de Carmel Mallia
Antaŭ ol priparoli la modernan Esperanto-Societon en Malto, oni
ne devas forgesi la antaŭan Esperanto-movadon en Malto, kiu
komenciĝis ĝuste je la komenco de la antaŭa jarcento.
En 1966 aperis la unua numero de ‘Esperanto – Bulteno de la Malta Esperanto-Societo’. La nomo de ĉi tiu bulteno poste ŝanĝiĝis al ‘Malta Esperantisto’, poste ankoraŭ kaj ĝis hodiaŭ ‘Mezmara Stelo’ perigita laŭbezone.
Pluraj eminentaj esperantistoj vizitis nin. Mi menciu nur kelkajn: S-ro Norman Williams, angla lernejestro, la ĉiekonata s-ro Tibor Sekelj, Monsinjoro Episkopo Vlk kaj aliaj.
Por la kursoj oni uzas tiun Zagreban, tradukitan en la maltan de la subskribanto.
En 1978 la Komisiono por la strat-nomoj akceptis nian peton nomi du stratojn ‘Strato Zamenhof’ kaj ‘Strato Esperanto’, ambaŭ situantaj apud la malta universitato. La saman jaron dum la 63-a universala kongreso de Esperanto en Varna, Bulgario,nia societo estis akceptita kiel aliĝinta membro de UEA.
En 1980 ni organizis ĉi tie la 14an internacian konferencon de ILEI. Okaze de la jubileo de E-o, la malta poŝtoficejo eldonis porokazan poŝtmarkon. Aliaj porokazaj poŝtstampoj estis eldonitaj de la sama poŝtoficejo.
En 1990 estis inaŭgurita en la jaĥtejo de Msida monumento al Zamenhof inaŭgurita de la malta Prezidento, D-ro Ĉensu Tabone, ankaŭ li oftalmologo.
Ni ŝanĝis renkontiĝejon diversajn fojojn, Antaŭ kelkaj jaroj ni fine subluis etan dometon kun du ĉambretoj. Sed bedaŭrinde lastjare ni devis eksiĝi pro la altaj kontoj de akvo kaj elektro, kiujn ni preskaŭ ne uzis. Do nun ni kontentiĝas renkontiĝi en kafejo en la ĉefurbo, samkiel ni kutimis fari je la komenco de la societo.
Ekde kelkaj jaroj ni klopodis okazigi kursojn sed neniu respondis. Ni scias, ke diversaj studentoj studas la lingvon aparte sed neniu volas membriĝi.Eble kulpas la komputilo? Tamen la komitato, konsistanta el ses personoj, daŭrigas siajn renkotiĝojn por daŭrigi kion ni komencis antaŭ kvindek jaroj.
Nu kion ni preparas por festi, se oni povas paroli pri ‘festo’, la kvindek-jariĝo de nia societo? Unue, publikigi ‘Mezmaran Stelon’, due publikigi novan libreton entenantan la paralelan tradukon de 200 maltaj proverboj verkitan de la subskribanto; trie anonci en diversaj gazetoj konkurson de eseoj pri Esperanto; kvare, okaze de Zamenhof-tago paralele kun la 50-jariĝ-festo okazigi bankedon kaj specialan vesperon por la amikoj de Esperanto kiel ankaŭ por pasintaj membroj kaj studentoj.
Mi devas kontraŭvole fini ĉi tiun artikoleton per bedaŭro: -- mi ne volas uzi la malbelegan vorton ‘grumblo’ -- ke ni kiuj ankoraŭ restas, jam maljuniĝis, dum ĝis nun ni ne trovis taŭgajn junulojn por daŭrigi nian laboron. La belega poemo de Zamenhof ‘La Vojo’ komenciĝas per la vortoj: “Tra densa mallumo briletas la vojo”. Ho ve, mi kredas, ke, rilate la movadon ĉi tie, ni estas jam en densa mallumo dum la vojo jam preskaŭ mallumiĝas.
Mi ne volas aŭdiĝi kiel pesimisto. Tamen ĉu ne estas vere, ke espero, ‘lasta diino’(ultima dea), estas la lasta kiu mortas? Do kion fari? Ni esperu.
Por fini, mi proponas al vi legi ĉi tiujn miajn humilajn versojn okaze de nia 50-jariĝa vojo:
Malta Esperanto-Societo
50-jariĝas
(1961-2011)
Gaja jubileul’ jam duonkalva,
La straton senrespire trapaŝante,
Portante l’verdan flagon de l’espero,
Al l’alto strebas vi, saĝ-elegante.
Mi naskis vin humile, esplorante
La ĉirkaŭaĵon por lumigi ĉie
Per la spert-lumo de la zamenhofa
Idealo, vartante strategie.
La procesio estas nur etkvanta,
Eĉ pli etiĝas; nu la kant’ mallaŭtas.
Eltenu konsiliĝe sed sentime.
Ja maliculoj ĉiam plebe paŭtas.
Jupitero forestas. Diru, kiu
Povos kudri l’tolaĵon? Ja neniu!
Carmel Mallia
22.2.’11
Kiel ni jam kelkfoje raportis en Eŭropa Bulteno, EEU partoprenis la laboron de Eŭropa civitansocia platformo pri multlingveco, fondita de Eŭropa Komisiono. La 22-an de februaro kaj la 30-an de marto okazis la lastaj du kunsidoj por finpretigi la raporton, menditan de Eŭropa Komisiono. La 30-an de marto la fina oficiala kunveno de la Platformo akceptis la finan raporton, kiu entenas ankaŭ proponojn de EEU, post unu kaj duonjara laboro, dum kiu estis kolektataj kaj analizataj informoj, traktataj diversaj spertoj kaj verkataj rekomendoj por pluraj niveloj (de loka nivelo ĝis la nivelo de EU). Tio ofte ne estis facila laboro, ĉar necesis kongruigi opiniojn de 29 tre diversaj organizaĵoj. La Platformo ellaboris longan 200-paĝan dokumenton kiu traktas 4 kampojn: lingvplanado, multlingveco kaj socia inkluziveco, edukado kaj tradukado. La mallongigita 30-paĝa raporto estos nun la ĉefa versio de la dokumento kiu estos publikigita kune kun la longa versio en la retejo de Eŭropa Komisiono kaj prezentata al la membroŝtatoj. Pliaj detaloj pri la raporto estos legeblaj en la sekvonta numero de Eŭropa Bulteno. Ni daŭrigos la kunlaboron kun aliaj 28 organizaĵoj de la Platformo kadre de la projekto “Poliglotti4.eu”, kiu daŭros ĝis la fino de 2012. Kadre de tiu projekto estos konstruata trilingva retejo por promocii multlingvecon, diskonigi bonajn praktikojn kaj projektojn kaj publikigi interesajn rezultojn. Kiel parto de tiu kunlaboro, ankaŭ detaloj pri EEU estos publikigitaj en la retejo. Krome la Ĝeneraldirektoraro pri Edukado kaj Kulturo de Eŭropa Komisiono promesis trakti establon de konstanta civitanorganiza platformo por multlingveco dum tiu ĉi jaro.
Jen kiel la aferon komentis nia prezidanto d-ro SEÁN Ó RIAIN kiu sendube estas la plej merita por la sukceso en letero sendita al la estraro:
»Bela venko! Hodiaŭ la fina oficiala kunveno de la Platformo akceptis la finan raporton, kiu entenas niajn proponojn neŝanĝitaj. Ni daŭrigos la kunlaboron kun la 28 aliaj organizaĵoj de la Platformo kadre de la projekto “Poliglotti4EU”, kiu daŭros ĝis la fino de 2012. Kiel parto de tiu kunlaboro, ili petis nin pri detaloj pri EEU por meti en la nun konstruata retejo de la projekto. Denove mi ŝatus elkore danki vin ĉiujn pro la ĉiamaj subteno kaj bonaj konsiloj, kaj aparte Maja kaj Jozef kiuj ĉeestis kaj kontribuis dum ĉiuj kunvenoj de la Platformo dum la lastaj jaro kaj duono.«
La 5-an de marto 2011 okazis en Bruselo (en la hejmo de la prezidanto) estrarkunsido de EEU. Ĉeestis SEÁN Ó RIAIN, Flory Witdoeckt kaj Zlatko Tišljar. Ĉeestis ankaŭ Maja Tišljar kiel konsultanto. La kunveno daŭris de la 11-a ĝis la 18-a horo, oni ja traktis multajn temojn.
Centre rolis la laborplano por 2011 (kadre de kiu demando de popoliniciato en EU rilata al Esperanto) kaj la preparoj por la sekva EEU-kongreso en Irlando.
La estraro iom adaptis la laborplanon kiu jam estis proponita en novembro pasintjare por prezenti ĝin al la asemblea kunveno en Kopenhago. La diskuto pri popoliniciato kondukis al konkludo, ke indus eluzi tiun novan eblecon en EU (kolekti milionon da subtenantoj por iu leĝo kiun oni proponas al la Eŭropa Komisiono), ĉar eĉ se ĝi ne sukcesas, ĝi estas okazo por pli vaste reklami Esperanton. La decido estas okazigi dum la UK en Kopenhago vastan diskuton pri tio kiel oni formulu la leĝproponon por kiu ni kolektadus milionon da subtenantoj.
La estraro ellaboris proponon de financaj reguloj kaj distribuo de laboroj kaj kompetentoj inter la estraro kaj la LKK en Galivo. Nun ni intertraktos baze de tio kun LKK kaj fine subskribos kontrakton.
Dum la UK en Kopenhago okazos ankaŭ asemblea kunsido de EEU kiu kiel kutime devos aprobi jarraportojn, sed dum kiu oni devos ankaŭ elekti novan estraron. La prezidanto esprimis kontenton pro tre efika kaj unueca laboro de la nuna estraro kaj proponis ke tiun rolon plenumu en la sekvaj tri jaroj la sama estraro, ĉefe pro tio ke la nuna jam faris duonon de la laboro rilate preparojn de la kongreso en 2012. Sed ĉar Georgo Handzlik pro trookupiteco rezignis pri estraraneco, la estraro decidis proponi al la asembleo reelekton de la 4 membroj (ĉiuj krom G.Handzlik) kaj elekti unu novan membron. Ni traktas pri kelkaj kandidatoj por atingi ilian konsenton kaj baldaŭ informos la asembleon pri la proponata estrarlisto. Kompreneble ni atendas ankaŭ proponojn far la asembleanoj.
Ankaŭ estis traktata la financa situacio kiu ne estas tre brila, sed la estraro akceptis provizoran buĝeton por 2011. Povas esti ke iu el la projektoj pri kiuj EEU petis subvenciojn (5 diversaj projektoj ellaboritaj de Maja Tišljar) estus akceptita (kion ni scios iam en junio), kiukaze ni ŝanĝos tiun planon kaj finproponos definitivan financan planon al la asembleo en Kopenhago.
La estraro akceptis ankaŭ la raporton pri la agado de niaj membroj en la Platformo pri Multlingvismo starigita de Eŭropa Komisiono, kiu estis tre optimisma konsiderante la fakton ke ni sukcesis enmeti en la raporton niajn proponojn pri neceso pliefikigi la lernadon de fremdlingvoj per uzo de propedeŭtika helpo, kiun povas prezenti Esperanto..
En la retpaĝaro de Eŭropo-Demokratio-Esperanto (http://www.e-d-e.org/Riverspeak-2011-02-21) videblas gazetara komuniko de la Estraro de EDE en 14 lingvoj, kiu koncernas profesiulojn de tipo ne trovebla en la jarlibro de UEA: memstaruloj kaj dungitoj veturantaj sur la Eŭropaj riveroj. Iliaj profesinomoj estas ŝipisto, direktilisto, matroso kaj aliaj dungitoj, sen instruo kiu rilatas speciale al navigado. Plue ekipistoj kaj ŝipistoj kiuj laboras en havenoj. Ŝipistoj, direktilistoj kaj matrosoj apartenas al la "veturanta personaro", la aliaj estas "ne-veturantaj".
En Nederlando, Germanujo kaj Belgujo sume laboris en 2007 proksimume 18000 personoj, en la Danubobordaj landoj, escepte de Germanujo, proksimume 5000 (laŭ Eurostat). (Klaku sur http://www.pnich.com/carte_voies_navigables_europe.html por rigardi la geografion de Rejno, Danubo kaj la Rejndanuba kanalo.)
Sur Rejno inter la enlandnavigaj ŝipanoj troviĝas ankaŭ pli kaj pli da ĉeĥoj, poloj, rumanoj kaj filipinoj.
La nombro de dungitoj sur unu ŝipo tendencas plialtiĝi, pro diversaj ekonomiaj kaŭzoj. La laborpostenaro malaltiĝas, pro la ekonomia krizo kaj pro la problemoj de malgrandaj entreprenoj por trovi postsekvontan estron.
Por internaciaj riveroj ĉiu lando decidas pri la lingvo parolenda sur sia streko de la rivero, ĝenerale nur la propra nacia lingvo, sed uzado de alia lingvo ne estas malpermesita, se tiu bone plenumas sian komunikadan celon. Tiel sur Rejno la ĝermana lingvo estas la plej grava lingvo kaj sur Danubo la plej praktikata lingvo tradicie estis la rusa, poste la rumana.
La pliintensiĝo de la surrivera transportado, la dungado de eksterlandaj matrosoj kaj la regul-avido de Eŭropaj instancoj (vidu http://ec.europa.eu/environment/water/water-framework) kaŭzas ke ekde pluraj jaroj oni komencas pensi pri komuna komunikada lingvo sur Eŭropaj riveroj (Ekzistas entute kvardek internaciaj riverbasenaj distriktoj. Ilin mastrumas riverbasenaj komisionoj. La plej aktivaj estas tiuj pri Danubo, Odro, Rejno, Mozo, kaj Skeldo.)
La ekzisto de komuna lingvo ne estas io nova, mezmalaltgermana lingvo funkciis sur Norda kaj Balta Maro en la dekkvara jarcento kaj 'lingua franca' en la deksesa jarcento sur Mediteraneo.
Tiuj lingvoj evoluis 'nature', tio estas el la (hegemonio de la) itala lingvo lingua franca kaj el la hegemonio de la Hanza Ligo la mezaltgermana.
Ĉu baldaŭ ni konstatos, ke sur la Eŭropaj riveroj 'laŭ natura procezo' oni ekuzos la anglan ?
Dependas de tio kion oni nomas 'natura'. Laborgrupo "Leonardo da Vinci" depost 2009 faras eksperimentojn surbaze de la angla lingvo en rivervetura instituto en Zwijndrecht, Belgujo, por krei komunan ĵargonon, laŭ popola voĉo 'riverspeak'. Ĝi estas sub direktado de EDINNA (EDucation in INland NAvigation), asocio de riverŝipistaj instruejoj en dek tri landoj, kiu per mono de Eŭropa Unio celas harmoniigi la instruadon por riverŝipveturanta profesioj en Eŭropo.
La riverveturaj profesioj estas tipa ekzemplo de familia tradicio kun sia propra kulturo kaj institucioj. Oni antaŭvidas, ke akceptado de ’riverspeak’ signifos detruon de tiu tradicio.
En februaro la estraro de EDE difinis sian starpunkton pri tiu projekto.
Ĝi substrekas, ke se la ŝipistaj organizaĵoj volas enkonduki komunan ĵargonon, oni ne estas devigita alpreni por tio la anglan lingvon. Anstataŭe eblas krei sociolekton (ĵargono tipa por iu metio, ekzemple inter minejistoj, marŝipistoj) aŭ lingvafrankaon surbaze de frazoj, esprimoj kaj vortoj el la plej gravaj rivertransportlandoj. La sukceso de Esperanto rapide fariĝinte vivanta lingvo, kies vortaro fontas el ses gravaj eŭropaj lingvoj kaj kiu ankoraŭ daŭre evoluas, povas esti ekzemplodona.
EDE volas apelacii al la lernejoj, aliĝintaj en EDINNA, postuli de la Estraro, ke ĝi donu instrukciojn al la laborgrupo "Leonardo da Vinci" larĝigi sian eksperimenton pri ’riverspeak’ por inkludi multlingvan ĵargonon, kiu respektas la ĝisnunan praktikon kaj endungi por tio ekspertojn pri lingvoplanado.
Bedaŭrinde esperantistoj havas neniun kompetenton interveni en la polito de privata asocio kia EDINNA. Tion povas fari nur Eŭropa Unio (tra sia subvenciata programo PLATINA), kiu disponigas la monon por fari la eksperimentadon kaj la naciaj edukaj aŭtoritatoj, kiuj finfine (kiam la eksperimentoj estos finiĝintaj kaj supozeble la konkludo favore al la angla estos ne plu kontestebla) devos aprobi 'riverspeak' kiel devigan fakon en la instruejoj.
Ĝis nun mi sukcesis kolekti tradukojn de la gazetara komuniko en dek tri lingvoj. La sekva paŝo estas atentigi la naciajn ministrejojn de Edukado, ke Eŭropa Unio subvencias projekton, kiu direktas al deviga enkonduko de fremda lingvo sur riveroj, kie ĝi neniam estis praktikata kaj kiu radikale kontraŭas plurajn solenajn deklarojn de eŭropaj instancoj favore al multlingveco en Eŭropo.
Helpantoj por inteligente kaj diplomate kontakti tiujn ministrejojn kaj, se eble, ankaŭ naciajn parlamentanojn pri la minacanta malrespekto al onia lingva suvereneco estas kore bonvenaj.
Pri Germanujo aktivas Heinz Hoffmann, pri Italujo prof. Renato Corsetti, pri Bulgarujo prof. Bojidar Leonov, pri Nederlando mi mem. Estas ankoraŭ atendataj pri Aŭstrujo, Belgujo, Ĉeĥujo, Francujo, Hungarujo, Kroatujo, Pollando, Rumanujo, Rusujo, Serbujo, Slovakujo kaj Ukrainujo.
Supozeble la agado estos priparolata dum Internacia Seminario en Karlovo, Bulgarujo (11-14/6/2011) kaj dum la Nederlanda-Germana Esperanto-Kongreso en Münster [Minster], Germanujo (10-13/6/2011).
Kontakto: +31-387851423 kaj derks.esp@tiscali.nl
Jeremy
Bizet estas kandidato en la balotoj de la franca kantono
Saint Arnoult en Yvelines.
Lia flugfolio, ĵurnala artikolo
kaj intervjuo en departementa retejo larĝe mencias pri Esperanto
kaj EDE kaj multaj aliaj celoj, kiuj legeblas ankaŭ en al
programo de EDE aŭ korespondas al niaj ideoj.
Jen informa
paĝo en la federacia retejo en
Esperanto http://e-d-e.org/Jeremy-Bizet-Kandidat-in?lang=eo sed
flugfolio, ĵurnalo ktp. en franca lingvo.
Mi
pensas, ke Cyrille Hurstel ĵus trovis novan interesan aplikon de la
lingvo Esperanto en la ekstera mondo. Post la legado de la
intervjuo, kaj post la aŭskultado de la bonega esperantigo de la
prelego (de Nicole Foss), farita de Istvan Ertl kaj Cyrille, mi
komencas pensi, ke ĉi tiu “eksperimento” probable estas pli
valora ol oni povas unuareage pensi.
Unue, Cyrille trovis
manieron kunlaborigi Esperantistojn kun ne-esperantistoj. La Fako pri
Interpretado de Strasburgo bezonas prelegantojn por ke la studentoj
ekzercu sin traduke kaj interprete. Ili ankaŭ bezonas publikon por
aŭskulti la studentajn interpretaĵojn. Se mi bone komprenas la
intervjuon, Cyrille trovis ambaŭ, do, alivorte, esperantisto trovas
utilajn, esperantajn servojn por ne-esperantista organizo. La
universitato siavice, kaj tutnature, poste permesis al la
esperantistoj utiligi la profesiajn instalaĵojn por interpretado.
Bonega kunlaboro. Natura. Senpaga. Partio A gajnas. Partio B gajnas.
Per tia kunlaborado kreskas la probableco ke ĝi ripetiĝos, kaj tiu
refarado refoje plialtigos la valoron de la origina eksperimento, kiu
fakte ne plu estos provaĵo, sed parto de strategio por antaŭenigi
Esperanton.
Due, krom la kunlaborado Cyrille trovis allogan
aktivaĵon por lokaj kaj apudurbaj Esperantistoj. Klubanoj kaj aliaj
ĝuis altnivelan prelegon en komforta ejo, kaj en publika loko. Ĉiu
loka klubo bezonas sian preleganton de la jaro aŭ de la monato. Ĉiu
loka asocieto, laŭ mi, bezonas momentojn en kiuj ili publike
praktikas kaj ĝuas Esperanton. Tiaj aktivaĵoj plifortigas kaj
plimotivigas la lokan movadon kaj la loka movado estas multe pli
grava ol oni pensas por sukcesa tutmonda strategio.
Menciindas
ankaŭ la kunlaborado de esperantistoj mem. Cyrille sukcese venigis
Istvan-on, kiu listiĝas inter la plej talentaj Esperanto-parolantoj
de nia historio. Mi konfesas, ke pro la ĝusteco kaj profundeco de la
lingvo-uzo de Istvan, mi aŭskultas lin kiel muzikistoj kaj
muzikantoj aŭskultas la kanzono-voĉojn de Placido Domingo kaj
Luciano Pavarotti. Mi ne diras tion por laŭdi Istvan-on. Mi diras
tion, ĉar por plibonigi la parol-kapablon de meznivelaj kaj
alnivelaj Esperantistoj, oni devas fari similan aŭskultadon.
Sed
ne nur gravas, ke Istvan parolas bone, mi scias, ke li estas profesia
tradukisto, kaj tial la eksperimento de Strasburg, ankoraŭ
fruktodonos post pli da analizo ĉe la lingva kaj interpretada
flanko. Tio jam okazas. Estas bone, ke ni parolu pri tio, kiom da
tradukistoj ni havas (ĉu 10, ĉu 20?), kaj la distanco inter tiu
nombro kaj la nombro kiun oni bezonas, eventuale (ĉu 1000, ĉu
2000?). Sen tiaj diskutoj niaj movadoj plue stagnos.
Trie, la
eksperimento de Strasburgo elstaras pro la fakto, ke ĝi ripeteblas
ekstere. Estas aliaj fakoj de la aliaj universitatoj en aliaj urboj
kaj landoj. La semo iĝas arbo, kaj la arbo arbaro. Ankaŭ tiuj
fakultatoj bezonas prelegantojn por, ke la studentaro praktiku. Tiuj
fakultatoj bezonas similan aŭskultantaron. Tiuj fakultatoj estus
pretaj doni al Esperantistoj la eblon traduki kaj interpreti, se
Esperantistoj kunlaboras simile kiel en la eksperimento de
Strasburgo. Bona nuna konkreta paŝo estus unue listigi ĉiujn tiajn
fakultatojn kaj due, kunlabore kun Cyrille kaj Istvan (kiuj havos la
rolon de konsilistoj) oni provu starigi similan “eksperimenton”
kun aliaj esperantistoj.
Kvare, la prelego en la angla, kiu
poste iĝas, porĉiama sonbendo en Esperanto (danke al la internacia
kunlaborado de la Klubo de Freiburg) donas al nia kreskanta sonoteko
por la eventuala lanĉo de la Virtuala Universitato de Esperanto. Mi
amplekse prikomentis tiujn temojn en aliaj jaroj (Virtuala
Biblioteko, Virtuala Universitato de Esperanto), sed mi opinias, ke
pli kaj pli ni povas pensi pri la starigo de la Virtuala Universitato
de Esperanto. (Ne miskomprenu min: retraduku tion kion mi diris per:
Nun ni povas enmeti la unuan brikon en nia nova, konstruota domo! Tio
estas, ankoraŭ restas multege da laboro, sed per la termino Virtuala
Universitato de Esperanto, almenaŭ ni scias, en kiu loko tiu briko
povas metiĝi, kaj ni scias, ke ni bezonas brikon kaj ne alian
materialon).
Kvine, la eksperimento de Strasburg, laŭ
merkatika vidpunkto, estas interesa, ĉar ĝi okazas en, laŭ mi, unu
el la plej bonaj celgrupoj de Esperantujo. Lu Wunsch-Rolshoven
aliloke skribas pri la prioritato konsideri universitatanojn, kaj
lingvolernantojn tie kiel bona celgrupo. Historie, ni scias, ke
nekutime alta procentaĵo de bonaj esperantistoj elvenas el la mondo
de lingvemuloj. Tradukistoj ne nur estas lingvemuloj, ili estas
praktikaj lingvemuloj kiuj povas multe helpi al la plifortigo de la
Esperanto-Movadoj. Pensu ne nur pri Istvan, pensu pri Jorge Camacho,
pri Claude Piron kaj pri multaj aliaj. Agante en la mezo de la
celgrupo de tradukistoj, ni EBLE baldaŭ trovos novajn, elstarajn
kunlaborantojn.
Gravas, ke oni pensu pri strategio. Gravas, ke
tiu pensado ne nur estu je supera nivelo, teoria kaj koncepta.
Gravas, ke oni MALKOVRU sukcesajn taktikojn kaj strategiojn
eksperimentante, provante en la ekster-esperantuja mondo. Doktoro
Henry Mintzberg, profesoro pri strategio ĉe la Universitato de
McGill en Kanado, studinte realajn strategiojn de realaj sukcesaj
firmaoj kaj asocioj, ĝuste konkludis tion: plej ofte strategioj
malkovriĝas survoje al alia strategio.
La tradicia
laborsistemo de UEA kaj de la Estraro ne funkcias tiel. UEA kaj la
nuntempa Estraro laboras en la kadro de MUZEO-MODELO. Ni bezonas
konservi kelkajn tradiciajn metodojn niajn, kaj oni povas pravigi
sufiĉe bone la MUZEO-MODELO-n, sed nun, laŭ mi, ni multe pli bezonas
akcepti kaj bonvenigi la ENTREPRENIKO-MODELON de agemaj, klarpensaj
esperantistoj kiel Cyrille Hurstel kaj Martin Schaeffer. Ne priatenti
eksperimentojn kaj ne plene akcepti niajn entreprenistojn enmovadajn,
riskas daŭre igi nin paŝi sur la malhela vojo kiu iras al tiu
tombejo en la malproksima valo.
Resume, la eksperimento de
Strasburg estas multe pli interesa kaj eventuale multe pli fruktodona
ol oni povas, je la unua ekrigardo, pensi. Kunlaboriga sistemo kiu
ripetiĝas surloke kaj ekstere estas unu el la bonaj formuloj por
antaŭenigi Esperanton. Nova Strategio por la antaŭenigo de
Esperanto bezonas konkretajn, sistemajn ideojn kiuj vere kapablas
realiĝi en la kadro de INFORMADO, INSTRUADO kaj AGADO. Koran
gratulon al Cyrille kaj Istvan kaj la loka klubo de Strasburg kiuj
montris tion al ni.
Universitato de Nankino, Ĉinio
 de Gaston PELLET El Monde Diplomatique |
|
De kiam ekzistas la rilatoj inter popoloj, la pensistoj, verkistoj kaj kleruloj stumblis super la lingva problemo. En Eŭropo, por superi la malfacilaĵon, ili adoptis la latinan. Kompleksa antikva lingvo, ĝi havis la avantaĝon esprimi la tutan fajnecon de pensado, sed la grandan ĝenon ke ĝi estis rezervita al la elito. La franca, unue uzata kiel lingvo de prestiĝo de la eŭropa aristokrataro, trudiĝis, male al la latina, en la 19-a jarcento kiel kolonia lingvo, malfavore al la lokaj lingvoj kaj dialektoj, el kiuj multaj malaperis aŭ estas malaperantaj. Ĉu per stranga kontraŭbato la francan lingvon atendas nun la sama sorto ? Ĝia invado de tio, kion oni nomas nun la „tutangla” [le „tout-anglais”] estas sufiĉe videbla por pripensi tion. [1] Tiu problemo tamen ne ŝajnas ĝeni la Francan Akademion. Ĝia retejo asertas, ke „paroli pri invado de anglaj vortoj en la francan lingvon estas troige”. Por tiuj senmortuloj, „pruntaĵoj el la angla estas malnova fenomeno” konata eĉ en la 18-a jarcento ; oni devus eĉ gratuli sin pro tio, ĉar „certaj [el ili] kontribuas al la vivo de la lingvo”. Ilia ofteco tamen rapidiĝas de proksimume kvindek jaroj, rekonas la Akademio. En sia Amvortaro de la lingvoj [Dictionnaire amoureux des langues], la lingvosciencisto Claude Hagège dediĉas ĉapitron al la lingvoj en danĝero, en kiu li inkludas la francan. La docento ĉe la Franca Kolegio [Collège de France] trovas du esencajn minacojn. Unu el ili venas deekstere ‒ „la ekonomia kaj politika dominado de la mondo” fare de Usono ‒ kaj la alia, interna, estas, laŭ li, la faro de la senkonsciaj „elitoj”, de la intelektuloj kaj de la komercistoj. En interparolado kiun li faris en Kebekio, li denuncas „la tutsimplan anstataŭigon de unu lingvo per la alia”. [2] La atencoj al la franca multiĝas ĝis la pinto de la ŝtato. S-ino Christine Lagarde, ministro pri ekonomio, ricevis tiel la premion de la „angla tapiŝeto” [3] en 2007, ĉar ŝi komunikis en la angla kun siaj servoj (oni atribuis al ŝi ankaŭ la moknomon „Christine The Guard”). S-ino Valérie Pécresse, ministro pri supera edukado kaj pri esplorado, siavice ricevis la premion en 2008, ĉar ŝi deklaris, ke la franca [„estas lingvo ekkadukiĝanta” kaj ke necesas rompi la tabuon de la angla en la eŭropaj institucioj kaj en la francaj universitatoj. S-ro Xavier Darcos, tiam ministro pri ŝtata edukado, troviĝis sur la listo de la „nomitaj” por konstanta apogo de „dulingva Francio”, kio estas nur la traduko de akcelita angligo. La gazetaro ne postrestas. Tiel, Christophe Barbier, direktoro de la redaktejo de la semajngazeto l’Express, deklaris, la 13-an de junio 2008, ke Eŭropo disponas pri „komuna komunikilo (…), la angla. Cetere oni povus uzi ĝin, por faciligi ĉion ĉi, metante en sian poŝon, kun la naztuko super ĝi, iom eksmodan fierecon”. [4] Tia speco de argumento enpenetras, sen ke ili scias tion, tiujn kiuj faras trafajn distingojn inter la angla kaj la „globish” [5]. La prezidanto de la Konferenco de la altlernejoj, la ĝenerala direktoro de la Instituto de Ekonomiaj kaj Komercaj Sciencoj (ESSEC), direktoroj de inĝenier-lernejoj, prezidantoj de universitatoj, unu post la alia postulas „aranĝon” de la leĝo. La tute nova altlernejo Politikaj Sciencoj donas nun la tutan instruadon en la angla. Aliaj nomas sin „The French Institute of International Relations” aŭ „Paris School of Economics”. En la aktualeco de la instruado pri ekonomia historio oni trovas ekzemple mesaĝon adresitan al instruistino de la universitato Paris VII en perfekta miksaĵo de franca kaj angla. [6] Oni karikaturas la defendantojn de la franca kiel viktimojn de la sindromo Fachoda [7], sed, legante tiujn liniojn, oni demandas sin, ĉe kiu flanko la karikaturo troviĝas. La esploristo siavice estas devigataj publikigi en la angla, se ili volas havi ian ŝancon esti legataj. Krome, kun apogo de la eŭropa mastraro, la Protokolo de Londono de oktobro 2000 faras la anglan la internacia labor- kaj interŝanĝ-lingvo laŭ la Eŭropa Patent-Oficejo. La angla invadas ankaŭ la ĉiutagan vivon. La vendejegoj afiŝas ĝin. Carrefour estas subdividita en „Carrefour Market”, City, Discount” ; filio de Auchan fariĝis „Simply Market”. En la industrio, Renauld Poids lourds cedis antaŭ „Renauld Truck”, la venda filio nomiĝas „Renault retail group”, la internaj „breafings” okazas en english. La malgrandaj kaj mezaj entreprenoj ne evitas tiun movadon, tio eĉ instigis al starigo de „Intersindikata kolektivo por la rajto labori en la franca en Francio”. En la etkomerco la ŝildoj afiŝas Cash Converters, City Plantes, Urban Souvenirs kaj aliajn New shop]. Ĉe la svarmado de magazenoj en -land, City- kaj [-center oni rapide komprenas, ke la fantazio tie ne ĉiam gajnas. Ĉu la publikaj servoj ‒ aŭ tio, kio restas de ili ‒ estas ŝirmataj kontraŭ tio ? La Poŝto asertas „I Love L.A.” por reklami sian Libreton A, la ŝtata fervojkompanio SNCF proponas siajn biletojn „TGV-Family”, France Telecom inventas la „Time to move”. Niaj infanoj jam ne scias, ke electronic aŭ optical ne estas francaj, kaj ili ne forgesas : la „drive” kondukas ilin al la ludejo kaj baldaŭ al la „Game Space”. La Eŭropa Unio tegmentas la movadon. Inter la dudek tri oficialaj lingvoj, la franca, la angla kaj la germana estas agnoskataj kiel laborlingvoj konforme al la regularo de la 6-a de oktobro 1958. Tamen oni vidas, de proksimume dek du jaroj, malpliiĝon de la uzado de la franca kaj germana. Eurostat, statistika servo de la Eŭropa Komisiono, eldonas ekde aprilo 2008 sian publikigaĵon Statistikoj mallonge ekskluzive en la angla. Kiel rimarkigas George Parker, de la Financial Times, „oni havas pli kaj pli la impreson vivi, en Bruselo, en dominio de la Krono […]„. Konferenco titolita „Adequate information management in Europe : the EU and the challenge of communication” „prezentas la apartecon esti unulingva. Anglalingva, mi devus diri … […] „Kompreneble neniu estas ŝokita sine de la Komisiono de tiu aroganta unulingvismo”. [8] Kiel multaj eŭropaj eminentuloj, s-ino Anna Maria Campogrande, prezidanto de Athéna kaj oficisto de la Eŭropa Komisiono, demandas sin : „Kiu povas fari ion kontraŭ tiu nekomprenebla kaj malnobliga dronigado de la franca lingvo, fare de la francoj mem …” Al tio unu el ŝiaj kolegoj respondas : „Ne, la francoj ne dronigas la francan lingvon : estas la eŭropanoj kiuj dronigas sin oferante ĉion (lingvon, monon, influzonojn) profite al la usonanoj”. [9] Tiuj evoluoj okazas, dum la dubinda debato pri la nacia identeco konfirmis, ke, por multaj francoj, la decida elemento de tiu identeco estas nenio alia ol ilia lingvo. La intereso de la angla estas rekte ligita kun la serĉado de aferoj. Efektive, la estroj de la industrio kaj de la internacia komerco bezonas lingvon por komunikado kiu faciligas la interŝanĝojn. Ili logike adoptas tiun, kiun trudas al ili la imperiismo en la kunteksto de la kapitalisma tutmondigo. La Eŭropo de la „libera kaj sendifekta konkurenco” sisteme konstruas la instrumenton de ĉioma liberalismo por preterpasi la naciojn kies lingvo estas la simbolo. Oni notu, tiurilate, la registarajn atakojn kontraŭ ĉio kio ne kontribuas al profitfarado kaj kio estas do konsiderata esence kiel ŝarĝoj : eksterlandaj kulturcentroj, lernado de orientaj lingvoj, de antikvaj lingvoj, ktp … La popolaj kategorioj kaj la pliaĝuloj estas inter la unuaj viktimoj de tiu politiko. Oni devigas ilin adaptiĝi en sia ĉiutaga vivo, sen nepre havi la rimedojn por sekvi nek alpreni la deformaĵojn de la lingvo, kiu iom post iom fremdiĝas al ili. Novaj fortoj, radikiĝintaj en la labormondo, mobiliziĝas kaj la lingva rezistado, asociita kun la socia rezistado, alprenas formon. [10] Trans la nacia defio, ĉiuj lingvoj de la planedo, inkluzive de la angla mem, estas kavigataj profite al la usonangla, tiu bastarda idiomo. Gaston PELLET. |
Kvankam pere de la esperantaj retradioj eblas ekzerciĝi pri la prononco de nia lingvo, ili donas nur la eblecon aŭskulti tekstojn sed sen ebleco vidi ilin skribitaj.
Nun la aŭstro Anton Oberndorfer kreis [na] "Esperanta Retradio", en kiu li proponas ĉiutage mallongan paroladon pri diversaj temoj. La avantaĝo estas ke en la retpaĝo, aldone al la sona aŭdado de la teksto, troviĝas tiu teksto laŭ skriba formo, kio estas tre efika por ekzerciĝado de la prononco.
Esperanta Retradio aŭdeblas kaj legeblas ĉe: http://aldone.de/retradio
Ĉi-jare la Hispana Kongreso okazos fine de junio en San Lorenzo de El Escorial de la 28-a de junio ĝis la 2-a de julio 2011. Pli kaj pli da informoj vi povas trovi en la paĝaro de Hispana Esperanto Federacio www.esperanto.es (klaku "kongreso" aŭ "congreso" laŭ la versio). Espereble dum la venontaj tagoj jam disponeblos la aliĝilo kaj la prezaro. Kiel kutime, ju pli vi frue aliĝos, des pli da rabato vi profitos, aparte por membroj de HEF. Se vi aliĝas frue, tio helpos nin pretigi la programon konsiderante la nombron de partoprenantoj kaj la rimedojn.
PROGRAMO
Ni pretigas riĉan kaj allogan programon, kaj ĝi estas malferma por ĉiuj, kiuj ŝatus prelegi aŭ prezenti ion ajn interesa por la partoprenontoj de la kongreso. Bonvolu informi pri viaj proponoj kaj kontribuoj al la organizantoj de la programo pere de la retadreso: info@esperanto.es
EKZAMENOJ
En la
paĝaro de la kongreso vi havas ĉiujn informojn pri la KER
Ekzamenoj, kaj mi memorigas al vi ke la okazigo dependas de la kvanto
da homoj kiuj sinanoncos por fari la ekzamenon antaŭ aprilo. La
postuloj por okazigi la ekzamenojn estas komplikaj, tial verŝajne
pasos multaj jaroj, ĝis kiam denove eblos organizi ilin denove en
Hispanio. Se vi volas fari la ekzamenon, informu pere de la
retadreso: info@esperanto.es
organizata de la Universitato de Milano kunlabore kun Itala Esperanto-Federacio kaj aliaj instancoj, okazos en Palazzo Feltrinelli en Gargnano del Garda (Brescia), la 24-an kaj 25-an de junio 2011.
Legu ĉion en la paĝoj http://www.filosofia.unimi.it/meeting/index.php/esperanto
30. 04 - 07. 05. 2011
8
– 13 akcepto de gastoj, disdono de la kongresaj materialoj,
loĝigo
14
– 16
solena malfermo de Kongreso
Esperanta himno, salutoj de la loka estraro kaj honoraj gastoj
prezentado de landaj kaj eksterlandaj gastoj
temo de la kongreso „Civitana Aktiveco de Esperantistoj”– enkonduko de Halina Komar
pri jubileoj ligitaj kun la kongreso rakontos:
Historio pri 105 jaroj de Esperanto en Nowy Sącz – Jolanta Kieres
Historio pri 55 jaroj de Esperanto Klubo en MOK - Krystyna Stendera
Sortoj de Pola Esperantisto, organo de polaj Esperantistoj – Roman Dobrzyński
17 – 18 Rememoroj: Recitalo – ripeto de repertuaro de Ada Sari dum UK en Krakovo 1912j. – kantos Joanna A. Clifford – soprano
18
– 19:30 Rememoroj: Koncerto de famaj estradaj artistoj el Varsovio
– grandiozaj kantistoj (diskoj) - gvidos kol.
Ratajczyk
20
– 22 Interkona Vespero – sur du etaĝoj, kun malgranda
bufedo(trinkaĵoj, gulaŝo, kukoj) en MOK.
Ludos muzikensemblo.
8:30 – 8:50 grupa promeno al la urba placo de Nowy Sącz
9 – 10 sankta meso sur la placo pro granda pola festo (beatigo de JP2)
samtempe
14 – 15 poezia programo pri la polaj noblistoj – poezio de Cz. Miłosz kaj W. Szymborska – prezentos Lidia Ligęza el Krakovo
15 – 16 Lingva mapo de la mondo – prelego de dr-ino Ilona Koutny – Hu/PL16- 17 Esploroj pri Esperanta Movado kaj UEA – prelego de d-ro Zbigniew Galor el Poznań 17-18 recitalo de la italaj kantoj en Esperanto – Emanuel Rovere el Italujo 18-19 Prelego de Roman Dobrzyński kun la filmo pri historio de Pola Himno
9 – 10 Esperanto per rekta metodo – prezentos Stano Marĉek el Slovakujo
Samtempe
9 – 10 Fermita kunsido de Pola Sekcio de Estraro ILEI
10 – 11 E@l - Edukado en interreto –aktualajn programojn prezentos Petro Balasz el Slovakujo
11 – 13 uzo de TK – moderna informado www.aktuale.info, proponoj, konsiloj de Petro Balaż, Slovakujo
Samtempe
12
– 13 La
500 jara historio de judoj en Nowy Sącz – Tomasz Chmielik
13-14 Internacia
kunlaboro de lernejoj kaj instruistoj- efikoj de Uniaj Projektoj – Zsofia Korody – Hu/De
Samtempe
15 – 16 kvizo pri Esperanto kaj Zamenhof – Marian Zdankowski , Olsztyn
16 – 17 Nuntempa Esperanta Literaturo –Tomasz Chmielik, vicprezidanto de Akademio pri E - Literaturo kaj prezidanto de ILEI-PL 17-18 Diskuto gvidata de P. Balazs
20 – 22
a/ Ĉu ni ankoraŭ legas librojn? Kiu literaturo estas bezona al ni
b/ opinio pri lingvaj instrulibroj
17 – 18 „Oraj pantalonoj en arbustoj” – kabareda grupo el Varsovio
18 – 19 Esperanto en kino kaj kino en Esperanto – prezentos Przemysław Wierzbowski el Bjalistoko19 – 21:30 Sinjoro Tadeo parolas Esperante – filmo de Andrzej Wajda kun dialogoj tradukitaj de Roman Dobrzyński
Samtempe
8 – 9 Sankta Meso kun E-liturgio
9 – 10 Ekskurso al Stary Sącz, vizitado de Muzeo (Szayer- familio)10 – 13 Veturo al maja kunveno en Olszanka, en familia hejmo de pastro Jozefo Zielonka. Kantado en arbara kapeleto al Maria – oni ricevos kantaretojn.
13 – 15 reveno al Stary Sącz, renkonto kun la alia, ekskursa grupo ,vizitado de la urbo, promeno al Błonie- altaro.
15-16 spektaklo en Kultura kaj Arta Centro de Ada Sari en Stary Sącz, ludos Junulara Folklora Ensemblo de Kanto kaj Danco „Starosądeczanie”.16 – 18 Veturo al Barcice, varma manĝaĵo en Garbejo Odnoĵina, „montarana teo”, dancoj ĉe popola muziko
19:30 reveno al Nowy Sącz, koncerto de klasika muziko en preĝejo – kantos ĉe akompano de orgenoj Joanna A. CliffordSamtempe
15:30 – 16:30 Kvizo pri Sandecia Regiono por loĝantoj el aliaj landopartoj- Marian Zdankowski
17 – 18:30 Simfonia Orkestro kun repertuaro operet-musikala kun solistoj de Urba Kultur –Centro,
18 – 19 spektaklo de la loka Folklora ensemblo Sądeczanie - en MOK instruado de la folkloraj dancoj por la kongresanoj
19 – 21 Sandeciaj Vilaĝaj Mastrinoj - unikaj en la mondo- invitas! regalo de la „Starosto” – Ĉefo de Distrikto
11:00 Preparo al la manifestacio, promeno al Urba Placo
12 – 13 Manifestacio sur Urba Placo- premiera publika kantado de Eŭropa Himno de korusoj kaj orkestro, marŝo ĉirkaŭ Placo 13:30 14:30 Promeno tra Malnova Urbo kun gvidilo kaj helpo de la lokaj Esperantistoj aŭ tagmanĝa paŭzo15 – 16 Junulara Kantista Ensemblo
16 – 17:30 Eŭropaj Dancoj prezentataj de Junulara Ensemblo TĘCZA, ensemblo KATARSIS kaj infana ensemblo TRALALINKI el MOK
18 – 19:30 Renkonto kun urbestraro en Urbo Domo – „Party ĉe Prezidento” regalo per Kongresa Torto
20 – 22 Koncerto de Jean Marc Leclerq-JOMO- kantisto, muzikisto, aktoro el Tuluzo, FrancujoSamtempe
10 – 11 Monodramo Doktoro Esperanto de Mario Migliuci pole–Helena Biskup
11 – 12 Lernado dum la tuta vivo por personoj 50+ laŭ Grundtvig Partneraj Projektoj, Volontado de aĝuloj, Metiejoj – Halina Komar12 – 13 10 monata asistanteco en Herzberg dum la projekto Grundtvig – rakontos M. Komarnicka, venkinto en la konkurso La Unua Ligo de Grundtvig
Samtempe
12 – 14 Kunsido de la Estraro de Pola E-Junularo
13 – 14 2 aktualaj Partneraj Projektoj 2011-2013 kun kunlaboro de PEA po 5 partneroj en diversaj EU- landoj prezentos Z. Tisljar koordinantoSamtempe
13 – 14 Lingvoinstruado per kantoj –Stano Marĉek
15 – 16 Projektoj de EACEA: principoj, ŝancoj, prioritatoj – Petro Balaż kreinto de la plej granda projekto en la E-mondo: www.slovake.eu
Samtempe
15 – 16 Poezion de Krystyna Dulak-Kulej el Piwniczna kaj Waldemar Lipowicz el Rzeszów prezentos la aŭtoroj
16 – 17 Arto de Amo – Lidia Ligęza el Krakovo17 – 18 Pola Esperanta Junularo –aktualaĵoj kaj planoj por estonteco
18 – 19:30 LA ROMA TRIPTIKO – spektaklo de Poezia Scenejo de Teatro de B.Barbacki en MOK
20
– 22 Adiaŭa bivakfajro ĉe la rivero Kamienica
kun kradrostado
Ĝenerala Kunsido de Delegitoj PEA laŭ speciala programo. Ĝi povas esti plilongita ĝis dimanĉo
Kun
granda plezuro mi komunikas al vi, ke sabate, la 23-an de aprilo en
2011, enkadre de la kultura programo de la Internacia Junulara
Festivalo, IJF-2011, okazos koncerto de la itala profesia muzikgrupo,
dum kiu estos prezentata la unuan fojon la nova disko
"Revado"!!!
"Revado", nun finpretigata,
estos duobla KD. Ĝin konsistigos du KD-oj: unu tute en Esperanto, la
alia en la itala. Ili entenos po 9 kantojn, kaj daŭros proksimume po
1 horon. Do entute temos pri 1+1 horoj kaj 9+9 kantoj de tre bona
(fidu min!) muziko.
La tekstojn en Esperanto verkis mi; iliajn
versiojn (ritmajn tradukojn) en la itala verkis la itala esperantisto
kaj amiko Pier Luigi Cinquantini.
La itala profesia
ne-esperantista muzikgrupo Rêverie estis fondita en 1996 de la
milana muzikverkisto kaj gitaristo Valerio Vado. La projekto celas
realigi modernan muzikon, ĉerpante inspiron el la radikoj de la
muzik-tradicioj itala (renesanca kaj baroka), eŭropa kaj
mediteranea, kaj prilaborante ĉi tiujn elementojn per nuntempa
sentokapablo. Kunfandiĝas, do, tradiciaj kaj elektronikaj sonorecoj,
atingante ian sonmanieron difineblan kiel "progresiv-folkan".
Krome, Rêverie arte eksperimentadas uzante plurajn lingvojn por siaj
kantoj.
La Internacia Junulara Festivalo, IJF estas porjunula
Esperanto-aranĝo organizata de la Itala Esperantista Junularo, IEJ
ĉiujare en alia itala urbo. Ĝi kutimas okazi dum la paskaj lernejaj
ferioj. La unua IJF okazis en 1977. La aranĝo havas plej ofte
ĉirkaŭ 100 partoprenantojn. La ĉi-jara festivalo okazos en
Pornassio, montara urbeto en la provinco de Imperio, en Ligurio.
Por
pli da informoj pri Rêverie vizitu la retpaĝon: "Mi kaj la
muzikgrupo Rêverie" ĉe la adreso:
http://www.ipernity.com/doc/28233/album/77682
Muzikfilmeto
de pli frua E-kanto:
http://www.arcoiris.tv/modules.php?name=Flash&d_op=getit&id=5604
Granda
sukceso por Asocio de Germanaj Esperanto-Instruistoj (AGEI, germana
sekcio de ILEI), Germana Esperanto-Centro/Interkultura
Centro Herzberg (ICH), klerigejo de GEA:
Inter 21- 25 marto
2011 okazos "Esperanto-klerigferiado" en Herzberg - la
Esperanto-urbo.
La kvardekhora kurso de la regiona popola
altlernejo estas oficiala klerigoferto por plenkreskuloj. La
Esperanto-kurso konsistos el 5x8 lernhoroj. Tion postulas la leĝo.
Eble en la sesdekaj jaroj de la lasta jarcento sub gvido de
rektoro Helmut Sonnabend (iama prezidanto de ILEI), okazis la
lasta ŝtate agnoskita Esperanto-trejnseminaro
en Germanio.
Normalkaze nur ampleksaj politikaj seminarioj,
kursoj de la angla lingvo, specialaj komputilkursoj (ekz. por
profesia librotenado) estas ofertataj laŭ "klerigferioleĝo".
Do, por la faka programo detale ellaborita de Zsofia Korody kaj
Peter Zilvar la regiona popola altlernejo petis permeson de la
klerigministerio en Hanovro (federacia lando Malsupra Saksio).
Post iom da prokrasto la "klerigferiado" ricevis la
ŝtatan agnoskon.
Jen kelkaj trajtoj de tia agnoskita
seminario, kurso:
La unika
"Esperanto-klerigado" okazos sub gvidado de Zsofia
Korody venontsemajne. La direktoro de la popola altlernejo (KVHS
Osterode), sinjoro Rüdiger Brakel malfermos la oficialan
Esperanto-sesion. Ni plu informos pri la eventoj, pri la
rezulto.
komisiito de GEA por
instruado
prezidantino de AGEI (germana ILEI)
estraranino de
ILEI
Omaĝe al 20-jara jubileo de Slovenio kiel memstara ŝtato Fervojista Esperanto-Societo en Maribor mendis ĉe la slovena poŝto poŝtmarkojn. Alia celo estas konigi al la vasta publiko la agadon de esperantistoj sur faka tereno kia estas fervojo.
La poŝtmarkoj estas eldonitaj en du valoroj: valoro »A« estas por leteroj en interna trafiko, valoro »C« estas por leteroj sendataj al eksterlando.
La markoj estis eldonitaj la 2-an de marto 2011. La uzo de la markoj ne estas limigita. La prezo de la kompleto (2 poŝtmarkoj) estas 2.50 €. Oni povas mendi ilin je la retadreso de la societo aŭ ĉe la poŝta adreso: FES Maribor - p.p. 123 - SI 9220 LENDAVA , Slovenio.
La Fervojista E-o Societo sendis ankaŭ proponon al la Komisiono por eldonado de poŝtaj valoraĵoj ĉe la Slovenia Poŝto, eldoni en la jaro 2012 poŝtmarkon omaĝe al 125 jaroj de Esperanto kaj por 2013 eldoni poŝtmarkon okaze de 55 –jara jubileo de la Fervojista Esperanto Societo Maribor. La decido estas atendata.
Finredaktita: 2011-02-29
Redaktoro: Zlatko
Tišljar
Kunlaborantoj: Carmel Mallia,
Dario Rodriguez,
Maja Tišljar, Jovan Mirkoviĉ,
Johan Derks,
Gaston PELLET,
Andrea Fontana,
Dennis Keefe,
Pedro Hernández,
Renato Corsetti,
Salutas Bert SCHUMANN,
Zsofia Korody.
Teknika redaktoro:
Raymond
Gerard
Leterojn kaj komentojn sendu al EEU:
Rete: ztisljar@gmail.com
http://www.gazetejo.org