2009-12-02

La kostoj de luprenado de la belga federala ŝtato triobliĝis ekde 2004.

Nun, La luprezoj reprezentas 53% de la elspezoj por la tutaj elspezoj de la Regio pri Publikaj Konstruaĵoj; en 2004, tio estis apenaŭ 31,4%.

La flandra socialisto Johan Vande Lanotte elpensis metodon por plenigi la buĝetan deficiton: ĝi konsistis enspezi la profiton de vendado de ŝtataj bienoj  dum unu jaro, kaj poste, dum pluraj jaroj, elpezi tiun sumon por lupreni plej ofte la samajn lokojn.
La lupago por la Financa Turo atingis kvar milionojn da eŭroj. La Publika Federale Servo pri Sociala Asekureco devis translokiĝi tie je la unua de Julio 2008-a, sed necesis atendi dek pliajn monatojn. La Administacio pri Sociala Asekureco devis pagi du luprenadojn samtempe. Tio kaŭzis deficiton de pluraj milionoj da eŭroj.

En sia lasta raporto, la Revizora Kortumo postulis klarigojn pri tiuj kreskantaj luspezoj. Ĝi ankaŭ postulis longdaŭran analizadon de la kostoj de tiu stranga metodo. Ŝajnas ke la registaro neniam faris tiun kalkuladon.

Pli kredeble, iu bone komprenis kiel profiti el la metodo, kaj scipovis fermi multajn okulojn.