Dana
Esperanto-Asocio
estas
la ĉefa
aganto de la dana esperanto-movado, kiu konsistas el individuaj
membroj kaj lokaj kluboj. Ni havas lokajn grupojn en Kopenhago,
Næstved, Ålborg kaj Århus. Nombro de la membraro
estas 230.
DEA eldonas kvinfoje jare presitan revuon ”Esperanto
en Danio”, neregule (laŭbezone) Novaĵleteron al membroj kaj
retejon kun informoj sendataj al membroj kaj eksterlandaj
interesitoj. DEA organizas ĉiujare ĝeneralkunvenon kun kultura
programo kaj elekto de la estraro. Inter la servoj de la asocio
menciindas la libroservo kiu recenzas kaj aktivas liverante
literaturon al la membroj.
DEA estas membro de Universala Esperanto Asocio. Ĉefdelegito estas Arne Casper, komitatano A Ileana Schrøder kiu estas ankaŭ reprezentanto de DEA ĉe Eŭropa Esperanto Unio.
DEA konscias pri la graveco de rilatoj ekster la movado, kaj aktivas en la dana UN-Asocio, partoprenas en diversaj aranĝoj kiel Socia Forumo, Pacaj marŝoj, foiroj ktp. Certe la plej grava nuntempa agado de DEA estas la laboro por organizi la 96-an Universalan Kongreson en Kopenhago en 2011. La estraro de DEA eniris tutnombre en LKK.
La sekcioj de DEA kiuj estas samtempe ankaŭ sekcioj de koncernaj internaciaj organizoj estas la junulara sekcio DEJO kaj la dana ILEI sekcio.
Dana Esperanta Junulara Organizo: aranĝas precipe renkontiĝon dum la fama somera muzika festivalo de Roskilde, kiu allogas multajn eksterlandajn junulojn, ĉar ĝi estas la plej populara muzika evento en Norda Eŭropo por gejunuloj. La unua renkontiĝo okazis en 2007 kaj ĉiusomere la nombro de partoprenantaj esperantistaj gejunuloj plu kreskis al 120. La celoj de la projekto estis siatempe vigligi la junularan esperantan movadon kaj krei novajn rilatojn kun gejunuloj de aliaj landoj. Bedaŭrinde dum la historio de tiu sekcio okazis kelkfoje ke ĝi malaperis pro manko da novaj junuloj. La nuna sekcio estis fondita en 2004. La ligilo inter DEA kaj la junulara sekcio estas ke la prezidanto de DEJO estas membro de la estraro de DEA.
ILEI
sekcio: estis denove
fondita en januaro 2006. La sekcio organizas kursojn dum la jaro kaj
ofte invitas spertajn eksterlandajn instruistojn por oferti
semajnfinajn kursojn al la membraro. Sekciestro estas Bent
Jensenius.La defio de la ILEI sekcio estas ke ankaŭ la ILEI
konferenco kaj la simpozio okazos venontjare en Kopenhago.
Alia memstara Asocio estas DEFA (Dana
Esperantista Fervojista Asocio) kiu estas la dana sekcio de
IFEF,
kies prezidanto estas Jan Niemann. Eĉ se nombre malgranda, DEFA tre
aktivas kaj organizas monatajn kunvenojn kun faka programo kaj
partoprenas en la terminara laboro de IFEF.
Kelkfoje okazas neformala kunlaboro inter diversaj aktoroj, kiel okaze de KEF (Kultura Esperanto Festivalo) kiu lastjare estis organizita kiel aparta projekto. Cetere DEA uzas multe da energio kaj tempo al plivigligo kaj plifortigo de la dana movado, kaj povas konstati ke la malnombriĝo de la membraro kiun oni spertis antaŭ kelkaj jaroj ĉesis kaj ŝanĝiĝis al pozitiva evoluo. Alia granda kelkjara defio de DEA estis eldono de Dana-Esperanta vortaro eldonita en aprilo kaj lanĉita ĉi-jare dum la jarkunveno.
Fine
de
septembro
2010 mi partoprenis
kunsidon de 27 EU-landoj en Bruselo, kiun organizis EPSO, institucio,
kiu faras testadon kaj selektadon de kandidatoj por postenoj en
EU institucioj. Dum mia neformala diskuto dum vespermanĝo kun
ĉeestantoj kaj unu el EPSO prelegintoj ni parolis ankaŭ pri
lingvoj kaj lingvaj problemoj en EU. Kiam ni diskutis pri lingvoj
studataj kaj uzataj mi menciis Esperanton, kio surprizis ilin
kaj vekis ilian intereson pro tio ke mi ĝin parolas kaj uzas
ĉiutage.
Mi donis al germano Stefan-Hermann MEYER, oficisto de EPSO, paperajn informojn, informis lin kaj aliajn pri Ulrich Brandenburg, germana ambasadoro en Moskvo (kaj eksa ambasadoro ĉe NATO) kiu estas E-denaskulo de la tria generacio. Poste mi rete informis Stefan pri Esperanto-urbo en Germanio Herzberg am Harz kaj pri Eŭropa himno en Esperanto kun 36 tradukoj, kio lin interesis kaj li volis sendi ĝin al siaj kolegoj en EPSO.
EPSO ekde 2011 organizos antaŭtestadon de kandidatoj al EU postenoj en 23 oficialaj lingvoj, kio estas certa demokratiiga progreso, sed tre priokupos EPSO-n.
Mi rekomendas al EEU aperigi la Eŭropan
himnon sur la ĉefa paĝo de EEU, ĉar ĝi vere interesas homojn kaj
montras, ke Esperanto estas taŭga kiel identeclingvo kiu unuigas
eŭropanojn kaj neniun diskriminacias. Referenci al EEU paĝaro, kie
vizitontoj povus trovi Eŭropan himnon estas pli efika ol
sendi ĝin simple kopiitan al adresitoj.
Flandra ministro pri edukado esprimis tezon ke la solvo por lingva problemo en Belgio estas la uzo de la angla. Jen ĝi:
http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/1161985/2010/09/26/Pascal-Smet-wil-Engels-als-tweede-taal-in-Vlaamse-scholen.dhtml
La
belga esperantistoj tuj reagis ĉe la televido, kaj la
saman tagon jam
aperis en la vespera elsendo la reago.
http://www.een.be/programmas/man-bijt-hond/lingua-franca
Jam
estas multaj reagoj al ĝi kaj ni esperas ke finfine ni sukcesos
antaŭenigi Esperanton en plurajn tavolojn de nia socio.
La
18an
de
novembro,
mi ĉeestis prelegojn de Rita Temmerman kaj Alex
Riemersma pri respektive "Plurlingvaj terminologiaj kompetentoj
sur specifaj terenoj: ĉu konkurenca avantaĝo ?" kaj
"Multlingvismo por ĉiuj: Kiel uzi evoluojn en eŭropa
lingvo-politiko helpe de Universitatoj kaj Edukado de instruistoj
favore al bazaj kaj mezaj lernejoj ?"
Tio estis ero de simpozio pri "Altlernejoj, universitatoj kaj esplorado pri multlingveco: defio aŭ oportunaĵo ?", organizita de Esplorada Centro 'Mercator' de Fryske Akademy (Frisa Akademio), en la kadro de EUNoM (European Universities Network on Multilingualism = Eŭropa Retejo pri Multlingveco). Loko de la dutaga evento estis Leeuwarden, Nederlando.
Kiel eksterulo al tiuj universitatnivelaj esplorterenoj, nur interesito, estis neeble al mi kapti la esencon de la diritaĵo, sed tamen mi ricevis impreson de la enhavo.
Ĉeestis trideko da specialistoj, devenaj el la landoj aŭ landopartoj Belgujo, Estonujo, Finnolando, Frislando, Germanujo, Italujo, Litovujo, Katalunujo, Kimrujo, Nederlando, Norda Irlando, Rumanujo, Skotlando, Slovenujo, Svisujo kaj Turkujo. Rimarku ke neniu ĉeestis el Anglujo kaj Francujo. Certe granda proporcio venis kiel reprezentantoj de institutoj ligitaj al naciaj malplimultoj.
Ĉio estis kondukata en la angla, kio ne ĉiam iris glate. Ŝajnis al mi, ke denaske anglaparolantoj estis malpli klare kompreneblaj ol ne-denaskuloj, ĉar ili emis paroli pli rapide kaj malpli artikulaciite. Helpo al la komprenado estis la vivrekta prezentado de la diranto sur granda ekrano antaŭ la ĉeestantaro.
Mi opinias ke ne estus malfacile kunvenigi dum Universala Kongreso preskaŭ samgrade edukitan grupon da spertuloj pri multlingveco, kulturo kaj edukado, kvankam kun multe malpli da kompetento fari esploradon sur tiu tereno.
Kion
mi povas tamen rakonti pri la enhavo ? (Mi ĉeestis nur dum tri horoj
el la du tagoj.)
Estis pli temo pri multkultureco ol pri
multlingveco. Ekzemple, kiam la germana esploristo Jochen Rehbein
[Joĥen Rejbajn] donis kiel ekzemplon de multlingva edukado, ke oni
instruu en okcident-eŭropa lando matematikon 'en la turka', mi
komprenis, ke li celis 'kun la turkaj matematikaj terminoj'. Estas ja
neeble ŝanĝi la komunikadan aŭ instrukcian lingvon en ne-speciala
lernejo. (Tio bedaŭrinde jes okazas jam en multaj mezaj kaj bazaj
lernejoj en Nederlando, kie oni instruas certajn fakojn kaj/aŭ
temojn en la angla, sed mi esperas ke tiu evoluo ne estas la speco de
'multlingveco' kion Eŭropa
Retejo pri Multlingveco favoras.)
La efiko de tia
polito miakomprene nur povas esti plifortigi la memfidon kaj
identecon de turkaj lernantoj en tiu lernejo. Do temas pri
renkontigado de la lernejanoj je la ĉirkaŭanta socio.
Oni parolis ankaŭ pri eventuala rolo de esplorinstitutoj kaj universitatoj al kompanioj, kiuj laŭdire havas merkatikan avantaĝon el multlingvigo de sia stabo. Sed tamen tiu supozo estis kontraŭata, ĉar staboj emas evolui al unulingveco. Pli gravas lernigi la stabanojn pri la alieco de la kulturo de la lando, kie ili laboras, rimarkigis mia estona najbarino.
Du
aspektojn malhavis la diskutado: Ĉu la esplorinstitutoj havas aŭ
favoras propran praktikon de multlingveco ? Ĉu la institutoj kaj
universitatoj problemigas kaj esploras la demandon de potenco de
lingvoj kiu malhelpas la atingon de egalrajteco inter lingvoj en
socio aŭ en grupoj ?
Se Estona universitato ne sukcesas
allogi sufiĉe altnivelajn esploristojn en iu kampo, ĝi povas
'internaciigi' sin (ĉirkaŭdiro de 'akcepti ruslingvajn docentojn')
tiel ke la studentoj devos esti lekciataj ruslingve aŭ resti
unulingveca, esperante ke minimume mona impulso al salajroj preventu
kapablajn estonojn likiĝi al eksterlandaj postenoj. Tio estas
politika decido verŝajne super la influkapablo de la universitataj
aŭtoritatuloj mem. La fakto ke ne ekzistas intera solvo, tiu ke la
estona kaj ekzemple la rusa kunvivas en lekciado, en esplorado kaj en
organizado devenas de la fakto ke la rusa estas pli potenca lingvo.
La problemo kompreneble estas ke la plenumado de tia praktiko ne
enspezigas monon, nur eble je longa daŭro. Eĉ inverse, la anoncado
de 'internaciigado' de la universitato povas veki prestiĝon ĉe la
intelektula publiko kaj en politiko tiel ke la universitato altiras
pli da studentoj kaj la ŝtato subvencias. Oni – manke de konscio
pri la malfavoraj kromfenomenoj de la internaciigo – oni ne
esplorkontrolas la ŝanĝiĝon de la kvalito de la instruado. (En
studo pri la ŝanĝiĝo de kvalito de teĥnika instruado pere de la
angla en nederlanda universitato Delft oni taksis, ke 30 elcento de
la informenhavo perdiĝas: 15% pro malbona regado je la angla de la
docento kaj 15% pro malbona kompreno je ties anglaĵo de la
studento.)
Universitatoj estas kiel entreprenaj firmaoj, por povi
oferti sian scion ili devas trakti en merkato kun scidemandantoj.
Krom la studentoj mem tiuj estas grandaj entreprenoj kaj publikaj
instancoj. Mi ne aŭdis dum la seminario pri faktoroj kaj strategioj
kiuj povas rezultigi ĉe entreprenoj kaj instancoj konvinkiĝon pri
la valoro de multlingveco.
Mi subkomprenis, ke Eŭropa
Retejo pri Multlingveco akceptas la potencostrukturon de lingvoj
kadre de la funkciado kaj orientiĝo de grandaj
entreprenoj kaj publikaj instancoj kiel donitaĵon.
La plej forta ekzemplo de tia orientiĝo de la Eŭropa Retejo mem estas la fakto, ke ĉio estis dirita kaj devis esti dirita en la angla kaj ke la demando pri ebla multlingveco de la seminario mem estis ekster la tagordo: diskuti pri multlingveco estas en ordo, sed praktiki ĝin ………… ?
Por pli da informoj retserĉu EUNoM
Firmao produktanta sojon vendas unu el siaj produktoj pakitan en pakaĵoj kun teksto en Esperanto: Sojo sen aldonaĵoj. Vidu ĉe:
Sojasun jogurtoj en Esperanto
http://www.linguaforce.com/wawawoo/esperanto/sial2010.html
Iu sudamerika varbagentejo reklamas vinon en filmo en kiu la aktoroj parolas en Esperanto. Subtitoloj tradukas la aferon en diversaj manieroj. Vidu ĉe:
http://www.youtube.com/user/UnVinoMilCharlas
Tria novaĵo venas el Britio. Iu firmao reklamas en pluraj lingvoj inter ili ankaŭ Esperanto.
Ofte menciita, en
diversaj libroj, dokumentoj kaj artikoloj pri la historio de
Esperanto estis la raporto de la Ligo de Nacioj aperinta en 1922 sub
la subskribo de Inazo Nitobe, ties vic-Ĝenerala Sekretario, en la
angla kaj en la franca, respektive sub la titoloj :
Esperanto
as
an
international
auxiliary language
L'espéranto comme
langue auxiliaire internationale
Sed
ambaŭ versioj estis malfacile troveblaj kaj konsulteblaj por
ordinaruloj. Ili estas nun, finfine, legeblaj kaj elŝuteblaj
senprobleme :
angle ĉe
http://www.archive.org/details/esperantoasinter00leagrich
skanaĵo
de la originala 57-paĝa dokumento : PDF
Plena
teksto ebliganta elekton de tekstopartoj por rekopii ilin aŭ citi
eltiraĵojn (korektado nepre necesa, ĉar temas pri ne korektita
optika rekono de teksto — OCR) : Full Text *
http://www.archive.org/stream/esperantoasinter00leagrich#page/n5/mode/2up
france ĉe :
http://vortareto.free.fr/argumentaire/sdn/sdn_index.htm
La
skanadon, optikan rekonon kaj la enpaĝigon (44 paĝoj) prizorgis
skirlet tiamaniere ke eblas, en kazo de elpreno de tekstoparto por
enŝovi en artikolon aŭ libron, indiki precize, en referencoj kaj
piednotoj, la paĝon, kie ĝi troviĝas.
Rimarkoj HM :
Sugesto al anglalingvaj aktivuloj : pro la sama kialo (por citado kaj
referencoj) estus bone, same kiel por la franclingva versio, prizorgi
kaj enretigi korektitan kaj enpaĝigitan version de tiu dokumento.
Temas pri dokumento tradukinda (eĉ
-enda) al Esperanto kaj aldoninda (eĉ -enda) al la materialo
studenda por ekzamenoj ekde la dua nivelo.
Pli
speciale por Francio, tiu dokumento povus esti oportuna por atentigi
la deputitojn kaj senatanojn pri la nesolvita problemo de internacia
lingva komunikado, kaj pri la problemo de superrego de la angla en la
internacia komunikado, eventuale pri la kulpo de francaj registaroj
en tiu situacio (okaze de la jubilea Bulonja kongreso, en 2005,
Guy Langagne, plurfoje deputito, subtenanto de Esperanto, rememorigis
tiun hontidan sintenon).
Estas
granda
ĝojo
komuniki, ke dum
solena festo en la kavalira salono de la kastelo Herzberg am Harz
si-ino Zsófia Kóródy ricevis publikan distingon
por
la pli ol
7-jara honorofica aktiva agado sur diversaj kampoj por Esperanto kaj
la oficiala Esperanto-urbo Herzberg.
La urbestro Gerhard
Walter emfazis la multflankan kaj senlacan agadon, ekz. por la
GEA-filio por klerigado kaj kulturo, kiel prezidantino de AGEI, kiel
komisiitino de GEA por instruado, organizantino por internaciaj
lernejaj projektoj, por la sukcesaj ĝemelurbaj aktivadoj inter
Herzberg kaj Gora/PL, pro la meritoj rilate al la enkonduko de
Esperanto-ekzamenoj laŭ la Eŭropa Referenckadro, kiel estrarano de
ILEI, por la granda Esperanto-biblioteko en Herzberg, ktp.
La
ĉefo
de
la
Esperanto-urbo Herzberg aparte dankis al Zsófia
Kóródy
kaj transdonis gratuldokumenton kaj ombrelon kun la alloga surskribo
"Herzberg ... la Esperanto-urbo".
Ĉeestis
nemalmultaj politikistoj kaj reprezentantoj de aliaj asocioj kaj
kulturgrupoj.
Gerhard Walter substrekis la valoron "Esperanto"
por Herzberg kaj anoncis akceladon de la poresperantaj agadoj. Jen
bonaj ekzemploj: baldaŭa fondo de speciala Fondaĵo Esperanto-urbo
Herzberg, starigon de tiel nomataj "kontinentaj
Esperanto-domoj", ekz. "Azia Esperanto-domo". Do, tio
estas belaj kaj realigendaj paŝoj en ne tro fora futuro. Bv. serioze
kunkonstrui la Esperanto-urbon Herzberg!
Ni elkore gratulas al
Zsófia Kóródy kaj deziras al ŝi bonan sanstaton,
feliĉon kaj
pluajn sukcesojn "sur la vere esperiga verda pado".
Kelkaj
fotoj pri la ceremonio estas videblaj ĉe
http://esperanto-urbo.de/gallery.php?gallery_id=14309906
KONKLUDO:
Manĝu kaj trinku kiel ajn vi volas, nur
ne parolu la anglan – ŝajnas ke tio mortigas!!
Inter 18-a kaj 21-a de novembro 2010 okazis la Konferenco pri Aplikoj de Esperanto en Scienco kaj Tekniko (KAEST) http://www.ikso.net/kaest/ .
Post multjara okazigo en Ĉeĥio la
konferenco ĉi-jare okazis en konvena universitata student-hejmo en
Modra-Harmonia, rande de la Malaltaj Karpatoj, 30 km de la Slovaka
ĉefurbo Bratislavo.
Kvindeko
da
kunvenintaj
fakuloj donis al
la aranĝo stimulan etoson kun densa, riĉa programo dismetita tra
tri tagoj. 45-minutaj prelegblokoj kun ĉiam du paralelaj ofertoj
permesis liveron de pli ol 40 prelegoj – kio jam ŝvebas ĉe la
limo de homa – eĉ fakula – sorbokapablo. Eĉ se la plimulto de
prelegintoj luktis kontraŭ la diktatura horloĝo, plejparte restis
tempo por demandoj, intervenoj, diskutoj, kaj eĉ disputetoj. Pri
la preciza programoferto, bv. konsulti la retejon de KAEST ĉe
http://www.ikso.net .
[konsultebla en pluraj lingvoj] aŭ atendu la konferencan kajeron.
La programa emfazo estis je
komputado
kaj specife la uzado de retejoj kaj la komputa lingvistiko, precipe
la arigo de grandaj korpusoj de tekstoj en Esperanto por statistika
analizo kaj malkovro de tipaj lingvo-uzaj vortgrupigoj. Tiu komputika
emfazo garantiis bonan aĝdistribuon, kun multaj
junaj programistoj inter la kontribuantoj.
Surprizo
estis vigla salon-plena vespera programo, kun skajpa partopreno de la
ĝis-havana estrarano de UEA pri faka agado Jose Antonio Vergara pri
la refondo de ISAE, kiu ekzistadis tra la lastaj jaroj nur per
abonebla revuo ”Scienca Revuo”. La komitato de ILEI taskis nian
estraron kunlabori kun ISAE por entrepreni eldonadon de
scienc-pedagogiaj verkoj; do la kunvenintoj ĝojis aldoni tiun
ideon al sia planaro.
Eĉ pli surprize, ŝlosila frazo
distilita el la babiloj kiel kerna tasko por ISAE: “Demokrata
komunikado en Scienco” Tio permesis elstarigi la paralelecon de nia
dania simpozia temo: “Lingva politiko kaj lingvaj rajtoj en scienca
komunikado”. Tiu simpozio sekve fariĝis interesa por la
kunplanantoj, kaj Jose tuj petis ke ISAE ludu kunlaboran rolon en tiu
aranĝo. Se ne okazis pli frue, ni povas imagi, ke la formala
rekonsistigo de ISAE-estraro kun laborplano okazu en la seminario, aŭ
en la tujposta Universala Kongreso.
Rigardu surbendigon de la kunsido de ministroj pri konkurenco, kiuj diskutis sensukcese pri eŭropa patento, en kiu kerna estas la lingva problemo. La Konsilio klopodas solvi tiun ĉi lingvan problemon sen sukceso pli ol 10 jarojn. La tiel nomataj proponoj estas ”realismaj, efikaj kaj pragmataj”, tio estas uzado de 1 lingvo - la angla aŭ 3 – la angla, la franca kaj la germana. La nuraj landoj, kiuj klare kontraŭstaras estas Italio kaj Hispanio. Aliaj landoj, kies lingvoj ne estos uzataj oferas sin en intereso de la tiel nomata interkonsento/kompromiso. Mi rekomendas al vi aŭskulti precipe poziciojn de Italio kaj Hispanio, kiuj diras klare, ke ili ne konsentos kun diskriminaciaj solvoj kaj laŭ la Traktato de Lisbono en lingvaj demandoj kaj interkonsentoj estas bezonata unuanimeco. La portugala ministro favoras uzadon de unu lingvo (angla) kaj fine de la diskuto li diris, ke por interkonsento pri unu lingvo estus necese bloki poziciojn de Germanio kaj Francio, kiuj ”metas nacionalismon super interesoj de EU”.
La diskutoj troviĝas en sakstrato
kaj estas malverŝajne, ke ili solvos la problemon. Tiu ĉi
problemo evidente montras, ke por solvi ĝin oni devas serĉi
novan aliron, novan vojon. Neniu ĝis nun diris, ke antaŭ ol
diskuti tiun ĉi partan lingvan problemon oni unue devas
interkonsenti pri ĝenerala lingva politiko, respekto ne nur de
oficialaj sed ankaŭ de neoficialaj lingvoj de EU kaj serĉi
demokratan, sendiskriminacian neŭtralan solvon. Verŝajne
nuntempe venas tempo kiam ni devus proponi serĉante kompromisan
solvon la uzadon de neŭtrala lingvo, kiel Esperanto.
Fakte ili ne scias, kiel eliri de tiu ĉi situacio demokrate. Ili sopiras, ke la solvo estos en maŝina tradukado de tekstoj, sed ne scias kiam kaj ili konsentas, ke la angla estu leĝe ligata/bindata.
http://video.consilium.europa.eu/index.php?sessionno=3164&pl=2&lang=EN
Laŭ la bona Movada tradicio festi ĉiujare decembre Zamenhof-feston, en urbo Jekaterinburg (ĉefurbo de Urala regiono de Rusio) ankaŭ kunvenas esperantistoj de la regiono por kune festi. La ĉi-jara preparado al la festo jam komenciĝis. Ĉe la organizantoj aperis ideo lanĉi du konkursojn, ligitajn kun la Z-tago kaj ni invitas vin aktive partopreni ilin!
1.
"Letero al Ludoviko Zamenhof"
Al
tiu
ĉi
konkurso
ni invitas partopreni ĉiujn verkemulojn! Aktivigu
vian imagon, fantazion, kreemon kaj provu skribi leteron al aŭtoro
de Esperanto!
Elektu mem, en kiu ĝenro ĝin verki: ĉu en
proza, poezia, humura aŭ alia. Ankaŭ enhave la leteroj
povas esti variaj: eble vi dezirus turni vin al la
Majstro kun iu peto, aŭ rakonti al li pri iu
interesa E-evento en via urbo (lando),
aŭ komuniki, kial vi ekŝatis kaj lernis la lingvon, eble vi
simple volus danki lin ktp.
Se la ideo
plaĉas al vi, ne hezitu sendi vian kontribuaĵon al ni al la
jena adreso: zamenhof-konkurso@mail.ru
.
Limdato de la sendo
estas la
10-a de decembro 2010. La plej interesaj leteroj
estos publikigitaj kaj aperos en E-paĝaro de nia
regiono.
Aŭtoroj de tri plej
sukcesaj leteroj ricevos premiojn de la organiza
komitato.
2. "Foto-konkurso Zamenhof kaj mi"
Se
vi ŝatas foti, se vi scipovas kapti kaj haltigi momentojn por
sukcesa foto-bildo, ni proponas al
vi
nepre partopreni tiun ĉi konkurson! La fotoj povus montri ne
nur vian propran vidon de L. L.Zamenhof, sed ankaŭ prezenti
vin mem apude. Bonvenas fotoj
koloraj
kaj nigra-blankaj, seriozaj aŭ ŝercaj. Akcepteblas
ankaŭ
video-materialoj.
La plej interesaj fotoj eniros la
retan
foto-albumon,
dediĉitan
al
la
Z-tago
kaj
3
elektitaj
fotoj
de
nia
ĵurio
ricevos
premiojn
de
la
organiza
komitato.
Se
vi subtenas nian ideon, bonvolu sendi vian kontribuaĵon
al la jena adreso: zamenhof-konkurso@mail.ru
Ĉu
plaĉas al vi pasigi libertempon en internacia Esperanto-renkontiĝo
kun homoj el multaj landoj? Ĉu vi jam konsideris veni al la 9-a
Novjara Renkontiĝo (kun la 2-a Novjara Internacia Semajno, por
junuloj kaj junaj plenkreskuloj)? Ambaŭ okazos ĉi-jarfine denove en
Saarbrücken, lime de Francio kaj Germanio.
27-a
de
decembro
2010
ĝis 3-a de januaro 2011
Intertempe aliĝis jam 123 homoj
el pli ol dek landoj - familioj, infanoj, junuloj kaj junaj
plenkreskuloj. Venu kaj festu kun ni la novan jaron! Liston de multaj
el la jamaj aliĝintoj vi trovas ĉe
http://www.esperantoland.org/nr/partoprenantoj_nr9.php
Aparte
ni invitas junulojn kaj junajn plenkreskulojn veni al Saarbrücken.
Estos aparta regiono de la domo rezervita por vi por ke vi povu ĝui
la kunestadon en via grupo. Samtempe eblos partopreni ankaŭ en la
aliaj ofertoj de NR. La jamajn aliĝintojn de NIS vi trovos ĉe
http://www.esperantoland.org/nis/partoprenantoj_nis2.php
, la ĝeneralaj informoj pri NIS estas ĉe
http://www.esperantoland.org/nis/index.shtml#nis
Finredaktita: 2010-11-30
Redaktoro: Zlatko
Tišljar
Kunlaborantoj: Ileana
Schroeder, Jozefo Reinvart, Johan Derks, Henri Masson, Flory Witdoeckt,
Petro Zilvar, Viktor Kudrjavcev, Jozef Reivart, Lu Wunsch-Rolshoven,
Stefan MacGill.
Teknika redaktoro:
Raymond
Gerard
Leterojn kaj komentojn sendu al EEU:
Rete: ztisljar@gmail.com
http://www.gazetejo.org