'o kaj sep'dek daktil'a'j palm'o'j, kaj ili halt'is tie tend'ar'e.
10 Kaj ili el'ir'is el Elim kaj halt'is tend'ar'e ĉe la Ruĝ'a Mar'o.
11 Kaj ili for'ir'is de la Ruĝ'a Mar'o kaj halt'is tend'ar'e en la dezert'o Si'n.
12 Kaj ili for'ir'is el la dezert'o Si'n kaj halt'is tend'ar'e en Dofka.
13 Kaj ili el'ir'is el Dofka kaj halt'is tend'ar'e en Aluŝ.
14 Kaj ili el'ir'is el Aluŝ kaj halt'is tend'ar'e en Refidim, kaj tie ne est'is akv'o por la popol'o por trink'i.
15 Kaj ili el'ir'is el Refidim kaj halt'is en la dezert'o Sin'a'j.
16 Kaj ili el'ir'is el la dezert'o Sin'a'j kaj halt'is tend'ar'e en Kibrot- Hat'a'av'a.
17 Kaj ili el'ir'is el Kibrot- Hat'a'av'a kaj halt'is tend'ar'e en Ĥacerot.
18 Kaj ili el'ir'is el Ĥacerot kaj halt'is tend'ar'e en Ritm'a.
19 Kaj ili el'ir'is el Ritm'a kaj halt'is tend'ar'e en Falmonrimon- Perec.
20 Kaj ili el'ir'is el Rim'on - Perec kaj halt'is tend'ar'e en Libna.
21 Kaj ili el'ir'is el Libna kaj halt'is tend'ar'e en Risa.
22 Kaj ili el'ir'is el Risa kaj halt'is tend'ar'e en Ke'hel'at'a.
23 Kaj ili el'ir'is el Ke'hel'at'a kaj halt'is tend'ar'e ĉe la mont'o Ŝefer.
24 Kaj ili for'ir'is de la mont'o Ŝefer kaj halt'is tend'ar'e en Ĥarada.
25 Kaj ili el'ir'is el Ĥarada kaj halt'is tend'ar'e en Makhelot.
26 Kaj ili el'ir'is el Makhelot kaj halt'is tend'ar'e en Taĥat.
27 Kaj ili el'ir'is el Taĥat kaj halt'is tend'ar'e en Teraĥ.
28 Kaj ili el'ir'is el Teraĥ kaj halt'is tend'ar'e en Mitka.
29 Kaj ili el'ir'is el Mitka kaj halt'is tend'ar'e en Ĥaŝmona.
30 Kaj ili el'ir'is el Ĥaŝmona kaj halt'is tend'ar'e en Moserot.
31 Kaj ili el'ir'is el Moserot kaj halt'is tend'ar'e en Ben'e - Jaakan.
32 Kaj ili el'ir'is el BeneJaakan kaj halt'is tend'ar'e en Ĥor - Hagidgad.
33 Kaj ili el'ir'is el ĤorHagidgad kaj halt'is tend'ar'e en Jot'bat'a.
34 Kaj ili el'ir'is el Jot'bat'a kaj halt'is tend'ar'e en Abrona.
35 Kaj ili el'ir'is el Abrona kaj halt'is tend'ar'e en Ecjon- Geber.
36 Kaj ili el'ir'is el Ecjon- Geber kaj halt'is tend'ar'e en la dezert'o Ci'n (tio est'as Kadeŝ ).
37 Kaj ili el'ir'is el Kadeŝ, kaj halt'is tend'ar'e ĉe la mont'o Hor, ĉe la rand'o de la land'o de Ed'om.
38 Kaj la pastr'o Aaron supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n Hor laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o, kaj mort'is tie en la jar'o kvar'dek'a post la el'ir'o de la Izrael'id'o'j el la land'o Egipt'a, en la kvin'a monat'o, en la unu'a tag'o de la monat'o.
39 Kaj Aaron hav'is la aĝ'o'n de cent du'dek tri jar'o'j, kiam li mort'is sur la mont'o Hor.
40 Kaj la Kanaan'id'o, la reĝ'o de Ar'ad, kiu loĝ'is en la sud'o de la land'o Kanaan'a, aŭd'is, ke ven'as la Izrael'id'o'j.
41 Kaj ili for'ir'is de la mont'o Hor kaj halt'is tend'ar'e en Cfbrustaĵonalmona.
42 Kaj ili el'ir'is el Calmona kaj halt'is tend'ar'e en Pun'o'n.
43 Kaj ili el'ir'is el Pun'o'n kaj halt'is tend'ar'e en Ob'ot.
44 Kaj ili el'ir'is el Ob'ot, kaj halt'is tend'ar'e en Ije- Abarim, ĉe la lim'o de Moab.
45 Kaj ili el'ir'is el IjeAbarim kaj halt'is tend'ar'e en Dibon- Gad.
46 Kaj ili el'ir'is el DibonGad kaj halt'is tend'ar'e en Alm'on - Diblataim.
47 Kaj ili el'ir'is el Alm'on - Diblataim, kaj halt'is tend'ar'e ĉe la mont'o'j Abarim, antaŭ Neb'o.
48 Kaj ili for'ir'is de la mont'o'j Abarim, kaj halt'is tend'ar'e en la step'o'j de Moab, ĉe la Jeriĥ'a Jordan.
49 Kaj ili aranĝ'is si'a'n tend'ar'o'n ĉe Jordan, de Bet - Je'ŝim'ot ĝis Abel - Ŝitim, en la step'o'j de Moab.
50 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la step'o'j de Moab ĉe la Jeriĥ'a Jordan, dir'ant'e : 51 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi trans'ir'os Jordan'o'n en la land'o'n Kanaan'a'n, 52 tiam for'pel'u de antaŭ vi ĉiu'j'n loĝ'ant'o'j'n de la land'o, kaj detru'u ili'a'j'n figur'o'j'n, kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n fand'it'a'j'n bild'o'j'n detru'u, kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n alt'aĵ'o'j'n eksterm'u ; 53 kaj ek'posed'u la land'o'n kaj ek'loĝ'u en ĝi, ĉar al vi Mi don'as la land'o'n, ke vi posed'u ĝi'n.
54 Kaj dis'part'ig'u al vi la land'o'n per lot'o konform'e al vi'a'j famili'o'j ; al la pli'nombr'a don'u pli grand'a'n posed'aĵ'o'n, kaj al la mal'pli'nombr'a don'u mal'pli grand'a'n posed'aĵ'o'n ; kie al iu traf'os la lot'o, tie est'u li'a posed'aĵ'o ; laŭ la trib'o'j de vi'a'j patr'o'j pren'u al vi posed'aĵ'o'j'n.
55 Sed se vi ne for'pel'os de antaŭ vi la loĝ'ant'o'j'n de la land'o, tiam tiu'j, kiu'j'n vi rest'ig'os el ili, est'os dorn'o'j por vi'a'j okul'o'j kaj pik'il'o'j por vi'a'j flank'o'j, kaj ili prem'os vi'n en la land'o, en kiu vi loĝ'os.
56 Kaj tiam tio'n, kio'n Mi intenc'is far'i al ili, Mi far'os al vi.

Ĉapitr'o 34

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 2 Ordon'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi ven'os en la land'o'n Kanaan'a'n, tiu land'o far'iĝ'u vi'a posed'aĵ'o, la land'o Kanaan'a laŭ si'a'j lim'o'j.
3 La rand'o sud'a est'u por vi de la dezert'o Ci'n, apud Ed'om, kaj la sud'a lim'o est'u por vi de la fin'o de la Sal'a Mar'o orient'e ; 4 kaj la sud'a lim'o turn'iĝ'os ĉe vi al la alt'aĵ'o Akrabim kaj ir'os tra Ci'n, kaj ĝi'a'j el'star'aĵ'o'j ir'os sud'e'n ĝis Kadeŝ- Bar'ne'a kaj ating'os ĝis Ĥacar- Ad'ar kaj pas'os tra Acmon ; 5 kaj de Acmon la lim'o turn'iĝ'os al la Egipt'a torent'o, kaj ĝi'a'j el'star'aĵ'o'j est'os ĝis la mar'o.
6 Kaj por okcident'a lim'o est'u por vi la Grand'a Mar'o kiel lim'o ; tio est'os por vi la lim'o okcident'a.
7 Kaj tia est'u por vi la lim'o nord'a : de la Grand'a Mar'o vi tir'os ĝi'n al vi ĝis la mont'o Hor ; 8 de la mont'o Hor tir'u ĝi'n ĝis Ĥam'at, kaj la el'star'aĵ'o'j de la lim'o ir'os al Ced'ad ; 9 kaj la lim'o ir'os ĝis Zifron, kaj ĝi'a'j el'star'aĵ'o'j ir'os ĝis Ĥacar- En'a'n ; tio est'u por vi la lim'o nord'a.
10 Kaj la lim'o'n orient'a'n vi tir'os al vi de Ĥacar- En'a'n ĝis Ŝefam ; 11 de Ŝefam la lim'o ir'os ĝis Ribla, orient'e'n de Ain ; post'e la lim'o ir'os mal'supr'e'n kaj tuŝ'os la bord'o'n de la mar'o Kin'er'et orient'e ; 12 kaj plu'e'n la lim'o ir'os ĝis Jordan, kaj ĝi'a'j el'star'aĵ'o'j est'os ĝis la Sal'a Mar'o.
Tia est'os vi'a land'o laŭ ĝi'a'j lim'o'j ĉirkaŭ'e.
13 Kaj Mose'o ordon'is al la Izrael'id'o'j, dir'ant'e : Tio est'as la land'o, kiu'n vi divid'os inter vi per lot'o kaj kiu'n la Etern'ul'o ordon'is don'i al naŭ trib'o'j kaj al du'on'trib'o ; 14 ĉar la trib'o de la Ruben'id'o'j laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, kaj la trib'o de la Gad'id'o'j laŭ ili'a'j patr'o'dom'o'j, kaj du'on'o de la trib'o de la Manase'id'o'j pren'is si'a'n part'o'n ; 15 la du trib'o'j kaj la du'on'trib'o pren'is si'a'n part'o'n trans'e de la Jeriĥ'a Jordan, orient'e, sur la flank'o de sun'lev'iĝ'o.
16 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 17 Jen est'as la nom'o'j de la vir'o'j, kiu'j dis'divid'os inter vi la land'o'n : Ele'az'ar, la pastr'o, kaj Josu'o, fil'o de Nun.
18 Kaj po unu estr'o el ĉiu trib'o pren'u por la divid'ad'o de la land'o.
19 Kaj jen est'as la nom'o'j de la vir'o'j : por la trib'o de Jehud'a, Kaleb, fil'e de Jefune ; 20 kaj por la trib'o de la Simeon'id'o'j, Ŝemuel, fil'o de Amihud ; 21 por la trib'o de Ben'jam'e'n, El'id'ad, fil'o de Kislon ; 22 kaj por la trib'o de la Dan'id'o'j, la estr'o Buk'i, fil'o de Jogli ; 23 por la fil'o'j de Jozef : por la trib'o de la Manase'id'o'j, la estr'o Ĥan'iel, fil'o de Ef'od, 24 kaj por la trib'o de la Efraim'id'o'j, la estr'o Kemuel, fil'o de Ŝiftan ; 25 kaj por la trib'o de la Zebulun'id'o'j, la estr'o Elicafan, fil'o de Parnaĥ ; 26 kaj por la trib'o de la Isaĥar'id'o'j, la estr'o Pal'tiel, fil'o de Az'a'n ; 27 kaj por la trib'o de la Aŝer'id'o'j, la estr'o Aĥihud, fil'o de Ŝel'om'i ; 28 kaj por la trib'o de la Naftali'id'o'j, la estr'o Pedahel, fil'o de Amihud.
29 Tio est'as tiu'j, al kiu'j la Etern'ul'o ordon'is, ke ili dis'don'u la posed'aĵ'o'j'n al la Izrael'id'o'j en la land'o Kanaan'a.

Ĉapitr'o 35

    Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la step'o'j de Moab ĉe la Jeriĥ'a Jordan, dir'ant'e : 2 Ordon'u al la Izrael'id'o'j, ke ili don'u al la Levid'o'j el si'a'j posed'aĵ'o'j urb'o'j'n por loĝ'i ; ankaŭ la kamp'o'j'n ĉirkaŭ tiu'j urb'o'j don'u al la Levid'o'j.
3 Kaj la urb'o'j est'os por ili por loĝ'i, kaj la kamp'o'j est'os por ili'a'j brut'o'j kaj por ili'a hav'o kaj por ĉiu'j ili'a'j bezon'o'j de la viv'o.
4 Kaj la kamp'o'j de tiu'j urb'o'j, kiu'j'n vi don'os al la Levid'o'j, dev'as etend'iĝ'i mil uln'o'j'n ekster la mur'o'j de la urb'o'j ĉirkaŭ'e.
5 Kaj mezur'u ekster la urb'o sur la orient'a flank'o du mil uln'o'j'n kaj sur la sud'a flank'o du mil uln'o'j'n kaj sur la okcident'a flank'o du mil uln'o'j'n kaj sur la nord'a flank'o du mil uln'o'j'n, kaj la urb'o est'os en la mez'o ; tia'j est'u por ili la kamp'o'j de la urb'o'j.
6 Kaj el la urb'o'j, kiu'j'n vi don'os al la Levid'o'j, est'os ses urb'o'j de rifuĝ'o, en kiu'j'n vi al mort'ig'int'o permes'os for'kur'i ; kaj krom tiu'j don'u kvar'dek du urb'o'j'n.
7 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j, kiu'j'n vi dev'as don'i al la Levid'o'j, est'as kvar'dek ok urb'o'j kun'e kun ili'a'j kamp'o'j.
8 La urb'o'j'n, kiu'j'n vi don'os el la posed'aĵ'o'j de la Izrael'id'o'j, de la pli'mult'a'j pren'u pli mult'e kaj de la mal'pli'mult'a'j pren'u mal'pli mult'e ; ĉiu konform'e al si'a posed'aĵ'o, kiu'n li ricev'os, dev'as don'i el si'a'j urb'o'j al la Levid'o'j.
9 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o, dir'ant'e : 10 Parol'u al la Izrael'id'o'j, kaj dir'u al ili : Kiam vi trans'ir'os Jordan'o'n en la land'o'n Kanaan'a'n, 11 tiam elekt'u al vi urb'o'j'n, kiu'j est'u ĉe vi urb'o'j de rifuĝ'o, kie'n pov'as for'kur'i mort'ig'int'o, kiu mort'ig'is hom'o'n sen'intenc'e.
12 Kaj tiu'j urb'o'j est'os ĉe vi rifuĝ'ej'o kontraŭ venĝ'ant'o, por ke ne mort'u la mort'ig'int'o, antaŭ ol li star'os antaŭ la komun'um'o por juĝ'o.
13 Kaj el la urb'o'j, kiu'j'n vi don'os, ses urb'o'j de rifuĝ'o est'u ĉe vi.
14 Tri urb'o'j'n don'u trans'e de Jordan kaj tri urb'o'j'n don'u en la land'o Kanaan'a ; urb'o'j de rifuĝ'o ili est'u.
15 Por la Izrael'id'o'j kaj por la fremd'ul'o kaj por la pas'loĝ'ant'o inter ili est'u tiu'j ses urb'o'j por rifuĝ'o, por ke for'kur'u tie'n ĉiu, kiu mort'ig'is hom'o'n sen'intenc'e.
16 Sed se per fer'a objekt'o li bat'is li'n kaj ĉi tiu mort'is, tiam li est'as mort'ig'int'o ; la mort'ig'int'o'n oni dev'as mort'ig'i.
17 Kaj se li bat'is li'n per man'a ŝton'o, de kiu oni pov'as mort'i, kaj ĉi tiu mort'is, tiam li est'as mort'ig'int'o ; la mort'ig'int'o'n oni dev'as mort'ig'i.
18 Aŭ se li bat'is li'n per man'a objekt'o lign'a, de kiu oni pov'as mort'i, kaj ĉi tiu mort'is, tiam li est'as mort'ig'int'o ; la mort'ig'int'o'n oni dev'as mort'ig'i.
19 La venĝ'ant'o de la sang'o mem pov'as mort'ig'i la mort'ig'int'o'n ; kiam li renkont'os li'n, li pov'as mort'ig'i li'n.
20 Se iu puŝ'is iu'n pro mal'am'o aŭ si'n kaŝ'int'e ĵet'is io'n sur li'n kaj ĉi tiu mort'is ; 21 aŭ se li mal'amik'e per si'a man'o bat'is li'n kaj ĉi tiu mort'is, tiam oni dev'as mort'ig'i la bat'int'o'n : li est'as mort'ig'int'o ; la venĝ'ant'o de la sang'o pov'as mort'ig'i la mort'ig'int'o'n, kiam li renkont'os li'n.
22 Sed se per hazard'o kaj ne pro mal'amik'ec'o li puŝ'is li'n, aŭ se li ĵet'is sur li'n ia'n objekt'o'n sen mal'bon'intenc'o, 23 aŭ se ŝton'o'n, de kiu oni pov'as mort'i, li ĵet'is sur li'n ne vid'ant'e, kaj ĉi tiu mort'is, sed li ne est'is li'a mal'amik'o kaj ne dezir'is al li mal'bon'o'n : 24 tiam la komun'um'o dev'as juĝ'i inter la bat'int'o kaj la venĝ'ant'o de la sang'o laŭ ĉi tiu'j leĝ'o'j ; 25 kaj la komun'um'o dev'as sav'i la mort'ig'int'o'n el la man'o de la venĝ'ant'o de la sang'o, kaj la komun'um'o re'ven'ig'os li'n en li'a'n urb'o'n de rifuĝ'o, kie'n li for'kur'is ; kaj li dev'as loĝ'i tie ĝis la mort'o de la grand'a pastr'o, kiu est'as ole'it'a per sankt'a ole'o.
26 Sed se la mort'ig'int'o el'ir'is el la lim'o'j de si'a urb'o de rifuĝ'o, kie'n li for'kur'is, 27 kaj la venĝ'ant'o de la sang'o trov'is li'n ekster la lim'o'j de li'a urb'o de rifuĝ'o kaj la venĝ'ant'o de la sang'o mort'ig'is la mort'ig'int'o'n, tiam li ne est'as kulp'a pri la sang'o ; 28 ĉar en si'a urb'o de rifuĝ'o li dev'as rest'i ĝis la mort'o de la grand'a pastr'o, kaj post la mort'o de la grand'a pastr'o la mort'ig'int'o pov'as re'ven'i sur la ter'o'n de si'a posed'aĵ'o.
29 Kaj tio est'u por vi leĝ'a regul'o en vi'a'j generaci'o'j, en ĉiu'j vi'a'j lok'o'j de loĝ'ad'o.
30 Ĉiu'n, kiu mort'ig'is hom'o'n, tiu'n mort'ig'int'o'n oni dev'as mort'ig'i, se raport'is pri li atest'ant'o'j ; sed unu atest'ant'o ne sufiĉ'as, por kondamn'i hom'o'n al mort'o.
31 Ne pren'u el'aĉet'o'n pro anim'o de mort'ig'int'o, kiu est'as mal'bon'ag'ul'o mort'ig'ind'a ; oni dev'as li'n mort'ig'i.
32 Kaj ne pren'u el'aĉet'o'n pro hom'o, kiu for'kur'is en urb'o'n de rifuĝ'o, ke li pov'u re'ven'i kaj loĝ'i sur si'a ter'o antaŭ la mort'o de la pastr'o.
33 Kaj ne mal'honor'u la ter'o'n, sur kiu vi est'os, ĉar sang'o mal'honor'as la ter'o'n, kaj nur per la sang'o de tiu, kiu verŝ'is sang'o'n, la ter'o pov'as pur'iĝ'i de la sang'o, kiu est'as verŝ'it'a sur ĝi.
34 Kaj ne mal'pur'ig'u la land'o'n, en kiu vi loĝ'as kaj en kies mez'o Mi rest'as ; ĉar Mi, la Etern'ul'o, rest'as inter la Izrael'id'o'j.

Ĉapitr'o 36

    Kaj al'ir'is la famili'estr'o'j de la famili'o de Gilead, fil'o de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, el la famili'o'j de la Jozef'id'o'j, kaj ek'parol'is antaŭ Mose'o kaj antaŭ la eminent'ul'o'j, la famili'estr'o'j de la Izrael'id'o'j ; 2 kaj ili dir'is : Al ni'a sinjor'o la Etern'ul'o ordon'is dis'don'i la ter'o'n kiel posed'aĵ'o'n per lot'o al la Izrael'id'o'j, kaj al ni'a sinjor'o la Etern'ul'o ordon'is don'i la part'o'n de ni'a frat'o Celofĥad al li'a'j fil'in'o'j.
3 Sed se ili far'iĝ'os edz'in'o'j de iu el la fil'o'j de ali'a trib'o de la Izrael'id'o'j, tiam ili'a posed'aĵ'o est'os for'pren'it'a el la posed'aĵ'o de ni'a'j patr'o'j, kaj al'iĝ'os al la posed'aĵ'o de tiu trib'o, al kiu ili ek'aparten'os, kaj el ni'a lot'e ricev'it'a posed'aĵ'o ĝi est'os for'pren'it'a.
4 Kaj kiam eĉ est'os jubile'a jar'o ĉe la Izrael'id'o'j, ili'a posed'aĵ'o rest'os al'ig'it'a al la posed'aĵ'o de tiu trib'o, al kiu ili aparten'os ; kaj el la posed'aĵ'o de la trib'o de ni'a'j patr'o'j ili'a posed'aĵ'o rest'os for'pren'it'a.
5 Tiam Mose'o don'is ordon'o'n al la Izrael'id'o'j laŭ la instrukci'o de la Etern'ul'o, dir'ant'e : Prav'e parol'as la trib'o de la Jozef'id'o'j.
6 Jen kio'n ordon'is la Etern'ul'o koncern'e la fil'in'o'j'n de Celofĥad : Ili pov'as far'iĝ'i edz'in'o'j de tiu'j, kiu'j plaĉ'os al ili, sed nur en famili'o el la trib'o de si'a'j patr'o'j ili edz'in'iĝ'u ; 7 por ke ne trans'ir'u hered'a posed'aĵ'o de la Izrael'id'o'j el unu trib'o en ali'a'n trib'o'n, ĉar ĉiu el la Izrael'id'o'j dev'as rest'i fortik'e ĉe la posed'aĵ'o de la trib'o de li'a'j patr'o'j.
8 Kaj ĉiu fil'in'o, kiu hered'as posed'aĵ'o'n en la trib'o'j de la Izrael'id'o'j, dev'as edz'in'iĝ'i kun iu el la famili'o'j de la trib'o de ŝi'a patr'o, por ke la Izrael'id'o'j hered'u ĉiu la posed'aĵ'o'n de si'a'j patr'o'j ; 9 kaj por ke posed'aĵ'o ne trans'ir'u el unu trib'o en ali'a'n trib'o'n, sed ĉiu trib'o de la Izrael'id'o'j rest'u fortik'e ĉe si'a posed'aĵ'o.
10 Kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, tiel far'is la fil'in'o'j de Celofĥad ; 11 kaj Maĥla, Tirca kaj Ĥogla kaj Milka kaj No'a, la fil'in'o'j de Celofĥad, edz'in'iĝ'is kun fil'o'j de si'a'j onkl'o'j.
12 En la famili'o'j de la fil'o'j de Man'as'e, fil'o de Jozef, ili edz'in'iĝ'is, kaj ili'a posed'aĵ'o rest'is en la trib'o de la famili'o de ili'a patr'o.
13 Tio est'as la ordon'o'j kaj la leĝ'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o don'is per Mose'o al la Izrael'id'o'j en la step'o'j de Moab, ĉe la Jeriĥ'a Jordan.

Re'admon'o –Kvin'a libr'o de Mose'o

Ĉapitr'o 1

    Jen est'as la vort'o'j, kiu'j'n dir'is Mose'o al la tut'a Izrael trans'e de Jordan, en la dezert'o, en la step'o antaŭ Suf, inter Par'a'n kaj Tof'el kaj Lab'a'n kaj Ĥacerot kaj Di- Zahab, 2 dek unu tag'o'j'n mal'proksim'e de Ĥoreb, sur la voj'o de la mont'o Se'ir al Kadeŝ- Bar'ne'a.
3 Tio est'is en la kvar'dek'a jar'o, en la dek - unu'a monat'o, en la unu'a tag'o de la monat'o, Mose'o parol'is al la Izrael'id'o'j konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al li por ili.
4 Post kiam li venk'o'bat'is Siĥ'on'o'n, la reĝ'o'n de la Amorid'o'j, kiu loĝ'is en Ĥeŝbon, kaj Og'o'n, la reĝ'o'n de Baŝ'a'n, kiu loĝ'is en Aŝtar'ot kaj en Ed're'i ; 5 trans'e de Jordan, en la land'o de Moab, Mose'o komenc'is klar'ig'i ĉi tiu'n instru'o'n, kaj dir'is : 6 La Etern'ul'o, ni'a Di'o, dir'is al ni sur Ĥoreb jen'e : Sufiĉ'e vi loĝ'is sur ĉi tiu mont'o ; 7 turn'iĝ'u kaj el'mov'iĝ'u, kaj ir'u sur la mont'o'n de la Amorid'o'j kaj al ĉiu'j ili'a'j najbar'o'j en la step'o, sur la mont'o kaj en la val'o kaj en la sud'o kaj sur la bord'o de la mar'o, en la land'o'n de la Kanaan'id'o'j kaj sur Lebanon'o'n, ĝis la grand'a river'o, la river'o Eŭfrat'o.
8 Vid'u, Mi don'as al vi la land'o'n ; ir'u kaj ek'posed'u la land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, ke Li don'os ĝi'n al ili kaj al ili'a id'ar'o post ili.
9 Kaj mi dir'is al vi en tiu temp'o jen'e : Mi ne pov'as sol'a port'i vi'n ; 10 la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mult'ig'is vi'n, kaj jen vi est'as nun mult'eg'o, kiel la stel'o'j de la ĉiel'o.
11 La Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, mult'ig'u vi'n mil'obl'e kontraŭ vi'a nun'a nombr'o, kaj Li ben'u vi'n, kiel Li dir'is al vi !
12 Kiel mi pov'us sol'a port'i la pen'ad'o'n por vi kaj vi'a'n ŝarĝ'o'n kaj vi'a'j'n disput'o'j'n ?
13 Elekt'u al vi el vi'a'j trib'o'j vir'o'j'n saĝ'a'j'n kaj kompetent'a'j'n kaj kon'at'a'j'n, kaj mi star'ig'os ili'n, kiel vi'a'j'n estr'o'j'n.
14 Kaj vi respond'is al mi kaj dir'is : Bon'a est'as la afer'o, kiu'n vi propon'is far'i.
15 Tiam mi pren'is la ĉef'o'j'n de vi'a'j trib'o'j, vir'o'j'n saĝ'a'j'n kaj kon'at'a'j'n, kaj mi far'is ili'n estr'o'j super vi, mil'estr'o'j kaj cent'estr'o'j kaj kvin'dek'estr'o'j kaj dek'estr'o'j kaj kontrol'ist'o'j en vi'a'j trib'o'j.
16 Kaj mi ordon'is al vi'a'j juĝ'ist'o'j en tiu temp'o, dir'ant'e : Aŭskult'u vi'a'j'n frat'o'j'n kaj juĝ'u just'e inter hom'o kaj li'a frat'o kaj fremd'ul'o.
17 Ne disting'u vizaĝ'o'j'n ĉe la juĝ'o ; mal'grand'a'n kaj grand'a'n egal'e aŭskult'u ; tim'u neniu'n, ĉar la juĝ'o est'as afer'o de Di'o ; kaj afer'o'n, kiu est'os mal'facil'a por vi, ven'ig'u al mi, kaj mi ĝi'n aŭskult'os.
18 Kaj mi don'is al vi ordon'o'n en tiu temp'o pri ĉio, kio'n vi dev'as far'i.
19 Kaj ni for'ir'is de Ĥoreb, kaj tra'ir'is tiu'n tut'a'n grand'a'n kaj terur'a'n dezert'o'n, kiu'n vi vid'is, sur la voj'o al la mont'o de la Amorid'o'j, kiel ordon'is al ni la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; kaj ni ven'is al Kadeŝ- Bar'ne'a.
20 Kaj mi dir'is al vi : Vi ven'is al la mont'o de la Amorid'o'j, kiu'n la Etern'ul'o, ni'a Di'o, don'as al ni ; 21 vid'u, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi la land'o'n ; ir'u, ek'posed'u ĝi'n, kiel dir'is al vi la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j ; ne tim'u kaj ne trem'u.
22 Sed vi ĉiu'j al'ir'is al mi, kaj dir'is : Ni send'u antaŭ ni vir'o'j'n, ke ili esplor'u por ni la land'o'n, kaj al'port'u al ni sci'ig'o'n pri la voj'o, per kiu ni dev'as ir'i, kaj pri la urb'o'j, al kiu'j ni dev'as ven'i.
23 Kaj tio plaĉ'is al mi, kaj mi pren'is el vi dek du vir'o'j'n, po unu vir'o el trib'o ; 24 kaj ili ir'is kaj supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n, kaj ven'is al la val'o Eŝkol kaj esplor'rigard'is ĝi'n.
25 Kaj ili pren'is en si'a'j'n man'o'j'n iom el la frukt'o'j de la land'o kaj liver'is al ni, kaj al'port'is al ni sci'ig'o'n, kaj dir'is : Bon'a est'as la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, ni'a Di'o, don'as al ni.
26 Sed vi ne vol'is ir'i, kaj vi mal'obe'is la vort'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 27 kaj vi murmur'is en vi'a'j tend'o'j, kaj dir'is : Pro la mal'am'o de la Etern'ul'o kontraŭ ni, Li el'konduk'is ni'n el la land'o Egipt'a, por trans'don'i ni'n en la man'o'n de la Amorid'o'j, por ke ili eksterm'u ni'n ; 28 kie'n ni ir'u ?
Ni'a'j frat'o'j ek'tim'ig'is ni'a'n kor'o'n, dir'ant'e : La popol'o est'as pli grand'a kaj pli alt'kresk'a ol ni, la urb'o'j est'as grand'a'j kaj fortik'ig'it'a'j ĝis la ĉiel'o, kaj ankaŭ Anak'id'o'j'n ni tie vid'is.
29 Kaj mi dir'is al vi : Ne trem'u kaj ne tim'u ili'n ; 30 la Etern'ul'o vi'a Di'o, kiu ir'as antaŭ vi, Li batal'os por vi, simil'e al ĉio, kio'n Li far'is por vi en Egipt'uj'o antaŭ vi'a'j okul'o'j, 31 kaj en la dezert'o, kie, kiel vi vid'is, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, port'is vi'n, kiel hom'o port'as si'a'n fil'o'n, sur la tut'a voj'o, kiu'n vi ir'is, ĝis vi ven'is al ĉi tiu lok'o.
32 Sed eĉ ĉe tio vi ne fid'as la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, 33 kiu ir'as antaŭ vi sur la voj'o, por serĉ'i por vi lok'o'n, kie vi pov'us halt'i tend'ar'e, nokt'e en fajr'o, por montr'i al vi la voj'o'n, kiu'n vi dev'as ir'i, kaj tag'e en nub'o.
34 Kaj la Etern'ul'o aŭd'is vi'a'j'n vort'o'j'n, kaj Li ek'koler'is kaj ĵur'is, dir'ant'e : 35 Neniu el ĉi tiu'j hom'o'j, el ĉi tiu mal'bon'a generaci'o, vid'os la bon'a'n land'o'n, kiu'n Mi ĵur'is don'i al vi'a'j patr'o'j ; 36 nur Kaleb, fil'o de Jefune, vid'os ĝi'n ; kaj pro tio, ke li sekv'is la Etern'ul'o'n, Mi don'os al li kaj al li'a'j fil'o'j la land'o'n, kiu'n li tra'ir'is.
37 Ankaŭ kontraŭ mi la Etern'ul'o ek'koler'is pro vi, dir'ant'e : Vi ankaŭ ne ven'os tie'n ; 38 Josu'o, fil'o de Nun, kiu star'as antaŭ vi, li ven'os tie'n ; li'n fort'ig'u, ĉar li don'os ĝi'n al Izrael kiel posed'aĵ'o'n.
39 Kaj vi'a'j infan'o'j, pri kiu'j vi dir'is, ke ili far'iĝ'os milit'akir'aĵ'o, kaj vi'a'j fil'o'j, kiu'j nun ankoraŭ ne sci'as bon'o'n nek mal'bon'o'n, ili ven'os tie'n, kaj al ili Mi don'os ĝi'n, kaj ili ek'posed'os ĝi'n.
40 Sed vi turn'iĝ'u, kaj ir'u en la dezert'o'n en la direkt'o al la Ruĝ'a Mar'o.
41 Kaj vi respond'is kaj dir'is al mi : Ni pek'is antaŭ la Etern'ul'o ; ni ir'os kaj batal'os, konform'e al ĉio, kio'n ordon'is al ni la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; kaj ĉiu el vi zon'is si'n per si'a'j batal'il'o'j, kaj vi pret'ig'is vi'n, por ir'i sur la mont'o'n.
42 Sed la Etern'ul'o dir'is al mi : Dir'u al ili : Ne ir'u kaj ne batal'u, ĉar Mi ne est'as inter vi ; por ke vi ne est'u frap'it'a'j de vi'a'j mal'amik'o'j.
43 Kaj mi dir'is al vi, sed vi ne aŭskult'is ; kaj vi mal'obe'is la vort'o'j'n de la Etern'ul'o, kaj vi est'is mal'humil'a'j kaj ir'is sur la mont'o'n.
44 Tiam el'ir'is kontraŭ vi'n la Amorid'o'j, kiu'j loĝ'is sur tiu mont'o, kaj ili pel'is vi'n tiel, kiel far'as la abel'o'j, kaj bat'is vi'n sur Se'ir ĝis Ĥorma.
45 Kaj vi re'ven'is kaj plor'is antaŭ la Etern'ul'o ; sed la Etern'ul'o ne aŭskult'is vi'a'n voĉ'o'n kaj ne atent'is vi'n.
46 Kaj vi loĝ'is en Kadeŝ long'a'n temp'o'n, la temp'o'n, dum kiu vi loĝ'is.

Ĉapitr'o 2

    Kaj ni turn'is ni'n kaj el'mov'iĝ'is en la dezert'o'n en la direkt'o al la Ruĝ'a Mar'o, kiel la Etern'ul'o dir'is al mi ; kaj ni ĉirkaŭ'ir'is la mont'o'n Se'ir dum long'a temp'o.
2 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi jen'e : 3 Sufiĉ'e vi ĉirkaŭ'ir'is ĉi tiu'n mont'o'n ; turn'u vi'n nord'e'n ; 4 kaj al la popol'o don'u tia'n ordon'o'n : Vi preter'ir'os la lim'o'n de vi'a'j frat'o'j la Esav'id'o'j, kiu'j loĝ'as sur Se'ir, kaj ili tim'os vi'n ; sed gard'u vi'n fort'e.
5 Ne komenc'u batal'o'n kontraŭ ili, ĉar Mi ne don'os al vi el ili'a land'o eĉ larĝ'ec'o'n de pland'o ; ĉar al Esav Mi don'is, kiel hered'aĵ'o'n, la mont'o'n Se'ir.
6 Manĝ'aĵ'o'n aĉet'u de ili pro mon'o kaj manĝ'u ; kaj eĉ akv'o'n aĉet'u de ili pro mon'o kaj trink'u ; 7 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ben'is vi'n en ĉiu far'o de vi'a'j man'o'j ; Li gvid'is vi'a'n ir'ad'o'n tra ĉi tiu grand'a dezert'o ; jen jam kvar'dek jar'o'j'n la Etern'ul'o est'as kun vi, kaj nenio mank'is al vi.
8 Kaj ni preter'ir'is flank'e de ni'a'j frat'o'j la Esav'id'o'j, kiu'j loĝ'as sur Se'ir, flank'e de la voj'o step'a, de El'at kaj de Ecjon- Geber.
Kaj ni turn'is ni'n kaj ir'is laŭ la voj'o al la dezert'o de Moab.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Ne far'u mal'amik'aĵ'o'n al Moab kaj ne komenc'u milit'o'n kontraŭ ili, ĉar Mi ne don'os al vi hered'aĵ'o'n el ili'a land'o ; ĉar al la fil'o'j de Lot mi don'is Ar'o'n kiel hered'a'n posed'aĵ'o'n.
(10 La Emid'o'j antaŭ'e loĝ'is tie, popol'o grand'a kaj grand'nombr'a, kaj alt'kresk'a kiel la Anak'id'o'j.
11 Ankaŭ ili'n oni kalkul'is inter la Rafa'id'o'j, kiel la Anak'id'o'j'n ; kaj la Moab'id'o'j nom'as ili'n Emid'o'j.
12 Kaj sur Se'ir loĝ'is antaŭ'e la Ĥor'id'o'j ; sed la Esav'id'o'j for'pel'is ili'n kaj eksterm'is ili'n de antaŭ si kaj ek'loĝ'is sur ili'a lok'o, kiel ag'is Izrael kun la land'o de si'a posed'aĵ'o, kiu'n la Etern'ul'o don'is al ili.
)13 Nun lev'iĝ'u kaj trans'ir'u la val'o'n Zared.
Kaj ni trans'ir'is la val'o'n Zared.
14 Kaj la temp'o, dum kiu ni ir'is de Kadeŝ- Bar'ne'a, ĝis ni trans'ir'is la val'o'n Zared, est'is tri'dek ok jar'o'j, ĝis for'mort'is el la tend'ar'o la tut'a generaci'o de milit'ist'o'j, kiel ĵur'is al ili la Etern'ul'o.
15 Kaj ankaŭ la man'o de la Etern'ul'o est'is sur ili, por eksterm'i ili'n el inter la tend'ar'o, ĝis ili ĉiu'j for'mort'is.
16 Kaj kiam for'mort'is ĉiu'j milit'ist'o'j el inter la popol'o, 17 tiam la Etern'ul'o ek'parol'is al mi, dir'ant'e : 18 Vi ir'as nun preter la lim'o de Moab, preter Ar, 19 kaj vi al'proksim'iĝ'as al la Amon'id'o'j ; ne far'u al ili mal'amik'aĵ'o'n kaj ne batal'u kontraŭ ili, ĉar Mi ne don'os al vi hered'aĵ'o'n el la land'o de la Amon'id'o'j ; ĉar al la fil'o'j de Lot Mi don'is ĝi'n kiel hered'a'n posed'aĵ'o'n.
(20 Kiel land'o'n de Rafa'id'o'j oni rigard'as ankaŭ ĝi'n ; Rafa'id'o'j loĝ'is en ĝi antaŭ'e ; kaj la Amon'id'o'j nom'as ili'n Zamzumoj ; 21 tio est'is popol'o grand'a kaj grand'nombr'a, kaj alt'kresk'a kiel la Anak'id'o'j ; sed la Etern'ul'o eksterm'is ili'n antaŭ ili, kaj ili for'pel'is ili'n kaj ek'loĝ'is sur ili'a lok'o ; 22 kiel Li far'is por la Esav'id'o'j, kiu'j loĝ'as sur Se'ir, antaŭ kiu'j Li eksterm'is la Ĥor'id'o'j'n, kaj ili for'pel'is ili'n kaj loĝ'is sur ili'a lok'o ĝis la nun'a tag'o.
23 Kaj la Avid'o'j'n, kiu'j loĝ'is en vilaĝ'o'j ĝis Gaz'a, eksterm'is la Kaftor'id'o'j, kiu'j el'ir'is el Kaftor, kaj ili ek'loĝ'is sur ili'a lok'o.
)24 Lev'iĝ'u, el'mov'iĝ'u kaj trans'ir'u la torent'o'n Arn'o'n ; rigard'u, Mi trans'don'as en vi'a'n man'o'n Siĥ'on'o'n, la reĝ'o'n de Ĥeŝbon, la Amorid'o'n, kaj li'a'n land'o'n ; komenc'u ek'posed'i kaj milit'u kontraŭ li.
25 De la nun'a tag'o Mi komenc'os ĵet'ad'i terur'o'n kaj tim'o'n antaŭ vi sur la popol'o'j'n sub la tut'a ĉiel'o ; tiu'j, kiu'j aŭd'os la fam'o'n pri vi, ek'trem'os kaj ek'tim'os antaŭ vi.
26 Kaj mi send'is send'it'o'j'n el la dezert'o Kedemot al Siĥ'o'n, la reĝ'o de Ĥeŝbon, kun vort'o'j de pac'o, dir'ant'e : 27 Mi dezir'us ir'i tra vi'a land'o ; mi ir'os nur laŭ la voj'o, mi ne for'flank'iĝ'os dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n ; 28 manĝ'aĵ'o'n vend'u al mi pro mon'o, kaj mi manĝ'os, kaj akv'o'n don'u al mi pro mon'o, kaj mi trink'os : nur per mi'a'j pied'o'j mi tra'ir'os —29 kiel far'is al mi la Esav'id'o'j, kiu'j loĝ'as sur Se'ir, kaj la Moab'id'o'j, kiu'j loĝ'as en Ar —ĝis mi trans'ir'os Jordan'o'n en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, ni'a Di'o, don'as al ni.
30 Sed ne vol'is Siĥ'o'n, la reĝ'o de Ĥeŝbon, tra'las'i ni'n, ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, obstin'ig'is li'a'n spirit'o'n kaj mal'ced'em'ig'is li'a'n kor'o'n, por trans'don'i li'n en vi'a'n man'o'n, kiel nun.
31 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Rigard'u, Mi komenc'as trans'don'i al vi Siĥ'on'o'n kaj li'a'n land'o'n ; komenc'u posed'pren'i li'a'n land'o'n.
32 Kaj Siĥ'o'n el'ir'is kontraŭ ni'n, li kaj li'a tut'a popol'o, por batal'o apud Jahac.
33 Kaj trans'don'is li'n la Etern'ul'o, ni'a Di'o, al ni, kaj ni venk'o'bat'is li'n kaj li'a'j'n fil'o'j'n kaj li'a'n tut'a'n popol'o'n.
34 Kaj ni milit'akir'is en tiu temp'o ĉiu'j'n li'a'j'n urb'o'j'n, kaj ni eksterm'is en ĉiu urb'o la vir'o'j'n kaj la vir'in'o'j'n kaj la infan'o'j'n, ni rest'ig'is neniu'n ; 35 nur la brut'o'j'n ni pren'is al ni, kiel milit'akir'aĵ'o'n, kaj la rab'aĵ'o'n el la urb'o'j, kiu'j'n ni milit'akir'is.
36 De Ar'o'er, kiu est'as sur la bord'o de la torent'o Arn'o'n, kaj la urb'o, kiu est'as en la val'o, ĝis Gilead ne est'is urb'o, kiu pov'us kontraŭ'star'i al ni : ĉio'n trans'don'is al ni la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; 37 nur al la land'o de la Amon'id'o'j vi ne al'proksim'iĝ'is, al la tut'a bord'o de la torent'o Jabok, kaj al la urb'o'j de la mont'o, kaj al ĉio, pri kio mal'permes'is la Etern'ul'o, ni'a Di'o.

Ĉapitr'o 3

    Kaj ni turn'is ni'n kaj ek'ir'is laŭ la voj'o al Baŝ'a'n.
Kaj el'ir'is kontraŭ ni'n Og, la reĝ'o de Baŝ'a'n, li kaj li'a tut'a popol'o, por batal'o apud Ed're'i.
2 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Ne tim'u li'n ; ĉar en vi'a'n man'o'n Mi trans'don'is li'n kaj li'a'n tut'a'n popol'o'n kaj li'a'n land'o'n, kaj vi far'os al li, kiel vi far'is al Siĥ'o'n, la reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu loĝ'is en Ĥeŝbon.
3 Kaj la Etern'ul'o, ni'a Di'o, trans'don'is en ni'a'n man'o'n ankaŭ Og'o'n, la reĝ'o'n de Baŝ'a'n, kaj li'a'n tut'a'n popol'o'n ; kaj ni bat'is li'n tiel, ke neniu rest'is ĉe li.
4 Kaj ni milit'akir'is tiam ĉiu'j'n li'a'j'n urb'o'j'n ; ne est'is urb'o, kiu'n ni ne pren'is de ili : ses'dek urb'o'j'n, la tut'a'n distrikt'o'n de Arg'ob, la regn'o'n de Og la Baŝan'a.
5 Ĉiu'j tiu'j urb'o'j est'is fortik'ig'it'a'j per alt'a mur'o, per pord'eg'o'j kaj rigl'il'o'j, krom la tre mult'a'j urb'o'j ne fortik'ig'it'a'j.
6 Kaj ni eksterm'is ili'n, kiel ni far'is al Siĥ'o'n, la reĝ'o de Ĥeŝbon, ni eksterm'is en ĉiu urb'o la vir'o'j'n, la vir'in'o'j'n, kaj la infan'o'j'n ; 7 sed ĉiu'j'n brut'o'j'n kaj la rab'aĵ'o'n el la urb'o'j ni pren'is al ni, kiel milit'akir'aĵ'o'n.
8 Kaj ni pren'is tiam el la man'o'j de la du reĝ'o'j de la Amorid'o'j la land'o'n, kiu est'as trans'e de Jordan, de la torent'o Arn'o'n ĝis la mont'o Ĥermon (9 la Cidon'an'o'j nom'as Ĥermon'o'n Sirjon, kaj la Amorid'o'j nom'as ĝi'n Sen'ir ), 10 ĉiu'j'n urb'o'j'n sur la eben'aĵ'o, kaj la tut'a'n Gilead'o'n kaj la tut'a'n Baŝan'o'n ĝis Salĥa kaj Ed're'i, urb'o'j de la regn'o de Og la Baŝan'a.
(11 Ĉar nur Og, la reĝ'o de Baŝ'a'n, est'is rest'int'a el la rest'o de la Rafa'id'o'j.
Jen est'as li'a lit'o, fer'a lit'o, jen ĝi est'as en Rab'a de la Amon'id'o'j : naŭ uln'o'j est'as ĝi'a long'ec'o kaj kvar uln'o'j est'as ĝi'a larĝ'ec'o, laŭ la uln'o'j de vir'o.
)12 Kaj tiu'n land'o'n ni ek'posed'is en tiu temp'o : de Ar'o'er, kiu est'as apud la torent'o Arn'o'n, kaj du'on'o'n de la mont'o Gilead kun ĝi'a'j urb'o'j mi don'is al la Ruben'id'o'j kaj al la Gad'id'o'j ; 13 kaj la ceter'a'n part'o'n de Gilead kaj la tut'a'n Baŝan'o'n, la regn'o'n de Og, mi don'is al du'on'o de la trib'o de Man'as'e, la tut'a'n distrikt'o'n de Arg'ob.
(La tut'a'n tiu'n Baŝan'o'n oni nom'as land'o de Rafa'id'o'j.
14 Ja'ir, fil'o de Man'as'e, pren'is la tut'a'n distrikt'o'n de Arg'ob ĝis la lim'o de la Geŝur'id'o'j kaj Maaĥat'id'o'j, kaj li don'is al Baŝ'a'n laŭ si'a nom'o la nom'o'n Vilaĝ'o'j de Ja'ir, tiel est'as ĝis nun.
)15 Kaj al Maĥ'ir mi don'is Gilead'o'n.
16 Kaj al la Ruben'id'o'j kaj al la Gad'id'o'j mi don'is de Gilead ĝis la torent'o Arn'o'n, kun la mez'o de la val'o por lim'o ; ankaŭ ĝis la torent'o Jabok, lim'o de la Amon'id'o'j ; 17 kaj la step'o'n, kun Jordan por lim'o, de Kin'er'et ĝis la mar'o de la eben'aĵ'o, la Sal'a Mar'o, ĉe la baz'o de Pisga en la orient'o.
18 Kaj mi far'is al vi ordon'o'n en tiu temp'o, dir'ant'e : La Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'is al vi ĉi tiu'n land'o'n, por ke vi posed'u ĝi'n ; arm'it'a'j ir'u antaŭ vi'a'j frat'o'j la Izrael'id'o'j, ĉiu'j milit'kapabl'a'j.
19 Nur vi'a'j edz'in'o'j kaj vi'a'j infan'o'j kaj vi'a'j brut'ar'o'j —mi sci'as, ke vi hav'as grand'nombr'a'j'n brut'ar'o'j'n —rest'u en vi'a'j urb'o'j, kiu'j'n mi don'is al vi ; 20 ĝis la Etern'ul'o don'os ripoz'o'n al vi'a'j frat'o'j, kiel al vi, kaj ili ankaŭ ek'posed'os la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al ili trans'e de Jordan ; tiam vi re'ir'os ĉiu al si'a posed'aĵ'o, kiu'n mi don'is al vi.
21 Kaj al Josu'o mi ordon'is en tiu temp'o, dir'ant'e : Vi'a'j okul'o'j vid'is ĉio'n, kio'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'is al tiu'j du reĝ'o'j ; tiel la Etern'ul'o far'os al ĉiu'j regn'o'j, kiu'j'n vi tra'ir'os.
22 Ne tim'u ili'n ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, batal'as por vi.
23 Kaj mi preĝ'is al la Etern'ul'o en tiu temp'o, dir'ant'e : 24 Mi'a Sinjor'o, ho Etern'ul'o !
Vi komenc'is montr'ad'i al Vi'a serv'ant'o Vi'a'n grand'ec'o'n kaj Vi'a'n fort'a'n man'o'n ; ĉar kie est'as di'o en la ĉiel'o aŭ sur la ter'o, kiu pov'us far'i simil'e al Vi'a'j far'o'j kaj al Vi'a potenc'o ?
25 Mi dezir'us trans'ir'i kaj vid'i tiu'n bon'a'n land'o'n, kiu est'as trans'e de Jordan, tiu'n bel'a'n mont'o'n kaj Lebanon'o'n.
26 Sed la Etern'ul'o ek'koler'is kontraŭ mi pro vi kaj ne aŭskult'is mi'n ; kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Sufiĉ'e, ne parol'u al Mi plu pri tio.
27 Supr'e'n'ir'u sur la supr'o'n de Pisga, kaj direkt'u vi'a'j'n okul'o'j'n al okcident'o kaj al nord'o kaj al sud'o kaj al orient'o kaj rigard'u per vi'a'j okul'o'j ; ĉar vi ne trans'ir'os ĉi tiu'n Jordan'o'n.
28 Kaj don'u instrukci'o'j'n al Josu'o kaj fort'ig'u kaj kuraĝ'ig'u li'n, ĉar li trans'ir'os antaŭ ĉi tiu popol'o, kaj li posed'ig'os al ili la land'o'n, kiu'n vi vid'os.
29 Kaj ni rest'is en la val'o, kontraŭ Bet - Peor.

Ĉapitr'o 4

    Kaj nun, ho Izrael, aŭskult'u la leĝ'o'j'n kaj la regul'o'j'n, kiu'j'n mi instru'as al vi, ke vi ili'n plen'um'u, por ke vi viv'u kaj ven'u kaj hered'u la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, don'as al vi.
2 Ne al'don'u al tio, kio'n mi ordon'as al vi, kaj ne de'pren'u de ĝi ; sed observ'u la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'j'n mi ordon'as al vi.
3 Vi'a'j okul'o'j vid'is, kio'n la Etern'ul'o far'is pro Baal - Peor ; ĉar ĉiu'n hom'o'n, kiu sekv'is Baal - Peor'o'n, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, eksterm'is el inter vi ; 4 sed vi, kiu'j rest'is al'iĝ'int'a'j al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi ĉiu'j viv'as hodiaŭ.
5 Rigard'u, mi instru'is al vi leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n, kiel ordon'is al mi la Etern'ul'o, mi'a Di'o, ke vi ag'u tiel en la land'o, en kiu'n vi ven'as, por ek'posed'i ĝi'n.
6 Kaj observ'u kaj plen'um'u ili'n ; ĉar tio est'as vi'a saĝ'o kaj vi'a prudent'o en la okul'o'j de la popol'o'j, kiu'j aŭd'os pri ĉiu'j ĉi tiu'j leĝ'o'j, kaj dir'os : Efektiv'e, popol'o saĝ'a kaj prudent'a est'as tiu grand'a popol'o.
7 Ĉar kie est'as grand'a popol'o, al kiu di'o'j est'as tiel proksim'a'j, kiel la Etern'ul'o, ni'a Di'o, ĉiu'foj'e, kiam ni vok'as al Li ?
8 Kaj kie est'as grand'a popol'o, kiu hav'as leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n just'a'j'n, kiel la tut'a ĉi tiu instru'o, kiu'n mi don'as al vi hodiaŭ ?
9 Nur gard'u vi'n kaj fort'e gard'u vi'a'n anim'o'n, ke vi ne forges'u la afer'o'j'n, kiu'j'n vid'is vi'a'j okul'o'j, kaj ke ili ne el'ir'u el vi'a kor'o dum vi'a tut'a viv'o ; kaj rakont'u al vi'a'j fil'o'j kaj al la fil'o'j de vi'a'j fil'o'j 10 pri la tag'o, en kiu vi star'is antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ĉe Ĥoreb, kiam la Etern'ul'o dir'is al mi : Kun'ven'ig'u al Mi la popol'o'n, kaj Mi aŭd'ig'os al ili Mi'a'j'n vort'o'j'n, per kiu'j ili lern'os tim'i Mi'n dum la tut'a temp'o, kiu'n ili viv'as sur la ter'o, kaj ili lern'ig'os si'a'j'n fil'o'j'n.
11 Tiam vi al'proksim'iĝ'is kaj star'iĝ'is ĉe la baz'o de la mont'o, kaj la mont'o brul'is per fajr'o ĝis la mez'o de la ĉiel'o, en mal'lum'o, nub'o, kaj nebul'o.
12 Kaj la Etern'ul'o parol'is al vi el mez'e de la fajr'o ; la voĉ'o'n de la vort'o'j vi aŭd'is, sed figur'o'n vi ne vid'is, nur la voĉ'o'n.
13 Kaj li sci'ig'is al vi Si'a'n inter'lig'o'n, kiu'n Li ordon'is al vi plen'um'i, la dek ordon'o'j'n ; kaj Li skrib'is ili'n sur du ŝton'a'j tabel'o'j.
14 Kaj al mi la Etern'ul'o en tiu temp'o ordon'is instru'i al vi la leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n, por ke vi plen'um'ad'u ili'n en la land'o, en kiu'n vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n.
15 Gard'u do bon'e vi'a'j'n anim'o'j'n : ĉar vi vid'is nenia'n figur'o'n en tiu tag'o, kiam la Etern'ul'o parol'is al vi sur Ĥoreb el mez'e de la fajr'o ; 16 vi do ne mal'ĉast'iĝ'u, kaj ne far'u al vi ia'n skulpt'aĵ'o'n, bild'o'n de ia idol'o, figur'o'n de vir'o aŭ vir'in'o, 17 figur'o'n de brut'o, kiu est'as sur la ter'o, figur'o'n de la flug'il'hav'a bird'o, kiu flug'as sub la ĉiel'o, 18 figur'o'n de io, kio ramp'as sur la ter'o, figur'o'n de ia fiŝ'o, kiu est'as en akv'o, mal'supr'e de la ter'o.
19 Kaj, lev'int'e vi'a'j'n okul'o'j'n al la ĉiel'o kaj vid'int'e la sun'o'n kaj la lun'o'n kaj la stel'o'j'n kaj la tut'a'n arme'o'n de la ĉiel'o, ne for'log'iĝ'u, kaj ne ador'klin'iĝ'u antaŭ ili kaj ne serv'u ili'n, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, destin'is por ĉiu'j popol'o'j sub la tut'a ĉiel'o.
20 Kaj vi'n la Etern'ul'o pren'is, kaj el'konduk'is vi'n el la fer'a forn'o, el Egipt'uj'o, por ke vi est'u al Li popol'o hered'e aparten'ant'a, kiel nun.
21 Kaj la Etern'ul'o ek'koler'is mi'n pro vi, kaj ĵur'is, ke mi ne trans'ir'os Jordan'o'n, kaj mi ne ven'os en la bon'a'n land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n ; 22 ĉar mi mort'os en ĉi tiu land'o, mi ne trans'ir'os Jordan'o'n, sed vi trans'ir'os kaj ek'posed'os tiu'n bon'a'n land'o'n.
23 Gard'u vi'n, ke vi ne forges'u la inter'lig'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'n Li far'is kun vi, kaj ke vi ne far'u al vi ia'n skulpt'aĵ'o'n, figur'o'n de io, kiel ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
24 Ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as fajr'o konsum'ant'a, Di'o sever'a.
25 Se vi nask'os fil'o'j'n kaj fil'o'j'n de fil'o'j, kaj, long'e viv'int'e sur la ter'o, vi mal'ĉast'iĝ'os kaj far'os skulpt'it'a'n figur'o'n de io kaj far'os mal'bon'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, koler'ig'ant'e Li'n : 26 mi atest'ig'as al vi hodiaŭ la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n, ke vi rapid'e pere'os de sur la ter'o, por kies ek'posed'o vi trans'ir'as Jordan'o'n ; ne long'e vi loĝ'os sur ĝi, sed vi est'os eksterm'it'a'j.
27 Kaj la Etern'ul'o dis'sem'os vi'n inter la popol'o'j, kaj vi rest'os en mal'grand'a nombr'o inter la popol'o'j, al kiu'j la Etern'ul'o vi'n for'ir'ig'os.
28 Kaj vi serv'os tie al di'o'j, kiu'j est'as far'it'aĵ'o de hom'a'j man'o'j, lign'o kaj ŝton'o, kiu'j ne vid'as kaj ne aŭd'as kaj ne manĝ'as kaj ne flar'as.
29 Kaj vi serĉ'os el tie la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n ; kaj vi trov'os, se vi serĉ'os Li'n per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o.
30 Kiam vi est'os en mizer'o kaj kiam vi'n traf'os ĉio ĉi tio en la mal'proksim'a ven'ont'a temp'o, tiam vi re'ven'os al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj vi aŭskult'os Li'a'n voĉ'o'n ; 31 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as Di'o kompat'em'a ; Li ne for'las'os vi'n nek pere'ig'os vi'n, kaj ne forges'os la inter'lig'o'n kun vi'a'j patr'o'j, pri kiu Li ĵur'is al ili.
32 Ĉar demand'u la temp'o'j'n antaŭ'a'j'n, kiu'j est'is antaŭ vi de post tiu tag'o, en kiu la Etern'ul'o kre'is hom'o'n sur la ter'o, kaj de unu rand'o de la ĉiel'o ĝis la ali'a rand'o : Ĉu est'is io, kiel ĉi tiu grand'a afer'o, aŭ ĉu oni aŭd'is pri io simil'a ?
33 Ĉu aŭd'is la popol'o la voĉ'o'n de Di'o, parol'ant'a'n el mez'e de fajr'o, kiel vi aŭd'is, kaj rest'is viv'ant'a ?
34 Aŭ ĉu prov'is ia di'o ir'i kaj pren'i al si unu popol'o'n el inter ali'a popol'o per prov'o'j, per sign'o'j, kaj per mirakl'o'j, kaj per milit'o kaj per fort'a man'o kaj per etend'it'a brak'o kaj per grand'a'j terur'aĵ'o'j, simil'e al ĉio, kio'n far'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en Egipt'uj'o, antaŭ vi'a'j okul'o'j ?
35 Al vi tio est'is montr'it'a, por ke vi sci'u, ke la Etern'ul'o est'as Di'o, ke ne ekzist'as ali'a krom Li.
36 El la ĉiel'o Li aŭd'ig'is al vi Si'a'n voĉ'o'n, por instru'i vi'n, kaj sur la ter'o Li montr'is al vi Si'a'n grand'a'n fajr'o'n, kaj Li'a'j'n vort'o'j'n vi aŭd'is el mez'e de la fajr'o.
37 Kaj ĉar Li am'is vi'a'j'n patr'o'j'n, tial Li elekt'is ili'a'n id'ar'o'n post ili, kaj el'konduk'is vi'n per Si'a vizaĝ'o, per Si'a grand'a fort'o el Egipt'uj'o, 38 por for'pel'i de antaŭ vi popol'o'j'n, kiu'j est'as pli grand'a'j kaj pli fort'a'j ol vi, por en'ven'ig'i vi'n kaj don'i al vi ili'a'n land'o'n kiel posed'aĵ'o'n, kiel nun.
39 Sci'u do nun kaj en'met'u en vi'a'n kor'o'n, ke la Etern'ul'o est'as Di'o en la ĉiel'o supr'e kaj sur la ter'o mal'supr'e ; ne ekzist'as ali'a.
40 Kaj observ'u Li'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Li'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, por ke est'u bon'e al vi kaj al vi'a'j fil'o'j post vi, kaj por ke vi long'e viv'u sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi por ĉiam.
41 Tiam Mose'o apart'ig'is tri urb'o'j'n trans'e de Jordan, sur la flank'o de sun'lev'iĝ'o, 42 por ke tie'n for'kur'u mort'ig'int'o, kiu mort'ig'is si'a'n proksim'ul'o'n sen'intenc'e, ne est'int'e mal'amik'a al li de antaŭ'e, kaj for'kur'int'e al unu el tiu'j urb'o'j, li rest'u viv'a : 43 Becer en la dezert'o, sur la eben'aĵ'o, por la Ruben'id'o'j, kaj Ram'ot en Gilead por la Gad'id'o'j, kaj Gol'a'n en Baŝ'a'n por la Manase'id'o'j.
44 Kaj jen est'as la instru'o, kiu'n Mose'o propon'is al la Izrael'id'o'j ; 45 jen est'as la atest'o'j kaj la leĝ'o'j kaj la regul'o'j, kiu'j'n Mose'o el'dir'is al la Izrael'id'o'j post ili'a el'ir'o el Egipt'uj'o, 46 trans'e de Jordan, en la val'o kontraŭ Bet - Peor, en la land'o de Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu loĝ'is en Ĥeŝbon kaj kiu'n venk'o'bat'is Mose'o kaj la Izrael'id'o'j post si'a el'ir'o el Egipt'uj'o ; 47 kaj ili ek'posed'is li'a'n land'o'n, kaj la land'o'n de Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, la du reĝ'o'j de la Amorid'o'j, kiu'j est'is trans'e de Jordan, sur la flank'o de sun'lev'iĝ'o, 48 de Ar'o'er, kiu est'as sur la bord'o de la torent'o Arn'o'n, ĝis la mont'o Si'o'n (kiu ankaŭ nom'iĝ'as Ĥermon ); 49 kaj la tut'a'n step'o'n trans'e de Jordan orient'e kaj ĝis la mar'o de la step'o ĉe la baz'o de Pisga.

Ĉapitr'o 5

    Kaj Mose'o kun'vok'is ĉiu'j'n Izrael'id'o'j'n, kaj dir'is al ili : Aŭskult'u, ho Izrael, la leĝ'o'j'n kaj la regul'o'j'n, kiu'j'n mi dir'as en vi'a'j'n orel'o'j'n hodiaŭ, kaj lern'u ili'n kaj observ'u plen'um'i ili'n.
2 La Etern'ul'o, ni'a Di'o, far'is kun ni inter'lig'o'n sur Ĥoreb.
3 Ne kun ni'a'j patr'o'j la Etern'ul'o far'is tiu'n inter'lig'o'n, sed kun ni, kun ni, kiu'j nun ĉi tie ĉiu'j viv'as.
4 Vizaĝ'o'n kontraŭ vizaĝ'o la Etern'ul'o parol'is kun vi sur la mont'o el mez'e de la fajr'o ; 5 mi tiam star'is inter la Etern'ul'o kaj vi, por trans'dir'i al vi la vort'o'n de la Etern'ul'o, ĉar vi tim'is la fajr'o'n kaj ne supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n.
Kaj Li dir'is : 6 Mi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, el la dom'o de sklav'ec'o.
7 Ne ekzist'u ĉe vi ali'a'j di'o'j antaŭ Mi.
8 Ne far'u al vi idol'o'n, nek bild'o'n de io, kio est'as en la ĉiel'o supr'e aŭ sur la ter'o mal'supr'e aŭ en la akv'o sub la ter'o ; 9 ne klin'iĝ'u antaŭ ili kaj ne serv'u ili'n ; ĉar Mi, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as Di'o sever'a, kiu la mal'bon'ag'o'n de la patr'o'j pun'as sur la id'o'j en la tri'a kaj kvar'a generaci'o'j ĉe Mi'a'j mal'am'ant'o'j, 10 kaj kiu far'as favor'kor'aĵ'o'n por mil'o'j al Mi'a'j am'ant'o'j kaj al la plen'um'ant'o'j de Mi'a'j ordon'o'j.
11 Ne mal'bon'uz'u la nom'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ĉar la Etern'ul'o ne las'os sen'pun'a tiu'n, kiu mal'bon'uz'as Li'a'n nom'o'n.
12 Observ'u la tag'o'n sabat'a'n, ke vi ten'u ĝi'n sankt'a, kiel ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
13 Dum ses tag'o'j labor'u kaj far'u ĉiu'j'n vi'a'j'n afer'o'j'n ; 14 sed la sep'a tag'o est'as sabat'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; far'u nenia'n labor'o'n, nek vi, nek vi'a fil'o, nek vi'a fil'in'o, nek vi'a sklav'o, nek vi'a sklav'in'o, nek vi'a bov'o, nek vi'a azen'o, nek ia vi'a brut'o, nek vi'a fremd'ul'o, kiu est'as inter vi'a'j pord'eg'o'j ; por ke ripoz'u vi'a sklav'o kaj vi'a sklav'in'o, kiel vi.
15 Kaj memor'u, ke vi est'is sklav'o en la land'o Egipt'a, kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, el'konduk'is vi'n el tie per man'o fort'a kaj per brak'o etend'it'a ; pro tio ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o, observ'i la tag'o'n sabat'a'n.
16 Respekt'u vi'a'n patr'o'n kaj vi'a'n patr'in'o'n, kiel ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; por ke long'e daŭr'u vi'a viv'o, kaj por ke est'u al vi bon'e sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
17 Ne mort'ig'u.
18 Kaj ne adult'u.
19 Kaj ne ŝtel'u.
20 Kaj ne parol'u kontraŭ vi'a proksim'ul'o mal'ver'a'n atest'o'n.
21 Kaj ne dezir'u la edz'in'o'n de vi'a proksim'ul'o ; kaj ne dezir'u la dom'o'n de vi'a proksim'ul'o, nek li'a'n kamp'o'n, nek li'a'n sklav'o'n, nek li'a'n sklav'in'o'n, nek li'a'n bov'o'n, nek li'a'n azen'o'n, nek io'n, kio aparten'as al vi'a proksim'ul'o.
22 Tiu'j'n vort'o'j'n dir'is la Etern'ul'o al vi'a tut'a an'ar'o sur la mont'o, el mez'e de la fajr'o, nub'o, kaj nebul'o, per voĉ'o laŭt'a ; kaj Li nenio'n plu al'don'is.
Kaj Li skrib'is ili'n sur du ŝton'a'j tabel'o'j kaj don'is ili'n al mi.
23 Kaj kiam vi aŭd'is la voĉ'o'n el la mal'lum'o, dum la mont'o brul'is per fajr'o, tiam vi al'ir'is al mi, ĉiu'j vi'a'j trib'estr'o'j kaj plej'aĝ'ul'o'j ; 24 kaj vi dir'is : Jen la Etern'ul'o, ni'a Di'o, montr'is al ni Si'a'n majest'o'n kaj Si'a'n grand'ec'o'n, kaj Li'a'n voĉ'o'n ni aŭd'is el mez'e de la fajr'o ; en tiu tag'o ni vid'is, ke parol'as Di'o al hom'o, kaj ĉi tiu rest'as viv'ant'a.
25 Sed nun por kio ni mort'u ?
ni'n ja for'manĝ'os ĉi tiu grand'a fajr'o ; se ni plu'e aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, ni'a Di'o, ni mort'os.
26 Ĉar kie ekzist'as ia karn'o, kiu aŭd'is la voĉ'o'n de la viv'ant'a Di'o, parol'ant'a'n el mez'e de fajr'o, kiel ni, kaj rest'is viv'ant'a ?
27 Al'proksim'iĝ'u vi, kaj aŭskult'u ĉio'n, kio'n dir'os la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; kaj vi trans'dir'os al ni ĉio'n, kio'n dir'os la Etern'ul'o, ni'a Di'o, kaj ni aŭskult'os kaj ni plen'um'os.
28 Kaj la Etern'ul'o aŭd'is la voĉ'o'n de vi'a'j vort'o'j, kiam vi parol'is al mi ; kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Mi aŭd'is la voĉ'o'n de la vort'o'j de ĉi tiu popol'o, kiu'j'n ili dir'is al vi ; bon'a est'as ĉio, kio'n ili dir'is.
29 Ho, se ili'a kor'o rest'us ĉe ili tia, ke ili tim'u Mi'n kaj observ'u ĉiu'j'n Mi'a'j'n ordon'o'j'n ĉiu'temp'e, por ke est'u bon'e al ili kaj al ili'a'j fil'o'j etern'e !
30 Ir'u, dir'u al ili : Re'ir'u en vi'a'j'n tend'o'j'n.
31 Kaj vi ĉi tie rest'u kun Mi, kaj Mi el'dir'os al vi ĉiu'j'n ordon'o'j'n kaj leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n, kiu'j'n vi instru'os al ili, por ke ili plen'um'ad'u ili'n en la land'o, kiu'n Mi don'as al ili kiel posed'aĵ'o'n.
32 Kaj observ'u, ke vi far'u, kiel ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ne for'flank'iĝ'u dekstr'e'n, nek mal'dekstr'e'n.
33 Laŭ tiu tut'a voj'o, kiu'n ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ir'ad'u, por ke vi viv'u kaj por ke est'u bon'e al vi, kaj por ke long'e daŭr'u vi'a rest'ad'o en la land'o, kiu'n vi ek'posed'os.

Ĉapitr'o 6

    Kaj jen est'as la ordon'o'j, la leĝ'o'j, kaj la regul'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ordon'is instru'i al vi, por ke vi plen'um'ad'u ili'n en la land'o, en kiu'n vi trans'ir'as, por ek'posed'i ĝi'n ; 2 por ke vi tim'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, observ'ant'e ĉiu'j'n Li'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Li'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi, vi kaj vi'a fil'o kaj la fil'o de vi'a fil'o, dum vi'a tut'a viv'o, por ke vi long'e viv'u.
3 Aŭskult'u do, Izrael, kaj observ'u, ke vi plen'um'u, por ke est'u al vi bon'e, kaj por ke vi tre mult'iĝ'u, kiel dir'is al vi la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, en la land'o, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
4 Aŭskult'u, ho Izrael !
la Etern'ul'o, ni'a Di'o, la Etern'ul'o est'as unu sol'a.
5 Kaj am'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o kaj per vi'a tut'a fort'o.
6 Kaj ĉi tiu'j vort'o'j, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, est'u en vi'a kor'o ; 7 kaj ripet'ad'u ili'n al vi'a'j infan'o'j, kaj parol'u pri ili, kiam vi sid'as en vi'a dom'o kaj kiam vi ir'as sur voj'o kaj kiam vi kuŝ'iĝ'as kaj kiam vi lev'iĝ'as ; 8 kaj al'lig'u ili'n kiel sign'o'n al vi'a man'o, kaj ili est'u kiel memor'ig'aĵ'o inter vi'a'j okul'o'j ; 9 kaj skrib'u ili'n sur la fost'o'j de vi'a dom'o kaj sur vi'a'j pord'eg'o'j.
10 Kaj kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ven'ig'os vi'n en la land'o'n, pri kiu Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, ke Li don'os al vi grand'a'j'n kaj bon'a'j'n urb'o'j'n, kiu'j'n vi ne konstru'is, 11 kaj dom'o'j'n plen'a'j'n de ĉia bon'aĵ'o, kiu'j'n vi ne plen'ig'is, kaj put'o'j'n, el'hak'it'a'j'n en ŝton'o, kiu'j'n vi ne el'hak'is, vin'ber'ej'o'j'n kaj oliv'arb'o'j'n, kiu'j'n vi ne plant'is ; kaj vi manĝ'os kaj est'os sat'a : 12 tiam gard'u vi'n, ke vi ne forges'u la Etern'ul'o'n, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, el la dom'o de sklav'ec'o.
13 La Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, tim'u, kaj al Li serv'u, kaj per Li'a nom'o ĵur'u.
14 Ne sekv'u ali'a'j'n di'o'j'n el la di'o'j de la popol'o'j, kiu'j est'as ĉirkaŭ vi ; 15 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o inter vi, est'as Di'o sever'a ; pov'as ek'flam'i la koler'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kontraŭ vi'n, kaj Li eksterm'os vi'n de sur la ter'o.
16 Ne prov'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kiel vi prov'is Li'n en Mas'a.
17 Preciz'e observ'u la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj Li'a'j'n atest'o'j'n kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j'n Li ordon'is al vi.
18 Kaj far'u just'o'n kaj bon'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, por ke est'u bon'e al vi, kaj por ke vi ven'u kaj ek'posed'u la bon'a'n land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j ; 19 por ke Li for'pel'u ĉiu'j'n vi'a'j'n mal'amik'o'j'n antaŭ vi, kiel la Etern'ul'o dir'is.
20 Se vi'a fil'o vi'n demand'os morgaŭ : Kio'n signif'as la atest'o'j kaj leĝ'o'j kaj regul'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, ni'a Di'o, ordon'is al vi ?
21 tiam dir'u al vi'a fil'o : Ni est'is sklav'o'j al Faraon'o en Egipt'uj'o, sed la Etern'ul'o el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o per fort'a man'o ; 22 kaj la Etern'ul'o aper'ig'is sign'o'j'n kaj mirakl'o'j'n grand'a'j'n kaj sufer'ig'a'j'n en Egipt'uj'o, sur Faraon'o kaj sur li'a tut'a dom'o, antaŭ ni'a'j okul'o'j ; 23 kaj ni'n Li el'konduk'is el tie, por ven'ig'i ni'n kaj don'i al ni la land'o'n, pri kiu Li ĵur'is al ni'a'j patr'o'j.
24 Kaj la Etern'ul'o ordon'is al ni plen'um'i ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n leĝ'o'j'n, tim'i la Etern'ul'o'n, ni'a'n Di'o'n, por ke est'u al ni bon'e ĉiam, por konserv'i al ni la viv'o'n, kiel en la nun'a tag'o.
25 Kaj tio est'os ni'a just'ec'o, se ni observ'os plen'um'i ĉi tiu'n tut'a'n ordon'o'n antaŭ la Etern'ul'o, ni'a Di'o, kiel Li ordon'is al ni.

Ĉapitr'o 7

    Kiam la Etern'ul'o ven'ig'os vi'n en la land'o'n, al kiu vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n, kaj Li for'pel'os antaŭ vi grand'nombr'a'j'n popol'o'j'n, la Ĥetid'o'j'n kaj la Girgaŝ'id'o'j'n kaj la Amorid'o'j'n kaj la Kanaan'id'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n kaj la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n, sep popol'o'j'n pli grand'nombr'a'j'n kaj pli fort'a'j'n ol vi ; 2 kaj kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'os ili'n al vi, kaj vi venk'o'bat'os ili'n ; tiam anatem'u ili'n, ne far'u kun ili inter'lig'o'n kaj ne indulg'u ili'n.
3 Kaj ne bo'parenc'iĝ'u kun ili : vi'a'n fil'in'o'n ne don'u al ili'a fil'o, kaj ili'a'n fil'in'o'n ne pren'u por vi'a fil'o ; 4 ĉar ili for'turn'os vi'a'j'n fil'o'j'n de Mi, ke ili serv'u al ali'a'j di'o'j, kaj ek'flam'os kontraŭ vi la koler'o de la Etern'ul'o, kaj Li eksterm'os vi'n rapid'e.
5 Sed tiel'e ag'u kun ili : ili'a'j'n altar'o'j'n detru'u kaj ili'a'j'n statu'o'j'n romp'u kaj ili'a'j'n sankt'a'j'n stang'o'j'n dis'hak'u kaj ili'a'j'n idol'o'j'n for'brul'ig'u per fajr'o.
6 Ĉar popol'o sankt'a vi est'as al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; vi'n elekt'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ke vi est'u Li'a popol'o propr'a el ĉiu'j popol'o'j, kiu'j est'as sur la ter'o.
7 Ne pro tio, ke vi est'as la plej grand'nombr'a el ĉiu'j popol'o'j, la Etern'ul'o ek'dezir'is vi'n kaj elekt'is vi'n, ĉar vi est'as ja mal'pli grand'nombr'a ol ĉiu'j popol'o'j ; 8 sed pro la am'o de la Etern'ul'o al vi, kaj por ke Li plen'um'u la ĵur'o'n, kiu'n Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, la Etern'ul'o el'konduk'is vi'n per fort'a man'o kaj liber'ig'is vi'n el la dom'o de sklav'ec'o, el la man'o de Faraon'o, reĝ'o de Egipt'uj'o.
9 Sci'u do, ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, nur Li est'as Di'o, Di'o fid'ind'a, kiu konserv'as la inter'lig'o'n kaj favor'kor'ec'o'n rilat'e al Li'a'j am'ant'o'j kaj al la plen'um'ant'o'j de Li'a'j ordon'o'j dum mil generaci'o'j, 10 kaj kiu re'pag'as al Si'a'j mal'am'ant'o'j person'e, pere'ig'ant'e ili'n, ne prokrast'as al Si'a mal'am'ant'o, al li person'e Li re'pag'as.
11 Observ'u do la ordon'o'j'n kaj la leĝ'o'j'n kaj la regul'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, por plen'um'i ili'n.
12 Kaj pro tio, ke vi aŭskult'os tiu'j'n regul'o'j'n kaj observ'os ili'n kaj plen'um'os ili'n, la Etern'ul'o, vi'a Di'o, konserv'os al vi la inter'lig'o'n kaj la favor'kor'ec'o'n, pri kiu'j Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j ; 13 kaj Li am'os vi'n kaj ben'os vi'n kaj mult'ig'os vi'n, kaj ben'os la frukt'o'n de vi'a ventr'o kaj la frukt'o'n de vi'a ter'o, vi'a'n gren'o'n kaj vi'a'n most'o'n kaj vi'a'n ole'o'n, la frukt'o'n de vi'a'j bov'in'o'j kaj la frukt'o'n de vi'a'j ŝaf'in'o'j, sur la ter'o, pri kiu Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al vi.
14 Vi est'os ben'it'a pli ol ĉiu'j popol'o'j ; ne est'os inter vi sen'frukt'ul'o aŭ sen'frukt'ul'in'o, ankaŭ inter vi'a'j brut'o'j.
15 Kaj la Etern'ul'o for'turn'os de vi ĉia'n mal'san'o'n, kaj ĉiu'n mal'bon'a'n epidemi'aĵ'o'n de Egipt'uj'o, kiu'n vi kon'as ; Li ne met'os ili'n sur vi'n, sed Li met'os ili'n sur ĉiu'j'n vi'a'j'n mal'am'ant'o'j'n.
16 Kaj vi konsum'os ĉiu'j'n popol'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'as al vi ; ne indulg'u ili'n vi'a okul'o, kaj vi ne serv'u al ili'a'j di'o'j, ĉar tio est'us fal'il'o por vi.
17 Ebl'e vi dir'os en vi'a kor'o : Tiu'j popol'o'j est'as pli grand'nombr'a'j ol mi, kiel mi pov'os for'pel'i ili'n ?
18 Ne tim'u ili'n : memor'u, kio'n far'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, al Faraon'o kaj al la tut'a Egipt'uj'o, 19 la grand'a'j'n prov'o'j'n, kiu'j'n vid'is vi'a'j okul'o'j, kaj la sign'o'j'n kaj la mirakl'o'j'n kaj la fort'a'n man'o'n kaj la etend'it'a'n brak'o'n, per kiu'j el'konduk'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; tiel la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'os al ĉiu'j popol'o'j, kiu'j'n vi tim'as.
20 Kaj ankaŭ krabr'o'j'n send'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sur ili'n, ĝis pere'os la rest'int'o'j, kaj tiu'j, kiu'j kaŝ'iĝ'is antaŭ vi.
21 Ne sent'u terur'o'n antaŭ ili, ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as inter vi, la Di'o grand'a kaj tim'ind'a.
22 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, for'pel'os tiu'j'n popol'o'j'n de antaŭ vi iom post iom ; vi ne pov'as eksterm'i ili'n rapid'e, por ke ne mult'iĝ'u kontraŭ vi la sovaĝ'a'j best'o'j.
23 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'os ili'n al vi, kaj Li tumult'ig'os ili'n antaŭ vi per grand'a tumult'o, ĝis ili est'os eksterm'it'a'j.
24 Kaj Li trans'don'os ili'a'j'n reĝ'o'j'n en vi'a'j'n man'o'j'n, kaj vi eksterm'os ili'a'n nom'o'n el sub la ĉiel'o ; neniu rest'os star'e antaŭ vi, ĝis vi eksterm'os ili'n.
25 La figur'o'j'n de ili'a'j di'o'j for'brul'ig'u per fajr'o ; ne dezir'u pren'i al vi la arĝent'o'n aŭ or'o'n, kiu est'as sur ili, por ke vi ne kapt'iĝ'u per tio ; ĉar tio est'as abomen'aĵ'o por la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
26 Kaj ne en'port'u abomen'aĵ'o'n en vi'a'n dom'o'n, por ke vi ne anatem'iĝ'u kiel ĝi ; mal'estim'u kaj abomen'u ĝi'n, ĉar ĝi est'as anatem'aĵ'o.

Ĉapitr'o 8

    Ĉiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, observ'u, por plen'um'i ili'n, por ke vi viv'u kaj mult'iĝ'u, kaj ven'u kaj ek'posed'u la land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j.
2 Kaj memor'u la tut'a'n voj'o'n, laŭ kiu konduk'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, dum kvar'dek jar'o'j tra la dezert'o, por humil'ig'i vi'n, por el'prov'i vi'n, por sci'iĝ'i, kio est'as en vi'a kor'o, ĉu vi obe'os Li'a'j'n ordon'o'j'n aŭ ne.
3 Kaj Li humil'ig'is vi'n kaj mal'sat'ig'is vi'n, kaj nutr'is vi'n per mana'o, kiu'n vi ne kon'is kaj kiu'n ne kon'is vi'a'j patr'o'j, por montr'i al vi, ke ne per la pan'o sol'e viv'as hom'o, sed per ĉio, kio el'ir'as el la buŝ'o de la Etern'ul'o, hom'o pov'as viv'i.
4 Vi'a vest'o ne sen'taŭg'iĝ'is sur vi kaj vi'a pied'o ne ŝvel'is dum ĉiu'j kvar'dek jar'o'j.
5 Kaj sci'u en vi'a kor'o, ke kiel hom'o instru'as si'a'n fil'o'n, tiel la Etern'ul'o, vi'a Di'o, instru'as vi'n.
6 Observ'u do la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ir'ant'e laŭ Li'a'j voj'o'j kaj tim'ant'e Li'n.
7 Ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, konduk'as vi'n en land'o'n bon'a'n, en land'o'n, en kiu torent'o'j da akv'o, font'o'j, kaj lag'o'j el'ir'as el la val'o'j kaj el la mont'o'j, 8 en land'o'n de tritik'o kaj horde'o kaj vin'ber'o'j kaj fig'arb'o'j kaj granat'arb'o'j, en land'o'n de oliv'arb'o'j kaj miel'o, 9 en land'o'n, en kiu vi manĝ'os pan'o'n sen neces'o de ŝpar'ad'o kaj en kiu nenio al vi mank'os, en land'o'n, kies ŝton'o'j est'as fer'o kaj en kies mont'o'j vi el'hak'ad'os kupr'o'n.
10 Kaj vi manĝ'os kaj sat'iĝ'os, kaj vi ben'os la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, pro la bon'a ter'o, kiu'n Li don'is al vi.
11 Gard'u vi'n, ke vi ne forges'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, ne observ'ant'e Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj instrukci'o'j'n kaj leĝ'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ ; 12 kiam vi manĝ'os kaj sat'iĝ'os kaj konstru'os bon'a'j'n dom'o'j'n kaj en'loĝ'iĝ'os, 13 kaj kiam vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j mult'iĝ'os kaj vi hav'os mult'e da arĝent'o kaj or'o kaj vi'a tut'a hav'o grand'iĝ'os, 14 tiam ne alt'iĝ'u vi'a kor'o, kaj ne forges'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, el la dom'o de sklav'ec'o ; 15 kaj kiu tra'konduk'is vi'n tra la grand'a kaj terur'a dezert'o, kie est'is serpent'o'j, aspid'o'j kaj skorpi'o'j kaj sek'a'j lok'o'j sen'akv'a'j ; kaj kiu el'ig'is por vi akv'o'n el granit'a rok'o ; 16 kaj kiu nutr'is vi'n en la dezert'o per mana'o, kiu'n ne kon'is vi'a'j patr'o'j, por humil'ig'i vi'n kaj por el'prov'i vi'n, por far'i al vi bon'o'n en la temp'o est'ont'a.
17 Ne dir'u en vi'a kor'o : Mi'a fort'o kaj la potenc'o de mi'a man'o akir'is al mi ĉi tiu'n grand'a'n hav'o'n ; 18 sed memor'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, ĉar Li est'as Tiu, kiu don'as al vi fort'o'n, por akir'i grand'a'n hav'o'n, por plen'um'i Si'a'n inter'lig'o'n, pri kiu Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, kiel vi vid'as nun.
19 Kaj mi avert'as vi'n hodiaŭ, ke, se vi forges'os la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj sekv'os ali'a'j'n di'o'j'n kaj serv'os al ili kaj klin'iĝ'os antaŭ ili, tiam vi pere'os ; 20 simil'e al la popol'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o pere'ig'as antaŭ vi, tiel vi pere'os ; pro tio, ke vi ne obe'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 9

    Aŭskult'u, ho Izrael !
vi trans'ir'as nun Jordan'o'n, por ir'i kaj ek'posed'i popol'o'j'n, kiu'j est'as pli grand'a'j kaj pli fort'a'j ol vi, urb'o'j'n grand'a'j'n kaj fortik'ig'it'a'j'n ĝis la ĉiel'o, 2 popol'o'n grand'a'n kaj alt'kresk'a'n, la Anak'id'o'j'n, kiu'j'n vi kon'as, kaj pri kiu'j vi aŭd'is : Kiu pov'as kontraŭ'star'i al la fil'o'j de Anak ?
3 Sci'u do nun, ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mem ir'as antaŭ vi, kiel fajr'o konsum'ant'a ; Li eksterm'os ili'n kaj Li sub'met'os ili'n antaŭ vi, kaj vi for'pel'os ili'n kaj pere'ig'os ili'n rapid'e, kiel la Etern'ul'o dir'is al vi.
4 Ne dir'u en vi'a kor'o, kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, for'pel'os ili'n de antaŭ vi : Pro mi'a virt'ec'o la Etern'ul'o ven'ig'is mi'n por ek'posed'i ĉi tiu'n land'o'n ; pro la mal'virt'ec'o de ĉi tiu'j popol'o'j la Etern'ul'o for'pel'as ili'n de antaŭ vi.
5 Ne pro vi'a virt'ec'o kaj pro la honest'ec'o de vi'a kor'o vi ven'as por ek'posed'i ili'a'n land'o'n ; sed pro la mal'virt'ec'o de ĉi tiu'j popol'o'j la Etern'ul'o, vi'a Di'o, for'pel'as ili'n de antaŭ vi, kaj por plen'um'i tio'n, kio'n la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob.
6 Sci'u do, ke ne pro vi'a virt'ec'o la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi tiu'n bon'a'n land'o'n por ek'posed'i ĝi'n ; ĉar vi est'as popol'o mal'mol'nuk'a.
7 Memor'u, ne forges'u, kiel vi koler'ig'is la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, en la dezert'o ; de post la tag'o, en kiu vi el'ir'is el la land'o Egipt'a, ĝis vi'a ven'o al ĉi tiu lok'o, vi est'is mal'obe'em'a'j kontraŭ la Etern'ul'o.
8 Kaj ĉe Ĥoreb vi incit'is la Etern'ul'o'n, kaj la Etern'ul'o ek'koler'is kontraŭ vi tiel, ke Li vol'is eksterm'i vi'n.
9 Kiam mi supr'e'n'ir'is sur la mont'o'n, por pren'i la ŝton'a'j'n tabel'o'j'n, la tabel'o'j'n de la inter'lig'o, kiu'n la Etern'ul'o far'is kun vi, kaj mi rest'is sur la mont'o kvar'dek tag'o'j'n kaj kvar'dek nokt'o'j'n, pan'o'n mi ne manĝ'is kaj akv'o'n mi ne trink'is : 10 tiam la Etern'ul'o don'is al mi la du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n skrib'it'a'j'n per la fingr'o de Di'o, kaj sur ili est'is ĉiu'j vort'o'j, kiu'j'n dir'is al vi la Etern'ul'o sur la mont'o el mez'e de fajr'o en la tag'o de kun'ven'o.
11 Kaj tio est'is post la pas'o de kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j, ke la Etern'ul'o don'is al mi la du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n, la tabel'o'j'n de la inter'lig'o.
12 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Lev'iĝ'u, rapid'e ir'u mal'supr'e'n de ĉi tie, ĉar mal'moral'iĝ'is vi'a popol'o, kiu'n vi el'konduk'is el Egipt'uj'o ; rapid'e ili for'flank'iĝ'is de la voj'o, kiu'n Mi ordon'is al ili : ili far'is al si fand'it'a'n idol'o'n.
13 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi jen'e : Mi vid'as ĉi tiu'n popol'o'n, Mi vid'as, ke ĝi est'as popol'o mal'mol'nuk'a ; 14 las'u Mi'n, Mi eksterm'os ili'n, kaj Mi for'viŝ'os ili'a'n nom'o'n el sub la ĉiel'o, kaj Mi far'os el vi popol'o'n pli fort'a'n kaj pli grand'nombr'a'n ol ili.
15 Kaj mi turn'is mi'n kaj mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o, kaj la mont'o brul'is per fajr'o ; kaj la du tabel'o'j de la inter'lig'o est'is en mi'a'j du man'o'j.
16 Kaj mi vid'is, ke vi pek'is kontraŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi far'is al vi fand'it'a'n bov'id'o'n, vi rapid'e for'flank'iĝ'is de la voj'o, kiu'n la Etern'ul'o ordon'is al vi ; 17 kaj mi pren'is la du tabel'o'j'n kaj for'ĵet'is ili'n el mi'a'j ambaŭ man'o'j kaj dis'romp'is ili'n antaŭ vi'a'j okul'o'j.
18 Kaj mi ĵet'is mi'n antaŭ la Etern'ul'o, kiel antaŭ'e, dum kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j mi pan'o'n ne manĝ'is kaj akv'o'n ne trink'is, pro ĉiu'j vi'a'j pek'o'j, kiu'j'n vi pek'is, far'ant'e mal'bon'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, koler'ig'ant'e Li'n ; 19 ĉar mi tim'is la koler'o'n kaj furioz'o'n, per kiu'j la Etern'ul'o ek'koler'is kontraŭ vi, dezir'ant'e eksterm'i vi'n.
Kaj la Etern'ul'o aŭskult'is mi'n ankaŭ ĉi tiu'n foj'o'n.
20 Ankaŭ kontraŭ Aaron la Etern'ul'o tre ek'koler'is kaj vol'is eksterm'i li'n ; sed mi preĝ'is ankaŭ por Aaron en tiu temp'o.
21 Kaj vi'a'n pek'o'n, kiu'n vi far'is, la bov'id'o'n, mi pren'is kaj for'brul'ig'is ĝi'n per fajr'o kaj dis'bat'is ĝi'n, dis'frakas'ant'e tiel, ke ĝi far'iĝ'is mal'grand'pec'a kiel polv'o, kaj mi ĵet'is ĝi'a'n polv'o'n en la torent'o'n, kiu de'flu'as de la mont'o.
22 Ankaŭ en Ta'ber'a kaj en Mas'a kaj en Kibrot- Hat'a'av'a vi koler'ig'is la Etern'ul'o'n.
23 Kaj kiam la Etern'ul'o send'is vi'n el Kadeŝ- Bar'ne'a, dir'ant'e : Ir'u kaj ek'posed'u la land'o'n, kiu'n Mi don'as al vi ; tiam vi mal'obe'is la vort'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj vi ne kred'is al Li kaj ne aŭskult'is Li'a'n voĉ'o'n.
24 Mal'obe'em'a'j vi est'is kontraŭ la Etern'ul'o de la tag'o, kiam mi ek'kon'is vi'n.
25 Mi do kuŝ'is antaŭ la Etern'ul'o dum la kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j, kiu'j'n mi kuŝ'is ; ĉar la Etern'ul'o intenc'is eksterm'i vi'n.
26 Kaj mi preĝ'is al la Etern'ul'o, kaj dir'is : Mi'a Sinjor'o, ho Etern'ul'o, ne pere'ig'u Vi'a'n popol'o'n kaj Vi'a'n posed'aĵ'o'n, kiu'n Vi liber'ig'is per Vi'a grand'ec'o kaj kiu'n Vi el'konduk'is el Egipt'uj'o per fort'a man'o.
27 Re'memor'u Vi'a'j'n serv'ant'o'j'n Abraham, Isaak, kaj Jak'ob ; ne atent'u la obstin'ec'o'n de ĉi tiu popol'o nek ĝi'a'n mal'virt'ec'o'n nek ĝi'a'j'n pek'o'j'n ; 28 por ke ne dir'u la loĝ'ant'o'j de tiu land'o, el kiu Vi el'konduk'is ni'n : Pro tio, ke la Etern'ul'o ne pov'is ven'ig'i ili'n en la land'o'n, pri kiu Li parol'is al ili, kaj pro mal'am'o al ili Li el'konduk'is ili'n, por mort'ig'i ili'n en la dezert'o.
29 Kaj ili est'as ja Vi'a popol'o kaj Vi'a posed'aĵ'o, kiu'n Vi el'konduk'is per Vi'a grand'a fort'o kaj per Vi'a etend'it'a brak'o.

Ĉapitr'o 10

    En tiu temp'o la Etern'ul'o dir'is al mi : Skulpt'u al vi du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n kiel la antaŭ'a'j, kaj supr'e'n'ir'u al Mi sur la mont'o'n, kaj far'u al vi lign'a'n kest'o'n.
2 Kaj Mi skrib'os sur la tabel'o'j la vort'o'j'n, kiu'j est'is sur la antaŭ'a'j tabel'o'j, kiu'j'n vi dis'romp'is, kaj vi met'os ili'n en la kest'o'n.
3 Tiam mi far'is kest'o'n el akaci'a lign'o, kaj mi skulpt'is du ŝton'a'j'n tabel'o'j'n kiel la antaŭ'a'j, kaj mi ir'is sur la mont'o'n, kaj la du tabel'o'j est'is en mi'a'j man'o'j.
4 Kaj Li skrib'is sur la tabel'o'j, kiel est'is skrib'it'e antaŭ'e, la dek ordon'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o dir'is al vi sur la mont'o el mez'e de la fajr'o en la tag'o de kun'ven'o, kaj la Etern'ul'o don'is ili'n al mi.
5 Kaj mi turn'is mi'n kaj mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o, kaj met'is la tabel'o'j'n en la kest'o'n, kiu'n mi far'is, kaj ili rest'is tie, kiel la Etern'ul'o ordon'is al mi.
(6 Kaj la Izrael'id'o'j ek'voj'ir'is de BeerotBen'e - Jaakan al Mosera ; tie mort'is Aaron, kaj tie li est'is en'ter'ig'it'a ; kaj li'a fil'o Ele'az'ar far'iĝ'is pastr'o anstataŭ li.
7 De tie ili ek'voj'ir'is al Gudgod, kaj el Gudgod al Jot'bat'a, en la land'o'n, en kiu trov'iĝ'as torent'o'j da akv'o'j.
8 En tiu temp'o la Etern'ul'o apart'ig'is la trib'o'n de Lev'i, por port'i la kest'o'n de la inter'lig'o de la Etern'ul'o, por star'i antaŭ la Etern'ul'o, serv'i al Li, kaj ben'i en Li'a nom'o, ĝis la nun'a tag'o.
9 Tial Lev'i ne ricev'is part'o'n kaj hered'a'n posed'aĵ'o'n kun si'a'j frat'o'j : la Etern'ul'o est'as li'a hered'aĵ'o, kiel la Etern'ul'o, vi'a Di'o, dir'is al li.
)10 Kaj mi star'is sur la mont'o, kiel en la antaŭ'a temp'o, dum kvar'dek tag'o'j kaj kvar'dek nokt'o'j ; kaj la Etern'ul'o aŭskult'is mi'n ankaŭ tiu'n foj'o'n : la Etern'ul'o ne vol'is pere'ig'i vi'n.
11 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Lev'iĝ'u, ek'voj'ir'u antaŭ la popol'o, por ke ili ven'u kaj ek'posed'u la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is al ili'a'j patr'o'j, ke Mi don'os ĝi'n al ili.
12 Kaj nun, Izrael, kio'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, postul'as de vi ?
nur ke vi tim'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, ke vi ir'u laŭ ĉiu'j Li'a'j voj'o'j, ke vi am'u Li'n, kaj ke vi serv'u al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o ; 13 ke vi observ'u la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j'n mi trans'don'as al vi hodiaŭ, por ke est'u bon'e al vi.
14 Jen al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, aparten'as la ĉiel'o kaj la ĉiel'o de la ĉiel'o'j, la ter'o, kaj ĉio, kio est'as sur ĝi ; 15 tamen nur pri vi'a'j patr'o'j plaĉ'is al la Etern'ul'o ek'am'i ili'n, kaj Li elekt'is vi'n, ili'a'n id'ar'o'n post ili, el ĉiu'j popol'o'j, kiel vi vid'as nun.
16 Cirkumcid'u do la prepuci'o'n de vi'a kor'o, kaj ne est'u plu mal'mol'nuk'a'j.
17 Ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as Di'o de di'o'j kaj Sinjor'o de sinjor'o'j, la Di'o grand'a, potenc'a, kaj tim'ind'a, kiu ne atent'as person'o'j'n kaj ne pren'as sub'aĉet'o'n, 18 kaj kiu zorg'as pri just'ec'o por orf'o kaj vidv'in'o, kaj am'as fremd'ul'o'n, don'ant'e al li pan'o'n kaj vest'o'n.
19 Am'u do la fremd'ul'o'n ; ĉar fremd'ul'o'j vi est'is en la land'o Egipt'a.
20 La Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, tim'u ; al Li serv'u kaj al Li al'glu'iĝ'u kaj per Li'a nom'o ĵur'u.
21 Li est'as vi'a glor'o, kaj Li est'as vi'a Di'o, kiu far'is por vi tiu'j'n grand'a'j'n kaj tim'ind'a'j'n afer'o'j'n, kiu'j'n vid'is vi'a'j okul'o'j.
22 En la nombr'o de sep'dek anim'o'j vi'a'j patr'o'j for'ir'is en Egipt'uj'o'n, kaj nun la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'is vi'n grand'nombr'a'j kiel la stel'o'j de la ĉiel'o.

Ĉapitr'o 11

    Am'u do la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj observ'u Li'a'j'n aranĝ'o'j'n kaj leĝ'o'j'n kaj instrukci'o'j'n kaj ordon'o'j'n en ĉiu temp'o.
2 Kaj sci'u hodiaŭ, ĉar mi parol'as ne al vi'a'j fil'o'j, kiu'j ne sci'as kaj ne vid'is la pun'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, Li'a'n grand'ec'o'n, Li'a'n fort'a'n man'o'n, kaj Li'a'n etend'it'a'n brak'o'n, 3 kaj Li'a'j'n sign'o'j'n kaj Li'a'j'n far'o'j'n, kiu'j'n Li far'is intern'e de Egipt'uj'o al Faraon'o, reĝ'o de Egipt'uj'o, kaj al li'a tut'a land'o ; 4 kaj kio'n Li far'is al la milit'ist'ar'o de Egipt'uj'o, al ĝi'a'j ĉeval'o'j kaj ĉar'o'j, kiu'j'n Li super'verŝ'is per la akv'o de la Ruĝ'a Mar'o, kiam ili post'kur'is vi'n ; kaj la Etern'ul'o pere'ig'is ili'n ĝis la nun'a tag'o ; 5 kaj kio'n Li far'is al vi en la dezert'o, ĝis vi ven'is al ĉi tiu lok'o ; 6 kaj kio'n Li far'is al Dat'a'n kaj Abiram, fil'o'j de Eliab, fil'o de Rub'e'n, kiam la ter'o mal'ferm'is si'a'n buŝ'o'n kaj en'glut'is ili'n kaj ili'a'j'n famili'o'j'n kaj ili'a'j'n tend'o'j'n, kaj ĉio'n, kio ekzist'is ĉe ili, mez'e de la tut'a Izrael.
7 Vi'a'j okul'o'j vid'is ja ĉiu'j'n grand'a'j'n far'o'j'n de la Etern'ul'o, kiu'j'n Li far'is.
8 Observ'u do ĉiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, por ke vi fort'iĝ'u, kaj por ke vi ven'u kaj ek'posed'u la land'o'n, en kiu'n vi trans'ir'as, por ek'posed'i ĝi'n, 9 kaj por ke vi long'e viv'u sur la ter'o, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al ili kaj al ili'a id'ar'o, land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
10 Ĉar la land'o, en kiu'n vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n, ne est'as kiel la land'o Egipt'a, el kiu vi el'ir'is, kie, sem'int'e vi'a'n sem'o'n, vi dev'is akvum'i ĝi'n per vi'a'j pied'o'j, kiel legom'a'n ĝarden'o'n.
11 La land'o, en kiu'n vi trans'ir'as, por ek'posed'i ĝi'n, est'as land'o kun mont'o'j kaj val'o'j ; de la pluv'o ĉiel'a ĝi trink'as akv'o'n ; 12 land'o, pri kiu zorg'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ĉiam la okul'o'j de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as sur ĝi, de la komenc'o de la jar'o ĝis la fin'o de la jar'o.
13 Kaj se vi obe'os Mi'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n Mi ordon'as al vi hodiaŭ, am'ant'e la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj serv'ant'e al Li per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o : 14 tiam Mi don'os al vi'a land'o pluv'o'n ĝi'a'temp'e, fru'a'n kaj mal'fru'a'n ; kaj vi kolekt'os vi'a'n gren'o'n kaj vi'a'n most'o'n kaj vi'a'n ole'o'n.
15 Kaj Mi don'os herb'o'n sur vi'a kamp'o por vi'a brut'o ; kaj vi manĝ'os kaj est'os sat'a.
16 Gard'u vi'n, ke ne for'log'iĝ'u vi'a kor'o, kaj ke vi ne for'flank'iĝ'u, kaj ke vi ne serv'u al ali'a'j di'o'j kaj ne klin'iĝ'u antaŭ ili.
17 Ali'e ek'flam'os kontraŭ vi la koler'o de la Etern'ul'o, kaj Li ŝlos'os la ĉiel'o'n, kaj ne est'os pluv'o, kaj la ter'o ne don'os si'a'j'n produkt'aĵ'o'j'n, kaj vi rapid'e for'pere'os el la bon'a land'o, kiu'n la Etern'ul'o don'as al vi.
18 Met'u do ĉi tiu'j'n mi'a'j'n vort'o'j'n en vi'a'n kor'o'n kaj en vi'a'n anim'o'n, kaj al'lig'u ili'n kiel sign'o'n al vi'a man'o, kaj ili est'u kiel memor'ig'aĵ'o inter vi'a'j okul'o'j.
19 Kaj instru'u ili'n al vi'a'j fil'o'j, parol'ant'e pri ili, kiam vi sid'os en vi'a dom'o kaj kiam vi ir'os sur la voj'o kaj kiam vi kuŝ'iĝ'os kaj kiam vi lev'iĝ'os ; 20 kaj skrib'u ili'n sur la fost'o'j de vi'a dom'o kaj sur vi'a'j pord'eg'o'j ; 21 por ke long'iĝ'u vi'a viv'o kaj la viv'o de vi'a'j infan'o'j sur la ter'o, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al ili, kiel long'e est'as la ĉiel'o super la ter'o.
22 Se vi observ'os ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi plen'um'i, am'ant'e la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, ir'ant'e laŭ ĉiu'j Li'a'j voj'o'j, kaj al'glu'iĝ'ant'e al Li : 23 tiam la Etern'ul'o for'pel'os de antaŭ vi ĉiu'j'n tiu'j'n popol'o'j'n, kaj vi ek'posed'os popol'o'j'n pli grand'a'j'n kaj pli fort'a'j'n ol vi.
24 Ĉiu lok'o, sur kiu ek'paŝ'os vi'a pied'o, far'iĝ'os vi'a ; de la dezert'o kaj Le'ban'o'n, de la river'o, la river'o Eŭfrat'o, ĝis la ekstrem'a mar'o est'os vi'a'j lim'o'j.
25 Neniu pov'os kontraŭ'star'i al vi : tim'o'n kaj terur'o'n antaŭ vi la Etern'ul'o ven'ig'os sur ĉiu'n ter'o'n, sur kiu vi ek'paŝ'os, kiel Li dir'is al vi.
26 Rigard'u, mi propon'as al vi hodiaŭ ben'o'n kaj mal'ben'o'n : 27 ben'o'n, se vi aŭskult'os la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ ; 28 kaj mal'ben'o'n, se vi ne aŭskult'os la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sed for'flank'iĝ'os de la voj'o, kiu'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, kaj sekv'os di'o'j'n ali'a'j'n, kiu'j'n vi ne kon'as.
29 Kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ven'ig'os vi'n en la land'o'n, en kiu'n vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n, tiam vi esprim'os la ben'o'n sur la mont'o Gerizim kaj la mal'ben'o'n sur la mont'o Ebal ; 30 ili est'as trans'e de Jordan, mal'antaŭ la voj'o al la okcident'o, en la land'o de la Kanaan'id'o'j, kiu'j loĝ'as en la step'o, kontraŭ Gilgal, apud la kverk'o Mor'e.
31 Ĉar vi trans'ir'as Jordan'o'n, por ven'i ek'posed'i la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, kaj vi ek'posed'os ĝi'n kaj ek'loĝ'os en ĝi.
32 Observ'u do, ke vi plen'um'u ĉiu'j'n leĝ'o'j'n kaj instrukci'o'j'n, kiu'j'n mi don'as al vi hodiaŭ.

Ĉapitr'o 12

    Jen est'as la leĝ'o'j kaj regul'o'j, kiu'j'n vi dev'as observ'i por plen'um'i en la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, dum la tut'a temp'o, kiu'n vi viv'os sur la ter'o.
2 Eksterm'u ĉiu'j'n lok'o'j'n, kie la popol'o'j, kiu'j'n vi ek'posed'os, serv'is al si'a'j di'o'j sur la alt'a'j mont'o'j kaj sur la mont'et'o'j kaj sub ĉiu verd'a arb'o.
3 Kaj detru'u ili'a'j'n altar'o'j'n, kaj romp'u ili'a'j'n monument'o'j'n, kaj ili'a'j'n sankt'a'j'n stang'o'j'n for'brul'ig'u per fajr'o, kaj la figur'o'j'n de ili'a'j di'o'j dis'bat'u, kaj eksterm'u ili'a'n nom'o'n de tiu lok'o.
4 Ne far'u tiel'e al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 5 sed al la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, inter ĉiu'j vi'a'j trib'o'j, por met'i tie'n Si'a'n nom'o'n, al Li'a loĝ'ej'o direkt'u vi'n kaj ven'u tie'n, 6 kaj tie'n al'port'u vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n kaj vi'a'j'n buĉ'ofer'o'j'n kaj vi'a'j'n dek'on'aĵ'o'j'n kaj la ofer'don'o'j'n de vi'a'j man'o'j kaj vi'a'j'n promes'it'aĵ'o'j'n kaj vi'a'j'n mem'vol'a'j'n ofer'o'j'n kaj la unu'e'nask'it'o'j'n el vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j.
7 Kaj manĝ'u tie antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj est'u gaj'a'j, vi kaj vi'a'j famili'o'j, en ĉiu entrepren'o de vi'a'j man'o'j, per kiu ben'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
8 Ne far'u simil'e al ĉio, kio'n ni far'as ĉi tie hodiaŭ, ĉiu tio'n, kio plaĉ'as al li ; 9 ĉar vi nun ankoraŭ ne ven'is al la ripoz'o kaj al la posed'aĵ'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
10 Sed kiam vi trans'ir'os Jordan'o'n kaj ek'loĝ'os en la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, posed'ig'as al vi, kaj Li ripoz'ig'os vi'n de ĉiu'j vi'a'j mal'amik'o'j ĉirkaŭ'e kaj vi loĝ'os sen'danĝer'e : 11 tiam sur la lok'o'n, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n, tie'n al'port'u ĉio'n, kio'n mi ordon'as al vi : vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n kaj vi'a'j'n buĉ'ofer'o'j'n, vi'a'j'n dek'on'aĵ'o'j'n kaj la ofer'don'o'j'n de vi'a'j man'o'j, kaj ĉio'n elekt'it'a'n laŭ vi'a'j promes'o'j, kiu'j'n vi promes'is al la Etern'ul'o ; 12 kaj est'u gaj'a'j antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi kaj vi'a'j fil'o'j kaj vi'a'j fil'in'o'j kaj vi'a'j serv'ant'o'j kaj vi'a'j serv'ant'in'o'j, kaj la Levid'o, kiu est'as inter vi'a'j pord'eg'o'j, ĉar li ne hav'as part'o'n kaj posed'aĵ'o'n kun vi.
13 Gard'u vi'n, ke vi ne al'port'u vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n sur ĉiu lok'o, kiu'n vi vid'os ; 14 nur sur tiu lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, inter unu el vi'a'j trib'o'j, tie al'port'u vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n, kaj tie far'u ĉio'n, kio'n mi ordon'as al vi.
15 Tamen, kiom dezir'os vi'a anim'o, vi pov'as buĉ'i kaj manĝ'i viand'o'n laŭ la ben'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'n Li don'os al vi en ĉiu'j vi'a'j urb'o'j ; pur'ul'o kaj mal'pur'ul'o pov'as manĝ'i ĝi'n, kiel gazel'o'n aŭ cerv'o'n.
16 Nur la sang'o'n ne manĝ'u ; sur la ter'o'n el'verŝ'u ĝi'n, kiel akv'o'n.
17 Vi ne dev'as manĝ'i en vi'a'j urb'o'j la dek'on'aĵ'o'n el vi'a gren'o kaj el vi'a most'o kaj el vi'a ole'o, kaj la unu'e'nask'it'o'j'n el vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j, kaj ĉiu'j'n vi'a'j'n promes'it'aĵ'o'j'n, kiu'j'n vi promes'os, kaj vi'a'j'n mem'vol'a'j'n ofer'o'j'n kaj la ofer'don'o'j'n de vi'a'j man'o'j ; 18 sed nur antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, manĝ'u tio'n sur la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi kaj vi'a fil'o kaj vi'a fil'in'o kaj vi'a serv'ant'o kaj vi'a serv'ant'in'o, kaj la Levid'o, kiu est'as inter vi'a'j pord'eg'o'j ; kaj est'u gaj'a'j antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en ĉiu entrepren'o de vi'a'j man'o'j.
19 Gard'u vi'n, ke vi ne for'las'u la Levid'o'n dum vi'a tut'a viv'o sur vi'a ter'o.
20 Kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vast'ig'os vi'a'j'n lim'o'j'n, kiel Li dir'is al vi, kaj vi dir'os : Mi manĝ'os viand'o'n —ĉar vi'a anim'o ek'dezir'os manĝ'i viand'o'n : tiam laŭ la tut'a dezir'o de vi'a anim'o manĝ'u viand'o'n.
21 Se est'os mal'proksim'a de vi tiu lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por met'i tie'n Si'a'n nom'o'n, tiam buĉ'u el vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o don'is al vi, kiel mi ordon'is al vi, kaj manĝ'u en vi'a'j urb'o'j laŭ la tut'a dezir'o de vi'a anim'o.
22 Sed manĝ'u tio'n tiel, kiel oni manĝ'as gazel'o'n kaj cerv'o'n ; mal'pur'ul'o kaj pur'ul'o egal'e pov'as tio'n manĝ'i.
23 Nur de'ten'u vi'n, ke vi ne manĝ'u la sang'o'n ; ĉar la sang'o est'as la anim'o, kaj vi ne dev'as manĝ'i la anim'o'n kun la viand'o ; 24 ne manĝ'u ĝi'n, sur la ter'o'n el'verŝ'u ĝi'n, kiel akv'o'n ; 25 ne manĝ'u ĝi'n, por ke est'u bon'e al vi kaj al vi'a'j id'o'j post vi, se vi far'os plaĉ'ant'aĵ'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o.
26 Sed vi'a'j'n sankt'aĵ'o'j'n, kiu'j'n vi hav'os, kaj vi'a'j'n promes'it'aĵ'o'j'n port'u, kaj ven'u sur la lok'o'n, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o.
27 Kaj ofer'far'u vi'a'j'n brul'ofer'o'j'n, la viand'o'n kaj la sang'o'n, sur la altar'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; sed la sang'o de vi'a'j buĉ'ofer'o'j est'u el'verŝ'at'a sur la altar'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj la viand'o'n vi pov'as manĝ'i.
28 Observ'u kaj obe'u ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n vort'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi, por ke est'u bon'e al vi kaj al vi'a'j id'o'j post vi etern'e, se vi far'os tio'n, kio est'as bon'a kaj plaĉ'a antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
29 Kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, eksterm'os de antaŭ vi la popol'o'j'n, al kiu'j vi ir'as, por for'pel'i ili'n, kaj vi for'pel'os ili'n kaj ek'loĝ'os en ili'a land'o : 30 tiam gard'u vi'n, ke vi ne en'ret'iĝ'u per ili, post kiam ili est'os eksterm'it'a'j de antaŭ vi, kaj ke vi ne serĉ'u ili'a'j'n di'o'j'n, dir'ant'e : Kiel ĉi tiu'j popol'o'j serv'is al si'a'j di'o'j, tiel mi ankaŭ far'os.
31 Ne ag'u tiel koncern'e la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n ; ĉar ĉio'n, kio'n abomen'as la Etern'ul'o, kio'n Li mal'am'as, ili far'as por si'a'j di'o'j, kaj eĉ si'a'j'n fil'o'j'n kaj fil'in'o'j'n ili for'brul'ig'as per fajr'o al si'a'j di'o'j.
32 Ĉio'n, kio'n mi ordon'as al vi, tio'n observ'u, ke vi ĝi'n plen'um'u ; ne al'don'u al tio, kaj ne de'pren'u de tio.

Ĉapitr'o 13

    Se aper'os inter vi profet'o aŭ sonĝ'ist'o kaj prezent'os al vi sign'o'n aŭ mirakl'o'n, 2 kaj plen'um'iĝ'os la sign'o aŭ mirakl'o, pri kiu li parol'is al vi, kaj li dir'os : Ni sekv'u ali'a'j'n di'o'j'n, kiu'j'n vi ne kon'as, kaj ni serv'u al ili : 3 tiam ne aŭskult'u la vort'o'j'n de tiu profet'o aŭ de tiu sonĝ'ist'o, ĉar tiam el'prov'as vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por sci'iĝ'i, ĉu vi am'as la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o.
4 La Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, sekv'u, kaj Li'n tim'u, kaj Li'a'j'n ordon'o'j'n observ'u, kaj Li'a'n voĉ'o'n aŭskult'u, kaj al Li serv'u, kaj al Li al'ten'iĝ'u.
5 Kaj tiu'n profet'o'n aŭ tiu'n sonĝ'ist'o'n oni dev'as mort'ig'i ; ĉar li predik'is de'fal'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a kaj liber'ig'is vi'n el la dom'o de sklav'ec'o —por de'log'i vi'n de la voj'o, laŭ kiu la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ordon'is al vi ir'i ; kaj eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
6 Se log'os vi'n sekret'e vi'a frat'o, fil'o de vi'a patr'in'o, aŭ vi'a fil'o, aŭ vi'a fil'in'o, aŭ la edz'in'o en vi'a'j brak'o'j, aŭ vi'a amik'o plej intim'a, dir'ant'e : Ni ir'u kaj serv'u al ali'a'j di'o'j, kiu'j'n ne kon'is vi nek vi'a'j patr'o'j, 7 el la di'o'j de la popol'o'j, kiu'j est'as ĉirkaŭ vi, la proksim'a'j de vi aŭ la mal'proksim'a'j de vi, de unu fin'o de la land'o ĝis la ali'a : 8 tiam ne konsent'u kun li kaj ne aŭskult'u li'n ; ne indulg'u li'n vi'a okul'o, ne kompat'u kaj ne kaŝ'u li'n, 9 sed mort'ig'u li'n ; vi'a man'o dev'as est'i sur li la unu'a, por mort'ig'i li'n, kaj la man'o'j de la tut'a popol'o post'e.
10 Kaj ĵet'u sur li'n ŝton'o'j'n, ke li mort'u ; ĉar li vol'is for'log'i vi'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a, el la dom'o de sklav'ec'o.
11 Kaj la tut'a Izrael tio'n aŭd'os kaj ek'tim'os, kaj oni ne plu far'os tia'n mal'bon'a'n ag'o'n inter vi.
12 Se vi aŭd'os pri iu el vi'a'j urb'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi por loĝ'ad'o, kaj oni dir'as : 13 El'ir'is el inter vi hom'o'j sen'taŭg'a'j kaj for'log'is la loĝ'ant'o'j'n de si'a urb'o, dir'ant'e : Ni ir'u kaj serv'u al ali'a'j di'o'j, kiu'j'n vi ne kon'is ; 14 kaj vi serĉ'os kaj esplor'os kaj bon'e pri'demand'os ; kaj montr'iĝ'os, ke tio est'as preciz'a ver'o, ke la abomen'aĵ'o est'as far'it'a inter vi : 15 tiam mort'ig'u la loĝ'ant'o'j'n de tiu urb'o per glav'o, detru'u ĝi'n, kaj ĉio'n, kio est'as en ĝi, kaj ankaŭ ĝi'a'j'n brut'o'j'n mort'ig'u per glav'o.
16 Kaj ĝi'a'n tut'a'n hav'o'n kolekt'u sur la mez'o'n de plac'o, kaj for'brul'ig'u per fajr'o la urb'o'n kaj ĝi'a'n tut'a'n hav'o'n, absolut'e ĉio'n, al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; kaj ĝi est'u etern'a ruin'o, oni neniam ĝi'n re'konstru'u.
17 Kaj nenio el la anatem'aĵ'o al'glu'iĝ'u al vi'a man'o, por ke la Etern'ul'o for'las'u Si'a'n flam'a'n koler'o'n kaj don'u al vi favor'kor'ec'o'n kaj indulg'u vi'n kaj mult'ig'u vi'n, kiel Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, 18 se vi aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, observ'ant'e ĉiu'j'n Li'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, far'ant'e plaĉ'ant'aĵ'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 14

    Vi est'as fil'o'j de la Etern'ul'o, vi'a Di'o : ne far'u sur vi en'tranĉ'o'j'n kaj ne far'u sen'har'aĵ'o'n super vi'a'j okul'o'j pro mort'int'o ; 2 ĉar vi est'as popol'o sankt'a al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj vi'n la Etern'ul'o elekt'is, ke vi est'u Li'a popol'o propr'a, el ĉiu'j popol'o'j, kiu'j est'as sur la ter'o.
3 Nenia'n abomen'aĵ'o'n manĝ'u.
4 Jen est'as la brut'o'j, kiu'j'n vi pov'as manĝ'i : bov'o, ŝaf'o, kaj kapr'o, 5 cerv'o kaj gazel'o kaj kapreol'o kaj ibeks'o kaj antilop'o kaj ur'o kaj tragelaf'o.
6 Ĉia'n brut'o'n, kiu hav'as dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n kaj dis'tranĉ'a'n sulk'o'n inter la du du'on'huf'o'j kaj kiu re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, tia'n el la brut'o'j vi pov'as manĝ'i.
7 Nur ĉi tiu'j'n ne manĝ'u el la re'maĉ'ant'a'j maĉ'it'aĵ'o'n kaj el la hav'ant'a'j dis'fend'it'a'j'n huf'o'j'n kun dis'tranĉ'a sulk'o : la kamel'o'n kaj la lepor'o'n kaj la hirak'o'n ; ĉar ili re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, sed ili'a'j huf'o'j ne est'as dis'fend'it'a'j, mal'pur'a'j ili est'as por vi ; 8 kaj la pork'o'n, ĉar ĝi'a'j huf'o'j est'as dis'fend'it'a'j, sed ĝi ne re'maĉ'as maĉ'it'aĵ'o'n, mal'pur'a ĝi est'as por vi ; ili'a'n viand'o'n ne manĝ'u, kaj ili'a'n kadavr'o'n ne ek'tuŝ'u.
9 Ĉi tiu'j'n vi pov'as manĝ'i el ĉiu'j best'o'j, kiu'j est'as en la akv'o : ĉiu'j'n, kiu'j hav'as naĝ'il'o'j'n kaj skvam'o'j'n, vi pov'as manĝ'i ; 10 sed ĉiu'j'n, kiu'j ne hav'as naĝ'il'o'j'n kaj skvam'o'j'n, ne manĝ'u : mal'pur'a tio est'as por vi.
11 Ĉia'n bird'o'n pur'a'n vi pov'as manĝ'i.
12 Sed ĉi tiu'j'n el ili ne manĝ'u : la agl'o'n kaj la gipaet'o'n kaj la pandion'o'n 13 kaj la vultur'o'n kaj la falk'o'n kaj la milv'o'n kun ĝi'a spec'o 14 kaj ĉia'n korv'o'n kun ĝi'a spec'o 15 kaj la strut'o'n kaj la strig'o'n kaj la mev'o'n kaj la akcipitr'o'n kun ĝi'a spec'o, 16 la noktu'o'n kaj la ibis'o'n kaj la cign'o'n 17 kaj la pelikan'o'n kaj la perk'n'op'ter'o'n kaj la mergul'o'n 18 kaj la cikoni'o'n kaj la arde'o'n kun ĝi'a spec'o kaj la upup'o'n kaj la vespert'o'n.
19 Kaj ĉia ramp'aĵ'o flug'il'hav'a est'as por vi mal'pur'a ; oni ne dev'as ili'n manĝ'i.
20 Ĉia'n pur'a'n bird'o'n vi pov'as manĝ'i.
21 Manĝ'u nenia'n kadavr'aĵ'o'n ; al la fremd'ul'o, kiu est'as en vi'a urb'o, vi pov'as ĝi'n don'i, ke li ĝi'n manĝ'u ; aŭ vi pov'as vend'i al ali'land'ul'o ; ĉar vi est'as popol'o sankt'a al la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
Ne kuir'u kapr'id'o'n en la lakt'o de ĝi'a patr'in'o.
22 Apart'ig'u dek'on'aĵ'o'n el ĉiu'j produkt'aĵ'o'j de vi'a sem'ad'o, kiu'j ven'as de la kamp'o ĉiu'jar'e.
23 Kaj manĝ'u antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sur la lok'o, kiu'n Li elekt'os, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n, dek'on'aĵ'o'n el vi'a gren'o, el vi'a most'o, kaj el vi'a ole'o, kaj la unu'e'nask'it'o'j'n el vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j ; por ke vi lern'u tim'i ĉiam la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n.
24 Kaj se tro long'a est'os por vi la voj'o kaj vi ne pov'os port'i, ĉar tro mal'proksim'a est'os de vi la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por met'i tie'n Si'a'n nom'o'n, kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi'n ben'is : 25 tiam vi pov'as tio'n mon'ig'i, kaj vi pren'os la mon'o'n en vi'a'n man'o'n, kaj ir'os al la lok'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, elekt'os ; 26 kaj vi aĉet'os pro tiu mon'o ĉio'n, kio'n ek'dezir'os vi'a anim'o, el grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j, el vin'o aŭ el drink'aĵ'o, aŭ el ĉio, kio'n postul'os vi'a anim'o ; kaj vi manĝ'os tie antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj vi est'os gaj'a'j, vi kaj vi'a famili'o.
27 Kaj la Levid'o'n, kiu est'as en vi'a urb'o, ne for'las'u ; ĉar li ne hav'as part'o'n kaj hered'aĵ'o'n ĉe vi.
28 Post pas'o de tri jar'o'j apart'ig'u la tut'a'n dek'on'aĵ'o'n de vi'a'j produkt'aĵ'o'j de tiu jar'o kaj met'u tio'n ĉe vi'a'j pord'eg'o'j ; 29 kaj ven'os la Levid'o —ĉar li ne hav'as part'o'n kaj hered'aĵ'o'n ĉe vi —kaj la fremd'ul'o kaj la orf'o kaj la vidv'in'o, kiu'j est'as en vi'a urb'o, kaj ili manĝ'os kaj sat'iĝ'os ; por ke ben'u vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en ĉiu far'o de vi'a'j man'o'j, kiu'n vi far'os.

Ĉapitr'o 15

    Post pas'o de sep jar'o'j far'u for'las'o'n.
2 Jen est'as la esenc'o de la for'las'o ; ĉiu kreditor'o, kiu prunt'e'don'is io'n al si'a proksim'ul'o, for'las'u tio'n, li ne postul'u tio'n de si'a proksim'ul'o aŭ de si'a frat'o ; ĉar est'as proklam'it'a for'las'o pro la Etern'ul'o.
3 De ali'land'ul'o vi pov'as postul'i ; sed kio'n vi hav'os ĉe vi'a frat'o, tio'n vi'a man'o for'las'u.
4 Ceter'e ne est'os ĉe vi mal'riĉ'ul'o (ĉar la Etern'ul'o ben'os vi'n en la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel hered'a'n posed'aĵ'o'n ), 5 se vi nur obe'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por observ'i kaj plen'um'i ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ.
6 Ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ben'os vi'n, kiel Li dir'is al vi ; kaj vi prunt'e'don'os al mult'a'j popol'o'j, sed vi ne prunt'e'pren'os ; kaj vi reg'os super mult'a'j popol'o'j, sed super vi ili ne reg'os.
Se est'os inter vi mal'riĉ'ul'o iu el vi'a'j frat'o'j en iu el vi'a'j urb'o'j en vi'a land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, tiam ne mal'mol'ig'u vi'a'n kor'o'n kaj ne ferm'u vi'a'n man'o'n antaŭ vi'a frat'o, la mal'riĉ'ul'o ; 8 sed mal'ferm'u al li vi'a'n man'o'n, kaj prunt'e'don'u al li laŭ'mezur'e de li'a mank'o, kio mank'os al li.
9 Gard'u vi'n, ke ne aper'u en vi'a kor'o mal'pi'a pens'o : Al'proksim'iĝ'as la sep'a jar'o, la jar'o de for'las'o ; kaj vi'a okul'o far'iĝ'os mal'favor'a kontraŭ vi'a mal'riĉ'a frat'o kaj vi ne don'os al li, kaj li plend'os pri vi al la Etern'ul'o, kaj pek'o est'os sur vi.
10 Don'u al li, kaj ne ĉagren'u vi'n vi'a kor'o, kiam vi don'os al li ; ĉar pro tio ben'os vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en ĉiu'j vi'a'j far'o'j kaj en ĉiu entrepren'o de vi'a man'o.
11 Ĉar ne mank'os mal'riĉ'ul'o'j en la land'o, tial mi ordon'as al vi jen'e : mal'ferm'u vi'a'n man'o'n al vi'a frat'o, al vi'a sen'hav'ul'o, kaj al vi'a mal'riĉ'ul'o en vi'a land'o.
12 Se vend'os si'n al vi vi'a frat'o, Hebre'o aŭ Hebre'in'o, li serv'u vi'n dum ses jar'o'j, sed en la sep'a jar'o for'send'u li'n de vi en liber'ec'o.
13 Kaj kiam vi for'send'os li'n de vi en liber'ec'o, ne for'send'u li'n kun mal'plen'a'j man'o'j ; 14 sed hav'ig'u al li iom el vi'a'j brut'o'j kaj el vi'a garb'ej'o kaj el vi'a vin'prem'ej'o ; per kio ben'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, tio'n don'u al li.
15 Memor'u, ke vi est'is sklav'o en la land'o Egipt'a, kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, liber'ig'is vi'n ; tial mi ordon'as al vi tio'n hodiaŭ.
16 Kaj se li dir'os al vi : Mi ne for'ir'os de vi, ĉar mi am'as vi'n kaj vi'a'n dom'o'n —ĉar est'as al li bon'e ĉe vi : 17 tiam pren'u alen'o'n kaj en'pik'u en li'a'n orel'o'n kaj en la pord'o'n, kaj li est'os sklav'o al vi por ĉiam.
Ankaŭ kun vi'a sklav'in'o ag'u tiel.
18 Tio ne ŝajn'u al vi mal'facil'a, kiam vi for'send'os li'n de vi en liber'ec'o ; ĉar du'obl'a'n pag'o'n de dung'it'o li per'labor'is ĉe vi dum ses jar'o'j ; kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ben'os vi'n en ĉio, kio'n vi far'os.
19 Ĉiu'n vir'seks'a'n unu'e'nask'it'o'n, kiu nask'iĝ'os al vi'a'j grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j, dediĉ'u al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ne labor'u per la unu'e'nask'it'o de vi'a bov'o, kaj ne tond'u la unu'e'nask'it'o'n de vi'a ŝaf'o.
Antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, manĝ'u ĝi'n ĉiu'jar'e, sur la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi kaj vi'a famili'o ; 21 sed se ĝi hav'os ia'n difekt'o'n, se ĝi est'os lam'a aŭ blind'a, aŭ se ĝi hav'os kia'n ajn mal'bon'a'n difekt'o'n, tiam ne buĉ'u ĝi'n ofer'e al la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
22 Sed inter vi'a'j pord'eg'o'j vi pov'as ĝi'n manĝ'i, mal'pur'ul'o kaj pur'ul'o egal'e, kiel gazel'o'n kaj cerv'o'n.
23 Nur ĝi'a'n sang'o'n ne manĝ'u ; sur la ter'o'n el'verŝ'u ĝi'n, kiel akv'o'n.

Ĉapitr'o 16

    Observ'u la monat'o'n Abib, kaj far'u Pask'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ĉar en la monat'o Abib el'konduk'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, el Egipt'uj'o en la nokt'o.
2 Kaj buĉ'u Pask'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, el grand'a'j kaj mal'grand'a'j brut'o'j, sur la lok'o, kiu'n la Etern'ul'o elekt'os, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n.
3 Ne manĝ'u kun tio ferment'int'aĵ'o'n ; dum sep tag'o manĝ'u kun tio mac'o'j'n, pan'o'n de mizer'o —ĉar rapid'ec'e vi el'ir'is el la land'o Egipt'a —por ke vi memor'u dum la tut'a temp'o de vi'a viv'o la tag'o'n de vi'a el'ir'o el la land'o Egipt'a.
4 Oni ne vid'u ĉe vi ferment'int'aĵ'o'n en vi'a tut'a lim'it'aĵ'o dum sep tag'o'j ; kaj el la viand'o, kiu'n vi ofer'buĉ'os vesper'e en la unu'a tag'o, neniom rest'u ĝis la maten'o.
5 Vi ne pov'as buĉ'i la Pask'o'n en iu el la urb'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'os al vi ; 6 nur sur la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n, buĉ'u la Pask'o'n vesper'e, ĉe la sub'ir'o de la sun'o —temp'o de vi'a el'ir'o el Egipt'uj'o.
7 Kaj kuir'u kaj manĝ'u sur tiu lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; kaj en la sekv'ant'a tag'o vi pov'as vi'n turn'i kaj ir'i al vi'a'j tend'o'j.
8 Dum ses tag'o'j manĝ'u mac'o'j'n, kaj en la sep'a tag'o est'u sankt'a kun'ven'o antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ne far'u labor'o'n.
9 Sep semajn'o'j'n kalkul'u al vi ; de post la aper'o de la rikolt'il'o en la spik'o'j komenc'u kalkul'i la sep semajn'o'j'n.
10 Kaj far'u fest'o'n de semajn'o'j al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kun liber'vol'a don'o el vi'a man'o, kiu'n vi don'os konform'e al tio, kiom ben'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
11 Kaj est'u gaj'a'j antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, vi kaj vi'a fil'o kaj vi'a fil'in'o kaj vi'a serv'ant'o kaj vi'a serv'ant'in'o, kaj la Levid'o, kiu est'as en vi'a'j pord'eg'o'j, kaj la fremd'ul'o kaj la orf'o kaj la vidv'in'o, kiu'j est'as inter vi, sur la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n.
12 Kaj memor'u, ke vi est'is sklav'o en Egipt'uj'o ; kaj observ'u kaj plen'um'u ĉi tiu'j'n leĝ'o'j'n.
13 Fest'o'n de laŭb'o'j far'u al vi dum sep tag'o'j, kiam vi kolekt'os el vi'a draŝ'ej'o kaj el vi'a vin'prem'ej'o.
14 Kaj est'u gaj'a'j en vi'a fest'o, vi kaj vi'a fil'o kaj vi'a fil'in'o kaj vi'a serv'ant'o kaj vi'a serv'ant'in'o, kaj la Levid'o kaj la fremd'ul'o kaj la orf'o kaj la vidv'in'o, kiu'j est'as inter vi'a'j pord'eg'o'j.
15 Dum sep tag'o'j fest'u al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sur la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o ; ĉar ben'os vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en ĉiu'j vi'a'j produkt'aĵ'o'j kaj en ĉiu'j far'o'j de vi'a'j man'o'j, kaj vi est'os tut'e gaj'a.
16 Tri foj'o'j'n en la jar'o ĉiu vi'a vir'seks'ul'o dev'as aper'i antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sur la lok'o, kiu'n Li elekt'os : en la fest'o de mac'o'j kaj en la fest'o de semajn'o'j kaj en la fest'o de laŭb'o'j ; kaj li ne aper'u antaŭ la Etern'ul'o kun mal'plen'a'j man'o'j ; 17 ĉiu kun donac'o en si'a man'o, konform'e al la ben'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'n Li don'is al vi.
18 Juĝ'ist'o'j'n kaj kontrol'ist'o'j'n star'ig'u al vi en ĉiu'j vi'a'j urb'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'os al vi laŭ vi'a'j trib'o'j ; kaj ili juĝ'u la popol'o'n per juĝ'o just'a.
19 Ne klin'u la leĝ'o'n, ne atent'u person'o'j'n ; kaj ne pren'u sub'aĉet'o'n, ĉar sub'aĉet'o blind'ig'as la okul'o'j'n de saĝ'ul'o'j kaj konfuz'as la afer'o'j'n de just'ul'o'j.
20 Just'ec'o'n, just'ec'o'n sekv'u, por ke vi viv'u kaj posed'u la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
21 Ne plant'u al vi sankt'a'n stang'o'n el ia arb'o apud la altar'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'n vi far'os al vi ; 22 kaj ne star'ig'u al vi statu'o'n, kio'n mal'am'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o.

Ĉapitr'o 17

    Ne ofer'buĉ'u al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, bov'o'n aŭ ŝaf'o'n, kiu hav'as sur si difekt'o'n, kia'n ajn mal'bon'aĵ'o'n ; ĉar tio est'as abomen'aĵ'o por la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
2 Se trov'iĝ'os inter vi en iu el vi'a'j urb'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, vir'o aŭ vir'in'o, kiu far'as mal'bon'o'n antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mal'obe'ant'e Li'a'n inter'lig'o'n ; 3 kaj li ir'os kaj serv'os al ali'a'j di'o'j, kaj ador'klin'iĝ'os antaŭ ili aŭ antaŭ la sun'o aŭ antaŭ la lun'o aŭ antaŭ la tut'a arme'o de la ĉiel'o, kio'n mi ne ordon'is ; 4 kaj est'os dir'it'e al vi, kaj vi aŭd'os kaj bon'e esplor'os, kaj montr'iĝ'os, ke la afer'o est'as preciz'a ver'o, ke tiu abomen'aĵ'o est'as far'it'a en Izrael ; 5 tiam el'konduk'u tiu'n vir'o'n aŭ tiu'n vir'in'o'n, kiu'j far'is tiu'n mal'bon'a'n afer'o'n, al vi'a pord'eg'o, la vir'o'n aŭ la vir'in'o'n, kaj ĵet'u sur ili'n ŝton'o'j'n, ke ili mort'u.
6 Laŭ la akuz'o de du atest'ant'o'j aŭ tri atest'ant'o'j la mort'ig'ot'o est'u ekzekut'it'a ; li ne est'u mort'ig'it'a laŭ la akuz'o de unu atest'ant'o.
7 La man'o de la atest'ant'o'j est'u sur li plej antaŭ'e, por mort'ig'i li'n, kaj la man'o de la tut'a popol'o post'e ; tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
8 Se est'os por vi tro mal'facil'a la juĝ'a afer'o inter sang'o kaj sang'o, inter proces'o kaj proces'o, inter frap'o kaj frap'o, en disput'a'j afer'o'j en vi'a urb'o : tiam lev'iĝ'u, kaj ir'u al la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 9 kaj ven'u al la pastr'o'j Levid'o'j, kaj al la juĝ'ist'o, kiu est'os en tiu temp'o, kaj demand'u, kaj ili dir'os al vi la juĝ'a'n decid'o'n.
10 Kaj ag'u laŭ la vort'o, kiu'n ili dir'os al vi de tiu lok'o, kiu'n la Etern'ul'o elekt'os ; kaj observ'u, ke vi far'u ĉio'n, kio'n ili instru'os al vi.
11 Laŭ la instru'o, kiu'n ili don'os al vi, kaj laŭ la decid'o, kiu'n ili dir'os al vi, ag'u ; de tio, kio'n ili dir'os al vi, ne de'klin'iĝ'u dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n.
12 Kiu ag'os arogant'e, kaj ne obe'os la pastr'o'n, kiu star'as tie, por serv'i al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, aŭ la juĝ'ist'o'n, tiu hom'o dev'as mort'i ; kaj vi eksterm'os la mal'bon'o'n el Izrael.
13 Kaj la tut'a popol'o aŭd'os kaj ek'tim'os, kaj ili ne plu ag'os arogant'e.
14 Kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as la vi, kaj vi ek'posed'os ĝi'n kaj ek'loĝ'os en ĝi, kaj dir'os : Mi star'ig'os super mi reĝ'o'n, kiel ĉiu'j popol'o'j ĉirkaŭ mi : 15 tiam star'ig'u super vi reĝ'o'n, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; el inter vi'a'j frat'o'j star'ig'u super vi reĝ'o'n ; vi ne pov'as star'ig'i super vi hom'o'n ali'gent'a'n, kiu ne est'as vi'a frat'o.
16 Sed li ne mult'ig'u al si ĉeval'o'j'n, kaj li ne re'ven'ig'u la popol'o'n en Egipt'uj'o'n, por mult'ig'i ĉeval'o'j'n ; la Etern'ul'o dir'is al vi : Ne ir'u plu re'turn'e laŭ tiu voj'o.
17 Kaj li ne mult'ig'u al si edz'in'o'j'n, por ke ne de'klin'iĝ'u li'a kor'o ; kaj arĝent'o'n kaj or'o'n li ne tro mult'ig'u al si.
18 Sed kiam li sid'iĝ'os sur la tron'o de si'a regn'o, li trans'skrib'u al si kopi'o'n de ĉi tiu instru'o en libr'o'n laŭ tio, kio trov'iĝ'as ĉe la pastr'o'j Levid'o'j ; 19 kaj ĝi est'u ĉe li, kaj li leg'ad'u en ĝi dum si'a tut'a viv'o, por ke li lern'u tim'i la Etern'ul'o'n, si'a'n Di'o'n, observ'ant'e ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o kaj ĉi tiu'j'n leĝ'o'j'n, por plen'um'i ili'n ; 20 por ke ne alt'iĝ'u li'a kor'o super li'a'j frat'o'j kaj por ke li ne de'klin'iĝ'u de la ordon'o dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n, por ke li rest'u long'e en si'a reĝ'ec'o, li kaj li'a'j fil'o'j, inter Izrael.

Ĉapitr'o 18

    Ne hav'os la pastr'o'j Levid'o'j, la tut'a trib'o de Lev'i, part'o'n kaj hered'aĵ'o'n kun Izrael : la fajr'ofer'o'j'n de la Etern'ul'o kaj Li'a'n aparten'aĵ'o'n ili manĝ'ad'os.
2 Hered'aĵ'o'n ili ne hav'os inter si'a'j frat'o'j : la Etern'ul'o est'as ili'a hered'aĵ'o, kiel Li dir'is al ili.
3 Jen est'as tio, kio'n dev'as don'i al la pastr'o'j la popol'o, la ofer'buĉ'ant'o'j de bov'o aŭ ŝaf'o : oni don'u al la pastr'o la ŝultr'o'n kaj la makzel'o'j'n kaj la stomak'o'n ; 4 la unu'a'aĵ'o'n de vi'a gren'o, de vi'a most'o, kaj de vi'a ole'o, kaj la unu'a'aĵ'o'n de la tond'it'aĵ'o de vi'a'j ŝaf'o'j don'u al li.
5 Ĉar li'n elekt'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, el ĉiu'j vi'a'j trib'o'j, ke li star'u kaj serv'u en la nom'o de la Etern'ul'o, li kaj li'a'j fil'o'j en ĉiu temp'o.
6 Kaj se ven'os Levid'o el iu el vi'a'j urb'o'j, el la tut'a Izrael, kie li loĝ'as, kaj li ven'os pro la tut'a dezir'o de si'a anim'o al la lok'o, kiu'n elekt'os la Etern'ul'o, 7 kaj li serv'os en la nom'o de la Etern'ul'o, li'a Di'o, kiel ĉiu'j li'a'j frat'o'j, la Levid'o'j, kiu'j star'as tie antaŭ la Etern'ul'o : 8 tiam ili manĝ'u egal'a'j'n part'o'j'n, krom tio, kio'n don'as al li la vend'o de la patr'a hav'o.
9 Kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, tiam ne lern'u far'i io'n simil'a'n al la abomen'aĵ'o'j de tiu'j popol'o'j : 10 ne dev'as trov'iĝ'i inter vi iu, kiu tra'ir'ig'as si'a'n fil'o'n aŭ fil'in'o'n tra fajr'o, aŭgur'ist'o, antaŭ'dir'ist'o, magi'ist'o, sorĉ'ist'o, 11 nek sub'ĵur'ig'ist'o, nek el'vok'ist'o de spirit'o'j, nek sign'o'klar'ig'ist'o, nek esplor'ist'o de mort'int'o'j ; 12 ĉar abomen'aĵ'o por la Etern'ul'o est'as ĉiu, kiu far'as tio'n, kaj pro tiu'j abomen'aĵ'o'j la Etern'ul'o, vi'a Di'o, for'pel'as ili'n de antaŭ vi.
13 Sen'makul'a est'u antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 14 ĉar tiu'j popol'o'j, kiu'j'n vi for'pel'as, aŭskult'as antaŭ'dir'ist'o'j'n kaj aŭgur'ist'o'j'n ; sed al vi ne tio'n don'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
15 Profet'o'n al vi'a mez'o, el vi'a'j frat'o'j, simil'a'n al mi, star'ig'os por vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; li'n aŭskult'u, 16 konform'e al tio, kio'n vi pet'is de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ĉe Ĥoreb en la tag'o de la kun'ven'o, dir'ant'e : Mi ne aŭd'u plu la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, mi'a Di'o, kaj ĉi tiu'n grand'a'n fajr'o'n mi ne vid'u plu, por ke mi ne mort'u.
17 Kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Bon'a est'as tio, kio'n ili dir'is.
18 Profet'o'n Mi star'ig'os por ili el la mez'o de ili'a'j frat'o'j, simil'a'n al vi ; kaj Mi met'os Mi'a'j'n vort'o'j'n en li'a'n buŝ'o'n, kaj li parol'os al ili ĉio'n, kio'n Mi ordon'os al li.
19 Kaj se iu hom'o ne aŭskult'os Mi'a'j'n vort'o'j'n, kiu'j'n li parol'os en Mi'a nom'o, tiu'n Mi pun'os.
20 Sed profet'o'n, kiu arog'os dir'i en Mi'a nom'o io'n, kio'n Mi ne ordon'is al li dir'i, aŭ kiu parol'os en la nom'o de ali'a'j di'o'j, tiu'n profet'o'n oni mort'ig'u.
21 Kaj se vi dir'os en vi'a kor'o : Kiel ni ek'kon'os la vort'o'n, kiu'n ne dir'is la Etern'ul'o ?
22 Kio'n la profet'o dir'os en la nom'o de la Etern'ul'o kaj la afer'o ne far'iĝ'os kaj ne plen'um'iĝ'os —tio est'as la vort'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o ne dir'is ; pro arogant'ec'o dir'is tio'n la profet'o ; ne tim'u li'n.

Ĉapitr'o 19

    Kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, eksterm'os la popol'o'j'n, kies land'o'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, kaj vi for'pel'os ili'n kaj ek'loĝ'os en ili'a'j urb'o'j kaj en ili'a'j dom'o'j : 2 tiam apart'ig'u el vi tri urb'o'j'n en vi'a land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n.
3 Aranĝ'u al vi la voj'o'n, kaj divid'u en tri part'o'j'n la spac'o'n de vi'a land'o, kiu'n hav'ig'os al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; kaj ili est'os por tio, ke tie'n for'kur'u ĉiu mort'ig'int'o.
4 Kaj jen est'as la afer'o pri mort'ig'int'o, kiu pov'as for'kur'i tie'n kaj rest'i viv'ant'a : se iu mort'ig'os si'a'n proksim'ul'o'n sen'intenc'e, ne est'int'e li'a mal'amik'o antaŭ'e ; 5 aŭ se iu ir'os kun si'a proksim'ul'o en arb'ar'o'n, por hak'i lign'o'n, kaj ek'sving'iĝ'os li'a man'o kun la hak'il'o, por hak'i la arb'o'n, kaj la fer'o de'salt'os de la ten'il'o kaj traf'os la proksim'ul'o'n kaj tiu mort'os —li for'kur'u al unu el tiu'j urb'o'j, por rest'i viv'ant'a ; 6 por ke ne post'kur'u la sang'o'venĝ'ant'o la mort'ig'int'o'n, kiam ek'flam'os li'a kor'o, kaj ne kur'ating'u li'n, se la voj'o est'os long'a, kaj ne mort'ig'u li'n ; ĉar li ne merit'as mort'o'n, ĉar li ne est'is li'a mal'amik'o antaŭ'e.
7 Tial mi ordon'as al vi, dir'ant'e : Tri urb'o'j'n apart'ig'u al vi.
8 Kaj kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, pli'larĝ'ig'os vi'a'j'n lim'o'j'n, kiel Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, kaj don'os al vi la tut'a'n land'o'n, kiu'n Li promes'is don'i al vi'a'j patr'o'j ; 9 se ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi don'as al vi hodiaŭ, vi observ'os kaj plen'um'os, am'ant'e la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj ir'ant'e laŭ Li'a'j voj'o'j en ĉiu temp'o : tiam al'don'u al li ankoraŭ tri urb'o'j'n krom tiu'j tri ; 10 por ke ne est'u verŝ'at'a sen'kulp'a sang'o mez'e de vi'a land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, kaj por ke vi ne est'u kulp'a pri sang'o.
11 Sed se iu est'os mal'amik'o al si'a proksim'ul'o kaj insid'os li'n kaj lev'iĝ'os kontraŭ li'n kaj mort'ig'os li'n kaj for'kur'os al unu el tiu'j urb'o'j : 12 tiam la plej'aĝ'ul'o'j en li'a urb'o send'u kaj pren'ig'u li'n el tie kaj trans'don'u li'n en la man'o'n de la sang'o'venĝ'ant'o, por ke li mort'u.
13 Vi'a okul'o ne indulg'u li'n ; for'viŝ'u la sang'o'n de sen'kulp'ul'o el Izrael, kaj est'os al vi bon'e.
14 Ne for'ŝov'u la lim'o'n de vi'a proksim'ul'o, kiu'n difin'is la antaŭ'ul'o'j en vi'a posed'aĵ'o, kiu'n vi ricev'os en la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n.
15 Ne valor'as unu atest'ant'o kontraŭ hom'o en ĉia kulp'o, en ĉia krim'o, kaj en ĉia pek'o, kiu'n li pek'os : laŭ la dir'o de du atest'ant'o'j aŭ laŭ la dir'o de tri atest'ant'o'j oni pov'as far'i proces'o'n.
16 Se kontraŭ iu star'iĝ'os atest'ant'o mal'just'a, akuz'ant'e li'n pri krim'o, 17 tiam la du hom'o'j, kiu'j hav'as inter si juĝ'a'n disput'o'n, star'iĝ'u antaŭ la Etern'ul'o, antaŭ la pastr'o'j kaj la juĝ'ist'o'j, kiu'j est'os en tiu temp'o ; 18 kaj la juĝ'ist'o'j bon'e esplor'u ; kaj se montr'iĝ'os, ke la atest'ant'o est'as atest'ant'o mal'ver'a, ke li akuz'is mal'ver'e si'a'n frat'o'n : 19 tiam ag'u kun li tiel, kiel li intenc'is ag'i kun si'a frat'o ; kaj tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
20 Kaj la ali'a'j aŭd'os kaj ek'tim'os, kaj ili ne far'os plu tia'n mal'bon'o'n inter vi.
21 Kaj vi'a okul'o ne indulg'u : anim'o'n pro anim'o, okul'o'n pro okul'o, dent'o'n pro dent'o, man'o'n pro man'o, pied'o'n pro pied'o.

Ĉapitr'o 20

    Kiam vi ir'os milit'e kontraŭ vi'a'n mal'amik'o'n kaj vi vid'os ĉeval'o'j'n kaj ĉar'o'j'n kaj pli mult'e da hom'o'j ol ĉe vi, ne tim'u ili'n ; ĉar kun vi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu el'konduk'is vi'n el la land'o Egipt'a.
2 Kaj kiam vi al'proksim'iĝ'os al la batal'o, tiam el'paŝ'u la pastr'o kaj parol'u al la popol'o ; 3 kaj li dir'u al ili : Aŭd'u, ho Izrael !
vi ir'as nun en batal'o'n kontraŭ vi'a'j'n mal'amik'o'j'n ; ne mal'fort'iĝ'u vi'a kor'o, ne tim'u, ne konfuz'iĝ'u, kaj ne trem'u antaŭ ili ; 4 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ir'as kun vi, por batal'i pro vi kontraŭ vi'a'j mal'amik'o'j kaj por help'i vi'n.
5 Kaj la kontrol'ist'o'j parol'u al la popol'o, dir'ant'e : Kiu konstru'is nov'a'n dom'o'n kaj ne inaŭgur'is ĝi'n, tiu ir'u kaj re'ven'u al si'a dom'o, ĉar ebl'e li mort'os en la batal'o kaj ali'a hom'o ĝi'n inaŭgur'os ; 6 kaj kiu plant'is vin'ber'ĝarden'o'n kaj ne ĝu'is ĝi'a'j'n frukt'o'j'n, tiu ir'u kaj re'ven'u al si'a dom'o, ĉar ebl'e li mort'os en la batal'o kaj ali'a hom'o ĝu'os ĝi'a'j'n frukt'o'j'n ; 7 kaj kiu fianĉ'iĝ'is kun vir'in'o kaj ne pren'is ŝi'n, tiu ir'u kaj re'ven'u al si'a dom'o, ĉar ebl'e li mort'os en la batal'o kaj ali'a vir'o ŝi'n pren'os.
8 Kaj plu'e la kontrol'ist'o'j parol'u al la popol'o, kaj dir'u : Kiu est'as tim'em'a kaj sen'kuraĝ'a, tiu ir'u kaj re'ven'u al si'a dom'o, por ke li ne sen'kuraĝ'ig'u la kor'o'n de si'a'j frat'o'j, kiel li'a kor'o est'as.
9 Kaj kiam la kontrol'ist'o'j fin'os parol'i al la popol'o, tiam oni star'ig'u milit'estr'o'j'n super la popol'o.
10 Kiam vi al'ir'os al urb'o, por batal'i kontraŭ ĝi, tiam propon'u al ĝi pac'o'n.
11 Kaj se ĝi respond'os al vi per pac'o kaj mal'ferm'os si'n antaŭ vi, tiam la tut'a popol'o, kiu trov'iĝ'os en ĝi, pag'u al vi tribut'o'n kaj serv'u vi'n.
12 Sed se ĝi ne far'os pac'o'n kun vi, sed milit'os kontraŭ vi, tiam sieĝ'u ĝi'n ; 13 kaj kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'os ĝi'n en vi'a'n man'o'n, tiam mort'ig'u ĉiu'j'n ĝi'a'j'n vir'seks'ul'o'j'n per glav'o ; 14 nur la vir'in'o'j'n kaj la infan'o'j'n kaj la brut'o'j'n, kaj ĉio'n, kio est'os en la urb'o, la tut'a'n milit'akir'aĵ'o'n pren'u al vi, kaj konsum'u la milit'akir'aĵ'o'n de vi'a'j mal'amik'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'is al vi.
15 Tiel ag'u kun ĉiu'j urb'o'j, kiu'j est'as tre mal'proksim'e de vi kaj kiu'j ne aparten'as al la urb'o'j de tiu'j popol'o'j.
16 Sed al tiu'j urb'o'j de tiu'j popol'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, las'u la viv'o'n al neniu anim'o ; 17 sed eksterm'u ili'n : la Ĥetid'o'j'n kaj la Amorid'o'j'n, la Kanaan'id'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n, la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n, kiel ordon'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 18 por ke ili ne instru'u al vi far'i simil'e al ĉiu'j ili'a'j abomen'aĵ'o'j, kiu'j'n ili far'is por si'a'j di'o'j, kaj por ke vi ne pek'u antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
19 Se vi dum long'a temp'o sieĝ'os urb'o'n, por milit'akir'i ĝi'n kaj pren'i ĝi'n, ne ruin'ig'u ĝi'a'j'n arb'o'j'n, lev'ant'e kontraŭ ili'n hak'il'o'n ; ĉar vi pov'as manĝ'i frukt'o'j'n de ili, tial ne for'hak'u ili'n ; ĉar ĉu arb'o de kamp'o est'as hom'o, ke ĝi pov'us for'ir'i de vi en la fortik'aĵ'o'n ?
20 Nur tia'n arb'o'n, pri kiu vi sci'os, ke ĝi ne est'as arb'o frukt'o'don'a, vi pov'as ruin'ig'i kaj for'hak'i, por konstru'i bastion'o'j'n kontraŭ la urb'o, kiu milit'as kontraŭ vi, ĝis vi ĝi'n venk'os.

Ĉapitr'o 21

    Se est'os trov'it'a mort'ig'it'o sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, kuŝ'ant'a sur la kamp'o, kaj oni ne sci'os, kiu li'n mort'ig'is : 2 tiam el'ir'u vi'a'j plej'aĝ'ul'o'j kaj vi'a'j juĝ'ist'o'j, kaj ili mezur'u ĝis la urb'o'j, kiu'j trov'iĝ'as ĉirkaŭ'e de la mort'ig'it'o.
3 Kaj kiu urb'o est'os plej proksim'e de la mort'ig'it'o, ties plej'aĝ'ul'o'j pren'u bov'id'in'o'n, per kiu oni ne labor'is kaj kiu ne port'is jug'o'n ; 4 kaj la plej'aĝ'ul'o'j de tiu urb'o for'konduk'u la bov'id'in'o'n al val'o kun flu'ant'a akv'o, val'o, kiu ne est'as plug'it'a nek pri'sem'it'a, kaj ili romp'u tie la kol'o'n de la bov'id'in'o en la val'o ; 5 kaj al'ir'u la pastr'o'j, id'o'j de Lev'i (ĉar ili'n elekt'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por serv'i al Li kaj por ben'i en la nom'o de la Etern'ul'o, kaj laŭ ili'a dir'o dev'as est'i decid'at'a ĉiu disput'o kaj ĉiu difekt'o ); 6 kaj ĉiu'j plej'aĝ'ul'o'j de tiu urb'o, kiu'j est'os la plej proksim'a'j de la mort'ig'it'o, lav'u si'a'j'n man'o'j'n super la bov'id'in'o, al kiu oni romp'is la kol'o'n en la val'o, 7 kaj ili sci'ig'u kaj dir'u : Ni'a'j man'o'j ne verŝ'is ĉi tiu'n sang'o'n, kaj ni'a'j okul'o'j ne vid'is ; 8 pek'liber'ig'u Vi'a'n popol'o'n Izrael, kiu'n Vi liber'ig'is, ho Etern'ul'o, kaj ne kalkul'u sang'o'n sen'kulp'a'n inter Vi'a popol'o Izrael.
Kaj est'os pardon'it'a al ili la sang'o.
9 Kaj vi el'viŝ'u el inter vi la sang'o'n de sen'kulp'ul'o, por ke vi far'u plaĉ'ant'aĵ'o'n antaŭ la Etern'ul'o.
10 Kiam vi el'ir'os en milit'o'n kontraŭ vi'a'j'n mal'amik'o'j'n, kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'os ili'n en vi'a'j'n man'o'j'n, kaj vi pren'os de ili kapt'it'o'j'n, 11 kaj vi vid'os inter la kapt'it'o'j vir'in'o'n bel'aspekt'a'n kaj ek'am'os ŝi'n kaj pren'os ŝi'n al vi kiel edz'in'o'n : 12 tiam ven'ig'u ŝi'n intern'e'n de vi'a dom'o, kaj ŝi pri'tond'u si'a'n kap'o'n kaj pri'tranĉ'u si'a'j'n ung'o'j'n, 13 kaj ŝi de'pren'u de si si'a'j'n vest'o'j'n de kapt'it'ec'o, kaj ŝi loĝ'u en vi'a dom'o, kaj ŝi pri'plor'u si'a'n patr'o'n kaj si'a'n patr'in'o'n en la daŭr'o de unu monat'o ; kaj post tio vi pov'as en'ir'i al ŝi kaj far'iĝ'i ŝi'a edz'o, kaj ŝi est'os por vi edz'in'o.
14 Kaj se ŝi ne plaĉ'os al vi, tiam for'liber'ig'u ŝi'n, kie'n ŝi vol'as ; sed ne vend'u ŝi'n pro mon'o, ne prem'u ŝi'n per vi'a fort'o, pro tio, ke vi humil'ig'is ŝi'n.
15 Se vir'o hav'os du edz'in'o'j'n, unu am'at'a'n kaj du'a'n ne am'at'a'n, kaj ili nask'os al li fil'o'j'n, la am'at'a kaj la ne am'at'a, kaj la fil'o unu'e'nask'it'a est'os de la ne am'at'a : 16 tiam ĉe la dis'don'o de si'a hav'o al la fil'o'j li ne pov'as don'i unu'a'ec'o'n al la fil'o de la am'at'a antaŭ la fil'o de la ne am'at'a, la unu'e'nask'it'o ; 17 sed la unu'e'nask'it'o'n, la fil'o'n de la ne am'at'a, li dev'as est'konfes'i, por don'i al li du'obl'a'n part'o'n el ĉio, kio trov'iĝ'as ĉe li ; ĉar li est'as la unu'a frukt'o de li'a fort'o, li hav'as la rajt'o'n de unu'e'nask'it'ec'o.
18 Se iu hav'os fil'o'n obstin'a'n kaj mal'obe'a'n, kiu ne aŭskult'as la voĉ'o'n de si'a patr'o nek la voĉ'o'n de si'a patr'in'o, kaj ili pun'ad'is li'n, sed li ne aŭskult'as ili'n : 19 tiam li'a patr'o kaj li'a patr'in'o pren'u li'n kaj al'konduk'u li'n al la plej'aĝ'ul'o'j de li'a urb'o kaj al la pord'eg'o de li'a loĝ'o'lok'o ; 20 kaj ili dir'u al la plej'aĝ'ul'o'j de li'a urb'o : Ĉi tiu ni'a fil'o est'as obstin'a kaj mal'obe'a, li ne aŭskult'as ni'a'n voĉ'o'n, li est'as manĝ'eg'em'ul'o kaj drink'em'ul'o.
21 Tiam ĉiu'j hom'o'j de li'a urb'o pri'ĵet'u li'n per ŝton'o'j, ke li mort'u ; tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi, kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j aŭd'os kaj ek'tim'os.
Se iu far'iĝ'os kulp'a pri pek'o, kiu merit'as mort'o'n, kaj li est'os mort'ig'it'a kaj vi pend'ig'os li'n sur arb'o ; 23 tiam li'a kadavr'o ne dev'as est'i dum la nokt'o sur la arb'o, sed vi dev'as li'n en'ter'ig'i en la sam'a tag'o ; ĉar pend'ig'it'o est'as mal'ben'it'a antaŭ Di'o ; kaj ne makul'u vi'a'n ter'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n.

Ĉapitr'o 22

    Kiam vi vid'os, ke bov'o de vi'a frat'o aŭ li'a ŝaf'o erar'vag'as, ne for'turn'u vi'n de ili, sed re'konduk'u ili'n al vi'a frat'o.
2 Se vi'a frat'o ne est'as proksim'e de vi aŭ se vi li'n ne kon'as, tiam en'pel'u ili'n en vi'a'n dom'o'n, kaj ili est'u ĉe vi, ĝis vi'a frat'o ili'n serĉ'os, kaj tiam re'don'u ili'n al li.
3 Tiel sam'e ag'u kun li'a azen'o, tiel sam'e ag'u kun li'a vest'o, kaj tiel sam'e ag'u kun ĉia perd'it'aĵ'o de vi'a frat'o, kun ĉio, kio est'os perd'it'a de li kaj kio'n vi trov'os : vi ne dev'as for'turn'i vi'n.
4 Kiam vi vid'os, ke azen'o de vi'a frat'o aŭ li'a bov'o fal'is sur la voj'o, ne for'turn'u vi'n de ili ; lev'u ili'n kun'e kun li.
5 Ne dev'as est'i aparten'aĵ'o de vir'o sur vir'in'o, kaj vir'o ne sur'met'u sur si'n vest'o'n de vir'in'o ; ĉar abomen'aĵ'o por la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as ĉiu, kiu far'as tio'n.
6 Se vi trov'os nest'o'n de bird'o antaŭ vi sur la voj'o, sur iu arb'o aŭ sur la ter'o, kun bird'id'o'j aŭ kun ov'o'j, kaj la patr'in'o sid'as sur la bird'id'o'j aŭ sur la ov'o'j, ne pren'u la patr'in'o'n kun'e kun la id'o'j ; 7 la patr'in'o'n for'liber'ig'u, kaj la id'o'j'n vi pov'as pren'i al vi ; por ke est'u al vi bon'e kaj por ke vi long'e viv'u.
8 Kiam vi konstru'os nov'a'n dom'o'n, far'u balustrad'o'n ĉirkaŭ vi'a tegment'o, por ke vi ne ven'ig'u sang'o'n sur vi'a'n dom'o'n, se iu de'fal'os de ĝi.
9 Ne pri'sem'u vi'a'n vin'ber'ĝarden'o'n per miks'o'spec'a'j sem'o'j, por ke ne mal'ben'iĝ'u la tut'a rikolt'o, la sem'o, kiu'n vi sem'is, kaj la frukt'o'j de la vin'ber'ĝarden'o.
Ne plug'u per bov'o kaj azen'o kun'e.
11 Ne sur'met'u sur vi'n miks'o'spec'a'n vest'o'n el lan'o kaj lin'o kun'e.
12 Kvast'o'j'n far'u al vi sur la kvar angul'o'j de vi'a kovr'il'o, per kiu vi vi'n kovr'as.
13 Se iu pren'os edz'in'o'n kaj en'ven'os al ŝi kaj ek'mal'am'os ŝi'n, 14 kaj li akuz'os ŝi'n kalumni'e kaj kur'ig'os pri ŝi mal'bon'o'n fam'o'n, kaj dir'os : Ĉi tiu'n vir'in'o'n mi pren'is, kaj mi al'proksim'iĝ'is al ŝi kaj ne trov'is ĉe ŝi virg'ec'o'n : 15 tiam la patr'o de la jun'ul'in'o kaj ŝi'a patr'in'o pren'u kaj el'port'u la sign'o'j'n de virg'ec'o de la jun'ul'in'o al la plej'aĝ'ul'o'j de la urb'o al la pord'eg'o ; 16 kaj la patr'o de la jun'ul'in'o dir'u al la plej'aĝ'ul'o'j : Mi'a'n fil'in'o'n mi don'is al ĉi tiu vir'o kiel edz'in'o'n, kaj li ek'mal'am'is ŝi'n ; 17 kaj jen li akuz'is ŝi'n kalumni'e, dir'ant'e : Mi ne trov'is ĉe vi'a fil'in'o virg'ec'o'n ; sed jen est'as la sign'o'j de virg'ec'o de mi'a fil'in'o.
Kaj ili etend'os la vest'o'n antaŭ la plej'aĝ'ul'o'j de la urb'o.
18 Tiam la plej'aĝ'ul'o'j de tiu urb'o pren'u la edz'o'n kaj pun'u li'n ; 19 kaj ili kondamn'u li'n al pun'pag'o de cent arĝent'a'j mon'er'o'j, kaj ili don'u tio'n al la patr'o de la jun'ul'in'o pro tio, ke tiu kur'ig'is mal'bon'a'n fam'o'n pri jun'ul'in'o Izrael'id'a ; kaj ŝi rest'u li'a edz'in'o, li ne pov'as for'ig'i ŝi'n de si dum si'a tut'a viv'o.
20 Sed se tiu afer'o est'os ver'a kaj ne trov'iĝ'os sign'o'j de virg'ec'o ĉe la jun'ul'in'o : 21 tiam oni al'konduk'u la jun'ul'in'o'n al la pord'o de ŝi'a patr'o, kaj la loĝ'ant'o'j de ŝi'a urb'o pri'ĵet'u ŝi'n per ŝton'o'j, ke ŝi mort'u ; ĉar ŝi far'is mal'honor'aĵ'o'n en Izrael, mal'ĉast'ant'e en la dom'o de si'a patr'o.
Tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
22 Se est'os trov'it'a vir'o, kuŝ'ant'a kun vir'in'o edz'in'ig'it'a, tiam oni mort'ig'u ambaŭ, la vir'o'n, kiu kuŝ'is kun la vir'in'o, kaj la vir'in'o'n.
Tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el Izrael.
23 Se jun'a virg'ul'in'o est'os fianĉ'ig'it'a kun vir'o, kaj iu renkont'os ŝi'n en la urb'o kaj kuŝ'os kun ŝi : 24 tiam konduk'u ili'n ambaŭ al la pord'eg'o de tiu urb'o, kaj pri'ĵet'u ili'n per ŝton'o'j, ke ili mort'u ; la jun'ul'in'o'n pro tio, ke ŝi ne kri'is en la urb'o, kaj la vir'o'n pro tio, ke li sen'honor'ig'is la edz'in'o'n de si'a proksim'ul'o.
Tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
25 Sed se sur kamp'o renkont'os la vir'o la fianĉ'ig'it'a'n jun'ul'in'o'n, kaj la vir'o ŝi'n kapt'os kaj kuŝ'os kun ŝi : tiam oni mort'ig'u sol'e la vir'o'n, kiu kuŝ'is kun ŝi ; 26 sed al la jun'ul'in'o far'u nenio'n ; la jun'ul'in'o ne hav'as mort'o'merit'a'n pek'o'n, ĉar tiu afer'o est'as tia, kiel se iu lev'iĝ'as kontraŭ si'a'n proksim'ul'o'n kaj mort'ig'as li'n ; 27 li renkont'is ja ŝi'n sur kamp'o, la fianĉ'ig'it'a jun'ul'in'o ebl'e kri'is, sed neniu ŝi'n sav'is.
28 Se iu renkont'os jun'ul'in'o'n virg'ul'in'o'n ne fianĉ'ig'it'a'n kaj kapt'os ŝi'n kaj kuŝ'os kun ŝi, kaj oni ili'n trov'os : 29 tiam la vir'o, kiu kuŝ'is kun ŝi, don'u al la patr'o de la jun'ul'in'o kvin'dek arĝent'a'j'n mon'er'o'j'n, kaj ŝi far'iĝ'u li'a edz'in'o, pro tio, ke li sen'honor'ig'is ŝi'n ; li ne pov'as for'ig'i ŝi'n de si dum si'a tut'a viv'o.
30 Neniu pren'u la edz'in'o'n de si'a patr'o, nek mal'kovr'u la bask'o'n de si'a patr'o.

Ĉapitr'o 23

    Kiu hav'as dis'prem'it'a'j'n testik'o'j'n aŭ de'tranĉ'it'a'n seks'a'n membr'o'n, tiu ne pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o.
2 Pek'nask'it'o ne pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o ; eĉ li'a dek'a generaci'o ne pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o.
3 Amon'id'o kaj Moab'id'o ne pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o ; eĉ ili'a dek'a generaci'o ne pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o etern'e ; 4 pro tio, ke ili ne renkont'is vi'n kun pan'o kaj akv'o sur la voj'o, kiam vi ir'is el Egipt'uj'o, kaj ke ili dung'is kontraŭ vi Bileam'o'n, fil'o'n de Beor, el Pet'or en Mezopotami'o, por mal'ben'i vi'n.
5 Sed la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ne vol'is aŭskult'i Bileam'o'n ; kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, turn'is por vi la mal'ben'o'n en ben'o'n, ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, am'as vi'n.
6 Ne far'u al ili pac'o'n nek bon'o'n dum vi'a tut'a ekzist'ad'o etern'e.
7 Ne abomen'u Edom'id'o'n, ĉar li est'as vi'a frat'o ; ne abomen'u Egipt'o'n, ĉar vi est'is fremd'ul'o en li'a land'o.
8 La infan'o'j, kiu'j nask'iĝ'os de ili, en la tri'a generaci'o pov'as en'ir'i en la komun'um'o'n de la Etern'ul'o.
9 Kiam vi el'ir'os tend'ar'e kontraŭ vi'a'j'n mal'amik'o'j'n, tiam gard'u vi'n kontraŭ ĉio mal'bon'a.
10 Se est'os inter vi iu, kiu ne est'os pur'a pro okaz'int'aĵ'o nokt'a, li el'ir'u ekster la tend'ar'o'n, li ne ven'u intern'e'n de la tend'ar'o ; 11 kiam far'iĝ'os vesper'o, li lav'u si'n per akv'o, kaj post la sub'ir'o de la sun'o li pov'as ven'i en la tend'ar'o'n.
12 Lok'o'n vi dev'as hav'i ekster la tend'ar'o, kie'n vi el'ir'ad'os por neces'aĵ'o'j.
13 Fos'il'et'o'n vi dev'as hav'i ĉe vi sur rimen'o ; kaj kiam vi sid'os ekster'e, fos'u per ĝi kaj re'e'n kovr'u vi'a'n el'ir'int'aĵ'o'n ; 14 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ir'as mez'e de vi'a tend'ar'o, por sav'i vi'n kaj por trans'don'i al vi vi'a'j'n mal'amik'o'j'n ; tial vi'a tend'ar'o dev'as est'i sankt'a, por ke Li ne vid'u inter vi io'n hont'ind'a'n kaj ne de'turn'iĝ'u de vi.
15 Ne trans'don'u sklav'o'n al li'a sinjor'o, se li serĉ'os rifuĝ'o'n ĉe vi kontraŭ si'a sinjor'o ; 16 kun vi li loĝ'u, inter vi, sur la lok'o, kiu'n li elekt'os en unu el vi'a'j urb'o'j, kie plaĉ'os al li ; ne prem'u li'n.
17 Ne dev'as est'i mal'ĉast'ist'in'o inter la fil'in'o'j de Izrael, kaj ne dev'as est'i mal'ĉast'ist'o inter la fil'o'j de Izrael.
18 Ne en'port'u pag'o'n de mal'ĉast'ist'in'o nek de mal'ĉast'ist'o en la dom'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, pro ia promes'o ; ĉar ambaŭ est'as abomen'aĵ'o antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
19 Ne don'u kresk'ig'e al vi'a frat'o mon'o'n, nek manĝ'aĵ'o'n, nek io'n ali'a'n, kio'n oni pov'as don'i kresk'ig'e.
20 Al ali'land'ul'o vi pov'as don'i kresk'ig'e, sed al vi'a frat'o ne don'u kresk'ig'e ; por ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ben'u vi'n en ĉiu entrepren'o de vi'a'j man'o'j sur la ter'o, sur kiu'n vi ven'as, por ek'posed'i ĝi'n.
Se vi far'os promes'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ne prokrast'u plen'um'i ĝi'n ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, postul'os ĝi'n de vi, kaj est'os sur vi pek'o.
22 Sed se vi ne far'os promes'o'n, ne est'os sur vi pek'o.
23 Kio el'ir'is el vi'a buŝ'o, tio'n observ'u kaj plen'um'u, kiel vi promes'is al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, propr'a'vol'e, kio'n vi dir'is per vi'a buŝ'o.
24 Kiam vi en'ir'os en vin'ber'ĝarden'o'n de vi'a proksim'ul'o, vi pov'as manĝ'i vin'ber'o'j'n kiom vi vol'os, ĝis'sat'e ; sed en vi'a'n vaz'o'n ne met'u.
25 Kiam vi ven'os sur la gren'kamp'o'n de vi'a proksim'ul'o, vi pov'as de'ŝir'i spik'o'j'n per vi'a'j man'o'j ; sed rikolt'il'o'n ne lev'u kontraŭ la gren'kamp'o'n de vi'a proksim'ul'o.

Ĉapitr'o 24

    Se iu pren'os vir'in'o'n kaj far'iĝ'os ŝi'a edz'o, kaj okaz'os, ke ŝi ne plaĉ'as al li, ĉar li trov'is ĉe ŝi io'n hont'ind'a'n : tiam li skrib'u el ŝi eks'edz'ig'a'n leter'o'n kaj don'u ĝi'n en ŝi'a'n man'o'n kaj for'send'u ŝi'n el si'a dom'o.
2 Kaj se ŝi el'ir'os el li'a dom'o kaj ir'os kaj edz'in'iĝ'os kun ali'a vir'o ; 3 kaj tiu last'a edz'o ŝi'n ek'mal'am'os kaj skrib'os al ŝi eks'edz'ig'a'n leter'o'n kaj don'os en ŝi'a'n man'o'n kaj for'send'os ŝi'n el si'a dom'o ; aŭ mort'os tiu last'a vir'o, kiu pren'is ŝi'n kiel edz'in'o'n : 4 tiam ŝi'a unu'a edz'o, kiu for'send'is ŝi'n, ne pov'as pren'i ŝi'n de'nov'e kiel edz'in'o'n, post kiam ŝi est'as mal'pur'ig'it'a ; ĉar tio est'as abomen'aĵ'o antaŭ la Etern'ul'o ; kaj vi ne pek'makul'u la ter'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel hered'aĵ'o'n.
5 Se iu antaŭ ne'long'e edz'iĝ'is, li ne ir'u en milit'o'n, kaj oni nenio'n met'u sur li'n ; li rest'u liber'a en si'a dom'o dum unu jar'o, kaj li gaj'ig'u si'a'n edz'in'o'n, kiu'n li pren'is.
6 Neniu pren'u kiel garanti'aĵ'o'n muel'il'o'n aŭ supr'a'n muel'ŝton'o'n, ĉar tiam li pren'us garanti'aĵ'e anim'o'n.
7 Se oni trov'os iu'n, kiu ŝtel'is iu'n el si'a'j frat'o'j, el la Izrael'id'o'j, kaj sklav'ig'is li'n kaj vend'is li'n, tiu ŝtel'int'o dev'as mort'i ; kaj tiel eksterm'u la mal'bon'o'n el inter vi.
8 Atent'u pri la infekt'o de lepr'o, ke vi observ'u preciz'e kaj plen'um'u ĉio'n, kio'n instru'os al vi la pastr'o'j Levid'o'j ; kiel mi ordon'is al ili, tiel pen'u ag'i.
9 Memor'u, kio'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'is al Mirjam sur la voj'o, kiam vi ir'is el Egipt'uj'o.
10 Se vi io'n prunt'e'don'os al vi'a proksim'ul'o, ne ir'u en li'a'n dom'o'n, por pren'i de li garanti'aĵ'o'n ; 11 star'u sur la strat'o ; kaj la hom'o, al kiu vi prunt'e'don'is, el'port'os al vi la garanti'aĵ'o'n ekster'e'n.
12 Kaj se li est'as mal'riĉ'ul'o, tiam ne dorm'u kun li'a garanti'aĵ'o ; 13 re'don'u al li la garanti'aĵ'o'n ĉe la sub'ir'o de la sun'o, por ke li kuŝ'u en si'a vest'o kaj ben'u vi'n ; kaj vi hav'os merit'o'n antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
14 Ne far'u mal'just'aĵ'o'n al dung'it'o, al mal'riĉ'ul'o kaj sen'hav'ul'o el vi'a'j frat'o'j aŭ el vi'a'j fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as en vi'a land'o, en vi'a'j urb'o'j : 15 en la sam'a tag'o don'u al li li'a'n pag'o'n, ke la sun'o ne sub'ir'u super ĝi, ĉar li est'as mal'riĉ'a kaj per tio li sub'ten'as si'a'n viv'o'n ; ke li ne plend'u kontraŭ vi al la Etern'ul'o kaj vi ne hav'u sur vi pek'o'n.
16 Patr'o'j'n oni ne mort'ig'u pro la ge'fil'o'j, kaj ge'fil'o'j'n oni ne mort'ig'u pro la patr'o'j ; ĉiu dev'as ricev'i mort'o'n pro si'a krim'o.
17 Ne juĝ'u mal'ĝust'e fremd'ul'o'n, orf'o'n, kaj ne pren'u garanti'aĵ'e vest'o'n de vidv'in'o.
18 Kaj memor'u, ke vi est'is sklav'o en Egipt'uj'o, kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, liber'ig'is vi'n el tie ; tial mi ordon'as al vi, ke vi ag'u tiel.
19 Kiam vi rikolt'os vi'a'n rikolt'o'n sur vi'a kamp'o kaj vi forges'os garb'o'n sur la kamp'o, ne ir'u re'turn'e por pren'i ĝi'n : ĝi rest'u por la fremd'ul'o, por la orf'o, kaj por la vidv'in'o ; por ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ben'u vi'n en ĉiu'j far'o'j de vi'a'j man'o'j.
20 Kiam vi debat'os la frukt'o'j'n de vi'a oliv'arb'o, ne debat'u ĝis fin'o : io rest'u por la fremd'ul'o, por la orf'o, kaj por la vidv'in'o.
21 Kiam vi rikolt'os en vi'a vin'ber'ej'o, ne for'kolekt'u la rest'aĵ'o'n post vi : io rest'u por la fremd'ul'o, por la orf'o, kaj por la vidv'in'o.
22 Kaj memor'u, ke vi est'is sklav'o en la land'o Egipt'a ; pro tio mi ordon'as al vi ag'i tiel.

Ĉapitr'o 25

    Se est'os disput'o inter hom'o'j, ili ven'u al la juĝ'o, kaj oni juĝ'u ili'n, kaj oni deklar'u prav'a la prav'ul'o'n, kaj la mal'prav'ul'o'n oni kondamn'u.
2 Kaj se la kulp'ul'o merit'as bat'o'j'n, tiam la juĝ'ist'o ordon'u kuŝ'ig'i li'n kaj bat'i li'n antaŭ li laŭ la grad'o de li'a kulp'ec'o, laŭ kalkul'o.
3 Kvar'dek bat'o'n oni pov'as don'i al li, sed ne pli ; oni ne bat'u li'n tro mult'e, por ke vi'a frat'o ne est'u humil'ig'it'a antaŭ vi'a'j okul'o'j.
4 Ne ferm'u la buŝ'o'n al bov'o draŝ'ant'a.
5 Se frat'o'j loĝ'as kun'e, kaj unu el ili mort'as, ne hav'ant'e fil'o'n, tiam la edz'in'o de la mort'int'o ne dev'as edz'in'iĝ'i ekster'e kun vir'o fremd'a ; sed ŝi'a bo'frat'o ven'u al ŝi kaj pren'u ŝi'n al si kiel edz'in'o'n kaj viv'u kun ŝi.
6 Kaj la unu'e'nask'it'o, kiu'n ŝi nask'os, ricev'os la nom'o'n de li'a mort'int'a frat'o, por ke ne mal'aper'u li'a nom'o en Izrael.
7 Sed se tiu vir'o ne dezir'os pren'i si'a'n bo'frat'in'o'n, tiam li'a bo'frat'in'o dev'as ir'i al la pord'eg'o, al la plej'aĝ'ul'o'j, kaj dir'i : Mi'a bo'frat'o rifuz'as re'star'ig'i al si'a frat'o nom'o'n en Izrael, li ne vol'as edz'iĝ'i kun mi.
8 Tiam la plej'aĝ'ul'o'j de li'a urb'o dev'as vok'i li'n kaj admon'i li'n.
Kaj se li star'iĝ'os, kaj dir'os : Mi ne vol'as pren'i ŝi'n : 9 tiam li'a bo'frat'in'o dev'as al'ir'i al li antaŭ la okul'o'j de la plej'aĝ'ul'o'j, kaj de'pren'i li'a'n ŝu'o'n de li'a pied'o kaj kraĉ'i sur li'a'n vizaĝ'o'n, kaj respond'i kaj dir'i : Tiel oni ag'as kun hom'o, kiu ne konstru'as dom'o'n al si'a frat'o.
10 Kaj oni don'u al li nom'o'n en Izrael : Dom'o de sen'ŝu'ig'it'o.
11 Se du vir'o'j kverel'as inter si, kaj al'ir'os la edz'in'o de unu, por sav'i si'a'n edz'o'n el la man'o de li'a bat'ant'o, kaj ŝi etend'os si'a'n man'o'n kaj kapt'os li'a'n hont'a'n part'o'n : 12 tiam de'hak'u ŝi'a'n man'o'n, vi'a okul'o ne indulg'u ŝi'n.
Ne hav'u en vi'a sak'o du'spec'a'j'n pez'il'o'j'n, grand'a'j'n kaj mal'grand'a'j'n.
14 Ne hav'u en vi'a dom'o du'spec'a'j'n ef'o'j'n, grand'a'n kaj mal'grand'a'n.
15 Pez'il'o'n plen'a'n kaj ĝust'a'n vi dev'as hav'i, ef'o'n plen'a'n kaj ĝust'a'n vi dev'as hav'i ; por ke vi long'e viv'u sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
16 Ĉar abomen'aĵ'o por la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as ĉiu, kiu far'as tio'n, ĉiu, kiu far'as mal'just'aĵ'o'n.
17 Memor'u, kio'n far'is al vi Am'al'ek sur la voj'o, kiam vi ir'is el Egipt'uj'o ; 18 kiel li renkont'is vi'n sur la voj'o, kaj mort'ig'is ĉe vi ĉiu'j'n, kiu'j, mal'fort'iĝ'int'e, rest'is mal'antaŭ'e, kiam vi est'is lac'a kaj mult'e'labor'int'a ; kaj li ne tim'is Di'o'n.
19 Tial, kiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ripoz'ig'os vi'n de ĉiu'j vi'a'j mal'amik'o'j ĉirkaŭ'e en la land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel hered'a'n posed'aĵ'o'n, el'viŝ'u la memor'o'n pri Am'al'ek el sub la ĉiel'o ; ne forges'u.

Ĉapitr'o 26

    Kaj kiam vi ven'os en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n, kaj vi ek'posed'os ĝi'n kaj en'loĝ'iĝ'os en ĝi : 2 tiam pren'u el la unu'a'j el ĉiu'j frukt'o'j de la ter'o, kiu'j'n vi ricev'os de vi'a ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, kaj met'u en korb'o'n, kaj ir'u al la lok'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, elekt'os, por loĝ'ig'i tie Si'a'n nom'o'n ; 3 kaj ven'u al la pastr'o, kiu est'os en tiu temp'o, kaj dir'u al li : Mi sci'ig'as hodiaŭ antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ke mi en'ir'is en la land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al ni'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al ni.
4 Kaj la pastr'o pren'os la korb'o'n el vi'a man'o, kaj met'os ĝi'n antaŭ la altar'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
5 Kaj vi ek'parol'os, kaj dir'os antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o : Vag'ant'a Siri'an'o est'is mi'a patr'o, kaj li for'ir'is en Egipt'uj'o'n kaj en'loĝ'iĝ'is tie fremd'ul'e kun mal'mult'e da hom'o'j, kaj far'iĝ'is tie popol'o grand'a, fort'a, kaj mult'e'nombr'a ; 6 kaj la Egipt'o'j ag'is mal'bon'e kontraŭ ni kaj prem'is ni'n kaj met'is sur ni'n mal'facil'a'n labor'o'n ; 7 kaj ni ek'kri'is al la Etern'ul'o, la Di'o de ni'a'j patr'o'j, kaj la Etern'ul'o aŭskult'is ni'a'n voĉ'o'n kaj vid'is ni'a'n mizer'o'n kaj ni'a'n labor'ad'o'n kaj ni'a'n prem'at'ec'o'n ; 8 kaj la Etern'ul'o el'konduk'is ni'n el Egipt'uj'o per man'o fort'a kaj per brak'o etend'it'a kaj per grand'a terur'o kaj per sign'o'j kaj mirakl'o'j ; 9 kaj Li ven'ig'is ni'n al ĉi tiu lok'o kaj don'is al ni ĉi tiu'n land'o'n, land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o ; 10 kaj nun jen mi al'port'is la unu'a'j'n frukt'o'j'n de la ter'o, kiu'n Vi don'is al mi, ho Etern'ul'o.
Kaj vi met'os tio'n antaŭ la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj vi ador'klin'iĝ'os antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
11 Kaj vi est'os gaj'a pro la tut'a bon'o, kiu'n don'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, al vi kaj al vi'a dom'o, vi, kaj la Levid'o, kaj la fremd'ul'o, kiu loĝ'as inter vi.
12 Kiam vi fin'os la apart'ig'ad'o'n de ĉiu'j dek'on'aĵ'o'j el vi'a'j produkt'aĵ'o'j en la tri'a jar'o, la jar'o de la dek'on'aĵ'o'j, kaj vi for'don'os al la Levid'o kaj al la fremd'ul'o, al la orf'o kaj al la vidv'in'o, por ke ili manĝ'u inter vi'a'j pord'eg'o'j kaj sat'iĝ'u : 13 tiam dir'u antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o : Mi for'ig'is la sankt'ig'it'aĵ'o'n el la dom'o, kaj mi don'is ĝi'n al la Levid'o kaj al la fremd'ul'o, al la orf'o kaj al la vidv'in'o, tut'e laŭ Vi'a ordon'o, kiu'n Vi far'is al mi ; mi ne trans'paŝ'is Vi'a'j'n ordon'o'j'n kaj mi ne forges'is ; 14 mi ne manĝ'is el ĝi en la tag'o'j de mi'a mal'ĝoj'o, kaj mi ne apart'ig'is el ĝi en stat'o de mal'pur'ec'o, kaj mi ne don'is el ĝi por mort'int'o ; mi aŭskult'is la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, mi'a Di'o ; mi far'is konform'e al ĉio, kio'n Vi ordon'is al mi.
15 Ek'rigard'u al Vi'a sankt'a loĝ'ej'o, el la ĉiel'o, kaj ben'u Vi'a'n popol'o'n Izrael, kaj la ter'o'n, kiu'n Vi don'is al ni, kiel Vi ĵur'is al ni'a'j patr'o'j, la land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
16 En la hodiaŭ'a tag'o la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ordon'as al vi plen'um'i ĉi tiu'j'n leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n ; kaj observ'u kaj plen'um'u ili'n per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o.
17 Al la Etern'ul'o vi promes'is hodiaŭ, ke Li est'os vi'a Di'o, kaj ke vi ir'os laŭ Li'a'j voj'o'j kaj observ'os Li'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj Li'a'j'n decid'o'j'n kaj aŭskult'os Li'a'n voĉ'o'n.
18 Kaj la Etern'ul'o promes'is al vi hodiaŭ, ke vi est'os al Li popol'o propr'a, kiel Li dir'is al vi, se vi observ'os ĉiu'j'n Li'a'j'n ordon'o'j'n ; 19 kaj ke Li star'ig'os vi'n pli alt'e ol ĉiu'j popol'o'j, kiu'j'n Li kre'is, en honor'o, glor'o, kaj majest'o, kaj ke vi est'os popol'o sankt'a al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiel Li dir'is.

Ĉapitr'o 27

    Kaj Mose'o kaj la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael ordon'is al la popol'o, dir'ant'e : Observ'u ĉiu'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ.
2 Kaj kiam vi trans'ir'os trans Jordan'o'n en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi, tiam star'ig'u al vi grand'a'j'n ŝton'o'j'n kaj ĉirkaŭ'ŝmir'u ili'n per kalk'o ; 3 kaj skrib'u sur ili ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o, kiam vi trans'ir'os, por ke vi ven'u en la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'is al vi, la land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, kiel parol'is al vi la Etern'ul'o, la Di'o de vi'a'j patr'o'j.
4 Kaj kiam vi trans'ir'os Jordan'o'n, tiam star'ig'u ĉi tiu'j'n ŝton'o'j'n, pri kiu'j mi ordon'as al vi hodiaŭ, sur la mont'o Ebal, kaj ĉirkaŭ'ŝmir'u ili'n per kalk'o.
5 Kaj konstru'u tie altar'o'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, altar'o'n el ŝton'o'j ; ne lev'u sur ili'n fer'o'n.
6 El ŝton'o'j tut'a'j konstru'u la altar'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj al'port'u sur ĝi brul'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 7 kaj buĉ'u pac'ofer'o'j'n, kaj manĝ'u tie, kaj est'u gaj'a antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
8 Kaj skrib'u tre klar'e sur la ŝton'o'j ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o.
9 Kaj Mose'o kaj la pastr'o'j Levid'o'j ek'parol'is al la tut'a Izrael, dir'ant'e : Silent'u kaj aŭskult'u, ho Izrael ; en la hodiaŭ'a tag'o vi far'iĝ'is popol'o al la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
10 Aŭskult'u do la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj plen'um'u Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j'n mi don'as al vi hodiaŭ.
11 Kaj Mose'o ordon'is al la popol'o en tiu tag'o, dir'ant'e : 12 Ĉi tiu'j star'iĝ'u, por ben'i la popol'o'n, sur la mont'o Gerizim, kiam vi trans'ir'os Jordan'o'n : Si'me'o'n kaj Lev'i kaj Jehud'a kaj Isaĥar kaj Jozef kaj Ben'jam'e'n.
13 Kaj ĉi tiu'j star'iĝ'u por mal'ben'ad'o sur la mont'o Ebal : Rub'e'n, Gad kaj Aŝer kaj Zebulun, Dan kaj Naft'al'i.
14 Kaj la Levid'o'j ek'parol'os, kaj dir'os al ĉiu'j Izrael'id'o'j per laŭt'a voĉ'o : 15 Mal'ben'it'a est'u la hom'o, kiu far'os idol'o'n skulpt'it'a'n aŭ fand'it'a'n, abomen'aĵ'o'n antaŭ la Etern'ul'o, man'far'it'aĵ'o'n de art'ist'o, kaj star'ig'os ĝi'n sekret'e.
Kaj la tut'a popol'o respond'os kaj dir'os : Amen.
16 Mal'ben'it'a est'u, kiu ne respekt'as si'a'n patr'o'n kaj si'a'n patr'in'o'n.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
17 Mal'ben'it'a est'u, kiu for'ŝov'as la lim'o'n de si'a proksim'ul'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
18 Mal'ben'it'a est'u, kiu erar'ig'as blind'ul'o'n pri la voj'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
19 Mal'ben'it'a est'u, kiu for'klin'as la rajt'o'n de fremd'ul'o, orf'o, kaj vidv'in'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
20 Mal'ben'it'a est'u, kiu kuŝ'as kun la edz'in'o de si'a patr'o ; ĉar li mal'kovr'is la bask'o'n de si'a patr'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
21 Mal'ben'it'a est'u, kiu kuŝ'as kun ia brut'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
22 Mal'ben'it'a est'u, kiu kuŝ'as kun si'a frat'in'o, fil'in'o de si'a patr'o aŭ fil'in'o de si'a patr'in'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
23 Mal'ben'it'a est'u, kiu kuŝ'as kun si'a bo'patr'in'o.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
24 Mal'ben'it'a est'u, kiu kaŝ'e mort'ig'as si'a'n proksim'ul'o'n.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
25 Mal'ben'it'a est'u, kiu pren'as sub'aĉet'o'n, por mort'ig'i anim'o'n, sang'o'n sen'kulp'a'n.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.
26 Mal'ben'it'a est'u, kiu ne persist'os en la vort'o'j de ĉi tiu instru'o, por plen'um'i ili'n.
Kaj la tut'a popol'o dir'os : Amen.

Ĉapitr'o 28

    Se vi aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, pen'ant'e plen'um'i ĉiu'j'n Li'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi trans'don'as al vi hodiaŭ, tiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'os vi'n pli alt'a, ol ĉiu'j popol'o'j de la ter'o.
2 Kaj ven'os sur vi'n ĉiu'j ĉi tiu'j ben'o'j kaj ating'os vi'n, se vi aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
3 Ben'it'a vi est'os en la urb'o, kaj ben'it'a vi est'os sur la kamp'o.
4 Ben'it'a est'os la frukt'o de vi'a ventr'o kaj la frukt'o de vi'a ter'o kaj la frukt'o de vi'a brut'o, la nask'it'aĵ'o de vi'a'j grand'a'j brut'o'j kaj la id'ar'o de vi'a'j mal'grand'a'j brut'o'j.
5 Ben'it'a est'os vi'a korb'o kaj vi'a past'uj'o.
6 Ben'it'a vi est'os ĉe vi'a venad'o, kaj ben'it'a vi est'os ĉe vi'a el'ir'ad'o.
7 La Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'os, ke vi'a'j mal'amik'o'j, kiu'j lev'iĝ'os kontraŭ vi'n, est'os frap'it'a'j antaŭ vi ; per unu voj'o ili el'ir'os kontraŭ vi'n, kaj per sep voj'o'j ili for'kur'os de antaŭ vi.
8 La Etern'ul'o send'os al vi la ben'o'n por vi'a'j gren'ej'o'j kaj por ĉiu entrepren'o de vi'a'j man'o'j, kaj Li ben'os vi'n sur la ter'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi.
9 La Etern'ul'o star'ig'os vi'n al Si kiel popol'o'n sankt'a'n, kiel Li ĵur'is al vi, se vi observ'os la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj ir'os laŭ Li'a'j voj'o'j.
10 Kaj vid'os ĉiu'j popol'o'j de la ter'o, ke la nom'o de la Etern'ul'o est'as sur vi, kaj ili tim'os vi'n.
11 Kaj la Etern'ul'o don'os al vi abund'o'n da bon'o en la frukt'o de vi'a ventr'o kaj en la frukt'o de vi'a brut'o kaj en la frukt'o de vi'a ter'o, sur la ter'o, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al vi.
12 La Etern'ul'o mal'ferm'os al vi Si'a'n bon'a'n trezor'ej'o'n, la ĉiel'o'n, por don'i al vi'a ter'o la pluv'o'n en la ĝust'a temp'o kaj por ben'i ĉiu'j'n far'o'j'n de vi'a'j man'o'j ; kaj vi prunt'e'don'os al mult'a'j popol'o'j, sed vi ne prunt'e'pren'os.
13 Kaj la Etern'ul'o far'os vi'n kap'o, ne vost'o, kaj vi est'os nur supr'e, kaj vi ne est'os mal'supr'e ; se vi obe'os la ordon'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'j'n mi trans'don'as al vi hodiaŭ, por observ'i kaj plen'um'i, 14 kaj se vi ne de'klin'iĝ'os de ĉiu'j vort'o'j, kiu'j'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n, por sekv'i ali'a'j'n di'o'j'n, serv'ant'e al ili.
Sed se vi ne aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, pen'ant'e plen'um'i ĉiu'j'n Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj leĝ'o'j'n, kiu'j'n mi trans'don'as al vi hodiaŭ, tiam ven'os sur vi'n ĉiu'j ĉi tiu'j mal'ben'o'j kaj ating'os vi'n.
16 Mal'ben'it'a vi est'os en la urb'o, kaj mal'ben'it'a vi est'os sur la kamp'o.
17 Mal'ben'it'a est'os vi'a korb'o kaj vi'a past'uj'o.
18 Mal'ben'it'a est'os la frukt'o de vi'a ventr'o kaj la frukt'o de vi'a ter'o, la nask'it'aĵ'o de vi'a'j grand'a'j brut'o'j kaj la id'ar'o de vi'a'j mal'grand'a'j brut'o'j.
19 Mal'ben'it'a vi est'os ĉe vi'a venad'o, kaj mal'ben'it'a vi est'os ĉe vi'a el'ir'ad'o.
20 La Etern'ul'o send'os sur vi'n mal'ben'o'n, konfuz'o'n, kaj mal'sukces'o'n en ĉiu'j entrepren'o'j de vi'a man'o, kio'n ajn vi far'os, ĝis vi est'os eksterm'it'a kaj ĝis vi baldaŭ pere'os, pro vi'a'j mal'bon'a'j ag'o'j, pro tio, ke vi Mi'n for'las'is.
21 La Etern'ul'o al'kroĉ'os al vi la pest'o'n, ĝis Li eksterm'os vi'n de sur la ter'o, al kiu vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n.
22 La Etern'ul'o frap'os vi'n per ftiz'o kaj per febr'o kaj per mal'san'ec'a varm'eg'o kaj per brul'um'o kaj per sek'ec'o kaj per brul'ig'a aer'o kaj per flav'iĝ'o de la kresk'aĵ'o'j ; kaj ili persekut'os vi'n, ĝis vi pere'os.
23 Kaj vi'a ĉiel'o, kiu est'as super vi'a kap'o, far'iĝ'os kupr'o ; kaj la ter'o, kiu est'as sub vi, far'iĝ'os fer'o.
24 Anstataŭ pluv'o la Etern'ul'o don'os al vi'a ter'o polv'o'n kaj cindr'o'n ; el la ĉiel'o ĝi fal'ad'os sur vi'n, ĝis vi eksterm'iĝ'os.
25 Frap'os vi'n la Etern'ul'o antaŭ vi'a'j mal'amik'o'j ; per unu voj'o vi el'ir'os al ili, kaj per sep voj'o'j vi for'kur'os de antaŭ ili ; kaj vi est'os terur'il'o por ĉiu'j regn'o'j de la ter'o.
26 Kaj vi'a kadavr'o est'os manĝ'aĵ'o por ĉiu'j bird'o'j de la ĉiel'o kaj por la best'o'j de la ter'o, kaj neniu ili'n for'pel'os.
27 La Etern'ul'o frap'os vi'n per absces'o'j de Egipt'uj'o kaj per sang'a'j ulcer'o'j kaj per fav'o kaj per skabi'o, de kiu'j vi ne pov'os re'san'iĝ'i.
28 La Etern'ul'o frap'os vi'n per frenez'ec'o kaj per blind'ec'o kaj per sen'kapabl'ec'o.
29 Kaj vi palp'ad'os en tag'mez'o, kiel palp'as blind'ul'o en mal'lum'o, kaj vi ne sukces'os sur vi'a'j voj'o'j ; kaj vi est'os prem'at'a kaj pri'rab'at'a ĉiu'tag'e, kaj neniu vi'n help'os.
30 Kun vir'in'o vi fianĉ'iĝ'os, sed ali'a vir'o kuŝ'os kun ŝi ; dom'o'n vi konstru'os, sed vi ne loĝ'os en ĝi ; vin'ber'ĝarden'o'n vi plant'os, sed vi ne ĝu'os ĝi'a'j'n frukt'o'j'n.
31 Vi'a bov'o est'os buĉ'it'a antaŭ vi'a'j okul'o'j, sed vi ne manĝ'os de ĝi ; vi'a azen'o est'os rab'it'a for de vi kaj ne re'ven'os al vi ; vi'a'j ŝaf'o'j est'os for'don'it'a'j al vi'a'j mal'amik'o'j, kaj neniu vi'n help'os.
32 Vi'a'j fil'o'j kaj vi'a'j fil'in'o'j est'os for'don'it'a'j al ali'a popol'o, kaj vi'a'j okul'o'j rigard'os kaj sopir'os pri ili la tut'a'n tag'o'n ; sed ne est'os fort'o en vi'a'j man'o'j.
33 La frukt'o'j'n de vi'a ter'o kaj vi'a'n tut'a'n labor'o'n manĝ'os popol'o, kiu'n vi ne kon'is ; kaj vi est'os nur prem'at'a kaj turment'at'a en ĉiu temp'o.
34 Kaj vi frenez'iĝ'os de la vid'aĵ'o antaŭ vi'a'j okul'o'j, kiu'n vi vid'os.
35 La Etern'ul'o frap'os vi'n per mal'bon'a'j ulcer'o'j sur la genu'o'j kaj sur la tibi'karn'o'j, ulcer'o'j, de kiu'j vi ne pov'os re'san'iĝ'i, de la pland'o de vi'a pied'o ĝis vi'a vert'o.
36 La Etern'ul'o for'ir'ig'os vi'n, kaj la reĝ'o'n, kiu'n vi star'ig'os super vi, al popol'o, kiu'n ne kon'is vi nek vi'a'j patr'o'j ; kaj vi serv'os tie al fremd'a'j di'o'j el lign'o kaj el ŝton'o.
37 Kaj vi est'os terur'il'o, instru'a ekzempl'o, kaj mok'at'aĵ'o ĉe ĉiu'j popol'o'j, al kiu'j la Etern'ul'o vi'n for'ir'ig'os.
38 Mult'e da sem'o'j vi el'port'os sur la kamp'o'n, sed mal'mult'e vi en'kolekt'os ; ĉar for'manĝ'os tio'n la akrid'o'j.
39 Vin'ber'ĝarden'o'j'n vi plant'os kaj pri'labor'os, sed vin'o'n vi ne trink'os, nek en'kolekt'os ber'o'j'n ; ĉar for'manĝ'os ili'n la verm'o'j.
40 Oliv'arb'o'j'n vi hav'os en ĉiu'j vi'a'j lim'o'j, sed per ole'o vi vi'n ne ŝmir'os ; ĉar sen'frukt'iĝ'os vi'a'j oliv'arb'o'j.
41 Fil'o'j'n kaj fil'in'o'j'n vi nask'ig'os, sed ili ne est'os ĉe vi ; ĉar ili ir'os en mal'liber'ec'o'n.
42 Ĉiu'j'n vi'a'j'n arb'o'j'n kaj la frukt'o'j'n de vi'a ter'o ek'posed'os la insekt'o'j.
43 La fremd'ul'o, kiu est'os inter vi, lev'iĝ'os super vi ĉiam pli kaj pli alt'e, kaj vi mal'lev'iĝ'os ĉiam pli kaj pli mal'alt'e.
44 Li prunt'e'don'os al vi, sed vi ne prunt'e'don'os al li ; li est'os kap'o, kaj vi est'os vost'o.
45 Kaj ven'os sur vi'n ĉiu'j ĉi tiu'j mal'ben'o'j kaj persekut'os vi'n kaj ating'os vi'n, ĝis vi est'os eksterm'it'a ; ĉar vi ne aŭskult'is la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por observ'i Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j'n Li don'is al vi.
46 Kaj ili est'os kiel sign'o'j kaj avert'o'j sur vi kaj sur vi'a id'ar'o etern'e ; 47 pro tio, ke vi ne serv'is al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en gaj'ec'o kaj kun ĝoj'a kor'o, kiam vi ĉio'n hav'is abund'e.
48 Kaj vi'a'n mal'amik'o'n, kiu'n la Etern'ul'o send'os sur vi'n, vi serv'os en mal'sat'o kaj soif'o kaj nud'ec'o kaj mank'o de ĉio ; kaj li met'os fer'a'n jug'o'n sur vi'a'n kol'o'n, ĝis li eksterm'os vi'n.
49 La Etern'ul'o ven'ig'os sur vi'n popol'o'n de mal'proksim'e, de la fin'o de la ter'o ; ĝi ven'os, kiel flug'as agl'o ; tio est'os popol'o, kies lingv'o'n vi ne kompren'os, 50 popol'o arogant'a, kiu ne respekt'os mal'jun'ul'o'n kaj ne kompat'os jun'ul'o'n.
51 Kaj ĝi manĝ'os la frukt'o'j'n de vi'a'j brut'o'j kaj la frukt'o'j'n de vi'a ter'o, ĝis ĝi ruin'ig'os vi'n tiel, ke ĝi ne las'os al vi gren'o'n, nek most'o'n, nek ole'o'n, nek nask'it'aĵ'o'j'n de vi'a'j grand'a'j brut'o'j, nek id'ar'o'n de vi'a'j mal'grand'a'j brut'o'j, ĝis ĝi pere'ig'os vi'n.
52 Kaj ĝi prem'os vi'n en ĉiu'j vi'a'j pord'eg'o'j, ĝis fal'os vi'a'j alt'a'j kaj fortik'a'j mur'o'j, kiu'j'n vi fid'is, en vi'a tut'a land'o ; kaj ĝi prem'os vi'n en ĉiu'j vi'a'j pord'eg'o'j, en vi'a tut'a land'o, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'is al vi.
53 Kaj vi manĝ'os la frukt'o'n de vi'a ventr'o, la karn'o'n de vi'a'j fil'o'j kaj vi'a'j fil'in'o'j, kiu'j'n don'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en la sieĝ'ad'o kaj prem'ad'o, per kiu prem'os vi'n vi'a mal'amik'o.
54 Vir'o delikat'a inter vi kaj tre al'kutim'iĝ'int'a al luks'o, mal'amik'e rigard'os si'a'n frat'o'n, si'a'n am'at'a'n edz'in'o'n, si'a'j'n rest'int'a'j'n infan'o'j'n, 55 don'ant'e al neniu el ili iom de la karn'o de si'a'j infan'o'j, kiu'n li manĝ'os ; ĉar rest'is al li nenio en la sieĝ'ad'o kaj prem'ad'o, per kiu prem'os vi'n vi'a mal'amik'o en ĉiu'j vi'a'j pord'eg'o'j.
56 Vir'in'o delikat'a inter vi kaj dorlot'it'a, kiu neniam star'ig'is si'a'n pied'o'n sur la ter'o pro dorlot'it'ec'o kaj delikat'ec'o, mal'amik'e rigard'os si'a'n am'at'a'n edz'o'n kaj si'a'n fil'o'n kaj si'a'n fil'in'o'n, 57 ne don'ant'e al ili la placent'o'n, kiu el'ir'as el inter ŝi'a'j pied'o'j, nek la infan'o'j'n, kiu'j'n ŝi nask'as ; ĉar, pro mank'o de ĉio, ŝi manĝ'os ili'n sekret'e, en la sieĝ'ad'o kaj prem'ad'o, per kiu prem'os vi'n vi'a mal'amik'o en vi'a'j pord'eg'o'j.
58 Se vi ne pen'os plen'um'i ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o, skrib'it'a'j'n en ĉi tiu libr'o, tim'ant'e ĉi tiu'n glor'a'n kaj tim'ind'a'n nom'o'n : LA ETERNULON, VIAN DION : 59 tiam la Etern'ul'o disting'os vi'a'j'n plag'o'j'n kaj la plag'o'j'n de vi'a id'ar'o, kiel plag'o'j'n grand'a'j'n kaj long'e'daŭr'a'j'n kaj mal'san'o'j'n mal'bon'a'j'n kaj long'e'daŭr'a'j'n.
60 Kaj Li turn'os sur vi'n ĉiu'j'n mal'san'o'j'n de Egipt'uj'o, kiu'j'n vi tim'is, kaj ili al'kroĉ'iĝ'os al vi.
61 Ankaŭ ĉia'n mal'san'o'n kaj ĉia'n plag'o'n, kiu'j ne est'as skrib'it'a'j en ĉi tiu libr'o de instru'o, la Etern'ul'o ven'ig'os sur vi'n, ĝis vi est'os eksterm'it'a.
62 Kaj rest'os de vi mal'grand'a amas'et'o, anstataŭ tio, ke vi est'is mult'a'j, kiel la stel'o'j de la ĉiel'o ; pro tio, ke vi ne aŭskult'is la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
63 Kaj kiel ĝoj'is la Etern'ul'o, far'ant'e al vi bon'o'n kaj mult'ig'ant'e vi'n, tiel ĝoj'os la Etern'ul'o, pere'ig'ant'e vi'n kaj eksterm'ant'e vi'n ; kaj vi est'os el'ŝir'it'a el la land'o, en kiu'n vi ir'as, por ek'posed'i ĝi'n.
64 Kaj la Etern'ul'o dis'ĵet'os vi'n inter ĉiu'j'n popol'o'j'n, de unu fin'o de la ter'o ĝis la ali'a fin'o de la ter'o ; kaj vi serv'os tie al fremd'a'j di'o'j el lign'o kaj el ŝton'o, di'o'j, kiu'j'n ne kon'is vi nek vi'a'j patr'o'j.
65 Sed ankaŭ inter tiu'j popol'o'j vi ne trankvil'iĝ'os, kaj ne est'os ripoz'o por vi'a pied'o ; kaj la Etern'ul'o don'os al vi tie kor'o'n trem'ant'a'n kaj sen'fort'iĝ'o'n de la okul'o'j kaj sufer'ad'o'n de la anim'o.
66 Kaj vi'a viv'o est'os pend'ant'a antaŭ vi ; kaj vi tim'os tag'e kaj nokt'e, kaj vi ne est'os cert'a pri vi'a viv'o.
67 Maten'e vi dir'os : Ho, ven'u la vesper'o !
kaj vesper'e vi dir'os : Ho, ven'u la maten'o !
pro la kor'trem'o, kiu atak'os vi'n, kaj pro la vid'aĵ'o antaŭ vi'a'j okul'o'j, kiu'n vi vid'os.
68 Kaj la Etern'ul'o re'ven'ig'os vi'n en Egipt'uj'o'n per ŝip'o'j, per la voj'o, pri kiu mi dir'is al vi, ke vi ne plu vid'os ĝi'n ; kaj vi vend'e propon'os vi'n tie al vi'a'j mal'amik'o'j kiel sklav'o'j'n kaj sklav'in'o'j'n, sed neniu aĉet'os.

Ĉapitr'o 29

    Tio est'as la vort'o'j de la inter'lig'o, kiu'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o far'i kun la Izrael'id'o'j en la land'o de Moab, krom la inter'lig'o, kiu'n Li far'is kun ili sur Ĥoreb.
2 Kaj Mose'o vok'is al ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj dir'is al ili : Vi vid'is ĉio'n, kio'n far'is la Etern'ul'o antaŭ vi'a'j okul'o'j en la land'o Egipt'a al Faraon'o kaj al ĉiu'j li'a'j serv'ant'o'j kaj al li'a tut'a land'o, 3 tiu'j'n grand'a'j'n prov'o'j'n, kiu'j'n vid'is vi'a'j okul'o'j, tiu'j'n grand'a'j'n sign'o'j'n kaj mirakl'o'j'n.
4 Sed la Etern'ul'o ne don'is al vi kor'o'n, por kompren'i, nek okul'o'j'n, por vid'i, nek orel'o'j'n, por aŭd'i, ĝis la nun'a tag'o.
5 Kaj mi konduk'is vi'n dum kvar'dek jar'o'j en la dezert'o ; ne sen'taŭg'iĝ'is vi'a'j vest'o'j sur vi, kaj vi'a'j ŝu'o'j ne sen'taŭg'iĝ'is sur vi'a pied'o.
6 Pan'o'n vi ne manĝ'is, kaj vin'o'n kaj ebri'ig'aĵ'o'j'n vi ne trink'is ; por ke vi sci'u, ke Mi, la Etern'ul'o, est'as vi'a Di'o.
7 Kaj vi ven'is al ĉi tiu lok'o ; kaj el'ir'is Siĥ'o'n, reĝ'o de Ĥeŝbon, kaj Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, kontraŭ ni'n milit'e, kaj ni venk'o'bat'is ili'n ; 8 kaj ni pren'is ili'a'n land'o'n, kaj ni don'is ĝi'n kiel posed'aĵ'o'n al la Ruben'id'o'j kaj al la Gad'id'o'j kaj al du'on'o de la trib'o de Man'as'e.
9 Observ'u do la vort'o'j'n de ĉi tiu inter'lig'o kaj plen'um'u ili'n, por ke vi sukces'u en ĉio, kio'n vi far'os.
10 Vi ĉiu'j star'as hodiaŭ antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; vi'a'j estr'o'j, vi'a'j trib'o'j, vi'a'j plej'aĝ'ul'o'j, kaj vi'a'j ofic'ist'o'j, ĉiu'j Izrael'id'o'j ; 11 vi'a'j infan'o'j, vi'a'j edz'in'o'j, kaj vi'a fremd'ul'o, kiu est'as en vi'a tend'ar'o, de la hak'ant'o de vi'a lign'o ĝis la ĉerp'ant'o de vi'a akv'o ; 12 por ke vi trans'ir'u en la inter'lig'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj en Li'a'n ĵur'a'n inter'konsent'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'as kun vi hodiaŭ, 13 por ke Li star'ig'u vi'n hodiaŭ kiel Si'a'n popol'o'n, kaj Li est'u al vi Di'o, kiel Li dir'is al vi, kaj kiel Li ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob.
14 Kaj ne kun vi sol'a'j mi far'as ĉi tiu'n inter'lig'o'n kaj ĉi tiu'n ĵur'a'n inter'konsent'o'n, 15 sed kun tiu'j, kiu'j star'as hodiaŭ ĉi tie antaŭ la Etern'ul'o, ni'a Di'o, kaj kun tiu'j, kiu'j ne est'as hodiaŭ ĉi tie kun ni.
16 Ĉar vi sci'as, kiel ni loĝ'is en la land'o Egipt'a, kaj kiel ni tra'ir'is mez'e de la popol'o'j, tra kiu'j vi tra'ir'is ; 17 kaj vi vid'is ili'a'j'n abomen'aĵ'o'j'n, kaj ili'a'j'n idol'o'j'n el lign'o kaj el ŝton'o, el arĝent'o kaj el or'o, kiu'j'n ili hav'as.
18 Ebl'e trov'iĝ'as inter vi vir'o aŭ vir'in'o aŭ famili'o aŭ trib'o, kies kor'o de'turn'iĝ'as hodiaŭ de la Etern'ul'o, ni'a Di'o, por ir'i serv'i al la di'o'j de tiu'j popol'o'j ; ebl'e trov'iĝ'as inter vi radik'o, kiu kresk'ig'as mal'dolĉ'aĵ'o'n kaj absint'o'n ; 19 kaj kiam li aŭd'os la vort'o'j'n de ĉi tiu mal'ben'o, li ben'os si'n en si'a kor'o, dir'ant'e : Pac'o est'os al mi, malgraŭ tio, ke mi ir'os laŭ la dezir'o'j de mi'a kor'o ; kaj pere'os la trink'int'o'j kun'e kun la soif'ant'o'j.
20 La Etern'ul'o ne vol'os pardon'i li'n, sed tiam ek'flam'os la koler'o de la Etern'ul'o kaj Li'a sever'o kontraŭ tiu hom'o, kaj fal'os sur li'n la tut'a mal'ben'o, kiu est'as skrib'it'a en ĉi tiu libr'o, kaj la Etern'ul'o eksterm'os li'a'n nom'o'n el sub la ĉiel'o ; 21 kaj la Etern'ul'o apart'ig'os li'n por pere'o el ĉiu'j trib'o'j de Izrael, konform'e al ĉiu'j mal'ben'o'j de la inter'lig'o, kiu est'as skrib'it'a en ĉi tiu libr'o de instru'o.
22 Kaj dir'os la ven'ont'a generaci'o, vi'a'j infan'o'j, kiu'j aper'os post vi, kaj la ali'land'ul'o, kiu ven'os el mal'proksim'a land'o kaj vid'os la plag'o'j'n de ĉi tiu land'o kaj ĝi'a'j'n mal'san'o'j'n, per kiu'j la Etern'ul'o ĝi'n frap'os —23 sulfur'o kaj sal'o, brul'ig'it'aĵ'o est'as la tut'a land'o ; ĝi ne est'as pri'sem'at'a kaj ne nask'as, kaj nenia herb'o tie el'kresk'as, simil'e al la ruin'o'j de Sod'om kaj Gomor'a, Adma kaj Ceboim, kiu'j'n la Etern'ul'o ruin'ig'is en Si'a koler'o kaj en Si'a furioz'o —24 ĉiu'j popol'o'j dir'os : Pro kio la Etern'ul'o tiel ag'is kun ĉi tiu land'o ?
pro kio est'as tiu grand'a flam'o de koler'o ?
25 Kaj oni respond'os : Pro tio, ke ili for'las'is la inter'lig'o'n de la Etern'ul'o, la Di'o de ili'a'j patr'o'j, kiu'n Li far'is kun ili, kiam Li el'konduk'is ili'n el la land'o Egipt'a, 26 kaj ili ir'is kaj serv'is al ali'a'j di'o'j kaj ador'klin'iĝ'is al ili, al di'o'j, kiu'j'n ili ne kon'is kaj kiu'j'n Li ne destin'is por ili : 27 pro tio ek'flam'is la koler'o de la Etern'ul'o kontraŭ tiu land'o, kaj Li ven'ig'is sur ĝi'n ĉiu'j'n mal'ben'o'j'n, kiu'j est'as skrib'it'a'j en ĉi tiu libr'o ; 28 kaj la Etern'ul'o el'ĵet'is ili'n el ili'a land'o en koler'o kaj en furioz'o kaj en grand'a indign'o, kaj Li ĵet'is ili'n en land'o'n ali'a'n, kiel ni vid'as nun.
29 La kaŝ'it'aĵ'o aparten'as al la Etern'ul'o, ni'a Di'o ; kaj la ne'kaŝ'it'aĵ'o al ni kaj al ni'a'j ge'fil'o'j etern'e, por ke ni plen'um'u ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o.

Ĉapitr'o 30

    Kaj kiam ven'os sur vi'n ĉiu'j ĉi tiu'j afer'o'j, la ben'o kaj la mal'ben'o, kiu'j'n mi prezent'is al vi, kaj vi pent'os per vi'a kor'o inter ĉiu'j popol'o'j, inter kiu'j'n ĵet'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; 2 kaj kiam vi re'ven'os al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj aŭskult'os Li'a'n voĉ'o'n konform'e al ĉio, kio'n mi ordon'as al vi hodiaŭ, vi kaj vi'a'j ge'fil'o'j, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o : 3 tiam la Etern'ul'o, vi'a Di'o, re'ven'ig'os vi'a'j'n kapt'it'o'j'n, kaj Li kompat'os vi'n, kaj re'kolekt'os vi'n el inter ĉiu'j popol'o'j, inter kiu'j'n dis'ĵet'is vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
4 Eĉ se vi est'us for'ĵet'it'a ĝis la rand'o de la ĉiel'o, eĉ el tie re'kolekt'os vi'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj el tio Li vi'n pren'os.
5 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ven'ig'os vi'n en la land'o'n, kiu'n posed'is vi'a'j patr'o'j, kaj vi ĝi'n ek'posed'os ; kaj Li far'os al vi bon'o'n kaj mult'ig'os vi'n pli ol vi'a'j'n patr'o'j'n.
6 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, cirkumcid'os vi'a'n kor'o'n kaj la kor'o'n de vi'a id'ar'o, por ke vi am'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o, por ke vi viv'u.
7 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ven'ig'os ĉiu'j'n ĉi tiu'j'n mal'ben'o'j'n sur vi'a'j'n mal'amik'o'j'n kaj sur vi'a'j'n mal'am'ant'o'j'n, kiu'j persekut'is vi'n.
8 Kaj vi konvert'iĝ'os kaj aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, kaj plen'um'os ĉiu'j'n Li'a'j'n ordon'o'j'n, kiu'j'n mi trans'don'as al vi hodiaŭ.
9 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'os al vi abund'o'n en ĉiu far'o de vi'a'j man'o'j, en la frukt'o de vi'a ventr'o kaj en la frukt'o de vi'a brut'o kaj en la frukt'o de vi'a ter'o, al vi'a bon'o ; ĉar de'nov'e la Etern'ul'o ĝoj'os pri vi, far'ant'e al vi bon'o'n, kiel Li ĝoj'is pri vi'a'j patr'o'j ; 10 se vi aŭskult'os la voĉ'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, observ'ant'e Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n, kiu'j est'as skrib'it'a'j en ĉi tiu libr'o de instru'o, se vi re'ven'os al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o.
11 Ĉar ĉi tiu ordon'o, kiu'n mi don'as al vi hodiaŭ, ne est'as ne'ating'ebl'a por vi, kaj ĝi ne est'as mal'proksim'a.
12 Ne en la ĉiel'o ĝi est'as, por ke oni pov'u dir'i : Kiu supr'e'n'ir'us por ni en la ĉiel'o'n kaj pren'us ĝi'n por ni kaj aŭd'ig'us ĝi'n al ni, por ke ni ĝi'n plen'um'u ?
13 Kaj ne trans la mar'o ĝi est'as, por ke oni pov'u dir'i : Kiu ir'us por ni trans la mar'o'n kaj pren'us ĝi'n por ni kaj aŭd'ig'us ĝi'n al ni, por ke ni ĝi'n plen'um'u ?
14 Sed tre proksim'e de vi est'as la afer'o : en vi'a buŝ'o kaj en vi'a kor'o, por plen'um'i ĝi'n.
15 Rigard'u, mi propon'is al vi hodiaŭ la viv'o'n kaj bon'o'n, kaj la mort'o'n kaj mal'bon'o'n ; 16 ordon'ant'e al vi am'i la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, ir'i laŭ Li'a'j voj'o'j, kaj observ'i Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj Li'a'j'n leĝ'o'j'n kaj Li'a'j'n decid'o'j'n, por ke vi viv'u kaj mult'iĝ'u, kaj por ke vi'n ben'u la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en la land'o, en kiu'n vi ven'as, por ek'posed'i ĝi'n.
17 Sed se de'klin'iĝ'os vi'a kor'o kaj vi ne aŭskult'os kaj vi las'os for'log'i vi'n kaj vi ador'klin'iĝ'os al ali'a'j di'o'j kaj serv'os al ili : 18 en tia okaz'o mi sci'ig'as al vi hodiaŭ, ke vi pere'os, ke vi ne long'e viv'os sur la ter'o, sur kiu'n vi trans'ir'as trans Jordan'o'n, por ven'i tie'n kaj ek'posed'i ĝi'n.
19 Mi atest'ig'as pri vi hodiaŭ la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n : la viv'o'n kaj la mort'o'n mi propon'is al vi, la ben'o'n kaj la mal'ben'o'n ; elekt'u la viv'o'n, por ke vi viv'u, vi kaj vi'a id'ar'o, 20 am'ant'e la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, aŭskult'ant'e Li'a'n voĉ'o'n kaj al'kroĉ'ant'e vi'n al Li ; ĉar Li est'as vi'a viv'o kaj vi'a long'a'temp'ec'o de loĝ'ad'o sur la ter'o, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al vi'a'j patr'o'j, al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, ke Li don'os al ili.

Ĉapitr'o 31

    Kaj Mose'o ir'is kaj parol'is ĉi tiu'j'n vort'o'j'n al la tut'a Izrael.
2 Kaj li dir'is al ili : Mi hav'as hodiaŭ la aĝ'o'n de cent du'dek jar'o'j, mi ne pov'as plu el'ir'i nek en'ir'i ; kaj la Etern'ul'o dir'is al mi : Vi ne trans'ir'os ĉi tiu'n Jordan'o'n.
3 La Etern'ul'o, vi'a Di'o, mem ir'os antaŭ vi ; Li eksterm'os tiu'j'n popol'o'j'n antaŭ vi, kaj vi hered'os ili'n ; Josu'o ir'os antaŭ vi, kiel la Etern'ul'o dir'is.
4 Kaj la Etern'ul'o far'os al ili, kiel Li far'is al Siĥ'o'n kaj al Og, reĝ'o'j de la Amorid'o'j, kaj al ili'a land'o, kiu'j'n Li eksterm'is.
5 Kaj la Etern'ul'o trans'don'os ili'n al vi, kaj vi ag'os kun ili laŭ ĉiu'j ordon'o'j, kiu'j'n mi don'is al vi.
6 Est'u fort'a'j kaj kuraĝ'a'j, ne tim'u kaj ne trem'u antaŭ ili ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mem ir'os kun vi ; Li ne for'ir'os de vi kaj ne for'las'os vi'n.
7 Kaj Mose'o al'vok'is Josu'o'n, kaj dir'is al li antaŭ la okul'o'j de ĉiu'j Izrael'id'o'j : Est'u fort'a kaj kuraĝ'a ; ĉar vi ven'ig'os ĉi tiu'n popol'o'n en la land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al ili'a'j patr'o'j, ke Li don'os ĝi'n al ili, kaj vi ek'posed'ig'os ili'n.
8 Kaj la Etern'ul'o, kiu mem ir'os antaŭ vi, Li est'os kun vi, Li ne for'ir'os de vi kaj ne for'las'os vi'n ; ne tim'u, kaj ne perd'u la kuraĝ'o'n.
9 Kaj Mose'o skrib'is ĉi tiu'n instru'o'n, kaj don'is ĝi'n al la pastr'o'j, id'o'j de Lev'i, kiu'j port'is la kest'o'n de la inter'lig'o de la Etern'ul'o, kaj al ĉiu'j plej'aĝ'ul'o'j de Izrael.
10 Kaj Mose'o ordon'is al ili, dir'ant'e : Post pas'o de sep jar'o'j, en la temp'o de la jar'o de for'las'o, en la fest'o de laŭb'o'j, 11 kiam la tut'a Izrael ven'os, por aper'i antaŭ la Etern'ul'o, vi'a Di'o, sur la lok'o, kiu'n Li elekt'os, tiam antaŭ'leg'u ĉi tiu'n instru'o'n antaŭ la tut'a Izrael, antaŭ ili'a'j orel'o'j.
12 Kun'ven'ig'u la popol'o'n, la vir'o'j'n kaj la vir'in'o'j'n kaj la infan'o'j'n, kaj vi'a'j'n fremd'ul'o'j'n, kiu'j est'os en vi'a'j urb'o'j, por ke ili aŭd'u kaj lern'u, kaj tim'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj pen'u plen'um'i ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu'n instru'o.
13 Kaj ili'a'j fil'o'j, kiu'j ankoraŭ ne sci'is, aŭd'os, kaj lern'os tim'i la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, dum la tut'a temp'o, en kiu vi viv'os sur la ter'o, al kiu vi ir'as trans Jordan'o'n, por ek'posed'i ĝi'n.
14 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Jen al'proksim'iĝ'is vi'a'j tag'o'j, por mort'i ; al'vok'u Josu'o'n, kaj star'iĝ'u en la tabernakl'o de kun'ven'o, kaj Mi don'os al li instrukci'o'j'n.
Kaj Mose'o kaj Josu'o ir'is kaj star'iĝ'is en la tabernakl'o de kun'ven'o.
15 Kaj la Etern'ul'o aper'is en la tabernakl'o en nub'a kolon'o, kaj la nub'a kolon'o star'iĝ'is ĉe la pord'o de la tabernakl'o.
16 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Mose'o : Jen vi ir'as dorm'i kun vi'a'j patr'o'j ; kaj ĉi tiu popol'o komenc'os mal'ĉast'i post fremd'a'j di'o'j de tiu land'o, en kiu'n ĝi ven'as, kaj ĝi for'las'os Mi'n kaj romp'os Mi'a'n inter'lig'o'n, kiu'n Mi far'is kun ĝi.
17 Kaj ek'flam'os Mi'a koler'o kontraŭ ĝi en tiu tag'o, kaj Mi for'las'os ili'n kaj kaŝ'os Mi'a'n vizaĝ'o'n for de ili, kaj ili est'os konsum'it'a'j, kaj traf'os ili'n mult'a'j mal'feliĉ'o'j kaj mizer'o'j ; kaj ili dir'os en tiu tag'o : Ĉu ne pro tio, ke ni'a Di'o ne est'as inter ni, traf'is ni'n ĉi tiu'j mal'feliĉ'o'j ?
18 Sed Mi kaŝ'os Mi'a'n vizaĝ'o'n en tiu tag'o pro ĉiu'j mal'bon'ag'o'j, kiu'j'n ili far'is, turn'int'e si'n al ali'a'j di'o'j.
19 Kaj nun skrib'u al vi ĉi tiu'n kant'o'n, kaj instru'u ĝi'n al la Izrael'id'o'j ; met'u ĝi'n en ili'a'n buŝ'o'n, por ke ĉi tiu kant'o est'u por Mi atest'o inter la Izrael'id'o'j.
20 Kiam Mi ven'ig'os ili'n en la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is al ili'a'j patr'o'j kaj en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o, kaj ili manĝ'os kaj sat'iĝ'os kaj gras'iĝ'os : tiam ili si'n turn'os al ali'a'j di'o'j kaj serv'os al ili, kaj Mi'n ili mal'estim'os kaj romp'os Mi'a'n inter'lig'o'n.
21 Sed kiam traf'os ili'n mult'a'j mal'feliĉ'o'j kaj mizer'o'j, tiam ĉi tiu kant'o son'os antaŭ ili kiel atest'o, ĉar ĝi ne est'os forges'it'a el la buŝ'o de ili'a id'ar'o.
Ĉar Mi kon'as ili'a'j'n pens'o'j'n, kiu'j'n ili hav'as hodiaŭ, antaŭ ol Mi ven'ig'is ili'n en la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is.
22 Kaj Mose'o skrib'is ĉi tiu'n kant'o'n en tiu tag'o kaj lern'ig'is ĝi'n al la Izrael'id'o'j.
23 Kaj Li ordon'is al Josu'o, fil'o de Nun, kaj dir'is : Est'u fort'a kaj kuraĝ'a, ĉar vi ven'ig'os la Izrael'id'o'j'n en la land'o'n, pri kiu mi ĵur'is al ili ; kaj Mi est'os kun vi.
24 Kaj kiam Mose'o tut'e fin'is la skrib'ad'o'n de la vort'o'j de ĉi tiu instru'o en libr'o'n, 25 tiam Mose'o ordon'is al la Levid'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o de la Etern'ul'o, dir'ant'e : 26 Pren'u ĉi tiu'n libr'o'n de la instru'o, kaj kuŝ'ig'u ĝi'n flank'e de la kest'o de inter'lig'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, por ke ĝi est'u tie atest'o kontraŭ vi ; 27 ĉar mi kon'as vi'a'n mal'obe'em'ec'o'n kaj vi'a'n mal'mol'a'n nuk'o'n ; ja eĉ nun, kiam mi est'as ankoraŭ viv'ant'a inter vi, vi est'is mal'obe'em'a'j kontraŭ la Etern'ul'o : kio do est'os post mi'a mort'o ?
28 Kun'ven'ig'u al mi ĉiu'j'n plej'aĝ'ul'o'j'n de vi'a'j trib'o'j kaj vi'a'j'n ofic'ist'o'j'n, kaj mi parol'os antaŭ ili'a'j orel'o'j tiu'j'n vort'o'j'n, kaj mi atest'ig'os kontraŭ ili la ĉiel'o'n kaj la ter'o'n.
29 Ĉar mi sci'as, ke post mi'a mort'o vi mal'bon'iĝ'os kaj de'klin'iĝ'os de la voj'o, pri kiu mi ordon'is al vi ; kaj traf'os vi'n mizer'o en la est'ont'a temp'o pro tio, ke vi far'os mal'bon'o'n antaŭ la okul'o'j de la Etern'ul'o, koler'ig'ant'e Li'n per la far'o'j de vi'a'j man'o'j.
30 Kaj Mose'o el'dir'is antaŭ la orel'o'j de la tut'a komun'um'o de Izrael la vort'o'j'n de ĉi tiu kant'o ĝis la fin'o :

Ĉapitr'o 32

    Atent'u, ĉiel'o, kaj mi parol'os ; Kaj aŭd'u la ter'o la vort'o'j'n de mi'a buŝ'o.
Verŝ'iĝ'os kiel pluv'o mi'a instru'o, Flu'os kiel ros'o mi'a parol'o, Kiel pluv'eg'o sur verd'aĵ'o'n Kaj kiel grand'a'j gut'o'j sur herb'o'n.
Ĉar la nom'o'n de la Etern'ul'o mi vok'as ; Don'u honor'o'n al ni'a Di'o.
Li est'as la Rok'o ; perfekt'a'j est'as Li'a'j far'o'j ; Ĉar ĉiu'j Li'a'j voj'o'j est'as just'a'j.
Li est'as Di'o fidel'a kaj sen mal'bon'ag'o ; Just'a kaj ver'am'a Li est'as.
Ili mal'bon'iĝ'is antaŭ Li, Ili ne est'as Li'a'j infan'o'j, pro si'a mal'virt'ec'o ; Generaci'o mal'humil'a kaj mal'honest'a.
Ĉu al la Etern'ul'o vi tiel re'pag'as, Popol'o mal'nobl'a kaj mal'prudent'a ?
Ĉu ne Li est'as vi'a patr'o, kiu vi'n kre'is ?
Ĉu ne Li vi'n est'ig'is kaj aranĝ'is ?
Re'memor'u la temp'o'n antikv'a'n, Pri'pens'u la jar'o'j'n de la antaŭ'a'j generaci'o'j ; Demand'u vi'a'n patr'o'n, kaj li sci'ig'os al vi ; Vi'a'j'n mal'jun'ul'o'j'n, kaj ili dir'os al vi.
Kiam la Plej'alt'ul'o don'is land'o'j'n al la popol'o'j, Kiam Li dis'loĝ'ig'is la hom'id'o'j'n, Li star'ig'is la lim'o'j'n de la popol'o'j Laŭ la nombr'o de al id'o'j de Izrael ; Ĉar part'o de la Etern'ul'o est'as Li'a popol'o ; Jak'ob est'as Li'a hered'a mezur'it'aĵ'o.
Li trov'is li'n en dezert'o, En step'o, kie reg'as bru'o sen'viv'a ; Li ĉirkaŭ'is li'n, zorg'is pri li, Gard'is li'n kiel pupil'o'n de Si'a okul'o.
Kiel agl'o vek'as si'a'n nest'o'n, Flug'pend'as super si'a'j id'o'j, Tiel Li etend'is Si'a'j'n flug'il'o'j'n, Pren'is li'n, port'is li'n sur Si'a'j flug'il'o'j.
La Etern'ul'o sol'a konduk'is li'n, Kaj neniu fremd'a di'o est'is kun Li.
Li port'is li'n sur alt'aĵ'o'n de la ter'o, Manĝ'ig'is al li produkt'o'j'n de kamp'o'j, Nutr'is li'n per miel'o el ŝton'o Kaj per ole'o el granit'a rok'o, Per buter'o de bov'in'o'j kaj per lakt'o de ŝaf'in'o'j Kun seb'o de ŝaf'id'o'j Kaj per ŝaf'o'j de Baŝ'a'n kaj per kapr'o'j Kaj per la gras'o de la kern'o'j de tritik'o ; Kaj vi trink'is la ŝaŭm'ant'a'n sang'o'n de vin'ber'o'j.
Kaj Jeŝurun gras'iĝ'is kaj mal'humil'iĝ'is ; Vi gras'iĝ'is, dik'iĝ'is, kaj seb'o'plen'iĝ'is ; Kaj li for'las'is la Di'o'n, kiu li'n kre'is, Kaj li mal'respekt'is la Rok'o'n de si'a sav'o.
Ili incit'is Li'n per fremd'a'j di'o'j, Per abomen'aĵ'o'j ili koler'ig'is Li'n.
Ili al'port'is ofer'o'j'n al diabl'o'j, ne al Di'o, Al di'o'j, kiu'j'n ili ne kon'is, Al nov'a'j, antaŭ ne'long'e ven'int'a'j, Pri kiu'j ne pens'is vi'a'j patr'o'j.
La Defend'ant'o'n, kiu vi'n nask'is, vi perd'is el la memor'o, Kaj vi forges'is la Di'o'n, kiu vi'n est'ig'is.
Kaj la Etern'ul'o vid'is, Kaj ek'abomen'is koler'e Si'a'j'n fil'o'j'n kaj Si'a'j'n fil'in'o'j'n ; Kaj Li dir'is : Mi kaŝ'os Mi'a'n vizaĝ'o'n for de ili, Mi vid'os, kia est'os ili'a fin'o ; Ĉar ili est'as generaci'o perfid'a, Infan'o'j, kiu'j ne hav'as en si fidel'ec'o'n.
Ili incit'is Mi'n per ne- di'o, Koler'ig'is Mi'n per si'a'j vant'aĵ'o'j : Tial Mi incit'os ili'n per ne- popol'o, Per popol'o mal'nobl'a Mi ili'n koler'ig'os.
Ĉar fajr'o ek'flam'is en Mi'a koler'o, Kaj ĝi brul'as ĝis la profund'o'j de Ŝeol, Kaj ĝi ruin'ig'as la ter'o'n kaj ĝi'a'j'n produkt'o'j'n, Kaj ĝi brul'ig'as la baz'o'j'n de la mont'o'j.
Mi amas'ig'os super ili mal'feliĉ'o'j'n ; Mi'a'j'n sag'o'j'n Mi ĉiu'j'n el'uz'os kontraŭ ili'n.
Ili konsum'iĝ'os de mal'sat'o Kaj sen'fort'iĝ'os de febr'o kaj de turment'a epidemi'o ; Kaj la dent'o'j'n de best'o'j Mi ven'ig'os sur ili'n Kun la venen'o de ramp'ant'o'j sur la ter'o.
Ekster'e eksterm'os glav'o, Kaj en la dom'o'j terur'o, Jun'ul'o'n kaj jun'ul'in'o'n, Suĉ'infan'o'n kun griz'har'ul'o.
Mi dir'us : Mi dis'blov'os ili'n, Mi neni'ig'os la memor'o'n pri ili inter la hom'o'j ; Se Mi ne tim'us, ke ĉagren'us Mi'n la mal'amik'o'j, Ke ebl'e fier'iĝ'us ili'a'j prem'ant'o'j, Kaj dir'us : Ni'a man'o est'as potenc'a, Kaj ne la Etern'ul'o far'is ĉio'n ĉi tio'n.
Ĉar ili est'as popol'o, kiu perd'is la prudent'o'n, Kaj kompren'ad'o'n ili ne hav'as.
Se ili est'us prudent'a'j, ili tio'n kompren'us ; Ili pri'pens'us, kia est'os ili'a fin'o.
Kiel pov'us unu persekut'i mil'o'n Kaj du for'kur'ig'i dek mil'o'j'n, Se ili'a Defend'ant'o ili'n ne vend'us Kaj la Etern'ul'o ili'n ne trans'don'us ?
Ili'a defend'ant'o ne est'as ja kiel ni'a Defend'ant'o, Ni'a'j mal'amik'o'j mem tio'n pov'as juĝ'i.
Ĉar el la vin'ber'branĉ'o'j de Sod'om est'as ili'a'j vin'ber'branĉ'o'j Kaj el la kamp'o'j de Gomor'a ; Ili'a'j ber'o'j est'as ber'o'j venen'a'j, Vin'ber'o'j'n mal'dolĉ'a'j'n ili hav'as.
Gal'o de drak'o'j est'as ili'a vin'o, Kaj pere'ig'a venen'o de aspid'o'j.
Ĉu tio ne est'as kaŝ'it'a ĉe Mi, Sigel'it'a en Mi'a trezor'ej'o ?
Ĉe Mi est'as venĝ'o kaj re'pag'o, Ĝis la tag'o, kiam ek'ŝancel'iĝ'os ili'a pied'o ; Ĉar proksim'a est'as la tag'o de ili'a mal'feliĉ'o, Kaj rapid'e ven'os tio, kio est'as destin'it'a por ili.
Ĉar la Etern'ul'o juĝ'os Si'a'n popol'o'n, Kaj Li kompat'os Si'a'j'n sklav'o'j'n, Kiam Li vid'os, ke mal'aper'is ili'a fort'o, Ke jam ne ekzist'as mal'liber'ul'o nek liber'ul'o.
37 Kaj Li dir'os : Kie est'as ili'a'j di'o'j, La fortik'aĵ'o, kiu'n ili fid'is ; 38 Kiu'j manĝ'is la seb'o'n de ili'a'j buĉ'ofer'o'j, Trink'is la vin'o'n de ili'a'j verŝ'ofer'o'j ?
Ili lev'iĝ'u kaj help'u vi'n, Ili est'u ŝirm'o por vi !
39 Vid'u nun, ke est'as Mi, Mi sol'a, Kaj ne ekzist'as di'o krom Mi ; Mi mort'ig'as kaj viv'ig'as ; Mi frap'as kaj re'san'ig'as ; Kaj neniu pov'as sav'i el Mi'a man'o.
40 Mi lev'os al la ĉiel'o Mi'a'n man'o'n, Kaj Mi dir'os : Mi viv'as etern'e.
41 Kiam Mi akr'ig'os Mi'a'n bril'ant'a'n glav'o'n Kaj Mi'a man'o komenc'os la juĝ'ad'o'n, Tiam Mi re'venĝ'os al Mi'a'j mal'amik'o'j, Kaj al Mi'a'j mal'am'ant'o'j Mi re'pag'os.
42 Mi ebri'ig'os Mi'a'j'n sag'o'j'n per sang'o, Kaj Mi'a glav'o manĝ'os karn'o'n, El la sang'o de mort'ig'it'o'j kaj kapt'it'o'j, El la kap'o'j de la estr'o'j de la mal'amik'o'j.
43 Glor'u, ho gent'o'j, Li'a'n popol'o'n ; Ĉar Li venĝ'os pro la sang'o de Si'a'j sklav'o'j, Kaj Li re'don'os venĝ'o'n al Si'a'j mal'amik'o'j Kaj pek'liber'ig'os Si'a'n ter'o'n kaj Si'a'n popol'o'n.
44 Kaj Mose'o ven'is kaj el'dir'is ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu kant'o antaŭ la orel'o'j de la popol'o, li kaj Josu'o, fil'o de Nun.
45 Kaj kiam Mose'o fin'is la parol'ad'o'n de ĉiu'j ĉi tiu'j vort'o'j antaŭ la tut'a Izrael, 46 tiam li dir'is al ili : En'met'u en vi'a'n kor'o'n ĉiu'j'n vort'o'j'n, per kiu'j mi avert'as vi'n hodiaŭ, kaj trans'don'u ili'n al vi'a'j ge'fil'o'j, por ke ili pen'u plen'um'i ĉiu'j'n vort'o'j'n de ĉi tiu instru'o.
47 Ĉar ne mal'grav'a afer'o ĝi est'as por vi ; sed ĝi est'as vi'a viv'o, kaj per ĉi tiu afer'o vi long'e viv'os sur la ter'o, al kiu vi ir'as trans Jordan'o'n, por ek'posed'i ĝi'n.
48 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Mose'o en la sam'a tag'o, dir'ant'e : 49 Supr'e'n'ir'u sur ĉi tiu'n mont'o'n Abarim, sur la mont'o'n Neb'o, kiu est'as en la land'o Moab'a, kontraŭ Jeriĥ'o ; kaj rigard'u la land'o'n Kanaan'a'n, kiu'n Mi don'as al la Izrael'id'o'j kiel posed'aĵ'o'n ; 50 kaj mort'u sur la mont'o, sur kiu'n vi supr'e'n'ir'as, kaj al'kolekt'iĝ'u al vi'a popol'o, kiel mort'is Aaron, vi'a frat'o, sur la mont'o Hor, kaj al'kolekt'iĝ'is al si'a popol'o : 51 pro tio, ke vi pek'is kontraŭ Mi inter la Izrael'id'o'j ĉe la Akv'o de Mal'pac'o en Kadeŝ, en la dezert'o Ci'n ; pro tio, ke vi ne aper'ig'is Mi'a'n sankt'ec'o'n inter la Izrael'id'o'j.
52 Ĉar de mal'proksim'e vi vid'os la land'o'n, sed vi ne en'ir'os tie'n, en la land'o'n, kiu'n mi don'as al la Izrael'id'o'j.

Ĉapitr'o 33

    Kaj jen est'as la ben'o, per kiu ben'is Mose'o, la Di'a hom'o, la Izrael'id'o'j'n antaŭ si'a mort'o.
2 Li dir'is : La Etern'ul'o ven'is de Sin'a'j Kaj ek'lum'is al ili de Se'ir ; Li ek'bril'is de la mont'o Par'a'n Kaj ven'is el mil'mil'o'j da sankt'ul'o'j ; Ĉe Li'a dekstr'a flank'o est'as fajr'o de leĝ'o por ili.
3 Ver'e Li am'as la popol'o'j'n ; Ĉiu'j Li'a'j sankt'ul'o'j est'as en Vi'a man'o ; Kaj ili fal'is antaŭ Vi'a'j pied'o'j, Por aŭskult'i Vi'a'j'n vort'o'j'n.
Instru'o'n trans'don'is al ni Mose'o, Hered'aĵ'o'n por la komun'um'o de Jak'ob.
Kaj li far'iĝ'is reĝ'o en Jeŝurun, Kiam kun'ven'is la ĉef'o'j de la popol'o, Kun'e la trib'o'j de Izrael.
Viv'u Rub'e'n, kaj li ne mort'u ; Kaj li'a'j vir'o'j ne est'u mal'mult'a'j.
Kaj ĉi tio'n pri Jehud'a li dir'is : Aŭd'u, ho Etern'ul'o, la voĉ'o'n de Jehud'a, Kaj al'konduk'u li'n al li'a popol'o ; Per si'a'j man'o'j li si'n defend'os, Kaj Vi est'u help'ant'o kontraŭ li'a'j mal'amik'o'j.
Kaj pri Lev'i li dir'is : Vi'a'j sign'o'j de lum'o kaj de just'o est'u por Vi'a sankt'a vir'o, Kiu'n Vi el'prov'is en Mas'a, Kun kiu Vi mal'pac'is ĉe la Akv'o de Mal'pac'o ; Kiu dir'as pri si'a patr'o kaj pri si'a patr'in'o : Mi ne vid'is ili'n ; Kiu ne re'kon'is si'a'j'n frat'o'j'n Kaj ne kon'is si'a'j'n fil'o'j'n : Ĉar ili observ'is Vi'a'j'n dir'o'j'n Kaj gard'is Vi'a'n inter'lig'o'n ; Ili instru'u Vi'a'j'n leĝ'o'j'n al Jak'ob Kaj Vi'a'n instru'o'n al Izrael ; Ili met'u incens'o'n antaŭ Vi'a'n vizaĝ'o'n, Kaj brul'ofer'o'j'n sur Vi'a'n altar'o'n.
Ben'u, ho Etern'ul'o, li'a'n fort'o'n, Kaj favor'u la far'o'n de li'a'j man'o'j ; Frap'u la lumb'o'n de tiu'j, kiu'j lev'iĝ'as kontraŭ li'n, Kaj de li'a'j mal'am'ant'o'j, ke ili ne pov'u re'lev'iĝ'i.
Pri Ben'jam'e'n li dir'is : La am'at'o de la Etern'ul'o loĝ'os sen'danĝer'e ĉe Li ; Li protekt'as li'n ĉiu'tag'e, Kaj inter Li'a'j brak'o'j li ripoz'as.
Kaj pri Jozef li dir'is : Ben'it'a de la Etern'ul'o est'as li'a ter'o, Per don'o'j de la ĉiel'o, per ros'o, Kaj per la profund'aĵ'o, kuŝ'ant'a mal'supr'e, Kaj per don'o'j, produkt'at'a'j de la sun'o, Kaj per don'o'j, kiu'j'n el'ig'as la lun'o'j, Kaj per la plej'bon'aĵ'o'j de la antikv'a'j mont'o'j, Kaj per la don'o'j de la etern'a'j mont'et'o'j, Kaj per la don'o'j de la ter'o kaj de ĝi'a abund'ec'o.
Kaj la favor'o de Tiu, kiu aper'is en la arb'et'aĵ'o, Ven'u sur la kap'o'n de Jozef Kaj sur la vert'o'n de la elekt'it'o inter li'a'j frat'o'j.
Li'a unu'e'nask'it'a bov'id'o est'as bel'eg'a, Kaj li'a'j korn'o'j est'as kiel korn'o'j de bubal'o ; Per ili li korn'o'bat'os ĉiu'j'n popol'o'j'n kun'e ĝis la rand'o'j de la ter'o.
Tio est'as la dek'mil'o'j de Efraim, Tio est'as la mil'o'j de Man'as'e.
Kaj pri Zebulun li dir'is : Ĝoj'u, Zebulun, ĉe vi'a el'ir'o ; Kaj Isaĥar, en vi'a'j tend'o'j.
La popol'o'j'n ili vok'as sur la mont'o'n ; Tie ili ofer'buĉ'as ofer'o'j'n de just'ec'o ; Ĉar ili nutr'as si'n per la riĉ'aĵ'o de la mar'o, Kaj per trezor'o'j, kaŝ'it'a'j en la sabl'o.
Kaj pri Gad li dir'is : Ben'at'a est'u la dis'vast'ig'ant'o de Gad ; Kiel leon'o li kuŝ'as, Kaj li dis'ŝir'as brak'o'n kun'e kun la vert'o.
Li el'rigard'is al si komenc'aĵ'o'n, Ĉar tie la leĝ'don'ant'o destin'is por li part'o'n ; Kaj li ven'is kun la ĉef'o'j de la popol'o, Plen'um'is la just'ec'o'n de la Etern'ul'o Kaj Li'a'j'n decid'o'j'n pri Izrael.
Kaj pri Dan li dir'is : Dan est'as jun'a leon'o, Kiu el'salt'as el Baŝ'a'n.
Kaj pri Naft'al'i li dir'is : Naft'al'i est'as sat'a de favor'o Kaj plen'a de ben'o de la Etern'ul'o ; Okcident'o'n kaj sud'o'n li posed'u.
Kaj pri Aŝer li dir'is : Ben'it'a inter la fil'o'j est'as Aŝer ; Li est'u am'at'a de si'a'j frat'o'j, Kaj li tremp'u en ole'o si'a'n pied'o'n ; Fer'o kaj kupr'o est'u vi'a'j rigl'il'o'j ; Kaj dum vi'a tut'a viv'o daŭr'u vi'a bon'stat'o.
Ne ekzist'as simil'a al Di'o, ho Jeŝurun, Kiu sid'as en la ĉiel'o por vi'a help'o, En Si'a majest'o en la nub'o'j.
La Di'o antikv'a est'as loĝ'ej'o, Kaj mal'supr'e est'as brak'o'j etern'a'j.
Kaj Li for'pel'is de antaŭ vi la mal'amik'o'n, Kaj dir'is : Eksterm'u.
Kaj Izrael loĝ'as sen'danĝer'e, sol'a ; La font'o de Jak'ob est'as sur ter'o de gren'o kaj most'o, Kaj li'a ĉiel'o gut'ig'as ros'o'n.
Feliĉ'a vi est'as, ho Izrael !
Kiu est'as simil'a al vi, popol'o help'at'a de la Etern'ul'o, La ŝild'o de vi'a help'o kaj la glav'o de vi'a glor'o ?
Flat'os vi'n vi'a'j mal'amik'o'j, Kaj vi paŝ'ad'os sur ili'a'j alt'aĵ'o'j.

Ĉapitr'o 34

    Kaj Mose'o supr'e'n'ir'is de la step'o de Moab sur la mont'o'n Neb'o, sur la supr'o'n de Pisga, kiu est'as kontraŭ Jeriĥ'o.
Kaj la Etern'ul'o montr'is al li la tut'a'n land'o'n Gilead, ĝis Dan, 2 kaj la tut'a'n ter'o'n de Naft'al'i kaj la ter'o'n de Efraim kaj Man'as'e kaj la tut'a'n ter'o'n de Jehud'a ĝis la ekstrem'a mar'o, 3 kaj la ter'o'n sud'a'n kaj la distrikt'o'n de la val'o de Jeriĥ'o, la urb'o de Palm'o'j, ĝis Coar.
4 Kaj la Etern'ul'o dir'is al li : Jen est'as la land'o, pri kiu Mi ĵur'is al Abraham, al Isaak, kaj al Jak'ob, dir'ant'e : Al vi'a id'ar'o Mi ĝi'n don'os.
Mi vid'ig'is ĝi'n al vi per vi'a'j okul'o'j, sed tie'n vi ne en'ir'os.
5 Kaj mort'is tie Mose'o, la serv'ant'o de la Etern'ul'o, en la land'o Moab'a, laŭ la dir'o de la Etern'ul'o.
6 Kaj li est'as en'ter'ig'it'a en la val'o en la land'o Moab'a, kontraŭ Bet - Peor ; kaj neniu sci'as li'a'n tomb'o'n ĝis hodiaŭ.
7 Kaj Mose'o hav'is la aĝ'o'n de cent du'dek jar'o'j, kiam li mort'is ; ne mal'akr'iĝ'is li'a okul'o, kaj ne mal'aper'is li'a freŝ'ec'o.
8 Kaj la Izrael'id'o'j pri'plor'is Mose'o'n sur la step'o'j de Moab dum tri'dek tag'o'j.
Kaj pas'is la tag'o'j de plor'ad'o kaj funebr'ad'o pri Mose'o.
9 Kaj Josu'o, fil'o de Nun, est'is plen'a de spirit'o de saĝ'ec'o, ĉar Mose'o met'is si'a'j'n man'o'j'n sur li'n ; kaj la Izrael'id'o'j aŭskult'is li'n, kaj ag'is, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
10 Ne aper'is plu en Izrael profet'o tia, kiel Mose'o, kiu'n la Etern'ul'o kon'is, vizaĝ'o'n kontraŭ vizaĝ'o ; 11 koncern'e ĉiu'j'n sign'o'j'n kaj mirakl'o'j'n, kiu'j'n la Etern'ul'o send'is li'n far'i en la land'o Egipt'a super Faraon'o kaj super ĉiu'j li'a'j serv'ant'o'j kaj super li'a tut'a land'o, 12 kaj koncern'e la tut'a'n potenc'o'n, kaj ĉiu'j'n mir'ind'a'j'n kaj grand'a'j'n far'o'j'n, kiu'j'n Mose'o far'is antaŭ la okul'o'j de la tut'a Izrael.

Josu'o

Ĉapitr'o 1

    Post la mort'o de Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, la Etern'ul'o dir'is al Josu'o, fil'o de Nun, help'ant'o de Mose'o, jen'e : 2 Mi'a serv'ant'o Mose'o mort'is ; kaj nun lev'iĝ'u, trans'ir'u ĉi tiu'n Jordan'o'n, vi kaj ĉi tiu tut'a popol'o, en la land'o'n, kiu'n Mi don'as al ili, al la Izrael'id'o'j.
3 Ĉiu'n lok'o'n, sur kiu'n paŝ'os la pland'o de vi'a pied'o, Mi don'as al vi, kiel Mi dir'is al Mose'o.
4 De la dezert'o kaj de ĉi tiu Le'ban'o'n ĝis la grand'a river'o, la river'o Eŭfrat'o, la tut'a land'o de la Ĥetid'o'j, ĝis la Grand'a Mar'o okcident'e, est'u vi'a'j lim'o'j.
5 Neniu rezist'os al vi dum vi'a tut'a viv'o ; kiel Mi est'is kun Mose'o, tiel Mi est'os kun vi ; Mi ne for'ir'os de vi kaj Mi ne for'las'os vi'n.
6 Est'u fort'a kaj kuraĝ'a ; ĉar vi ek'posed'ig'os al ĉi tiu popol'o la land'o'n, pri kiu Mi ĵur'is al ili'a'j patr'o'j, ke Mi don'os ĝi'n al ili.
7 Nur est'u fort'a kaj tre kuraĝ'a, pen'ant'e ag'i laŭ la tut'a instru'o, kiu'n don'is al vi Mi'a serv'ant'o Mose'o ; ne de'klin'iĝ'u de ĝi dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n, por ke vi sukces'u ĉie, kie'n vi ir'os.
8 Ĉi tiu libr'o de la instru'o ne for'iĝ'u de vi'a buŝ'o, sed medit'u pri ĝi tag'e kaj nokt'e, por ke vi zorg'e plen'um'u ĉio'n, kio est'as skrib'it'a en ĝi ; ĉar tiam vi hav'os feliĉ'o'n sur vi'a'j voj'o'j, kaj tiam vi hav'os sukces'o'n.
9 Jen Mi ordon'is al vi : est'u fort'a kaj kuraĝ'a ; ne hav'u terur'o'n kaj ne tim'u ; ĉar kun vi est'as la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ĉie, kie'n vi ir'os.
10 Kaj Josu'o ordon'is al la ofic'ist'o'j de la popol'o, dir'ant'e : 11 Ir'u tra la tend'ar'o, kaj ordon'u al la popol'o, dir'ant'e : Pret'ig'u por vi manĝ'aĵ'o'n, ĉar post tri tag'o'j vi trans'ir'os ĉi tiu'n Jordan'o'n, por ir'i ek'posed'i la land'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al vi kiel posed'aĵ'o'n.
Kaj al la Ruben'id'o'j kaj al la Gad'id'o'j kaj al la du'on'trib'o de Man'as'e, Josu'o dir'is jen'e : 13 Memor'u la afer'o'n, kiu'n ordon'is al vi Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, dir'ant'e : La Etern'ul'o, vi'a Di'o, ripoz'ig'is vi'n, kaj don'is al vi ĉi tiu'n ter'o'n ; 14 vi'a'j edz'in'o'j, vi'a'j infan'o'j, kaj vi'a'j brut'o'j rest'os sur la ter'o, kiu'n don'is al vi Mose'o trans'e de Jordan ; kaj vi ir'u arm'it'a'j antaŭ vi'a'j frat'o'j, ĉiu'j, kiu'j taŭg'as por la milit'o, kaj help'u ili'n, 15 ĝis la Etern'ul'o ripoz'ig'os vi'a'j'n frat'o'j'n, kiel vi'n, kaj ili ankaŭ ek'posed'os la ter'o'n, kiu'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'as al ili ; tiam vi re'ir'os sur la ter'o'n de vi'a posed'ad'o, kaj vi posed'os ĝi'n, kiu'n don'is al vi Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, trans'e de Jordan, sur la flank'o de sun'lev'iĝ'o.
16 Kaj ili respond'is al Josu'o, dir'ant'e : Ĉio'n, kio'n vi ordon'is, ni far'os, kaj ĉie'n, kie'n vi send'os ni'n, ni ir'os.
17 Tut'e tiel, kiel ni obe'is Mose'o'n, ni obe'os vi'n ; nur la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'u kun vi, kiel Li est'is kun Mose'o.
18 Ĉiu, kiu mal'obe'os vi'a'n dir'o'n kaj ne aŭskult'os vi'a'j'n vort'o'j'n en ĉio, kio'n vi ordon'is al li, est'os mort'ig'it'a.
Nur est'u fort'a kaj kuraĝ'a.

Ĉapitr'o 2

    Kaj Josu'o, fil'o de Nun, send'is el Ŝitim du esplor'rigard'ant'o'j'n sekret'e, dir'int'e : Ir'u, pri'rigard'u la land'o'n kaj Jeriĥ'o'n.
Kaj ili ir'is, kaj ven'is en la dom'o'n de mal'ĉast'ist'in'o, kies nom'o est'is Raĥab, kaj ili dorm'is tie.
2 Kaj oni dir'is al la reĝ'o de Jeriĥ'o jen'e : Jen ven'is ĉi tie'n en la nokt'o vir'o'j el la Izrael'id'o'j, por esplor'rigard'i la land'o'n.
3 Tiam la reĝ'o de Jeriĥ'o send'is al Raĥab, por dir'i : El'ir'ig'u la vir'o'j'n, kiu'j ven'is al vi, kiu'j ven'is en vi'a'n dom'o'n ; ĉar por esplor'rigard'i la tut'a'n land'o'n ili ven'is.
4 Sed la vir'in'o pren'is la du vir'o'j'n kaj kaŝ'is ili'n, kaj dir'is : Efektiv'e ven'is al mi la vir'o'j, sed mi ne sci'as, el kie ili est'as ; 5 kaj kiam en la mal'lum'o oni est'is ferm'ont'a'j la pord'eg'o'n, la vir'o'j el'ir'is ; mi ne sci'as, kie'n la vir'o'j ir'is ; post'kur'u ili'n rapid'e, ĉar vi kur'ating'os ili'n.
6 Sed ŝi supr'e'n'i'rig'is ili'n sur la tegment'o'n, kaj kaŝ'is ili'n en la trunk'o'j de lin'o, kiu'j kuŝ'is ĉe ŝi sur la tegment'o.
7 La vir'o'j post'kur'is ili'n en la direkt'o al Jordan ĝis la trans'ir'ej'o ; kaj la pord'eg'o'n oni ferm'is, post kiam el'ir'is la post'kur'ant'o'j.
8 Kaj antaŭ ol la kaŝ'it'o'j kuŝ'iĝ'is, ŝtiii supr'e'n'ir'is al ili sur la tegment'o'n, 9 kaj ŝi dir'is al la vir'o'j : Mi sci'as, ke la Etern'ul'o trans'don'is al vi la land'o'n, kaj ke terur'o pri vi fal'is sur ni'n kaj ke tim'ul'iĝ'is antaŭ vi ĉiu'j loĝ'ant'o'j de la land'o ; 10 ĉar ni aŭd'is, ke la Etern'ul'o sek'ig'is antaŭ vi la akv'o'n de la Ruĝ'a Mar'o, kiam vi el'ir'is el Egipt'uj'o, kaj kiel vi ag'is kun la du reĝ'o'j de la Amorid'o'j, kiu'j est'is trans'e de Jordan, kun Siĥ'o'n kaj kun Og, kiu'j'n vi eksterm'is.
11 Ni aŭd'is, kaj ek'tim'is ni'a kor'o, kaj en neniu rest'is kuraĝ'o antaŭ vi ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, est'as Di'o en la ĉiel'o supr'e kaj sur la ter'o mal'supr'e.
12 Kaj nun ĵur'u al mi per la Etern'ul'o, ke ĉar mi far'is favor'kor'aĵ'o'n al vi, tial ankaŭ vi far'os favor'kor'aĵ'o'n al la dom'o de mi'a patr'o ; kaj don'u al mi sign'o'n de ver'ec'o, 13 ke vi konserv'os la viv'o'n al mi'a patr'o kaj al mi'a patr'in'o kaj al mi'a'j frat'o'j kaj al mi'a'j frat'in'o'j, kaj al ĉiu, kiu'n ili hav'as, kaj vi sav'os ni'a'j'n anim'o'j'n kontraŭ mort'o.
14 Kaj la vir'o'j dir'is al ŝi : Ni'a anim'o mort'u anstataŭ vi'a, se vi ne rakont'os pri ĉi tiu ni'a afer'o ; kaj kiam la Etern'ul'o don'os al ni la land'o'n, tiam ni far'os al vi favor'kor'aĵ'o'n kaj fidel'aĵ'o'n.
15 Kaj ŝi mal'supr'e'n'ig'is ili'n per ŝnur'o tra la fenestr'o ; ĉar ŝi'a dom'o est'is en la mur'o de la urb'o, kaj ŝi loĝ'is en la mur'o.
16 Kaj ŝi dir'is al ili : Ir'u sur la mont'o'n, por ke ne renkont'u vi'n la post'kur'ant'o'j, kaj kaŝ'u vi'n tie dum tri tag'o'j, ĝis la post'kur'ant'o'j re'ven'os ; kaj post'e vi ir'os vi'a'n voj'o'n.
17 Kaj la vir'o'j dir'is al ŝi : Jen kia'manier'e ni est'os liber'a'j de vi'a ĵur'o, per kiu vi ĵur'ig'is ni'n : 18 jen ni ven'os en la land'o'n, kaj vi al'lig'u al la fenestr'o la ruĝ'a'n ŝnur'o'n, per kiu vi ni'n mal'supr'e'n'ig'is ; kaj vi'a'n patr'o'n kaj vi'a'n patr'in'o'n kaj vi'a'j'n frat'o'j'n kaj la tut'a'n famili'o'n de vi'a patr'o kolekt'u al vi en la dom'o'n ; 19 kaj se iu el'ir'os el la pord'o de vi'a dom'o ekster'e'n, li'a sang'o est'os sur li'a kap'o, kaj ni est'os sen'kulp'a'j ; kaj pri ĉiu, kiu est'os kun vi en la dom'o, li'a sang'o est'os sur ni'a kap'o, se ies man'o li'n tuŝ'os.
20 Sed se vi rakont'os ĉi tiu'n ni'a'n afer'o'n, tiam ni est'os liber'a'j de vi'a ĵur'o, per kiu vi ĵur'ig'is ni'n.
21 Kaj ŝi dir'is : Ĝi est'u, kiel vi dir'is.
Kaj ŝi for'ir'ig'is ili'n, kaj ili ir'is ; kaj ŝi al'lig'is la ruĝ'a'n ŝnur'o'n al la fenestr'o.
22 Kaj ili ir'is, kaj ven'is sur la mont'o'n, kaj rest'is tie dum tri tag'o'j, ĝis re'ven'is la post'kur'ant'o'j.
Kaj la post'kur'ant'o'j serĉ'is sur la tut'a voj'o, kaj ne trov'is.
23 Tiam la du vir'o'j ir'is re'turn'e, kaj mal'supr'e'n'ir'is de la mont'o, kaj trans'iĝ'is, kaj ven'is al Josu'o, fil'o de Nun, kaj rakont'is al li ĉio'n, kio okaz'is al ili.
24 Kaj ili dir'is al Josu'o : La Etern'ul'o trans'don'is en ni'a'n man'o'n la tut'a'n land'o'n, kaj ĉiu'j loĝ'ant'o'j de la land'o hav'as tim'o'n antaŭ ni.

Ĉapitr'o 3

    Kaj Josu'o lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj ili el'mov'iĝ'is de Ŝitim kaj al'ven'is al Jordan, li kaj ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj ili tra'dorm'is tie la nokt'o'n, antaŭ ol trans'ir'i.
2 Kaj post pas'o de tri tag'o'j la ofic'ist'o'j ir'is tra la tend'ar'o, 3 kaj ordon'is al la popol'o, dir'ant'e : Kiam vi ek'vid'os la kest'o'n de inter'lig'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kaj la pastr'o'j'n Levid'o'j'n, kiu'j port'as ĝi'n, tiam ek'mov'iĝ'u de vi'a'j lok'o'j kaj ir'u post ili.
4 Sed inter vi kaj ĝi dev'as est'i inter'spac'o de ĉirkaŭ du mil uln'o'j da mezur'o ; ne al'proksim'iĝ'u al ĝi, por ke vi sci'u la voj'o'n, laŭ kiu vi dev'as ir'i ; ĉar vi ne ir'is laŭ tiu voj'o antaŭ'e.
5 Kaj Josu'o dir'is al la popol'o : Sankt'ig'u vi'n, ĉar morgaŭ la Etern'ul'o far'os inter vi mirakl'o'j'n.
6 Kaj Josu'o dir'is al la pastr'o'j jen'e : Pren'u la kest'o'n de inter'lig'o, kaj preter'ir'u antaŭ la popol'o.
Kaj ili pren'is la kest'o'n de inter'lig'o, kaj preter'ir'is antaŭ la popol'o.
7 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : En ĉi tiu tag'o Mi komenc'os alt'ig'i vi'n antaŭ la okul'o'j de la tut'a Izrael, por ke ili sci'u, ke kiel Mi est'is kun Mose'o, tiel Mi est'os kun vi.
8 Kaj vi ordon'u al la pastr'o'j, kiu'j port'as la kest'o'n de inter'lig'o, dir'ant'e : Kiam vi ven'os al la rand'o de la akv'o de Jordan, tiam star'iĝ'u en Jordan.
9 Kaj Josu'o dir'is al la Izrael'id'o'j : Al'ir'u ĉi tie'n, kaj aŭskult'u la vort'o'j'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
10 Kaj Josu'o dir'is : Per tio vi ek'sci'os, ke la viv'ant'a Di'o est'as inter vi, kaj ke Li for'pel'os de antaŭ vi la Kanaan'id'o'j'n kaj la Ĥetid'o'j'n kaj la Ĥiv'id'o'j'n kaj la Periz'id'o'j'n kaj la Girgaŝ'id'o'j'n kaj la Amorid'o'j'n kaj la Jebus'id'o'j'n : 11 jen la kest'o de inter'lig'o de la Sinjor'o de la tut'a ter'o trans'ir'os antaŭ vi Jordan'o'n.
12 Kaj nun pren'u al vi dek du vir'o'j'n el la trib'o'j de Izrael, po unu vir'o el ĉiu trib'o.
13 Kaj kiam la pland'o'j de la pied'o'j de la pastr'o'j, kiu'j port'as la kest'o'n de la Etern'ul'o, la Sinjor'o de la tut'a ter'o, halt'os en la akv'o de Jordan, la akv'o de Jordan de'tir'iĝ'os, la akv'o, kiu flu'as de supr'e ; kaj ĝi star'iĝ'os, kiel unu mur'o.
14 Kaj kiam la popol'o el'mov'iĝ'is el si'a'j tend'o'j, por trans'ir'i Jordan'o'n, kaj la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o, est'is antaŭ la popol'o, 15 kaj kiam la port'ant'o'j de la kest'o ven'is al Jordan, kaj la pied'o'j de la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n, tremp'iĝ'is en la rand'o de la akv'o (kaj Jordan est'is plen'a ĉe ĉiu'j si'a'j bord'o'j dum la tut'a temp'o de rikolt'ad'o ), 16 tiam la akv'o, kiu flu'is de supr'e, halt'is, star'iĝ'is kiel unu mur'o, tre mal'proksim'e, ĉe la urb'o Adam, kiu est'as apud Cartan ; kaj la akv'o, kiu flu'is al la mar'o de la step'o, al la Sal'a Mar'o, tut'e for'ir'is.
Kaj la popol'o trans'ir'is kontraŭ Jeriĥ'o.
17 Kaj la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o de la Etern'ul'o, star'is fort'e sur sek'a ter'o mez'e de Jordan, kaj la tut'a Izrael ir'is trans sek'a ter'o, ĝis la tut'a popol'o trans'ir'is Jordan'o'n.

Ĉapitr'o 4

    Kaj kiam la tut'a popol'o trans'ir'is Jordan'o'n, la Etern'ul'o dir'is al Josu'o jen'e : 2 Pren'u al vi el la popol'o dek du vir'o'j'n, po unu vir'o el ĉiu trib'o, 3 kaj ordon'u al ili, dir'ant'e : Pren'u al vi de ĉi tie, el la mez'o de Jordan, kie firm'e star'is la pied'o'j de la pastr'o'j, dek du ŝton'o'j'n, kaj transport'u ili'n kun vi, kaj met'u ili'n sur la nokt'halt'ej'o, kie vi pas'ig'os ĉi tiu'n nokt'o'n.
4 Kaj Josu'o al'vok'is la dek du vir'o'j'n, kiu'j'n li destin'is el la Izrael'id'o'j, po unu vir'o el ĉiu trib'o ; 5 kaj Josu'o dir'is al ili : Ir'u antaŭ la kest'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, en la mez'o de Jordan, kaj lev'u al vi sur vi'a'n ŝultr'o'n ĉiu po unu ŝton'o, laŭ la nombr'o de la trib'o'j de la Izrael'id'o'j ; 6 por ke ĉi tio est'u sign'o inter vi.
Se vi'a'j infan'o'j morgaŭ demand'os vi'n, dir'ant'e : Pro kio est'as ĉe vi ĉi tiu'j ŝton'o'j ?
7 tiam vi dir'os al ili : Pro tio, ke dis'flank'iĝ'is la akv'o de Jordan antaŭ la kest'o de inter'lig'o de la Etern'ul'o ; kiam ĝi ir'is trans Jordan'o'n, dis'flank'iĝ'is la akv'o de Jordan.
Kaj ĉi tiu'j ŝton'o'j est'os memor'ig'aĵ'o por la Izrael'id'o'j etern'e.
8 Kaj la Izrael'id'o'j far'is tiel, kiel ordon'is Josu'o ; kaj ili pren'is dek du ŝton'o'j'n el mez'e de Jordan, kiel la Etern'ul'o dir'is al Josu'o, laŭ la nombr'o de la trib'o'j de la Izrael'id'o'j ; kaj ili transport'is ili'n kun si al la nokt'halt'ej'o, kaj kuŝ'ig'is ili'n tie.
9 Kaj dek du ŝton'o'j'n Josu'o star'ig'is mez'e de Jordan, sur la lok'o, sur kiu star'is la pied'o'j de la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o ; kaj ili rest'is tie ĝis hodiaŭ.
10 Kaj la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n, star'is mez'e de Jordan, ĝis fin'iĝ'is ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Josu'o dir'i al la popol'o, konform'e al ĉio, kio'n Mose'o ordon'is al Josu'o.
Kaj la popol'o rapid'e trans'ir'is.
11 Kaj kiam la tut'a popol'o trans'ir'is, tiam trans'ir'is la kest'o de la Etern'ul'o kaj la pastr'o'j antaŭ la popol'o.
12 Kaj la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e trans'ir'is arm'it'a'j antaŭ la Izrael'id'o'j, kiel dir'is al ili Mose'o.
13 Ĉirkaŭ kvar'dek mil arm'it'a'j milit'ist'o'j trans'ir'is antaŭ la Etern'ul'o por la milit'o, sur la step'o'n de Jeriĥ'o.
14 En tiu tag'o la Etern'ul'o alt'ig'is Josu'o'n antaŭ la okul'o'j de la tut'a Izrael ; kaj ili komenc'is tim'i li'n, kiel ili tim'is Mose'o'n dum li'a tut'a viv'o.
15 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o jen'e : 16 Ordon'u al la pastr'o'j, kiu'j port'as la kest'o'n de atest'o, ke ili supr'e'n'ir'u el Jordan.
17 Kaj Josu'o ordon'is al la pastr'o'j, dir'ant'e : Supr'e'n'ir'u el Jordan.
18 Kaj kiam la pastr'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o de la Etern'ul'o, supr'e'n'ir'is el Jordan, kaj kiam la pland'o'j de la pastr'o'j lev'iĝ'is sur la sek'a'n ter'o'n, la akv'o de Jordan re'ir'is al si'a lok'o kaj ek'flu'is kiel antaŭ'e laŭ ĉiu'j si'a'j bord'o'j.
19 Kaj la popol'o el'ir'is el Jordan en la dek'a tag'o de la unu'a monat'o, kaj ili star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n en Gilgal, orient'e de Jeriĥ'o.
20 Kaj la dek du ŝton'o'j'n, kiu'j'n ili pren'is el Jordan, Josu'o star'ig'is en Gilgal.
21 Kaj li dir'is al la Izrael'id'o'j jen'e : Se en la ven'ont'a temp'o vi'a'j fil'o'j demand'os si'a'j'n patr'o'j'n, dir'ant'e : Kio'n signif'as ĉi tiu'j ŝton'o'j ?
22 tiam dir'u al vi'a'j fil'o'j jen'e : Sur sek'a ter'o Izrael trans'ir'is ĉi tiu'n Jordan'o'n ; 23 ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, el'sek'ig'is la akv'o'n de Jordan antaŭ vi, ĝis vi trans'ir'is, kiel la Etern'ul'o, vi'a Di'o, far'is kun la Ruĝ'a Mar'o, kiu'n Li el'sek'ig'is antaŭ ni, ĝis ni trans'ir'is ; 24 por ke ĉiu'j popol'o'j de la ter'o sci'u, ke la man'o de la Etern'ul'o est'as fort'a, kaj por ke ili tim'u la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, en ĉiu temp'o.

Ĉapitr'o 5

    Kaj kiam ĉiu'j reĝ'o'j de la Amorid'o'j, kiu'j loĝ'is trans'e de Jordan okcident'e, kaj ĉiu'j reĝ'o'j de la Kanaan'id'o'j, kiu'j loĝ'is apud la mar'o, aŭd'is, ke la Etern'ul'o el'sek'ig'is la akv'o'n de Jordan antaŭ la Izrael'id'o'j, ĝis ili trans'ir'is, tiam ek'tim'is ili'a kor'o, kaj ili ne hav'is plu kuraĝ'o'n antaŭ la Izrael'id'o'j.
2 En tiu temp'o la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Far'u al vi ŝton'a'j'n tranĉ'il'o'j'n, kaj cirkumcid'u la Izrael'id'o'j'n de'nov'e, du'a'n foj'o'n.
3 Kaj Josu'o far'is al si ŝton'a'j'n tranĉ'il'o'j'n, kaj cirkumcid'is la Izrael'id'o'j'n sur la mont'et'o Aral'ot.
4 Kaj jen est'as la kaŭz'o, pro kiu Josu'o cirkumcid'is : la tut'a popol'o, kiu el'ir'is el Egipt'uj'o, la vir'seks'ul'o'j, ĉiu'j milit'kapabl'a'j, mort'is en la dezert'o, sur la voj'o, kiam ili ir'is el Egipt'uj'o ; 5 ĉar cirkumcid'it'a est'is la tut'a popol'o, kiu el'ir'is ; sed ĉiu'j, kiu'j nask'iĝ'is en la dezert'o, sur la voj'o, kiam ili ir'is el Egipt'uj'o, ne est'is cirkumcid'it'a'j.
6 Ĉar dum kvar'dek jar'o'j la Izrael'id'o'j ir'is en la dezert'o, ĝis la tut'a popol'o milit'kapabl'a, kiu el'ir'is el Egipt'uj'o, el'mort'is, pro tio, ke ili ne obe'is la voĉ'o'n de la Etern'ul'o ; al ili la Etern'ul'o ĵur'is, ke Li ne montr'os al ili la land'o'n, pri kiu la Etern'ul'o ĵur'is al ili'a'j patr'o'j, ke Li don'os al ni land'o'n, en kiu flu'as lakt'o kaj miel'o.
7 Ili'a'j'n fil'o'j'n Li star'ig'is anstataŭ ili.
Tiu'j'n Josu'o cirkumcid'is ; ĉar ili est'is ne'cirkumcid'it'a'j, ĉar oni ne cirkumcid'is ili'n dum la voj'o.
8 Kaj kiam est'is fin'it'a la cirkumcid'ad'o de la tut'a popol'o, ili rest'is sur si'a lok'o en la tend'ar'o, ĝis ili re'san'iĝ'is.
9 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Hodiaŭ Mi de'rul'is de vi la hont'ind'aĵ'o'n de Egipt'uj'o.
Kaj tiu lok'o ricev'is la nom'o'n Gilgal ĝis hodiaŭ.
10 Kaj la Izrael'id'o'j star'is tend'ar'e en Gilgal, kaj far'is la Pask'o'n en la dek - kvar'a tag'o de la monat'o vesper'e sur la step'o de Jeriĥ'o.
11 Kaj ili manĝ'is el la produkt'o'j de la ter'o en la sekv'ant'a tag'o post la Pask'o, mac'o'j'n kaj rost'it'a'j'n grajn'o'j'n en la sam'a tag'o.
12 Kaj la mana'o ĉes'is fal'i en la sekv'ant'a tag'o, post kiam ili manĝ'is el la produkt'o'j de la ter'o ; kaj la Izrael'id'o'j ne plu hav'is mana'o'n, sed ili manĝ'is la produkt'o'j'n de la land'o Kanaan'a en tiu jar'o.
13 Kaj okaz'is, ke kiam Josu'o est'is apud Jeriĥ'o, li lev'is si'a'j'n okul'o'j'n, kaj ek'vid'is, ke jen vir'o star'as antaŭ li kaj en si'a man'o li ten'as nud'ig'it'a'n glav'o'n.
Kaj Josu'o al'ir'is al li, kaj dir'is al li : Ĉu vi est'as ni'a, aŭ ĉu el ni'a'j mal'amik'o'j ?
14 Kaj tiu dir'is : Ne, mi est'as milit'estr'o de la Etern'ul'o, mi nun ven'is.
Tiam Josu'o ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e kaj far'is ador'o'n, kaj dir'is al li : Kio'n mi'a sinjor'o dir'os al si'a sklav'o ?
15 Kaj la milit'estr'o de la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : De'met'u vi'a'j'n ŝu'o'j'n de vi'a'j pied'o'j ; ĉar la lok'o, sur kiu vi star'as, est'as sankt'a.
Kaj Josu'o far'is tiel.

Ĉapitr'o 6

    (Kaj Jeriĥ'o est'is ferm'it'a kaj ŝlos'it'a kontraŭ la Izrael'id'o'j ; neniu el'ir'is, kaj neniu en'ir'is.
)2 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Vid'u, Mi trans'don'is en vi'a'n man'o'n Jeriĥ'o'n kaj ĝi'a'n reĝ'o'n kaj ĝi'a'j'n fort'a'j'n milit'ist'o'j'n.
3 Ĉirkaŭ'ir'u la urb'o'n ĉiu'j milit'ist'o'j, ĉirkaŭ'ir'u la urb'o'n unu foj'o'n ; tiel far'u dum ses tag'o'j.
4 Kaj sep pastr'o'j port'u sep trumpet'o'j'n jubile'a'j'n antaŭ la kest'o ; kaj en la sep'a tag'o ĉirkaŭ'ir'u la urb'o'n sep foj'o'j'n, kaj la pastr'o'j son'ig'u per la trumpet'o'j.
5 Kaj kiam oni ek'trumpet'os per la jubile'a korn'o kaj vi ek'aŭd'os la son'ad'o'n de la trumpet'o, tiam la tut'a popol'o ek'kri'u per laŭt'a voĉ'o ; kaj la mur'o de la urb'o fal'os mal'supr'e'n, kaj la popol'o en'ir'u, ĉiu rekt'e antaŭ'e'n.
6 Kaj Josu'o, fil'o de Nun, al'vok'is la pastr'o'j'n, kaj dir'is al ili : Port'u la kest'o'n de inter'lig'o, kaj sep pastr'o'j port'u sep jubile'a'j'n trumpet'o'j'n antaŭ la kest'o de la Etern'ul'o.
7 Kaj li dir'is al la popol'o : Ir'u, kaj ĉirkaŭ'ir'u la urb'o'n, kaj la arm'it'o'j preter'ir'u antaŭ la kest'o de la Etern'ul'o.
8 Kaj post kiam Josu'o tio'n dir'is al la popol'o, sep pastr'o'j, port'ant'a'j sep jubile'a'j'n trumpet'o'j'n antaŭ la Etern'ul'o, ek'ir'is kaj ek'trumpet'is per la trumpet'o'j ; kaj la kest'o de inter'lig'o de la Etern'ul'o ir'is post ili.
9 Kaj la arm'it'o'j ir'is antaŭ la pastr'o'j, kiu'j trumpet'is per la trumpet'o'j, kaj la rest'o de la popol'o ir'is post la kest'o ; oni ir'is kaj trumpet'is per trumpet'o'j.
10 Kaj al la popol'o Josu'o ordon'is, dir'ant'e : Ne kri'u, kaj ne aŭd'ig'u vi'a'n voĉ'o'n, kaj neniu vort'o el'ir'u el vi'a buŝ'o, ĝis la tag'o, kiam mi dir'os al vi, ke vi kri'u ; tiam vi kri'os.
11 Kaj la kest'o de la Etern'ul'o ek'ir'is ĉirkaŭ la urb'o, ĉirkaŭ'ir'is ĝi'n unu foj'o'n ; kaj ili ven'is en la tend'ar'o'n kaj tra'nokt'is en la tend'ar'o.
12 Kaj Josu'o lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj la pastr'o'j ek'port'is la kest'o'n de la Etern'ul'o.
13 Kaj la sep pastr'o'j, kiu'j port'is sep jubile'a'j'n trumpet'o'j'n antaŭ la kest'o de la Etern'ul'o, ir'is kaj sen'ĉes'e trumpet'is per la trumpet'o'j ; kaj la arm'it'o'j ir'is antaŭ ili, kaj la rest'o de la popol'o ir'is post la kest'o de la Etern'ul'o, kaj oni sen'ĉes'e trumpet'is per trumpet'o'j.
14 Kaj ili ĉirkaŭ'ir'is la urb'o'n en la du'a tag'o unu foj'o'n, kaj re'ven'is en la tend'ar'o'n.
Tiel oni far'is dum ses tag'o'j.
15 En la sep'a tag'o ili lev'iĝ'is fru'e, kiam montr'iĝ'is la maten'a ĉiel'ruĝ'o, kaj ili ĉirkaŭ'ir'is la urb'o'n en la sam'a manier'o sep foj'o'j'n ; en tiu sol'a tag'o ili ĉirkaŭ'ir'is la urb'o'n sep foj'o'j'n.
16 Kaj ĉe la sep'a foj'o, kiam la pastr'o'j trumpet'is per la trumpet'o'j, Josu'o dir'is al la popol'o : Ek'kri'u, ĉar la Etern'ul'o trans'don'is al vi la urb'o'n.
17 Kaj la urb'o est'u sub anatem'o de la Etern'ul'o, ĝi kaj ĉio, kio est'as en ĝi ; nur la mal'ĉast'ist'in'o Raĥab rest'u viv'a, ŝi kaj ĉiu, kiu est'as kun ŝi en la dom'o ; ĉar ŝi kaŝ'is la send'it'o'j'n, kiu'j'n ni send'is.
18 Sed vi gard'u vi'n kontraŭ la anatem'it'aĵ'o, por ke vi ne anatem'iĝ'u, se vi pren'os io'n el la anatem'it'aĵ'o, kaj por ke vi ne fal'ig'u anatem'o'n sur la tend'ar'o'n de Izrael kaj ne mal'feliĉ'ig'u ĝi'n.
19 Kaj la tut'a arĝent'o kaj or'o, kaj ĉiu'j vaz'o'j kupr'a'j kaj fer'a'j, est'u sankt'ig'it'a'j al la Etern'ul'o ; en la trezor'ej'o'n de la Etern'ul'o ili ven'os.
20 Kaj la popol'o ek'kri'is, kaj oni ek'trumpet'is per trumpet'o'j.
Kaj kiam la popol'o ek'aŭd'is la son'ad'o'n de la trumpet'o, la popol'o ek'kri'is per laŭt'a voĉ'o ; kaj la mur'o fal'is mal'supr'e'n, kaj la popol'o en'ir'is en la urb'o'n, ĉiu rekt'e antaŭ'e'n, kaj ili pren'is la urb'o'n.
21 Kaj ili eksterm'is per glav'o ĉio'n, kio est'is en la urb'o, la vir'o'j'n kaj vir'in'o'j'n, jun'ul'o'j'n kaj mal'jun'ul'o'j'n, bov'o'j'n kaj ŝaf'o'j'n kaj azen'o'j'n.
22 Kaj al la du vir'o'j, kiu'j esplor'rigard'is la land'o'n, Josu'o dir'is : Ir'u en la dom'o'n de la mal'ĉast'ist'in'o, kaj el'konduk'u el tie la vir'in'o'n, kaj ĉiu'j'n, kiu'j est'as ĉe ŝi, kiel vi ĵur'is al ŝi.
23 Kaj la jun'ul'o'j esplor'rigard'int'o'j ir'is, kaj el'konduk'is Raĥab'o'n kaj ŝi'a'n patr'o'n kaj ŝi'a'n patr'in'o'n kaj ŝi'a'j'n frat'o'j'n, kaj ĉiu'j'n, kiu'j est'is ĉe ŝi, kaj ŝi'a'n tut'a'n famili'o'n ili el'konduk'is, kaj star'ig'is ili'n ekster la tend'ar'o'n de Izrael.
24 Kaj la urb'o'n oni for'brul'ig'is per fajr'o, kaj ĉio'n, kio est'is en ĝi ; nur la arĝent'o'n kaj or'o'n kaj la kupr'a'j'n kaj fer'a'j'n vaz'o'j'n oni don'is en la trezor'ej'o'n de la dom'o de la Etern'ul'o.
25 Kaj la mal'ĉast'ist'in'o'n Raĥab, kaj la dom'o'n de ŝi'a patr'o, kaj ĉiu'j'n, kiu'j est'is kun ŝi, Josu'o las'is viv'a'j, kaj ŝi rest'is inter Izrael ĝis nun ; ĉar ŝi kaŝ'is la send'it'o'j'n, kiu'j'n Josu'o send'is por esplor'rigard'i Jeriĥ'o'n.
26 Kaj en tiu temp'o Josu'o far'is ĵur'o'n, dir'ant'e : Mal'ben'it'a antaŭ la Etern'ul'o est'u tiu vir'o, kiu re'star'ig'os kaj konstru'os ĉi tiu'n urb'o'n Jeriĥ'o.
Sur si'a unu'e'nask'it'o li ĝi'n fond'os, kaj sur si'a plej jun'a fil'o li star'ig'os ĝi'a'j'n pord'eg'o'j'n.
27 Kaj la Etern'ul'o est'is kun Josu'o, kaj li est'is fam'a sur la tut'a land'o.

Ĉapitr'o 7

    Sed la Izrael'id'o'j pek'is kontraŭ la anatem'o ; Aĥan, fil'o de Karm'i, fil'o de Zabdi, fil'o de Zeraĥ, el la trib'o de Jehud'a, pren'is el la anatem'it'aĵ'o, kaj la koler'o de la Etern'ul'o ek'flam'is kontraŭ la Izrael'id'o'j.
2 Kaj Josu'o send'is vir'o'j'n el Jeriĥ'o al Aj, kiu est'is apud Bet - Av'e'n, orient'e de Bet - El, kaj li dir'is al ili jen'e : Ir'u kaj esplor'rigard'u la land'o'n.
Kaj la vir'o'j ir'is kaj esplor'rigard'is Ajon.
3 Kaj ili re'ven'is al Josu'o, kaj dir'is al li : Ne ir'u la tut'a popol'o, nur du mil aŭ tri mil vir'o'j ir'u kaj venk'o'bat'u Ajon ; ne lac'ig'u tie'n la tut'a'n popol'o'n, ĉar ili est'as mal'grand'nombr'a'j.
4 Kaj ir'is tie'n el la popol'o ĉirkaŭ tri mil vir'o'j ; sed ili for'kur'is de antaŭ la loĝ'ant'o'j de Aj.
5 Kaj la loĝ'ant'o'j de Aj mort'ig'is el ili tri'dek ses hom'o'j'n, kaj persekut'is ili'n de la pord'eg'o ĝis Ŝebarim, kaj venk'o'bat'is ili'n sur la dekliv'o de la mont'o ; kaj mal'kuraĝ'iĝ'is la kor'o de la popol'o kaj far'iĝ'is kiel akv'o.
6 Tiam Josu'o dis'ŝir'is si'a'j'n vest'o'j'n, kaj ĵet'is si'n vizaĝ'al'ter'e antaŭ la kest'o'n de la Etern'ul'o, rest'ant'e tiel ĝis la vesper'o, li kaj la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael ; kaj ili ŝut'is polv'o'n sur si'a'j'n kap'o'j'n.
7 Kaj Josu'o dir'is : Ho, mi'a Sinjor'o, Etern'ul'o, kial Vi trans'ir'ig'is ĉi tiu'n popol'o'n trans Jordan'o'n, por trans'don'i ni'n en la man'o'n de la Amorid'o'j, por pere'ig'i ni'n ?
ho, kial ni ne rest'is sur tiu flank'o de Jordan ?
8 Ho, mi'a Sinjor'o !
kio'n mi pov'as dir'i, post kiam Izrael turn'is si'a'n dors'o'n al si'a'j mal'amik'o'j ?
9 Kiam aŭd'os la Kanaan'id'o'j kaj ĉiu'j loĝ'ant'o'j de la land'o, ili ĉirkaŭ'os ni'n kaj eksterm'os ni'a'n nom'o'n de sur la ter'o ; kaj kio'n Vi far'os por Vi'a grand'a nom'o ?
10 Tiam la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Lev'iĝ'u !
por kio vi ĵet'is vi'n vizaĝ'al'ter'e ?
11 Izrael pek'is, kaj ili ag'is kontraŭ Mi'a inter'lig'o, kiu'n Mi don'is al ili, kaj ili pren'is el la anatem'it'aĵ'o, kaj ŝtel'is, kaj mensog'e ne'is, kaj met'is inter si'a'j'n vaz'o'j'n.
12 Tial la Izrael'id'o'j ne pov'os rezist'i antaŭ si'a'j mal'amik'o'j, si'a'n dors'o'n ili turn'os al si'a'j mal'amik'o'j, ĉar ili fal'is sub anatem'o'n ; Mi ne est'os plu kun vi, se vi ne mal'aper'ig'os la anatem'it'aĵ'o'n el inter vi.
13 Lev'iĝ'u, sankt'ig'u la popol'o'n, kaj dir'u : Sankt'ig'u vi'n por morgaŭ ; ĉar tiel dir'is la Etern'ul'o, Di'o de Izrael : Anatem'it'aĵ'o est'as inter vi, Izrael ; vi ne pov'os rezist'i antaŭ vi'a'j mal'amik'o'j, ĝis vi for'ig'os la anatem'it'aĵ'o'n el inter vi.
14 Kaj vi al'ir'os maten'e laŭ vi'a'j trib'o'j ; kaj la trib'o, kiu'n montr'os la Etern'ul'o, al'ir'os laŭ la famili'o'j ; kaj la famili'o, kiu'n montr'os la Etern'ul'o, al'ir'os laŭ la dom'o'j ; kaj la dom'o, kiu'n montr'os la Etern'ul'o, al'ir'os laŭ apart'a'j hom'o'j.
15 Kaj tiu'n, ĉe kiu montr'iĝ'os la anatem'it'aĵ'o, oni for'brul'ig'u per fajr'o, li'n kaj ĉio'n, kio aparten'as al li ; ĉar li ag'is kontraŭ la inter'lig'o de la Etern'ul'o, kaj ĉar li far'is mal'nobl'aĵ'o'n en Izrael.
16 Kaj Josu'o lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj ali'rig'is Izrael'o'n laŭ li'a'j trib'o'j ; kaj la montr'o fal'is sur la trib'o'n de Jehud'a.
17 Kaj li ali'rig'is la trib'o'n de Jehud'a, kaj la montr'o fal'is sur la famili'o'n de la Zeraĥ'id'o'j ; kaj li ali'rig'is la famili'o'n de la Zeraĥ'id'o'j laŭ apart'a'j hom'o'j, kaj la montr'o fal'is sur Zabdin.
18 Kaj li ali'rig'is li'a'n dom'o'n laŭ apart'a'j hom'o'j, kaj la montr'o fal'is sur Aĥan'o'n, fil'o'n de Karm'i, fil'o de Zabdi, fil'o de Zeraĥ, el la trib'o de Jehud'a.
19 Tiam Josu'o dir'is al Aĥan : Mi'a fil'o !
don'u glor'o'n al la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, kaj far'u al Li konfes'o'n, kaj dir'u al mi, kio'n vi far'is ; ne kaŝ'u antaŭ mi.
20 Kaj Aĥan respond'is al Josu'o, kaj dir'is : Efektiv'e, mi pek'is antaŭ la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, kaj tiel kaj tiel mi far'is.
21 Mi vid'is inter la milit'akir'aĵ'o bel'a'n Ŝi'n'ar'a'n mantel'o'n, kaj du'cent sikl'o'j'n da arĝent'o, kaj unu stang'et'o'n da or'o, hav'ant'a'n la pez'o'n de kvin'dek sikl'o'j, kaj mi ek'dezir'is ili'n kaj pren'is ili'n ; kaj nun ili est'as kaŝ'it'a'j en la ter'o mez'e de mi'a tend'o, kaj la arĝent'o est'as sub tio.
22 Kaj Josu'o send'is send'it'o'j'n, kaj ili kur'is en la tend'o'n ; kaj montr'iĝ'is, ke tio est'as kaŝ'it'a en li'a tend'o kaj la arĝent'o est'as sub tio.
23 Kaj ili pren'is tio'n el mez'e de la tend'o, kaj al'port'is al Josu'o kaj al ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj el'met'is tio'n antaŭ la Etern'ul'o.
24 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael pren'is Aĥan'o'n, fil'o'n de Zeraĥ, kaj la arĝent'o'n kaj la mantel'o'n kaj la stang'et'o'n da or'o, kaj li'a'j'n fil'o'j'n kaj li'a'j'n fil'in'o'j'n, kaj li'a'j'n bov'o'j'n kaj li'a'j'n azen'o'j'n kaj li'a'j'n ŝaf'o'j'n, kaj li'a'n tend'o'n, kaj ĉio'n, kio aparten'is al li, kaj el'konduk'is ili'n en la val'o'n Aĥor.
25 Kaj Josu'o dir'is : Pro tio, ke vi mal'ĝoj'ig'is ni'n, la Etern'ul'o mal'ĝoj'ig'os vi'n en ĉi tiu tag'o.
Kaj la tut'a Izrael mort'ig'is li'n per ŝton'o'j ; kaj oni for'brul'ig'is ili'n per fajr'o, kaj ĵet'is sur ili'n ŝton'o'j'n.
26 Kaj oni amas'ig'is super li grand'a'n amas'o'n da ŝton'o'j, kiu rest'is ĝis hodiaŭ.
Kaj mal'aper'is la flam'a koler'o de la Etern'ul'o.
Pro tio tiu lok'o hav'as la nom'o'n val'o Aĥor ĝis hodiaŭ.

Ĉapitr'o 8

    Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Ne tim'u, kaj ne est'u mal'kuraĝ'a ; pren'u kun vi ĉiu'j'n milit'ist'o'j'n, kaj lev'iĝ'u kaj ir'u al Aj ; vid'u, Mi trans'don'is en vi'a'n man'o'n la reĝ'o'n de Aj kaj li'a'n popol'o'n kaj li'a'n urb'o'n kaj li'a'n land'o'n.
2 Kaj ag'u kun Aj kaj kun ĝi'a reĝ'o, kiel vi ag'is kun Jeriĥ'o kaj kun ĝi'a reĝ'o ; nur ili'a'n milit'akir'aĵ'o'n kaj ili'a'j'n brut'o'j'n vi pov'as rab'i por vi.
Far'u insid'o'n mal'antaŭ la urb'o.
3 Kaj lev'iĝ'is Josu'o kaj ĉiu'j milit'ist'o'j, por ir'i al Aj ; kaj Josu'o elekt'is tri'dek mil hom'o'j'n, bon'a'j'n milit'ist'o'j'n, kaj send'is ili'n nokt'e, 4 kaj ordon'is al ili, dir'ant'e : Vid'u, vi far'os insid'o'n ĉe la urb'o, mal'antaŭ la urb'o ; no tro mal'proksim'iĝ'u de la urb'o, kaj est'u ĉiu'j pret'a'j.
5 Kaj mi, kaj la tut'a popol'o, kiu est'as kun mi, al'proksim'iĝ'os al la urb'o.
Kaj kiam ili el'ir'os kontraŭ ni'n, kiel antaŭ'e, ni for'kur'os de ili.
6 Kaj ili el'ir'os post ni, ĝis ni el'log'os ili'n el la urb'o ; ĉar ili dir'os : Ili for'kur'as de ni, kiel antaŭ'e.
Kaj ni kur'os de ili.
7 Tiam vi lev'iĝ'u el la insid'o kaj ek'posed'u la urb'o'n ; kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'os ĝi'n en vi'a'n man'o'n.
8 Kaj kiam vi okup'os la urb'o'n, ek'brul'ig'u la urb'o'n per fajr'o ; far'u laŭ la dir'o de la Etern'ul'o.
Vid'u, mi tio'n ordon'as al vi.
9 Kaj Josu'o send'is ili'n, kaj ili ir'is en insid'ej'o'n, kaj ili ek'sid'is inter Bet - El kaj Aj, okcident'e de Aj.
Kaj Josu'o pas'ig'is tiu'n nokt'o'n mez'e de la popol'o.
10 Kaj Josu'o lev'iĝ'is fru'e maten'e, kaj ord'ig'is la popol'o'n, kaj ek'ir'is li kaj la plej'aĝ'ul'o'j de Izrael antaŭ la popol'o al Aj.
11 Kaj ĉiu'j milit'ist'o'j, kiu'j est'is kun li, ir'is, kaj al'proksim'iĝ'is, kaj ven'is antaŭ la urb'o'n, kaj star'ig'is si'a'n tend'ar'o'n nord'e de Aj ; kaj inter ili kaj Aj est'is val'o.
12 Kaj li pren'is ĉirkaŭ kvin mil hom'o'j'n, kaj aranĝ'is ili'n insid'e inter Bet - El kaj Aj, okcident'e de Aj.
13 Kaj la popol'o star'ig'is la tut'a'n tend'ar'o'n, kiu est'is nord'e de la urb'o, tiel, ke ĝi'a fin'a part'o est'is okcident'e de la urb'o.
Kaj Josu'o ir'is en tiu nokt'o en la mez'o'n de la val'o.
14 Kiam la reĝ'o de Aj tio'n ek'vid'is, tiam la loĝ'ant'o'j de la urb'o rapid'e lev'iĝ'is kaj el'ir'is kontraŭ Izrael'o'n milit'e, li kaj li'a tut'a popol'o, sur difin'it'a'n lok'o'n antaŭ la val'o.
Kaj li ne sci'is, ke est'as kontraŭ li insid'o mal'antaŭ la urb'o.
15 Kaj Josu'o kaj la tut'a Izrael ŝajn'ig'is si'n venk'o'bat'it'a'j de ili, kaj ek'kur'is en la direkt'o al la dezert'o.
16 Kaj ili per kri'o vok'is la tut'a'n popol'o'n, kiu est'is en la urb'o, por persekut'i ili'n ; kaj ili post'kur'is Josu'o'n, kaj mal'proksim'iĝ'is de la urb'o.
17 Kaj en Aj kaj en Bet - El rest'is neniu hom'o, kiu ne kur'is post Izrael.
Kaj ili las'is la urb'o'n mal'ferm'it'a, kaj post'kur'is Izrael'o'n.
18 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Etend'u la lanc'o'n, kiu est'as en vi'a man'o, kontraŭ Ajon ; ĉar en vi'a'n man'o'n Mi ĝi'n trans'don'os.
Kaj Josu'o etend'is la lanc'o'n, kiu est'is en li'a man'o, kontraŭ la urb'o'n.
19 Kaj la insid'an'o'j rapid'e lev'iĝ'is de si'a lok'o, kaj ek'kur'is, kiam li etend'is si'a'n man'o'n, kaj ili ven'is en la urb'o'n kaj okup'is ĝi'n, kaj rapid'e ek'brul'ig'is la urb'o'n per fajr'o.
20 Kaj la loĝ'ant'o'j de Aj ek'rigard'is mal'antaŭ'e'n, kaj vid'is, ke fum'o de la urb'o ir'as al la ĉiel'o.
Kaj ili ne hav'is lok'o'n, kie'n for'kur'i —nek tie'n nek ĉi tie'n ; kaj la popol'o, kiu est'is kur'int'a al la dezert'o, turn'iĝ'is kontraŭ la persekut'ant'o'j'n.
21 Kaj kiam Josu'o kaj la tut'a Izrael ek'vid'is, ke la insid'an'o'j okup'is la urb'o'n kaj ke lev'iĝ'as fum'o de la urb'o, ili turn'iĝ'is kaj ek'bat'is la loĝ'ant'o'j'n de Aj.
22 Kaj tiu'j el la urb'o el'ir'is renkont'e al ili, kaj ili trov'iĝ'is en la mez'o inter la Izrael'id'o'j, el kiu'j unu'j est'is sur unu flank'o kaj ali'a'j sur la du'a flank'o, kaj ili bat'is ili'n tiel, ke neniu el ili rest'is kaj neniu pov'is for'kur'i.
23 Kaj la reĝ'o'n de Aj oni kapt'is viv'a'n, kaj al'konduk'is li'n al Josu'o.
24 Kaj kiam Izrael mort'ig'is ĉiu'j'n loĝ'ant'o'j'n de Aj sur la kamp'o, en la dezert'o, kie'n tiu'j ili'n post'kur'is, kaj ĉiu'j fal'is de glav'o ĝis plen'a eksterm'iĝ'o, tiam ĉiu'j Izrael'id'o'j re'ir'is en la urb'o'n kaj mort'ig'is tie ĉiu'j'n per glav'o.
25 Kaj la nombr'o de ĉiu'j fal'int'o'j en tiu tag'o, vir'o'j kaj vir'in'o'j, est'is dek du mil, ĉiu'j loĝ'ant'o'j de Aj.
26 Kaj Josu'o ne re'tir'is si'a'n man'o'n, kiu'n li etend'is kun la lanc'o, ĝis est'is eksterm'it'a'j ĉiu'j loĝ'ant'o'j de Aj.
27 Nur la brut'o'j'n kaj la milit'akir'aĵ'o'n de tiu urb'o la Izrael'id'o'j rab'is al si, laŭ la dir'o de la Etern'ul'o, kiu'n Li ordon'is al Josu'o.
28 Kaj Josu'o for'brul'ig'is la urb'o'n Aj, kaj far'is ĝi'n etern'a ruin'o, dezert'aĵ'o ĝis hodiaŭ.
29 Kaj la reĝ'o'n de Aj li pend'ig'is sur arb'o, kie li rest'is ĝis la vesper'o ; kaj kiam la sun'o sub'ir'is, Josu'o ordon'is, kaj oni de'pren'is li'a'n kadavr'o'n de la arb'o, kaj ĵet'is ĝi'n antaŭ la pord'eg'o'n de la urb'o, kaj amas'ig'is super ĝi grand'a'n amas'o'n da ŝton'o'j, kiu rest'is ĝis hodiaŭ.
30 Tiam Josu'o konstru'is sur la mont'o Ebal altar'o'n al la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, 31 kiel ordon'is Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, al la Izrael'id'o'j, kiel est'as skrib'it'e en la libr'o de instru'o de Mose'o, altar'o'n el ŝton'o'j ne'hak'it'a'j, sur kiu'j'n oni ne lev'is fer'o'n.
Kaj oni al'port'is sur ĝi brul'ofer'o'j'n al la Etern'ul'o, kaj oni buĉ'is pac'ofer'o'j'n.
32 Kaj li skrib'is tie sur la ŝton'o'j kopi'o'n de la instru'o de Mose'o, kiu'n li skrib'is antaŭ la Izrael'id'o'j.
33 Kaj la tut'a Izrael kaj li'a'j plej'aĝ'ul'o'j kaj ofic'ist'o'j kaj li'a'j juĝ'ist'o'j star'is ĉe ambaŭ flank'o'j de la kest'o, kontraŭ la pastr'o'j Levid'o'j, kiu'j port'is la kest'o'n de inter'lig'o de la Etern'ul'o, kiel la fremd'ul'o'j, tiel ankaŭ la indiĝen'o'j ; du'on'o star'is kontraŭ la mont'o Gerizim, kaj la du'a du'on'o kontraŭ la mont'o Ebal, kiel ordon'is antaŭ'e Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, por ben'i la popol'o'n.
34 Kaj post'e li laŭt'e leg'is ĉiu'j'n vort'o'j'n de la instru'o, la ben'o'n kaj la mal'ben'o'n, konform'e al ĉio, kio est'as skrib'it'a en la libr'o de la instru'o.
35 El ĉio, kio'n ordon'is Mose'o, ne est'is eĉ unu vort'o, kiu'n ne antaŭ'leg'is Josu'o antaŭ la tut'a komun'um'o de Izrael, kaj antaŭ la vir'in'o'j, infan'o'j, kaj fremd'ul'o'j, kiu'j est'is inter ili.

Ĉapitr'o 9

    Kaj kiam aŭd'is ĉiu'j reĝ'o'j, kiu'j loĝ'is trans Jordan, sur la mont'o kaj en la val'o, kaj sur la tut'a bord'o de la Grand'a Mar'o kontraŭ Le'ban'o'n, la Ĥetid'o'j, kaj la Amorid'o'j, la Kanaan'id'o'j, la Periz'id'o'j, la Ĥiv'id'o'j, kaj la Jebus'id'o'j, 2 ili kolekt'iĝ'is kun'e, por milit'i unu'anim'e kontraŭ Josu'o kaj kontraŭ Izrael.
3 Kaj la loĝ'ant'o'j de Gibe'o'n aŭd'is, kio'n far'is Josu'o al Jeriĥ'o kaj al Aj, 4 kaj ili ankaŭ far'is ruz'aĵ'o'n : ili ir'is kaj proviz'is si'n per manĝ'aĵ'o'j, kaj met'is mal'nov'a'j'n sak'o'j'n sur si'a'j'n azen'o'j'n kaj mal'nov'a'j'n dis'ŝir'it'a'j'n kaj flik'it'a'j'n vin'sak'o'j'n ; 5 kaj ŝu'o'j mal'nov'a'j kaj flik'it'a'j est'is sur ili'a'j pied'o'j, kaj vest'o'j mal'nov'a'j est'is sur ili, kaj ili'a tut'a pan'o est'is mal'freŝ'a kaj ŝim'iĝ'int'a.
6 Kaj ili ir'is al Josu'o en la tend'ar'o'n ĉe Gilgal, kaj dir'is al li kaj al la tut'a Izrael : El land'o mal'proksim'a ni ven'is ; far'u do kun ni inter'lig'o'n.
7 Kaj la Izrael'id'o'j dir'is al la Ĥiv'id'o'j : Ebl'e vi loĝ'as apud'e de ni ; kiel do ni pov'as far'i kun vi inter'lig'o'n ?
8 Kaj ili dir'is al Josu'o : Ni est'as vi'a'j sklav'o'j.
Kaj Josu'o dir'is al ili : Kiu'j vi est'as ?
kaj el kie vi ven'as ?
9 Kaj ili dir'is al li : El land'o tre mal'proksim'a ven'is vi'a'j sklav'o'j pro la nom'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o ; ĉar ni aŭd'is Li'a'n glor'o'n, kaj ĉio'n, kio'n Li far'is en Egipt'uj'o, 10 kaj ĉio'n, kio'n Li far'is al la du reĝ'o'j de la Amorid'o'j trans'e de Jordan, al Siĥ'o'n, reĝ'o de Ĥeŝbon, kaj al Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, kiu loĝ'is en Aŝtar'ot.
11 Kaj dir'is al ni ni'a'j plej'aĝ'ul'o'j kaj ĉiu'j loĝ'ant'o'j de ni'a land'o jen'e : Pren'u en vi'a'j'n man'o'j'n manĝ'aĵ'o'n por la voj'o, kaj ir'u renkont'e al ili, kaj dir'u al ili : Ni est'as vi'a'j sklav'o'j ; far'u do kun ni inter'lig'o'n.
12 Ĉi tiu ni'a pan'o est'is varm'a, kiam ni pren'is ĝi'n proviz'e el ni'a'j dom'o'j en la tag'o, en kiu ni el'ir'is, por ir'i al vi ; kaj nun jen ĝi mal'freŝ'iĝ'is kaj ŝim'iĝ'is.
13 Kaj ĉi tiu'j ni'a'j fel'sak'o'j kun vin'o, kiu'j'n ni plen'ig'is nov'a'j'n, jen ili dis'fend'iĝ'is ; kaj ĉi tiu'j ni'a'j vest'o'j kaj ŝu'o'j mal'nov'iĝ'is pro la tre long'a voj'o.
14 Tiam la hom'o'j pren'is iom el ili'a pan'o, kaj la Etern'ul'o'n ili ne demand'is.
15 Kaj Josu'o far'is pac'o'n kun ili, kaj star'ig'is inter'lig'o'n kun ili, por las'i ili'n viv'a'j ; kaj la ĉef'o'j de la komun'um'o ĵur'is al ili.
16 Sed post pas'o de tri tag'o'j, post kiam ili far'is kun ili inter'lig'o'n, ili ek'aŭd'is, ke ili est'as ili'a'j najbar'o'j kaj loĝ'as apud'e de ili.
17 Kaj la Izrael'id'o'j el'mov'iĝ'is, kaj ven'is al ili'a'j urb'o'j en la tri'a tag'o ; ili'a'j urb'o'j est'is Gibe'o'n kaj Kefir'a kaj Beerot kaj Kirjat- Jearim.
18 Kaj la Izrael'id'o'j ne bat'is ili'n, ĉar la estr'o'j de la komun'um'o ĵur'is al ili per la Etern'ul'o, Di'o de Izrael.
Kaj la tut'a komun'um'o ek'murmur'is kontraŭ la estr'o'j.
19 Kaj ĉiu'j estr'o'j dir'is al la tut'a komun'um'o : Ni ĵur'is al ili per la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, kaj nun ni ne pov'as tuŝ'i ili'n ; 20 tio'n ni far'os al ili : ni las'u ili'n viv'a'j, por ke ne traf'u ni'n koler'o pro la ĵur'o, kiu'n ni ĵur'is al ili.
21 Kaj la estr'o'j dir'is al ili : Ili viv'u.
Kaj ili far'iĝ'is lign'o'hak'ist'o'j kaj akv'o'port'ist'o'j por la tut'a komun'um'o, kiel dir'is al ili la estr'o'j.
22 Kaj Josu'o al'vok'is ili'n, kaj dir'is al ili jen'e : Kial vi ni'n tromp'is, dir'ant'e, ke vi est'as tre mal'proksim'a'j de ni, dum vi loĝ'as apud'e de ni ?
23 est'u do nun mal'ben'it'a'j : ne ĉes'iĝ'u inter vi sklav'o'j kaj lign'o'hak'ist'o'j kaj akv'o'port'ist'o'j por la dom'o de mi'a Di'o.
24 Kaj ili respond'is al Josu'o kaj dir'is : Est'is dir'it'e al vi'a'j sklav'o'j, ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, promes'is al Si'a serv'ant'o Mose'o, ke Li don'os al vi la tut'a'n land'o'n kaj eksterm'os antaŭ vi ĉiu'j'n loĝ'ant'o'j'n de la land'o ; tial ni tre ek'tim'is antaŭ vi pri ni'a viv'o, kaj ni far'is tiu'n afer'o'n.
25 Kaj nun jen ni est'as en vi'a man'o : kiel vi trov'as bon'a kaj just'a ag'i kun ni, tiel ag'u.
26 Kaj li ag'is kun ili tiel : li sav'is ili'n kontraŭ la man'o'j de la Izrael'id'o'j, kaj ĉi tiu'j ne mort'ig'is ili'n.
27 Sed Josu'o destin'is al ili en tiu tag'o, ke ili est'u lign'o'hak'ist'o'j kaj akv'o'port'ist'o'j por la komun'um'o kaj por la altar'o de la Etern'ul'o, ĝis la nun'a tag'o, sur la lok'o, kiu'n Li elekt'os.

Ĉapitr'o 10

    Kiam Ad'on'i - Ced'ek, reĝ'o de Je'rus'al'em, aŭd'is, ke Josu'o pren'is Ajon kaj eksterm'is ĝi'n ; ke kiel li ag'is kun Jeriĥ'o kaj kun ĝi'a reĝ'o, tiel li ag'is kun Aj kaj kun ĝi'a reĝ'o ; kaj ke la loĝ'ant'o'j de Gibe'o'n far'is pac'o'n kun Izrael kaj rest'is inter ili : 2 tiam ili tre ek'tim'is ; ĉar Gibe'o'n est'is urb'o grand'a, kiel unu el la reĝ'a'j urb'o'j, kaj ĝi est'is pli grand'a ol Aj, kaj ĉiu'j ĝi'a'j loĝ'ant'o'j est'is hom'o'j fort'a'j.
3 Kaj Ad'on'i - Ced'ek, reĝ'o de Je'rus'al'em, send'is al Hoham, reĝ'o de Ĥebron, kaj al Piram, reĝ'o de Jarmut, kaj al Jaf'ia, reg'o de Laĥiŝ, kaj al Debir, reĝ'o de Eglon, por dir'i : 4 Ven'u al mi kaj help'u mi'n, ke ni venk'o'bat'u Gib'eon'o'n pro tio, ke ĝi far'is pac'o'n kun Josu'o kaj kun la Izrael'id'o'j.
5 Kaj kun'iĝ'is kaj ir'is la kvin reĝ'o'j de la Amorid'o'j, la reĝ'o de Je'rus'al'em, la reĝ'o de Ĥebron, la reĝ'o de Jarmut, la reĝ'o de Laĥiŝ, la reĝ'o de Eglon, ili kaj ili'a tut'a milit'ist'ar'o ; kaj ili star'ig'is tend'ar'o'j'n ĉirkaŭ Gibe'o'n kaj ek'milit'is kontraŭ ĝi.
6 Tiam la loĝ'ant'o'j de Gibe'o'n send'is al Josu'o en la tend'ar'o'n ĉe Gilgal, por dir'i : Ne for'pren'u vi'a'j'n man'o'j'n de vi'a'j sklav'o'j ; ven'u al ni rapid'e kaj sav'u ni'n kaj help'u ni'n, ĉar kolekt'iĝ'is kontraŭ ni ĉiu'j reĝ'o'j de la Amorid'o'j, kiu'j loĝ'as sur la mont'o.
7 Kaj Josu'o el'ir'is el Gilgal, li kaj la tut'a milit'ist'ar'o kun li, kaj ĉiu'j milit'o'taŭg'ul'o'j.
8 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Ne tim'u ili'n ; ĉar en vi'a'n man'o'n Mi trans'don'is ili'n ; neniu el ili pov'os rezist'i antaŭ vi.
9 Kaj Josu'o ven'is al ili ne'atend'it'e ; la tut'a'n nokt'o'n li ir'is el Gilgal.
10 Kaj la Etern'ul'o konfuz'eg'is ili'n antaŭ Izrael, kaj ĉi tiu bat'is ili'n per grand'a venk'o'bat'o en Gibe'o'n, kaj persekut'is ili'n laŭ la voj'o, kiu supr'e'n'konduk'as al Bet - Ĥor'o'n, kaj bat'is ili'n ĝis Az'ek'a kaj ĝis Makeda.
11 Kaj kiam ili, for'kur'ant'e de la Izrael'id'o'j, est'is sur la dekliv'o de BetĤor'o'n, la Etern'ul'o ĵet'ad'is sur ili'n grand'a'j'n ŝton'o'j'n el la ĉiel'o, ĝis Az'ek'a, kaj ili mort'is ; pli grand'a est'is la nombr'o de tiu'j, kiu'j mort'is de la ŝton'o'j de hajl'o, ol la nombr'o de tiu'j, kiu'j'n la Izrael'id'o'j mort'ig'is per la glav'o.
12 Tiam Josu'o parol'is al la Etern'ul'o en la tag'o, en kiu la Etern'ul'o trans'don'is la Amorid'o'j'n al la Izrael'id'o'j ; kaj li dir'is antaŭ la ĉe'est'ant'a Izrael : Sun'o, halt'u super Gibe'o'n, Kaj lun'o super la val'o de Ajalon.
13 Kaj la sun'o halt'is, kaj la lun'o star'is tiel long'e, Kiel la popol'o far'is venĝ'o'n al si'a'j mal'amik'o'j.
Tio est'as ja skrib'it'a en la libr'o de la Just'ul'o.
Kaj la sun'o star'is mez'e de la ĉiel'o, kaj ne rapid'is sub'ir'i preskaŭ dum tut'a tag'o.
14 Kaj nek antaŭ'e nek post'e est'is tag'o simil'a al tiu, en kiu la Etern'ul'o obe'is la voĉ'o'n de hom'o ; ĉar la Etern'ul'o batal'is por Izrael.
15 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael re'ven'is en la tend'ar'o'n ĉe Gilgal.
16 Kaj for'kur'is tiu'j kvin reĝ'o'j kaj kaŝ'is si'n en kavern'o en Makeda.
17 Kaj oni sci'ig'is al Josu'o, dir'ant'e : Est'as trov'it'a'j la kvin reĝ'o'j, kaŝ'it'a'j en kavern'o en Makeda.
18 Tiam Josu'o dir'is : Al'rul'u grand'a'j'n ŝton'o'j'n al la apertur'o de la kavern'o, kaj star'ig'u ĉe ĝi hom'o'j'n, por gard'i ĝi'n ; 19 sed vi ne halt'u, persekut'u vi'a'j'n mal'amik'o'j'n kaj eksterm'u ili'a'j'n mal'antaŭ'a'j'n taĉment'o'j'n ; ne permes'u al ili ven'i en ili'a'j'n urb'o'j'n ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, trans'don'is ili'n en vi'a'j'n man'o'j'n.
20 Kaj kiam Josu'o kaj la Izrael'id'o'j fin'is bat'i ili'n per tre grand'a venk'o'bat'o ĝis preskaŭ plen'a eksterm'o, kaj la rest'int'o'j el ili for'kur'is en la fortik'ig'it'a'j'n urb'o'j'n, 21 kaj la tut'a popol'o re'ven'is al Josu'o en la tend'ar'o'n en Makedan sen'difekt'a, kaj neniu mov'is si'a'n lang'o'n kontraŭ la Izrael'id'o'j'n, 22 tiam Josu'o dir'is : Mal'ferm'u la apertur'o'n de la kavern'o, kaj el'konduk'u al mi tiu'j'n kvin reĝ'o'j'n el la kavern'o.
23 Kaj oni far'is tiel, kaj oni el'konduk'is al li tiu'j'n kvin reĝ'o'j'n el la kavern'o : la reĝ'o'n de Je'rus'al'em, la reĝ'o'n de Ĥebron, la reĝ'o'n de Jarmut, la reĝ'o'n de Laĥiŝ, la reĝ'o'n de Eglon.
24 Kaj kiam oni el'konduk'is tiu'j'n reĝ'o'j'n al Josu'o, tiam Josu'o al'vok'is ĉiu'j'n Izrael'id'o'j'n, kaj dir'is al la estr'o'j de la milit'ist'o'j, kiu'j ir'is kun li : Al'proksim'iĝ'u, met'u vi'a'j'n pied'o'j'n sur la kol'o'j'n de ĉi tiu'j reĝ'o'j ; kaj ili al'ir'is, kaj met'is si'a'j'n pied'o'j'n sur ili'a'j'n kol'o'j'n.
25 Kaj Josu'o dir'is al ili : Ne tim'u kaj ne trem'u, est'u fort'a'j kaj kuraĝ'a'j ; ĉar tiel la Etern'ul'o far'os al ĉiu'j vi'a'j mal'amik'o'j, kontraŭ kiu'j vi milit'as.
26 Kaj post'e Josu'o frap'is ili'n, kaj mort'ig'is ili'n, kaj pend'ig'is ili'n sur kvin arb'o'j ; kaj ili pend'is sur la arb'o'j ĝis la vesper'o.
27 Kaj post la sub'ir'o de la sun'o Josu'o ordon'is, kaj oni de'pren'is ili'n de la arb'o'j, kaj ĵet'is ili'n en la kavern'o'n, en kiu ili est'is kaŝ'int'a'j si'n ; kaj oni al'met'is al la apertur'o de la kavern'o grand'a'j'n ŝton'o'j'n, kiu'j rest'is ĝis la nun'a tag'o.
28 Kaj Makedan Josu'o pren'is en tiu sam'a tag'o, kaj bat'is ĝi'n per glav'o, ankaŭ ĝi'a'n reĝ'o'n ; kaj li eksterm'is ili'n kaj ĉio'n viv'ant'a'n, kio est'is en ĝi ; li las'is neniu'n rest'ant'o'n.
Kaj li ag'is kun la reĝ'o de Makeda, kiel li ag'is kun la reĝ'o de Jeriĥ'o.
29 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael trans'ir'is el Makeda al Libna, kaj milit'is kontraŭ Libna.
30 Kaj la Etern'ul'o trans'don'is ankaŭ ĝi'n kaj ĝi'a'n reĝ'o'n en la man'o'n de Izrael ; kaj li per glav'o bat'is ĝi'n kaj ĉio'n viv'ant'a'n, kio est'is en ĝi ; li las'is en ĝi neniu'n rest'ant'o'n.
Kaj li ag'is kun ĝi'a reĝ'o, kiel li ag'is kun la reĝ'o de Jeriĥ'o.
31 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael trans'ir'is el Libna al Laĥiŝ, kaj star'ig'is tend'ar'o'n ĉirkaŭ ĝi, kaj milit'is kontraŭ ĝi.
32 Kaj la Etern'ul'o trans'don'is Laĥiŝ'o'n en la man'o'n de Izrael, kaj li pren'is ĝi'n en la du'a tag'o, kaj per glav'o eksterm'is ĝi'n kaj ĉio'n viv'ant'a'n en ĝi, simil'e al ĉio, kio'n li far'is al Libna.
33 Tiam ven'is Horam, reĝ'o de Gezer, por al'port'i help'o'n al Laĥiŝ ; sed Josu'o venk'o'bat'is li'n kaj li'a'n popol'o'n tiel, ke li las'is al li neniu'n rest'ant'o'n.
34 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael trans'ir'is el Laĥiŝ al Eglon, kaj star'ig'is tend'ar'o'n ĉirkaŭ ĝi, kaj milit'is kontraŭ ĝi.
35 Kaj ili pren'is ĝi'n en tiu tag'o, kaj eksterm'is ĝi'n per glav'o, kaj ĉio'n viv'ant'a'n en ĝi li eksterm'is en tiu tag'o, simil'e al ĉio, kio'n li far'is al Laĥiŝ.
36 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael ir'is el Eglon al Ĥebron, kaj milit'is kontraŭ ĝi.
37 Kaj ili pren'is ĝi'n, kaj per glav'o eksterm'is ĝi'n kaj ĝi'a'n reĝ'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n urb'o'j'n kaj ĉio'n viv'ant'a'n, kio est'is en ĝi ; li las'is neniu'n rest'ant'o'n, simil'e al ĉio, kio'n li far'is al Eglon ; kaj li eksterm'is ĝi'n, kaj ĉio'n, kio viv'is en ĝi.
38 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael ir'is re'turn'e al Debir, kaj milit'is kontraŭ ĝi.
39 Kaj li pren'is ĝi'n kaj ĝi'a'n reĝ'o'n kaj ĉiu'j'n ĝi'a'j'n urb'o'j'n, kaj bat'is ili'n per glav'o, kaj eksterm'is ĉio'n viv'ant'a'n, kio est'is en ĝi ; li las'is neniu'n rest'ant'o'n ; kiel li far'is al Ĥebron, tiel li far'is al Debir kaj al ĝi'a reĝ'o, kaj kiel li far'is al Libna kaj al ĝi'a reĝ'o.
40 Kaj Josu'o venk'o'bat'is la tut'a'n land'o'n sur la mont'o, kaj la sud'a'n kaj la mal'alt'a'n kaj la dekliv'a'n, kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n reĝ'o'j'n ; li las'is neniu'n rest'ant'o'n, kaj li eksterm'is ĉio'n viv'ant'a'n, kiel ordon'is la Etern'ul'o, Di'o de Izrael.
41 Kaj Josu'o bat'is ili'n de Kadeŝ- Bar'ne'a ĝis Gaz'a, kaj la tut'a'n land'o'n Goŝen, ĝis Gibe'o'n.
42 Kaj ĉiu'j'n tiu'j'n reĝ'o'j'n kaj ili'a'j'n land'o'j'n Josu'o pren'is per unu foj'o ; ĉar la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, batal'is por Izrael.
43 Kaj Josu'o kun'e kun la tut'a Izrael re'ven'is en la tend'ar'o'n, en Gilgal'o'n.

Ĉapitr'o 11

    Kiam tio'n aŭd'is Jabin, reĝ'o de Ĥacor, li send'is al Jobab, reĝ'o de Madon, kaj al la reĝ'o de Ŝimron kaj al la reĝ'o de Aĥŝaf, 2 kaj al la reĝ'o'j, kiu'j loĝ'is nord'e sur la mont'o, kaj sur la step'o sud'e de Kin'er'ot, kaj sur la mal'alt'aĵ'o, kaj en Nafot- Dor apud la mar'o, 3 al la Kanaan'id'o'j orient'e kaj okcident'e, kaj al la Amorid'o'j kaj Ĥetid'o'j kaj Periz'id'o'j, kaj Jebus'id'o'j sur la mont'o, kaj al la Ĥiv'id'o'j sub Ĥermon en la land'o Micpa.
4 Kaj el'ir'is ili kaj ili'a tut'a milit'ist'ar'o kun ili, grand'a nombr'o da hom'o'j, kiel la sabl'o sur la bord'o de la mar'o, kaj tre mult'e da ĉeval'o'j kaj ĉar'o'j.
5 Kaj kun'iĝ'is ĉiu'j tiu'j reĝ'o'j, kaj ven'is kaj star'ig'is si'a'j'n tend'ar'o'j'n kun'e apud la akv'o Mer'om, por batal'i kontraŭ Izrael.
6 Kaj la Etern'ul'o dir'is al Josu'o : Ne tim'u ili'n, ĉar morgaŭ en ĉi tiu temp'o Mi trans'don'os ili'n ĉiu'j'n mort'ig'ot'a'j'n al Izrael ; ili'a'j'n ĉeval'o'j'n vi lam'ig'os, kaj ili'a'j'n ĉar'o'j'n vi for'brul'ig'os per fajr'o.
7 Kaj el'ir'is kontraŭ ili'n Josu'o kun'e kun ĉiu'j milit'ist'o'j subit'e al la akv'o Mer'om, kaj ĵet'is si'n sur ili'n.
8 Kaj la Etern'ul'o trans'don'is ili'n en la man'o'j'n de la Izrael'id'o'j, kaj ĉi tiu'j bat'is ili'n, kaj persekut'is ili'n ĝis Grand'a Cid'o'n kaj ĝis Misrefot- Maim, kaj ĝis la val'o de Micpe orient'e, kaj bat'is ili'n tiel, ke ili las'is al ili neniu'n rest'ant'o'n.
9 Kaj Josu'o ag'is kun ili tiel, kiel dir'is al li la Etern'ul'o : ili'a'j'n ĉeval'o'j'n li lam'ig'is, kaj ili'a'j'n ĉar'o'j'n li for'brul'ig'is per fajr'o.
10 Kaj en tiu temp'o Josu'o ir'is re'turn'e, kaj pren'is Ĥacor'o'n, kaj ĝi'a'n reĝ'o'n li mort'ig'is per glav'o ; ĉar Ĥacor antaŭ'e est'is la ĉef'a el ĉiu'j tiu'j regn'o'j.
11 Kaj ili mort'ig'is per glav'o ĉio'n viv'ant'a'n, kio est'is en ĝi ; ili eksterm'is tiel, ke rest'is neniu anim'o ; kaj Ĥacor'o'n li for'brul'ig'is per fajr'o.
12 Kaj ĉiu'j'n urb'o'j'n de tiu'j reĝ'o'j kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n reĝ'o'j'n Josu'o pren'is, kaj mort'ig'is ili'n per glav'o, eksterm'is ili'n, kiel ordon'is Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o.
13 Sed ĉiu'j'n urb'o'j'n, kiu'j star'is sur mont'et'o'j, la Izrael'id'o'j ne for'brul'ig'is ; nur Ĥacor'o'n sol'a'n Josu'o for'brul'ig'is.
14 Kaj la tut'a'n akir'ebl'aĵ'o'n el tiu'j urb'o'j kaj la brut'o'j'n la Izrael'id'o'j rab'is al si ; nur ĉiu'j'n hom'o'j'n ili mort'ig'is per glav'o, ĝis ili eksterm'is ili'n, rest'ig'ant'e neniu'n anim'o'n.
15 Kiel la Etern'ul'o ordon'is al Si'a serv'ant'o Mose'o, tiel Mose'o ordon'is al Josu'o, kaj tiel far'is Josu'o ; li mank'ig'is nenio'n el ĉio, kio'n la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
16 Tia'manier'e Josu'o pren'is tiu'n tut'a'n land'o'n, la mont'o'n kaj la tut'a'n sud'a'n part'o'n kaj la tut'a'n land'o'n Goŝen kaj la mal'alt'aĵ'o'n kaj la step'o'n kaj la mont'o'n de Izrael kun ĝi'a baz'o ; 17 de la mont'o Ĥalak, kiu lev'iĝ'as en la direkt'o al Se'ir, ĝis Baal - Gad en la val'o de Le'ban'o'n, sub la mont'o Ĥermon ; kaj ĉiu'j'n ili'a'j'n reĝ'o'j'n li pren'is, kaj bat'is ili'n kaj mort'ig'is ili'n.
18 Dum long'a temp'o Josu'o milit'is kontraŭ ĉiu'j tiu'j reĝ'o'j.
19 Ne ekzist'is urb'o, kiu far'is pac'o'n kun la Izrael'id'o'j, krom la Ĥiv'id'o'j, loĝ'ant'o'j en Gibe'o'n ; ĉiu'j'n ili pren'is per milit'o.
20 Ĉar de la Etern'ul'o ven'is la obstin'iĝ'o de ili'a kor'o al milit'o kontraŭ Izrael, por eksterm'i ili'n, por ke ne est'u indulg'o por ili, sed por eksterm'i ili'n plen'e, kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o.
21 Kaj en tiu temp'o ven'is Josu'o, kaj eksterm'is la Anak'id'o'j'n sur la mont'o, en Ĥebron, en Debir, en Anab, kaj sur la tut'a mont'o de Jehud'a kaj sur la mont'o de Izrael ; kun ili'a'j urb'o'j Josu'o eksterm'is ili'n.
22 Ne rest'is Anak'id'o'j en la land'o de la Izrael'id'o'j ; nur en Gaz'a, en Gat, kaj en Aŝdod ili rest'is.
23 Tia'manier'e Josu'o pren'is la tut'a'n land'o'n, konform'e al ĉio, kio'n la Etern'ul'o dir'is al Mose'o ; kaj Josu'o don'is ĝi'n kiel hered'a'n posed'aĵ'o'n al Izrael, laŭ ili'a'j part'o'j, laŭ ili'a'j trib'o'j.
Kaj la land'o trankvil'iĝ'is de milit'o.

Ĉapitr'o 12

    Kaj jen est'as la reĝ'o'j de la land'o, kiu'j'n venk'o'bat'is la Izrael'id'o'j, kaj kies land'o'n ili ek'posed'is trans'e de Jordan orient'e, de la torent'o Arn'o'n ĝis la mont'o Ĥermon, kaj la tut'a'n step'o'n en la orient'o : 2 Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu loĝ'is en Ĥeŝbon, kaj reg'is de Ar'o'er, kiu trov'iĝ'as sur la bord'o de la torent'o Arn'o'n, la mez'o'n de la val'o, kaj du'on'o'n de Gilead, ĝis la torent'o Jabok, lim'o de la Amon'id'o'j ; 3 kaj la step'o'n ĝis la mar'o Kin'er'ot, orient'e, kaj ĝis la mar'o de la step'o, la Sal'a Mar'o, orient'e en la direkt'o al Bet - Je'ŝim'ot, kaj sud'e la baz'o'n de la dekliv'o de Pisga ; 4 kaj la region'o de Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, rest'int'o el la Rafa'id'o'j, kiu loĝ'is en Aŝtar'ot kaj Ed're'i, 5 kaj reg'is la mont'o'n Ĥermon kaj Salĥan kaj la tut'a'n Baŝan'o'n ĝis la lim'o de la Geŝur'id'o'j kaj Maaĥat'id'o'j, kaj du'on'o'n de Gilead ĝis la lim'o de Siĥ'o'n, reĝ'o de Ĥeŝbon.
6 Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, kaj la Izrael'id'o'j venk'o'bat'is ili'n ; kaj Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, don'is la land'o'n kiel posed'aĵ'o'n al la Ruben'id'o'j kaj al la Gad'id'o'j kaj al la du'on'trib'o de Man'as'e.
7 Kaj jen est'as la reĝ'o'j de la land'o, kiu'j'n venk'o'bat'is Josu'o kaj la Izrael'id'o'j trans'e de Jordan, okcident'e, de Baal - Gad en la val'o de Le'ban'o'n, ĝis la mont'o Ĥalak, kiu lev'iĝ'as en la direkt'o al Se'ir ; kaj Josu'o don'is ĝi'n al la trib'o'j de Izrael kiel posed'aĵ'o'n laŭ ili'a'j part'o'j ; 8 sur la mont'o kaj sur la mal'alt'aĵ'o kaj en la step'o kaj sur la dekliv'o'j kaj en la dezert'o kaj sud'e, la Ĥetid'o'j, la Amorid'o'j, kaj la Kanaan'id'o'j, la Periz'id'o'j, la Ĥiv'id'o'j, kaj la Jebus'id'o'j : 9 la reĝ'o de Jeriĥ'o, unu ; la reĝ'o de Aj, kiu est'as flank'e de Bet - El, unu ; 10 la reĝ'o de Je'rus'al'em, unu ; la reĝ'o de Ĥebron, unu ; 11 la reĝ'o de Jarmut, unu ; la reĝ'o de Laĥiŝ, unu ; 12 la reĝ'o de Eglon, unu ; la reĝ'o de Gezer, unu ; 13 la reĝ'o de Debir, unu ; la reĝ'o de Geder, unu ; 14 la reĝ'o de Ĥorma, unu ; la reĝ'o de Ar'ad, unu ; 15 la reĝ'o de Libna, unu ; la reĝ'o de Adulam, unu ; 16 la reĝ'o de Makeda, unu ; la reĝ'o de Bet - El, unu ; 17 la reĝ'o de Tapuaĥ, unu ; la reĝ'o de Ĥefer, unu ; 18 la reĝ'o de Afek, unu ; la reĝ'o de Laŝaron, unu ; 19 la reĝ'o de Madon, unu ; la reĝ'o de Ĥacor, unu ; 20 la reĝ'o de Ŝimron- Mer'o'n, unu ; la reĝ'o de Aĥŝaf, unu ; 21 la reĝ'o de Taanaĥ, unu ; la reĝ'o de Meg'id'o, unu ; 22 la reĝ'o de Kedeŝ, unu ; la reĝ'o de Jokneam ĉe Karm'el, unu ; 23 la reĝ'o de Dor en Nafot- Dor, unu ; la reĝ'o de la popol'o'j en Gilgal, unu ; 24 la reĝ'o de Tirca, unu.
La nombr'o de ĉiu'j reĝ'o'j est'is tri'dek unu.

Ĉapitr'o 13

    Josu'o mal'jun'iĝ'is, ating'is profund'a'n aĝ'o'n, kaj la Etern'ul'o dir'is al li : Vi mal'jun'iĝ'is, ating'is profund'a'n aĝ'o'n, kaj da ter'o rest'as ankoraŭ tre mult'e por ek'posed'i.
2 Jen est'as la ter'o, kiu rest'as : ĉiu'j region'o'j de la Filiŝt'o'j, kaj la tut'a land'o de la Geŝur'id'o'j ; 3 komenc'ant'e de Ŝiĥor, kiu est'as antaŭ Egipt'uj'o, ĝis la lim'o'j de Ekron nord'e, kiu est'as al'kalkul'at'a al la land'o de la Kanaan'id'o'j ; kvin reg'ant'o'j Filiŝt'a'j : de Gaz'a, kaj de Aŝdod, de Aŝkelon, de Gat, kaj de Ekron ; 4 kaj la Avid'o'j sud'e ; la tut'a land'o de la Kanaan'id'o'j, kaj Me'ar'a de la Cidon'an'o'j, ĝis Afek, ĝis la lim'o'j de la Amorid'o'j ; 5 kaj la land'o de la Ge'balan'o'j, kaj la tut'a Le'ban'o'n orient'e de Baal - Gad, sub la mont'o Ĥermon, ĝis Ĥam'at ; 6 ĉiu'j loĝ'ant'o'j de la mont'o'j, de Le'ban'o'n ĝis Misrefot- Maim, ĉiu'j Cidon'an'o'j.
Mi for'pel'os ili'n de antaŭ la Izrael'id'o'j ; divid'u ĉio'n kiel part'o'j'n hered'a'j'n por Izrael, kiel Mi ordon'is al vi.
7 Kaj nun divid'u ĉi tiu'n land'o'n en hered'a'j'n part'o'j'n por la naŭ trib'o'j kaj por la du'on'trib'o de Man'as'e.
8 Kun ĉi tiu trib'o la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j pren'is si'a'n hered'a'n part'o'n, kiu'n don'is al ili Mose'o trans'e de Jordan orient'e, kiel don'is al ili Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o ; 9 de Ar'o'er, kiu est'as sur la bord'o de la torent'o Arn'o'n, kaj la urb'o'n, kiu est'as mez'e de la val'o, kaj la tut'a'n eben'aĵ'o'n Medba ĝis Dibon ; 10 kaj ĉiu'j'n urb'o'j'n de Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu reg'is en Ĥeŝbon, ĝis la lim'o de la Amon'id'o'j ; 11 kaj Gilead'o'n, kaj la region'o'n de la Geŝur'id'o'j kaj Maaĥat'id'o'j, kaj la tut'a'n mont'o'n Ĥermon, kaj la tut'a'n Baŝan'o'n ĝis Salĥa ; 12 la tut'a'n regn'o'n de Og en Baŝ'a'n, kiu reg'is en Aŝtar'ot kaj Ed're'i.
Li rest'is el la Rafa'id'o'j.
Kaj Mose'o venk'o'bat'is ili'n, kaj for'pel'is ili'n.
13 Sed la Izrael'id'o'j ne for'pel'is la Geŝur'id'o'j'n kaj la Maaĥat'id'o'j'n ; kaj la Geŝur'id'o'j kaj la Maahat'id'o'j rest'is inter la Izrael'id'o'j ĝis nun.
14 Nur al la trib'o de Lev'i li ne don'is hered'a'n part'o'n ; la fajr'ofer'o'j de la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, est'as ili'a hered'a part'o, kiel Li dir'is al li.
15 Kaj Mose'o don'is al la trib'o de la Ruben'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j.
16 Kaj ili'a region'o est'is de Ar'o'er, kiu est'as sur la bord'o de la torent'o Arn'o'n, kaj la urb'o, kiu est'as mez'e de la val'o, kaj la tut'a eben'aĵ'o ĝis Medba, 17 Ĥeŝbon, kaj ĉiu'j ĝi'a'j urb'o'j, kiu'j est'as sur la eben'aĵ'o, Dibon kaj Bamot- Baal kaj Bet - Baal - Me'o'n 18 kaj Jahac kaj Kedemot kaj Mefaat 19 kaj Kirjataim kaj Sibma kaj Ceret- Ŝaĥar sur la mont'o Em'ek 20 kaj Bet - Peor kaj la dekliv'o'j de Pisga kaj Bet - Je'ŝim'ot, 21 kaj ĉiu'j urb'o'j de la eben'aĵ'o, kaj la tut'a regn'o de Siĥ'o'n, reĝ'o de la Amorid'o'j, kiu reg'is en Ĥeŝbon, kaj kiu'n mort'ig'is Mose'o, kiel ankaŭ la Midjan'a'j'n princ'o'j'n Ev'i kaj Rek'em kaj Cur kaj Ĥur kaj Reb'a, princ'o'j'n de Siĥ'o'n, kiu'j loĝ'is en la land'o.
22 Kaj Bileam'o'n, fil'o'n de Beor, la sorĉ'ist'o'n, mort'ig'is la Izrael'id'o'j per glav'o kun'e kun la ali'a'j mort'ig'it'o'j.
23 Kaj lim'o de la Ruben'id'o'j est'is Jordan kaj ĝi'a region'o.
Tio est'as la posed'aĵ'o de la Ruben'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j, la urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
24 Kaj Mose'o don'is al la trib'o de Gad, al la Gad'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
25 Kaj ili'a region'o est'is Jazer, kaj ĉiu'j urb'o'j de Gilead, kaj du'on'o de la land'o de la Amon'id'o'j, ĝis Ar'o'er, kiu est'as antaŭ Rab'a ; 26 kaj de Ĥeŝbon ĝis Ramat- Micpe, kaj Betonim ; kaj de Maĥanaim ĝis la lim'o de Debir ; 27 kaj en la val'o, Bet - Haram kaj Bet - Nimra kaj Suk'ot kaj Cafon, la rest'aĵ'o de la regn'o de Siĥ'o'n, reĝ'o de Ĥeŝbon ; lim'o est'is Jordan ĝis la fin'o de la mar'o Kin'er'et, trans'e de Jordan, orient'e.
28 Tio est'as la posed'aĵ'o de la Gad'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j, la urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
29 Kaj Mose'o don'is al la du'on'trib'o de Man'as'e ; kaj tio est'is por la du'on'trib'o de Man'as'e laŭ ili'a'j famili'o'j.
30 Kaj ili'a region'o est'is : de Maĥanaim la tut'a Baŝ'a'n, la tut'a regn'o de Og, reĝ'o de Baŝ'a'n, kaj ĉiu'j Vilaĝ'o'j de Ja'ir, kiu'j est'as en Baŝ'a'n, ses'dek urb'o'j ; 31 kaj du'on'o de Gilead, kaj Aŝtar'ot kaj Ed're'i, urb'o'j de la regn'o de Og en Baŝ'a'n, est'is don'it'a'j al la id'o'j de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, al du'on'o de la id'o'j de Maĥ'ir laŭ ili'a'j famili'o'j.
32 Tio est'as, kio'n Mose'o dis'divid'is sur la step'o'j de Moab, trans'e de Jordan, antaŭ Jeriĥ'o, orient'e.
33 Sed al la trib'o de Lev'i Mose'o ne don'is posed'aĵ'o'n : la Etern'ul'o, Di'o de Izrael, est'as ili'a hered'a part'o, kiel Li dir'is al ili.

Ĉapitr'o 14

    Kaj jen est'as, kio'n la Izrael'id'o'j ek'posed'is en la land'o Kanaan'a, kaj kio'n posed'ig'is al ili la pastr'o Ele'az'ar, kaj Josu'o, fil'o de Nun, kaj la famili'estr'o'j de la trib'o'j de Izrael.
2 Laŭ lot'o ili don'is posed'aĵ'o'n, kiel ordon'is la Etern'ul'o per Mose'o, al la naŭ trib'o'j kaj du'on'o.
3 Ĉar Mose'o don'is al du trib'o'j kaj du'on'o posed'aĵ'o'n trans'e de Jordan ; kaj al la Levid'o'j li ne don'is posed'aĵ'o'n inter ili ; 4 ĉar la id'o'j de Jozef est'is du trib'o'j, Man'as'e kaj Efraim ; kaj al la Levid'o'j oni ne don'is part'o'n en la land'o, sed nur urb'o'j'n por loĝ'ad'o, kun'e kun ili'a'j antaŭ'urb'o'j por ili'a'j brut'o'j kaj por ili'a hav'o.
5 Kiel la Etern'ul'o ordon'is al Mose'o, tiel far'is la Izrael'id'o'j kaj divid'is la ter'o'n.
6 Kaj al'ir'is la id'o'j de Jehud'a al Josu'o en Gilgal, kaj dir'is al li Kaleb, fil'o de Jefune, Keniz'id'o : Vi sci'as tio'n, kio'n la Etern'ul'o dir'is al Mose'o, la hom'o de Di'o, pri mi kaj pri vi en Kadeŝ- Bar'ne'a.
7 Mi hav'is la aĝ'o'n de kvar'dek jar'o'j, kiam Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, send'is mi'n el Kadeŝ- Bar'ne'a, por esplor'rigard'i la land'o'n ; kaj mi al'port'is al li raport'o'n laŭ mi'a konscienc'o.
8 Kaj mi'a'j frat'o'j, kiu'j ir'is kun mi, mal'kuraĝ'ig'is la kor'o'n de la popol'o ; sed mi obe'is la Etern'ul'o'n, mi'a'n Di'o'n.
9 Kaj Mose'o ĵur'is en tiu tag'o, dir'ant'e : La ter'o, sur kiu paŝ'is vi'a pied'o, est'os posed'aĵ'o por vi kaj por vi'a'j fil'o'j etern'e, ĉar vi obe'is la Etern'ul'o'n, mi'a'n Di'o'n.
10 Kaj nun jen la Etern'ul'o konserv'is mi'n viv'a, kiel Li dir'is.
Nun pas'is kvar'dek kvin jar'o'j de tiu temp'o, kiam la Etern'ul'o dir'is tio'n al Mose'o, dum Izrael ir'ad'is en la dezert'o ; kaj nun jen mi hav'as la aĝ'o'n de ok'dek kvin jar'o'j.
11 Ankoraŭ hodiaŭ mi est'as tiel fort'a, kiel en la tag'o, kiam Mose'o mi'n send'is ; kiom da fort'o mi tiam hav'is, tiom mi nun hav'as por la milit'o, por el'ir'i kaj en'ir'i.
12 Don'u do al mi nun ĉi tiu'n mont'o'n, pri kiu la Etern'ul'o parol'is en tiu tag'o ; ĉar vi aŭd'is en tiu tag'o, ke tie est'as Anak'id'o'j kaj grand'a'j kaj fortik'ig'it'a'j urb'o'j ; ebl'e la Etern'ul'o est'os kun mi kaj mi for'pel'os ili'n, kiel dir'is la Etern'ul'o.
13 Tiam Josu'o ben'is li'n, kaj don'is Ĥebron'o'n al Kaleb, fil'o de Jefune, kiel posed'aĵ'o'n.
14 Tial Ĥebron far'iĝ'is posed'aĵ'o de Kaleb, fil'o de Jefune, la Keniz'id'o, ĝis la nun'a tag'o ; pro tio, ke li obe'is la Etern'ul'o'n, Di'o'n de Izrael.
15 Kaj la nom'o de Ĥebron antaŭ'e est'is urb'o de Arb'a, grand'a hom'o inter la Anak'id'o'j.
Kaj la ter'o trankvil'iĝ'is de milit'o.

Ĉapitr'o 15

    La lot'aĵ'o de la trib'o de la Jehuda'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j est'is : ĉe la lim'o de Ed'om la dezert'o Ci'n, sud'e, en la sud'a fin'o de la land'o.
2 Ili'a sud'a lim'o est'is de la fin'o de la Sal'a Mar'o, de la golf'o, kiu direkt'iĝ'as sud'e'n.
3 Kaj ĝi ir'as de sud'e al la alt'aĵ'o Akrabim kaj pas'as tra Ci'n kaj lev'iĝ'as de sud'e ĝis Kadeŝ- Bar'ne'a kaj pas'as tra Ĥecron kaj lev'iĝ'as ĝis Ad'ar kaj turn'iĝ'as al Karka 4 kaj pas'as tra Acmon kaj ir'as al la torent'o Egipt'a ; kaj la fin'o de la lim'o est'as la mar'o.
Tio est'u por vi la lim'o sud'a.
5 Kaj la lim'o orient'e est'as la Sal'a Mar'o ĝis la fin'o de Jordan ; kaj la lim'o de la flank'o nord'a est'as de la golf'o de la mar'o ĉe la fin'o de Jordan ; 6 kaj la lim'o lev'iĝ'as al Bet - Ĥogla kaj pas'as nord'e al BetArab'a, kaj la lim'o lev'iĝ'as al la ŝton'o de Bohan, fil'o de Rub'e'n.
7 Kaj la lim'o lev'iĝ'as al Debir de la val'o Aĥor, kaj nord'e ĝi turn'iĝ'as al Gilgal, kiu est'as kontraŭ la alt'aĵ'o Adumim, kiu est'as sud'e de la torent'o ; kaj la lim'o pas'as al la akv'o En - Ŝemeŝ kaj fin'iĝ'as ĉe En - Rogel.
8 Kaj la lim'o lev'iĝ'as al la val'o de la fil'o de Hin'om, ĉe la sud'a flank'o de la Jebus'id'o'j, kio est'as Je'rus'al'em, kaj la lim'o lev'iĝ'as al la supr'o de la mont'o, kiu est'as okcident'e kontraŭ la val'o de Hin'om, kiu est'as ĉe la fin'o de la val'o Refaim nord'e.
9 Kaj de la supr'o de la mont'o la lim'o turn'iĝ'as al la font'o de la akv'o Neftoaĥ kaj ir'as al la urb'o'j de la mont'o Efron ; kaj la lim'o turn'iĝ'as al Baal'a, kiu est'as Kirjat- Jearim.
10 Kaj la lim'o turn'iĝ'as de Baal'a okcident'e'n al la mont'o Ŝeir, kaj ir'as preter la nord'a flank'o de la mont'o Jearim, kiu est'as Ke'sal'o'n, kaj mal'lev'iĝ'as al Bet - Ŝemeŝ kaj ir'as al Timna ; 11 kaj la lim'o ir'as preter la nord'a flank'o de Ekron ; kaj la lim'o turn'iĝ'as al Ŝikron kaj pas'as tra la mont'o Baal'a kaj ir'as al Jabneel ; kaj la fin'o de la lim'o est'as ĉe la mar'o.
12 La okcident'a lim'o est'as la Grand'a Mar'o.
Ĉi tiu lim'o est'as la lim'o de la Jehuda'id'o'j ĉirkaŭ'e, laŭ ili'a'j famili'o'j.
13 Kaj al Kaleb, fil'o de Jefune, est'is don'it'a part'o mez'e de la Jehuda'id'o'j, laŭ la dir'o de la Etern'ul'o al Josu'o, la urb'o de Arb'a, patr'o de Anak (tio est'as Ĥebron ).
14 Kaj Kaleb el'pel'is el tie la tri fil'o'j'n de Anak : Ŝeŝaj kaj Aĥiman kaj Talmaj, la nask'it'o'j'n de Anak.
15 Kaj de tie li ir'is al la loĝ'ant'o'j de Debir ; la nom'o de Debir antaŭ'e est'is Kirjat- Sefer.
16 Kaj Kaleb dir'is : Kiu venk'o'bat'os Kirjat- Se'fer'o'n kaj pren'os ĝi'n, al tiu mi don'os mi'a'n fil'in'o'n Aĥsa kiel edz'in'o'n.
17 Kaj pren'is ĝi'n Ot'ni'el, fil'o de Ken'az, frat'o de Kaleb ; kaj li don'is al li si'a'n fil'in'o'n Aĥsa kiel edz'in'o'n.
18 Kaj kiam ŝi ven'is, ŝi instig'is li'n pet'i de ŝi'a patr'o kamp'o'n.
Kaj ŝi mal'supr'e'n'iĝ'is de la azen'o, kaj Kaleb dir'is al ŝi : Kio est'as al vi ?
19 Kaj ŝi dir'is : Don'u al mi ben'o'n ; ĉar vi don'is al mi ter'o'n sud'flank'a'n, tial don'u al mi ankaŭ akv'o'font'o'j'n.
Kaj li don'is al ŝi font'o'j'n supr'a'j'n kaj font'o'j'n mal'supr'a'j'n.
Jen est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Jehuda'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j.
Kaj la urb'o'j ĉe la rand'o de la trib'o de la Jehuda'id'o'j, apud la lim'o de Ed'om sud'e, est'is : Kabceel kaj Ed'er kaj Jagur 22 kaj Kin'a kaj Di'mon'a kaj Ad'ad'a 23 kaj Kedeŝ kaj Ĥacor kaj Jitnan, 24 Zif kaj Tel'em kaj Bealot 25 kaj Ĥacor - Ĥadata kaj Keriot- Ĥecron (tio est'as Ĥacor ), 26 Amam kaj Ŝem'a kaj Mol'ad'a 27 kaj Ĥacar- Gad'a kaj Ĥeŝmon kaj Bet - Pel'et 28 kaj Ĥacar- Ŝu'al kaj Beer- Ŝeba kaj Bizjotja, 29 Baal'a kaj Ijim kaj Ec'em 30 kaj El'tol'ad kaj Kesil kaj Ĥorma 31 kaj Cikl'ag kaj Madmana kaj San'san'a 32 kaj Lebaot kaj Ŝiliĥim kaj Ain kaj Rim'o'n.
La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j est'is du'dek naŭ kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
33 Sur la mal'alt'aĵ'o : Eŝtaol kaj Corea kaj Aŝna 34 kaj Zanoaĥ kaj En - Ganim, Tapuaĥ kaj Enam, 35 Jarmut kaj Adulam, Soĥo kaj Az'ek'a 36 kaj Ŝaaraim kaj Aditaim kaj Ge'der'a kaj Gederotaim : dek kvar urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
37 Cenan kaj Ĥadaŝa kaj Migdal - Gad 38 kaj Dil'a'n kaj Micpe kaj Jokteel, 39 Laĥiŝ kaj Bockat kaj Eglon 40 kaj Kab'o'n kaj Laĥmas kaj Kitliŝ 41 kaj Ge'der'ot, Bet - Dagon kaj Naama kaj Makeda : dek ses urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
42 Libna kaj Et'er kaj Aŝan 43 kaj Jiftaĥ kaj Aŝna kaj Necib 44 kaj Keil'a kaj Aĥzib kaj Mareŝa : naŭ urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
45 Ekron kaj ĝi'a'j urb'et'o'j kaj ĝi'a'j vilaĝ'o'j.
46 De Ekron ĝis la mar'o ĉio, kio est'as ĉirkaŭ Aŝdod kaj ĝi'a'j vilaĝ'o'j.
47 Aŝdod, ĝi'a'j urb'et'o'j kaj ĝi'a'j vilaĝ'o'j ; Gaz'a, ĝi'a'j urb'et'o'j kaj ĝi'a'j vilaĝ'o'j, ĝis la torent'o Egipt'a ; kaj la Grand'a Mar'o est'as la lim'o.
48 Kaj sur la mont'o : Ŝam'ir kaj Jatir kaj Soĥo 49 kaj Dan'a kaj Kirjat- San'a (tio est'as Debir )50 kaj Anab kaj Eŝtemo kaj Anim 51 kaj Goŝen kaj Ĥolon kaj Gilo : dek unu urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
52 Arab kaj Dum'a kaj Eŝan 53 kaj Janum kaj Bet - Tapuaĥ kaj Afeka kaj Ĥumta kaj Kirjat- Arb'a (tio est'as Ĥebron )kaj Ci'or ; naŭ urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
55 Maon, Karm'el kaj Zif kaj Jut'a 56 kaj Jizreel kaj Jokdeam kaj Zanoaĥ, 57 Kain, Gibe'a kaj Timna : dek urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
58 Ĥalĥul, Bet - Cur kaj Gedor 59 kaj Maarat kaj Bet - An'ot kaj Eltek'o'n : ses urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
60 Kirjat- Baal (tio est'as Kirjat- Jearim )kaj Rab'a : du urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
61 En la dezert'o : Bet - Arab'a kaj Midin kaj Seĥaĥa 62 kaj Nibŝan kaj la Urb'o de Sal'o kaj En - Gedi : ses urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
63 Sed la Jebus'id'o'j'n, loĝ'ant'o'j'n de Je'rus'al'em, la Jehuda'id'o'j ne pov'is for'pel'i ; kaj la Jebus'id'o'j rest'is kun la Jehuda'id'o'j en Je'rus'al'em ĝis la nun'a tag'o.

Ĉapitr'o 16

    Kaj la lot'o por la Jozef'id'o'j don'is : de Jordan kontraŭ Jeriĥ'o, ĉe la akv'o de Jeriĥ'o, orient'e'n, la dezert'o'n, kiu etend'iĝ'as de Jeriĥ'o ĝis la mont'o Bet - El.
2 Kaj la lim'o ir'as de Bet - El ĝis Luz, kaj trans'ir'as ĝis la lim'o de la Arkan'o'j al At'ar'ot ; 3 kaj ĝi mal'lev'iĝ'as okcident'e'n al la lim'o de la Jaflet'id'o'j, ĝis la lim'o de la mal'supr'a Bet - Ĥor'o'n kaj ĝis Gezer ; kaj ĝi fin'iĝ'as ĉe la mar'o.
4 Tio'n ricev'is kiel posed'aĵ'o'n Man'as'e kaj Efraim, fil'o'j de Jozef.
5 Kaj la region'o de la Efraim'id'o'j est'is laŭ ili'a'j famili'o'j : la lim'o de ili'a posed'aĵ'o orient'e est'is de Atrot- Ad'ar ĝis la supr'a Bet - Ĥor'o'n.
6 Kaj la lim'o ir'as al la mar'o ĉe Miĥmetat nord'e ; kaj la lim'o turn'iĝ'as orient'e'n ĉe Taanat- Ŝil'o, kaj tra'pas'as ĝi'n orient'e'n al Janoaĥ.
7 Kaj ĝi mal'lev'iĝ'as de Janoaĥ al At'ar'ot kaj Naara, kaj tuŝ'as Jeriĥ'o'n, kaj fin'iĝ'as ĉe Jordan.
8 De Tapuaĥ la lim'o ir'as okcident'e'n al la torent'o Kan'a, kaj fin'iĝ'as ĉe la mar'o.
Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Efraim'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j ; 9 kaj la urb'o'j, kiu'j est'as apart'ig'it'a'j por la Efraim'id'o'j mez'e de la posed'aĵ'o de la Manase'id'o'j, ĉiu'j urb'o'j kun ili'a'j vilaĝ'o'j.
10 Kaj ili ne for'pel'is la Kanaan'id'o'j'n, kiu'j loĝ'is en Gezer ; kaj la Kanaan'id'o'j rest'is mez'e de la Efraim'id'o'j ĝis la nun'a tag'o, serv'ant'e kiel tribut'ul'o'j.

Ĉapitr'o 17

    Kaj la lot'o don'is al la trib'o de Man'as'e, ĉar li est'as la unu'e'nask'it'o de Jozef ; al Maĥ'ir, unu'e'nask'it'o de Man'as'e kaj patr'o de Gilead, ĉar li est'is hom'o milit'em'a, est'is don'it'a'j Gilead kaj Baŝ'a'n.
2 Est'is don'it'e ankaŭ al la ceter'a'j fil'o'j de Man'as'e laŭ ili'a'j famili'o'j : al la fil'o'j de Abiezer kaj al la fil'o'j de Ĥelek kaj al la fil'o'j de Asriel kaj al la fil'o'j de Ŝeĥem kaj al la fil'o'j de Ĥefer kaj al la fil'o'j de Ŝem'id'a.
Tio est'as la nask'it'o'j de Man'as'e, fil'o de Jozef, la vir'seks'ul'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
3 Sed Celofĥad, fil'o de Ĥefer, fil'o de Gilead, fil'o de Maĥ'ir, fil'o de Man'as'e, ne hav'is fil'o'j'n, sed nur fil'in'o'j'n ; jen est'as la nom'o'j de li'a'j fil'in'o'j : Maĥla, kaj No'a, Ĥogla, Milka, kaj Tirca.
4 Kaj ili al'ir'is al la pastr'o Ele'az'ar, kaj al Josu'o, fil'o de Nun, kaj al la estr'o'j, dir'ant'e : La Etern'ul'o ordon'is al Mose'o don'i al ni posed'aĵ'o'n mez'e de ni'a'j frat'o'j.
Kaj li don'is al ili, konform'e al la dir'o de la Etern'ul'o, posed'aĵ'o'n inter la frat'o'j de ili'a patr'o.
5 Kaj Man'as'e ricev'is dek parcel'o'j'n, krom la land'o Gilead'a kaj Baŝan'a, kiu est'as trans'e de Jordan ; 6 ĉar la fil'in'o'j de Man'as'e ricev'is posed'aĵ'o'n inter li'a'j fil'o'j, kaj la land'o Gilead'a est'is por la ceter'a'j fil'o'j de Man'as'e.
7 Kaj la lim'o de Man'as'e est'is de Aŝer ĝis Miĥmetat, kiu est'as kontraŭ Ŝeĥem ; kaj la lim'o ir'as dekstr'e'n, al la loĝ'ant'o'j de En - Tapuaĥ.
8 Man'as'e ricev'is la land'o'n Tapuaĥ ; sed la urb'o'n Tapuaĥ ĉe la lim'o de Man'as'e ricev'is la Efraim'id'o'j.
9 Kaj la lim'o mal'supr'e'n'ir'as al la torent'o Kan'a, sud'e de la torent'o.
Tiu'j urb'o'j aparten'as al Efraim mez'e de la urb'o'j de Man'as'e.
Kaj la lim'o de Man'as'e est'as nord'e de la torent'o, kaj fin'iĝ'as ĉe la mar'o.
10 La sud'a part'o aparten'is al Efraim, kaj la nord'a part'o aparten'is al Man'as'e, kaj la mar'o est'is li'a lim'o.
Kaj kun Aŝer ili kun'tuŝ'iĝ'is nord'e, kaj kun Isaĥar orient'e.
11 Ĉe Isaĥar kaj Aŝer aparten'is al Man'as'e Bet - Ŝean kaj ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj Jibleam kaj ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj la loĝ'ant'o'j de Dor kaj de ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj la loĝ'ant'o'j de En - Dor kaj de ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj la loĝ'ant'o'j de Taanaĥ kaj de ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj la loĝ'ant'o'j de Meg'id'o kaj de ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj la tri'obl'a alt'aĵ'o.
12 La fil'o'j de Man'as'e ne pov'is pren'i tiu'j'n urb'o'j'n ; kaj la Kanaan'id'o'j plu'e rest'is en tiu land'o.
13 Sed kiam la Izrael'id'o'j pli'fort'iĝ'is, ili far'is la Kanaan'id'o'j'n tribut'ul'o'j, sed ne for'pel'is ili'n.
14 Kaj la fil'o'j de Jozef ek'parol'is al Josu'o, dir'ant'e : Kial vi don'is al mi kiel posed'aĵ'o'n nur unu lot'aĵ'o'n kaj unu parcel'o'n, dum mi est'as ja mult'nombr'a, ĉar la Etern'ul'o mi'n ben'is ?
15 Kaj Josu'o dir'is al li : Se vi est'as mult'nombr'a, ir'u supr'e'n en la arb'ar'o'n, kaj el'hak'u al vi tie lok'o'n en la land'o de la Periz'id'o'j kaj de la Rafa'id'o'j ; ĉar la mont'o de Efraim est'as mal'vast'a por vi.
16 Kaj la fil'o'j de Jozef dir'is : Ne sufiĉ'os por ni la mont'o ; kaj fer'a'j'n ĉar'o'j'n hav'as ĉiu'j Kanaan'id'o'j, kiu'j loĝ'as en la val'o, tiu'j, kiu'j loĝ'as en Bet - Ŝean kaj en ĝi'a'j urb'et'o'j, kaj ankaŭ tiu'j, kiu'j loĝ'as en la val'o Jizreel.
17 Kaj Josu'o dir'is al la dom'o de Jozef, al Efraim kaj Man'as'e, jen'e : Vi est'as mult'nombr'a kaj hav'as grand'a'n fort'o'n, tial vi ne hav'os unu lot'aĵ'o'n, 18 sed vi hav'os mont'o'n, sur kiu est'as arb'ar'o ; el'hak'u ĝi'n, kaj ĝi est'os vi'a ĝis si'a fin'o ; ĉar vi for'pel'os la Kanaan'id'o'j'n, malgraŭ ke ili hav'as fer'a'j'n ĉar'o'j'n, kaj malgraŭ ke ili est'as fort'a'j.

Ĉapitr'o 18

    Kaj la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j kolekt'iĝ'is en Ŝil'o, kaj ili star'ig'is tie la tabernakl'o'n de kun'ven'o ; kaj la land'o est'is jam sub'met'it'a al ili.
2 Kaj rest'is inter la Izrael'id'o'j ankoraŭ sep trib'o'j, al kiu'j ankoraŭ ne est'is dis'divid'it'a ili'a hered'a posed'aĵ'o.
3 Kaj Josu'o dir'is al la Izrael'id'o'j : Ĝis kiam vi prokrast'os ir'i kaj ek'posed'i la land'o'n, kiu'n don'is al vi la Etern'ul'o, Di'o de vi'a'j patr'o'j ?
4 Elekt'u al vi po tri hom'o'j el ĉiu trib'o, kaj mi send'os ili'n, ke ili lev'iĝ'u kaj tra'ir'u la land'o'n kaj pri'skrib'u ĝi'n laŭ ĝi'a'j hered'a'j part'o'j kaj ven'u al mi.
5 Kaj divid'u ĝi'n en sep part'o'j'n.
Jehud'a rest'u en si'a'j lim'o'j sud'e, kaj la dom'o de Jozef rest'u en si'a'j lim'o'j nord'e.
6 Kaj vi dis'skrib'u la land'o'n en sep part'o'j'n, kaj al'port'u al mi ĉi tie'n ; kaj mi far'os lot'ad'o'n ĉi tie antaŭ la Etern'ul'o, ni'a Di'o.
7 La Levid'o'j ne hav'os part'o'n inter vi, ĉar la pastr'ad'o antaŭ la Etern'ul'o est'as ili'a hered'a part'o ; kaj Gad kaj Rub'e'n kaj la du'on'trib'o de Man'as'e pren'is si'a'n part'o'n trans'e de Jordan, orient'e, kio'n don'is al ili Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o.
8 Kaj la vir'o'j lev'iĝ'is kaj ir'is.
Kaj Josu'o ordon'is al tiu'j, kiu'j ir'is pri'skrib'i la land'o'n, dir'ant'e : Ir'u kaj tra'ir'u la land'o'n kaj pri'skrib'u ĝi'n kaj re'ven'u al mi, kaj ĉi tie mi far'os al vi lot'ad'o'n antaŭ la Etern'ul'o en Ŝil'o.
9 Kaj la vir'o'j for'ir'is kaj tra'ir'is la land'o'n kaj dis'skrib'is ĝi'n laŭ la urb'o'j en sep part'o'j'n en libr'o, kaj re'ven'is al Josu'o en la tend'ar'o'n, al Ŝil'o.
10 Kaj Josu'o far'is al ili lot'ad'o'n en Ŝil'o antaŭ la Etern'ul'o, kaj Josu'o divid'is tie la land'o'n por la Izrael'id'o'j laŭ ili'a'j part'o'j.
11 Kaj el'ir'is la lot'o de la trib'o de la Benjamen'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j ; kaj la lim'o'j de ili'a lot'it'a part'o est'is inter la Jehuda'id'o'j kaj la Jozef'id'o'j.
12 Kaj ili'a lim'o nord'e est'as de Jordan, kaj la lim'o lev'iĝ'as al la nord'a flank'o de Jeriĥ'o, kaj lev'iĝ'as sur la mont'o'n okcident'e, kaj fin'iĝ'as en la dezert'o Bet - Av'e'n.
13 Kaj de tie la lim'o ir'as la Luz, al la sud'a flank'o de Luz (tio est'as Bet - El ); kaj la lim'o plu'e ir'as al AtrotAd'ar, sur la mont'o'n, kiu est'as sud'e de la mal'supr'a Bet - Ĥor'o'n.
14 Kaj la lim'o turn'iĝ'as kaj de'klin'iĝ'as okcident'e'n, sud'e'n de la mont'o, kiu est'as sud'e de Bet - Ĥor'o'n ; kaj ĝi fin'iĝ'as ĉe Kirjat- Baal (tio est'as Kirjat- Jearim ), urb'o de la Jehuda'id'o'j.
Tio est'as la flank'o okcident'a.
15 Kaj la sud'a flank'o komenc'iĝ'as de la fin'o de Kirjat- Jearim ; kaj la lim'o ir'as okcident'e'n, kaj fin'iĝ'as ĉe la font'o de la akv'o Neftoaĥ.
16 Kaj la lim'o mal'lev'iĝ'as al la fin'o de la mont'o, kiu est'as antaŭ la val'o de la fil'o de Hin'om, kiu trov'iĝ'as en la val'o Refaim nord'e ; kaj ĝi ir'as tra la val'o de Hin'om al la sud'e flank'o de la Jebus'id'o'j, kaj mal'lev'iĝ'as al En - Rogel.
17 Kaj ĝi turn'iĝ'as de nord'e, kaj el'ir'as al En - Ŝemeŝ, kaj ir'as al Gel'il'ot, kiu est'as kontraŭ la alt'aĵ'o Adumim ; kaj ĝi mal'lev'iĝ'as al la ŝton'o de Bohan, fil'o de Rub'e'n.
18 Kaj ĝi ir'as preter la step'o nord'e'n, kaj mal'lev'iĝ'as sur la step'o'n.
19 Kaj la lim'o ir'as preter Bet - Ĥogla nord'e'n ; kaj la lim'o fin'iĝ'as ĉe la golf'o de la Sal'a Mar'o nord'e, ĉe la sud'a fin'o de Jordan.
Tio est'as la lim'o sud'a.
20 Kaj Jordan lim'as sur la flank'o orient'a.
Tio est'as la posed'aĵ'o de la Benjamen'id'o'j laŭ ĝi'a'j lim'o'j ĉirkaŭ'e, laŭ ili'a'j famili'o'j.
21 Kaj la urb'o'j de la trib'o de la Benjamen'id'o'j laŭ ili'a'j famili'o'j est'is : Jeriĥ'o kaj Bet - Ĥogla kaj Emek- Kecic 22 kaj Bet - Arab'a kaj Cemaraim kaj Bet - El 23 kaj Avim kaj Par'a kaj Ofra 24 kaj Kefer- Amon'a kaj Ofni kaj Geba : dek du urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
25 Gibe'o'n kaj Ram'a kaj Beerot 26 kaj Micpe kaj Kefir'a kaj Moca 27 kaj Rek'em kaj Jirpeel kaj Tar'al'a 28 kaj Cel'a, El'ef, kaj la Jebus'id'o'j (tio est'as Je'rus'al'em ), Gib'e'at, Kir'j'at : dek kvar urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
Tio est'as la posed'aĵ'o de la Benjamen'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.

Ĉapitr'o 19

    Kaj la du'a lot'o el'ir'is por Si'me'o'n, por la trib'o de la Simeon'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
Kaj ili'a posed'aĵ'o est'is mez'e de la posed'aĵ'o de la Jehuda'id'o'j.
2 Aparten'is al ili en ili'a posed'aĵ'o : Beer- Ŝeba (kun Ŝeba )kaj Mol'ad'a 3 kaj Ĥacar- Ŝu'al kaj Bal'a kaj Ec'em 4 kaj El'tol'ad kaj Bet'ul kaj Ĥorma 5 kaj Cikl'ag kaj Bet - Mar'kab'ot kaj Ĥacar- Susa 6 kaj Bet - Lebaot kaj Ŝaruĥen : dek tri urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
7 Ain, Rim'o'n kaj Et'er kaj Aŝan : kvar urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
8 Kaj ĉiu'j vilaĝ'o'j, kiu'j est'as ĉirkaŭ tiu'j urb'o'j, ĝis Baalat- Beer, Ram'at sud'e.
Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Simeon'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
9 El la land'pec'o de la Jehuda'id'o'j est'is la posed'aĵ'o de la Simeon'id'o'j ; ĉar la part'o de la Jehuda'id'o'j est'is tro grand'a por ili, tial la Simeon'id'o'j ricev'is posed'aĵ'o'n mez'e de ili'a posed'aĵ'o.
10 Kaj la tri'a lot'o el'ir'is por la Zebulun'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j ; kaj la lim'o de ili'a posed'aĵ'o est'is ĝis Sarid.
11 Kaj ili'a lim'o ir'as ĝis la mar'o kaj Mar'al'a, kaj kun'tuŝ'iĝ'as kun Dabeŝet, kaj kun'tuŝ'iĝ'as kun la torent'o, kiu est'as antaŭ Jokneam.
12 Kaj ĝi ir'as re'turn'e de Sarid orient'e'n, al la flank'o de sun'lev'iĝ'o, ĝis la lim'o de Kislot- Tabor ; kaj ĝi ir'as al Dabrat, kaj lev'iĝ'as al Jaf'ia.
13 Kaj de tie ĝi ir'as orient'e'n, al la flank'o de sun'lev'iĝ'o, tra Gat- Ĥefer kaj Et - Kacin, kaj el'ir'as al Rim'on - Met'o'ar kaj Ne'a.
14 Kaj la lim'o turn'iĝ'as de nord'o al Ĥan'at'o'n, kaj fin'iĝ'as en la val'o Jiftaĥ - El.
15 Kaj Kat'at, kaj Nahalal kaj Ŝimron kaj Jid'al'a kaj Bet - Leĥem : dek du urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
16 Tio est'as la posed'aĵ'o de la Zebulun'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, tiu'j urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
17 Por Isaĥar el'ir'is la kvar lot'o, por la Isaĥar'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
18 Kaj ili'a lim'o est'is : Jizreel kaj Ke'sul'ot kaj Ŝu'n'em 19 kaj Ĥafaraim kaj Ŝi'o'n kaj Anaĥarat 20 kaj Rab'it kaj Kiŝjon kaj Abec 21 kaj Rem'et kaj En - Ganim kaj En - Ĥada kaj Bet - Pacec.
22 Kaj la lim'o kun'tuŝ'iĝ'as al Tabor kaj Ŝaĥacima kaj Bet - Ŝemeŝ ; kaj ili'a lim'o fin'iĝ'as ĉe Jordan : dek ses urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
23 Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Isaĥar'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, la urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
24 Kaj la kvin'a lot'o el'ir'is por la trib'o de la Aŝer'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
25 Kaj ili'a lim'o est'is : Ĥelkat kaj Ĥali kaj Bet'e'n kaj Aĥŝaf 26 kaj Al'amel'eĥ kaj Am'ad kaj Miŝal.
Kaj ĝi kun'tuŝ'iĝ'as al Karm'el okcident'e, kaj al Ŝiĥor- Libnat.
27 Kaj ĝi re'turn'iĝ'as orient'e al Bet - Dagon, kaj kun'tuŝ'iĝ'as al Zebulun kaj al la val'o Jiftaĥ - El nord'e, al Bet - Em'ek kaj Ne'iel, kaj el'ir'as al Kab'ul mal'dekstr'e.
28 Kaj Ebr'o'n kaj Reĥob kaj Ĥam'o'n kaj Kan'a ĝis Grand'a Cid'o'n.
29 Kaj la lim'o re'turn'iĝ'as al Ram'a kaj al la fortik'ig'it'a urb'o Tir'o ; kaj la lim'o re'turn'iĝ'as al Ĥosa, kaj fin'iĝ'as ĉe la mar'o, de Ĥebel ĝis Aĥzib ; 30 kaj Um'a kaj Afek kaj Reĥob : du'dek du urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
31 Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Aŝer'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, tiu'j urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
32 Por la Naftali'id'o'j el'ir'is la ses'a lot'o, por la Naftali'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j.
33 Kaj ili'a lim'o est'is de Ĥelef, de la kverk'ar'o ĉe Caananim, Adam'i - Nekeb, kaj Jabneel, ĝis Lakum ; kaj ĝi fin'iĝ'as ĉe Jordan.
34 Kaj la li'mi'o turn'iĝ'as okcident'e'n al Aznot- Tabor, kaj el'ir'as de tie al Ĥukok, kaj kun'tuŝ'iĝ'as al Zebulun sud'e, kaj al Aŝer ĝi kun'tuŝ'iĝ'as okcident'e, kaj al Jehud'a ĉe Jordan orient'e.
35 Kaj fortik'ig'it'a'j urb'o'j : Cidim, Cer kaj Ĥam'at, Rak'at kaj Kin'er'et 36 kaj Adam'a kaj Ram'a kaj Ĥacor 37 kaj Kedeŝ kaj Ed're'i kaj En - Ĥacor 38 kaj Jiron kaj MigdalEl, Ĥor'em kaj Bet - An'at kaj Bet - Ŝemeŝ : dek naŭ urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
39 Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Naftali'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, la urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
40 Por la trib'o de la Dan'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, el'ir'is la sep'a lot'o.
41 Kaj la lim'o de ili'a posed'aĵ'o est'is : Corea kaj Eŝtaol kaj Ir - Ŝemeŝ 42 kaj Ŝaalabin kaj Ajalon kaj Jitla 43 kaj El'o'n kaj Timna kaj Ekron 44 kaj Eltek'e kaj Gib'et'o'n kaj Baal'at 45 kaj Jehud kaj Ben'e - Berak kaj Gat- Rim'o'n 46 kaj Me- Jarkon kaj Rak'o'n, kun la lim'o apud Jaf'o.
47 Kaj tie fin'iĝ'as la lim'o de la Dan'id'o'j.
Kaj la Dan'id'o'j ir'is kaj milit'is kontraŭ Leŝem, kaj pren'is ĝi'n kaj bat'is ĝi'n per glav'o, kaj ek'posed'is ĝi'n kaj en'loĝ'iĝ'is en ĝi, kaj don'is al Leŝem la nom'o'n Dan, laŭ la nom'o de Dan, ili'a patr'o.
48 Tio est'as la posed'aĵ'o de la trib'o de la Dan'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, tiu'j urb'o'j kaj ili'a'j vilaĝ'o'j.
49 Kaj ili fin'is la divid'ad'o'n de la land'o laŭ ĝi'a'j lim'o'j ; kaj la Izrael'id'o'j don'is al Josu'o, fil'o de Nun, hered'a'n posed'aĵ'o'n inter si.
50 Laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o ili don'is al li la urb'o'n, kiu'n li pet'is, Timnat- Seraĥ sur la mont'o de Efraim ; kaj li konstru'is la urb'o'n kaj loĝ'is en ĝi.
51 Tio est'as la posed'aĵ'o'j, kiu'j'n la pastr'o Ele'az'ar, kaj Josu'o, fil'o de Nun, kaj la famili'estr'o'j dis'divid'is al la trib'o'j de la Izrael'id'o'j laŭ lot'o, en Ŝil'o, antaŭ la Etern'ul'o, antaŭ la pord'o de la tabernakl'o de kun'ven'o.
Kaj ili fin'is la divid'ad'o'n de la land'o.

Ĉapitr'o 20

    1 Kaj la Etern'ul'o ek'parol'is al Josu'o, dir'ant'e : 2 Dir'u al la Izrael'id'o'j jen'e : Aranĝ'u al vi la urb'o'j'n de rifuĝ'o, pri kiu'j Mi parol'is al vi per Mose'o, 3 por ke tie'n pov'u for'kur'i mort'ig'int'o, kiu mort'ig'is hom'o'n per erar'o kaj ne sci'ant'e ; kaj ili est'u ĉe vi rifuĝ'ej'o kontraŭ venĝ'ant'o pro sang'o.
4 Kaj li for'kur'os al unu el tiu'j urb'o'j, kaj star'iĝ'os antaŭ la pord'eg'o de la urb'o, kaj rakont'os al la plej'aĝ'ul'o'j de tiu urb'o si'a'n afer'o'n ; kaj ili en'pren'os li'n en la urb'o'n al si, kaj don'os al li lok'o'n, por ke li loĝ'u ĉe ili.
5 Kaj kiam la sang'o'venĝ'ant'o post'kur'os li'n, ili ne trans'don'u la mort'ig'int'o'n en li'a'j'n man'o'j'n ; ĉar sen'intenc'e li mort'ig'is si'a'n proksim'ul'o'n, kaj ne est'is mal'amik'o de li de antaŭ'e.
6 Kaj li loĝ'os en tiu urb'o, ĝis li star'iĝ'os antaŭ la komun'um'o por juĝ'o, ĝis la mort'o de la grand'a pastr'o, kiu est'os en tiu temp'o.
Tiam la mort'ig'int'o re'ir'u, kaj ven'u en si'a'n urb'o'n kaj al si'a dom'o, en la urb'o'n, el kiu li for'kur'is.
7 Kaj ili konsekr'is la urb'o'n Kedeŝ en Galile'o, sur la mont'o de Naft'al'i, kaj Ŝeĥem, sur la mont'o de Efraim, kaj KirjatArb'a (tio est'as Ĥebron ), sur la mont'o de Jehud'a.
8 Kaj trans'e de Jordan, orient'e de Jeriĥ'o, ili don'is : Becer, en la dezert'o, sur la eben'aĵ'o, de la trib'o de Rub'e'n, kaj Ram'ot en Gilead, de la trib'o de Gad, kaj Gol'a'n en Baŝ'a'n, de la trib'o de Man'as'e.
9 Tiu'j urb'o'j est'is destin'it'a'j por ĉiu'j Izrael'id'o'j, kaj por la fremd'ul'o'j, kiu'j loĝ'as inter ili, por ke tie'n pov'u for'kur'i ĉiu, kiu mort'ig'is hom'o'n per erar'o, kaj por ke li ne mort'u de la man'o de sang'o'venĝ'ant'o, ĝis li star'iĝ'os antaŭ la komun'um'o.

Ĉapitr'o 21

    Kaj la famili'estr'o'j de la Levid'o'j al'ir'is al la pastr'o Ele'az'ar, kaj al Josu'o, fil'o de Nun, kaj al la famili'estr'o'j de la trib'o'j de la Izrael'id'o'j, 2 kaj ek'parol'is al ili en Ŝil'o, en la land'o Kanaan'a, dir'ant'e : La Etern'ul'o ordon'is per Mose'o don'i al ni urb'o'j'n por loĝ'i, kaj ili'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n por ni'a'j brut'o'j.
3 Tiam la Izrael'id'o'j don'is al la Levid'o'j el si'a'j posed'aĵ'o'j, konform'e al la ordon'o de la Etern'ul'o, tiu'j'n urb'o'j'n kaj ili'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n.
4 Kaj el'ir'is la lot'o por la famili'o de la Kehat'id'o'j ; kaj al la fil'o'j de la pastr'o Aaron, el la Levid'o'j, est'is don'it'a'j de la trib'o de Jehud'a kaj de la trib'o de la Simeon'id'o'j kaj de la trib'o de Ben'jam'e'n, per lot'o, dek tri urb'o'j.
5 Kaj al la ceter'a'j fil'o'j de Kehat est'is don'it'a'j de la famili'o'j de la trib'o de Efraim kaj de la trib'o de Dan kaj de la du'on'trib'o de Man'as'e, per lot'o, dek urb'o'j.
6 Kaj al la fil'o'j de Gerŝon est'is don'it'a'j de la famili'o'j de la trib'o de Isaĥar kaj de la trib'o de Aŝer kaj de la trib'o de Naft'al'i kaj de la du'on'trib'o de Man'as'e en Baŝ'a'n, per lot'o, dek tri urb'o'j.
7 Al la fil'o'j de Mer'ar'i, laŭ ili'a'j famili'o'j, est'is don'it'a'j de la trib'o de Rub'e'n kaj de la trib'o de Gad kaj de la trib'o de Zebulun dek du urb'o'j.
8 Kaj la Izrael'id'o'j don'is al la Levid'o'j per lot'o tiu'j'n urb'o'j'n kaj ili'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kiel ordon'is la Etern'ul'o per Mose'o.
9 Kaj ili don'is de la trib'o de la Jehuda'id'o'j kaj de la trib'o de la Simeon'id'o'j tiu'j'n urb'o'j'n, kies nom'o'j'n ili difin'is.
10 Al la fil'o'j de Aaron el la famili'o'j de la Kehat'id'o'j, el la Levid'o'j —ĉar ili'a est'is la lot'o unu'a —11 al ili oni don'is la urb'o'n de Arb'a, patr'o de Anak (tio est'as, la urb'o'n Ĥebron ), sur la mont'o de Jehud'a, kaj ĝi'a'j'n sub'urb'aĵ'o'j'n ĉirkaŭ ĝi.
12 Kaj la kamp'o'n de la urb'o kaj ĝi'a'j'n vilaĝ'o'j'n oni don'is al Kaleb, fil'o de Jefune, kiel propr'aĵ'o'n.
13 Kaj al la fil'o'j de la pastr'o Aaron oni don'is la urb'o'n de rifuĝ'o por mort'ig'int'o Ĥebron kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Libna kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 14 kaj Jatir kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Eŝtemoa kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 15 kaj Ĥolon kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Debir kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 16 kaj Ain kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Jut'a kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Bet - Ŝemeŝ kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : naŭ urb'o'j'n de tiu'j du trib'o'j.
17 Kaj de la trib'o de Ben'jam'e'n : Gibe'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Geba kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 18 An'at'ot kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Alm'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
19 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j de la Aaron'id'o'j, la pastr'o'j, est'is dek tri urb'o'j kaj ili'a'j ĉirkaŭ'aĵ'o'j.
20 Kaj por la famili'o'j de la Kehat'id'o'j, la Levid'o'j, la rest'int'a'j el la Kehat'id'o'j, la urb'o'j de ili'a lot'o est'is de la trib'o de Efraim.
21 Kaj oni don'is al ili la rifuĝ'urb'o'n por mort'ig'int'o Ŝeĥem kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, sur la mont'o de Efraim, kaj Gezer kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 22 kaj Kibcaim kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Bet - Ĥor'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
23 Kaj de la trib'o de Dan : Eltek'e kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Gib'et'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 24 Ajalon kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, GatRim'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
25 Kaj de la du'on'trib'o de Man'as'e : Taanaĥ kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Gat- Rim'o'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n ; du urb'o'j'n.
26 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j kun ili'a'j ĉirkaŭ'aĵ'o'j por la famili'o'j de la rest'int'a'j Kehat'id'o'j est'is dek.
27 Kaj al la Gerŝon'id'o'j, el la famili'o'j de la Levid'o'j, oni don'is de la du'on'trib'o de Man'as'e la rifuĝ'urb'o'n por mort'ig'int'o Gol'a'n en Baŝ'a'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Beeŝtera kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : du urb'o'j'n.
28 Kaj de la trib'o de Isaĥar : Kiŝjon kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Dabrat kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 29 Jarmut kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, En - Ganim kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
30 Kaj de la trib'o de Aŝer : Miŝal kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Abdon kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 31 Ĥelkat kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Reĥob kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
32 Kaj de la trib'o de Naft'al'i la rifuĝ'urb'o'n por mort'ig'int'o Kedeŝ en Galile'o kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Ĥamot- Dor kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Kart'a'n kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : tri urb'o'j'n.
33 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j de la Gerŝon'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, est'is dek tri urb'o'j kaj ili'a'j ĉirkaŭ'aĵ'o'j.
34 Kaj al la famili'o'j de la Merari'id'o'j, la ceter'a'j Levid'o'j, oni don'is de la trib'o de Zebulun : Jokneam kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Kart'a kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 35 Dimna kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Nahalal kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
36 Kaj de la trib'o de Rub'e'n : Becer kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Jahac kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 37 Kedemot kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Mefaat kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kvar urb'o'j'n.
38 Kaj de la trib'o de Gad : la rifuĝ'urb'o'n por mort'ig'int'o Ram'ot en Gilead kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, kaj Maĥanaim kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, 39 Ĥeŝbon kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n, Jazer kaj ĝi'a'j'n ĉirkaŭ'aĵ'o'j'n : kun'e kvar urb'o'j'n.
40 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j, kiu'j'n lot'e ricev'is la Merari'id'o'j, laŭ ili'a'j famili'o'j, la rest'int'a'j el la famili'o'j de la Levid'o'j, est'is dek du.
41 La nombr'o de ĉiu'j urb'o'j de la Levid'o'j mez'e de la posed'aĵ'o'j de la Izrael'id'o'j est'is kvar'dek ok urb'o'j kaj ili'a'j ĉirkaŭ'aĵ'o'j.
42 Tiu'j urb'o'j est'is ĉiu urb'o kun ĝi'a'j ĉirkaŭ'aĵ'o'j ; tiel est'is kun ĉiu'j tiu'j urb'o'j.
43 Kaj la Etern'ul'o don'is al la Izrael'id'o'j la tut'a'n land'o'n, kiu'n don'i Li ĵur'is al ili'a'j patr'o'j ; kaj ili ek'posed'is ĝi'n kaj en'loĝ'iĝ'is en ĝi.
44 Kaj la Etern'ul'o don'is al ili trankvil'ec'o'n ĉirkaŭ'e, konform'e al ĉio, kio'n Li ĵur'is al ili'a'j patr'o'j ; kaj neniu hom'o el ĉiu'j ili'a'j mal'amik'o'j rezist'is antaŭ ili ; ĉiu'j'n ili'a'j'n mal'amik'o'j'n la Etern'ul'o trans'don'is en ili'a'j'n man'o'j'n.
45 Ne mank'is eĉ unu vort'o el ĉiu'j bon'a'j vort'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o dir'is al la dom'o de Izrael ; ĉio plen'um'iĝ'is.

Ĉapitr'o 22

    Tiam Josu'o al'vok'is la Ruben'id'o'j'n kaj la Gad'id'o'j'n kaj la du'on'trib'o'n de Man'as'e ; 2 kaj li dir'is al ili : Vi plen'um'is ĉio'n, kio'n ordon'is al vi Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, kaj vi obe'is mi'a'n voĉ'o'n en ĉio, kio'n mi ordon'is al vi.
3 Vi ne for'las'is vi'a'j'n frat'o'j'n dum long'a temp'o ĝis nun, kaj vi plen'um'is la decid'it'aĵ'o'n laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
4 Nun la Etern'ul'o, vi'a Di'o, don'is ripoz'o'n al vi'a'j frat'o'j, kiel Li dir'is al ili ; turn'u do vi'n nun, kaj ir'u al vi'a'j tend'o'j sur la ter'o'n de vi'a posed'aĵ'o, kiu'n don'is al vi Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, trans'e de Jordan.
5 Sed fort'e pen'u plen'um'i la ordon'o'j'n kaj la instru'o'n, kiu'j'n don'is al vi Mose'o, serv'ant'o de la Etern'ul'o, por am'i la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n, kaj ir'i laŭ ĉiu'j Li'a'j voj'o'j kaj observ'i Li'a'j'n ordon'o'j'n kaj al'fortik'iĝ'i al Li kaj serv'i al Li per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o.
6 Kaj Josu'o ben'is ili'n kaj for'liber'ig'is ili'n ; kaj ili ir'is al si'a'j tend'o'j.
7 Kaj al unu du'on'o de la trib'o de Man'as'e Mose'o don'is posed'aĵ'o'n en Baŝ'a'n, kaj al la du'a du'on'o Josu'o don'is posed'aĵ'o'n kun ili'a'j frat'o'j trans'e de Jordan, okcident'e.
Kaj kiam Josu'o for'liber'ig'is ili'n al ili'a'j tend'o'j, li ben'is ili'n.
8 Kaj li dir'is al ili jen'e : Kun grand'a riĉ'aĵ'o vi re'ir'as nun al vi'a'j tend'o'j, kaj kun tre grand'a brut'ar'o, kun arĝent'o kaj kun or'o kaj kun kupr'o kaj kun fer'o, kaj kun tre mult'e da vest'o'j ; divid'u la milit'akir'o'n, kiu'n vi ricev'is de vi'a'j mal'amik'o'j, kun vi'a'j frat'o'j.
9 Kaj turn'iĝ'is la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e, kaj for'ir'is de la Izrael'id'o'j el Ŝil'o, kiu est'as en la land'o Kanaan'a, por ir'i en la land'o'n Gilead, en la land'o'n de ili'a posed'aĵ'o, kiu'n ili ek'posed'is laŭ la ordon'o de la Etern'ul'o per Mose'o.
10 Kaj ili ven'is en la distrikt'o'j'n ĉe Jordan, kiu'j est'as en la land'o Kanaan'a ; kaj la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e konstru'is tie altar'o'n ĉe Jordan, altar'o'n grand'a'n kaj bon'aspekt'a'n.
11 Kaj aŭd'is la Izrael'id'o'j : Jen la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e konstru'is altar'o'n apud la land'o Kanaan'a, en la distrikt'o'j de Jordan, sur la flank'o de la Izrael'id'o'j.
12 Kaj kiam la Izrael'id'o'j tio'n aŭd'is, tiam la tut'a komun'um'o de la Izrael'id'o'j kolekt'iĝ'is en Ŝil'o, por ir'i kontraŭ ili'n milit'e.
Kaj la Izrael'id'o'j send'is al la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e en la land'o'n Gilead Pineĥas'o'n, fil'o'n de la pastr'o Ele'az'ar, 14 kaj kun li dek ĉef'o'j'n, po unu ĉef'o el trib'o, el ĉiu'j trib'o'j de Izrael ; kaj ĉiu el ili est'is estr'o de patr'o'dom'o inter la mil'o'j de Izrael.
15 Kaj ili ven'is al la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e en la land'o'n Gilead, kaj ek'parol'is al ili, dir'ant'e : 16 Tiel dir'as la tut'a komun'um'o de la Etern'ul'o : Kio est'as ĉi tiu krim'o, kiu'n vi far'is kontraŭ la Di'o de Izrael, for'turn'iĝ'int'e hodiaŭ de la Etern'ul'o, konstru'int'e al vi altar'o'n kaj ribel'ant'e hodiaŭ kontraŭ la Etern'ul'o ?
17 Ĉu ne sufiĉ'as al ni la krim'o pri Peor, de kiu ni ne pur'iĝ'is ĝis la nun'a tag'o kaj pro kiu traf'is frap'o la komun'um'o'n de Izrael ?
18 Kaj vi for'turn'iĝ'as nun de la Etern'ul'o !
est'os tiel : hodiaŭ vi ribel'as kontraŭ la Etern'ul'o, kaj morgaŭ Li koler'os kontraŭ la tut'a komun'um'o de Izrael.
19 Se la land'o de vi'a posed'aĵ'o ŝajn'as al vi mal'pur'a, tiam trans'ir'u en la land'o'n de la posed'aĵ'o de la Etern'ul'o, en kiu star'as la loĝ'ej'o de la Etern'ul'o, kaj pren'u posed'aĵ'o'n inter ni ; sed kontraŭ la Etern'ul'o ne ribel'u, kaj kontraŭ ni ne ribel'u, konstru'ant'e al vi altar'o'n krom la altar'o de la Etern'ul'o, ni'a Di'o.
20 Jen, Aĥan, fil'o de Zeraĥ, far'is krim'o'n koncern'e la anatem'it'aĵ'o'n, kaj la koler'o est'is kontraŭ la tut'a komun'um'o de Izrael, kaj ne li sol'a mort'is pro si'a krim'o.
21 Kaj respond'is la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la du'on'trib'o de Man'as'e, kaj dir'is al la mil'estr'o'j de Izrael : 22 Di'o de la di'o'j, la Etern'ul'o, Di'o de la di'o'j, la Etern'ul'o, Li sci'as, kaj Izrael sci'u ; se ni ag'is pro ribel'o aŭ por de'fal'i de la Etern'ul'o, tiam Li ne help'u ni'n hodiaŭ.
23 Se ni konstru'is al ni la altar'o'n por tio, ke ni de'fal'u de la Etern'ul'o, aŭ ke ni al'port'u sur ĝi brul'ofer'o'n kaj farun'ofer'o'n, aŭ ke ni far'u sur ĝi pac'ofer'o'j'n, tiam la Etern'ul'o ni'n pun'u.
24 Ni far'is tio'n pro zorg'o pri tio, ke morgaŭ ne dir'u vi'a'j fil'o'j al ni'a'j fil'o'j : Kio'n komun'a'n vi hav'as kun la Etern'ul'o, Di'o de Izrael ?
25 kiel lim'o'n inter ni kaj vi, Ruben'id'o'j kaj Gad'id'o'j, la Etern'ul'o met'is Jordan'o'n ; vi ne hav'as part'o'n en la Etern'ul'o.
Kaj tia'manier'e vi'a'j fil'o'j mal'help'us ni'a'j'n fil'o'j'n respekt'i la Etern'ul'o'n.
26 Tial ni dir'is : Ni konstru'u al ni altar'o'n, ne por brul'ofer'o nek por ali'a'j ofer'o'j, 27 sed nur por ke ĝi est'u atest'o inter ni kaj vi kaj inter ni'a'j est'ont'a'j generaci'o'j, ke ni hav'as la rajt'o'n far'i serv'o'n al la Etern'ul'o antaŭ Li per ni'a'j brul'ofer'o'j kaj per ni'a'j buĉ'ofer'o'j kaj per ni'a'j pac'ofer'o'j, kaj por ke ne dir'u vi'a'j fil'o'j morgaŭ al ni'a'j fil'o'j : Vi ne hav'as part'o'n en la Etern'ul'o.
28 Kaj ni pens'is : Se ili dir'os tio'n al ni kaj al ni'a'j est'ont'a'j generaci'o'j, tiam ni dir'os : Vid'u la simil'aĵ'o'n de la altar'o de la Etern'ul'o, kiu'n far'is ni'a'j patr'o'j, ne por brul'ofer'o nek por buĉ'ofer'o, sed nur kiel atest'o'n inter ni kaj vi.
29 Mal'proksim'a de ni est'as la dezir'o ribel'i kontraŭ la Etern'ul'o kaj de'fal'i hodiaŭ de la Etern'ul'o, konstru'i altar'o'n por brul'ofer'o, por farun'ofer'o kaj por buĉ'ofer'o, krom la altar'o de la Etern'ul'o, ni'a Di'o, kiu est'as antaŭ Li'a tabernakl'o.
30 Kaj la pastr'o Pin'eĥ'as, kaj la ĉef'o'j de la komun'um'o, kaj la mil'estr'o'j de Izrael, kiu'j est'is kun li, aŭd'is la vort'o'j'n, kiu'j'n dir'is la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la Manase'id'o'j, kaj tio plaĉ'is al ili.
31 Kaj la pastr'o Pinaĥas, fil'o de Ele'az'ar, dir'is al la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j kaj la Manase'id'o'j : Nun ni sci'as, ke la Etern'ul'o est'as inter ni, ĉar vi ne far'is kontraŭ la Etern'ul'o tiu'n krim'o'n ; vi sav'is la Izrael'id'o'j'n kontraŭ la man'o de la Etern'ul'o.
32 Kaj la pastr'o Pin'eĥ'as, fil'o de Ele'az'ar, kaj la ĉef'o'j re'ir'is de la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j el la land'o Gilead en la land'o'n Kanaan'a'n, al la Izrael'id'o'j, kaj al'port'is al ili respond'o'n.
33 Kaj tio plaĉ'is al la Izrael'id'o'j ; kaj la Izrael'id'o'j ben'is Di'o'n, kaj ne hav'is plu la intenc'o'n ir'i kontraŭ ili'n milit'e, por ruin'ig'i la land'o'n, en kiu loĝ'is la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j.
34 Kaj la Ruben'id'o'j kaj la Gad'id'o'j don'is nom'o'n al la altar'o : ke ĝi est'u atest'o inter ni, ke la Etern'ul'o est'as la Di'o.

Ĉapitr'o 23

    Long'a'n temp'o'n post kiam la Etern'ul'o don'is al Izrael ripoz'o'n kontraŭ ĉiu'j ali'a'j mal'amik'o'j ĉirkaŭ'e, Josu'o mal'jun'iĝ'is, ating'is profund'a'n aĝ'o'n.
2 Tiam Josu'o al'vok'is la tut'a'n Izrael, ili'a'j'n plej'aĝ'ul'o'j'n kaj ĉef'o'j'n kaj juĝ'ist'o'j'n kaj observ'ist'o'j'n, kaj dir'is al ili : Mi mal'jun'iĝ'is, mi ating'is profund'a'n aĝ'o'n.
3 Kaj vi vid'is ĉio'n, kio'n far'is la Etern'ul'o, vi'a Di'o, al ĉiu'j tiu'j popol'o'j antaŭ vi ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mem batal'is por vi.
4 Vid'u, mi divid'is por vi lot'e tiu'j'n rest'int'a'j'n popol'o'j'n, kiel posed'aĵ'o'n por vi'a'j trib'o'j, komenc'ant'e de Jordan, kaj ĉiu'j'n popol'o'j'n, kiu'j'n mi eksterm'is, ĝis la Grand'a Mar'o, kie sub'ir'as la sun'o.
5 Kaj la Etern'ul'o, vi'a Di'o, for'puŝ'os ili'n de antaŭ vi kaj for'pel'os ili'n de antaŭ vi ; kaj vi ek'posed'os ili'a'n land'o'n, kiel dir'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
6 Pen'u do bon'e, ke vi observ'u kaj plen'um'u ĉio'n, skrib'it'a'n en la libr'o de instru'o de Mose'o, ne for'klin'iĝ'ant'e de ĝi dekstr'e'n nek mal'dekstr'e'n, 7 ne komunik'iĝ'ant'e kun tiu'j popol'o'j, kiu'j rest'is kun vi ; kaj la nom'o'n de ili'a'j di'o'j ne cit'u, kaj ne ĵur'u per ili, kaj ne serv'u al ili, kaj ne ador'u ili'n ; 8 nur al la Etern'ul'o, vi'a Di'o, al'fortik'iĝ'u, kiel vi far'is ĝis la nun'a tag'o.
9 Kaj la Etern'ul'o for'pel'is de antaŭ vi popol'o'j'n grand'a'j'n kaj fort'a'j'n ; kaj neniu rezist'is antaŭ vi ĝis la nun'a tag'o.
10 Unu el vi for'pel'as mil'o'n ; ĉar la Etern'ul'o, vi'a Di'o, mem batal'as por vi, kiel Li dir'is al vi.
11 Gard'u do bon'e vi'a'j'n anim'o'j'n, por am'i la Etern'ul'o'n, vi'a'n Di'o'n.
12 Ĉar se vi for'klin'iĝ'os, kaj al'iĝ'os al tiu'j rest'int'a'j popol'o'j, kiu'j rest'is kun vi, kaj vi bo'parenc'iĝ'os kun ili, kaj vi ir'os al ili kaj ili al vi : 13 tiam sci'u, ke la Etern'ul'o, vi'a Di'o, ne plu for'pel'os tiu'j'n popol'o'j'n de antaŭ vi ; kaj ili far'iĝ'os por vi kapt'il'o kaj ret'o, kaj vip'o por vi'a'j flank'o'j, kaj pik'il'o por vi'a'j okul'o'j, ĝis vi for'pere'os de sur tiu bon'a ter'o, kiu'n don'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
14 Nun mi ek'ir'as hodiaŭ la voj'o'n de la tut'a mond'o ; kaj vi sci'u per vi'a tut'a kor'o kaj per vi'a tut'a anim'o, ke ne rest'is ne'plen'um'it'a eĉ unu vort'o el ĉiu'j bon'a'j vort'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, dir'is pri vi ; ĉio plen'um'iĝ'is por vi, ne mank'is el ĝi eĉ unu vort'o.
15 Sed kiel plen'um'iĝ'is por vi ĉiu'j bon'a'j vort'o'j, kiu'j'n la Etern'ul'o, vi'a Di'o, dir'is al vi, tiel la Etern'ul'o ven'ig'os sur vi'n ĉio'n mal'bon'a'n, ĝis Li eksterm'os vi'n de sur tiu bon'a ter'o, kiu'n don'is al vi la Etern'ul'o, vi'a Di'o.
16 Se vi mal'obe'os la inter'lig'o'n de la Etern'ul'o, vi'a Di'o, kiu'n Li star'ig'is kun vi, kaj vi ir'os kaj serv'os al ali'a'j di'o'j kaj ador'os ili'n : tiam ek'flam'os kontraŭ vi'n la koler'o de la Etern'ul'o, kaj vi for'pere'os rapid'e de sur la bon'a ter'o, kiu'n Li don'is al vi.

Ĉapitr'o 24

    Kaj Josu'o kun'ven'ig'is ĉiu'j'n trib'o'j'n de Izrael en Ŝeĥem'o'n, kaj al'vok'is la plej'aĝ'ul'o'j'n de Izrael kaj ili'a'j'n ĉef'o'j'n kaj juĝ'ist'o'j'n kaj observ'ist'o'j'n ; kaj ili star'iĝ'is antaŭ Di'o.
2 Kaj Josu'o dir'is al la tut'a popol'o : Tiel dir'is la Etern'ul'o, Di'o de Izrael : Trans'e de la River'o loĝ'is vi'a'j patr'o'j en la temp'o antikv'a, Teraĥ, patr'o de Abraham kaj patr'o de Naĥor ; kaj ili serv'is al ali'a'j di'o'j.
3 Sed Mi pren'is vi'a'n patr'o'n Abraham de trans la River'o kaj konduk'is li'n tra la tut'a land'o Kanaan'a, kaj Mi mult'ig'is li'a'n id'ar'o'n, kaj Mi don'is al li Isaak'o'n.
4 Kaj Mi don'is al Isaak Jakob'o'n kaj Esav'o'n ; kaj Mi don'is al Esav la mont'o'n Se'ir, ke li posed'u ĝi'n ; sed Jak'ob kaj li'a'j fil'o'j for'ir'is en Egipt'uj'o'n.
5 Kaj Mi send'is Mose'o'n kaj Aaron'o'n, kaj frap'is Egipt'uj'o'n, kiel Mi far'is inter ili ; kaj post'e Mi el'konduk'is vi'n.
6 Kaj Mi el'konduk'is vi'a'j'n patr'o'j'n el Egipt'uj'o ; kaj vi ven'is al la mar'o.
Kaj la Egipt'o'j post'kur'is vi'a'j'n patr'o'j'n per ĉar'o'j kaj rajd'ant'o'j ĝis la Ruĝ'a Mar'o.
7 Kaj ili ek'kri'is al la Etern'ul'o, kaj Li aper'ig'is mal'lum'o'n inter vi kaj la Egipt'o'j, kaj ven'ig'is sur ili'n la mar'o'n kaj kovr'is ili'n.
Kaj vi'a'j okul'o'j vid'is, kio'n Mi far'is en Egipt'uj'o ; kaj vi loĝ'is en la dezert'o dum long'a temp'o.
8 Kaj Mi ven'ig'is vi'n al la land'o de la Amorid'o'j, kiu'j loĝ'as trans'e de Jordan, kaj ili milit'is kontraŭ vi ; kaj Mi trans'don'is ili'n en vi'a'j'n man'o'j'n, kaj vi ek'posed'is ili'a'n land'o'n, kaj Mi eksterm'is ili'n antaŭ vi.
9 Kaj lev'iĝ'is Balak, fil'o de Cip'or, reĝ'o de Moab, kaj milit'is kontraŭ Izrael, kaj send'is kaj al'vok'is Bileam'o'n, fil'o'n de Beor, por mal'ben'i vi'n.
10 Sed Mi ne vol'is aŭskult'i Bileam'o'n ; kaj li ben'is vi'n, kaj Mi sav'is vi'n el li'a'j man'o'j.
11 Kaj vi trans'ir'is Jordan'o'n kaj ven'is al Jeriĥ'o ; kaj milit'is kontraŭ vi la loĝ'ant'o'j de Jeriĥ'o, la Amorid'o'j kaj la Periz'id'o'j kaj la Kanaan'id'o'j kaj la Ĥetid'o'j kaj la Girgaŝ'id'o'j, la Ĥiv'id'o'j kaj la Jebus'id'o'j ; sed Mi trans'don'is ili'n en vi'a'j'n man'o'j'n.
12 Kaj Mi send'is antaŭ vi krabr'o'j'n, kaj ili for'pel'is de vi la du reĝ'o'j'n de la Amorid'o'j ; ne per vi'a glav'o, kaj ne per vi'a paf'ark'o.
13 Kaj Mi don'is al vi land'o'n, pri kiu vi ne labor'is, kaj urb'o'j'n, kiu'j'n vi ne konstru'is, kaj vi loĝ'as en ili ; de vin'ber'ĝarden'o'j kaj oliv'arb'o'j, kiu'j'n vi ne plant'is, vi manĝ'as.
14 Tim'u do la Etern'ul'o'n, kaj serv'u al Li fidel'e kaj ver'e ; kaj for'puŝ'u la di'o'j'n, al kiu'j serv'is vi'a'j patr'o'j trans'e de la River'o kaj en Egipt'uj'o, kaj serv'u al la Etern'ul'o.
15 Sed se ne plaĉ'as al vi serv'i al la Etern'ul'o, tiam elekt'u al vi hodiaŭ, al kiu vi vol'as serv'i : ĉu al la di'o'j, al kiu'j serv'is vi'a'j patr'o'j, kiu'j loĝ'is trans'e de la River'o, ĉu al la di'o'j de la Amorid'o'j, en kies land'o vi loĝ'as ; sed mi kaj mi'a dom'o serv'os al la Etern'ul'o.
16 Tiam la popol'o respond'is kaj dir'is : Mal'proksim'a de ni est'as la dezir'o for'las'i la Etern'ul'o'n kaj serv'i al ali'a'j di'o'j ; 17 ĉar la Etern'ul'o est'as ni'a Di'o, Li, kiu el'konduk'is ni'n kaj ni'a'j'n patr'o'j'n el Egipt'uj'o, el la dom'o de sklav'ec'o, kaj kiu far'is antaŭ ni'a'j okul'o'j tiu'j'n grand'a'j'n sign'o'j'n, kaj gard'is ni'n dum la tut'a voj'o, kiu'n ni ir'is, kaj inter ĉiu'j popol'o'j, tra kies mez'o ni tra'ir'is.
18 Kaj la Etern'ul'o for'pel'is antaŭ vi ĉiu'j'n popol'o'j'n, kaj la Amorid'o'j'n, kiu'j loĝ'is en la land'o.
Ni do ankaŭ serv'os al la Etern'ul'o ; ĉar Li est'as ni'a Di'o.
19 Kaj Josu'o dir'is al la popol'o : Vi ne pov'as serv'i al la Etern'ul'o ; ĉar Li est'as Di'o sankt'a, Di'o sever'a ; Li ne est'os indulg'a kontraŭ vi'a'j mal'bon'ag'o'j kaj pek'o'j.
20 Se vi for'las'os la Etern'ul'o'n kaj serv'os al fremd'a'j di'o'j, tiam Li Si'n turn'os kaj far'os al vi mal'bon'o'n kaj eksterm'os vi'n, post kiam Li far'is al vi bon'o'n.
21 Kaj la popol'o dir'is al Josu'o : Ne, nur al la Etern'ul'o ni serv'os.
22 Kaj Josu'o dir'is al la popol'o : Vi est'as atest'ant'o'j por vi, ke vi elekt'is al vi la Etern'ul'o'n, por serv'i al Li.
Kaj ili respond'is : Ni est'as atest'ant'o'j.
23 Nun for'puŝ'u do la fremd'a'j'n di'o'j'n, kiu'j est'as inter vi, kaj turn'u vi'a'n kor'o'n al la Etern'ul'o, Di'o de Izrael.
24 Kaj la popol'o dir'is al Josu'o : Al la Etern'ul'o, ni'a Di'o, ni serv'os, kaj Li'a'n voĉ'o'n ni obe'os.
25 Kaj Josu'o far'is inter'lig'o'n kun la popol'o en tiu tag'o, kaj don'is al ĝi leĝ'o'j'n kaj regul'o'j'n en Ŝeĥem.
26 Kaj Josu'o skrib'is tiu'j'n vort'o'j'n en la libr'o'n de instru'o de Di'o, kaj li pren'is grand'a'n ŝton'o'n, kaj star'ig'is ĝi'n tie sub la kverk'o, kiu est'is apud la sankt'ej'o de la Etern'ul'o.
27 Kaj Josu'o dir'is al la tut'a popol'o : Jen ĉi tiu ŝton'o est'os por ni atest'ant'o ; ĉar ĝi aŭd'is ĉiu'j'n vort'o'j'n de la Etern'ul'o, kiu'j'n Li dir'is al ni ; kaj ĝi est'u atest'ant'o pri vi, por ke vi ne for'ne'u vi'a'n Di'o'n.
28 Kaj Josu'o for'liber'ig'is la popol'o'n, ĉiu'n al li'a posed'aĵ'o.
29 Post tiu okaz'int'aĵ'o mort'is Josu'o, fil'o de Nun, serv'ant'o de la Etern'ul'o, hav'ant'e la aĝ'o'n de cent dek jar'o'j.
30 Kaj oni en'ter'ig'is li'n inter la lim'o'j de li'a posed'aĵ'o en Timnat- Seraĥ, kiu est'as sur la mont'o de Efraim, nord'e de la mont'o Gaaŝ.
31 Kaj Izrael serv'is al la Etern'ul'o dum la tut'a viv'o de Josu'o, kaj dum la tut'a viv'o de la plej'aĝ'ul'o'j, kiu'j viv'is long'e post Josu'o, kaj kiu'j sci'is ĉiu'j'n far'o'j'n de la Etern'ul'o, kiu'j'n Li far'is al Izrael.
32 Kaj la ost'o'j'n de Jozef, kiu'j'n la Izrael'id'o'j kun'port'is el Egipt'uj'o, oni en'ter'ig'is en Ŝeĥem, sur la kam'popart'o, kiu'n Jak'ob aĉet'is de la fil'o'j de Ĥam'or, patr'o de Ŝeĥem, pro cent ke'sit'o'j, kaj kiu far'iĝ'is posed'aĵ'o de la fil'o'j de Jozef.
33 Kaj Ele'az'ar, fil'o de Aaron, mort'is ; kaj oni en'ter'ig'is li'n sur la mont'et'o de Pin'eĥ'as, li'a fil'o, la mont'et'o, kiu est'is don'it'a al li sur la mont'o de Efraim.
http : //www.
omnibus.
se/inko ISBN 91- 7303- 002- 3 454